Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χατζηνικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 11129/2020, 19/1/2022

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος, στις 18/2/2020, στην οδό Δημοκρατίας στον Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX74, δεν συμμορφώθηκε σε σήμα τροχαίας που τοποθετήθηκε από την αρμόδια αρχή για τον έλεγχο ή τη ρύθμιση της τροχαίας κίνησης, δηλαδή οδηγούσε στην πιο πάνω οδό, στην οποία υπάρχει εμφανές σήμα μονοδρόμου και απαγορεύει τη διέλευση οχημάτων εκτός ασθενοφόρων. Μαρτυρία Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον ειδικό Αστυφύλακα XXXXX XXXXX Περδίο (στο εξής ΜΚ1). ΜΚ1 Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 18/2/20 (ημερομηνία που προέκυψε η καταγγελία), υπηρετούσε στην τροχαία αρχηγείου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 έντυπο ανακριτικού φακέλου που είχε συμπληρώσει στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης και του οποίου το περιεχόμενο υιοθέτησε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, περί ώρα 07:05, στην οδό Βεργίνας, κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο που ήταν ο οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX74, για παραβίαση σήματος τροχαίας και αυτός απάντησε «τίποτε». Για το αδίκημα εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο για €25, το οποίο ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει εντός της καθορισμένης από το νόμο προθεσμίας. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 2, γραπτή κατάθεση που ετοίμασε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, της οποίας επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, ο Κατηγορούμενος, ενώ βρισκόταν στην οδό Δημοκρατίας στον Στρόβολο, μπήκε παράνομα στον δρόμο όπου επιτρέπεται η διέλευση μόνο σε ασθενοφόρα. Στον δρόμο υπήρχε εμφανές απαγορευτικό σήμα τροχαίας. Στη συνέχεια ξεκαθάρισε πως το εν λόγω σήμα ήταν κόκκινο σήμα μονοδρόμου. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι δίπλα από το σημείο όπου κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο υπήρχε χωράφι, αλλά δεν θυμόταν κατά πόσον είδε τον Κατηγορούμενο να οδηγεί στο εν λόγω χωράφι. Περαιτέρω ανέφερε ότι, πέραν από το σημείο εισόδου απ' όπου ισχυρίστηκε ότι εισήλθε παράνομα (εντός μονοδρόμου) ο Κατηγορούμενος, δεν γνώριζε κατά πόσον υπήρχε άλλο σημείο εισόδου προς το χωράφι. Σε κατοπινό στάδιο, ανέφερε ότι από το σημείο που βρισκόταν, είχε καλό οπτικό πεδίο και είχε δει τον Κατηγορούμενο να εισέρχεται από την είσοδο του δρόμου στον οποίο καταγγέλθηκε και όχι από διπλανό χωράφι. Στη συνέχεια, αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, εξήγησε στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματα του και τον κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι διέπραξε το αδίκημα. Όπως ανέφερε, τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, κατευθυνόταν από το σπίτι του στο Μένοικο, προς τη δουλειά του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Δεν βιαζόταν να φτάσει στη δουλειά του, καθώς εργάζεται με ελεύθερο ωράριο. Ο συγκεκριμένος δρόμος όπου καταγγέλθηκε δεν βρίσκεται στη διαδρομή που ακολουθούσε για να μεταβεί στη δουλειά του. Στο συγκεκριμένο σημείο, είχε μεταβεί για να παραπονεθεί στους αστυνομικούς που βρίσκονταν εκεί (μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ1), καθώς ήταν η θέση του ότι θα έπρεπε να βρίσκονταν σε άλλο σημείο και να βοηθούν την αποσυμφόρηση της πυκνής τροχαίας κίνησης που επικρατούσε τη δεδομένη στιγμή, και όχι στο συγκεκριμένο σημείο για να καταγγέλλουν παραβάτες. Για να καταφτάσει στο συγκεκριμένο σημείο, είχε εισέλθει από παρακείμενο χωράφι και όχι από το σημείο που επιτρεπόταν η διέλευση μόνο σε ασθενοφόρα. Αφού διαμαρτυρήθηκε στους αστυνομικούς, ο ΜΚ1 τον κατήγγειλε για το αδίκημα που αντιμετωπίζει, το οποίο αρνήθηκε ότι διέπραξε. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic

(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου

(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110). Σύμφωνα με το άρθρο 58

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984: «Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: ... (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 των πιο πάνω κανονισμών: «σήμα τροχαίας» ορίζεται ως «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένο ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν προς μετάδοσις εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένων επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Επιπρόσθετα, το άρθρο 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας όπως δημοσιεύεται από τον Έφορο, στη σελίδα 119, αναφέρεται ότι όπου υπάρχει το γνωστό σήμα μονοδρόμου (κόκκινος κύκλος με λευκή οριζόντια γραμμή στη μέση) απαγορεύεται η είσοδος σε οχήματα. Τέλος, το άρθρο 72 της ΚΔΠ 66/1984, προνοούσε κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος ότι ο παραβάτης οποιασδήποτε διάταξης των Κανονισμών, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από την σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη

(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Ο ΜΚ1, δεν μου άφησε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Σχεδόν στο σύνολο της μαρτυρίας του, είχε δώσει άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και κατέθετε με φυσικότητα. Είχε υποπέσει όμως σε μια ουσιώδη αντίφαση την οποία παραθέτω πιο κάτω: · Κατά την κυρίως εξέταση, ανέφερε ότι είχε δει τον Κατηγορούμενο να οδηγεί για περίπου 150 μέτρα εντός του μονοδρόμου. · Κατά την αντεξέταση, σε ένα σημείο ανέφερε ότι δεν είχε προσέξει κατά πόσον ο Κατηγορούμενος οδήγησε εντός του παρακείμενου χωραφιού. · Στο τέλος της αντεξέτασης, ανέφερε ότι από το σημείο που βρισκόταν είχε καλό οπτικό πεδίο και είδε τον Κατηγορούμενο να εισέρχεται σε μονόδρομο από την είσοδο του συγκεκριμένου δρόμου. Αν όντως ο ΜΚ1 είχε δει τον Κατηγορούμενο να εισέρχεται και να οδηγεί για απόσταση 150 μέτρων εντός του μονοδρόμου, θα γνώριζε και κατά πόσον αυτός είχε οδηγήσει εντός του παρακείμενου χωραφιού. Για τον πιο πάνω λόγο δεν μπορώ να κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του ΜΚ1 σε αυτό το καίριο σημείο. Ο Κατηγορούμενος μου άφησε πολύ θετική εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Απαντούσε με τρόπο φυσικό, σαφή, άμεσο και ανεπιτήδευτό και έχοντας ακούσει τη μαρτυρία του στο σύνολό της, δεν έχω αμφιβολία ότι τα όσα ανέφερε είναι αληθή, ορθά και ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα. Ευρήματα Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Ο Κατηγορούμενος, κατά τον ουσιώδη χρόνο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, οδήγησε με το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX74 εντός χωραφιού, παρακείμενου σε δρόμο εντός του οποίου η διέλευση επιτρέπεται μόνο σε ασθενοφόρα. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο ΜΚ1 βρισκόταν με άλλους αστυνομικούς στο σημείο και προέβαιναν σε καταγγελίες για τροχαίες παραβάσεις. Ο Κατηγορούμενος προσέγγισε τους αστυνομικούς με σκοπό να διαμαρτυρηθεί για θέμα άσχετο με τα επίδικα θέματα, γι' αυτό κρίνω άσκοπο να το επαναλάβω. Για ότι αφορά την ουσία της παρούσας υπόθεσης, αποτελεί εύρημα μου ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οδηγήσει εντός του μονοδρόμου αλλά μετέβηκε στο σημείο οδηγώντας στο παρακείμενο χωράφι. Κατάληξη Ενόψει των ανωτέρω, προκύπτει ότι η Κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του Κατηγορουμένου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. [Υπ.] .............. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο