← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 16320/2020, 25/2/2022

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 16320/2020, 25/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16320/2020 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. XXXXX Στυλιανού Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 25/2/2022 Για κατηγορούσα αρχή: για να ακούσει απόφαση Σ. Μιχαήλ, την υπόθεση χειρίστηκε ο κ. Α. Τσαγγαρίδης Για τον Κατηγορούμενο: Προσωπικά Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία για αμελή οδήγηση κατά παράβαση του Άρθρου 8 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, στην οποία καταχώρησε μη παραδοχή με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 03/04/2020 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX39, χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε 4 Μάρτυρες Κατηγορίας. Τον αστυφύλακα XXXXX XXXXX Παπακωνσταντίνου (στο εξής ΜΚ 1), τον παραπονούμενο XXXXX Konourtabrizi (στο εξής ΜΚ 2), την XXXXX Δημοσθένους (στο εξής ΜΚ 3) και την αστυφύλακα XXXXX XXXXX Ανδρέου (στο εξής ΜΚ4). ΜΚ1 Ο ΜΚ 1 ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης. Κατάθεσε αριθμό Τεκμηρίων τα οποία συνέλεξε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, στα οποία θα γίνει αναφορά όπου κριθεί αναγκαίο. Ο ΜΚ1 κατάθεσε ως Τεκμήριο 19 γραπτή κατάθεση που ετοίμασε ο ίδιος στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, την οποία αναγνώρισε και αφού υιοθέτησε το περιεχόμενό της, την ανάγνωσε ενώπιον του Δικαστηρίου καθιστώντας την ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 19, ο ΜΚ1 υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση της Επαρχίας Μόρφου και είναι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Κακοπετριάς. Στις 03/04/2020 και ώρα 07:00 ανέλαβε καθήκον για συνεχόμενη υπηρεσία μέχρι η ώρα 19:

  1. Στις 03/04/2020 και περί ώρα 18:10, ενώ βρισκόταν περιπολία σχετικά με την πρόληψη του κορονοϊού, έλαβε πληροφορία από το Κέντρο Ελέγχου Μηνυμάτων (KEM) Μόρφου, σύμφωνα με την οποίαν υπήρχε πεζός χτυπημένος από λεωφορείο στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ' στην Κακοπετριά παρά το περίπτερο «Bridge». Αμέσως μετέβηκε στο πιο πάνω μέρος, όπου εντόπισε το παραπονούμενο (ΜΚ2) να κάθεται στο πεζοδρόμιο, όπου του ανέφερε ότι την ίδια μέρα και περί ώρα 18:00 αποβιβάστηκε από το λεωφορείο με αριθμούς εγγραφής XXXXX39 της ΟΣΕΛ στη στάση του περιπτέρου «Bridge» και ζήτησε από τον οδηγό του λεωφορείου να τον μεταφέρει στον Πεδουλά. Στη συνέχεια σύμφωνα με τον παραπονούμενο (ΜΚ2), ο οδηγός του λεωφορείου αρνήθηκε να το πράξει και εκκινώντας το λεωφορείο τον χτύπησε στο δεξί του γόνατο. Ο ΜΚ1, ανέφερε στον παραπονούμενο ότι θα έπρεπε να μεταβεί στο νοσοκομείο για εξετάσεις και αφού ο τελευταίος επικοινώνησε με την υπηρεσία ασθενοφόρων, του αναφέρθηκε ότι η χρονική περίοδος για το επόμενο διαθέσιμο ασθενοφόρο ήταν 3 ώρες. Επιπλέον ενημέρωσε τον παραπονούμενο ότι θα πρέπει να καταγγείλει εάν επιθυμεί γραπτώς τον Κατηγορούμενο για να διερευνηθεί η υπόθεση. Ο παραπονούμενος ζήτησε να τον μεταφέρει ο ΜΚ 1 για ιατρική εξέταση με το υπηρεσιακό όχημα, αλλά ο ΜΚ1 τον πληροφόρησε ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατόν λόγω των μέτρων που ήταν σε ισχύ την εν λόγω περίοδο, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Στη συνέχεια ο παραπονούμενος αποχώρησε από το σημείο και κατευθύνθηκε εντός του περιπτέρου Bridge. Κατά την αποχώρησή του από το σημείο, ο παραπονούμενος υποβασταζόμενος από μπαστούνι λόγω παλαιότερου ιατρικού προβλήματος που είχε στο δεξί του πόδι όπως του ανέφερε ο ίδιος. Στις 04/04/2020 και περί ώρα 20:00, έλαβε γραπτό παράπονο από τον παραπονούμενο σε σχέση με τα πιο πάνω. Ο οδηγός του πιο πάνω λεωφορείου ήταν ο Κατηγορούμενος. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ιατρική βεβαίωση του Δρ. XXXXX Ιωάννου (Τεκμήριο 15), όπου καταγράφονται τα ευρήματα εξέτασης του παραπονούμενου (ΜΚ 2) στις 04/04/2020 και ώρα 02:
  2. Όπως διευκρίνισε ο ΜΚ1, ο παραπονούμενος (ΜΚ2) του είχε αναφέρει, ότι είχε παλαιό τραύμα στο δεξί του πόδι και γι' αυτό κρατούσε μπαστούνι την συγκεκριμένη ημέρα.[1] ΜΚ2 Δεύτερος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, κατάθεσε ο παραπονούμενος XXXXX Konourtabrizi (ΜΚ2). Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση που είχε δώσει στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, καθιστώντας τη μέρος της κυρίως εξέτασής του (Τεκμήριο 1). Σύμφωνα με τη γραπτή του κατάθεση στις 03/04/2020 και ώρα 16:30, πήρε το λεωφορείο από Λευκωσία για Πεδουλά. Το λεωφορείο αντί για Πεδουλά, τον πήγε στην Κακοπετριά. Ο ΜΚ 2 διαμαρτυρήθηκε, εξήλθε από το λεωφορείο και επιχείρησε να φωτογραφίσει το λεωφορείο και τους αριθμούς εγγραφής του από μπροστά. Στη συνέχεια προσπάθησε να φωτογραφίσει τον οδηγό του λεωφορείου, όμως το λεωφορείο ξεκίνησε να κινείται χτυπώντας τον ΜΚ 2 στο δεξί του πόδι[2]. Στη συνέχεια, κάλεσε το 112 και την Αστυνομία, όμως τον ενημέρωσε ότι χρειάζονταν 3 ώρες για να έρθει ασθενοφόρο. Στην άφιξη της Αστυνομίας, του είπαν ότι δεν μπορούν να τον οδηγήσουν στο νοσοκομείο και ότι θα έπρεπε να περιμένει ασθενοφόρο. Όπως ανέφερε, βρισκόταν στο σημείο μέχρι τις 23:00, οπότε μετέβηκε πεζός έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό, χτύπησε το κουδούνι όμως δεν του απάντησε κανένας. Λόγω του γεγονότος ότι πονούσε πάρα πολύ, χτύπησε το αστυνομικό όχημα με το μπαστούνι του επειδή ήξερε ότι θα τον συλλάβουν, θα τον πάρουν στον γιατρό και θα του δώσουν φαγητό. Αφού συνελήφθηκε, η Αστυνομία τον πήρε στον γιατρό όπου και εξετάστηκε. Ήταν η θέση του ΜΚ 2, ότι το λεωφορείο κινήθηκε προς τα μπρος την ώρα που αυτός βρισκόταν μπροστά από το λεωφορείο και προσπαθούσε να φωτογραφίσει τον οδηγό και ότι ο οδηγός είχε πρόθεση να τον χτυπήσει με το λεωφορείο. Στη δεδομένη στιγμή στεκόταν σε απόσταση ενάμιση με δύο μέτρα μπροστά από το λεωφορείο. ΜΚ3 Τρίτη κατάθεσε η ΜΚ 3 Κυριακή Δημοσθένους, η οποία αναγνώρισε τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 10). Η ΜΚ 3 κατάγεται και διαμένει στην Κυπερούντα. Αναφορικά με το περιστατικό που έγινε στις 03/04/2020 γύρω στις 17:30 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Κακοπετριά, ανέφερε ότι ήταν επιβάτης του λεωφορείου που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και στο οποίο επέβαινε ο παραπονούμενος (ΜΚ 2). Η διαδρομή ήταν από παλιό ΓΣΠ στη Λευκωσία προς Κυπερούντα. Μαζί της στο λεωφορείο εισήλθαν δύο αλλοδαπά πρόσωπα, ένας λεπτός ψηλός με κοντά μαύρα μαλλιά και ο δεύτερος λίγο εύσωμος, φορούσε καπέλο, γυαλιά και είχε γένι. Όταν έφτασαν στην Κακοπετριά, έξω από ένα περίπτερο, ο εύσωμος άνδρας ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να τον μεταφέρει στον Πεδουλά. Ο Κατηγορούμενος του είπε ότι το λεωφορείο δεν πάει στον Πεδουλά και ότι θα έπρεπε να περιμένει άλλο λεωφορείο βοηθητικής γραμμής. Τότε ο άνδρας αυτός εκνευρίστηκε, κατέβηκε από το λεωφορείο και άρχισε να φωτογραφίζει τον οδηγό και το λεωφορείο. Σε κάποια στιγμή, ο άνδρας αυτός κάθισε μπροστά από το λεωφορείο και στη συνέχεια στο πλάι του λεωφορείου κάτω στο πεζοδρόμιο, στη στάση, περίπου σε δύο μέτρα απόσταση από το λεωφορείο[3]. Τότε ο οδηγός του λεωφορείου έκανε πισινή λίγα μέτρα και ακολούθως αναχώρησε προς την έξοδο της Κακοπετριάς για να βγει στον κύριο δρόμο Λευκωσίας Τροόδους. Κατά την ώρα που ο οδηγός του λεωφορείου εκκίνησε το λεωφορείο μπροστά, αυτός ο άνδρας γύρισε το μπαστούνι που κρατούσε και χτύπησε το λεωφορείο. Σε καμία περίπτωση ο οδηγός του λεωφορείου δεν χτύπησε τον άνδρα αυτόν με το λεωφορείο την ώρα που αναχωρούσε. Ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος άνδρας από την ώρα που εισήλθε στο λεωφορείο από τη Λευκωσία, κρατούσε μπαστούνι και κούτσαινε όταν περπατούσε. Ήταν νευρικός καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής, μιλούσε συνεχώς στο τηλέφωνο και φώναζε πολύ δυνατά. Διευκρίνισε όμως ότι δεν μιλά αγγλικά και καθώς ο Κατηγορούμενος με τον άνδρα αυτόν μιλούσαν στα αγγλικά, η ίδια πληροφορήθηκε για το περιεχόμενο της συνομιλίας τους από τον Κατηγορούμενο. Επίσης, όπως ανέφερε, τον Κατηγορούμενο τον γνώριζε αρκετό καιρό πριν, γιατί είναι ο οδηγός της συγκεκριμένης διαδρομής συχνά και η ίδια χρησιμοποιούσε το λεωφορείο συχνά. Στην προφορική της μαρτυρία, ανέφερε ότι διαφωνεί ότι κάθισε ο άνδρας μπροστά από το λεωφορείο, στην πραγματικότητα αυτό που έγινε είναι ότι ο άνδρας στάθηκε μπροστά από το λεωφορείο και μετά στάθηκε στο πλάι του λεωφορείου, στο πεζοδρόμιο. Προφορικά προσέθεσε επίσης, ότι όταν ο άνδρας αυτός χτύπησε με το μπαστούνι του το λεωφορείο, άφησε στο λεωφορείο σημάδι. Όπως διευκρίνισε, η ίδια δεν είδε ποτέ τον άνθρωπο αυτόν που κατέβηκε από το λεωφορείο να πέφτει κάτω στο έδαφος ούτε τον είδε να κτυπά το λεωφορείο με το μπαστούνι του από το σημείο που βρισκόταν. Συγκεκριμένα ανέφερε «άκουσα τη φατσιά, εν ηξέρω, εν τη φατσιά που άκουσα». Είπε ότι το λεωφορείο πριν να αναχωρήσει πρώτα είχε κινηθεί προς τα πίσω. ΜΚ4 Η ΜΚ 4, αστυνομικός XXXXX XXXXX Αλεξάκη. Η ΜΚ 4 αναγνώρισε τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 16) και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Η εμπλοκή της ΜΚ 4 με την υπόθεση αφορούσε τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν μετά από τα επίδικα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Είχε λάβει οδηγίες να μεταβεί στο σημείο αφότου ο παραπονούμενος (ΜΚ 2) κάλεσε Αστυνομία και ασθενοφόρο. Σε ό, τι αφορά την παρούσα υπόθεση, σύμφωνα με την ΜΚ 4, ο παραπονούμενος (ΜΚ 2) βρισκόταν σε κατάσταση μέθης, είχε συγχυσμένη ομιλία, τα μάτια του ήταν κόκκινα και μύριζε έντονα αλκοόλ. Επίσης πρόσεξε ότι έφερε μια εκδορά στο μέτωπο. Επιβεβαίωσε πάντως με τη μαρτυρία της, ότι όντως κατά την άφιξή της σκηνή βρήκε τον Κατηγορούμενο στο πάτωμα να κάθεται και να διαμαρτύρεται ότι πονούσε το πόδι του καθώς του είχε χτυπήσει το λεωφορείο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Κάλεσαν ασθενοφόρο αλλά είχαν ενημερωθεί ότι θα έπρεπε να περιμένει κάποιες ώρες. Κατά την αντεξέταση, παραδέχτηκε ότι ο Κατηγορούμενος προτού καν ενημερωθεί ότι είχε υποβληθεί παράπονο εναντίον του, είχε καλέσει την Αστυνομία Κακοπετριάς και μίλησε μαζί της. αναφέροντάς της το περιστατικό και ότι ο παραπονούμενος χτύπησε το λεωφορείο με το μπαστούνι του. Συμφώνησε ότι ο Κατηγορούμενος κάλεσε τον Σταθμό και έδειξε ενδιαφέρον για παραπονούμενο (ΜΚ 2) γιατί ήταν μεθυσμένος. Γραπτή Κατάθεση XXXXX Zandi: O ΜΚ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο 6, που είναι η γραπτή κατάθεση που είχε δώσει σε αυτήν ο XXXXX Zandi, που είναι το πρόσωπο που φέρεται να συνόδευε τον ΜΚ2 στο λεωφορείο και φερόμενος ως αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων. Το Τεκμήριο 7, που αποτελεί τη μετάφραση από τη μητρική του γλώσσα στα ελληνικά και το Τεκμήριο 8 γραπτή κατάθεση του μεταφραστή. Τα Τεκμήρια αυτά, κρίνω ότι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά ως μαρτυρία για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω. Σύμφωνα με το άρθρο 24

(1)του περί Αποδείξεως νόμο ΚΕΦ. 9 «η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου, απλώς και μόνο διότι αυτή είναι εξ ακοής. Νοείται ότι σε ποινική διαδικασία το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο να μην αποδεχθεί εξ ακοής μαρτυρία, αν κρίνει ότι τούτο εξυπηρετεί τους σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης.» Σύμφωνα δε με το άρθρο 27
(1), «κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας.» Στη συνέχεια στο εδάφιο 2 του άρθρου 27 αναφέρεται ότι, ειδικότερα, και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου
(1), το Δικαστήριο θα λαμβάνει υπόψη τα πιο κάτω: «(α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση· .....
(3)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε.» Στην παρούσα υπόθεση, η Κατηγορούσα αρχή δεν έχει καλέσει τον ως μάρτυρα XXXXX Zandi, χωρίς να έχει δοθεί ικανοποιητική εξήγηση σε σχέση με το λόγο που δεν το έχει πράξει. Η προφορική αναφορά του συνηγόρου της Κατηγορούσας αρχής ότι δεν κατόρθωσε να εντοπίσει τον συγκεκριμένο μάρτυρα, με τον τρόπο που τέθηκε, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως λόγος για τον οποίο δεν μπορούσε να προσκομιστεί η καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Ως εκ τούτου κρίνω ότι τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία και δεν θα ληφθούν καθόλου υπόψη. Αφού έκλεισε την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή και το Δικαστήριο βρήκε τον Κατηγορούμενο εκ πρώτης όψεως ένοχο, εξηγήθηκαν σ' αυτόν τα δικαιώματά του και επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατηγορούμενος Σύμφωνα με τη θέση του Κατηγορούμενου, πράγματι ο παραπονούμενος (ΜΚ2) τον ενημέρωσε ότι επιθυμούσε να μεταβεί στον Πεδουλά και όπως ανέφερε αυτούς που ζητούν να μεταβούν στον Πεδουλά τους αφήνουν σε κάποιο σημείο στον Ατσά, όπου γραμμή που εξυπηρετείται με μικρότερα λεωφορεία (mini bus) τους μεταφέρει στον Πεδουλά. Εκείνην τη μέρα ο Κατηγορούμενος ξέχασε να ενημερώσει τον παραπονούμενο (ΜΚ2) ότι έπρεπε να εξέλθει από το λεωφορείο στον Ατσά. Φτάνοντας στην Κακοπετριά, ο παραπονούμενος (ΜΚ2) διαμαρτυρήθηκε για το λάθος που έγινε και αφού εξήλθε από το λεωφορείο ο Κατηγορούμενος τον ανέμενε για να φωτογραφίσει το λεωφορείο. Στη συνέχεια κινήθηκε αργά - αργά όπισθεν και ευθύς μόλις ο παραπονούμενος ΜΚ 2 παρατήρησε ότι το λεωφορείο θα αναχωρούσε, κινήθηκε προς το λεωφορείο, χτυπώντας με τον ώμο του σ' αυτό και στη συνέχεια έπεσε μέσα στον δρόμο προσποιούμενος ότι είχε τραυματιστεί. Καθώς αναχωρούσε ο Κατηγορούμενος, παρατήρησε τον παραπονούμενο (ΜΚ 2) να σηκώνεται και να κτυπά με το μπαστούνι το λεωφορείο. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος χειριζόταν μόνος του την υπόθεση, μη γνωρίζοντας τη διαδικασία, δεν είχε υιοθετήσει τη γραπτή του κατάθεση. Δεν έφερε ένσταση όμως στην κατάθεση της από τον ΜΚ1 στη διαδικασία, ούτε αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο της. Συνεπώς, παρά το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε από τη ΜΚ4 που ήταν το πρόσωπο που έλαβε την κατάθεση να την αναγνωρίσει, ήταν σαφές κατά τη διαδικασία ότι οι δύο πλευρές δεν αμφισβητούσαν ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί την γραπτή κατάθεση που είχε δώσει ο Κατηγορούμενος στην αστυνομία στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από τη σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Ο ΜΚ1 και η ΜΚ4 δεν ήταν παρών στην εξέλιξη των επίδικων γεγονότων. Μου άφησαν και οι δύο θετική εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Ο ΜΚ2 δεν μου άφησε καλή εντύπωση. Κατά τις απαντήσεις του τον χαρακτήριζε έκδηλη νευρικότητα και επιτήδευση. Ο τρόπος που απαντούσε αποκάλυπτε, ακόμα και κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, τον θυμό του για το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος δεν τον οδήγησε στον προορισμό του, αποκαλύπτοντας μια έκδηλη επιθυμία να τιμωρήσει τον Κατηγορούμενο για το γεγονός αυτό. Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μου το γεγονός ότι ο ΜΚ2 παρουσιάστηκε συγχυσμένος ως προς το ποιο πόδι του είχε κτυπήσει και πονούσε. Δεδομένου του ότι ο ίδιος παραδέχτηκε ότι το δεξιό του πόδι ήταν ήδη τραυματισμένο πριν το επίδικο συμβάν, θα ανέμενε κάποιος ότι θα ήταν εύκολο για κάποιον να θυμάται αν είχε τραυματιστεί στο πόδι που ήταν ήδη τραυματισμένο ή στο άλλο. Εντούτοις, ο ΜΚ2 είχε αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1) ότι το λεωφορείο τον είχε κτυπήσει στο δεξί πόδι ενώ στο Δικαστήριο, αρχικά ανέφερε ότι είχε κτυπήσει στο αριστερό, στη συνέχεια ότι λόγω του πόνου που ένιωθε τη δεδομένη στιγμή δεν ήταν σίγουρος ποιο πόδι πονούσε. Στο τέλος κατέληξε ότι η αρχική του θέση που καταγράφηκε στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1) ήταν η ορθή. Τα πιο πάνω, σε συνάρτηση με τη συνολική εικόνα του ΜΚ2 από το εδώλιο του μάρτυρα, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο ΜΚ2 δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια αλλά για να δώσει τη μαρτυρία που θα ενίσχυε την καταγγελία του εναντίον του Κατηγορούμενου. Η ΜΚ3 μου άφησε καλή εντύπωση υπό την έννοια ότι είναι μάρτυρας που ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Το γεγονός ότι η ίδια παραδέχτηκε ότι είχε μιλήσει με τον Κατηγορούμενο για τα γεγονότα της υπόθεσης, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν έκρυψε τα αισθήματα συμπάθειας που τρέφει για τον Κατηγορούμενο, δυνητικά θα μπορούσε να εκληφθεί ως κάτι που επηρέασε τη μαρτυρία που έδωσε. Εντούτοις, η ΜΚ3 μου άφησε πολύ θετική εικόνα ως προς την ειλικρίνεια της γεγονός που δεν μου αφήνει αμφιβολία ως προς την ορθότητα των όσων έχει αναφέρει. Μολαταύτα, στα επίδικα σημεία όπου υπάρχει διαφορά μεταξύ της θέσης του παραπονούμενου (ΜΚ2) και του Κατηγορούμενου δεν μπορώ να λάβω υπόψη τη μαρτυρία της, καθώς η ίδια παραδέχτηκε ότι, από το σημείο που βρισκόταν, είχε μόνο ακούσει το κτύπημα του μπαστουνιού του παραπονούμενου (ΜΚ2), καθώς δεν μπορούσε να δει στο σημείο από τη θέση που καθόταν. Παρά το γεγονός ότι της ζητήθηκε διευκρίνηση, δεν ήταν ξεκάθαρο κατά πόσον είχε δει τη σκηνή που ο παραπονούμενος (ΜΚ2) ισχυρίστηκε ότι κτυπήθηκε από το λεωφορείο. Συνεπώς, στο καίριο αυτό σημείο θα αγνοήσω τη μαρτυρία της ΜΚ3. Δέχομαι όμως τη θέση ότι το λεωφορείο πριν αναχωρήσει είχε κινηθεί όπισθεν, γεγονός το οποίο μπορούσε να γνωρίζει χωρίς να επηρεάζεται η γνώση της από την ορατότητα που είχε. Ο Κατηγορούμενος μου άφησε πολύ καλή εντύπωση, απαντούσε με τρόπο φυσικό, άμεσο και ανεπιτήδευτο. Δεν έχω αμφιβολία ότι τα όσα ανέφερε στο δικαστήριο είναι αλήθεια και αποτελούν πιστή καταγραφή των γεγονότων όπως ακριβώς εξελίχτηκαν. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic
(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου
(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110). Ευρήματα και κατάληξη Τα ακόλουθα αποτελούν κοινό έδαφος: Ο Κατηγορούμενος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο οδηγός του λεωφορείου με αριθμούς εγγραφής XXXXX39 και ο παραπονούμενος (ΜΚ2) επιβάτης που χρησιμοποίησε τη γραμμή Λευκωσίας - Κυπρούντας. Ο παραπονούμενος (ΜΚ2) είχε ενημερώσει τον Κατηγορούμενο ότι είχε πρόθεση να μεταβεί στον Πεδουλά. Ο Κατηγορούμενος ξέχασε να ενημερώσει τον παραπονούμενο (ΜΚ2) ότι έπρεπε να αποβιβαστεί σε συγκεκριμένη στάση στον Ατσά, όπου μέσω βοηθητικής γραμμής θα μπορούσε να μεταβεί στον Πεδουλά. Όταν το λεωφορείο σταμάτησε σε στάση στην Κακοπετριά, ο παραπονούμενος (ΜΚ2) διαμαρτυρήθηκε και κατέβηκε από το λεωφορείο για να φωτογραφήσει το λεωφορείο και τον Κατηγορούμενο. Περαιτέρω, δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα. Κατά την άφιξη του λεωφορείου στον Πεδουλά, ο παραπονούμενος (ΜΚ2), αποβιβάστηκε και φωτογράφησε το λεωφορείο με πρόθεση να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο στον εργοδότη του. Ο Κατηγορούμενος, είχε κινηθεί με όπισθεν για μικρή απόσταση και όταν ήταν ασφαλές, εκκίνησε το λεωφορείο για να συνεχίσει τη διαδρομή του. Σε αυτό το σημείο, ο παραπονούμενος (ΜΚ2) είχε προβεί σε επιτηδευμένη κίνηση προς το λεωφορείο, προσποιούμενος ότι δήθεν είχε κτυπήσει από αυτό και στη συνέχεια ξάπλωσε στο δρόμο. Εν συνεχεία, σηκώθηκε και κτύπησε το λεωφορείο με το μπαστούνι που κρατούσε. Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο, χωρίς να χρειάζεται ανάλυση της νομικής πτυχής του αδικήματος[4], είναι σαφές ότι δεν έχει αποδειχτεί αμελής οδήγηση από τον Κατηγορούμενο. Συνακόλουθα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σύμφωνα με το Τεκμήριο 15, το περιεχόμενου του οποίου δεν έχει αμφισβητηθεί, ο παραπονούμενος (ΜΚ2) διαγνώστηκε με διάφορους τραυματισμούς, μεταξύ των οποίων «κάκωση δεξιού γονάτου με οίδημα και ερυθρότητα» [2] Μετά την ανάγνωση της γραπτής του δήλωσης ανέφερε ότι το Τεκμήριο 1, που είναι η γραπτή του κατάθεση στη μητρική του γλώσσα, καταγράφηκε λανθασμένα από τη διερμηνέα που την κατέγραφε ότι χτύπησε στο δεξί πόδι ενώ στην πραγματικότητα ήταν το αριστερό που είχε χτυπήσει. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρος αν κτύπησε το δεξί πόδι ή το αριστερό, λόγω του έντονου πόνου που ένιωθε τη δεδομένη στιγμή. Στο τέλος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 1 καταγράφει ορθά αυτά που είχε αναφέρει. [3] Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι έγινε λάθος καταγραφή στην κατάθεση της σε αυτό το σημείο καθώς ο άνδρας αυτός δεν κάθισε αλλά ήταν όρθιος. [4] Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.