ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ν. ΑΣΜΑΤΙΟΝ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6053/18, 18/1/2022

(2011)2 Α.Α.Δ. 422, Αθηνόδωρος ν. Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(2014)2 Α.Α.Δ. 590 και Μαραγκού κ.α. ν. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ECLI:CY:AD:2018:B291, Ποιν. Έφεση 148/2018 ημ. 14/6/2018). Όπως ενδεικτικά ελέχθη, πολύ πρόσφατα, στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. G.D.G. Sport Fitness Limited, ECLI:CY:AD:2020:B226, Ποιν. Έφεση 341/2018 ημ. 15/06/2020, η οποία αφορούσε αδικήματα ίδιας φύσεως με αυτά της υπό κρίση περίπτωσης: «Δεν υπήρξε διάσταση μεταξύ των ευπαιδεύτων δικηγόρων αναφορικά με την σοβαρότητα που χαρακτηρίζει τα υπό εξέταση αδικήματα, εφόσον τέτοιας φύσεως νομοθεσίες προβάλλουν έντονα το στοιχείο της κοινωνικής αλληλεγγύης και σκοπό έχουν τη διασφάλιση για τους εργαζόμενους και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο ενός ικανοποιητικού επιπέδου διαβίωσης. Όπως ελέχθη στην Αθηνόδωρος κ.α. ν. Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(2014)2 ΑΑΔ 590: «Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως νομοθεσίες όπως αυτές στις οποίες οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι, πουθενά αλλού δεν στοχεύουν παρά μόνο στην καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών. Η διαβίωση ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας μας, εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, από την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία Δημόσιων Ταμείων, όπως αυτών που προβλέπει ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος. Αποτελεί καθήκον όλων μας η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας αυτών των Ταμείων.» Συνεπώς είναι επιβεβλημένη η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβάσεων τέτοιας νομοθεσίας.» Περαιτέρω, αδικήματα τέτοιας φύσεως βρίσκονται σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τις υποθέσεις που επιλαμβάνεται καθημερινά το Δικαστήριο, μεγάλο ποσοστό των οποίων αφορούν τη διάπραξη αδικημάτων ίδιας φύσεως με τα αδικήματα στα οποία βρέθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές για τη διάπραξη των αδικημάτων της εξεταζόμενης φύσεως, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το φαινόμενο αυτό ώστε να εκριζωθεί από τα θεμέλια της Κυπριακής κοινωνίας. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, πάντοτε υπάρχει η υποχρέωση του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει. Στο έργο της εξατομίκευσης της ποινής, είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, ως επιπρόσθετο επιβαρυντικό παράγοντα, το ύψος του ποσού που συνολικά παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το οποίο είναι ιδιαίτερα μεγάλο (€262.563,97) και το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων της υπό κρίση περίπτωσης, σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, εκτίθεται σε κίνδυνο η βιωσιμότητα των Δημόσιων Ταμείων, η διασφάλιση της οποίας είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών. Συναφώς, ουδεμία βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί για τον καθορισμό του είδους της ποινής στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς Κατηγορουμένων ως προς τους λόγους της μη εξόφλησης, μέχρι σήμερα, του συνολικά οφειλόμενου ποσού εισφορών και τελών, το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, ανατρέχει σε χρονική περίοδο (Ιανουαρίου 2015 μέχρι Δεκεμβρίου 2017) πολύ πριν την εφαρμογή μέτρων για τον περιορισμό της πανδημίας του Κορωνοϊού και του, συνεπαγόμενου, τερματισμού των εργασιών της Κατηγορούμενης 1[3]. Λαμβάνω, περαιτέρω, υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την συμμόρφωση με τις κατηγορίες, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αυτές αφορούν και όχι η απλή διάθεση ή πρόθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ., κατ' αναλογία, την Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και την Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, παρά την μερική συμμόρφωση που συνολικά υπήρξε μέχρι σήμερα, παραμένουν οφειλές προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων συνολικού ύψους €262.563,97, το οποίο πρόκειται για ένα αδιαμφισβήτητα μεγάλο ποσό που οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Δημόσια Ταμεία. Προς όφελος των Κατηγορουμένων, λαμβάνω υπόψη μου, για μετριασμό της ποινής τους, ότι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Λεωνίδα Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Abe Victor v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211 και Χριστοφή ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 549) ως επίσης και την άμεση παραδοχή τους στις κατηγορίες. Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω επίσης υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την μερική συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς τους έναντι της οφειλής προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων όσον αφορά τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου, για σκοπούς μετριασμού, τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, περιλαμβανομένου του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει, καθώς επίσης και την σημερινή οικονομική κατάσταση της Κατηγορούμενης 1, η οποία εδώ και δύο χρόνια δεν ασκεί εργασίες λόγω των μέτρων που λαμβάνονται ενόψει της πανδημίας του Κορωνοϊού, όπως αυτά έχουν εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον συνήγορο των Κατηγορουμένων, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331, Αθηνόδωρος (ανωτέρω), Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, ως επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα, την μεταμέλεια των Κατηγορουμένων στα αδικήματα που διέπραξαν, όπως αυτή προκύπτει από την μερική συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης αλλά και της πρόθεσης που εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου τους για αποπληρωμή της εναπομείνασας οφειλής, η οποία, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας οφειλής (βλ., κατ' αναλογία την Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και την METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας παράλληλα κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 οι ακόλουθες χρηματικές ποινές: · 1η κατηγορία: €2.500 χρηματικό πρόστιμο · 3η κατηγορία: €400 χρηματικό πρόστιμο · 4η κατηγορία: €250 χρηματικό πρόστιμο · 5η κατηγορία: €550 χρηματικό πρόστιμο Στις κατηγορίες 2 και 6 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον της έχει επιβληθεί ποινή στις κύριες παραλείψεις των κατηγοριών 1 και 5 (αντίστοιχα) (βλ. την G.D.G. Sport Fitness Limited, ανωτέρω). Περαιτέρω, εναντίον της Κατηγορούμενης 1 εκδίδεται διάταγμα πληρωμής με το οποίο διατάσσεται να καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των €101.473,38 που αφορά την παρούσα υπόθεση. Επιπρόσθετα, εναντίον της Κατηγορούμενης 1 εκδίδεται διάταγμα πληρωμής με το οποίο διατάσσεται να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό των €161.090,59 που αφορά την ποινική υπόθεση 6035/2021 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία λαμβάνεται υπόψη. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του διόλου ευκαταφρόνητου συνολικά οφειλόμενου ποσού εισφορών, το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (Αθηνόδωρος (ανωτέρω), Μαραγκού (ανωτέρω) και Φλωρεντίνου (ανωτέρω)), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 για τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής εισφορών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1η κατηγορία) και Κοινωνικής Συνοχής (5η κατηγορία) είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για τα αδικήματα αυτά θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης τριών

(3)μηνών στην 1η κατηγορία και ποινή φυλάκισης ενός

(1)μηνός στην 5η κατηγορία. Οι ρηθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον αφορούν αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Περαιτέρω, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 χρηματικό πρόστιμο €400 στην 3η κατηγορία και χρηματικό πρόστιμο €250 στην 4η κατηγορία, ενώ δεν επιβάλλεται σε αυτόν οποιαδήποτε ποινή στις κατηγορίες 2 και 6, για τον ίδιο λόγο που δεν επιβλήθηκε σε αυτές οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1. Παρά το ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε σχετική εισήγηση από πλευράς Κατηγορουμένου 2, έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, Αθηνοδώρου (ανωτέρω), L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφεση 116/2011 ημ. 17/2/2015, Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφεση 277/2018, ημ. 10/5/2018, Διεθνές Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν. Καρβέλλα κ.α. ECLI:CY:AD:2019:B82, Ποιν. Έφεση 288/18, 289/18 ημ. 12/3/2019 και Φλωρεντίνου ανωτέρω). Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών του Κατηγορούμενου 2, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε ικανός λόγος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2 (περιλαμβανομένου του προβλήματος υγείας που αναφέρθηκε ότι αντιμετωπίζει, σε σχέση με το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, δεν διαπιστώνω, βάσει των όσων παρουσιάστηκαν, ότι είναι τέτοιας φύσης που να αποκλείει την έκτιση ποινής φυλάκισης ούτε προκύπτει ότι οποιαδήποτε θεραπεία χρειαστεί είναι δύσκολο ή αδύνατο να προσφερθεί εντός των Κεντρικών Φυλακών[4]), όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που προαναφέρθηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατά την επιμέτρηση της ποινής σε βαθμό που αν αναστέλλονταν η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων, ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη τους, δεν υπήρξε οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια με την πλήρη εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού εισφορών που αυτά αφορούν, το ύψος του οποίου, παρά την μερική συμμόρφωση που υπήρξε, εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στον Κατηγορούμενο 2 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ό,τι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου (ανωτέρω)). Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 είναι άμεση. Η έκτισή της να αρχίζει από σήμερα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, το πρόστιμο που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 αναφορικά με τις κατηγορίες 3 και 4 να καταβληθεί εντός 4 μηνών μετά την αποφυλάκιση του (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς Λτδ ν Γιώργος Δράκου, Πoινική Έφεση αρ. 129/2015, 15/11/2017). (Στην επιμέτρηση της ποινής των Κατηγορουμένων στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη και η ποινική υπόθεση 6035/2021 του Ε.Δ. Λευκωσίας) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Προκύπτει από το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 44 ετών και διαμένει μαζί με την συμβία του, το ανήλικο τους τέκνο (ηλικίας 2 ετών) και το ανήλικο τέκνο της συμβίας του από τον προηγούμενο της γάμο (ηλικίας 13 ετών) σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Είναι επίσης πατέρας ενός ανήλικου τέκνου (ηλικίας 11 ετών), το οποίο απέκτησε από τον πρώτο του γάμο και το οποίο διαμένει μαζί του τρείς ημέρες της εβδομάδας, ενώ τις υπόλοιπες ημέρες αυτό διαμένει μαζί με την πρώην σύζυγο του. Ενόψει του ότι η επιχείρηση που διατηρεί (νυχτερινό κέντρο διασκέδασης) είναι ανενεργή λόγω των μέτρων που λαμβάνονται στο πλαίσιο περιορισμού της πανδημίας, δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα. Περαιτέρω, δεν έχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία, διατηρεί χρέη σε τρίτους συνολικού ύψους περί τις €40.000 - €42.000 ενώ για την κάλυψη των μηνιαίων εξόδων αυτού και της οικογένειας του (τα οποία ανέρχονται μηνιαίως στο συνολικό ποσό των €1.400 περίπου) λαμβάνει οικονομική βοήθεια από τους γονείς του. [2] Ειδικότερα, όσον αφορά το αδίκημα της 1ης και 2ης κατηγορίας, προβλέπεται στο Ν.59(Ι)/2010ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €3.400 ή και με τις δύο αυτές ποινές και όσον αφορά το αδίκημα της 5ης κατηγορίας, προβλέπεται στο Ν.124(Ι)/2002ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €854 ή και με τις δύο αυτές ποινές, ενώ για τα αδικήματα της 3ης και 4ης κατηγορίας, προβλέπεται χρηματική μόνο ποινή που δεν υπερβαίνει (αντιστοίχως) τα €854 και €427 (βλ. την Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. G.D.G. Sport Fitness Limited, ECLI:CY:AD:2020:B226, Ποιν. Έφεση 341/2018 ημ. 15/06/2020). [3] Βλ. την Αθηνόδωρος (ανωτέρω), στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί η αναγκαιότητα εκπλήρωσης έγκαιρα των υποχρεώσεων που οι φορολογικές νομοθεσίες, όπως είναι αυτές στις οποίες οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι, δημιουργούν σε ένα έκαστο από τους πολίτες, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως η παρούσα περίπτωση, όπου, η βιωσιμότητα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων ουσιαστικά εξαρτάται από τη συνέπεια και συμμόρφωση των εισφορέων για έγκαιρη εκπλήρωση των οικονομικών τους υποχρεώσεων προς το Ταμείο. Ο νομοθέτης μάλιστα μερίμνησε ώστε, εκεί και όπου διαπιστώνεται κατ' επανάληψη παράλειψη συμμόρφωσης, η παράλειψη να συνεπάγεται αυστηρότερη τιμωρία (J.E.L. Holdings Ltd. ν. Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Michael James Judge, Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(2011)2 Α.Α.Δ. 422). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως νομοθεσίες όπως αυτές στις οποίες οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι, πουθενά αλλού δεν στοχεύουν παρά μόνο στην καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών. Η διαβίωση ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας μας, εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, από την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία Δημόσιων Ταμείων, όπως αυτών που προβλέπει ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος. Αποτελεί καθήκον όλων μας η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας αυτών των Ταμείων.» [4] Βλ. την Halman v. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2019:B290, Ποιν. Εφεση 57/2019 ημ. 9/7/2019, στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Εν κατακλείδι επιθυμούμε να τονίσουμε ότι οι Αρχές των φυλακών έχουν υποχρέωση να παρέχουν στον εφεσείοντα κάθε δυνατή ιατρική φροντίδα ούτως ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία και το δικαίωμα του βεβαίως στη ζωή. Εάν ο εφεσείων έχει ιδιαίτερα ιατρικά προβλήματα, όπως φαίνεται να έχει, και όπως ο ίδιος υπέδειξε, οι Αρχές των φυλακών έχουν την υποχρέωση να λάβουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για αντιμετώπιση τους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο