ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΜΑΥΡΟΛΟΥΚΑ, Υπόθεση Αρ.: 3422/2020, 31/5/2021

(8)κατηγορίες. Έξι

(6)κατηγορίες που σχετίζονται με παράνομη κατοχή και παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο κοκαΐνης, βάρους 2 κιλών και 286.2 γραμμαρίων και 351.4 γραμμαρίων MDMA, τα οποία είναι ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Α και 10 κιλών και 938.1 γραμμαρίων κάνναβης, η οποία κάνναβης είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Β (Κατηγορίες 1-6), μία

(1)κατηγορία παράνομης κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β (Κατηγορία 7) και μία

(1)κατηγορία παράνομης κατοχής πυρομαχικών πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β (Κατηγορία 8). Δεν παραδέχθηκε καμία κατηγορία και ως εκ τούτου η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή, η οποία κάλεσε εννέα

(9)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.), η μαρτυρία των οποίων θα καταγραφεί κατωτέρω σε άλλο σημείο της απόφασης, άρχισε την υπόθεση της με τον υπεύθυνο ανακριτή της υπόθεσης Μ.Κ.1 Κωνσταντίνου. Όταν ο Μ.Κ.1 επιχείρησε να καταθέσει ως τεκμήρια τα αντικείμενα που παρέλαβαν κατά τη διάρκεια εκτέλεσης τριών ενταλμάτων έρευνας και ερευνών κατόπιν εύλογων υποψιών, ο συνήγορος υπεράσπισης έφερε ένσταση προβάλλοντας ότι ήταν προϊόντα αντισυνταγματικής και παράνομης έρευνας με αποτέλεσμα να διεξαχθεί δίκη εντός δίκης. Με ενδιάμεση του απόφαση ημερομηνίας 18.2.2021 το Δικαστήριο έκρινε ότι το πυροβόλο όπλο, το οποίο βρέθηκε σε συγκεκριμένο όχημα, το οποίο αποτελούσε το αντικείμενο της ισχυριζόμενης τέλεσης του αδικήματος της Κατηγορίας 7, ήταν προϊόν παράνομης έρευνας και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατό να κατατεθεί ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο. Ως προς τα υπόλοιπα ανευρεθέντα αντικείμενα, κρίθηκε ότι παραλήφθηκαν σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές και νόμιμα. Αφού ολοκλήρωσε την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στην Κατηγορία 7. Το Δικαστήριο μετά που άκουσε τις αγορεύσεις των δύο πλευρών με ενδιάμεση του απόφαση ημερομηνίας 6.4.2021 αποφάσισε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στην Κατηγορία 7 και αθώωσε και απάλλαξε τον κατηγορούμενο στην κατηγορία αυτή, ενώ τον κάλεσε σε απολογία στις υπόλοιπες κατηγορίες. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1-6 και 8, οι οποίες έχουν ως κατωτέρω: Πρώτη κατηγορία, στις 24.2.2017, στις Βρυσούλες, παράνομα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Α, δηλαδή 2 κιλά και 286,2 γραμμάρια κοκαΐνης, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Ν.29/77, ως τροποποιήθηκε. Δεύτερη κατηγορία, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία παράνομα είχε στην κατοχή του την κοκαΐνη η οποία αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση του ίδιου νόμου. Τρίτη κατηγορία, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Α, δηλαδή 351,4 γραμμάρια της ουσίας MDMA, κατά παράβαση του ίδιου νόμου. Τέταρτη κατηγορία, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία παράνομα είχε στην κατοχή του την ίδια ναρκωτική ουσία που αναφέρεται στην τρίτη κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση του ίδιου νόμου. Πέμπτη κατηγορία, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία παράνομα είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξης Β, δηλαδή 10 κιλά και 938,1 γραμμάρια κάνναβης, κατά παράβαση του ίδιου νόμου. Έκτη κατηγορία, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία παράνομα είχε στην κατοχή του την ίδια ναρκωτική ουσία που αναφέρεται στην πέμπτη κατηγορία, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση του ίδιου άρθρου. Όγδοη κατηγορία, παράνομη κατοχή πυρομαχικών πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β κατά παράβαση των άρθρων 2, 4

(1)και 51 του Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, 113(Ι)/2004, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, ήτοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία παράνομα κατείχε 16 πλήρη φυσίγγια πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, διαμετρήματος 7.65 χιλιοστών. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε 9 μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.): Τον Α/Αστυφύλακα XXXXX Κωνσταντίνου, Μ.Κ.1, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσαν τα Έγγραφα Α1 και Α2, ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος ανακριτής και έλαβε μέρος σε όλο το φάσμα της διερεύνησης της υπόθεσης, η οποία διεξήχθηκε υπό τις οδηγίες του, ο οποίος κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 έως 27 και ο οποίος είχε υπεύθυνο του τον Υπαστυνόμο Χριστοδούλου Μ.Κ.2, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 25.2.17, Έγγραφο Γ και κατέθεσε τα Τεκμήρια 28 και

1. Τον αστυφύλακα XXXXX Ιωάννου, Μ.Κ.3, ο οποίος υπηρετεί στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών στο τμήμα δακτυλοσκόπησης του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε το Έγγραφο Δ και ο οποίος κατέθεσε τα Τεκμήρια 30 έως
2. Τον Αστυφύλακα XXXXX Στυλιανού, Μ.Κ.4, ο οποίος έλαβε μέρος στις έρευνες και του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσαν οι καταθέσεις του ημερομηνίας 4.3.17 και 25.4.17, Έγγραφα Ε1 και Ε2, αντίστοιχα και κατατέθηκε το Τεκμήριο 37 κατά την αντεξέταση του. Την Κυριάκου, Μ.Κ.5, της οποίας μέρος της κυρίως εξέτασης της αποτέλεσε η κατάθεση της ημερομηνίας 26.2.17, Έγγραφο ΣΤ1 και μια άλλη κατάθεση της κατατέθηκε ως Τεκμήριο 38

(1). Τον Αστυφύλακα XXXXX Φυλακτού, Μ.Κ. 6, ο οποίος υπηρετεί στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών στο εργαστήριο διερεύνησης σκηνής εγκλήματος και εμφάνισης αποτυπωμάτων και ο οποίος κατέθεσε ως Τεκμήριο 39 την έκθεση εμπειρογνωμοσύνης του ημερομηνίας 24.4.

1. Τον Αστυφύλακα XXXXX Ιωάννου, Μ.Κ. 7, ο οποίος έλαβε μέρος στις έρευνες και του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 6.3.17, Έγγραφο Η. Την Αστυφύλακα XXXXX Ζατά, Μ.Κ. 8, της οποίας μέρος της κυρίως εξέτασης της αποτέλεσε η κατάθεση της ημερομηνίας 6.3.17, Έγγραφο Θ και κατέθεσε τα Τεκμήρια 40 και 41 και τον Καριόλου Μ.Κ.9 του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε το Έγγραφο Ι και κατέθεσε τα Τεκμήρια 42, 43 και
2. Σε διάφορες ημερομηνίες έγιναν παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και τα οποία έχουν ως ακολούθως:
3. «Δηλώνονται ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα, χωρίς να γίνεται παραδεκτή η νομιμότητα της έρευνας και εντοπισμού των αναφερόμενων τεκμηρίων:
4. Τα αναφερόμενα τεκμήρια Α/Α 1 και 7 μέχρι 68 στον κατάλογο τεκμηρίων της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου με αριθμό Βιβλίου Τεκμηρίων 25/2017, τεκμήριο αρ. 1 στην διαδικασία, φυλάχθηκαν και διακινήθηκαν ορθά, χωρίς οποιαδήποτε επέμβαση που αλλοιώνει την ορθότητα των ευρημάτων των εργαστηριακών εξετάσεων.
5. Τα αναφερόμενα στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήρια ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 1, 8 μέχρι 50 και 52 μέχρι 54 παραδόθηκαν στις 28/2/2017 στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής (από τον Αστυφύλακα XXXXX Α. Στυλιανού για διενέργεια εργαστηριακής εξέτασης προς εντοπισμό γενετικού υλικού. Σχετική είναι η «Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης 1012-2017».
6. Τα αναφερόμενα στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήρια ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 10 μέχρι 14, 16, 18, 20 μέχρι 25 και 33 μέχρι 35 στις 2/3/2017 παραδόθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους (από τον Αστυφύλακα XXXXX Α. Στυλιανού) όπου εξετάστηκαν από την Χημικό Μ Αυξεντίου και διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: α) στην ζυγαριά αναφερόμενο τεκμήριο Α/Α 10 υπήρχαν ίχνη κάνναβης, κοκαΐνης και MDMA, β) η άσπρη συμπαγής ουσία του αναφερόμενου τεκμηρίου Α/Α 11 είναι ουσία MDMA βάρους 351,4 γραμμαρίων, γ) η άσπρη σκόνη του αναφερόμενου τεκμηρίου Α/Α 12 είναι κοκαΐνη βάρους 189,3 γραμμαρίων, δ) η άσπρη σκόνη του αναφερόμενου τεκμηρίου Α/Α 13 είναι κοκαΐνη βάρους 112 γραμμαρίων ε) η άσπρη ουσία του αναφερόμενου τεκμηρίου Α/Α 14 είναι κοκαΐνη βάρους 1 κιλού και 3,9 γραμμαρίων, στ) η φυτική ύλη του αναφερόμενου τεκμηρίου Α/Α 16 είναι κάνναβη βάρους 1 κιλού και 497,4 γραμμαρίων, ζ) η άσπρη σκόνη του αναφερόμενου τεκμηρίου Α/Α 18 είναι κοκαΐνη βάρους 981 γραμμαρίων, η) η φυτική ύλη των αναφερόμενων τεκμηρίων Α/Α 20 μέχρι 25 είναι κάνναβη με βάρη -στο Α/Α 20 - 671,7 γραμμαρίων -στο Α/Α 21 - 996,9 γραμμαρίων -στο Α/Α 22 - 1 κιλού και 53,2 γραμμαρίων -στο Α/Α 23 - 506,1 γραμμαρίων -στο Α/Α 24 - 1 κιλού και 403,5 γραμμαρίων -στο Α/Α 25 - 795,5 γραμμαρίων θ) η φυτική ύλη των αναφερόμενων τεκμηρίων Α/Α 33 μέχρι 35 είναι κάνναβη με βάρη -στο Α/Α 33 - 1 κιλού και 503,2 γραμμαρίων -στο Α/Α 34 - 1 κιλού και 4,9 γραμμαρίων -στο Α/Α 35 - 1 κιλού και 505,6 γραμμαρίων
7. Τα αναφερόμενα στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήρια ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 8, 10, 14, 16 μέχρι 18, 20 μέχρι 26, 28 μέχρι 31, 33 μέχρι 35, 37, 38 και 42 παραδόθηκαν στις 07/03/2017 (από τον Αστυφύλακα XXXXX Α. Στυλιανού) στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνών και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας για δακτυλοσκοπική εξέταση.
8. Το αναφερόμενο στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήριο ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 8 παραδόθηκε στις 6/4/2017 (από τον Λοχία XXXXX Π. Πέτρου) στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας, όπου εξετάστηκε (από τον Αστυφ. XXXXX Ε. Ευαγόρου) και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για 16 πλήρη φυσίγγια 7,65 χιλιοστών πυροβόλου όπλου, σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.
9. Το αναφερόμενο στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήριο ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 66 παραδόθηκε στις 3/8/2020 (από τον Αστυφ. XXXXX Κ. Ιωάννου) στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για διενέργεια εργαστηριακής εξέτασης προς εντοπισμό γενετικού υλικού. Σχετική είναι η «Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης 3760-2020».
10. Το αναφερόμενο στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήριο ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 67 παραδόθηκε στις 3/8/2020 (από τον Αστυφ. XXXXX Κ. Ιωάννου) στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνών και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας για δακτυλοσκοπική σύγκριση.
11. Το αναφερόμενο στο τεκμήριο αρ. 1 τεκμήριο ΥΚΑΝ Αμμοχώστου Α/Α 68 παραδόθηκε στις 3/8/2020 (από τον Αρχιαστυφ. XXXXX Μ. Κωνσταντίνου) στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνών και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας για δακτυλοσκοπική σύγκριση.» Επίσης δηλώθηκαν και τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο: «Δηλώνονται από κοινού ως παραδεκτά τα ακόλουθα, πρώτο ότι τα δύο από τα φυσίγγια του Τεκμηρίου 3 είχαν πυροβοληθεί κατά την εργαστηριακή εξέταση εξού και σήμερα ενώπιον του δικαστηρίου υπάρχουν 2 κάλυκες. Δεύτερο, η κοκαΐνη η οποία αναφέρεται στα παραδεκτά γεγονότα, Έγγραφο Β, ότι εντοπίστηκε στα τεκμήρια είναι καθαρότητας 28% κοκαΐνη και τρίτο κατατίθεται ως παραδεκτό γεγονός δέσμη εγγράφων συνόλου 8 σελίδων οι οποίες αποτελούν εκτυπώσεις από μηχανογραφημένο σύστημα της Aστυνομίας κατά τον επίδικο χρόνο σε σχέση με τα εγγεγραμμένα στο όνομα του κατηγορουμένου οχήματα». Ακόμη, έγινε παραδεκτό γεγονός, το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι στο δισκάκι, Τεκμήριο 30, εμφαίνονται, μεταξύ άλλων, τα δακτυλικά αποτυπώματα, τα οποία περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 33 και 34 τα οποία δόθηκαν από τον κατηγορούμενο και επίσης έγινε παραδεκτό γεγονός το αποτέλεσμα της εξέτασης ως φαίνεται στο Τεκμήριο
12. Τέλος, κατά την ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση για τελικές αγορεύσεις, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο (α) ότι ο ορθός αύξων αριθμός στο Έγγραφο Β στη δεύτερη σελίδα υπό σημείο Ζ είναι Α/Α 18 αντί Α/Α 1 και (β) όσον αφορά τον Παπλωματά, του οποίου το γενετικό υλικό εντοπίστηκε στο Τεκμήριο 6 (σακούλι με 112 γραμμάρια κοκαΐνης), κατηγορήθηκε στις 8.3.2019 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στην υπόθεση αριθμός 815/2019 για το αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια φαρμάκου Τάξεως Α. Σημειώνουμε από τώρα ότι όλα τα παραδεκτά γεγονότα καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν συνολικά 44 τεκμήρια για τα οποία θα γίνει αναφορά όπου τούτο χρειάζεται. Ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής στη γραπτή αγόρευση του εισηγήθηκε ότι με βάση τη μαρτυρία η οποία βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και για την οποία δεν υπάρχει αντίθετη μαρτυρία, το Δικαστήριο αφού κρίνει αξιόπιστους και τους εννέα μάρτυρες κατηγορίας πρέπει να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο στις Κατηγορίες 1-
13. Περαιτέρω, προφορικά, εξήγησε γιατί δεν έκανε ιδιαίτερη μνεία για την Κατηγορία
14. Προέβη δε σε συγκεκριμένες αναφορές από τη μαρτυρία των Μ.Κ. για να αποκλείσει τις όποιες αιτιάσεις της Υπεράσπισης για μη συσχετισμό και μη σύνδεση του κατηγορούμενου με τα ναρκωτικά. Υπέδειξε δε ότι σύμφωνα με τους χώρους που βρέθηκαν τα διάφορα τεκμήρια και τα ναρκωτικά και τον εντοπισμό γενετικού υλικού και δακτυλικών αποτυπωμάτων του κατηγορουμένου σε συγκεκριμένα σημεία επί των αντικειμένων που εντοπίστηκαν αυτά, δεν μπορεί να ευσταθήσει η θέση της Υπεράσπισης για αθώα εναποθέτηση του γενετικού υλικού και των δακτυλικών αποτυπωμάτων του κατηγορουμένου στα αντικείμενα που εντοπίστηκαν τούτα. Με βάση δε και τη μαρτυρία της Μ.Κ.5, η οποία χρήζει ιδιαίτερης προσέγγισης, αλλά είπε την αλήθεια και πρέπει να κριθεί αξιόπιστη, αποδεικνύονται οι Κατηγορίες 1-
15. Από την άλλη, ο συνήγορος υπεράσπισης στη γραπτή λεπτομερή αγόρευση του, εισηγήθηκε

(1)ότι το Δικαστήριο πρέπει να επανεξετάσει το ζήτημα της νομιμότητας των ερευνών στη βάση όσων είχε αναφέρει και στη Δίκη εντός Δίκης, αλλά και σε επιπλέον μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, και να κρίνει ότι οι έρευνες στις κατοικίες οδός XXXXX 278Α και XXXXX Γ5 και Γ6 στο συνοικισμό XXXXX και στο όχημα XXXXX11 ήταν παράνομες και αντισυνταγματικές και ως εκ τούτου τα ανευρεθέντα, επιλήψιμα αντικείμενα, (ναρκωτικά και φυσίγγια) να μην γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Υπενθυμίζουμε ότι με την ενδιάμεση απόφαση μας, πλην της έρευνας στα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής XXXXX55 και XXXXX59, η οποία κρίθηκε αντισυνταγματική και παράνομη, οι έρευνες στις ως άνω τρεις κατοικίες και στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX11 κρίθηκαν συνταγματικές και νόμιμες. Όμως η ενδιάμεση απόφαση αυτή του Δικαστηρίου δεν αποκλείει και δεν στερεί το δικαίωμα του κατηγορουμένου να προβάλει ξανά το θέμα της αντισυνταγματικότητας και της παρανομίας των ερευνών και το Δικαστήριο να επανεξετάσει το θέμα στην περίπτωση νέων στοιχείων και μαρτυρίας και αναλόγως των στοιχείων που υπάρχουν να αποφασίσει διαφορετικά ή να παραμείνει στην προηγούμενη απόφαση του.

(2)Με αναφορά ειδικά (α) στον Μ.Κ.1, τον οποίο ζήτησε από το Δικαστήριο να τον κρίνει αναξιόπιστο για τους λόγους που ανέπτυξε και εξήγησε και δεν χρειάζεται να καταγραφούν εδώ αφού θα σχολιαστούν σε άλλο μέρος της απόφασης, (β) στον Μ.Κ.2, που επίσης, όπως εξάγεται από τις αναφορές σε αυτόν, εισηγείται ότι δεν είναι αξιόπιστος, (γ) στην ΜΚ5 την οποία επίσης ζήτησε να κριθεί αναξιόπιστη, υποδεικνύοντας συγκεκριμένες αντιφάσεις από τη μαρτυρία της, (δ) στον Μ.Κ.9 ότι από τη μαρτυρία διεφάνη ότι δεν ήταν απόλυτος για το χρόνο κατακερματισμού του γενετικού υλικού, (ε) στον Μ.Κ.3 ο οποίος είπε ότι τα δακτυλικά αποτυπώματα μπορούν να εναποτεθούν και από μια απλή επαφή, (στ) ότι τα δακτυλικά αποτυπώματα που λήφθηκαν τη δεύτερη φορά από τον κατηγορούμενο ήταν χωρίς τη συγκατάθεση του και διά της βίας, και (ζ) ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε δίκαιη δίκη ένεκα του διαχωρισμού της δίκης του Παπλωματά από την παρούσα, αποστερώντας έτσι από τον κατηγορούμενο τη δυνατότητα να προβάλει τις θέσεις του, κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει και απαλλάξει τον κατηγορούμενο από τις Κατηγορίες 1-6 και 8. Για την Κατηγορία 8 τόνισε ότι δεν υπάρχει η παραμικρή μαρτυρία έστω και περιστατική, για την απόδειξη του (α) συστατικού στοιχείου του αδικήματος, δηλαδή της παράνομης κατοχής πυρομαχικών πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, ενώ ως προς το (β) συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή ότι τα 16 πλήρη φυσίγγια είναι πυρομαχικά, έχει αποδειχθεί αφού έχει γίνει παραδεκτό γεγονός. Για όλα τα θέματα που έθιξε επικαλέστηκε σχετική νομολογία. ΑΡΧΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση όλων των μαρτύρων θα γίνει σύμφωνα με τις πάγιες και διαχρονικές αρχές όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία την οποία παραθέτουμε πιο κάτω. Στην υπόθεση Πελεκάνου ν. Πελεκάνου

(1999)1ΑΑΔ 1273, 1280, 1281 λέχθηκαν τα εξής: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας (βλ. Παναγιώτου υ. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 191». Στην υπόθεση Ομήρου υ. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506 και δη στη σελίδα 530 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα, ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος, δεν μπορεί να απορρίπτεται χωρίς την παροχή αιτιολογίας με μέτρο κρίσης το συμπέρασμα για την αξιοπιστία άλλου μάρτυρα το οποίο - συμπέρασμα - ήταν το αποτέλεσμα της έντονης πεποίθησης του Δικαστηρίου ότι ο τελευταίος είπε την αλήθεια». Στην υπόθεση Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 371, αφού γίνεται αναφορά στην υπόθεση Βούτουνος ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 71 ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος του και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Η αρχή αυτή έχει μεγαλύτερη δύναμη στην ποινική δίκη όπου η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας». Πρέπει να αναφερθεί ότι η μαρτυρία εξετάζεται στο σύνολο της και όχι αποσπασματικά και ανεξάρτητα η μια από την άλλη και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μικροσκοπικά αλλά μέσα στο συνολικό της πλαίσιο, βλ. υπόθεση Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68. Μικρές διαφορές στη μαρτυρία είναι φυσικό να υπάρχουν, Βλ. Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 76 και Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104, 118. Ούτε βέβαια, από μόνο του το γεγονός, ότι κάποιος μάρτυρας δεν θυμάται όλα τα γεγονότα ή όλες τις λεπτομέρειες ή μέρος ή κάποιο σημείο της μαρτυρίας του δεν είναι ίδιο με κάποιου άλλου που ενθυμείται καλύτερα τα γεγονότα ή λεπτομέρειες αυτών, καταδεικνύει πρόθεση του μάρτυρα να πει ψέματα (βλ. Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Σάκη Ν. Κουρέα κ.ά.

(2002)1 ΑΑΔ 1833) ή τον καθιστά ψεύτη ή ότι μέρος της μαρτυρίας του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό όταν σε γενικές γραμμές κρίνεται αξιόπιστος και το μέρος αυτό της μαρτυρίας του συνάδει με το σύνολο της μαρτυρίας. Η αποδοχή μέρους μαρτυρίας και η απόρριψη άλλου, ενός μάρτυρα, δεν αποτελεί διάβημα μεμπτό ή αντινομικό. Απεναντίας, το δικαίωμα ανάγεται στην ευχέρεια αξιολόγησης της μαρτυρίας και της δυνατότητας ορθής αποτίμησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο (βλ. Andreas Polidorou Georghiades v. The Police

(1985)2 CLR 56, Costas Kades v. Chrisakis Nikolaou and Another

(1986)1 CLR 212, Yiannakis Agapiou v. Annetta Panayiotou

(1988)1 CLR 257, Στέλιος Μιχαήλ ν. Της Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 168, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Τάκη Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207, Ανθούλα Σταύρου Καρεκλά ν. Σωτήρη Κλεάνθους

(1997)1 ΑΑΔ 1199 και Γεώργιος Ιωάννου ν. Γεώργιου Κουννίδη

(1988)1 ΑΑΔ 1215, Mossa (Mussa) Mohammed Mustafa v. Ανδρέα Κακούρη κ.ά

(2001)1 ΑΑΔ 165 και Αντώνης Γεωργίου Αντωνίου (Μεσίτης) ν. Πολύκαρπου Χρίστου

(2006)1 ΑΑΔ 888). Μικρές ασυνέπειες, μικροδιαφορές και μικρές αντιφάσεις σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνεια τους και δείχνουν ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων στην εκδοχή που μετέφεραν στον Δικαστήριο, βλ. Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320, 322, Ξυδιάς ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 217 και Γιαννίδης ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143, 155 και δεν αναμένεται ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα πρέπει να συνάδει απόλυτα με την μαρτυρία των υπολοίπων μαρτύρων. Οι διαφορές στη μαρτυρία είναι αναπόφευκτες, βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 612. Για να κριθεί ένας μάρτυρας αναξιόπιστος θα πρέπει η μαρτυρία του να είναι τέτοια που να δημιουργεί ρήγμα στην υπόθεση και να είναι ουσιαστικής μορφής που να πλήττει καίρια την αξιοπιστία του ή να φανερώνει διάθεση να ψευσθεί. Πρέπει να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνει τη μαρτυρία σε βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη η αποδοχή της από το Δικαστήριο, βλ. Ομήρου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 98, Χριστόδουλος ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 449, Νικολάου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 390 και Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. ΕΞ ΑΚΟΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η εξ ακοής μαρτυρία διέπεται από τα άρθρα 23, 24, 25, 26 και 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.
2. Το πιο σύνηθες φαινόμενο εξ' ακοής μαρτυρίας είναι η επανάληψη των λεχθέντων από κάποιο πρόσωπο που δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου από ένα τρίτο πρόσωπο που δεν τα είδε ή δεν τα άκουσε ο ίδιος. Δεν έχει δηλαδή πρωτογενή γνώση. Τέτοια μαρτυρία δεν απορρίπτεται εκ μόνου του λόγου ότι είναι εξ ακοής, βλ. Σταύρου κ.α. ν. Ττοουλουδιού κ.α. Π.Ε. 16/09 ημερ. 11/6/12, ούτε και γίνεται αυτόματα αποδεκτή για το αληθές του περιεχομένου της. Η βαρύτητα που θα προσδοθεί, εξαρτάται από τους παράγοντες που προσδιορίζονται, όχι περιοριστικά, στο άρθρο 27

(1)και

(2)του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9, υπό το φως των λεχθέντων σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως η υπόθεση Φίλιππος Γιαπάτος ν. Μαρία Σάββα κ.α.

(2010)1 Α.Α.Δ. 324, Ανδρέου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 152 και Κυριακή Κολάνη άλλως Κίκα Κολάνη ν. Δημήτρη Ταμπούρα

(2010)1 Α.Α.Δ. 1108. Κατά την αξιολόγηση, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης καθώς και κυρίως θα λέγαμε κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό να κληθεί το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση του γεγονότος να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ο χρόνος που διέρρευσε μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στα οποία αναφέρεται, ποιο χέρι εξ ακοής μαρτυρίας είναι, το πρόσωπο που μεταφέρει την αρχική δήλωση, αν μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι, αν αυτός που το μεταφέρει έχει κίνητρο να παραποιήσει την αρχική δήλωση και αν υπό τις περιστάσεις που προσάγεται φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της. Το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγηση της βαρύτητας είτε η εξ ακοής μαρτυρία προέρχεται από προφορική μαρτυρία, βλ. Γεωργίου ν. Στυλιανού

(2009)1 (Α) ΑΑΔ 70, είτε από γραπτή μαρτυρία, βλ. Μόνος κ.α. ν. S. Xenides Trading Co Ltd κ.α.

(2000)1 (Β) ΑΑΔ 1002 και Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου

(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 339. Επίσης λαμβάνεται υπόψη αν θα μπορούσε, η πλευρά που προσκόμισε τη προφορική μαρτυρία, να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε, βλ. Δημητρίου ν. Νικολάου

(2012)1 Α.Α.Δ 2714, Περικλέους ν. Μιχαήλ κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 2420, Κλεοβούλου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ.17 και Κολάνη, ανωτέρω. Αναλόγως της περίπτωσης μπορεί να μην γίνει αποδεκτή. Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 217 ή να γίνει αποδεκτή. Τέτοια μαρτυρία, δηλαδή εξ ακοής μαρτυρία, εισηγήθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης ότι είναι η μαρτυρία του Μ.Κ.1 για το τι του είπε η μητέρα του κατηγορουμένου ότι της είπε ο κατηγορούμενος και τι του είπε ο αδελφός του κατηγορουμένου. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΩΝ Όσον αφορά τη μαρτυρία των Μ.Κ.3, 6 και 9 δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα τους και ότι αυτοί είναι εμπειρογνώμονες στην ειδικότητά τους. Παρόλα αυτά, αφού εξετάσαμε το επάγγελμα, την εκπαίδευση, τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα τους και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, κρίνουμε ότι αυτοί είναι εμπειρογνώμονες στην ειδικότητα που έχει κάθε ένας από αυτούς (βλ. υπόθεση Evangelou a.a. ν. Ambizas a.a.

(1982)1 CLR 41, Θεοσκέπαστη Φαρμ κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)1 AAΔ 984, Δημητρίου ν. Εγγλέζου κ.ά.

(1997)1 ΑΑΔ 1285, R.Κ.Β. Leathergoods Limited ν. Αγγελίδη

(2004)1 ΑΑΔ 1071 και Παπαχριστοφόρου ν. Καπνίση κ.ά.

(2005)1 ΑΑΔ 244. Επομένως, η μαρτυρία τους θα τύχει αξιολόγησης με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Κατ' εξαίρεση προς το γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης μάρτυρα, μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του σε θέματα της ειδικότητας του (βλ. υποθέσεις Vassiliko Cement Works Ltd ν. Stavrou

(1978)1 CLR 389 και Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1 ΑΑΔ 746). Σ' αυτή την περίπτωση, ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να δυνηθεί το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση επί των γεγονότων (βλ. Davie ν. Edinborough Magistrates

(1953)SC 34, Anastassiades ν. The Republic

(1977)2 CLR 97, Philippou ν. Odysseos

(1989)1 CLR 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ, ανωτέρω, Yiannis N. Erimoudis Estates Limited κ.ά. ν. Χριστοδουλίδου κ.ά.

(1995)1 ΑΑΔ 926, Νεοφύτου ν. Ανδρέου κ.ά.

(2005)1 ΑΑΔ 692). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και να παρακολουθήσουμε όλους τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια που έδιναν τη μαρτυρία τους, από το εδώλιο του μάρτυρα, ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τη μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ειλικρίνειά τους, την ευθύτητά τους, την ακεραιότητά τους, τη σαφήνειά τους, το συμφέρον τους στην υπόθεση, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και προβήκαμε στη διεργασία αξιολόγησής τους, κοσκινίζοντας τη μαρτυρία τους, συγκρίνοντας, συσχετίζοντας και αντιπαραβάλλοντας τούτη, τόσο με όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας ξεχωριστά, όσο και στο σύνολο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων. Η μαρτυρία, η αξιολόγηση και τα ευρήματα του Δικαστηρίου θα καταγράφονται ταυτόχρονα και ενιαία για αποφυγή επαναλήψεων και καλύτερη αντίληψη των γεγονότων της υπόθεσης ενόψει και της μη προσκόμισης μαρτυρίας από την Υπεράσπιση. Ο υπεύθυνος της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου, Υπαστυνόμος Χριστοδούλου, Μ.Κ.2, έλαβε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της υπηρεσίας στις 9.2.2017 έντυπο καταγραφής πληροφοριών αστυνομίας, Τεκμήριο 29, σύμφωνα με το οποίο λήφθηκε πληροφορία στις 2.2.2017 ότι ο κατηγορούμενος και ο αδελφός του, που διέμεναν στην οδό XXXXX Γ6 XXXXX, Τ.Κ. XXXXX, ασχολούνταν με την διακίνηση ναρκωτικών και λαθρεμπόριο, μεταξύ άλλων, καπνικών προϊόντων και ρουχισμού. Συγκεκριμένα εντοπίστηκαν κατά τις μεσονύκτιες ώρες μαζί με άλλο πρόσωπο να κατεβάζουν από αυτοκίνητο κιβώτια και να τα αποκρύβουν σε οικία που βρίσκεται στην οδό XXXXX 278Α στις XXXXX την οποίαν ενοικίασαν ο κατηγορούμενος και ο αδελφός του. Αφού αξιολογήθηκε η πληροφορία, ο Μ.Κ.2 προέβη σε ένορκη δήλωση, Τεκμήριο 23, με την οποία υποστηρίζετο η έκδοση δύο ενταλμάτων έρευνας, Τεκμήρια 24 και 25, για την οικία στην οδό XXXXX Γ6 και οδός XXXXX 278Α, αντίστοιχα, XXXXX. Ακολούθως δύο

(2)ημέρες μετά την έκδοση των ενταλμάτων έρευνας, Τεκμήρια 24 και 25 στις 22.2.2017, δηλαδή στις 24.2.2017, αφού συγκροτήθηκε ομάδα από επτά αστυφύλακες της ΥΚΑΝ, μεταξύ των οποίων, ως υπεύθυνο ανακριτή τον Μ.Κ.1 και τους Μ.Κ.4 και 7, υποβοηθούμενοι από μέλη του Τ.Α.Ε. και Ο.Π.Ε. Αμμοχώστου, μετέβηκαν στην οικία στην οδό XXXXX Γ6, όπου διέμεναν ο κατηγορούμενος, η μητέρα του και ο αδελφός του, για εκτέλεση του εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο

1. Κατά την άφιξη τους στην οικία αυτή λίγο πριν τις 16:00 βρήκαν την μητέρα του κατηγορουμένου, ενώ μετά από 5-10 περίπου λεπτά αφίχθηκε στο μέρος και ο αδελφός του. Η μητέρα του κατηγορουμένου, όπως ανέφερε ο Μ.Κ.1, που όπως εξάγεται από την υποβολή κατά την αντεξέταση του «Σου υποβάλλω ότι ουδέποτε είπες της μητέρας του να τον πάρει τηλέφωνο» και της απάντησης «όχι δεν συμφωνώ μαζί σου», κατόπιν που της ζήτησε ο Μ.Κ.1, τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο στον οποίο ανέφερε ότι ήταν η αστυνομία στο μέρος και θα έκανε έρευνα και ήθελε να είναι παρών. Επί αυτού του ισχυρισμού του Μ.Κ.1 υπήρχε έντονη αντεξέταση από το συνήγορο υπεράσπισης κατά την οποία ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν είδε τον αριθμό τηλεφώνου που κάλεσε η μητέρα του κατηγορουμένου, ούτε άκουσε τι της έλεγε το άτομο που ήταν στην άλλη γραμμή, αλλά ούτε και του είπε η μητέρα του τι της είπε το πρόσωπο με το οποίο μιλούσε. Υπό το φως των πιο πάνω ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι δεν αποδείχθηκε ότι η μητέρα του κατηγορουμένου μίλησε με τον κατηγορούμενο και ως εκ τούτου ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 ότι άκουσε την μητέρα του κατηγορουμένου να του λέει ότι γίνεται έρευνα και να έρθει στο μέρος είναι άνευ αξίας, πέραν της θέσης του βέβαια ότι ουδέποτε η μητέρα του κατηγορουμένου ανέφερε στο πρόσωπο που μιλούσε τα όσα ο Μ.Κ.1 ισχυρίζεται ότι άκουσε να λέει αυτή στο τηλέφωνο. Δεν μας βρίσκει σύμφωνους η εισήγηση αυτή του συνηγόρου υπεράσπισης. Η μητέρα του κατηγορουμένου κατ' εκείνο το χρόνο δεν είχε λόγο να προσποιηθεί ότι μιλούσε με τον κατηγορούμενο. Απεναντίας είχε κάθε λόγο να τον ειδοποιήσει να μετέβαινε στο μέρος έτσι ώστε να ήταν παρών και αυτός, όπως και ο αδελφός του κατηγορουμένου, για να προβάλει τις όποιες ενστάσεις του για την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 24 και στη συνέχεια της εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο
2. Ως εκ τούτου αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι όσα άκουσε ο Μ.Κ.1 να λέει στο τηλέφωνο η μητέρα του κατηγορουμένου, τα οποία αναφέρθηκαν προηγουμένως, τα έλεγε στον κατηγορούμενο. Αυτή δε η μαρτυρία δεν αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, ως ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Εξ ακοής θα ήταν η μαρτυρία αν έλεγε ο Μ.Κ.1 ότι η μητέρα του κατηγορουμένου του είπε ότι ο κατηγορούμενος της ανάφερε συγκεκριμένη αναφορά. Επίσης ο αδελφός του κατηγορουμένου πήρε τηλέφωνο τον κατηγορούμενο, μετά το τηλεφώνημα της μητέρας του, αλλά όπως είπε στον Μ.Κ.1 το είχε κλειστό. Προφανώς ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι θα συνέχιζαν να τον παίρνουν τηλέφωνο και το έκλεισε. Ούτε αυτός είχε λόγο κατ' εκείνο το χρόνο να πει ψέματα στον Μ.Κ.
3. Ως εκ τούτου αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο αδελφός του κατηγορουμένου είπε στον Μ.Κ.1 ότι ο κατηγορούμενος είχε κλειστό το τηλέφωνο. Ούτε αυτή η μαρτυρία αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, ως ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης, για τον ίδιο λόγο που αναφέρεται ανωτέρω. Έτσι υπό τις οδηγίες του Μ.Κ.1 άρχισε η έρευνα, δυνάμει του εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 24, περί τις 16:00 στις 24.2.2017, στην οικία οδός XXXXX Γ6 στην παρουσία του αδελφού και της μητέρας του κατηγορουμένου. Στην οικία αυτή δεν βρέθηκε οτιδήποτε το επιλήψιμο ή το μεμπτό. Στην αυλή της εν λόγω οικίας ήταν σταθμευμένο το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX11, το οποίο ερευνήθηκε δυνάμει του εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 24, αφού αναφέρετο σε αυτό και όχημα στην εν λόγω οικία, ενώ στην αυλή της οικίας στην οδό XXXXX Γ5 ήταν σταθμευμένα τα οχήματα με αρ. εγγραφής XXXXX55 και XXXXX
4. Ως εκ τούτου ζήτησε από την Μ.Κ.8, η οποία βρισκόταν στα γραφεία της ΥΚΑΝ, όπως ελέγξει, μέσω του μηχανογραφικού συστήματος της αστυνομίας, ποια οχήματα ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα του κατηγορουμένου. Μεταξύ άλλων οχημάτων που ήταν εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του κατηγορουμένου, όπως διαπιστώνεται από το Έγγραφο Κ, ήταν και τα οχήματα με αρ. εγγραφής XXXXX11, το οποίο ήταν σταθμευμένο στην αυλή της οικίας στην οδό XXXXX Γ6, XXXXX55 και XXXXX59, τα οποία ήταν σταθμευμένα στην αυλή της οικίας στην οδό XXXXX Γ
5. Η έρευνα για τα δύο τελευταία οχήματα, ήτοι με αρ. εγγραφής XXXXX55 και XXXXX59, κρίθηκε, κατά τη δίκη εντός δίκης, από το Δικαστήριο, ότι δεν ήταν νόμιμη και τα αντικείμενα που βρέθηκαν σε αυτά δεν μπορούσαν να κατατεθούν ως τεκμήρια και ως εκ τούτου δεν θα ασχοληθούμε περαιτέρω με αυτά. Σε ό,τι αφορά το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX11, κατά τη διάρκεια των ερευνών και περί ώρα 17:00 εντοπίστηκε από τον Μ.Κ.4 μια μαύρη ταξιδιωτική τσάντα, Α/Α 1 στο Τεκμήριο 1, από την οποία αναδυόταν μυρωδιά κάνναβης. Όμως δεν βρέθηκε σε αυτή κάνναβη. Κατά το διάστημα όμως της έρευνας στην οικία στην οδό XXXXX Γ6 και στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX11, το οποίο ήταν σταθμευμένο στην αυλή της εν λόγω οικίας, η οποία έλαβε χώραν από τις 16:00 μέχρι τις 17:10 και πριν αρχίσει η έρευνα της οικίας στην οδό XXXXX 278Α η ώρα 18:15, η οποία ολοκληρώθηκε στις 19:55, ο Μ.Κ.2 έλαβε πληροφορία από πληροφοριοδότη που βρισκόταν κοντά στο χώρο που γινόταν η έρευνα, ότι σε αποθήκη και οικία στην οδό XXXXX Γ5 αποκρύπτονταν παράνομα κάνναβη και πυροβόλα όπλα. Έτσι ο Μ.Κ.2 έδωσε οδηγίες στην αστυφύλακα 3556 να συνταχθεί όρκος στον οποίο να καταγράφονται αυτά που είχαν τεθεί υπόψη του από τον πληροφοριοδότη και να απευθυνθούν σε Δικαστή για έκδοση εντάλματος έρευνας. Αστυφύλακας του Αστυνομικού Σταθμού Κιτίου προέβη στον όρκο, Τεκμήριο 26, και ζήτησε την έκδοση εντάλματος έρευνας για την αποθήκη και οικία στην οδό Γ5, συνοικισμός XXXXX. Στις 17:50 της ημέρας εκείνης, δηλαδή 24.2.2017, εκδόθηκε το ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 27, και ο Μ.Κ.2 ενημέρωσε περί τούτου τον Μ.Κ.
6. Στις 17:51 ο αδελφός του κατηγορούμενου έδωσε το κλειδί της κλειδωνιάς της αποθήκης της οικίας στον Μ.Κ.4 ο οποίος ξεκλείδωσε την κλειδωνιά, Τεκμήριο 2 και εισήλθαν σε αυτή, μεταξύ άλλων και ο Μ.Κ.1, ο Μ.Κ.4, ο Μ.Κ.7 και ο αδελφός του κατηγορουμένου, ο οποίος όταν του υπέδειξε την κλειδωνιά με το κλειδί και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, απάντησε «βάζουμε μέσα τα εργαλεία μας εγώ και ο αρφός μου». Σε ράφι στην αποθήκη της οικίας στην οδό XXXXX Γ5 βρέθηκαν 16 πλήρη φυσίγγια σε νάιλον σακούλι, Τεκμήριο 3, η ώρα 18:00 από τον Μ.Κ.1, ο οποίος αμέσως τα παρέλαβε ως τεκμήρια και αφού τα υπέδειξε και επέστησε την προσοχή στο νόμο του αδελφού του κατηγορουμένου, στην συνέχεια παρέδωσε το Τεκμήριο 3 στον Μ.Κ.4, ο οποίος το τοποθέτησε σε χάρτινο φάκελο. Τότε ο Μ.Κ.1 συνέλαβε τον αδελφό του κατηγορουμένου για το αδίκημα της παράνομης κατοχής πυρομαχικών, του εξήγησε το λόγο της σύλληψης του και τα δικαιώματα του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Στην αποθήκη αυτή δεν βρέθηκε οτιδήποτε άλλο παράνομο. Ο συνήγορος υπεράσπισης προέβαλε όσα είχε προβάλει και στη δίκη εντός δίκης για την έρευνα στην οδό XXXXX Γ
7. Επικαλέστηκε δε την Πολιτική Αίτηση Παύλου Αρ. 28/2021, ημερομηνίας 1.3.
8. Όπως αναφέραμε και στην αρχή της απόφασης μας η ενδιάμεση απόφαση μας ημερομηνίας 18.2.21, δεν στερεί το δικαίωμα του κατηγορουμένου να προβάλει ξανά το θέμα της αντισυνταγματικότητας και της παρανομίας της εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας στην κανονική δίκη και νοουμένου ότι υπάρχει το κατάλληλο υπόβαθρο, όπως π.χ. νέα στοιχεία ή στοιχεία που δεν τέθηκαν στη δίκη εντός δίκης ή άλλης μαρτυρίας που δεν παρουσιάστηκε στη δίκη εντός δίκης, το Δικαστήριο να αναθεωρήσει την ενδιάμεση απόφαση του για τη δεκτικότητα του Τεκμηρίου 3 (16 πλήρη φυσίγγια), κατ' εξαίρεση του κανόνα ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Εφετείο του εαυτού του, αφού έχει γενικά καθήκον να αναψηλαφεί το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, βλ. υπόθεση Α.Κ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 177/2013, ημερομηνία 14.5.2015 και να καταλήγει σε ευρήματα στη βάση νόμιμα αποδεκτής μαρτυρίας, βλ. κατ' αναλογίαν, Ρουβήμ ν. Laiki Cyprialife Ltd

(2011)1(Β) ΑΑΔ

1. Καταρχάς δεν διαφωνούμε με την υπόδειξη στην Αίτηση Παύλου, ανωτέρω, ότι το Δικαστήριο διατηρεί σε κάθε περίπτωση, την ευχέρεια αποκλεισμού αυτής της μαρτυρίας σε μεταγενέστερο στάδιο, αλλά απεναντίας συμφωνούμε και γι΄ αυτό ερωτήθηκε ο συνήγορος υπεράσπισης ποια ήταν τα νέα στοιχεία ή νέα μαρτυρία. Ανέφερε ότι η Δίκη εντός Δίκης είναι μια ξεχωριστή δίκη από την κυρίως Δίκη. Ήδη αυτό λέχθηκε στην ενδιάμεση μας απόφαση στη Δίκη εντός Δίκης στις 18.2.2021 και επομένως δεν υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση. Επίσης ανέφερε ότι τώρα κατέθεσαν 9 μάρτυρες κατηγορίας ενώ στη Δίκη εντός Δίκης 1 μάρτυρας κατηγορίας. Και με αυτό συμφωνούμε. Όμως δεν είναι ζήτημα αριθμού μαρτυρίας, αλλά στοιχείων που παρατίθενται με τη μαρτυρία, τέτοιων που να δικαιολογούν την επανεξέταση του ζητήματος της αποδεκτότητας των τεκμηρίων. Οι Μ.Κ.2, 4 και 7 που σχετίζονται με τις έρευνες δεν είχαν ιδίαν γνώση για τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του Μ.Κ.1 και της μητέρας και του αδελφού του κατηγορουμένου, αφού αυτοί δεν ήταν παρόντες κατά τη συνομιλία του Μ.Κ.1 με αυτά τα πρόσωπα και απλώς λάμβαναν οδηγίες από τον Μ.Κ.
2. Οι υπόλοιποι Μ.Κ. δεν σχετίζονται με αυτό το ζήτημα. Η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι κανένας Μ.Κ., εννοώντας βέβαια απ΄ αυτούς που έλαβαν μέρος στις έρευνες και κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν επιβεβαίωσε ότι κλήθηκε ο κατηγορούμενος να παραστεί στο μέρος δεν αποτελεί νέα μαρτυρία, αφού εξ αρχής η Κατηγορούσα Αρχή, περί αυτού του ζητήματος, η θέση της ήταν ότι ο Μ.Κ.1 μόνο είχε γνώση. Μια άλλη διαφορά, κατ΄ αυτόν, ήταν ότι ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε στη Δίκη εντός Δίκης ότι η έρευνα στο όχημα αρ. εγγραφής XXXXX11 έγινε κατόπιν εντάλματος έρευνας, ενώ στην παρούσα, κύρια, Δίκη είπε ότι η έρευνα έγινε στη βάση εύλογης υπόνοιας. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Στη σελίδα 28, γραμμές 16-19, των πρακτικών ημερομηνίας 2.3.2021 καταγράφονται τα εξής: «Ε. Και το όχημα αυτό που ερευνήσατε περιλαμβάνεται μάλλον και το XXXXX11 στα οχήματα που ερεύνησες στη βάση της εύλογης υπόνοιας; Α. Μάλιστα και αναγράφεται και στο ένταλμα, που ήταν σταματημένο εντός της οικίας της πατρικής του ερευνήθηκε». Δεν έχει τεθεί ενώπιον μας οποιαδήποτε νέα μαρτυρία ή οποιοδήποτε νέο στοιχείο στη βάση του οποίου θα ήταν δυνατό να επανεξετάσουμε την ενδιάμεση απόφαση μας ημερομηνίας 18.2.2021, με την οποία κρίναμε νόμιμη την έρευνα που έγινε στην οδό XXXXX Γ
3. Απεναντίας από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 καθίσταται ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει οδός Γ
4. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε συγκεκριμένο τρόπο και στοιχεία που τεκμηρίωσε τον ισχυρισμό αυτό, παραπέμποντας στον εντοπισμό οδών μέσω χάρτη και της γνώσης που έχει αυτός για τις οδούς, από τις υποθέσεις εναντίον προσώπων που σχετίζονται με αυτόν τον συνοικισμό. Από την άλλη δεν προσφέρθηκε αντίθετη μαρτυρία. Επομένως αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι σε ράφι της αποθήκης στην οδό XXXXX Γ5, στην οποία νομίμως έγινε έρευνα, βρέθηκαν 16 πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 7.65 χιλιοστών πυροβόλου όπλου, σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, εκ των οποίων δύο πυροβολήθηκαν κατά την εργαστηριακή εξέταση και γι΄ αυτό κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 3 στο Δικαστήριο 14 πλήρη φυσίγγια και 2 κάλυκες. Ακολούθως περί ώρα 18:15 μέχρι τις 19:55 από τους ίδιους αστυφύλακες και στην παρουσία του αδελφού του κατηγορουμένου, ερευνήθηκε η οικία στην οδό XXXXX 278Α δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο
5. Συγκεκριμένα αφού ρωτήθηκε ο αδελφός του κατηγορουμένου αν έχει κλειδί και του είπε ότι δεν έχει και μπορεί να έχει ο κατηγορούμενος, ο Μ.Κ.1 παραβίασε το κλειδωμένο πλαϊνό παράθυρο της κουζίνας και εισήλθε σε αυτό ο Μ.Κ.4 ο οποίος άνοιξε το μπροστινό διπλό παράθυρο του σαλονιού και εισήλθαν ο Μ.Κ.1, ο Μ.Κ.7, ο Αστυφύλακας XXXXX και ο αδελφός του κατηγορουμένου. Είναι γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ανέφερε ότι έδωσε οδηγίες στον Μ.Κ.1 να πράξει τούτο. Όμως ο Μ.Κ.1 δεν είπε ότι αυτός πήρε την απόφαση από μόνος του να παραβιάσει το κλειδωμένο πλαϊνό παράθυρο, ως ήταν η εισήγηση του δικηγόρου Υπεράσπισης, ο οποίος θεώρησε ότι υπάρχει αντίφαση στα λεγόμενα των Μ.Κ.1 και
6. Αυτός είπε ότι το παραβίασε. Μάλιστα είπε ότι έπαιρνε οδηγίες από τον Μ.Κ.
7. Επομένως δεν υπάρχει αντίφαση ως ήταν η θέση της Υπεράσπισης. Κατά την έρευνα στην οδό XXXXX 278Α εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν τα ακόλουθα αντικείμενα:

(1)Από τον Μ.Κ.7, μία τσάντα-παγωνιέρα, χρώματος γκρίζου και μπλε, με την επιγραφή «cool bug» η οποία περιείχε διάφορες νάιλον συσκευασίες και δύο χειρουργικά γάντια, Τεκμήριο 4, φωτογραφία 12, 24 και 25 του Τεκμηρίου 16, πάνω σε πλαστική καρέκλα στο καθιστικό της οικίας.

(2)Επίσης από τον Μ.Κ.7, μία ζυγαριά ακριβείας χρώματος άσπρου με ασημί μάρκας «Furi» μοντέλο «ACS series», πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης, κοκαΐνης και MDMA, φωτογραφία 15 του Τεκμηρίου 16, σε έπιπλο στο καθιστικό της οικίας.

(3)Από τον Μ.Κ.1, πράσινη τσάντα η οποία περιείχε ένα συσκευασμένο διάφανο νάιλον που περιείχε MDMA βάρους 351,4 γραμμάρια, φωτογραφίες 27, 28 και 29 του Τεκμηρίου 16, στο πάνω ράφι ερμαριού υπνοδωματίου.

(4)Επίσης από τον Μ.Κ.1, πράσινη νάιλον τσάντα δεμένη με κόμπο με δεύτερη πλαστική τσάντα δεμένη με κόμπο η οποία περιείχε 189.3 γραμμάρια κοκαΐνης, Τεκμήριο 5, φωτογραφίες 27, 28 και 29 του Τεκμηρίου 16, στο μεσαίο ράφι και πράσινη πλαστική τσάντα δεμένη με κόμπο με διαφανές σακούλι δεμένο με κόμπο με δεύτερη πράσινη τσάντα δεμένη με κόμπο η οποία περιείχε κοκαΐνη βάρους 112 γραμμαρίων, Τεκμήριο 6, στο ίδιο μεσαίο ράφι ερμαριού του ίδιου υπνοδωματίου.

(5)Ακόμη από τον Μ.Κ.1, μια μαύρη νάιλον συσκευασία με λογότυπο «Χαμαιλέων» και επιγραφή «Mega» η οποία περιείχε κοκαΐνη βάρους 1 κιλού και 3.9 γραμμαρίων, στο κάτω ράφι του ίδιου ερμαριού του ίδιου υπνοδωματίου.

(6)Από τον Μ.Κ.7, δύο ταξιδιωτικές τσάντες χρώματος μαύρου και μία ταξιδιωτική τσάντα χρώματος μπλε, σε αποθηκευτικό χώρο (σέντε).

(6)(Ι) Στη μία μαύρη ταξιδιωτική τσάντα, Τεκμήριο 7, φωτογραφία 17 του Τεκμηρίου 16, υπήρχαν, αεροστεγώς σφραγισμένη νάιλον συσκευασία η οποία περιείχε κάνναβη βάρους 1 κιλού και 497.4 γραμμαρίων και μια μαύρη γυναικεία τσάντα, εντός της οποίας υπήρχε μια αεροστεγώς σφραγισμένη πλαστική συσκευασία με καφέ κολλητική ταινία και λαδόκολλες, εντός της οποίας υπήρχε κοκαΐνη βάρους 981 γραμμαρίων.

(6)(ΙΙ) Στην άλλη μαύρη ταξιδιωτική τσάντα, φωτογραφία 19 του Τεκμηρίου 16, υπήρχαν τρεις

(3)αεροστεγώς σφραγισμένες πλαστικές συσκευασίες. Η μια περιείχε κάνναβη βάρους 1 κιλού και 503.2 γραμμαρίων, η άλλη κάνναβη βάρους 1 κιλού και 4.9 γραμμαρίων και η τρίτη κάνναβη βάρους 1 κιλού και 505.6 γραμμαρίων.

(6)(ΙΙΙ) Στην ταξιδιωτική τσάντα χρώματος μπλε, φωτογραφία 18 του Τεκμηρίου 16, υπήρχαν έξι

(6)αεροστεγώς σφραγισμένες πλαστικές συσκευασίες στις οποίες υπήρχε κάνναβη βάρους, στην πρώτη 671.7 γραμμαρίων, στη δεύτερη 996.9 γραμμαρίων, στην τρίτη, 1 κιλού και 53.2 γραμμαρίων, στην τέταρτη 506.1 γραμμαρίων, στην πέμπτη 1 κιλού και 403.5 γραμμαρίων και στην έκτη 795.5 γραμμαρίων.

(6)(ΙV) Επίσης υπήρχε (α) μια ζυγαριά ακριβείας μάρκας «KENWOOD», Τεκμήριο 8, μέσα στο κουτί της, (β) νάιλον τσάντα, Τεκμήριο 9, με μία συσκευασία από μεμβράνη, (γ) τεμάχιο μαύρου σακουλιού και κολλητική ταινία και δεύτερη συσκευασία από πλαστικό σακούλι με κολλητική ταινία, Τεκμήριο 10, (δ) πράσινη νάιλον τσάντα, (ε) τεμάχια από νάιλον τσάντα και ένα ρολό με νάιλον σακούλες χρώματος μπλε, (στ) 4 λαστιχένια γάντια, (ζ) νάιλον zip-lock συσκευασία με το εγχειρίδιο οδηγιών της ζυγαριάς «Furi» και (η) διάφορα κομμάτια από χαρτόνι. Στη συνέχεια και ώρα 18:40 ο Μ.Κ.7 σε συρτάρι του υπνοδωματίου βρήκε δύο νάιλον συσκευασίες με νάιλον τσάντες, ένα μπλε και ένα μαύρο ρολό από νάιλον σακούλες και μια σακούλα μπλε και ένα κουτί με λαστιχένια γάντια. Η ώρα 18:42 ο Μ.Κ.7 σε άλλο υπνοδωμάτιο βρήκε μια μαύρη ταξιδιωτική τσάντα. Η ώρα 18:45 ο Μ.Κ.7 βρήκε στον κάλαθο της τουαλέτας χρησιμοποιημένα χαρτιά υγείας και η ώρα 18:47 δύο πετσέτες μπάνιου. Η ώρα 18:49 βρήκε στην κουζίνα 1 γυάλινο πιάτο, 1 ποτήρι, 1 φλυτζάνι, 1 μαχαίρι και 1 κουτάλι. Κάθε φορά που εντόπιζαν και ένα αντικείμενο επιστήνετο η προσοχή στο νόμο στον αδελφό του κατηγορουμένου. Τα αντικείμενα με αύξοντα αριθμό (Α/Α) 1 και 7-68 στο Τεκμήριο 1 φυλάχθηκαν και διακινήθηκαν ορθά, χωρίς οποιαδήποτε επέμβαση που αλλοιώνει την ορθότητα των ευρημάτων των εργαστηριακών εξετάσεων. Τα αντικείμενα με Α/Α 1, 8-50 και 52-54 στο Τεκμήριο 1 παραδόθηκαν στις 28.2.2017 στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής από τον Μ.Κ.4 για διενέργεια εργαστηριακής εξέτασης προς εντοπισμό γενετικού υλικού. Σχετική είναι η έκθεση πραγματογνωμοσύνης, Τεκμήριο

1. Τα αντικείμενα με Α/Α 10-14, 16, 18, 20-25 και 33-35 στο Τεκμήριο 1 στις 2.3.2017 παραδόθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους από τον Μ.Κ.4 και εξετάστηκαν από τη χημικό Αυξεντίου και διαπιστώθηκαν αυτά τα οποία ήδη αναφέρθηκαν ανωτέρω. Τα αντικείμενα με Α/Α 8, 10, 14, 16-18, 20-26, 28-31, 33-35, 37, 38 και 42 στο Τεκμήριο 1 παραδόθηκαν στις 7.3.2017 από τον Μ.Κ.4 στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνών και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας για δακτυλοσκόπηση. Το αντικείμενο με Α/Α 8 στο Τεκμήριο 1 παραδόθηκε στις 6.4.2017 από τον Λοχία XXXXX, Πέτρου, στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας όπου εξετάστηκαν από τον αστυφύλακα XXXXX, Ευαγόρου και διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για 16 πλήρη φυσίγγια, διαμετρήματος 7.65 χιλιοστών πυροβόλου όπλου, σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Το αντικείμενο με Α/Α 66 στο Τεκμήριο 1 παραδόθηκε στις 3.8.2020 από τον Μ.Κ.7 στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής για διενέργεια επιστημονικής εξέτασης προς εντοπισμό γενετικού υλικού. Σχετική είναι η έκθεση πραγματογνωμοσύνης, Τεκμήριο
2. Το αντικείμενο με Α/Α 67 στο Τεκμήριο 1 παραδόθηκε στις 3.8.2020 από τον Μ.Κ.7 στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνών και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας για δακτυλοσκοπική σύγκριση. Το αντικείμενο με Α/Α 68 στο Τεκμήριο 1 παραδόθηκε στις 3.8.2020 από τον Μ.Κ.1 στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνών και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων του Αρχηγείου Αστυνομίας για δακτυλοσκοπική εξέταση. Ο Λοχίας XXXXX Λοΐζου έλαβε αριθμό φωτογραφιών από την εν λόγω οικία, Τεκμήριο 16, ενώ ο Μ.Κ.2 προέβη σε δειγματοληψία από διάφορα μέρη της οικίας. Μετά το πέρας των εξετάσεων, αφού είχε παραλάβει τα αντικείμενα με Α/Α 9-42 στο Τεκμήριο 1, ο Μ.Κ.7 και τα τοποθέτησε σε χάρτινους φακέλους, μετέφεραν τούτα και τον αδελφό του κατηγορουμένου στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου. Την ίδια ημέρα ο Μ.Κ.2 του παρέδωσε τα αντικείμενα με Α/Α 5 και 43-50 που περιείχαν επιχρίσματα δειγματοληψίας που έλαβε από διάφορα σημεία της οικίας. Προέβη και σε άλλες ενέργειες οι οποίες είτε έγιναν παραδεκτά γεγονότα, ως άνω, είτε αφορούν άλλα άτομα τα οποία δεν είναι κατηγορούμενοι σε αυτήν την υπόθεση, είτε δεν ήταν ποτέ κατηγορούμενοι. Ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε την ερώτηση στον M.K.7 γιατί δεν φωτογραφήθηκαν οι δύο μαύρες και η μία μπλε ταξιδιωτικές τσάντες που εντοπίστηκαν στον αποθηκευτικό χώρο (σέντε) στην οικία, όταν αυτές βρίσκονταν στο χώρο αυτό. Η απάντηση που δόθηκε από τον Μ.Κ.7 ήταν ότι ο φωτογράφος, Λοχίας XXXXX Λοΐζου, δεν πίστευε ότι χωρούσε για να εισέλθει εντός του αποθηκευτικού χώρου. Δεν υπήρχε περαιτέρω αντεξέταση σε αυτή την απάντηση. Εισηγήθηκε όμως ότι τίποτε δεν υπήρχε στο σέντε και εσκεμμένα έπραξαν τούτο, όπως και τη μη φωτογράφιση του αδελφού του κατηγορουμένου εντός της εν λόγω οικίας γιατί για το πρώτο δεν έγιναν έτσι τα πράγματα, ενώ για το δεύτερο ότι ουδέποτε εισήλθε ο αδελφός του κατηγορουμένου εντός της αναφερθείσας οικίας. Σε σχέση με το πρώτο, οι οποιεσδήποτε υποβολές ότι οι αναφερθείσες ταξιδιωτικές τσάντες εντός των οποίων υπήρχαν τα ναρκωτικά δεν ήταν στον αποθηκευτικό χώρο (σέντε), δεν βρίσκουν έρεισμα σε καμία μαρτυρία και σε κανένα στοιχείο και παρέμειναν αόριστες, γενικές και κενό γράμμα. Σε ό,τι αφορά τη θέση ότι έπρεπε να φωτογραφηθούν εντός του σέντε, αυτή δεν βρίσκει βάση σε κανένα κανονισμό ή νόμο. Η φωτογράφηση αντικειμένων από σκηνές εγκλήματος ή σε έρευνες γίνεται, όπου τούτο είναι δυνατό, για σκοπούς αναγνώρισης, επιβεβαίωσης και τεκμηρίωσης των όσων είδαν ή αντιλήφθηκαν τα μέλη της ερευνητικής και ανακριτικής ομάδας και ταυτόχρονα για σκοπούς καλύτερης υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή δεν ήταν δυνατή η φωτογράφηση τους μέσα στο σέντε, τις κατέβασαν στο πάτωμα και τις φωτογράφησε ο Λοχίας
3. Επομένως δεν ευσταθεί η θέση της Υπεράσπισης. Ως προς το δεύτερο, πέραν της σταθερής θέσης των Μ.Κ.1, 4 και 7 ότι ο αδελφός του κατηγορουμένου εισήλθε μαζί τους στην ερευνηθείσα, ως άνω, οικία, θα μπορούσε η Υπεράσπιση να καλέσει ως μάρτυρα τον αδελφό του κατηγορουμένου για να υποστηρίξει αυτήν τη θέση. Δεν το έπραξε και ως εκ τούτου παρέμεινε ακλόνητη η μαρτυρία των Μ.Κ.1, 4 και 7 επί τούτου. Όσον αφορά τη θέση της Υπεράσπισης ότι δεν φωτογραφήθηκε ο αδελφός του κατηγορουμένου εντός της οικίας επαναλαμβάνουμε ότι δεν υπάρχει τέτοια νομική υποχρέωση των ανακριτών. Εκείνο το οποίο χρειάζεται είναι η υπόδειξη του αντικειμένου στον ύποπτο και η επίστηση του στο νόμο. Ενέργεια την οποία έκαναν οι ως άνω Μ.Κ.1, 4 και
4. Συνεπώς απορρίπτονται και οι δύο σχετικές εισηγήσεις της Υπεράσπισης. Σε ό,τι αφορά τη φύση των ανευρεθέντων αντικειμένων, δηλαδή ότι είναι πλήρη φυσίγγια και παράνομες ναρκωτικές ουσίες, έχει γίνει παραδεκτό γεγονός, όπως και η διακίνηση τους. Εκείνα που ουσιαστικά η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ήταν ότι (α) η ενοικίαση της οικίας στην οδό XXXXX 278Α από τον κατηγορούμενο, η οποία ήταν παραδεκτή, δεν ήταν μέχρι το χρόνο κατά τον οποίο έγινε η έρευνα, 24.2.2017, αλλά μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016, (β) η έρευνα της οικίας στην οδό XXXXX 278Α ήταν αντισυνταγματική και παράνομη γιατί δεν ειδοποιήθηκε να ήταν παρών ο κατηγορούμενος, (γ) το όποιο γενετικό υλικό και δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου τα οποία εντοπίστηκαν στα διάφορα αντικείμενα και τεκμήρια, τα οποία καταγράφονται κατωτέρω, προήλθαν από αθώα επαφή με αυτά ή μεταφέρθηκαν τα ίδια τα αντικείμενα ως μετακινούμενα αντικείμενα που είναι, όπως π.χ. οι νάιλον τσάντες, ενώ δεν παρέλειψε να εισηγηθεί ότι η δεύτερη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων από τον κατηγορούμενο έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του και διά της βίας και (δ) ο Μ.Κ.9 όταν ανέφερε ότι το γενετικό υλικό αρχίζει να κατακερματίζεται, δηλαδή να υπολείπεται των συστατικών του στοιχείων, μετά το πέρας των 3 εβδομάδων, και άρα δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε ποιον ανήκει, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Βέβαια, εισηγήθηκε και ότι επηρεάστηκε το δικαίωμα του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη επειδή δεν συμπεριλήφθηκε στην παρούσα υπόθεση και ο Παπλωματάς και καταχωρήθηκε ξεχωριστή υπόθεση στο Ε. Δ. Αμμοχώστου και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να προωθήσει συγκεκριμένη υπεράσπιση. Αρχίζοντας από το (α) θέμα της ενοικίασης και πότε έπαυσε αυτή, αφού ως προς την έναρξη, ήτοι περί τον Ιούλιο του 2016, υπήρχε σύγκλιση θέσεων, η Κατηγορούσα Αρχή πρόσφερε τη μαρτυρία της Μ.Κ.5, συζύγου του ιδιοκτήτη της οικίας στην οδό XXXXX 278Α, η οποία την ενοικίασε στον κατηγορούμενο καθότι ο σύζυγος της λόγω προβλήματος υγείας κατ' εκείνο το χρόνο δεν μπορούσε να το πράξει. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε με λεπτομέρεια στις καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία, εκ των οποίων η μια κατατέθηκε ως Τεκμήριο 38

(1)και η άλλη ως Έγγραφο ΣΤ

(1), ως μέρος της κυρίως εξέτασης της και στην ενώπιον του Δικαστηρίου προφορική μαρτυρία της. Η Μ.Κ.5 δεν μας έκανε καλή εντύπωση αφού δεν ήταν ειλικρινής, ευθύς, σαφής και μάρτυρας της αλήθειας. Συγκεκριμένα στην πρώτη κατάθεση της είπε ότι το ενοίκιο της το έδινε πάντα ο κατηγορούμενος. Στη δεύτερη κατάθεση της είπε ότι της το έδινε πάντα η μητέρα του κατηγορουμένου, το οποίο ενοίκιο το έδινε ο κατηγορούμενος στην μητέρα του για να της το δώσει και ότι στην πρώτη κατάθεση της είπε ότι τα χρήματα της τα έδινε ο κατηγορούμενος γιατί ήταν συγχυσμένη και φοβήθηκε. Η αλήθεια, όπως είπε ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν ότι το ενοίκιο της το έδινε η μητέρα του κατηγορουμένου και εξήγησε γιατί είπε στην πρώτη κατάθεση της ότι το έδινε πάντα ο κατηγορούμενος. Αν και ως προς την ουσία, δηλαδή ότι καταβάλλετο το ενοίκιο σε αυτή άσχετα με το ποιος από τους δύο της το κατέβαλλε, δεν έχει σημασία, εντούτοις έχει σημασία ως προς τη σταθερότητα και συνέπεια της Μ.Κ.5 και τις συνέπειες που μπορεί να έχει ο ένας ή ο άλλος ισχυρισμός της στον κατηγορούμενο ή στη μητέρα του. Στην πρώτη κατάθεση της είπε ότι δεν είδε ποτέ τον κατηγορούμενο στην οικία που του ενοικίασε. Στη δεύτερη κατάθεση της είπε ότι τον είδε μια φορά να βγαίνει από την κουζίνα και να κατευθύνεται προς το σπίτι που διέμενε με τη μητέρα του και τον αδελφό του. Ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι η αλήθεια είναι ότι τον είδε, της μίλησε και της είπε ότι πήγε να δει αν είναι καθαρή η οικία. Στη δεύτερη κατάθεση της είπε ότι πήγαινε σε περιφραγμένο χώρο της αυλής της οικίας κάθε 10-15 ημέρες και τάιζε τις κότες. Στη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου είπε ότι πήγαινε κάθε μέρα και θυμόταν ότι τούτο το είπε στην αστυνομία. Στην πρώτη κατάθεση της είπε ότι πήγαινε κάποιες φορές, ενώ τις περισσότερες φορές τις κότες τις τάΐζε ο σύζυγος της. Στην ενώπιον του Δικαστηρίου προφορική μαρτυρία της, αρχικά, ανέφερε ότι καθάρισε τον αποθηκευτικό χώρο (σέντε), ακολούθως είπε ότι δεν τον καθάρισε μετά που έφυγε ο Ρουμάνος στον οποίο ενοικίαζε την εν λόγω οικία πριν την ενοικιάσει στον κατηγορούμενο. Στην πρώτη κατάθεση της δεν είπε ότι ο κατηγορούμενος την επισκέφθηκε στο σπίτι της με ένα μαύρο ψηλό αυτοκίνητο περί τις 17:00-18:00 στις 24.2.2017 γιατί δεν την ρώτησαν και επειδή φοβήθηκε, αλλά το είπε στη δεύτερη κατάθεση της και είπε στους αστυφύλακες να μην το γράψουν. Τα πιο πάνω είναι τα πιο τρανταχτά και ξεκάθαρα σημεία από τη μαρτυρία της που καταδεικνύουν ότι είναι μάρτυρας η οποία δεν είναι σταθερή και συνεπώς δεν λέει την αλήθεια. Υπάρχουν δε περαιτέρω ψεγάδια στη μαρτυρία της, τα οποία δεν χρειάζεται να καταγραφούν αφού από τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι με πολλή ευκολία αλλάζει τα λεγόμενα της και λέει ψέματα. Ως εκ των πιο πάνω κρίνεται αναξιόπιστη και απορρίπτεται η μαρτυρία της. Όμως το θέμα, δηλαδή της ενοικίασης της εν λόγω οικίας από τον κατηγορούμενο, παραμένει ανοικτό, το οποίο θα επιληφθεί το Δικαστήριο στη συνέχεια σε άλλο μέρος της απόφασης. Αναφορικά με το θέμα (β), αν και φαίνεται να αποτελεί σχήμα οξύμωρο από τη μια ο κατηγορούμενος να ισχυρίζεται ότι δεν ήταν ενοικιαστής της οικία στην οδό XXXXX 278Α και από την άλλη να προβάλλει ότι δεν ειδοποιήθηκε να ήταν παρών κατά την έρευνα, εντούτοις αφού η θέση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι αυτός ενοικίαζε την εν λόγω οικία είχε κάθε δικαίωμα να προβάλει τούτο το ζήτημα. Η νομιμότητα της έρευνας στην οικία στην οδό XXXXX 278Α αποτέλεσε ένα από τα θέματα που τέθηκαν από την Υπεράσπιση και αποφάσισε το Δικαστήριο στα πλαίσια της Δίκης εντός Δίκης και απέρριψε τη σχετική εισήγηση της Υπεράσπισης και έκρινε ότι η έρευνα ήταν νόμιμη. Εξηγήσαμε, πιο πάνω, πότε το Δικαστήριο προβαίνει σε επανεξέταση της ενδιάμεσης απόφασης του και δεν θα τα επαναλάβουμε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε νέο στοιχείο ή μαρτυρία, όπως πάλι εξηγήσαμε, ανωτέρω, τα οποία να επηρεάζουν την απόφαση του Δικαστηρίου έτσι ώστε το Δικαστήριο να επανεξετάσει την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 18.2.

1. Σε σχέση με το θέμα (γ) το οποίο αφορά το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου το οποίο εντοπίστηκε σε κάποια αντικείμενα που παραλήφθηκαν και αποστάληκαν για εξέταση και τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου που επίσης βρέθηκαν σε κάποια αντικείμενα, στην οδό XXXXX 278Α και στην οδό XXXXX Γ5, σίγουρα χρειάζεται να αναφερθεί ακριβώς που εντοπίστηκε το γενετικό υλικό ή τα αποτυπώματα σε κάθε ένα από τα αντικείμενα που αναφέρθηκαν προηγουμένως αφού είναι υψίστης σημασίας για να δυνηθεί το Δικαστήριο να εξάξει ορθά συμπεράσματα για την αποδεικτική αξία τους ως περιστατική μαρτυρία, θέμα για το οποίο το Δικαστήριο θα ενδιατρίψει στη συνέχεια σε άλλο μέρος της απόφασης. Στη γκρίζα και μπλε χρώματος τσάντα-παγωνιέρα, με την επιγραφή «cool bag» Τεκμήριο 4, η οποία βρέθηκε πάνω σε πλαστική καρέκλα στο καθιστικό της οικίας στη οδό XXXXX 278Α, εντοπίστηκε εσωτερικά της μικτό γενετικό υλικό του οποίου η κύρια συνεισφορά σε γενετικό υλικό ταυτίζεται με αυτό του κατηγορουμένου, βλ. συμπέρασμα 2 σελίδα 8 του Τεκμηρίου
2. Για να ανευρεθεί το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στο εσωτερικό μέρος της τσάντας-παγωνιέρας, πρέπει είτε να την άνοιξε, είτε ήταν ανοικτή και ο κατηγορούμενος με κάποιο τρόπο, όπως π.χ. αγγίζοντας την εσωτερικά εναπόθεσε το γενετικό του υλικό σε αυτή. Στην πράσινη νάιλον τσάντα δεμένη με κόμπο, η οποία περιείχε δεύτερο νάιλον διαφανές σακούλι, το οποίο περιείχε MDMA βάρους 351.4 γραμμαρίων, η οποία βρέθηκε στο πάνω ράφι ερμαριού της οικίας, εξωτερικά της εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό, μέρος του οποίου δότης είναι ο κατηγορούμενος. Σε αυτή δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό ή δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου. Στην πράσινη νάιλον τσάντα, Τεκμήριο 5, Α/Α 12 στο Τεκμήριο 1, φωτογραφίες 27, 28 και 29 του Τεκμηρίου 16, δεμένη με κόμπο η οποία περιείχε δεύτερη πράσινη νάιλον τσάντα δεμένη με κόμπο που βρέθηκε στο μεσαίο ράφι ερμαριού υπνοδωματίου στην ίδια ως άνω οικία, η οποία περιείχε κοκαΐνη βάρους 189.3 γραμμαρίων, εντοπίστηκε στην πρώτη τσάντα στα χερούλια και στην περιοχή του κόμπου, μικτό γενετικό υλικό, μέρος του οποίου δότης είναι ο κατηγορούμενος, συμπέρασμα 4 στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου
3. Επίσης βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στα χερούλια της δεύτερης τσάντας και στην περιοχή του κόμπου μικτό γενετικό υλικό του οποίου κύριος δότης είναι ο κατηγορούμενος, Α/Α 12 στο Τεκμήριο 1, φωτογραφίες 27, 28 και 29 του Τεκμηρίου 16, συμπεράσματα 4 και 5 στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου
4. Για να ανευρεθεί στο ίδιο σημείο και των δύο νάιλον πράσινων τσαντών το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου σημαίνει ότι είτε άγγιξε τις δύο τσάντες στο σημείο των χερουλιών, είτε έδεσε τον κόμπο στο σημείο των δύο χερουλιών των δύο νάιλον τσαντών. Τονίζουμε όμως ότι οι τσάντες αυτές βρέθηκαν εντός του πάνω ραφιού του ερμαριού. Στο ίδιο μεσαίο ράφι του ερμαριού του υπνοδωματίου της εν λόγω οικίας στην πράσινη νάιλον τσάντα δεμένη με κόμπο, με διαφανές σακούλι δεμένο με κόμπο με δεύτερη πράσινη τσάντα δεμένη με κόμπο η οποία περιείχε κοκαΐνη βάρους 112 γραμμαρίων, Τεκμήριο 6, Α/Α 13 στο Τεκμήριο 1, φωτογραφίες 27, 28 και 29 του Τεκμηρίου 16, στην περιοχή του κόμπου χερουλιών της πρώτης τσάντας, καθώς και στην εξωτερική της επιφάνεια υπήρχε μικτό γενετικό υλικό του οποίου κύριος δότης είναι ο κατηγορούμενος, συμπέρασμα 6 στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου
5. Στην περιοχή των χερουλιών και του κόμπου της πρώτης τσάντας εντοπίστηκε και γενετικό υλικό του Παπλωματά. Για να ανευρεθεί το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στην πρώτη νάιλον πράσινη τσάντα στην περιοχή του κόμπου των χερουλιών της καθώς και στην εξωτερική της επιφάνεια σημαίνει ότι το γενετικό υλικό του εναποτέθηκε με ένα από τους τρόπους που αναφέρεται προηγουμένως. Σημειώνουμε ότι η τσάντα και το σακούλι βρέθηκαν εντός του μεσαίου ραφιού του ίδιου ως άνω ερμαριού. Αξίζει όμως να στρέψουμε την προσοχή μας στο γεγονός ότι στο κάτω ράφι του ίδιου ερμαριού βρέθηκε σε μαύρη νάιλον συσκευασία τυλιγμένη με μεμβράνη (την οποία μεμβράνη εντοπίζουμε και αλλού) με την επιγραφή «MEGA» και λογότυπο «χαμαιλέων», κοκαΐνη βάρους 1 κιλό και 3.9 γραμμαρίων. Η ανεύρεση τους δε στο εσωτερικό των ραφιών καταδεικνύει ότι αυτές ήταν κρυμμένες για να μην φαίνονται και να μην εντοπίζονται εύκολα. Στη μια μαύρη ταξιδιωτική τσάντα, Τεκμήριο 7, Α/Α 15 στο Τεκμήριο 1, που βρέθηκε στον αποθηκευτικό χώρο (σέντε) εξωτερικά της εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό μέρος του οποίου δότης είναι ο κατηγορούμενος, συμπέρασμα 8 στη σελίδα 9 του Τεκμηρίου
6. Ίδια, ως άνω, διαπίστωση μας, δηλαδή η εναπόθεση του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου έγινε με ένα από τους τρόπους που αναφέρουμε ανωτέρω, είναι και σε αυτήν την περίπτωση. Τονίζουμε ότι και αυτή ήταν κρυμμένη, όπως και οι τρεις νάιλον τσάντες και μάλιστα σε μια καλύτερη κρυψώνα, αφού όπως φαίνεται από τη φωτογραφία 16 του Τεκμηρίου 16, χρειάζεται μεγάλη και ιδιαίτερη προσπάθεια για να εντοπιστεί. Στη ζυγαριά ακριβείας μάρκας «KENWOOD», Τεκμήριο 8, Α/Α 26 στο Τεκμήριο 1, η οποία βρέθηκε στην μπλε ταξιδιωτική τσάντα που ήταν στο σέντε, εντοπίστηκε στην περιοχή των κουμπιών της μονό γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με αυτό του κατηγορούμενου, συμπέρασμα 10 στη σελίδα 10 του Τεκμηρίου 43, καθώς και αποτύπωμα του κατηγορουμένου. Η ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορουμένου αλλά όχι μικτού γενετικού υλικού, σημαίνει ότι μόνο του κατηγορουμένου υπάρχει γενετικό υλικό και κανενός άλλου. Ο εντοπισμός του μάλιστα όπως και του αποτυπώματος στην περιοχή των κουμπιών, από τη στιγμή που αυτή ήταν μέσα στο κουτί της, στο οποίο κουτί εξωτερικά, στα δύο μεγάλα πλαϊνά μέρη απεικονίζεται η εικόνα της ζυγαριάς και επομένως δεν χρειαζόταν από περιέργεια να το ανοίξει για να δει τι είχε μέσα, δεν μπορεί να προήλθε από αθώα εναποθέτηση του αγγίζοντας την τυχαία ή ψαχουλεύοντας στις ταξιδιωτικές τσάντες που ήταν στο σέντε, αλλά από τη χρήση των κουμπιών, προφανώς, για την ζύγιση των ναρκωτικών ουσιών, αφού δεν υπήρχε οτιδήποτε άλλο προς ζύγιση και μάλιστα με ζυγαριά ακριβείας. Στην νάιλον τσάντα μέσα στην οποία υπάρχει μία συσκευασία από μεμβράνη εντός της οποίας υπάρχει τεμάχιο μαύρου σακουλιού, με καφέ κολλητική ταινία και μια συσκευασία από πλαστικό με καφέ κολλητική ταινία, Τεκμήριο 9, Α/Α 27 στο Τεκμήριο 1, η οποία βρέθηκε στην μπλε ταξιδιωτική τσάντα στο σέντε, εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό, μέρος του οποίου ταυτίζεται με αυτό του κατηγορουμένου στην εξωτερική πλευρά της μεμβράνης. Επίσης εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στην εξωτερική πλευρά του μαύρου τεμαχίου του σακουλιού, συμπεράσματα 12 και 13 στις σελίδες 10 και 11 του Τεκμηρίου
7. Η ανεύρεση του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου στα δύο αναφερθέντα σημεία, είτε προήλθε από άγγιγμα του κατηγορουμένου σε αυτά, είτε από την ενασχόληση του με τη συσκευασία των ναρκωτικών ουσιών που περιέχονταν στη μπλε ταξιδιωτική τσάντα στην οποία βρέθηκαν οι έξι

(6)αεροστεγώς σφραγισμένες νάιλον συσκευασίες εντός των οποίων περιέχετο κάνναβης. Στα τεμάχια από νάιλον τσάντες, νάιλον τσάντες, ρολό με νάιλον σακούλες χρώματος μπλε, γάντι και τεμάχιο γαντιού, Τεκμήριο 10, Α/Α 28 στο Τεκμήριο 1, εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό στην άκρη ρολού που κόβονται οι μαύρες σακούλες, μέρος του οποίου δότης είναι ο κατηγορούμενος, συμπέρασμα 14 στη σελίδα 11 του Τεκμηρίου

1. Επίσης από τα τεμάχια από τις νάιλον τσάντες και από τις νάιλον τσάντες εντοπίστηκε γενετικό υλικό που ταυτίζεται με αυτό του κατηγορουμένου, συμπέρασμα 15 στη σελίδα 11 του Τεκμηρίου 43 και σε μια από τις πράσινες τσάντες αποτυπώματα του κατηγορουμένου. Η εναπόθεση του γενετικού υλικού στα δύο αυτά σημεία προήλθε με ένα από τους δύο τρόπους που αναφέρθηκε προηγουμένως. Δηλαδή είτε άγγιξε τις τσάντες είτε τους έκανε χρήση κατά τη συσκευασία των ναρκωτικών ουσιών. Από τα 4 εξωτερικά πλαϊνά κουτιού γαντιών, Τεκμήριο 11, Α/Α 38 στο Τεκμήριο 1, που ήταν σε συρτάρι στο υπνοδωμάτιο, φωτογραφία 31 στο Τεκμήριο 16, εντοπίστηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με αυτό του κατηγορουμένου, συμπέρασμα 17 στη σελίδα 12 του Τεκμηρίου
2. Ήταν θέση της Υπεράσπισης ότι τα γάντια ήταν για τη χρήση τους κατά το καθαρισμό της οικίας στην οδό XXXXX 278Α, όταν αυτός διέμενε σε αυτή από τον Ιούλιο μέχρι τον Δεκέμβρη του 2016 που την εγκατέλειψε. Μας εκπλήσσει που τα γάντια, για καθαρισμό της οικίας, βρέθηκαν σε συρτάρι του υπνοδωματίου και όχι στην κουζίνα ή στην τουαλέτα. Όμως είναι πιθανόν να τα άφησε εκεί. Τα τέσσερα γάντια όμως, που ήταν μέσα στην μπλε ταξιδιωτική τσάντα η οποία ήταν μέσα στο σέντε, πως εξηγείται η παρουσία τους αν ήταν για καθαρισμό της οικίας, Α/Α 29 στο Τεκμήριο 1; Η εξήγηση είναι ότι η χρήση τους ήταν για να τα τοποθετεί στα χέρια του ο κατηγορούμενος όχι για καθαρισμό της οικίας αλλά για να μην αφήνει δακτυλικά αποτυπώματα και γενετικό υλικό, πράγμα που τελικά δεν κατάφερε. Στο χερούλι που βρίσκεται στο πρώτο πλαϊνό της μαύρης ταξιδιωτικής τσάντας, Τεκμήριο 12, Α/Α 39 στο Τεκμήριο 1, που βρέθηκε στο σέντε, εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό του οποίου κύριος δότης είναι ο κατηγορούμενος, συμπέρασμα 18 στη σελίδα 12 του Τεκμηρίου
3. Και σε αυτή την περίπτωση η ανεύρεση του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου προήλθε είτε από άγγιγμα είτε κατά την τοποθέτηση της στο σέντε από τον κατηγορούμενο. Σε κάθε ένα από τα κομμάτια χρησιμοποιημένων χαρτιών υγείας, στο σημείο του καφέ λεκέ, Τεκμήριο 13, τα οποία ήταν σε κάλαθο απορριμμάτων στην τουαλέτα, Α/Α 40 στο Τεκμήριο 1, εντοπίστηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με αυτό του κατηγορουμένου, συμπέρασμα 19 στη σελίδα 12 του Τεκμηρίου
4. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η εναπόθεση του γενετικού υλικού στα χαρτιά υγείας ήταν από τη χρήση τους από τον κατηγορούμενο και από κανένα άλλο. Στα χείλη γυάλινου ποτηριού, Τεκμήριο 14, Α/Α 42 στο Τεκμήριο 1, εντοπίστηκε γενετικό υλικό με κύρια συνεισφορά του κατηγορουμένου το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου, συμπέρασμα 21 στη σελίδα 13 του Τεκμηρίου
5. Σίγουρα η εναπόθεση του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου προήλθε από τη χρήση του γυάλινου ποτηριού. Τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 σε συνδυασμό με τη μαρτυρία του Μ.Κ.6 και εκ των δύο εκθέσεων Τεκμήρια 35 και 39 βρέθηκαν, (α) στην ζυγαριά KENWOOD, Τεκμήριο 8, στην περιοχή των κουμπιών της, δακτυλικό αποτύπωμα του αριστερού αντίχειρα του κατηγορουμένου, MF52A και επίσης στα χερούλια της πρώτης νάιλον πράσινης τσάντας, Τεκμήριο 10, δακτυλικά αποτυπώματα του αριστερού μεσαίου δακτύλου, του δεξιού μικρού δακτύλου και του δεξιού δείκτη του κατηγορούμενου, MF54, Α, Β και Γ, αντίστοιχα. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 35, 39, 18 και
6. Τα ως άνω, αντικείμενα, ζυγαριά και άδεια πράσινη νάιλον τσάντα, βρέθηκαν στον αποθηκευτικό χώρο (σέντε). Ήδη έχουμε αναφερθεί και πιο πριν σε αυτά και εκφράσαμε τις διαπιστώσεις μας. Σε περαιτέρω διαπιστώσεις θα προβούμε στη συνέχεια και στην κατάληξη μας. Ήταν θέσεις (γ) και (δ) της Υπεράσπισης ότι το όποιο γενετικό υλικό και αποτυπώματα εντοπίστηκαν στα πιο πάνω αντικείμενα, αυτά προήλθαν από αθώα εναπόθεση και επίσης όλα είναι κοινής χρήσης και κινητά αντικείμενα που μπορεί να παραλήφθηκαν από κάπου αλλού και να μεταφέρθηκαν στο μέρος όπου εντοπίστηκαν. Αυτές τις δύο θέσεις (γ) και (δ) της Υπεράσπισης θα τις εξετάσουμε αφού πρώτα εξετάσουμε τη θέση (ε) της Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν έτυχε δίκαιης δίκης γιατί ο Παπλωματάς, του οποίου γενετικό υλικό εντοπίστηκε στην περιοχή των χερουλιών και του κόμπου τσάντας όπου βρέθηκε κοκαΐνη 112 γραμμαρίων, Τεκμήριο 6, ως άνω εξηγείται, κατηγορήθηκε στις 8.3.2019 σε ξεχωριστό κατηγορητήριο στην υπόθεση αρ. 815/2019 Ε.Δ. Αμμοχώστου, στερώντας έτσι το δικαίωμα του κατηγορουμένου να προωθήσει συγκεκριμένη θέση της Υπεράσπισης κατά παράβαση των Συνταγματικών του Δικαιωμάτων, αλλά και ενάντια στο άρθρο 41 της Ποινικής Δικονομίας, ΚΕΦ.
7. Παρέπεμψε δε το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Στο άρθρο 41 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.155, προνοείται: «
8. Τα ακόλουθα πρόσωπα δύνανται να περιληφθούν στο ίδιο κατηγορητήριο και να δικαστούν μαζί, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει ότι θα δικαστούν ξεχωριστά, δηλαδή πρόσωπα κατηγορούμενα- (α) για το ίδιο ποινικό αδίκημα (β) για διάφορα ποινικά αδικήματα που έχουν διαπραχτεί κατά τη διάρκεια της ίδιας πράξης (γ) για ποινικό αδίκημα και πρόσωπα τα οποία, δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε νομοθετήματος, θεωρούνται ότι έχουν μετάσχει στη διάπραξη του ποινικού αυτού αδικήματος (δ) για ποινικό αδίκημα και πρόσωπα κατηγορούμενα για απόπειρα διάπραξης του ποινικού αυτού αδικήματος (ε) για ποινικό αδίκημα που αφορά κλοπή, δόλια κατάχρηση εμπιστοσύνης, δόλια ιδιοποίηση περιουσίας, δόλια παραποίηση λογαριασμών ή δόλιο σφετερισμό και πρόσωπα κατηγορούμενα για αποδοχή ή ανάληψη από τα ίδια του ελέγχου ή της διάθεσης του αντικειμένου του ποινικού αυτού αδικήματος. Στο Βιβλίο «ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ» δεύτερη έκδοση 2013, του Γεώργιου Μ. Πική, αναφέρονται τα εξής στις σελίδες 115-122: «Περισσότεροι του ενός κατηγορούμενοι μπορεί να διωχθούν και να δικαστούν βάσει του ιδίου κατηγορητηρίου, δεδομένου ότι υπάρχει συνεκτικός ιστός μεταξύ των κατηγοριών που προσάπτονται, ως ορίζει το Άρθρο 41 του Κεφ.
9. Σύμφωνα με τις διατάξεις του, μπορεί να διωχθούν στο ίδιο κατηγορητήριο - εκτός εάν το δικαστήριο διατάξει χωριστές δίκες - πρόσωπα που κατηγορούνται: ......» ..................................... «Όμως, και στην περίπτωση συγκατηγορουμένου, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να διατάξει χωριστές δίκες. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με βάση το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπου κρίνεται αναγκαία για εξουδετέρωση της πιθανότητας πρόκλησης δυσμένειας σε οποιονδήποτε από τους κατηγορουμένους. Παράγοντες οι οποίοι προσμετρούν υπέρ του διαχωρισμού της εκδίκασης χωριστών κατηγοριών εναντίον προσώπου, είναι εξίσου σχετικοί και στην περίπτωση κοινής κατηγορίας εναντίον αριθμού ατόμων. Γενικά, το δημόσιο συμφέρον στην πλειονότητα των περιπτώσεων εξυπηρετείται καλύτερα όπου πρόσωπα κατηγορούμενα για το ίδιο αδίκημα δικάζονται από κοινού, παράγων ο οποίος εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης ως και τη διακρίβωση της αλήθειας (R. v. Hoggins

(1967)3 AllER 334, D.P.P. v. Merriman

(1972)3 AllER 42, Vrakas and Another v. The Police

(1973)8 JSC 899, The Police v. Mehmet and Others

(1973)2 JSC 228 (απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου).» ........................................ «(α) Πρόσωπα τα οποία κατηγορούνται για το ίδιο αδίκημα (Άρθρο 41(α) του Κεφ.155) Κατά κανόνα, είναι εύκολο να προσδιοριστεί κατά πόσο το αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε από κάθε ένα συγκατηγορούμενο, είναι το ίδιο, Δεν υφίσταται ανάγκη διαχωρισμού μεταξύ αυτουργών και συνεργών στη διάπραξη αδικήματος - Ajini κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 319.» ..................................... «(β) Δικαιολογείται η συνένωση κατηγορουμένων στο ίδιο κατηγορητήριο Ευρίσκει έρεισμα η συνένωση κατηγορουμένων στο ίδιο κατηγορητήριο όπου αυτοί ενέχονται στην προαγωγή του ιδίου εγκληματικού σκοπού (Άρθρο 41(β) του Κεφ. 155).» ....................................... «(γ) Πρόσωπα κατηγορούμενα για το ίδιο αδίκημα, καθώς και πρόσωπα τα οποία διέπραξαν αδικήματα κάτω από άλλες νομοθετικές διατάξεις προς προώθηση κοινού σκοπού, περιλαμβάνονται στην κατηγορία προσώπων που μετέχουν στη διάπραξη αδικήματος (Άρθρο 41(γ) του Κεφ. 155). Κλασσικό παράδειγμα εφαρμογής αυτής της πρόνοιας του νόμου - δηλαδή της δυνατότητας συγκατηγόρησης ατόμων που συνέβαλαν στη διάπραξη του αδικήματος με διάφορους τρόπους - συνιστούν οι πρόνοιες του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα του Κεφ. 154, που ορίζουν ότι τα ακόλουθα πρόσωπα θεωρούνται ότι έλαβαν μέρος στη διάπραξη αδικήματος: ......» «Τα Άρθρα 40 και 41 του Κεφ. 155 παρέχουν ευρεία εξουσία στο δικαστήριο να διατάξει τον διαχωρισμό της εκδίκασης κατηγοριών, καθώς και κατηγορουμένων. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι το καθοριστικό κριτήριο για την άσκηση της δικαιοδοσίας αυτής. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και για τον διαχωρισμό κατηγοριών και κατηγορουμένων. (R. v. Grondkowski and Malinowski

(1946)K.B. 369, R. v. Wilson

(1958)Crim. L.R.475). Δεν αποκλείεται η εξέταση θεμάτων που άπτονται του διαχωρισμού της εκδίκασης κατηγοριών και κατηγορουμένων κατά τη διεξαγωγή της δίκης. Στη R. v. Scarrott

(1978)Q.B. 1016 διευκρινίζεται ότι θέμα διαχωρισμού μπορεί να ανακύψει, κατά πρώτον, στο στάδιο απαγγελίας των κατηγοριών και, κατά δεύτερον, σε μεταγενέστερο στάδιο της δίκης αναφορικά με θέματα που άπτονται της δεκτικότητας μαρτυρίας, παραδεκτής εναντίον ορισμένων συγκατηγορουμένων, αλλά όχι εναντίον άλλων. ..................................... «Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι, ως έχουμε αναφέρει, το κυρίαρχο στοιχείο κατά πόσο το δικαστήριο θα διατάξει τον διαχωρισμό κατηγοριών ή κατηγορουμένων. Το ενδεχόμενο πρόκλησης δυσμένειας σε κατηγορούμενο από την πολλαπλότητα κατηγοριών ή και κατηγορουμένων, συνιστά ουσιώδη παράγοντα στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης (Papadopoulos v. Republic

(1980)CLR 10, Βλ. επίσης Papachrysostomou v. The Police και Quessis v. Republic (ανωτέρω)]. Ένας από τους παράγοντες που προσμετρούν είναι κατά πόσο η συνένωση κατηγοριών και κατηγορουμένων δυνατόν να προκαλέσει προκατάληψη ή αδικία στην υπεράσπιση κατηγορουμένου (Ladlow v. Metropolitan Police Commissioner

(1971)A.C. 29, Leycock

(2003)Crim. L.R.803). Στη Philips

(1987)86 Cr. App. R. 18, αποφασίστηκε ότι η επιθυμία κατηγορουμένου να καταθέσει ενόρκως σε μία ή ορισμένες και όχι για άλλες κατηγορίες, δεν συνιστά παράγοντα που δικαιολογεί τον διαχωρισμό των κατηγοριών.» ........................................ Ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρησε το παρόν κατηγορητήριο ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το Σύνταγμα και ο Νόμος και ορίστηκε η υπόθεση σε συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία παρουσιάστηκε ο κατηγορούμενος εκπροσωπούμενος από δικηγόρο. Η Υπεράσπιση ούτε πριν, ούτε κατά, ούτε μετά την αρνητική απάντηση του κατηγορουμένου στο κατηγορητήριο, αλλά ούτε και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας έθεσε θέμα μη συμπερίληψης του Παπλωματά στο κατηγορητήριο και ότι εκ τούτου επηρεάζονται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, τα οποία απολήγουν σε μη δίκαιη δίκη, έτσι ώστε το Δικαστήριο αφού ακούσει τις θέσεις της Υπεράσπισης και της Κατηγορούσας Αρχής να αποφασίσει επί του θέματος. Επομένως δεν μπορεί τώρα να εισηγείται ότι εκ της μη συμπερίληψης του Παπλωματά επηρεάσθηκαν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, βλ. Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195 και Δημοκρατία ν. Ford κ.α

(1995)2 ΑΑΔ 29. Απεναντίας, μάλιστα, ό,τι ήθελε να θέσει, και δη ότι ο Παπλωματάς έπρεπε να βρίσκεται ενδεχομένως ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, το έθεσε με διάφορες ερωτήσεις και υποβολές στους Μ.Κ.1, 2, 4 και 7, με στόχο και σκοπό να ενσπείρει και να δημιουργήσει αμφιβολίες για την ύπαρξη και σημασία του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου στα διάφορα αντικείμενα, σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, οι οποίοι ανέφεραν ότι ο Γενικός Εισαγγελέας αποφάσισε την καταχώριση ξεχωριστών κατηγοριών, ενώ απάντησαν και σε άλλα σχετικά θέματα επί τούτου που τους τέθηκαν. Να σημειώσουμε, επειδή θίγηκε και αυτό από τον συνήγορο υπεράσπισης, ότι η καταχώριση ποινικής υπόθεσης εναντίον του Παπλωματά για την ποσότητα των 112 γραμμαρίων κοκαΐνης και εναντίον του κατηγορουμένου για όλα τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν στην οικία οδός XXXXX 278Α, ήταν, προφανώς, το αποτέλεσμα του εντοπισμού γενετικού υλικού του κατηγορουμένου σε πολύ περισσότερα αντικείμενα που σχετίζονταν με τα ναρκωτικά και συνάμα και δακτυλικά αποτυπώματα σε 2 αντικείμενα, ενώ του Παπλωματά εντοπίστηκε γενετικό υλικό μόνο σε ένα αντικείμενο που σχετιζόταν με την ποσότητα των 112 γραμμαρίων κοκαΐνης. Η δε διακινδύνευση, σε περίπτωση που παραδεχτεί ο Παπλωματάς ότι είναι δικά του, να κριθεί και ο κατηγορούμενος ένοχος σε αυτή την υπόθεση για την ίδια ποσότητα κοκαΐνης (112 γραμμάρια) είναι μόνο θεωρητική, γιατί η παραδοχή του ενός δεν αποκλείει την ενοχή του άλλου. Επίσης επεκτείνοντας τη σκέψη του συνηγόρου υπεράσπισης στην διακινδύνευση, σε περίπτωση μη παραδοχής του Παπλωματά, να βρεθεί ο κατηγορούμενος αθώος και ο Παπλωματάς ένοχος ή το αντίστροφο στις δύο ξεχωριστές ποινικές υποθέσεις, είναι απόρροια της αξιολόγησης της μαρτυρίας, κατάληξη που μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και αν ήταν και οι δύο επί του ίδιου κατηγορητηρίου. Επίσης δεν χρειαζόταν να υπάρχει κατηγορία συνομωσίας στα κατηγορητήρια για να καταδειχθεί η εμπλοκή και των δύο. Ο συνήγορος υπεράσπισης προς επίρρωση της θέσης του επικαλέστηκε την υπόθεση Γεωργιάδη ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 1. Σε εκείνη την περίπτωση υπήρχε παρέμβαση από το Δικαστήριο για μη προώθηση της πτυχής της υπεράσπισης του ότι άλλος έκανε τις άσεμνες επιθέσεις και ότι οι παραπονούμενες συναίνεσαν. Στη δική μας περίπτωση δεν υπήρχε τέτοια απαγόρευση από το Δικαστήριο. Δεν υποδείχθηκε, ούτε διαφάνηκε, με απτό τρόπο, πως επηρεάστηκαν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου από την καταχώριση ξεχωριστού κατηγορητηρίου εναντίον του Παπλωματά. Ως εκ τούτου δεν βρίσκουμε ότι επηρεάστηκαν με οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του. Έπεται ότι ο λόγος αυτός απορρίπτεται. Ως προς την ουσία της μαρτυρίας, πέραν της πιο πάνω εισήγησης του συνηγόρου υπεράσπισης, ως προς το τι έκανε ο κάθε ένας από τους Μ.Κ.1, 4 και 7 κατά τη διάρκεια των ερευνών, ουσιαστικά δεν υπήρχε αμφισβήτηση, πλην της θέσης του ότι κατά την διάρκεια της έρευνας της οικίας στην οδό XXXXX 278Α δεν είχε εισέλθει στην οικία ο αδελφός του κατηγορουμένου. Σε ό,τι αφορά τους Μ.Κ.3 και 6 αυτοί ως εμπειρογνώμονες παρέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα επιστημονικά κριτήρια, έτσι που να δύναται το Δικαστήριο από τη μια να ελέγξει την ορθότητα των συμπερασμάτων τους και από την άλλη να εξάξει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Ήταν σαφείς, συνεπείς και ακριβείς στις τοποθετήσεις τους και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Σημειώνουμε ότι, όπως εξηγήθηκε από τον Μ.Κ.3 απαντώντας σε σχετικό σενάριο της Υπεράσπισης, δεν είναι δυνατό να ληφθούν τα δακτυλικά αποτυπώματα κάποιου προσώπου διά της βίας επειδή δεν θα είναι ολοκληρωμένα τα αποτυπώματα γιατί θα υπάρχει αλλοίωση από τον ιδρώτα και την έκκριση λιπαρών ουσιών και δεν θα μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για να καταστεί δυνατή η σύγκριση. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε διαφορετική επιστημονική μαρτυρία ή άλλη αντίθετη άποψη βασισμένη σε ισχυρά στοιχεία, παρά μόνο ως θέση της Υπεράσπισης ότι αυτά λήφθηκαν με τη βία. Διερωτόμαστε μάλιστα γιατί δεν προέβη ο κατηγορούμενος σε καταγγελία στην αρμόδια αρχή, αν ήταν έτσι τα πράγματα, δηλαδή χρησιμοποιήθηκε βία εναντίον του. Ως εκ τούτου η θέση της Υπεράσπισης ότι τα δακτυλικά αποτυπώματα που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο τη δεύτερη φορά από τον Μ.Κ.1 αυτά λήφθηκαν με την βία απορρίπτεται. Τέθηκε επίσης υπό αμφισβήτηση από τον συνήγορο υπεράσπισης ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 ότι τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου την δεύτερη φορά λήφθηκαν σύμφωνα με το νόμο, επειδή κατά την άποψη του δεν παρουσιάστηκε γραπτή συγκατάθεση του κατηγορουμένου. Όμως αυτή, δηλαδή η λήψη γραπτής συγκατάθεσης, ήταν η πρακτική που ακολουθείτο σύμφωνα με την Μ.Κ.8 και όχι επιταγή σύμφωνα με το νόμο. Στο άρθρο 25

(1)του περί Αστυνομίας Νόμου 73(Ι)/2004, ως τροποποιήθηκε, αναφέρεται ότι μπορεί να ληφθούν, μεταξύ άλλων, δακτυλικά αποτυπώματα, από άτομο που τελεί υπό νόμιμο κράτηση, με την συναίνεση του ή κατόπιν δικαστικού διατάγματος. Διαπιστώνεται ότι δεν αναφέρεται σε γραπτή συναίνεση, ως ήταν η θέση της Υπεράσπισης και συνεπώς μπορεί η συναίνεση να είναι προφορική. Ο κατηγορούμενος, του οποίου ζητήθηκε και προηγουμένως η συγκατάθεση του και αρνήθηκε και γι΄ αυτό εξασφαλίστηκε δικαστικό διάταγμα για να δώσει δακτυλικά αποτυπώματα, γνώριζε τη διαδικασία και γι΄ αυτό έδωσε την προφορική συναίνεση του για λήψη των δακτυλικών αποτυπωμάτων του, αφού είτε έτσι είτε αλλιώς θα λαμβάνονταν από αυτόν τα δακτυλικά του αποτυπώματα. Η εισήγηση της Υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.1 πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος γιατί φάνηκε ότι στην παραπομπή είχαν δοθεί από αυτόν πιστά αντίγραφα των καταθέσεων αυτού και του Μ.Κ.4 υπογραμμένα από αυτόν, τα οποία διαφέρουν σε κάποια σημεία από τις καταθέσεις που υιοθέτησαν και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης τους, αν και συμφωνούμε για τις επισημάνσεις των διαφορών στις εν λόγω καταθέσεις, εντούτοις δεν συμμεριζόμαστε την άποψη αυτή, παρόλο που δεν μπορούμε να δεχθούμε τον ισχυρισμό του Μ.Κ.1 ότι αυτές οι διαφορές προκλήθηκαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή κατά την εκτύπωση γιατί θα ήταν αδύνατο να γίνει αυτό με τον τρόπο που εξήγησε, γιατί ο Μ.Κ.1 ρητώς ανέφερε ότι η κατάθεση που περιέχει όλα όσα έγραψε είναι αυτή που κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και επίσης σε κανένα σημείο κατά την αντεξέταση του περιέπεσε σε αντίφαση, ή κλονίστηκε η μαρτυρία του. Επίσης τονίζουμε ότι η ουσία και στις δύο καταθέσεις του Μ.Κ.1, όπως και του Μ.Κ.4, είναι η ίδια και δεν διαφοροποιείται. Ο Μ.Κ.4 μάλιστα ήταν κάθετος και αμετακίνητος ότι η κατάθεση του είναι αυτή που υιοθέτησε και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έκανε καμία άλλη. Τονίζουμε δε ότι η Υπεράσπιση είχε στα χέρια της τις δύο καταθέσεις των Μ.Κ.1 και 4, οι οποίες αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους, πριν δώσει ο κάθε ένας από αυτούς την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου και επομένως γνώριζε γι΄ αυτές και δεν παραπλανήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Το δικαίωμα του κατηγορουμένου να εφοδιαστεί με ακριβή αντίγραφα των καταθέσεων των μαρτύρων και των εγγράφων που λήφθηκαν κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της υπόθεσης αναγνωρίζεται στο άρθρο 7

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμυ, ΚΕΦ.155. Το άρθρο 7

(2)του ΚΕΦ.155 ρητά προβλέπει ότι ο όρος «αντίγραφο» περιλαμβάνει φωτοαντίγραφο των καταθέσεων και εγγράφων στην κατάσταση που βρίσκονται. Αυτά είχε η Υπεράσπιση όταν αντεξέταζε τους Μ.Κ.1 και 4 και επομένως δεν επηρεάσθηκε με οποιοδήποτε τρόπο η Υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Ως εκ των πιο πάνω, αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 πλην της αναφοράς του για το πως προέκυψε η διαφορά μεταξύ της κατάθεσης του η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του και του Τεκμηρίου 22. Όσον αφορά την Μ.Κ.8 εξήγησε με ειλικρίνεια και ευθύτητα για την ενέργεια της, αφού της ζητήθηκε από τον Μ.Κ.1, να ανεύρει τα οχήματα του κατηγορουμένου από το μηχανογραφημένο σύστημα καταγραφής οχημάτων της αστυνομίας και να του αναφέρει τον κατηγορούμενο ως τον ιδιοκτήτη των ως άνω τριών οχημάτων, όπως και για την πρακτική που ακολουθείται για τη συγκατάθεση λήψης γενετικού υλικού, δακτυλικών αποτυπωμάτων, κ.λ.π. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 1, 3 ΚΑΙ 5 ΚΑΤΟΧΗ Η κατηγορία αυτή στηρίζεται στο άρθρο 6

(3). Άρθρο 6 «6.-

(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου

(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου

(1)ανωτέρω.

(3)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο σε έτερον πρόσωπον κατά παράβασιν του άρθρου 5

(1)του παρόντος Νόμου. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 2, 4 ΚΑΙ 6 ΚΑΤΟΧΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΣΕ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ Οι κατηγορίες αυτές έχουν έρεισμα το άρθρο 5

(1)και 6

(3). Το άρθρο 6

(3)καταγράφεται ανωτέρω. Το άρθρο 5 έχει ως πιο κάτω: Άρθρο 5 «5

(1)Τηρουμένων οποιωνδήποτε Κανονισμών που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου, δε θα είναι νόμιμο για οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Να παράγει, κατασκευάζει, παρασκευάζει ή εκχυλίζει ελεγχόμενο φάρμακο ή (β) να προμηθεύει, προσφέρει, προσφέρεται να προμηθεύει, προσφέρει προς πώληση, διανέμει, πουλεί ή παραδίδει υπό υποιουσδήποτε όρους ελεγχόμενο φάρμακο ή ενεργεί ως μεσάζον για την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου σε άλλο πρόσωπο.

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 αποτελεί αδίκημα για οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Να προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια κατά παράβαση του εδαφίου

(1). (β) να ενέχεται σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια άλλου προσώπου κατά παράβαση του εν λόγω εδαφίου.» Άρθρο 30Α «Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο ή ουσία, που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, σε ποσότητα που υπερβαίνει την καθοριζόμενη στη δεύτερη στήλη, θεωρείται ότι καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Παράνομη καλλιέργεια Πρώτη Στήλη Δεύτερη Στήλη Οποιοδήποτε φυτό του γένους κάνναβις (cannabis) Τρία ή περισσότερα φυτά Οποιοδήποτε φυτό του γένους μήκων η υπνοφόρος (papaver somniferum L) Είκοσι ή περισσότερα φυτά οποιοδήποτε φυτό του γένους ερυθρόξυλος (erythroxylum coca) Πέντε ή περισσότερα φυτά Παράνομη κατοχή ή μεταφορά Πρώτη Στήλη Δεύτερη Στήλη Κάνναβις ή παράγωγα αυτής 30 ή περισσότερα γραμμάρια Παρασκευασμένο όπιο ή παράγωγα αυτού 10 ή περισσότερα γραμμάρια Παρασκευασμένη κοκαΐνηή παράγωγα αυτής 10 ή περισσότερα γραμμάρια Οποιοδήποτε ελεγχόμενο φάρμακο 20 ή περισσότερα γραμμάρια υπό στερεή μορφή, ή είκοσι ή περισσότερα κυβικά εκατοστά σε υγρή μορφή». Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 29/77 Το άρθρο 32 του Ν.29/77 καθιερώνει ως υπεράσπιση του κατηγορουμένου την απόδειξη εκ μέρους του ότι δεν είχε γνώση ή υποψία ούτε λόγο να υποψιαστεί την ύπαρξη οιουδήποτε γεγονότος που προβάλλεται από την Κατηγορούσα Αρχή το οποίο πρέπει να αποδείξει για να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος στο αδίκημα που κατηγορείται. Στο άρθρο 32 προβλέπονται τα ακόλουθα: «32. -

(1)Το παρόν άρθρον εφαρμόζεται εις αδικήματα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόμου, ήτοι των άρθρων 5

(2)και

(3), 6

(2)και

(3), 7

(2)και 10.

(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούμενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.

(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως ή κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος - (

1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον ή (
2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.

(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρω διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει δυσμενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι΄ αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.» Η ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ Ένα πρόσωπο έχει κάτι υπό την κατοχή του όταν αυτό ευρίσκεται υπό τη φυσική φύλαξη ή υπό τον έλεγχό του (βλ. D.Ρ.Ρ. v. Brooks

(1974)2 All E.R. 840, Α.C. 862, Ρ.C.). Φυσική φύλαξη πρέπει να θεωρείται η περίπτωση όπου το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή ακόμη όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του. Η έννοια του ελέγχου είναι ευρύτερη. Όταν υφίσταται έλεγχος του αντικειμένου στοιχειοθετείται η κατοχή (βλ. Άρθρο 2

(3)των περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμων του 1977, αντίστοιχο του άρθρου 37

(3)του Misuse of Drugs Act 1971 της Αγγλίας) (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2ΑΑΔ 388, Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 256, Chima v. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 456 και Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 706). Έλεγχος υφίσταται όταν το πρόσωπο έχει τη δυνατότητα ή το δικαίωμα επέμβασης και ανάληψης κατά βούληση επί του αντικειμένου αποκλειστική ή ομού μετ' άλλων προσώπων (βλ. Σίφουνας κ.α. ν. Αστυνομίας

(2007)2ΑΑΔ 91, Searle [1971] Crim.L.R. 592). Αν κάποιος αποκρύβει ναρκωτικά στο ντουλάπι της κουζίνας του σπιτιού του ή στο συρτάρι του γραφείου του, έχει τον έλεγχο και συνεπώς την κατοχή τους. Αν το ναρκωτικό φυλάσσεται σε ιδιωτικό χώρο όπου τρίτα πρόσωπα μπορούν να εισέρχονται μόνο κατόπιν αδείας του τότε το στοιχείο του ελέγχου καταδεικνύεται πιο εύκολα. Ενίοτε όμως, παράνομα αντικείμενα φυλάσσονται σε δημόσιους ή ανοικτούς χώρους ώστε ο κάτοχος να μη διατρέχει τον κίνδυνο να βρεθούν ανά πάσα στιγμή στην κατοχή του. Εφόσον τα παράνομα αντικείμενα ευρίσκονται εν γνώσει του σε συγκεκριμένο σημείο, συνήθως κρυμμένα και δύναται να επισκέπτεται τον χώρο και να λαμβάνει τη φυσική κατοχή τους, τότε αυτά είναι υπό τον έλεγχο και κατ' επέκταση υπό την κατοχή του. Κατοχή μπορεί να υπάρξει ακόμα και όταν τα αντικείμενα φυλάσσονται στα υποστατικά τρίτου, νοουμένου πάντοτε πως ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο τους (βλ. Χριστάκης Ιωάννου «Τίτος» ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 409). Αλληλένδετο στοιχείο της κατοχής είναι το στοιχείο της γνώσης της φύσης του αντικειμένου που συνιστά το αντικείμενο της κατοχής (βλ. Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, 218-219, Καϊμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662, Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 492 και Αθηνής ανωτέρω). Θα πρέπει δηλαδή να προσκομισθεί μαρτυρία (άμεση ή περιστατική) που να καταδεικνύει ότι ο φερόμενος κάτοχος είχε γνώση της φύσης του αντικειμένου της κατοχής. Καθοδηγητικές είναι και οι υποθέσεις Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 AAΔ.295, Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 687, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 633 και Κούκος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ

1. Όταν στο άρθρο 32 του Ν.29/77 αναφέρεται σε βάρος απόδειξης του κατηγορούμενου δεν εννοείται ότι επιφορτώνεται στους ώμους του ο κατηγορούμενος το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Απεναντίας έχει την έννοια ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, αλλά μόνο να δημιουργήσει εύλογες αμφιβολίες. Η μαρτυρία, προκειμένου να δημιουργηθεί λογική αμφιβολία, μπορεί να προέρχεται είτε από τον κατηγορούμενο είτε από την Κατηγορούσα αρχή. Στην υπό κρίση περίπτωση δεν υπάρχει έμμεση ή άμεση μαρτυρία, όπως π.χ. ομολογία του κατηγορουμένου ή μαρτυρία από κάποιο πρόσωπο που είδε τον κατηγορούμενο να κατέχει τα ναρκωτικά που αναφέρονται στις κατηγορίες 1-
2. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή αποτελείται από γενετικό υλικό και αποτυπώματα του κατηγορουμένου τα οποία αποτελούν περιστατική μαρτυρία. Με αυτή επιχειρείται από την Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την φυσική κατοχή και ή έλεγχο και τη γνώση της φυσικής κατοχής ή ελέγχου από τον κατηγορούμενο και της φύσης των ναρκωτικών στην οικία στην οδό XXXXX 278Α. ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η περιστατική μαρτυρία, η φύση και σημασία της έχουν επανειλημμένα εξηγηθεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ στις σελίδες 199 και 200, λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πική: «Δεν υπάρχει δικαστική προκατάληψη ενάντια στην περιστατική μαρτυρία. Ό,τι διακρίνει την περιστατική από την άμεση μαρτυρία είναι όπως λέχθηκε στην υπόθεση Fournides v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 73 "... that though individual parts of it are not in themselves conclusive of the guilt of the accused, this may be the cumulative effect of pieces of circumstant evidence strung together; provided always its causative effect is incompatife with any basis other than that of guilt of the accused." Ξεχωριστά (individual) μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο.» Στην υπόθεση Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑAΔ 102 επόμενα αναφέρθηκε ότι η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχέεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της και της ενοχής του κατηγορούμενου πρέπει να είναι αφενός μεν άμεση αφετέρου δε να μη επιτρέπει άλλη λογική εξήγηση. Ίδιες αρχές είχαν λεχθεί και στις υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 41, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 211, Ξυδιάς και άλλος ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 174, Ψωμά ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑAΔ 312, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ, Ιωάννου άλλως «Τίτος» κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 409, Ονουφρίου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 560, Βαλιαντής ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 315, Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 706, Δημοκρατία ν. Νικολάου

(2005)2 ΑΑΔ 525, Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 104, Πολυδώρου κ.ά ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 492, Vedat v. Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 1, Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 807 και Παλάσκα ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 53/2013, ημερομηνίας 20.1.2017. ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΩΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΉΣΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΔΙΚΗ Ή ΑΘΩΩΣΗ Σε σχέση με τις θέσεις (γ) και (δ) της Υπεράσπισης που αναφέρονται ανωτέρω είναι ουσιαστικής σημασίας το γενετικό υλικό και τα αποτυπώματα του κατηγορουμένου που εντοπίστηκαν στα διάφορα τεκμήρια. Ήταν εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι, ούτε από το γενετικό υλικό, ούτε από τα αποτυπώματα του κατηγορουμένου που εντοπίστηκαν στα διάφορα τεκμήρια που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και καταγράφονται στην απόφαση, μπορούν να οδηγήσουν είτε σε εύρημα του Δικαστηρίου για κατοχή της οικίας στην οδό XXXXX 278Α εκ μέρους του μετά το τέλος Δεκεμβρίου 2016, που είναι η θέση του κατηγορουμένου ότι κατείχε αυτή, είτε, πολύ περισσότερο σε κατοχή και γνώση της φύσης των ναρκωτικών εκ μέρους του, έστω και σωρευτικά, όχι μόνο γιατί σχεδόν σε όλα τα τεκμήρια εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό, αλλά και δυνητικά μπορεί να ανήκουν σε άλλους, αλλά και γιατί δεν μπορεί να αποκλειστεί η αθώα εναπόθεση τους εκ μέρους του κατά την ψαχούλευση των βαλιτσών χωρίς να δει και να γνωρίζει τι υπήρχε μέσα σε αυτές ενόψει και του γεγονότος ότι προηγουμένως ενοικιάζετο σε άλλο άτομο, ενώ πλείστα εξ αυτών των τεκμηρίων είναι αντικείμενα κοινής χρήσης. Γι΄ αυτό το θέμα λαμβάνουμε υπόψη την προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε υποθέσεις που σχετίζονταν με την ανεύρεση γενετικού υλικού και αποτυπωμάτων, ήτοι τις υποθέσεις Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 571, Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 143, Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 171, Makushenko v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 267, Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 359, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 428, Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 225, Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 746, Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 485, Ξυδάς ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 807 και Plesca ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 20/2016. Η εισήγηση αυτή ως προς το πρώτο, δηλαδή ότι κατείχε την οικία στην οδό XXXXX 278Α μέχρι τον Δεκέμβρη του 2016 και όχι μέχρι την ημέρα της έρευνας στις 24.2.2017 δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.9, που αντίθετη μαρτυρία δεν υπάρχει, η οποία αποτελεί και την ουσιωδέστερη μαζί με τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορουμένου μαρτυρία, και του οποίου τη μαρτυρία αποδεχόμαστε διότι ήταν ακριβής, πλήρως ειλικρινής και εφοδίασε το Δικαστήριο με εκείνα τα επιστημονικά κριτήρια για να μπορεί το Δικαστήριο να ελέγξει τα δικά του συμπεράσματα και να καταλήξει στη συνέχεια στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα και του οποίου τα ευρήματα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, ότι με την παρέλευση χρονικού διαστήματος 3 εβδομάδων το γενετικό υλικό αρχίζει να κατακερματίζεται, δηλαδή χάνονται γενετικά χαρακτηριστικά του και έτσι στις 4-5 εβδομάδες δεν είναι δυνατό να μπορεί να εντοπιστεί γενετικό υλικό τέτοιο που να μπορεί να αναγνωριστεί ή να εξακριβωθεί το γενετικό υλικό συγκεκριμένου ατόμου. Μάλιστα στην περίπτωση των ανθρωπίνων περιττωμάτων, τα οποία εμπεριέχουν βακτήρια τα οποία καταστρέφουν το γενετικό υλικό, μετά τις τρεις

(3)βδομάδες δεν θα μπορούσε να εξακριβωθεί και να αναγνωρισθεί γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στα χαρτιά υγείας που βρέθηκαν σε κάλαθο στην τουαλέτα της εν λόγω οικίας. Επί αυτών των ισχυρισμών του μάρτυρα, ο οποίος αναφέρθηκε σε μελέτες και δη σε μελέτη του εργαστηρίου του, ο συνήγορος υπεράσπισης τον ρώτησε αν την είχε μαζί του. Ο Μ.Κ.9 απάντησε όχι αλλά υπάρχει. Ο συνήγορος υπεράσπισης άφησε το θέμα ως εδώ και δεν ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης για να την παρουσιάσει σε άλλη δικάσιμο. Ως εκ τούτου αποδεχόμαστε ότι ο Μ.Κ.9 έχει τέτοια μελέτη και ήταν στη βάση αυτής και της εμπειρίας του που προέβη στην ως άνω θέση και γνώμη του. Ως εκ τούτου η θέση ότι ενοικίαζε την εν λόγω οικία μέχρι τον Δεκέμβρη του 2016 και επομένως μεταγενέστερα δεν κατείχε ή χρησιμοποιούσε την οικία στην οδό XXXXX 278Α, δεν μπορεί να ευσταθίσει και απορρίπτεται και εκ των πραγμάτων αυτός κατείχε την οικία και τη χρησιμοποιούσε. Πριν προχωρήσουμε στην εξέταση του θέματος της κατοχής, της γνώσης της κατοχής και της γνώσης της φύσης των παράνομων ναρκωτικών ουσιών, αναφέρουμε ότι είναι παραδεκτό γεγονός και εύρημα του Δικαστηρίου το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που περιγράφονται στις Κατηγορίες 1-6, όπως και η καθαρότητα της κοκαΐνης είναι 28% και επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα αναφερθέντα είδη ναρκωτικών ουσιών εμπίπτουν στην έννοια των παράνομων ουσιών όπως αυτές καταγράφονται στα άρθρα 2, 3, 6

(2)και

(3)και Πρώτο Πίνακα Μέρος Ι και Τρίτο Πίνακα του Ν.29/1977, ως τροποποιήθηκε. Ως εκ τούτου πληρείται αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος για όλα τα αδικήματα των κατηγοριών 1-

1. Το γεγονός, ως το εύρημα του Δικαστηρίου, ότι ο κατηγορούμενος ήταν κάτοχος και χρήστης της εν λόγω οικίας, οδηγεί τούτο ότι είχε υπό την κατοχή του τα αναφερθέντα ναρκωτικά και από τους χώρους που βρέθηκαν τα ναρκωτικά, όπως και από την ανεύρεση της ζυγαριάς ακριβείας «FURI», επί της οποίας εντοπίστηκαν ίχνη κάνναβης, κοκαΐνης και MDMA, δηλαδή των τριών ειδών ναρκωτικών ουσιών που αποτελούν τις ναρκωτικές ουσίες των αδικημάτων των κατηγοριών 1-6, σε έπιπλο στο καθιστικό της εν λόγω οικίας, που αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός και εύρημα του Δικαστηρίου, ότι είχε γνώση της κατοχής και αποδεικνύει και πληρεί το πρώτο συστατικό στοιχείο (actus reus) των αδικημάτων των κατηγοριών 1-
2. Η κατοχή και η γνώση της κατοχής, ως εξηγήθηκε ανωτέρω, όμως, από μόνη της δεν είναι αρκετή για να αποδειχθούν τα αδικήματα των κατηγοριών 1-6 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Πρέπει να αποδειχθεί και η γνώση του κατηγορουμένου για την φύση των παράνομων αντικειμένων, ήτοι ναρκωτικών ουσιών, εντός της αναφερθείσας οικίας, η οποία γνώση είναι αλληλένδετη με την κατοχή. Ο συνήγορος υπεράσπισης έθεσε διάφορα σενάρια και προέβη σε διάφορες υποθέσεις και εικασίες προκειμένου να πείσει το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε σχέση με τα ναρκωτικά ή ότι αναφύεται λογικά και κάποια άλλη εξήγηση ή ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας του γενετικού υλικού και των δακτυλικών αποτυπωμάτων του κατηγορουμένου που εντοπίστηκαν σε διάφορα αντικείμενα. Κάποιες απαντήθηκαν ήδη, κάποιες άλλες όχι τις οποίες σχολιάζουμε στη συνέχεια. Για τη θέση του ότι ήταν ενοικιαστής μέχρι τον Δεκέμβρη του 2016 και όχι παραπέρα ήδη έχουμε απαντήσει και την έχουμε απορρίψει. Προσθέτουμε τώρα μόνο ότι στο υποθετικό σενάριο ότι τα ναρκωτικά ήταν δυνατό να τοποθετήθηκαν από κάποιον άλλο μετά που εγκατέλειψε την εν λόγω οικία με τον ίδιο τρόπο που εισήλθαν και οι Μ.Κ.1, 4 και 7 σε αυτήν, ως ήταν η εισήγηση της Υπεράσπισης, αφού πρώτα επαναλαμβάνουμε το εύρημα μας ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και χρησιμοποιούσε την εν λόγω οικία, αναφέρουμε ότι ο Μ.Κ.1 παραβίασε παράθυρο από το οποίο εισήλθε εντός της οικίας ο Μ.Κ.4, ο οποίος άνοιξε άλλο μέρος της οικίας και εισήλθαν εντός αυτής οι Μ.Κ.1 και 7 και ο αδελφός του κατηγορουμένου. Κανένας από τους Μ.Κ.1, 2, 4 και 7 ανέφερε ότι εντόπισαν ίχνη παραβίασης οποιουδήποτε παραθύρου ή πόρτας, αλλά ούτε και τέθηκε ως σενάριο σε αυτούς αυτή η εκδοχή για να απαντήσουν κατά πόσο διαπίστωσαν παραβίαση της εν λόγω οικίας. Η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο για εισαγωγή μαρτυρίας και δεν αρκεί να συμπληρώσει τα όποια κενά υπάρχουν στη μαρτυρία, (βλ. El Fath Co. For International Trade S.A.E. v. E.D.T. Shipping Ltd κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ 1255, Ν.Α. Τheophanous (Matic) Laundries Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2000)3 ΑΑΔ 793 και Hamisi Mwinyi Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/13 και 236/13, ημερομηνίας 5.6.2015), αλλά ούτε μπορεί να καλύψει εκ των υστέρων, με σχετικές εισηγήσεις, ό,τι έπρεπε να τεθεί στους Μ.Κ. για να δώσουν την δική τους απάντηση. Ο μόνος που μπορούσε να εισέλθει σε αυτή χωρίς να την παραβιάσει ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος κρατούσε κλειδιά και τα οποία στο υποθετικό σενάριο ότι εγκατέλειψε την εν λόγω οικία τον Δεκέμβρη του 2016 δεν υπάρχει μαρτυρία ότι τα επέστρεψε στην Μ.Κ.

1. Σημειώνουμε ότι ουδέποτε τέθηκε στην Μ.Κ.5 ότι ο κατηγορούμενος της επέστρεψε τα κλειδιά. Η θέση της Υπεράσπισης, που δεν έγινε αποδεκτή, ότι εγκατέλειψε την εν λόγω οικία τον Δεκέμβρη του 2016, δεν ισοδυναμεί και με παράδοση των κλειδιών. Παρατηρούμε ότι δεν ανέφερε, αλλά ούτε και ερωτήθηκε η Μ.Κ.5 αν άλλαξε κλειδαριά και επομένως συνάγεται ότι η οικία άνοιγε με τα ίδια κλειδιά που κρατούσε ο κατηγορούμενος. Παραμένοντας στο θέμα της κατοχής της οικίας, ήταν θέση της Υπεράσπισης ότι η Μ.Κ.5 ανέφερε ότι δεν καθάρισε το σέντε στο οποίο υπήρχαν πράγματα της πεθεράς της, τα οποία δεν καθόρισε ποια ήταν, και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οτιδήποτε υπήρχε στο σέντε και μάλιστα όταν σε αυτό διέμενε προηγουμένως κάποιος Ρουμάνος, υπήρχε από πριν. Τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στο σέντε ήταν μεγάλων ποσοτήτων και κατ' επέκταση και μεγάλης αξίας. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ως λογική την εισήγηση ότι κάποιος που έφυγε πριν τον Ιούλιο του 2016, δηλαδή πριν ενοικιάσει την εν λόγω οικία ο κατηγορούμενος, ή άλλο πρόσωπο, άφησε αυτά τα ναρκωτικά με τέτοια αξία και δεν τα αναζήτησε ούτε μετά, κατά τη θέση της Υπεράσπισης, την αποχώρηση του κατηγορουμένου από την εν λόγω οικία. Ήταν θέση της Υπεράσπισης ότι σε όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης, πλην του Τεκμηρίου 13 (χαρτιά τουαλέτας), βρέθηκε μικτό γενετικό υλικό, δηλαδή από άλλα 2-3 ή και περισσότερα άτομα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο άλλα πρόσωπα να εισήλθαν στην οικία και πήραν τις διάφορες νάιλον τσάντες, σακούλια, γάντια κλπ, που τα είχε για καθαρισμό της οικίας και σε αυτά συσκεύασαν τα ναρκωτικά. Καταρχάς το σενάριο αυτό προσκρούει στη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι ούτε ρωτήθηκαν ούτε ανέφεραν οι Μ.Κ.1, 2, 4 και 7 ότι βρήκαν ίχνη παραβίασης της εν λόγω οικίας. Έπειτα δεν ήταν μόνο στο Τεκμήριο 13 που εντοπίστηκε γενετικό υλικό μόνο του κατηγορουμένου, αλλά ήταν και στη ζυγαριά ακριβείας μάρκας «KENWOOD» Τεκμήριο
2. Μετά, ακόμη και αν αποδεχόμασταν (που δεν αποδεχόμαστε) το σενάριο αυτό και πάλι θα έβρισκε εμπόδιο την ανεύρεση αποτυπώματος του αριστερού αντίχειρα του κατηγορουμένου στην περιοχή των κουμπιών της ζυγαριάς ακριβείας «KENWOOD», Τεκμήριο 8, η οποία ήταν στο κουτί της, στο οποίο στις εξωτερικές μεγάλες πλευρές του φαίνεται ολοκάθαρα ότι πρόκειται για ζυγαριά αφού υπάρχει εικόνα και στις δύο πλευρές και δεν χρειαζόταν να ανοίξει το κουτί για να δει τι ήταν μέσα, που αν το άνοιγε θα αναμενόταν να εντοπιστούν δακτυλικά αποτυπώματα και στο κουτί, που δεν εντοπίστηκαν και επίσης στην ανεύρεση δακτυλικών αποτυπωμάτων (τριών δακτύλων) στα τεμάχια από τις νάιλον τσάντες και από τις νάιλον τσάντες που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου
3. Μια άλλη θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος διέμενε σε ιδιόκτητη κατοικία στο χωριό XXXXX όταν εκδόθηκε το ένταλμα σύλληψης του και καταζητείτο και ότι ο Μ.Κ.2 το γνώριζε πολύ καλά, διαφορετικά θα λάμβανε κατάθεση από τον ιδιοκτήτη της για να δώσει εξηγήσεις γιατί την χρησιμοποιούσε ο καταζητούμενος (κατηγορούμενος). Αυτή η θέση όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά είναι και έξω από τα πλαίσια της λογικής. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος ήταν ιδιοκτήτης της κατοικίας εντός της οποίας, κατόπιν πληροφορίας, συνελήφθηκε. Όσα αναφέραμε για την αγόρευση δικηγόρου, πιο πάνω, επαναλαμβάνουμε και εδώ καθότι ισχύουν τα ίδια. Από την άλλη πως ήταν δυνατό να γνώριζε ο Μ.Κ.2 ότι ο κατηγορούμενος είχε ιδιόκτητη κατοικία στο χωριό XXXXX και να μην προέβαιναν σε εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, όταν τον αναζητούσε όλη η αστυνομία, αφού είχε γίνει σχετική εσωτερική ηλεκτρονική ενημέρωση και ακόμη είχε δημοσιευθεί η φωτογραφία του ως καταζητούμενο πρόσωπο. Τέλος αποτέλεσε θέση της Υπεράσπισης ότι δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε ενοχοποιητικό συμπέρασμα για το λόγο ότι καταζητείτο για 3½ περίπου χρόνια μέχρι τη σύλληψη του, καθότι τα εντάλματα έρευνας εκτελέστηκαν στην απουσία του και ως εκ τούτου οι έρευνες ήταν αντισυνταγματικές και παράνομες και επίσης περίμενε, ένεκα που διακατέχετο από αισθήματα αστυνομικής κατάχρησης και ανασφάλειας δικαίου, να δει τι θα γινόταν με τον πραγματικό ένοχο, τον Παπλωματά, τουλάχιστον μέχρι τη σύλληψη του, για να ξεκαθαρίσει τη δική του θέση, κάτι που ο Γενικός Εισαγγελέας και η Αστυνομία χειρίστηκαν σε βάρος του αφού εναντίον του Παπλωματά καταχωρίστηκε ξεχωριστή υπόθεση στο Ε.Δ. Αμμοχώστου. Ούτε αυτός ο λόγος, που κατά τον ισχυρισμό του κατέστησε τον εαυτό του καταζητούμενο πρόσωπο, ευσταθεί αφού όταν επέλεγε να μην παρουσιαστεί στην Αστυνομία κανένας δεν γνώριζε ποιου ή ποιων εντοπίστηκε το γενετικό υλικό. Τον Παπλωματά τον συνέλαβε η Αστυνομία μετά που εντοπίστηκε το γενετικό του υλικό στο αντικείμενο με τα 112 γραμμάρια κοκαΐνης. Επίσης αν ίσχυε η θέση της Υπεράσπισης τότε αυτός θα παρουσιάζετο στην Αστυνομία αμέσως μετά την καταχώρηση της υπόθεσης και την κατηγορία εναντίον του Παπλωματά στο Ε. Δ. Αμμοχώστου στις 8.3.2019 και όχι να συλλαμβανόταν ένα και πλέον έτος μετά. Η γνώση (mens rea) στη συγκεκριμένη περίπτωση σε σχέση με τη φύση των ναρκωτικών εξάγεται από τον εντοπισμό γενετικού υλικού και των δακτυλικών αποτυπωμάτων στα αναφερθέντα αντικείμενα και δη στα μέρη που εντοπίστηκαν σε αυτά, όπως ανωτέρω αναλυτικά προσδιορίζονται και καθορίζονται. Αποδεικτικά στοιχεία, τα ανωτέρω, τα οποία δεν αφήνουν καμμιά αμφιβολία για τη γνώση του κατηγορουμένου ύπαρξης των ναρκωτικών στην εν λόγω οικία και στοιχεία και γεγονότα, ως περιστατική μαρτυρία, τα οποία συμβιβάζονται μόνο με τον έλεγχο εκ μέρους του κατηγορουμένου των ναρκωτικών και επίσης συμβιβάζονται μόνο με την ενοχή του κατηγορουμένου και δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα ή εξήγηση εκτός από εκείνο του ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα των κατηγοριών 1-
4. Ως προς τις κατηγορίες της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, σύμφωνα με το άρθρο 30Α του Ν.29/77, ως τροποποιήθηκε, δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η κατοχή κάνναβης ή παράγωγα αυτής πέραν των 30 ή περισσοτέρων γραμμαρίων κοκαΐνης και MDMA πέραν των 10 και 20 αντίστοιχα, ή περισσοτέρων γραμμαρίων, κατέχονται με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Δεν προωθήθηκε τέτοια υπεράσπιση ούτε και δόθηκε αντίθετη μαρτυρία ότι αυτά δεν κατέχονταν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και ως εκ τούτου, εκ των ως άνω ποσοτήτων, τεκμαίρεται ότι κατέχονταν με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, βλ. Hurbanek κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ

1. Όσον αφορά την κατοχή και γνώση του κατηγορουμένου για την ύπαρξη των 16 πλήρη φυσιγγίων διαμετρήματος 7,65 χιλιοστών τα οποία βρέθηκαν σε ράφι στην αποθήκη της οικίας στην οδό XXXXX Γ5, των οποίων η φύση, δηλαδή ότι είναι πυρομαχικά, είναι παραδεκτό γεγονός, δεν υπάρχει ούτε άμεση ούτε περιστατική μαρτυρία με βάση την οποία να εξάγεται ότι αυτά βρίσκονταν στην κατοχή του κατηγορουμένου και πολύ περισσότερο στη γνώση του κατηγορουμένου. Πέραν του γεγονότος ότι ο αδελφός του κατηγορουμένου, είχε κλειδί της κλειδαριάς της εν λόγω αποθήκης, καμία γραπτή ή προφορική μαρτυρία υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τα 16 πλήρη φυσίγγια. Ούτε και οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρία, όπως δακτυλικά αποτυπώματα ή γενετικό υλικό υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνδέει τον κατηγορούμενο με αυτά. Σε αυτήν την περίπτωση χωρίς αμφιβολία τα γεγονότα όχι μόνο δεν συμβιβάζονται άμεσα και μόνο με την διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 8 και την ενοχή του κατηγορουμένου, αλλά τα γεγονότα δεν συμβιβάζονται με κανένα συμπέρασμα ή εξήγηση από το οποίο όχι να αποδεικνύεται αλλά έστω να καταδεικνύεται αμυδρά ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα της κατηγορίας
2. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ΄ αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Ίδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, επ., Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 482, επ., Petcova ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 521 και Σ.Κ. ν. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού

(2010)2 ΑΑΔ 304, επ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση με όσα πιο πάνω προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε και να αναλύσουμε, η Κατηγορούσα Αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει το συστατικό στοιχείο της κατοχής των 16 πλήρη φυσιγγίων της κατηγορίας 8 σε βάρος του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος αθωώνεται από την κατηγορία 8 που αντιμετωπίζει. Επομένως με όλα όσα πιο πάνω αναλύσαμε και εξηγήσαμε καταλήγουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε τις κατηγορίες 1-6 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον του κατηγορουμένου. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1-6 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Τ. Νικολάου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο