Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 17289/2021, 28/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2022:8 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17289/2021 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v. XXXXX ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ Κατηγορουμένου ------------------------- Ημερομηνία: 28 Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Παπακυριακού με την κα Πλατή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Τσολακίδης Κατηγορούμενο παρών. ------------------------- Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν δικής του παραδοχής, ο κατηγορούμενος, κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες της παράνομης κατοχής 199,8 γραμμαρίων κοκαίνης (1η κατηγορία) και της παράνομης κατοχής της ίδιας ποσότητας κοκαίνης με σκοπό την προμήθειά της σε άλλο πρόσωπο (2η κατηγορία). Αυτά, σύμφωνα με τις κατηγορίες 1 και 2, έπραξε ο κατηγορούμενος, την 14.9.2021, στη Λευκωσία. Τρίτη κατηγορία, την οποία ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε με βάση το κατηγορητήριο, για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ανεστάλη από τον Γενικό Εισαγγελέα. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση και τα οποία είναι αποδεκτά από την Υπεράσπιση του κατηγορουμένου, έχουν συνοψιστεί εις το ότι την 14.9.2021 και περί ώρα 21:10, μέλη της Υ.Κ.Α.Ν., κατόπιν πληροφορίας ότι ο κατηγορούμενος διακινεί ναρκωτικές ουσίες σε νεαρά άτομα, εντόπισαν, μετά από παρακολούθηση, τον κατηγορούμενο να οδηγεί το όχημα με αρ. Εγγραφής XXXXX67, στην οδό Γεωργίου Γρίβα Διγενή στην Λακατάμια. Μετά από οδηγίες του υπευθύνου της Υ.Κ.Α.Ν., μέλη της δύναμης ανέκοψαν το εν λόγω όχημα παρά τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη, στη λεωφόρο Ηρώων στην Έγκωμη, αφού πρώτα τοποθέτησαν τους αστυνομικούς φάρους στα οχήματά τους. Ο Αστ. XXXXX του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε για τους λόγους της εκεί παρουσίας του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Ο κατηγορούμενος απάντησε «κάμε τη δουλειά σου». Κατά τη σωματική έρευνα που του έγινε από τον Αστ. XXXXX, εντοπίστηκε, στο εσώρουχο του κατηγορουμένου, ποσότητα κοκαίνης βάρους 199,8 γραμμαρίων. Αμέσως, το μέλος της Υ.Κ.Α.Ν. του υπέδειξε τα ναρκωτικά, τον πληροφόρησε για το αδίκημα το οποίο διέπραξε, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε «εν κοκαίνη». Περί ώρα 21:18, το εν λόγω μέλος της Υ.Κ.Α.Ν. τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών Τάξεως Α', του επέστησε την προσοχή στο νόμο και αυτός απάντησε «κάμε τη δουλειά σου». Την ίδια στιγμή, τον πληροφόρησε προφορικά για τα δικαιώματά του. Ακολούθως, μεταξύ των ωρών 21:20 - 21:35, τα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. διενήργησαν έρευνα εντός του οχήματος με αρ. Εγγραφής XXXXX67, όπου εντοπίστηκε και κατασχέθηκε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας i-phone, μαύρου χρώματος μέσα σε πλαστική διαφανή θήκη. Στις 21:30 η ώρα, εντοπίστηκαν, σε τσαντάκι μέσης, δεμένα με λαστιχάκι, 78 χαρτονομίσματα των 50 ευρώ και, μέσα σε τσαντάκι μέσης, 7 χαρτονομίσματα των 100 ευρώ, 1 χαρτονόμισμα των 200 ευρώ, 18 χαρτονομίσματα των 50 ευρώ, 10 χαρτονομίσματα των 20 ευρώ, 1 χαρτονόμισμα των 10 ευρώ και 4 χαρτονομίσματα των 5 ευρώ. Όλα τα πιο πάνω χαρτονομίσματα καταμετρήθηκαν στην παρουσία του κατηγορουμένου και, αφού το μέλος της Υ.Κ.Α.Ν. του ανέφερε ότι θα παραληφθούν ως τεκμήρια, του επέστησε την προσοχή στο νόμο και αυτός απάντησε «κάμε ό,τι θέλεις». Το εν λόγω χρηματικό ποσό ανέρχεται σε 5930 ευρώ μετρητά. Την ίδια μέρα, μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. Λευκωσίας, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης που δόθηκε από τον κατηγορούμενο, ερεύνησαν την κατοικία του στη Λάρνακα και στην Κοκκινοτριμιθιά, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε παράνομο. Ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε προφορικά για την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών, η οποία εντοπίστηκε και αρνήθηκε να αναφέρει οτιδήποτε, ασκώντας το δικαίωμα της σιωπής. Για το χρηματικό ποσό το οποίο εντοπίστηκε στην κατοχή του, αρνήθηκε να αναφέρει οτιδήποτε, ασκώντας το δικαίωμα της σιωπής. Στις 17.9.2021, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και δήλωσε άγνοια για την κοκαίνη που βρέθηκε στην κατοχή του, δηλώνοντας ότι θεωρούσε ότι επρόκειτο για κάνναβη. Οι ναρκωτικές ουσίες οι οποίες ανευρέθηκαν στάληκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους και, κατόπιν εξέτασης, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για κοκαίνη συνολικού βάρους 199,8 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες προηγούμενες καταδίκες: Στις 5.1.2017 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Ποινική Υπόθεση XXXXX/16 για τα αδικήματα της κλοπής (ποινή φυλάκισης 12 μηνών), απόπειρας διάρρηξης κατοικίας (ποινή φυλάκισης 20 μηνών), διάρρηξης κατοικίας και κλοπής (ποινή φυλάκισης 20 μηνών), διάρρηξης κατοικίας (ποινή φυλάκισης 15 μηνών με την οποία ενεργοποιήθηκε ποινή φυλάκισης 8 μηνών από άλλη υπόθεση), κλοπής από κατοικία (ποινή φυλάκισης 15 μηνών), νυχτερινής διάρρηξης κατοικίας (ποινή φυλάκισης 2 χρόνων) και κλεπταποδοχής (ποινή φυλάκισης 15 μηνών). Στην εν λόγω ποινή λήφθηκαν υπόψη άλλες τρεις υποθέσεις για συναφή αδικήματα. Περαιτέρω, στις 11.5.2017, καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Ποινική Υπόθεση XXXXX/17 για συναφή με τα ως άνω αδικήματα με μεγαλύτερη ποινή αυτήν της 9μηνης φυλάκισης. Περαιτέρω στις 13.11.2020, στις Ποινικές Υποθέσεις 4818/19 και 8829/20 και στις 18.6.2021, στην Ποινική Υπόθεση 3375/21, καταδικάστηκε για αδικήματα που αφορούν κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Β' (4818/19) και τον περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμο ( 8829/20 και 3375/21), δεχόμενος χρηματικές ποινές. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 22.9.2021. Ως αναφέρθηκε, αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν στο να διαταχθεί η κατάσχεση του ως άνω ποσού των 5930 ευρώ, στη βάση του ότι αποτελεί προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο συνήγορος του με τη διόρθωση ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τον κατηγορούμενο, αυτός, πριν τη σύλληψη του, διέμενε με τη συμβία του και τα παιδιά τους, σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα 2 υπνοδωματίων. Είναι ο μικρότερος από 5 αδέλφια. Ο πατέρας του εργαζόταν στο Σουδάν για αρκετά χρόνια, όπου διατηρούσε εστιατόριο. Ήρθε στην Κύπρο το 2021 αλλά, όπως αναφέρεται από τον ίδιο, παρουσιάζει άνοια και διαβήτη και φροντίζεται από τα παιδιά του. Η μητέρα του εργαζόταν στο εργοστάσιο XXXXX αλλά, λόγω προβλημάτων υγείας, δεν εργάζεται πλέον. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας περιγράφονται πολύ καλές. Με την αποφοίτησή του από το λύκειο, ο κατηγορούμενος υπηρέτησε για 7 μήνες στους ΟΥΚ αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει. Το 2014, μετέβηκε στην Αγγλία όπου εργάστηκε για 1,5 χρόνο ως μάγειρας. Μετά την αποφυλάκισή του από ποινή φυλάκισης για διαρρήξεις, εργάστηκε ως συγκολλητής, οικοδόμος, ενώ πρόσφατα δημιούργησε τη δική του διαδικτυακή εταιρεία με ναργιλέδες. Το 2021 γνώρισε τη συμβία του με την οποία απέκτησε ένα παιδί 30 ημερών (στο παρόν στάδιο, ηλικίας 2 μηνών), ενώ είναι πατέρας ενός παιδιού 3 ετών από προηγούμενη του σχέση. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον κατηγορούμενο, αναφέρθηκε στο ότι ο κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί πλήρως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, απολογείται προς το Δικαστήριο και την κοινωνία γενικότερα και υπόσχεται ότι είναι η τελευταία φορά που απασχολεί Δικαστήριο με εγκληματική συμπεριφορά. Ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε ως περαιτέρω ελαφρυντικά προς όφελος του κατηγορουμένου, την άμεση παραδοχή του, ως τρόπου εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου και δημοσίου χρήματος, άν και ο κατηγορούμενος θεωρεί ότι υπήρχαν νομικά σημεία αναφορικά με τη νομιμότητα της ανακοπής και σωματικής έρευνας που θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε ακρόαση. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ως εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και στον επηρεασμό της συμβίας του και της 2 μηνών θυγατέρας του, λόγω της απουσίας στήριξης από τον ίδιο. Με αναφορά δε, στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και το ρόλο του κατηγορουμένου, αναφέρθηκε ότι τα ναρκωτικά ανήκαν σε τρίτο πρόσωπο, με τον κατηγορούμενο να αναλαμβάνει, βλακωδώς, να τα μεταφέρει και τοποθετήσει σε συγκεκριμένο σημείο, χωρίς οποιονδήποτε αντάλλαγμα. Συναφώς, δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης πράξης, όντας ένας περιστασιακός προμηθευτής ή διανομέας, ως τον χαρακτήρισε ο κ. Τσολακίδης. Παράλληλα, ο ευπαίδευτος συνήγορος ανέδειξε τη συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία, πράξη που φανερώνει την κατανόηση του λάθους του, καθώς επίσης, την άριστη διαγωγή του στις Κεντρικές Φυλακές, ως υπόδικος, όπου εργάζεται ως καθαριστής πτέρυγας και συμμετέχει στο σχολείο των φυλακών. Ως προς την ύπαρξη προηγούμενων καταδικών, ο κ. Τσολακίδης εισηγήθηκε ότι δεν θα πρέπει ο κατηγορούμενος να τιμωρηθεί εκ νέου για τα αδικήματα για τα οποία έχει ήδη τιμωρηθεί, ενώ, τέλος, παρέπεμψε το Δικαστήριο σε επιβληθείσες, σε προηγούμενες ανάλογες υποθέσεις, ποινές. Τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος είναι, αδιαμφισβήτητα, εξαιρετικά σοβαρά και για αυτά προνοούνται αυστηρότατες ποινές. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο νόμος, που αποτελεί και τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για επιμέτρηση της ποινής (βλ. Λεμονάρης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 212/2017, απόφαση ημερ. 17.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γενεθλίου, Ποιν. Εφ. 5/2016, απόφαση ημερ. 1.3.2016, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 727 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. David William Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639). Στην παρούσα υπόθεση, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται ποινή διά βίου φυλάκισης. Για δε, την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 ετών. Έχει, επίσης κατ' επανάληψη, τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στον θάνατο, λαμβανομένων βεβαίως υπόψη του είδους, της ποσότητας και του σκοπού για τον οποίον κατέχονται (βλ. Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 63, Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211 και Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59). Υποδείχθηκε περαιτέρω (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297) ότι σε τέτοιες υποθέσεις δεν υπάρχει, ουσιαστικά, κανένας μετριαστικός παράγοντας παρά μόνο η παραδοχή, υπόδειξη που συνάδει πλήρως με τις καταστροφικές συνέπειες που ενσπείρουν. Σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν.Εφ.193/19, ημερ. 2.6.2021, ECLI:CY:AD:2021:B221, η αποτρεπτικότητα των ποινών προς αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της φύσης αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο κατά την επιβολή της ποινής, με τρόπο ώστε οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου να μην έχουν βαρύνουσα σημασία. Καθίσταται, υπό τις περιστάσεις, εύκολα αντιληπτή η εφαρμογή τέτοιων αρχών σε περιπτώσεις οι οποίες σχετίζονται με την κατοχή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα και ιδίως με αναφορά σε ναρκωτικές ουσίες Τάξεως Α'. Ανάλογες παρατηρήσεις και διαπιστώσεις τίθενται και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποιν. Εφ. 110/219, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, ημερ. 29.9.2020, όπου τίθεται αυτούσιο και απόσπασμα από την υπόθεση Ismen Bora v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110. Τονίστηκε ότι η ανάγκη για επιβολή ποινών αποτρεπτικής μορφής είναι ακόμα πιο επιτακτική στη σημερινή εποχή, με δεδομένες τις τρομακτικές διαστάσεις που εκλαμβάνει η χρήση ναρκωτικών ουσιών και τις ολέθριες συνέπειες που αυτό ενέχει στη ζωή ιδίως των νεαρών προσώπων (βλ. επίσης ΚΕΜΑ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 284/2018, ημερ. 19.7.2019), ECLI:CY:AD:2019:B332. Στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα Δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνα που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi ν. Αστυνομίας,
(2001)2 ΑΑΔ 174, καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιείκειας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από την διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Όπως επισημάνθηκε και στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 124: «Όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια., αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στην Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Αναφορά στην εν λόγω υπόθεση γίνεται και στην υπόθεση Παττίχης (πιο πάνω), στην οποία υποδεικνύονται τα εξής: «Τα εγκλήματα αυτής της φύσεως βρίσκονται σε ασυγκράτητη έξαρση. Παρά τις αυστηρές ποινές που επιβάλλονται, η αυξητική τάση δεν έγινε κατορθωτό να αποτραπεί επειδή, όπως διαπιστώθηκε στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, «αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών». Η θλιβερή αυτή διαπίστωση δεν σημαίνει ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να εγκαταλείψουν το καθήκον τους για επιβολή των αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών που αρμόζουν. Το αντίθετο είναι που επιβάλλεται.» Η αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν από τα Δικαστήρια της χώρας μας αδικήματα αυτής της μορφής και, ιδίως με αναφορά σε ναρκωτικές ουσίες Τάξεως Α', διαφαίνεται από τις πολυετείς ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί διαχρονικά. Εξετάζοντας τη σχετική επί του θέματος νομολογία, παρατηρούμε ότι οι ποινές που έχουν κατά καιρούς επιβληθεί σε παρόμοιες υποθέσεις ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, κατά το δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών και χωρίς να εκλαμβάνεται ότι με τις ποινές που κατά καιρό επιβάλλονται, καθορίζεται με οποιοδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση (βλ. Αστυνομία ν. Βακανά, Ποιν. Έφ. 173/20, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B200, Χαραλάμπους κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:B88 και Ιωάννου ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω)). Στο πλαίσιο αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, στην οποία η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο, για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ποσότητας 391,25 γραμμαρίων ηρωίνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια. Στην υπόθεση Dos Santos (πιο πάνω) η ποινή φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός περίπου κιλού κοκαΐνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε φυλάκιση 9 ετών. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 498 γραμμαρίων οπίου επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης δέκα ετών. Στην υπόθεση Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 138/2020, ημερ. 27.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:B176, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 4 ετών που επιβλήθηκε για το αδίκημα της κατοχής 53 γρ. με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα, έχοντας υπόψη ότι ο εφεσείων βαρύνετο με προηγούμενη καταδίκη για αδικήματα σε σχέση με ναρκωτικά (η οποία θα παραγραφόταν την επόμενη ημέρα) και ότι κατά την επιβολή ποινής έχουν ληφθεί υπόψη άλλες τρεις υποθέσεις, δύο εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Στην υπόθεση ΚΕΜΑ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 284/2018, ημερ. 19.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:B332, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4.5 ετών για κατοχή 98,82 και 100 γραμμαρίων κοκαίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην υπόθεση Hassan ν. Αστυνομίας,
(2006)2 Α.Α.Δ. 356, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 227,82 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι επιβεβλημένο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού
(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Εξετάζοντας τις συνθήκες που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων και έχοντας πάντα υπόψη την ποσότητα των ναρκωτικών και την κατηγορία ταξινόμησης τους, λαμβάνουμε υπόψη όσα ανέφερε ο συνήγορος υπεράσπισης για σκοπούς μετριασμού της ποινής του κατηγορούμενου. Στο πλαίσιο προσδιορισμού της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, λαμβάνουμε υπόψη ότι αντικείμενο των κατηγοριών είναι κοκαΐνη, που αποτελεί ένα από τα λεγόμενα «σκληρά ναρκωτικά», στοιχείο που αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα (βλέπε ΚΕΜΑ ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω)). Η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου, επίσης αποτελεί στοιχείο που συνυπολογίζεται και ανάλογα θα επενεργήσει στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί σ' αυτόν. Ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, δεν παραγνωρίζουμε το τι αναφέρθηκε για τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε ο κατηγορούμενος, όμως, ουδόλως αναιρείται το ότι κατείχε την αναφερόμενη ποσότητα ναρκωτικών με σκοπό να την παραδώσει σε συγκεκριμένο σημείο ώστε να διοχετευθεί στην κοινωνία. Όπως έχει πλειστάκις υποδειχθεί, εξίσου σημαντικός είναι και ο ρόλος των μεταφορέων στην όλη αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, αφού, χωρίς αυτούς, δεν θα ήταν εφικτή η εμπορία τους (βλ. Valdez κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφ. 114/2016 και 145/2016, ημερ. 21.2.2017). Με τις ενέργειες του, ο κατηγορούμενος κατέστησε τον εαυτό του μέρος της υλοποίησης ενός σχεδίου διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, το οποίο, επαναλαμβάνουμε, σκοπό είχε τη διοχέτευση των σκληρών αυτών ναρκωτικών στην κοινωνία, ενέργεια η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην εξαθλίωση των ανθρώπων. Δεν διαφεύγει, επίσης, της προσοχής μας ότι η επικαλούμενη από τον ευπαίδευτο συνήγορο συνεργασία του κατηγορούμενου, ουσιαστικά περιορίζεται στην παραδοχή του, χωρίς να περιλαμβάνει οποιανδήποτε περαιτέρω ενέργεια που θα οδηγούσε στον εντοπισμό και σύλληψη του ιδιοκτήτη (ως αναφέρθηκε) των εν λόγω ναρκωτικών. Ελαφρυντικό στοιχείο, συνεπώς, στην παρούσα υπόθεση, αποτελεί η παραδοχή του κατηγορουμένου, η οποία, επίσης εκλαμβάνεται ως ένδειξη της έμπρακτης μεταμέλειας του. Είναι νομολογημένο ότι η σημασία της παραδοχής και της μεταμέλειας αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα, όταν, όμως, η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη (βλ. Inloo ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 441). Στην παρούσα περίπτωση, παρά το γεγονός ότι, ως εμφαίνεται, η διαπίστωση των αδικημάτων ουσιαστικά έγινε κατά την ανακοπή και έρευνα του κατηγορούμενου θα προσμετρήσουμε προς όφελος του την παραδοχή του, μη παραγνωρίζοντας το ευπρόσδεκτο, σε κάθε περίπτωση, μιας παραδοχής. Ως εξηγήθηκε, άλλωστε, στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί στο να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Περαιτέρω, στο πλαίσιο των νομολογιακών αρχών που έχουν αναλυθεί ανωτέρω, στο βαθμό που αυτό είναι επιτρεπτό υπό τις περιστάσεις, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ως έχουν τεθεί από τον συνήγορό του και ως προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Το Δικαστήριο λαμβάνει, επίσης, υπόψη τα όσα ανέλυσε ο συνήγορος υπεράσπισης ως ελαφρυντικά. Έχουν, ανωτέρω, καταγραφεί οι προηγούμενες καταδίκες με τις οποίες βαρύνεται ο κατηγορούμενος. Θα πρέπει να καταστεί ξεκάθαρο ότι η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών ουδόλως δύναται να έχει ως αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να τιμωρηθεί εκ νέου για τα αδικήματα για τα οποία έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία, όμως, προηγούμενης καταδίκης έγκειται στο ότι επενεργεί ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο κατηγορούμενος εάν δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 2/19, ημερ. 25.2.2021, Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας,
(2003)2 Α.Α.Δ. 565, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας,
(1998)2 Α.Α.Δ. 306). Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο είναι που προσεγγίζουμε το αναφερόμενο ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αναφερόμενων προηγούμενων καταδικών. Στη βάση όλων όσων έχουμε ανωτέρω αναφέρει, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο στη 2η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στην 1η κατηγορία, δεν επιβάλλεται ποινή, αφού τα γεγονότα της περιλαμβάνονται σ' αυτά της 2ης κατηγορίας. Στην ποινή να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορουμένου από 22.9.2021. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο κατάσχεται το χρηματικό ποσό των 5930 ευρώ, το οποίο βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου, ως προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων του κατηγορουμένου. Διατάσσεται, επίσης, όπως το αναφερόμενο στα γεγονότα κινητό τηλέφωνο επιστραφεί στον νόμιμο δικαιούχο του, ενώ οι επίδικες ναρκωτικές ουσίες κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο