← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 16127/2020, 21/2/2022

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 16127/2020, 21/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16127/2020 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. XXXXX Δημητρίου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 21/2/2022 Για κατηγορούσα αρχή: κα Α. Παναγή Για τον Κατηγορούμενο: κος. Χατζησέργης Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ (extempore) Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία, στην οποία δήλωσε μια παραδοχή, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορά αδικαιολόγητη παρακώλυση της τροχαίας ή άλλης κίνησης σε με μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση των κανονισμών 2, 58

(10)(γ) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, το αδίκημα διαπράχθηκε στο Μηλικούρι της Επαρχίας Λευκωσίας, την 07/08/
  2. Κατά τη διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, ότι το όχημα XXXXX59 είναι ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου και ο ίδιος ήταν το πρόσωπο που το στάθμευσε στον χώρο όπου έγινε η καταγγελία. Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε έναν Μάρτυρα Κατηγορίας, τον αστυφύλακα XXXXX XXXXX Δημοσθένους, στο εξής ο ΜΚ
  3. Συνοψίζοντας εν συντομία τη μαρτυρία που έδωσε ο ΜΚ 1, ήταν η θέση του ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX59, ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου, ήταν σταθμευμένο στο χωριό Μηλικούρι σε στροφή, με τέτοιον τρόπο που τα διερχόμενα οχήματα αναγκάζονταν να εισέλθουν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και με τρόπο που περιόριζε την ορατότητα για τους διερχόμενους οδηγούς, δημιουργώντας κίνδυνο πρόκλησης δυστυχήματος. Κατά την αντεξέταση, η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι υπήρχε παρακώλυση της κυκλοφορίας. Προέκυψε δε και διάσταση ως προς το ακριβές σημείο που ήταν σταθμευμένο το όχημα του Κατηγορούμενου. Κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως Τεκμήρια 5Α και 5Β, φωτογραφίες της περιοχής όπου έγινε η καταγγελία. Στο Τεκμήριο 5Β φαίνεται το σημείο όπου ο Κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι ήταν σταθμευμένο το όχημά του. Ο ΜΚ 1 σημείωσε με το σημείο Χ το σημείο όπου, κατά τη θέση του, ήταν σταθμευμένο το όχημα κατά τη στιγμή της καταγγελίας. Με τη συμπλήρωση της μαρτυρίας του ΜΚ 1, η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της και ο Κατηγορούμενος με απόφαση του Δικαστηρίου βρέθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος και κλήθηκε σε απολογία, όπου επέλεξε να δώσει μαρτυρία με όρκο. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου, ότι το αυτοκίνητό του δεν εμπόδιζε στο σημείο που το είχε σταθμεύσει. Ανέφερε ότι, η ορατότητα υποβοηθείτο από κάτοπτρο‑καθρέφτη που υπήρχε στη συγκεκριμένη στροφή. Υπέδειξε ως τον χώρο που στάθμευσε το όχημά του το σημείο όπου φαίνεται στο Τεκμήριο 5Β. Ανέφερε τη θέση του σε σχέση με τα γεγονότα που προηγήθηκαν της καταγγελίας, τα οποία κρίνω άσκοπο να αναφέρω, γιατί εκφεύγουν των επίδικων θεμάτων. Όπως ανέφερε σε ερώτηση κατά την αντεξέταση, στάθμευσε το όχημά του εκεί γιατί δεν έχει άλλο χώρο να το σταθμεύει και θέλει να το έχει σταθμευμένο κοντά στην οικία του για ασφάλεια, γιατί φοβάται ότι είναι πιθανόν να κλαπεί. Προσέθεσε ότι και αν ακόμη εμπόδιζε το αυτοκίνητό του, ήταν έτοιμος να το μετακινήσει. Ανέφερε επίσης στην αντεξέταση, ότι το κάτοπτρο που είναι τοποθετημένο στο σημείο, είναι βοηθητικό για να βλέπει κάποιος αν έρχεται αυτοκίνητο από την απέναντι πλευρά, έτσι ώστε να το αναμένει να περάσει τη στροφή. Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή και τους 2 μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθονται από τη σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά που θυμούνταν και κατέθεταν αλλά και την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Βλέπε μεταξύ άλλων Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.). O ΜΚ 1 μου άφησε καλή εντύπωση, έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, κατάθεσε με φυσικότητα και έπεισε το Δικαστήριο ότι κατέθετε τα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν στην πραγματικότητα. Ο Κατηγορούμενος δεν μου άφησε καλή εντύπωση και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Από τη μαρτυρία που έδωσε, ήταν φανερό ότι ούτε ο ίδιος ήταν σε θέση να στηρίξει τη θέση του ότι το αυτοκίνητό του δεν παρακώλυε την κυκλοφορία όπως το είχε σταθμεύσει. Παραδέχτηκε έμμεσα ότι στο σημείο η ορατότητα ήταν περιορισμένη, αναφέροντας ότι λύση στην περιορισμένη ορατότητα έδιδε η ύπαρξη βοηθητικού κατόπτρου. Σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, κατά πόσον η θέση του ήταν ότι, ο λόγος που δεν υπήρχε παρακώλυση της τροχαίας κίνησης οφειλόταν στην ύπαρξη του κατόπτρου, απέφυγε να τοποθετηθεί. Περαιτέρω, ακόμη και στα Τεκμήρια 5 Α και 5 Β, όπου ισχυρίστηκε ότι απεικονίζεται το αυτοκίνητο του ως το είχε σταθμευμένο κατά το χρόνο της καταγγελίας, το μεγαλύτερο μέρος του αυτοκινήτου του βρίσκεται εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που κινούνται τα οχήματα. Με βάση τον τρόπο που απαντούσε ο Κατηγορούμενος και του συνόλου της μαρτυρίας του, κρίνω ότι στα σημεία που συγκρούεται η μαρτυρία του με τη μαρτυρία του ΜΚ 1, θα προτιμήσω τη μαρτυρία του ΜΚ 1. Στις ποινικές υποθέσεις, αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σύμφωνα με το άρθρο 58
(10)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιονδήποτε δρόμο, οφείλει να μην εγκαταλείπει το όχημα χωρίς να λάβει προηγουμένως όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις κατά τρόπο ώστε αυτό να μην μπορεί να τεθεί σε κίνηση κατά την απουσία του και επιπρόσθετα να μην το εγκαταλείπει σε δρόμο κατά τρόπο ώστε να εμποδίζει αδικαιολόγητα πεζούς ή την τροχαία κίνηση. Το άρθρο 72 της ΚΔΠ 66 του 1984, προνοεί ότι οποιοσδήποτε παραβάτης οποιουδήποτε κανονισμού διαπράττει αδικήματα. Σύμφωνα με την απόφαση Ευγενία Πέτσα v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 27/14 ημερομηνίας 12/02/2016, η φράση «και επιπρόσθετα» έχει την έννοια δύο διαφορετικών τρόπων εγκατάλειψης. Ο συγκεκριμένος κανονισμός δημιουργεί δύο διαφορετικά αδικήματα προς αντιμετώπιση, δύο έκνομων καταστάσεων και όχι συσσώρευση συστατικών στοιχείων σε ένα και μόνο αδίκημα. Στην παρούσα υπόθεση όπως και στην Πέτσα ανωτέρω, τα σχετικά συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι α) η εγκατάλειψη του οχήματος σε δρόμο, και β) η εξ αυτής αδικαιολόγητη παρεμπόδιση της τροχαίας κίνησης. Ως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση με παραπομπή στο Words and Phrases Legally Defined, Τόμος 4 σελίδα 9, το αδίκημα μπορεί να συντελεστεί με τη δημιουργία αισθητά μειωμένης δυνατότητας στη χρήση του δρόμου στην οποία υποβάλλεται άλλος οδηγός. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι η έννοια της δικαιολογίας, εν προκειμένω, είναι ταυτόσημη με την εύλογη αιτία που μπορεί να υπάρχει σε συνάρτηση με τις ειδικές ανάγκες της περίπτωσης. Ως προς το τι αποτελεί εγκατάλειψη, το Ανώτατο Δικαστήριο παρέθεσε το σκεπτικό του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ως φαίνεται obider dictum, εφόσον το θέμα δεν αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης κατ' έφεση, το οποίο και υιοθετώ «Η έννοια της εγκατάλειψης για τον σκοπό που υπηρετεί ο εν λόγω Κανονισμός, μπορεί να είναι μεγάλης ή μικρής διάρκειας και επομένως κάτω από τέτοιες περιστάσεις η στάθμευση οχήματος είναι μορφή εγκατάλειψης». Με βάση την ως άνω αξιολόγηση, προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα. Ο Κατηγορούμενος στις 07/08/2020, ενώ είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX59, εγκατέλειψε τούτο στο Μηλικούρι της Επαρχίας Λευκωσίας στο σημείο όπου σημειώνεται με κόκκινο Χ στο Τεκμήριο 5 Β, κατά τρόπο που εμπόδιζε αδικαιολόγητα την τροχαία κίνηση. Ως προς το κατά πόσον η παρεμπόδιση ήταν αδικαιολόγητη, δεν αποτελεί δικαιολογία ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει άλλο χώρο να σταθμεύσει το όχημα του ούτε ότι θέλει να το έχει κοντά στην οικία του για να μην κλαπεί. Συνεπώς, έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α.Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.