CHR Peyia Laundry Ltd ν. G.C. Standard Laundries Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3288/2019, 21/4/2021

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154, από την Κατηγορούμενη 1 και δύο για συνέργεια σε αυτήν από τους υπόλοιπους Κατηγορούμενους 2 μέχρι 4. Οι αρχές που διέπουν το στάδιο αυτό συνοψίζονται στην Azinas v. Police

(1981)2 CLR 9. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται από το στάδιο αυτό όταν ελλείπει ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή όταν η μαρτυρία είναι τόσο αντιφατική και αντινομική, ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Ακόμη στην Nikiforos Technologies Limited v Χρήστου, Ποινική Έφεση Αρ. 18/2012, 16/4/2014 επαναλήφθηκε η αρχή ότι «η αξιολόγηση της μαρτυρίας με γνώμονα να γίνουν τελεσίδικα ευρήματα επί γεγονότων ή αξιοπιστίας γίνεται στο τέλος της υπόθεσης, έχοντας όμως ταυτόχρονα πάντοτε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να καλείται σε απολογία για να συμπληρώσει τυχόν κενά της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής.» Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρόσφατη υπόθεση Ευθυμίου ν. Mavanel Ltd , Ποινική Έφεση ΑΡ. 230/17, 8/7/2019, ως εξής: «Στις πρόσφατες αποφάσεις μας C.H. Health & Beuaty Care Ltd v. Χατζηαποστόλου κ.α. ECLI:CY:AD:2019:B17, ECLI:CY:AD:2019:B17, Ποιν. Εφ. 188/18 ημερ. 25.1.2019 και Sergei v. Vasilyeva Ποιν. Εφ. 159 και 160/17 ημερ. 11.6.2019, είχαμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε με το θέμα, πότε αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Με αναφορά στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ.133 και άλλες, τονίσαμε για μια φορά ακόμη ότι η αθώωση ενός κατηγορούμενου στο εκ πρώτης όψεως στάδιο δικαιολογείται μόνο όταν η μαρτυρία (α) δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος ή (β) έχει κλονιστεί σε τέτοιο βαθμό ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή για καταδίκη.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα, βάσει του Άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154, αναλύθηκαν στην Philippa Estates Ltd ν. Γιαννάκη Ρούσου

(2006)2 ΑΑΔ 142 ως τα κάτωθι: «(α) η έκδοση επιταγής, (β) η πρόκληση μη εξόφλησης της από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του, (γ) η πράξη του εκδότη να γίνει καθ' οιονδήποτε χρόνο πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα.» Η εισήγηση των Κατηγορούμενων περιορίζεται στο ότι δεν αποδείχθηκαν οι κατηγορίες 2 και 4 μόνον. Εισηγούνται, δηλαδή, ότι δεν αποδείχθηκε η συνέργεια των Κατηγορουμένων 2 μέχρι 4 στην ανάκληση των επιταγών. Δεν αμφισβητούν την έκδοση των επιταγών αλλά ισχυρίζονται ότι δεν προσφέρθηκε μαρτυρία που να αποδεικνύει ποιο πρόσωπο προέβη στην ανάκληση αυτών. Συγκεκριμένα αναφέρουν στην παράγραφο 33 της γραπτής τους αγόρευσης ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση της υπογραφής αλλά δεν έχει καταδειχθεί το υπεύθυνο πρόσωπο της πράξης ανάκλησης της επιταγής. Αξίζει εδώ να υπομνησθεί ότι η ΜΚ 2, λειτουργός στην υπηρεσία ανάκτησης χρεών της Τράπεζας Κύπρου, ως το άτομο που χειρίζεται τους λογαριασμούς της Κατηγορούμενης 1 από τον Οκτώβριο του 2020, παρέδωσε σχετικά έγγραφα και ανέφερε ότι κάθε επιταγή της Κατηγορουμένης 1 θα πρέπει να υπογράφεται από τους Κατηγορούμενους 2 και 3 μαζί (Τεκμήριο 6). Ανέφερε επίσης ότι οι επιταγές ανακλήθηκαν ηλεκτρονικά μέσω του συστήματος 1bank που παρέχει η ως άνω αναφερόμενη Τράπεζα. Είναι εξ΄ αυτού του λόγου και με δεδομένο ότι δεν θα μπορούσε και πρακτικώς να υπάρξει μαρτυρία ως προς το φυσικό πρόσωπο που προέβη στην ανάκληση των εκδοθέντων από την Κατηγορούμενη 1 επιταγών, που εγείρουν τον ως άνω ισχυρισμό οι Κατηγορούμενοι 2 έως 4. Έχει, δε, υποβληθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο των Κατηγορουμένων ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 κάλεσαν την υπεύθυνη του λογαριασμού τους τον επίδικο χρόνο και την ενημέρωσαν για τους λόγους ανάκλησης. Η υποβολή αυτή, η οποία βεβαίως δεσμεύει τους Κατηγορούμενους (Αθανασίου Γεώργιος ν. Aστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 325), δεικνύει τουλάχιστον γνώση και ενθάρρυνση της ανάκλησης. Παρά ταύτα, το ζήτημα αυτό επιλύεται στην απόφαση Μιχάλη Ζίττη ν. Οργάνωση Παραγωγών Συνεργατική Εταιρεία Διαθέσεως Γεωργικών Προϊόντων (ΣΕΔΙΓΕΠ) Λύσης ΛΤΔ, Ποινική Έφεση Αρ. 272/15, 4/3/2016, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Το γεγονός ότι ο εφεσείων ήταν διευθυντής της Εταιρείας και το μόνο πρόσωπο που είχε εξουσία να υπογράφει επιταγές που αυτή εξέδιδε, ήταν αφ΄ εαυτού ικανό στοιχείο να εκληφθεί από την Τράπεζα ότι η υπογραφή στις εντολές ανάκλησης των επιταγών ήταν δική του εφόσον μόνο αυτός της είχε δώσει δείγμα υπογραφής για ό,τι είχε σχέση με τις επιταγές της Εταιρείας. Κάτω απ΄ αυτά τα δεδομένα το βάρος απόδειξης ότι η υπογραφή στις εντολές ανάκλησης δεν ήταν του εφεσείοντα είχε μετέλθει στον ίδιο εφόσον επρόκειτο για θέμα που ήταν αποκλειστικά στη σφαίρα της δικής του γνώσης και σε τέτοιες περιπτώσεις το να εναποτίθεται το υπό αναφορά βάρος στον αποδέκτη μιας επιταγής θα αντιστρατευόταν κάθε έννοια λογικής, θα έπληττε την ασφάλεια των συναλλαγών και θα δημιουργούσε πολυπλοκότητα σε ένα ζήτημα που από τη φύση του είναι απλό.» Αναλόγως και στην παρούσα περίπτωση. Δεν μπορεί να απεκδυθούν της ευθύνης τους οι υπογράφοντες την επιταγή, μόνο και μόνο επειδή τους δίδεται η δυνατότητα να προβούν σε ηλεκτρονική ανάκληση της. Αυτό από μόνο του θα απενοχοποιούσε τα φυσικά πρόσωπα που υπέγραψαν και ανακάλεσαν τις επιταγές και θα ενέπλεκε το ζήτημα ανεπανόρθωτα. Γι' αυτό άλλωστε και χαρακτηρίζεται από τον Χριστοδούλου Δ. στη Ζίττης, πιο πάνω, ως να αντιστρατεύεται κάθε λογικής Κάθε ιδιώτης πίσω υπό το πέπλο της Εταιρείας που διευθύνει θα εξέδιδε επιταγές, θα λάμβανε οφέλη από αυτές και αργότερα θα τις ανακαλούσε ηλεκτρονικά, χωρίς συνέπεια, αφήνοντας εκτεθειμένο τον αντισυμβαλλόμενο του. Είναι για αυτό το λόγο που καθιερώθηκε η αρχή της Ζίττης. Με αυτή την αρχή, η ικανότητα υπογραφής επιταγής, αποτελεί ικανό στοιχείο για να εκληφθεί ότι είναι το ίδιο πρόσωπο που ανακάλεσε τις επιταγές και να αντιστρέψει το βάρος απόδειξης εναποθέτοντας το στους έχοντες δικαίωμα υπογραφής. Δίδεται με αυτό τον τρόπο η ευχέρεια στα πρόσωπα αυτά να αποδείξουν ότι δεν έδωσαν τα ίδια την εντολή ανάκλησης. Δεν γίνεται, συνεπώς, αποδεκτός ο σχετικός ισχυρισμός των Κατηγορουμένων 2 και

1. Επιπρόσθετα σε σχέση με την Κατηγορία 4 και την εκεί αναφερόμενη επιταγή ισχυρίζονται οι Κατηγορούμενοι 2 έως 4 ότι δεν θα μπορούσε να τιμηθεί επειδή δεν φέρει υπογραφές αμφότερων των Κατηγορούμενων 2 και 3, αλλά μόνο ενός εκ των δύο, επομένως η κατηγορία αυτή είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Και αυτή η αιτίαση είναι έκθετη σε απόρριψη. Στην βάση του άρθρου 75 του περί Συναλλαγματικών Νόμος (ΚΕΦ.262) «το καθήκον και η εξουσία τραπεζίτη να πληρώνει επιταγή που εκδίδεται σε αυτόν από πελάτη του τερματίζονται με- (α) ανάκληση της πληρωμής~(β) ειδοποίηση περί του θανάτου του πελάτη.» Ο λόγος μη πληρωμής της επιταγής ήταν ο πρώτος, ήτοι η ανάκληση της, όπως άλλωστε προκύπτει από τις σχετικές σφραγίδες επί των επίδικων επιταγών Τεκμήρια 1 και
2. Επομένως από την στιγμή που αφενός δεν αμφισβητείται η έκδοση των επιταγών και αφετέρου τουλάχιστον τεκμαίρεται η ανάκληση τους, ως αναλύθηκε παραπάνω, πριν την ημερομηνία που ήταν πληρωτέες, δεν προκύπτει μη απόδειξη συστατικού στοιχείου σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Τα ως άνω διαφοροποιούνται, βεβαίως, για την Κατηγορούμενη
3. Καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε για την τελευταία. Δεν είχε δικαίωμα υπογραφής σε επιταγή της Κατηγορούμενης 1 και δεν φάνηκε να είχε την όποια εμπλοκή στην υπόθεση. (EC Fresh Meat LTD ν. Γεωργιου, Ποινική Έφεση Αρ. 43/2017). Στην παρούσα περίπτωση η Κατηγορούμενη 4 όχι μόνο δεν ήταν η εκδότρια της επιταγής αλλά: Ο ΜΚ 5 ιδιοκτήτης και διευθυντής των παραπονούμενων, το άτομο που προέβη στη συμφωνία με τους Κατηγορούμενους και έλαβε επιταγές από αυτούς, δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν γνωρίζει την Κατηγορούμενη
4. Δεν προέκυψε, δε, καμία άλλη μαρτυρία που να φανερώνει γνώση της για την έκδοση και ανάκληση των επιταγών. Ούτε καν παραδόθηκε το όποιο έγγραφο που να την δεικνύει ως αξιωματούχο. Επομένως η Κατηγορούμενη 4 αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Οι Κατηγορούμενοι 1 μέχρι 3 καλούνται σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες που έκαστος αντιμετωπίζει όπως αναφέρονται πιο πάνω. [Επεξηγούνται τα δικαιώματα των Κατηγορουμένων βάσει του άρθρου 74

(1)(β)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155.] (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο