← Κύπρος

MASWADI ν. Domilo Holdings Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 263/21, 20/12/2021

MASWADI ν. Domilo Holdings Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 263/21, 20/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2021:B39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Μαθηκολώνη, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 263/21 Μεταξύ: XXXXX XXXXX XXXXX XXXXX MASWADI Ενάγουσα και Domilo Holdings Ltd XXXXX Τζιέλλας Εναγομένων Ημερομηνία: 20/12/2021 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια/ενάγουσα: κ. Μ. Έλληνας για Γιώργος Α. Βασιλείου ΔΕΠΕ Για καθ' ων η αίτηση/εναγόμενους: κ. Μαρκουλλής για Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερ. 4/8/2021 για προσωρινά διατάγματα) Εισαγωγή Στις 4.8.21 η ενάγουσα καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δια γενικώς οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος αξιώνοντας αποζημιώσεις για ζημιά που, ως η θέση της, υπέστη ως αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης και/ή παράνομων ενεργειών και/ή κλοπής και/ή άλλως πως χωρίς αντάλλαγμα και/ή με σκοπό την εξαπάτησή της, και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού υπό την ιδιότητά της ως η αποκλειστική μέτοχος της εναγομένης

  1. Αξιώνει επιπλέον διάφορες δηλωτικές και αναγνωριστικές αποφάσεις και διατάγματα σε σχέση με τη μετοχική δομή της εναγόμενης 1 εταιρείας και άλλα συναφή. Την ίδια μέρα καταχώρησε και την υπό κρίση αίτηση μονομερώς διεκδικώντας προσωρινά διατάγματα, και το Δικαστήριο (με διαφορετική σύνθεση) ενέκρινε την αίτηση εκδίδοντας προσωρινά διατάγματα με τα οποία απαγορεύεται στους εναγόμενους να πωλήσουν και/ή διαθέσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν και/ή άλλως πως να αποξενώσουν και/ή να δεσμεύσουν και/ή επιβαρύνουν τις μετοχές που κατέχει η ενάγουσα ή να αλλοιώσουν το μετοχικό καθεστώς της εναγομένης 1 και να γνωστοποιούν στον Έφορο Εταιρειών έγγραφα της εταιρείας, καθώς επίσης και προσωρινά διατάγματα με τα οποία διακόπτεται και δεν εγκρίνεται προσωρινά η αίτηση για μεταβίβαση μετοχών στον Έφορο Εταιριών ημερ. 30.7.2021, και τους απαγορεύεται η οποιαδήποτε πράξη που αφορά περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης 1 (αιτητικά Α, Β, Γ, Δ και Στ). Τα αιτητικά υπό Ε και Ε 1-3 αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν. Ακολούθησε η επίδοση της αίτησης και η καταχώρηση ένστασης από τους εναγόμενους και στη συνέχεια αίτημα της αιτήτριας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης το οποίο εγκρίθηκε κατόπιν ακρόασης, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε αίτημα από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης το οποίο επίσης εγκρίθηκε κατόπιν ακρόασης. Τέλος υποβλήθηκε νέο αίτημα από την αιτήτρια για καταχώρηση περαιτέρω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το οποίο απερρίφθη και πάλιν κατόπιν ακρόασης. Να σημειωθεί επίσης ότι στις 17.08.21 οι εναγόμενοι αποτάθηκαν επίσης μονομερώς και εξασφάλισαν στις 25.08.21 διατάγματα με τα οποία απαγορεύεται στην ενάγουσα να αποξενώσει τις μετοχές της ή και να παύσει τον εναγόμενο 2 από διευθυντή ή και γραμματέα της εναγόμενης 1, τα οποία αφότου ορίστηκαν επιστρεπτέα και επιδόθηκαν στην ενάγουσα, καταχωρήθηκε εκ μέρους της ένσταση και εκκρεμεί η ακρόαση της εν λόγω αίτησης. Η αίτηση Η υπό κρίση αίτηση ως αναφέρεται στη νομική βάση αυτής στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-9 και Δ.64 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 3,4,5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60, άρθρα 2, 11, 21, 29, 31, 32, 34, 36, 37, 39, 41, 42, 44 και 51 και στον περί Εταιρειών Νόμο άρθρα 21,27,73, 124-128, 135, 136, 174, 178, 182, στο κοινοδίκαιο στη διακριτική ευχέρεια, στη νομολογία, πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η οποία ας σημειωθεί ότι γίνεται από τον XXXXX Βασιλείου, εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την ενάγουσα δεδομένου του ότι η ίδια βρίσκεται στο εξωτερικό, ουσιώδης θέση της τελευταίας είναι ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2017 και η ίδια απέκτησε τις μετοχές της στην εν λόγω εταιρεία τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, και ο εναγόμενος 2, ως μοναδικός διευθυντής και γραμματέας της εναγόμενης 1 εταιρείας, η οποία ασχολείται με την αγοραπωλησία ακινήτων και ανέγερση οικοδομών, καταχράτο και καταχράται τις εξουσίες του, δεν ενημέρωνε την ενάγουσα, ως μοναδική μέτοχο και ιδιοκτήτρια της εταιρείας, για τις πράξεις που διενεργούσε, δεν της απέδιδε μερίσματα ενώ αυτή έχει να λαμβάνει περί τις €450.000, και πέραν αυτών καταχώρισε στον Έφορο Εταιρειών αίτηση ημερ. 30.7.2021 για μεταβίβαση των μετοχών της στην εταιρεία, χωρίς τη συγκατάθεσή της. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η φύση των εργασιών της εναγόμενης 1 εταιρείας ήταν και είναι μεταξύ άλλων η αγορά, πώληση πάσης φύσεως ακινήτων και η ανέγερση οικοδομών προς πώληση πάνω σε επιχειρηματική βάση, απόκτηση γης με αγορά, ή ανταλλαγή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, συμπεριλαμβανομένων κτιρίων κτημάτων κατοικιών ή και άλλης ακίνητης περιουσίας οποιασδήποτε άλλης μορφής ή φύσης. Ωστόσο, ως αναφέρει με την πάροδο πολύ λίγου χρονικού διαστήματος και ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, οι εναγόμενοι και δη ο εναγόμενος 2 αποστασιοποιήθηκε, δεν ανταποκρίνεται στα καλέσματα της ενάγουσας, δεν ενημερώνει αυτήν γενικότερα για τις πράξεις και συναλλαγές της εναγόμενης 1 εταιρείας όπως τις κινήσεις της, εισοδήματα που λαμβάνει, συμφωνίες και συμβάσεις με τρίτους και γενικότερα η ενάγουσα δεν ετύγχανε αντιμετώπισης ως η μοναδική μέτοχος της εταιρείας από τους εναγόμενους, ενώ περαιτέρω καταπατούνταν συνεχώς τα δικαιώματα της από πράξεις και αυθαιρεσίες από του διευθυντή και γραμματέα της εναγόμενης 1, ήτοι του εναγόμενου
  2. Ως επίσης αναφέρει ο ομνύων στη βάση των όσων του έχει αναφέρει η ενάγουσα, τις τελευταίες φορές που είχαν μεταξύ τους επικοινωνία ο εναγόμενος 2 με διάφορες παραστάσεις διαβεβαίωνε την αιτήτρια ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας και ότι οποιαδήποτε μερίσματα προκύψουν από πράξεις της εταιρείας η ίδια θα πάρει το λαβείν της, ενώ την διαβεβαίωνε ότι θα πάρει τα ποσά που δικαιούται και τα οποία η ίδια υπολογίζει ότι ανέρχονται σε €450,000 περίπου. Περαιτέρω αναφέρει ότι στις τελευταίες επικοινωνίες που είχαν μεταξύ τους ο εναγόμενος 2 ενώ απόφευγε να τοποθετηθεί και να ανταποκριθεί στα όσα υποσχέθηκε και σε αυτά που νομίμως δικαιούται η αιτήτρια σε συνάρτηση με το ότι ήταν εχθρικός μαζί της, η τελευταία ταρακουνήθηκε και έγινε ιδιαίτερα καχύποπτη με την συμπεριφορά αυτή και στάση του εναγόμενου
  3. Έτσι διόρισε το Δικηγορικό γραφείο Γιώργος Α. Βασιλείου τους οποίους εξουσιοδότησε για να ενεργήσουν και να λάβουν τα δέοντα μέτρα εκ μέρους και για λογαριασμό της, οπόταν και διαπιστώθηκε η προσπάθεια του εναγόμενου 2 για να μεταβιβάσει επ' ονόματι του τις μετοχές της αιτήτριας και δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και της υπό κρίση ενδιάμεσης αίτησης. Υπό το φως όλων των ανωτέρω αλλά και της προσπάθειας του εναγόμενου 2 να μεταβιβάσει τις μετοχές της ενάγουσας επ' ονόματι του είναι η θέση του ομνύοντα ότι δικαιολογείται η έκδοση και οριστικοποίηση των διαταγμάτων αφού με τη μη έκδοση των διαταγμάτων η ίδια θα απωλέσει τον έλεγχο της εταιρείας και ο εναγόμενος 2 ως μοναδικός πλέον μέτοχος και διευθυντής της εναγόμενης 1, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να εξανεμίσει όλη την περιουσία της εταιρείας προκαλώντας της έτσι ανεπανόρθωτη ζημιά. Η Ένσταση Ως ήδη λέχθηκε οι εναγόμενοι 1 και 2/καθ' ων η αίτηση (στο εξής καλούμενοι «οι καθ' ων η αίτηση») καταχώρησαν ένσταση με την οποία προβάλλουν τους κάτωθι λόγους ένστασης:
  4. Η αίτηση είναι τυπικά, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  5. Η ενάγουσα δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα.
  6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
  7. Οι ισχυρισμοί της ενάγουσας είναι ψευδείς και ανυπόστατοι.
  8. Τυχόν οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων θα καταστρέψει οικονομικά τους εναγόμενους. Κύρια θέση θέση του εναγόμενου 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι ότι η εταιρεία πάντοτε του ανήκε, και πως για προσωπικούς λόγους και λόγω της εμπιστοσύνης που είχε στην ενάγουσα, η οποία είναι κάτοικος Ιορδανίας και υπάλληλος σε γραφείο με την ονομασία Euroresidence που διατηρεί ο εναγόμενος 2 στην Ιορδανία, τον Δεκέμβριο του 2017 μεταβίβασε στην ενάγουσα τις μετοχές του στην εναγομένη 1, με τον όρο ότι ο ίδιος θα παρέμενε ως αποκλειστικός και πραγματικός δικαιούχος των μετοχών. Προς τούτο, είναι ο ισχυρισμός του εναγομένου 2, ότι υπεγράφη μεταξύ του και της ενάγουσας σχετική συμφωνία θεματοφυλακής (trust deed) ημερ. 1.12.2017, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Επίσης αναφέρει ότι περί τον Ιούνιο του 2021 η ενάγουσα άρχισε να του ζητά παράλογες αυξήσεις σε μισθούς και προμήθειες και να του δημιουργεί προβλήματα στις επιχειρήσεις του στην Ιορδανία. Ακολούθως με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ.23/6/21 υπέβαλε την παραίτηση της και τον ευχαρίστησε για τα 6 χρόνια εργοδότησης της και του παρέδωσε και τα κλειδιά που είχε στην κατοχή της (βλ. Τεκμήριο 5). Ενόψει των ανωτέρω περί τον Ιούλιο του 2021 ο ίδιος προχώρησε στην μεταβίβαση των επίδικων μετοχών της εναγόμενης 1 εταιρείας επ' ονόματι του δυνάμει της ανωτέρω συμφωνίας και στις 30/7/2021 υπέβαλε τα σχετικά έγγραφα και φόρμες στον Έφορο Εταιρειών για την εν λόγω μεταβίβαση. Όπως επίσης αναφέρει, η ενάγουσα μετά την παραίτηση της άρχισε να του ζητά διάφορα ποσά για έξοδα, μισθούς και προμήθειες που δήθεν εδικαιούτο. Μάλιστα στις 5/7/21 ως αναφέρει της κατέβαλε ποσό €19,000 για τέτοια έξοδα και μισθούς (βλ. Τεκμήριο 6). Ακολούθως με ηλεκτρονικό μήνυμα 31/7/21 η ενάγουσα επανήλθε με νέες αξιώσεις ζητώντας του €608,505 σε προμήθειες τις οποίες απέρριψε. Παραδέχεται ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία ασχολείται στους τομείς που αναφέρει η ενάγουσα, όμως τονίζει πως η τελευταία δεν συνεισέφερε ποτέ στην εν λόγω εταιρεία η οποία ήταν πάντοτε δική του. Επιπλέον αναφέρει ότι η εναγόμενη 1 διατηρεί τον μοναδικό τραπεζικό λογαριασμό στην Eurobank και με τις ψευδείς παραστάσεις της ενάγουσας προς την εν λόγω τράπεζα και την επιστολή Τεκμήριο 2 στην αίτηση η ενάγουσα κατάφερε και η Eurobank παγοποίησε τον λογαριασμό της εναγόμενης 1 εταιρείας με αποτέλεσμα να παραλύσουν οι εργασίες και η λειτουργία της. Υποστηρίζει δε πως η αίτηση για μεταβίβαση των μετοχών έγινε δυνάμει της συμφωνίας θεματοφυλακής ημερ.1/12/2017 (Τεκμήριο 4) και ιδιαίτερα μετά την παραίτηση της ενάγουσας και διακοπή της συνεργασίας τους. Υποστηρίζει δε πως η ενάγουσα προσπαθεί με δόλιο τρόπο να αποσπάσει από τον ίδιο την ιδιοκτησία της εταιρείας, αφού πρώτα τον εκβιάσει παραλύοντας την λειτουργία της με τα εκδοθέντα διατάγματα και τις παραστάσεις της προς το Δικαστήριο. Υποστηρίζει δε πως υπό τις ανωτέρω περιστάσεις το ισοζύγιο γέρνει υπέρ του, αφού η οριστικοποίηση των διαταγμάτων θα παραλύσει και θα καταστρέψει οικονομικά τόσο τον ίδιο όσο και την εναγόμενη 1 εταιρεία, αφού δεν θα μπορεί να ενεργεί εκ μέρους της και δεν θα μπορεί να κάνει οποιαδήποτε συναλλαγή με κίνδυνο να αφήσει τους υπαλλήλους της απλήρωτους και να αθετήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της έναντι τρίτων προσώπων κάτι που θα της προκαλέσει τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Επιπλέον με βάση τις προθέσεις της ενάγουσας ως οι επιστολές Τεκμήρια 2 και 3, πρόκειται να τον αντικαταστήσει από διευθυντή της εναγόμενης 1 εταιρείας κατά παράβαση της συμφωνίας θεματοφυλακής. Με βάση όλα τα ανωτέρω υποστηρίζει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση των διαταγμάτων τα οποία θα πρέπει να ακυρωθούν αφού η αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια, αφού απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα. Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρησε η αιτήτρια ημερ. 17/8/2021 κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου (με άλλη σύνθεση) η οποία δόθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας απάντησε στο θέμα της ύπαρξης της συμφωνίας θεματοφυλακής Τεκμήριο 4 στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση, σε σχέση με την οποία η θέση της ενάγουσας είναι ότι η εν λόγω συμφωνία ουδέποτε υπεγράφη από την ίδια και πως η φερόμενη υπογραφή της επί της εν λόγω συμφωνίας είναι πλαστογραφημένη. Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 5/11/2021, ο καθ' ου η αίτηση 2 απάντησε στους ισχυρισμούς που προέβαλε η ενάγουσα μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που της επετράπη να καταχωρήσει και με την οποία προβάλλει τη θέση ότι η υπογραφή της επί της εν λόγω συμφωνίας Τεκμήριο 4 δεν είναι γνήσια αλλά πλαστογραφημένη. Σχετικά υποστηρίζει ότι η εν λόγω συμφωνία είναι γνήσια και πως οι ισχυρισμοί της ενάγουσας περί πλαστογραφίας της υπογραφής της προβάλλονται με σκοπό να εκβιάσει τους εναγόμενους για να ενδώσουν στις παράλογες απαιτήσεις της, μετά την παραίτηση της από την εργοδότηση της. Η Διαδικασία Οι συνήγοροι των δυο πλευρών περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, αναφερόμενοι στη σχετική με το θέμα νομοθεσία και νομολογία και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Τα όσα ανέφεραν οι δυο πλευρές ευρίσκονται ενώπιον μου και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους χωρίς να χρειάζεται να προβώ σε λεπτομερή παράθεση τους στο στάδιο αυτό. Αναφορά θα γίνει πιο κάτω στα πλαίσια ανάλυσης της νομικής πτυχής της αίτησης και στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Νομική Πτυχή Η αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 32 του Ν. 14/
  9. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα έκδοσης διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 στο οποίο βασίζεται η αίτηση, έχουν καθορισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σε πλειάδα αποφάσεων και είναι πολύ καλά γνωστές[1]. Οι τρείς απαραίτητες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να καταστεί δυνατή η επιτυχής επίκληση του άρθρου 32, είναι: (α) να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση (β) να υπάρχουν πιθανότητες οι αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και (γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα. Αναλύοντας τις πιο πάνω προϋποθέσεις συνοπτικά και στη βάση πάντα της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση δεν εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στον αιτητή να δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα επιτυχίας, μικρή έστω στο βαθμό που να είναι ορατή, πρέπει να αποδειχθεί με τη μαρτυρία που προσάγεται προς υποστήριξη της αίτησης[2]. Όπως όμως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην Hellenic Bank Pub]lic Company Ltd v. Alpha Panareti (ανωτέρω), το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιόν του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας[3]. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, που απαιτεί το να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα, σημειώνω ότι όπως υποδεικνύεται από την πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η ικανοποίηση αυτής της προϋπόθεσης εξετάζεται κυρίως υπό το φως της επάρκειας των αποζημιώσεων ως θεραπεία, στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Όπως όμως τονίστηκε στην Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολ. Εφ. Αρ. 304/2008, ημερομηνίας 21.10.2011, σύμφωνα με τη νομολογία «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά (βλ και Παπαστράτης ν. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 240). Στην δε M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ 1799 αποφασίστηκε ότι η έννοια της απονομής της δικαιοσύνης δεν μπορεί να συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Το θέμα όμως δεν τελειώνει με την εκπλήρωση των πιο πάνω προϋποθέσεων. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω), στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, ζήτημα το οποίο κρίνεται πάντα με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. (Βλέπε επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Προτού προχωρήσω στην εξέταση των σχετικών προϋποθέσεων υπό το φως των λόγων ένστασης, κρίνω ορθό να εξετάσω το λόγο ένστασης που αφορά στο ότι ο αιτητής δεν απεκάλυψε ουσιώδη γεγονότα που διασυνδέεται με το ζήτημα του κατά πόσον προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο (βλ. λόγο ένστασης β), αφού τυχόν επιτυχία του λόγου ένστασης αυτού θα καταστήσει τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα ακυρωτέα, χωρίς να τίθεται ζήτημα εξέτασης από το Δικαστήριο της ουσίας. Τούτο προκύπτει ξεκάθαρα από την υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2010)1(B) AAΔ 1377 όπου αναφέρθηκε ότι: «Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο δίκαιο της επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υψίστης πίστεως. («uberrima fides»). (δέστε τις υποθέσεις Brink's Mat Ltd v. Elcombe [1988] 1 W.L.R. 1350, Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-267 και Zein κ.ά. v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606). Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από την μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους, ασκούσα επιχειρήσεις από την εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία L' Exclusif Numero Douze v. Petros Michael Exclusif Ltd κ.ά.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1953). Έχει επίσης σημασία το πόσο ουσιώδες είναι το τυχόν μη αποκαλυφθέν στοιχείο και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος.»(η υπογράμμιση είναι δική μου). Όπως δε επίσης προκύπτει από την υπόθεση Aristo (ανωτέρω) και τις εκεί αναφερόμενες αποφάσεις, η θεώρηση της μονομερούς αίτησης ως ύψιστης πίστεως επιβάλλει στον εκάστοτε αιτητή να παρουσιάσει κατά τρόπο πλήρη και δίκαιο το σύνολο των ουσιωδών γεγονότων που περιβάλουν την υπόθεση και να προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Θα πρέπει να υπομνησθεί στο σημείο αυτό ότι στην υπόθεση Resola Cyprus Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598, με παραποπμή στην M & CH Mitsingas Trading Ltd. και άλλοι ν. The Timberland Co of USA
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, υπεδείχθη ότι, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος για τη χορήγηση θεραπείας. Οι καθ' ων η αίτηση βασίζουν την εισήγηση τους στο ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα κατ' αρχάς στο ότι δεν αποκάλυψε τη συμφωνία θεματοφυλακής ημερ. 1/12/17 με βάση την οποία είναι η θέση του ότι η ενάγουσα κατέστη ιδιοκτήτρια των μετοχών της εναγόμενης 1, οι οποίες μετοχές ανήκαν προηγουμένως στον εναγόμενο
  1. Η ενάγουσα με τη συμπληρωματική Ε/Δ την οποία της δόθηκε άδεια να καταχωρήσει, αρνείται ότι υπέγραψε ποτέ τέτοια συμφωνία. Το εάν βεβαίως πράγματι υπεγράφη ή όχι μια τέτοια συμφωνία δεν είναι ζήτημα που μπορεί ή θα πρέπει να αποφασιστεί στο στάδιο αυτό, αλλά αποτελεί ένα από τα πιο ουσιώδη ίσως ζητήματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Επομένως η μη αποκάλυψη της συμφωνίας θεματοφυλακής την οποία η ενάγουσα αρνείται ρητώς ότι υπέγραψε και προβάλλει τη θέση πως η υπογραφή της έχει πλαστογραφηθεί επ' αυτής, δεν μπορεί να οδηγήσει στην κατάληξη ότι αυτή παρέλειψε να την αποκαλύψει. Όμως οι καθ' ων η αίτηση επικαλούνται τόσο μέσω των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση όσο και μέσω της αγόρευσης τους και άλλα ζητήματα τα οποία ως η θέση τους, η ενάγουσα δεν αποκάλυψε και τα οποία όπως υποστηρίζουν μεταβάλλουν την εικόνα που η ενάγουσα παρουσίασε στο Δικαστήριο κατά την έκδοση μονομερώς των επίδικων διαταγμάτων και υποδηλώνοντας πως η ενάγουσα δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Συγκεκριμένα επικαλούνται το ότι η ενάγουσα δεν αποκάλυψε ότι ήταν υπάλληλος σε γραφείο του εναγόμενου 2 και ότι στις 23/6/21 απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα (βλ. Τεκμήριο 5) λέγοντας του τα εξής: «Dear Mr Tziellas, I hope this email finds you well. Please accept this email as my formal resignation from my position as at Euroresidence. Thank you for giving me the opportunity to work in this position for the past 6 years. I have thoroughly enjoyed working here and appreciate all of the opportunities you have given me. However I have decided it is time for me to move on to my next challenge. I would like to do anything I can to help with the transition, including wrapping up my responsibilities and training other team members, If I can be of any further assistance during this time, please let me know. Thank you again for the opportunity and I wish you and Euroresidence all the best for the future. Yours sincerely, XXXXX Maswadi.» Επίσης υποστηρίζουν ότι δεν αποκάλυψε ότι στο εν λόγω μήνυμα απάντησε αυθημερόν ο εναγόμενος 2 ευχαριστώντας την και αυτός που εργάστηκε μαζί του για 6 χρόνια και λέγοντας της ότι καταλαβαίνει ότι θέλει να προχωρήσει στη ζωή της και περαιτέρω ότι σε περίπτωση που χρειαστεί κάποια βοήθεια από αυτήν θα την ενημερώσει. Πέραν αυτού υποστηρίζουν ότι δεν αποκάλυψε ότι ο εναγόμενος 2 μετά την παραίτηση της, της κατέβαλε στις 5/7/2021 ποσό €19,000, το οποίο ο εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι της το έδωσε αφού μετά την παραίτηση της άρχισε να του ζητά διάφορα ποσά για έξοδα, μισθούς και προμήθειες που δήθεν εδικαιούτο (βλ. Τεκμήριο 6). Επίσης είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η ενάγουσα δεν αποκάλυψε ότι μετά από αυτό η ίδια επανήλθε με νέο mail στις 31/7/2021 το οποίο επισυνάπτει ο εναγόμενος 2 ως Τεκμήριο 7 στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση, έχοντας νέες αξιώσεις ζητώντας €608,505 σε προμήθειες (commission) τις οποίες ο εναγόμενος 2 αρνήθηκε να ικανοποιήσει. Kρίνω ορθό όπως παρουσιάσω αυτούσιο το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 31/7/2021: «Dear XXXXX, I hope you are well, Please find attached the balance sheet which includes all the deals that we have closed, I have included what we agreed which is 1% on resale and 2% on new properties. As for the big investments our agreement is 50/50 but I will take 1% only. As for the other expenses that I have paid I have not included them, I will only settle for my commission which is my rightful pay. The last table of the balance sheet demonstrates how much I have been paid until date and the remaining balance is indicated as per balance sheet, total of €608, 805 Euros. Please review the balance sheet at the earliest and make the transfer to my personal account in JKB Jordan, kind regards, XXXXX Maswadi.» Από όλα τα πιο πάνω φαίνεται εν ολίγοις ότι η ενάγουσα δεν αποκάλυψε ότι εργαζόταν για τον εναγόμενο 2 στο γραφείο Euroresidence και ότι παραιτήθηκε στις 23/6/21 σε ένα πολύ φιλικό ως φαίνεται κλίμα και χωρίς να του αναφέρει ότι έχει οποιαδήποτε αξίωση και ότι μετέπειτα έλαβε από αυτόν €19,000 και ότι ακολούθως υπέβαλε αξίωση για προμήθειες ύψους €608,
  2. Η παράλειψη να αποκάλυψει η αιτήτρια την ιδιότητα της ως εργοδοτούμενη για 6 έτη, καθώς και την αλληλογραφία Τεκμήριο 5 και 7 (η ύπαρξη της οποίας δεν αμφισβητήθηκε) είναι πράγματι ουσιώδης κατά την κρίση μου ιδιαίτερα αν συναρτηθεί και προς τις θέσεις της αιτήτριας ως μεταφέρονται από τον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο της στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Και τούτο διότι με την Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση, η ενάγουσα παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική εικόνα ότι δηλαδή από τον Δεκέμβριο του 2017 που κατέστη μέτοχος[4], ο εναγόμενος 2 δεν της έδιδε μέρισμα υπό την ιδιότητα της ως μετόχου της εταιρείας και ότι της υποσχόταν να τα διευθετήσει και ότι το τελευταίο διάστημα ήταν εχθρικός και ακολούθως σταμάτησε να ανταποκρίνεται. Τούτη η εικόνα λοιπόν δεν συνάδει με τα Τεκμήρια 5, 6 και 7 τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, αφού από αυτά φαίνεται ότι ένα μήνα περίπου πριν την καταχώρηση της αγωγής ήτοι στις 23/6/21 είχαν ανταλλάξει την ανωτέρω αλληλογραφία και μάλιστα σε πολύ φιλικό κλίμα και όχι εχθρικό και ο εναγόμενος 2 φέρεται να της κατέβαλε και ποσό €19,000 στις 5/7/
  3. Περαιτέρω πουθενά η ίδια εντός των Τεκμηρίων 5 ή 7 (τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν ότι αποτελούν αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ τους στο χρόνο που καταγράφεται σε αυτά) δεν αναφέρει οτιδήποτε για τα μερίσματα που όφειλε να της καταβάλει ως μέτοχος της εταιρείας ή οποιεσδήποτε απαιτήσεις ή παράπονα σε αυτή τη βάση. Από το δε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 31/7/21 Τεκμήριο 7 φαίνεται, εκ πρώτης όψεως πάντοτε, οι απαιτήσεις της να αφορούν προμήθειες ή και μισθούς (commission/rightful pay ως η ίδια τα χαρακτηρίζει) κάτι δηλαδή εντελώς διαφορετικό από τις διεκδικήσεις της ως προκύπτουν από την παρούσα αγωγή και την Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση. Η θέση του συνηγόρου της κατά την προφορική του αγόρευση ενώπιον μου, ότι δηλαδή η ενάγουσα δεν είναι νομικός και πως τα όσα αναφέρονται στην ηλεκτρονική αλληλογραφία αποτελούν τις αξιώσεις της στην αγωγή ως μέτοχος, πέραν του ότι αποτελεί τοποθέτηση για την οποία δεν προσφέρθηκε μαρτυρία, τέτοια θέση αντίκειται εκ πρώτης όψεως στο περιεχόμενο των εγγράφων τα οποία η ίδια επέλεξε να μην αποκαλύψει και επεξηγήσει και στα οποία γίνεται αναφορά για προμήθειες (commission). Ας σημειωθεί βέβαια για ότι αξίζει, ότι στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 17/8/21 η θέση που προωθήθηκε από την πλευρά της αιτήτριας (βλ. παρ. 6.2 που συνοδεύει την εν λόγω αίτηση) ήταν πως τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω ηλεκτρονική αλληλογραφία δεν σχετίζονται με τις αξιώσεις της ως μέτοχος της εναγόμενης 1, αλλά με μια άλλη νομική οντότητα την Euroresidence, θέση εντελώς διαφορετική από αυτήν που προώθησε ο συνήγορος της ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Εξ άλλου ακόμα και αν η εξήγηση που επιχειρήθηκε να δοθεί μέσω της προφορικής αγόρευσης του συνηγόρου της στην παρούσα διαδικασία, μπορούσε να ληφθεί υπόψη, και πάλιν δεν επεξηγεί γιατί η αιτήτρια στην εν λόγω αλληλογραφία αναφέρεται σε αξιώσεις €608,505 και με την Ε/Δ που συνοδεύει την παρούσα αίτηση αίτηση σε ποσό περί τις €450,
  4. Ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση για το αποχαιρετιστήριο μήνυμα Τεκμήριο 5, το οποίο δεν συνάδει λογικά με τη θέση της ενάγουσας ότι ήταν και θα παρέμενε ιδιοκτήτρια των μετοχών στην εναγόμενη 1 εταιρεία, με τον εναγόμενο 2 να είναι διευθυντής στην εταιρεία της, αφού λογικά θα αναμένετο να συνέχιζαν να είχαν κάποια επικοινωνία, για τους σκοπούς της εν λόγω εταιρείας. Ούτε επίσης δόθηκε κάποια εξήγηση ως προς το πως, ενώ της χρωστούσε τόσα μερίσματα από το 2017 και δεν ανταποκρινόταν ως ο ισχυρισμός της ή ήταν εχθρικός μαζί της, η ίδια αντάλλαξε την αλληλογραφία που αντάλλαξε μαζί του στις 23.6.21 σε τόσο φιλικό και εγκάρδιο θα έλεγα κλίμα, αλλά ούτε και δόθηκε εξήγηση γιατί επιλέγει να ονομάζει τις απαιτήσεις της προμήθειες (commission) και rightful pay, ενώ η θέση της ίδιας είναι ότι είναι μερίσματα της εταιρείας που της χρωστά ο εναγόμενος, υπό την ιδιότητα της ως μετόχου της εταιρείας, ζήτημα στο οποίο καμία αναφορά γίνεται ούτε έστω ακροθιγώς στην αλληλογραφία που ανταλλάγηκε. Βέβαια με δεδομένη την εικόνα που μετέφερε η αιτήτρια στο Δικαστήριο κατά την έκδοση μονομερώς των εκδοθέντων διαταγμάτων, δεν θα μπορούσε να της δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να επεξηγήσει οποιαδήποτε άλλα ζητήματα πέραν της συμφωνίας θεματοφυλακής της οποίας την ύπαρξη αρνείτο, αφού εάν κάτι τέτοιο επιτρεπόταν, θα της επιτρεπόταν ουσιαστικά να μεταβάλει πρωθύστερα την εικόνα που κατ' επιλογή της δόθηκε στο Δικαστήριο κατά τον χρόνο που αποτάθηκε για την έκδοση των διαταγμάτων μονομερώς[5]. Εξ άλλου τούτο επισημάνθηκε και από το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) στην ενδιάμεση απόφαση ημερ 31/8/21 σελ. 9-
  5. Υπό το φως των πιο πάνω, η αδιαμφισβήτητη γνώση και μη αποκάλυψη από πλευράς της ενάγουσας των πιο πάνω μη αμφισβητούμενων γεγονότων και δη της εργοδότησης της από τον εναγόμενο για 6 έτη, της παραίτησης της στις 23/6/21 σε φιλικό κλίμα, της καταβολή του ποσού των €19,000 στις 5/7/21 και την υποβολή περαιτέρω αξιώσεων από την πλευρά της υπό μορφή προμηθειών λίγες μόνο μέρες πριν την καταχώρηση της αγωγής, χωρίς ποτέ να κάνει λόγο για αξιώσεις ως μέτοχος της εταιρείας και παρουσιάζοντας παράλληλα τον εναγόμενο 2 ως πρόσωπο το οποίο ήταν εχθρικό προς το πρόσωπο της και το οποίο σταδιακά δεν ανταποκρινόταν ενώ είχαν πολύ φιλική επικοινωνία στις 23/6/21, για να επιτύχει προφανώς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων μεταδίδοντας μια εντελώς διαφορετική εικόνα, σίγουρα δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να καταλήξει ότι η αιτήτρια προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ούτε ότι παρουσίασε τα ουσιώδη γεγονότα κατά τρόπο πλήρη και δίκαιο. Τουναντίον. Αυτό που με ασφάλεια μπορεί να λεχθεί είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση η συνολική εικόνα που μεταδίδεται από τη μονομερή αίτηση δεν είναι ορθή στη βάση της ούτε και είναι απαλλαγμένη από στοιχεία παραπλάνησης, κατά παράβαση των όσων αυστηρώς επιτάσσει η νομολογία (βλ. Aristo (ανωτέρω). Η πιο πάνω διαπίστωση μου κρίνει και την τύχη των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων τα οποία θα πρέπει υπό τις περιστάσεις να ακυρωθούν, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί περαιτέρω η αίτηση. Κατάληξη Συνακόλουθα και για όλους τους λόγους που πιο πάνω αναφέρθηκαν, τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα ημερομηνίας 4/8/21 ακυρώνονται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπερ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ..................................................... Ν. Μαθηκολώνη, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] (βλ. ενδεικτικά Οδυσσέως v. Πιερής Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Χρ. Κούνουνα v. C & A Simonos Ltd
(2002)1 (B) A.A.Δ. 1361, Μαίρη Ν. Σεβαστού v. Εμμανουήλ Σεβαστού
(2002)1(Γ) 1980, Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741 και την πρόσφατη απόφαση Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Limited, Πολιτική Έφεση 145/2011, ημερομηνίας 13/06/2013) [2] (βλ. Α/φοί Μυλωνά κ.ά. v. Michalakis Avraamides & Co. Ltd,
(1998)1 ΑΑΔ 1513 [3] (βλ. Τ. A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 ΑΑΔ 802, Bacardi and Co Ltd. v. Vimco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788, Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 C.L.R. 1653, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd κ.ά., Πολιτική Έφεση 11156/19.10.2002) [4] (χωρίς να αποκαλύψει ειρήσθω εν παρόδω υπό ποίες περιστάσεις απέκτησε τις μετοχές και ποιο ποσό κατέβαλε για να τις αποκτήσει από τον εναγόμενο 2 ο οποίος φαίνεται να ήταν προηγουμένως ο ιδιοκτήτης της εταιρείας) [5] Σχετικά είναι τα όσα ανέφερε ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας κ. Χ.Ι.Πογιατζής ως ήταν τότε, στην Branco Forcan v Hemslade κ.α. Αρ. Αγ. 4739/2010, Ε.Δ. Λευκωσίας, ημερομηνίας 13/08/2010, όπου στα πλαίσια αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ανέφερε ότι τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αυτά, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη υπό το φως του κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα, έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί αρχικά στο Δικαστήριο αφού ως έχει νομολογηθεί τα γεγονότα που θεμελιώνουν Ενδιάμεση Αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται σε Ένορκη Δήλωση ή Ένορκες Δηλώσεις που τη συνοδεύουν. (Βλ. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ 1976.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.