Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 17502/2020, 4/3/2022

(1)(ε)

(4)(ζ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ. 54 (2η κατηγορία). - Κακόβουλη βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 324

(3)(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (3η κατηγορία). - Πέντε κατηγορίες απειλής, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η, 15η, 16η, 17η και 19η κατηγορία). - Δύο κατηγορίες παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία, κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (5η και 14η κατηγορία). - Ανυπακοή σε νόμιμες διαταγές, κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (6η κατηγορία). - Δύο κατηγορίες εμπρησμού μηχανοκίνητου οχήματος, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (7η και 8η κατηγορία). - Πέντε κατηγορίες για Κακόβουλη βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154 (9η, 10η, 11η, 12η και 13η κατηγορία). - Παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία, κατά παράβαση του άρθρου 122(α) του Κεφ. 154 (18η κατηγορία). Να σημειωθεί ότι το αρχικό κατηγορητήριο περιλάμβανε τις πρώτες έξι κατηγορίες που αφορούν αδικήματα τα οποία, σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, διαπράχθηκαν κατά το διάστημα 31.12.2019 - 14.9.2020, ενώ οι κατηγορίες υπ. αρ. 7 - 19, οι οποίες προστέθηκαν στις 8.2.2021, αφορούν αδικήματα τα οποία, σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, διαπράχθηκαν την 23.12.2019 και σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος

1. Το τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι στις 23.12.2019, εσκεμμένα και παράνομα, έθεσε φωτιά σε δύο μηχανοκίνητα οχήματα (7η και 8η κατηγορία), προκαλώντας ζημιά σε αυτά και άλλα δύο οχήματα και σε κτίριο πολυκατοικίας (κατηγορίες υπ. αρ. 9-13). Περαιτέρω, ότι σε διάφορες ημερομηνίες, κατά το έτος 2020, απείλησε την XXXXX Μίμη με τις φράσεις που αναφέρονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 4, 15, 16, 17 και 19, και σε δύο άλλες περιπτώσεις, δια τηλεφωνικής επικοινωνίας και γραπτού μηνύματος προς την XXXXX Μίμη, προέβη σε πράξεις που προορίζονταν να επηρεάσουν αστυνομική έρευνα και δικαστική διαδικασία (14η και 18η κατηγορία αντίστοιχα). Επίσης, ότι στις 14.9.2020, εσκεμμένα και παράνομα, κατέστρεψε περιουσία τοποθετώντας εκρηκτική ύλη (1η κατηγορία), ήτοι χρησιμοποιώντας αμυντική χειροβομβίδα που περιείχε εκρηκτική ύλη, χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (2η κατηγορία). Ως αποτέλεσμα τούτου, προκλήθηκε ζημιά σε υποστατικά και διαμερίσματα κτιριακού συγκροτήματος (3η κατηγορία). Η πράξη του δε αυτή ήταν προορισμένη να επηρεάσει τη δικαστική διαδικασία (5η κατηγορία). Τέλος, κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 12.3.2020 - 14.9.2020 ήρθε σε επικοινωνία με την XXXXX Μίμη, παραλείποντας να υπακούσει σε διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 11.3.2020 στην Αίτηση με αρ. 650/20 (6η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή στις υπό κρίση κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή, για να αποδείξει την υπόθεση της, κάλεσε συνολικά έξι μάρτυρες. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι, με την έγκριση του Δικαστηρίου, διάφορα γεγονότα, δηλώθηκαν ως κοινώς παραδεκτά. Για σκοπούς ευχερέστερης εικόνας των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης κρίνουμε ορθό να παραθέσουμε μέρος των γεγονότων που δηλώθηκαν ως παραδεκτά και τυγχάνουν καταγραφής σε έγγραφο που κατατέθηκε στις 4.6.2021 ως Τεκμήριο 1 (παρατίθεται αυτούσιο): «Την 22.12.2019 και περί ώρα 16:00 η XXXXX Χατζηγεωργίου, ιδιοκτήτρια του οχήματος BMW Χ1 με αριθμούς εγγραφής XXXXX59, στάθμευσε το εν λόγω όχημα στον ισόγειο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει στην οδό XXXXX 31, στη Λευκωσία (στο εξής «η Πολυκατοικία»), χωρίς να το μετακινήσει ξανά και χωρίς να παρατηρήσει οτιδήποτε το ασυνήθιστο. Την ίδια μέρα και περί ώρα 19:45 η XXXXX Μίμη (Μ.Κ.11 επί του κατηγορητηρίου), ιδιοκτήτρια του πετρελαιοκίνητου οχήματος Jeep Renegade με αριθμούς εγγραφής XXXXX89, στάθμευσε το εν λόγω όχημα στον ισόγειο χώρο στάθμευσης της Πολυκατοικίας στην οποία διαμένει, χωρίς να το μετακινήσει ξανά και χωρίς να παρατηρήσει οτιδήποτε το ασυνήθιστο. Την ίδια μέρα και περί ώρα 22:15 ο XXXXX Χατζηγεωργίου, ιδιοκτήτης του οχήματος Volvo XC60 με αριθμούς εγγραφής XXXXX97, στάθμευσε το εν λόγω όχημα στον ισόγειο χώρο στάθμευσης της Πολυκατοικίας στην οποία διαμένει, χωρίς να το μετακινήσει ξανά και χωρίς να παρατηρήσει οτιδήποτε το ασυνήθιστο. Το όχημα Jaguar ΧΕ Saloon με αριθμούς εγγραφής XXXXX80 ανήκει στην XXXXX Ζανέττου και ήταν σταθμευμένο στον ισόγειο χώρο στάθμευσης της Πολυκατοικίας για αρκετό χρονικό διάστημα, χωρίς να το μετακινήσει οποιοσδήποτε, ενόψει του ότι η XXXXX Ζανέττου διαμένει στην Αγγλία. Την 23.12.2019 και περί η ώρα 4:30 η XXXXX Χαριδήμου, που διαμένει στον 3° όροφο πολυκατοικίας στην οδό XXXXX 33, στη Λευκωσία, άκουσε θόρυβο εκρήξεων και συναγερμό αυτοκινήτου. Κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του υπνοδωματίου της, είδε πυρκαγιά στο χώρο στάθμευσης της διπλανής Πολυκατοικίας. Η πυρκαγιά βρισκόταν περιμετρικά του οχήματος Jeep Renegade με αριθμούς εγγραφής XXXXX
2. Αμέσως ειδοποίησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία μέσω του αριθμού
3. Ακολούθως κατέβηκε στο ισόγειο, όπου είδε ότι η πυρκαγιά είχε επεκταθεί και στα διπλανά οχήματα. Περί ώρα 4:40 στο χώρο αφίχθηκαν μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και κατέσβησαν τη φωτιά. Ακολούθως, η σκηνή τέθηκε υπό την ασφαλή φρούρηση μελών του ΤΑΕ Λευκωσίας διασφαλίζοντας ότι στην σκηνή δεν εισήλθε κανένα μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο μέχρι και τις 9:00 το πρωί οπότε και άρχισαν εξετάσεις για διαπίστωση των αιτιών της πυρκαγιάς και συλλογής τεκμηρίων. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν από την Πυροσβεστική Υπηρεσία διαπιστώθηκε ότι η εστία της πυρκαγιάς βρισκόταν εξωτερικά του οχήματος Jeep Renegade με αριθμούς εγγραφής XXXXX89, καθώς περιμετρικά του οχήματος αναδυόταν έντονη οσμή πετρελαιοειδών. Έντονη οσμή πετρελαιοειδών αναδυόταν και σε κάποια σημεία περιμετρικά του οχήματος Jaguar ΧΕ Saloon με αριθμούς εγγραφής XXXXX
4. Από την πυρκαγιά, το όχημα Jeep Renegade με αριθμούς εγγραφής XXXXX89 και το όχημα Jaguar ΧΕ Saloon με αριθμούς εγγραφής XXXXX80 υπέστησαν ανεπανόρθωτες ζημιές. Το όχημα Volvo XC60 με αριθμούς εγγραφής XXXXX97, από την πυρκαγιά και τη θερμότητα, έπαθε εκτεταμένες ζημιές ιδιαίτερα στο πίσω μέρος του και στο χώρο επιβατών του. Το όχημα BMW Χ1 με αριθμούς εγγραφής XXXXX59, από την πυρκαγιά και τη θερμότητα, έπαθε ζημιές στην πλευρά του συνοδηγού, όπου έσπασαν τα γυάλινα παράθυρα και επηρεάστηκε η βαφή και τα πλαστικά και ελαστικά του μέρη, καθώς και τα φανάρια του. Επίσης, από την πυρκαγιά και τη θερμότητα, εκτεταμένες ζημιές έπαθαν 5 αποθηκευτικοί χώροι της Πολυκατοικίας και το περιεχόμενο τους, που βρισκόταν πλησίον του εν λόγω χώρου στάθμευσης των προαναφερόμενων οχημάτων και επηρεάστηκε η βαφή των τοίχων πάνω από τους χώρους στάθμευσης των εν λόγω οχημάτων, και η τοιχοποιία. Από τους καπνούς επηρεάστηκε επίσης η βαφή των τοίχων στις δύο βεράντες των διαμερισμάτων 104, 204, 304, 404 και
5. Στο διαμέρισμα 104, από την πυρκαγιά και τη θερμότητα, έσπασαν οι υαλοπίνακες του παραθύρου σε ένα από τα υπνοδωμάτια του διαμερίσματος, καθώς και οι υαλοπίνακες της πόρτας και του παραθύρου της κουζίνας. Από τους καπνούς επηρεάστηκε και η βαφή των τοίχων του αποχωρητηρίου του διαμερίσματος
6. Η φωτιά τέθηκε κακόβουλα με τη χρήση γυμνής φλόγας και εύφλεκτης ουσίας, η οποία τοποθετήθηκε περιμετρικά των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX89 και XXXXX80 και εξαπλώθηκε και στα οχήματα με αριθμούς εγγραφής XXXXX59 και XXXXX
7. Την 23.12.19 και περί η ώρα 9:20 ο Λοχ. XXXXX XXXXX Σολέας (ΜΚ6 επί του κατηγορητηρίου) μετέβη στη σκηνή του εμπρησμού της Πολυκατοικίας, από όπου έλαβε Τεκμήρια και φωτογραφίες. Μεταξύ των ωρών 9:27 - 12:40 ο Λοχ. XXXXX XXXXX Σολέας (ΜΚ6 επί του κατηγορητηρίου) έλαβε φωτογραφίες της σκηνής του εμπρησμού των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX80, XXXXX89, XXXXX97 και XXXXX59 στον ισόγειο χώρο στάθμευσης και περιμετρικά της Πολυκατοικίας. Οι εν λόγω φωτογραφίες, χωρίς να αφαιρεθεί ή προστεθεί οτιδήποτε ή να αλλοιωθούν με οποιοδήποτε τρόπο, δέθηκαν σε βιβλιάριο που αποτελείται από 80 φωτογραφίες με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 1085/2019, το οποίο κατατίθεται ως Τεκμήριο. Στις φωτογραφίες απεικονίζονται τα ακόλουθα: Φωτογραφίες 1-8: Γενικές φωτογραφίες σκηνής εμπρησμού των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX80, XXXXX89, XXXXX97 και XXXXX
8. Φωτογραφίες 9-19: Γενικές και κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX97 και XXXXX
9. Φωτογραφίες 20-33: Γενικές και κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX80 και XXXXX
10. Φωτογραφίες 34-36: Γενικές και κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού όπου φαίνονται οι ζημιές στην Πολυκατοικία. Φωτογραφίες 37-40: Γενικές και κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX80 και XXXXX
11. Φωτογραφίες 41-45: Γενικές και κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού όπου φαίνονται οι ζημιές στην Πολυκατοικία. Φωτογραφίες 46-47: Κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX
12. Φωτογραφίες 48-80: Γενικές και κοντινές φωτογραφίες της σκηνής εμπρησμού με αριθμούς που περιλαμβάνουν σημεία ενδιαφέροντος και σημεία από όπου παραλήφθηκαν τεκμήρια. Την ίδια μέρα, μεταξύ άλλων παρέλαβε και τα ακόλουθα Τεκμήρια: - Τέφρα από το σημείο 4, ως φαίνεται στις φωτογραφίες 63, 65 και 68 του Βιβλιαρίου με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 1085/
13. - Κομμάτια μπετόν από σημείο 5, ως φαίνεται στις φωτογραφίες 62 και 69 του Βιβλιαρίου με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 1085/
14. - Τέφρα και κομμάτια από τοίχο από σημείο 9, ως φαίνεται στις φωτογραφίες 67, 74 και 75 του Βιβλιαρίου με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 1085/
15. - Τέφρα και κομμάτια μπετόν από σημείο 8, ως φαίνεται στις φωτογραφίες 62, 65, 67, 73 και 77 - 80 του Βιβλιαρίου με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 1085/
16. Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν αργότερα από το Γενικό Χημείο του Κράτους στα Τεκμήρια που παραλήφθηκαν από τη σκηνή του εμπρησμού της Πολυκατοικίας, και κατατέθηκαν σήμερα στο Δικαστήριο, ανιχνεύθηκε εύφλεκτη ύλη, ήτοι βενζίνη. Την 23.12.2019, αφού λήφθηκε κατάθεση από την XXXXX Μίμη (ΜΚ11 επί του κατηγορητηρίου), στην οποία εξέφρασε υποψίες προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου σε σχέση με τον εμπρησμό του οχήματος της, εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και καταζητείτο. Οι ιδιοκτήτες των οχημάτων XXXXX80, XXXXX97 και XXXXX59 δεν έχουν διαφορές με τον οποιονδήποτε και δεν υποπτεύονται οποιοδήποτε πρόσωπο για τον εμπρησμό των οχημάτων τους. Την 9.1.2020 και περί η ώρα 12:00, στα γραφεία του ΤΑΕ Λευκωσίας, ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Κόκκινος συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, το οποίο κατατίθεται ως Τεκμήριο μαζί με τον Όρκο για έκδοση του. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Κάμε τη δουλειά σου» και του δόθηκε αντίγραφο των δικαιωμάτων κρατουμένων προσώπων. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 12:50 - 13:35 στο ΤΑΕ Λευκωσίας, η Αστ. XXXXX XXXXX Γεωργίου έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση, η οποία κατατίθεται ως Τεκμήριο. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 14:50 - 15:10 ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Κόκκινος διενήργησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου στην οδό XXXXX 7, Διαμέρισμα XXXXX στον XXXXX, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας και στην παρουσία του κατηγορούμενου, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Την 13.2.20 και περί η ώρα 11:05 η Αστ. XXXXX XXXXX Γεωργίου συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, το οποίο κατατίθεται ως Τεκμήριο μαζί με τον Όρκο για έκδοση του. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «εν έχω να πω τίποτε» και του δόθηκε αντίγραφο των δικαιωμάτων κρατουμένων προσώπων. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 11:15 - 11:35 μέλη του ΤΑΕ Λευκωσίας διενήργησαν έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου στην οδό XXXXX 7, Διαμέρισμα XXXXX στον XXXXX, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας και στην παρουσία του κατηγορούμενου, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 12:45 - 14:20 ο Υπαστυνόμος I. Γιωρκάτζης έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, η οποία κατατίθεται ως Τεκμήριο. Την 14.9.20 και περί η ώρα 4:22 το πρωί στο πεζοδρόμιο της οδού XXXXX μπροστά από το κατάστημα με αριθμό 80 του κτιριακού συγκροτήματος στην Λεωφόρο XXXXX στην Ακρόπολη, στη Λευκωσία (στο εξής «το κτηριακό συγκρότημα), ρίχθηκε και εξερράγη πλήρης αμυντική εργοστασιακή χειροβομβίδα ARGES
17. Η XXXXX Ιωαννίδου Παντελίδου (ΜΚ15 επί του κατηγορητηρίου) είναι συνιδιοκτήτρια μαζί με την αδελφή της (η οποία διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό) του κτιριακού συγκροτήματος. Το εν λόγω κτηριακό συγκρότημα αποτελείται από 6 διαμερίσματα και στον ισόγειο χώρο υπάρχουν 2 καταστήματα, υπ' αριθμό 80Α και 80, τα οποία ενοικιάζονται από τον XXXXX Μακρίδη (ΜΚ16 επί του κατηγορητηρίου) και την XXXXX Μίμη (ΜΚ11 επί του κατηγορητηρίου) αντίστοιχα. Την 14.9.20 και περί η ώρα 8:00 το πρωί ο XXXXX Μακρίδης (ΜΚ16 επί του κατηγορητηρίου) ενημερώθηκε για τις ζημιές στο κατάστημα του και στο κατάστημα της XXXXX Μίμη (ΜΚ11 επί του κατηγορητηρίου), από την υπάλληλο του καταστήματος του και ειδοποίησε την Αστυνομία. Μέλη του ΤΑΕ Λευκωσίας μετέβηκαν στη σκηνή και την απέκλεισαν. Την 14.9.20 και μεταξύ των ωρών 9:47 - 10:03 ο Λοχ. XXXXX Σολέας (ΜΚ6 επί του κατηγορητηρίου) έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής ρίψης της χειροβομβίδας μπροστά από το κατάστημα υπ' αριθμό 80 του κτιριακού συγκροτήματος. Οι εν λόγω φωτογραφίες, χωρίς να αφαιρεθεί ή προστεθεί οτιδήποτε ή να αλλοιωθούν με οποιοδήποτε τρόπο, δέθηκαν σε βιβλιάριο που αποτελείται από 18 φωτογραφίες με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 0648/20, το οποίο κατατίθεται ως Τεκμήριο. Από τη σκηνή παραλήφθηκε μοχλός οπλίσεως της χειροβομβίδας, ο οποίος φαίνεται στο Σημείο 2 στη φωτογραφία υπ' αριθμό 11 και στη φωτογραφία υπ' αριθμό 18 του βιβλιαρίου με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 0648/20, και ο οποίος δόθηκε για επιστημονικές εξετάσεις. Από τις εν λόγω επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου πυρηνικού γενετικού υλικού στον εν λόγω μοχλό οπλίσεως της χειροβομβίδας ήταν μηδαμινή προς μηδέν και δεν ήταν ικανοποιητική για να επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις σε μοριακό επίπεδο. Ακολούθως και περί η ώρα 10:00 ο XXXXX Μακρίδης (ΜΚ16 επί του κατηγορητηρίου) ενημέρωσε την XXXXX Ιωαννίδου Παντελίδου (ΜΚ15 επί του κατηγορητηρίου) ότι το κτηριακό συγκρότημα είχε υποστεί ζημιές, η οποία μετέβη στο χώρο του κτιριακού συγκροτήματος, όπου συνάντησε μέλη της Αστυνομίας. Οι ζημιές που προκλήθηκαν στο κτηριακό συγκρότημα ήταν αποτέλεσμα κακόβουλης ενέργειας από τη ρίψη της χειροβομβίδας και ανέρχονται συνολικά σε ποσό ύψους €25.000, αφού προκλήθηκαν ζημιές στις γυάλινες προθήκες των δύο καταστημάτων, στην είσοδο του κτηρίου, αλλά και ζημιές στις βεράντες των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου. Η XXXXX Ιωαννίδου Παντελίδου (ΜΚ15 επί του κατηγορητηρίου) και η αδελφή της δεν έχουν οποιεσδήποτε διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο, ουδέποτε δέχτηκαν απειλές εναντίον της περιουσίας τους και της σωματικής τους ακεραιότητας και δεν υποπτεύονται οποιοδήποτε πρόσωπο για τη ρίψη της χειροβομβίδας. Ο XXXXX Μακρίδης (ΜΚ16 επί του κατηγορητηρίου) επίσης δεν έχει οποιεσδήποτε διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο, ούτε σε προσωπικό ούτε σε επαγγελματικό επίπεδο, ουδέποτε δέχτηκε απειλές εναντίον της περιουσίας του και της σωματικής του ακεραιότητας και δεν υποπτεύεται οποιοδήποτε πρόσωπο για τη ρίψη της χειροβομβίδας. Την 24.9.20 και μεταξύ των ωρών 15:55 - 16:20 ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Χ" Μιχαήλ (ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου) με τη βοήθεια και άλλων μελών του ΤΑΕ Λευκωσίας διενήργησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου στην οδό XXXXX 7, Διαμέρισμα XXXXX στον XXXXX, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, καθώς και στο όχημα του κατηγορούμενου με αριθμούς εγγραφής XXXXX66, στην παρουσία του κατηγορούμενου, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 18:00 - 18:50 ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Χ"Μιχαήλ (ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού τον πληροφόρησε για τη διερευνώμενη υπόθεση και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Η εν λόγω ανακριτική κατάθεση κατατίθεται ως Τεκμήριο. Την 1.11.2020 ο Αν. Λοχ. XXXXX Στ. Βασιλείου (ΜΚ4 επί του κατηγορητηρίου) μαζί με άλλα μέλη του ΤΑΕ Αμμοχώστου μετέβησαν στην εξοχική οικία της XXXXX Μίμη (ΜΚ11 επί του κατηγορητηρίου) στην οδό XXXXX 90, στην οικία αρ. 1 του συγκροτήματος XXXXX στη Σωτήρα για τη διερεύνηση παραπόνου παράνομης εισόδου. Εκεί η XXXXX Μίμη (ΜΚ11 επί του κατηγορητηρίου) υπέδειξε στα μέλη του ΤΑΕ Αμμοχώστου στην αυλή της οικίας της ένα καναπέ τύπου bamboo (στο εξής «ο καναπές»), ο οποίος δεν της ανήκε, και βρισκόταν έξω από την κουζίνα στη βόρεια πλευρά. Τα μέλη του ΤΑΕ Αμμοχώστου διενήργησαν έρευνα στον εν λόγω καναπέ, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Η εν λόγω οικία καλύπτεται περιμετρικά από τσιμεντένια περιτοιχίσματα, ενώ στην νότια πλευρά, όπου βρίσκεται η κύρια είσοδος, εντός της αυλής και πλησίον της πισίνας υπάρχει αλουμινένια περίφραξη, ενώ στις υπόλοιπες πλευρές υπάρχει και ξύλινη περίφραξη εφαπτόμενη των περιτοιχισμάτων. Την ίδια μέρα, ο Αν. Λοχ. XXXXX Στ. Βασιλείου (ΜΚ4 επί του κατηγορητηρίου) διενήργησε δακτυλοσκοπικό και δειγματοληπτικό έλεγχο με την παραλαβή επιχρίσματος από την αλουμινένια περίφραξη πλησίον της πισίνας της οικίας. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν αργότερα από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα/ποιότητα του ανθρώπινου γενετικού υλικού που παραλήφθηκε ήταν μηδαμινή προς μηδέν και δεν ήταν ικανοποιητική για επιτρέψει να γίνουν περαιτέρω διερευνήσεις και συγκρίσεις στο μοριακό επίπεδο. Ακολούθως, ο Αν. Λοχ. XXXXX Στ. Βασιλείου (ΜΚ4 επί του κατηγορητηρίου) έλαβε αριθμό φωτογραφιών της οικίας και του καναπέ. Οι εν λόγω φωτογραφίες, χωρίς να αφαιρεθεί ή προστεθεί οτιδήποτε ή να αλλοιωθούν με οποιοδήποτε τρόπο, δέθηκαν σε βιβλιάριο που αποτελείται από 20 φωτογραφίες με Αριθμό Φωτογραφικού Φακέλου 92/2020, το οποίο κατατίθεται ως Τεκμήριο. Μέλη του ΤΑΕ προέβησαν σε έλεγχο κλειστού κυκλώματος παρακείμενης εξοχικής οικίας, στην οποία μια κάμερα κατέγραφε και δεν είχε καταγράψει το οτιδήποτε. Την 6.11.20 και περί ώρα 10:10 ο Αστ. XXXXX Χ. Αντωνιάδης (ΜΚ7 επί του κατηγορητηρίου) συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, το οποίο κατατίθεται ως Τεκμήριο μαζί με τον Όρκο για την έκδοση του. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «δεν έκαμα τίποτε». Περί η ώρα 11:10 ο ο Αστ. XXXXX Χ. Αντωνιάδης (ΜΚ7 επί του κατηγορητηρίου) παρέλαβε από τον κατηγορούμενο ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA χρώματος μαύρου. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 12:50 - 13:20 ο Α/Αστ. XXXXX Ιάκωβος Χ" Μιχαήλ (ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου) με τη βοήθεια και άλλων μελών του ΤΑΕ Λευκωσίας, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, διενήργησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου στην οδό XXXXX 7, Διαμέρισμα XXXXX στον XXXXX, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας και στην παρουσία του κατηγορούμενου και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια δύο κινητά τηλέφωνα. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο, αυτός απάντησε «τούτο εν δικό μου τζιαι το άλλο εν του γιου μου.» Την 7.11.20 και μεταξύ των ωρών 10:35 - 10:45 ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Χ"Μιχαήλ (ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου) με τη βοήθεια και άλλων μελών του ΤΑΕ Λευκωσίας, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας, διενήργησε έρευνα στο όχημα του κατηγορούμενου με αριθμούς εγγραφής XXXXX66 χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 11:55 - 12:05 ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Χ "Μιχαήλ (ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου), δυνάμει γραπτής συγκατάθεσης που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο, διεξήγαγε εκ νέου έρευνα στον τόπο διαμονής του κατηγορούμενου στην οδό XXXXX 7, Διαμέρισμα XXXXX στον XXXXX, όπου και παρέλαβε ως τεκμήριο ακόμα ένα κινητό τηλέφωνο. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 12:35 - 19:45 ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Χ" Μιχαήλ (ΜΚ3 επί του κατηγορητηρίου) και στην παρουσία του Α/Αστ. XXXXX XXXXX Ιωάννου (ΜΚ2 επί του κατηγορητηρίου) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού τον πληροφόρησε για τη διερευνώμενη υπόθεση και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και του παρέδωσε Έγγραφο Δικαιωμάτων Υπόπτων/Κατηγορουμένων. Η εν λόγω ανακριτική κατάθεση κατατίθεται ως Τεκμήριο. Την 4.2.21 η XXXXX Μίμη (ΜΚ11 επί του κατηγορητηρίου) παρέδωσε στον Α/Αστ. XXXXX XXXXX Ιωάννου (ΜΚ2 επί του κατηγορητηρίου) το Τεκμήριο, ήτοι χάρτινο κουτί glass screen pro, εντός του οποίου υπάρχει ένας σταυρός ασημί με μαύρο χρώμα, ένα βραχιολάκι δερμάτινο με κούμπωμα ασημί και ένα σημείωμα/ραβασάκι. Όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν σήμερα στο Δικαστήριο παραλήφθηκαν νομότυπα, διακινήθηκαν νομότυπα, χωρίς να υποστούν οποιαδήποτε αλλοίωση και/ή επέμβαση εκτός για σκοπούς επιστημονικών εξετάσεων και βρίσκονταν υπό τη συνεχή και ασφαλή φύλαξη της Αστυνομίας, μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης τους στο Δικαστήριο». Στο πλαίσιο της δήλωσης παραδεκτών γεγονότων, οι δυο πλευρές κατέθεσαν τα Τεκμήρια 2-
18. Παραδεκτά γεγονότα δηλώθηκαν επίσης στις 20.9.2021, με την κατάθεση σχετικού κειμένου ως Τεκμήριο
19. Στο Τεκμήριο 20 γίνεται αναφορά στον τρόπο λειτουργίας των εφαρμογών Whatsapp και Instagram, όπως και στις δυνατότητες φύλαξης δεδομένων σε διαδικτυακό χώρο αποθήκευσης (cloud) και φωτογράφισης στιγμιότυπου οθόνης (screenshot). Επίσης, γίνεται αναφορά σε USBs και ψηφιακούς δίσκους που περιλαμβάνουν πλάνα που καταγράφηκαν στις 14.9.2020 σε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης στη διασταύρωση των οδών XXXXX και XXXXX, του κομμωτηρίου XXXXX και της υπεραγοράς Golden Star στη Λεωφόρο XXXXX 80 και 88 αντίστοιχα και εταιρείας στην οδό XXXXX
20. Όλα τα πλάνα μεταφέρθηκαν από τον Αστ. XXXXX XXXXX Αδάμου αυτούσια, χωρίς να υποστούν αλλοιώσεις και/η επέμβαση σε USB το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
21. Σύμφωνα, τέλος, με τα παραδεκτά γεγονότα που δηλώθηκαν στις 5.10.2021 (σχετικό το κείμενο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 22), τα δεδομένα τα οποία καταγράφονται στο Τεκμήριο 21 έτυχαν επιθεώρησης από μέλη της Αστυνομίας. Την ουσιαστική μαρτυρία, από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, προσέφερε η παραπονούμενη XXXXX Μίμη (Μ.Κ.1), οι καταθέσεις της οποίας, ημερομηνίας 23.12.2019, 9.2.2020, 14.9.2020, 5.11.2020, 9.11.2020, 10.11.2020, 12.11.2020, 13.11.2020, 3.12.2020, 4.2.2021 και 17.6.2021 (Έγγραφα Α - Α10) αποτέλεσαν το ουσιαστικό μέρος της κυρίως εξέτασής της. Οι Μ.Κ.2 (XXXXX Μίμης), Μ.Κ.3 (XXXXX Μίμης), Μ.Κ.4 (Ευστάθιος Μίμης) είναι τα αδέλφια της παραπονούμενη XXXXX Μίμη και κατέθεσαν στο Δικαστήριο αφενός για τη σχέση της με τον κατηγορούμενο και αφετέρου για συνομιλίες που είχαν μαζί της σε σχέση με τα γεγονότα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση. Όσον αφορά τη διερεύνηση της υπόθεσης και ενέργειες της Αστυνομίας στα πλαίσια αυτά, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου (Μ.Κ.5) και ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Ιωάννου (Μ.Κ.6). Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είναι επιχειρηματίας και διατηρεί δύο κομμωτήρια με την επωνυμία XXXXX. Το ένα βρίσκεται στην οδό XXXXX αρ. 80 και το δεύτερο σε εμπορικό κέντρο. Είναι ιδιοκτήτρια της εταιρείας και μοναδική μέτοχος σε αυτή. Διαμένει σε διαμέρισμα στη Λευκωσία μαζί με τον ανήλικο γιο της αφού από τον Δεκέμβριο του 2018 είναι σε διάσταση με τον σύζυγο της. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2018 γνώρισε τον κατηγορούμενο, μέσω των αδελφών της, προκειμένου αυτός να την βοηθήσει να εξεύρει δικηγόρο για σκοπούς έκδοσης του διαζυγίου της. Κατά το ίδιο διάστημα, ο κατηγορούμενος την βοηθούσε με την ανακαίνιση του διαμερίσματος της, εργασία για την οποία και του κατέβαλε διάφορα ποσά. Η σχέση της με τον κατηγορούμενο ήταν στην αρχή φιλική, όμως, περί τα μέσα του έτους 2019 εξελίχθηκε σε ερωτική. Κατά τη μαρτυρία της, η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε σε περιστατικό που έλαβε χώραν την 5.12.
22. Κατά την εν λόγω ημερομηνία, η ίδια διοργάνωνε πάρτι στο κομμωτήριο στην οδό XXXXX. Στο πάρτι ήταν και ο κατηγορούμενος, ο οποίος έφυγε ξαφνικά θυμωμένος γιατί την είδε να συνομιλεί με πελάτες. Όταν τελείωσε το πάρτι και αφού προηγήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ τους, η μάρτυρας τον είδε ξαφνικά μπροστά της στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διαμένει. Ο κατηγορούμενος στάθηκε μπροστά της και με αγριεμένο ύφος την ρωτούσε εάν η δουλειά της είναι να κάνει δημόσιες σχέσεις με τους πελάτες. Μετά από διάφορες προσβλητικές ερωτήσεις που της έκανε, σε κάποια στιγμή, την χαστούκισε δυνατά στη μύτη, με αποτέλεσμα να αιμορραγεί. Στη συνέχεια η μάρτυρας ανέβηκε στο διαμέρισμα της, ενώ ο κατηγορούμενος παρέμεινε στο χώρο στάθμευσης στέλλοντας της συνεχώς μηνύματα, ζητώντας συγνώμη και ρωτώντας εάν είναι καλά. Από εκείνη την ημέρα δεν είχε επικοινωνία μαζί του πέραν από κάποια μηνύματα, ενώ για 2-3 ημέρες πριν την 23.12.2019 ο κατηγορούμενος είχε εξαφανιστεί. Στις 23.12.2019 και περί ώρα 4:30 η μάρτυρας άκουσε συναγερμό αυτοκινήτου και ξύπνησε. Βγαίνοντας στη βεράντα είδε καπνούς και φωτιά να προέρχονται από το ισόγειο της πολυκατοικίας και στη συνέχεια ενημερώθηκε ότι ένα από τα αυτοκίνητα που υπέστηκαν ζημιά από την πυρκαγιά ήταν και το δικό της με αρ. εγγραφής XXXXX89 αξίας €28,
23. Όπως υπέδειξε, η φωτιά προερχόταν από την πλευρά όπου ήταν σταθμευμένο το όχημα της. Σε σχέση με την πυρκαγιά υποψιάστηκε τον κατηγορούμενο, τόσο λόγω του περιστατικού της 5.12.2019 όσο λόγω απειλών που ο τελευταίος είχε εκφράσει εναντίον της. Πιο συγκεκριμένα, σε συνάντηση που είχε με τον κατηγορούμενο πριν από το συμβάν, κατά την οποία του ανέφερε την πρόθεσή της να μεταβεί εκτός Κύπρου για επαγγελματικό ταξίδι, ο κατηγορούμενος ενοχλήθηκε, ζήλεψε και της ανέφερε «εν να σε κρούσω, εν να σε διαλύσω τζιαι εσένα τζιαι το αυτοκίνητο και τη δουλειά σου, εν ηξέρεις ποιος είμαι εγώ». Ενώ ο κατηγορούμενος καταζητείτο για την υπόθεση του εμπρησμού, στις 31.12.2019 και περί ώρα επτά το βράδυ την επισκέφθηκε στο κομμωτήριο θέλοντας να μάθει τι είχε πει στην Αστυνομία και εάν ανέφερε το όνομα του γιατί, ως ενημερώθηκε, τον έψαχνε η Αστυνομία. Η μάρτυρας δεν του έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις και τότε αυτός της είπε ότι «είχε και άλλες δουλειές να κάμει πάνω της και ότι τις σταμάτησε την τελευταία στιγμή». Την ίδια στιγμή, έβγαλε από τη τσέπη του τέσσερις καινούργιες κάρτες κινητής τηλεφωνίας so easy αναφέροντας της ότι, μέσω αυτών, θα δώσει εντολή στους δικούς του ανθρώπους να της «βάλουν πόμπα στο μαγαζί της, να της κάψουν το εξοχικό της, το σπίτι της και το σπίτι των γονιών της». Η μάρτυρας τρομοκρατήθηκε και, από τη συζήτηση που είχαν, αντιλήφθηκε ότι η όλη στάση του οφειλόταν στη διακοπή της σχέσης τους και την από μέρους της απόρριψή του. Μετά από τη συζήτηση αυτή, ο κατηγορούμενος αποχώρησε και της είπε ότι θα παραδοθεί στην Αστυνομία τις επόμενες ημέρες. Σε σχέση με τα γεγονότα του εμπρησμού, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε την 9.1.2020 και αφέθηκε ελεύθερος στις 10.1.2020 οπότε και επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί της αναφέροντάς της ότι «όλα τέλειωσαν και να μην τολμήσει να δώσει ξανά κατάθεση εναντίον του ή να δώσει το όνομα του στην Αστυνομία γιατί είναι τελειωμένη». Την ίδια ημέρα, σε συνάντηση που είχε μαζί του σε καφετέρια στη Λευκωσία, ο κατηγορούμενος της παραδέχτηκε ότι αυτός ήταν το πρόσωπο που έκαψε το αυτοκίνητο της και τούτο γιατί, αφενός, δεν απαντούσε στα τηλέφωνα του και, αφετέρου, γιατί την είχε δει να τρώει σε εστιατόριο με κάποιο άλλο πρόσωπο. Μάλιστα, της περιέγραψε και τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε. Πιο συγκεκριμένα, της είπε ότι περιέλουσε το αυτοκίνητο της καθώς και το διπλανό αυτοκίνητο, ότι έβαλε εύφλεκτη ύλη μεταξύ των δύο οχημάτων και άναψε τη φωτιά η οποία εξαπλώθηκε στη συνέχεια σε άλλα οχήματα. Στη συνέχεια την ρώτησε με αγριεμένο ύφος κατά πόσον θέλει να συνεχίσουν να είναι μαζί και η ίδια του ανέφερε ότι χρειαζόταν χρόνο για να ξεπεράσει το σοκ. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της, η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε και σε περιστατικό που έλαβε χώραν τον Ιανουάριο του
24. Ενώ η ίδια βρισκόταν σε καφετέρια με φίλους της στην Αγλαντζιά, ο κατηγορούμενος επικοινώνησε μαζί της και της είπε πως γνώριζε πού βρισκόταν και πως εάν δεν έφευγε από εκεί σε πέντε λεπτά, θα περνούσε με το καλάσνικοφ να τους καθαρίσει. Λόγω του ότι φοβήθηκε, αποχώρησε από την καφετέρια. Λίγο αργότερα ο κατηγορούμενος επικοινώνησε μαζί της και της ζήτησε να βρεθούν «αν θέλει το καλό της». Φοβούμενη την αντίδραση του, σε περίπτωση άρνησής της, η μάρτυρας δέχθηκε να τον συναντήσει σε μια ταβέρνα, ενώ για τους ίδιους λόγους μετέβηκε ακολούθως σπίτι του. Όταν σε κάποια στιγμή η μάρτυρας του είπε πως θέλει να φύγει, ο κατηγορούμενος θύμωσε, άρχισε να της φωνάζει και της είπε ότι «αν σηκωστείς να φύεις θα είσαι τελειωμένη». Στη συνέχεια, η μάρτυρας έπαθε κρίση πανικού και ο κατηγορούμενος την μετέφερε στις πρώτες βοήθειες. Τις επόμενες ημέρες την έπαιρνε τηλέφωνο ζητώντας να την δει και αυτή τον απέφευγε, λέγοντας ότι είναι άρρωστη. Σε διάφορες τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε με τον κατηγορούμενο, αυτός, αφού την ρωτούσε επίμονα αν θέλει να είναι μαζί του, στη συνέχεια την απειλούσε ότι θα της ανατινάξει το αυτοκίνητο της, θα της κάψει το διαμέρισμα, θα διαλύσει την περιουσία της και είναι τελειωμένη. Της ανέφερε, επίσης, ότι εάν δεν είναι μαζί του θα μπλέξει και ότι, σε τέτοια περίπτωση, θα της κάνει κακό αφού δεν θα είναι ήρεμος. Η μάρτυρας περαιτέρω κατέθεσε ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον κατηγορούμενο, στις 9.2.2020, όταν την κάλεσε από απόκρυψη, της είπε «είσαι τελειωμένη, είσαι τελειωμένη» και της έκλεισε το τηλέφωνο. Σε μεταγενέστερο στάδιο, εναντίον του κατηγορούμενου καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση σε σχέση με τον εμπρησμό και αυτός τέθηκε υπό κράτηση. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της η Μ.Κ.1 παρουσίασε στο Δικαστήριο πιστό αντίγραφο διατάγματος ημερομηνίας 11.3.2020 που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της Αίτησης με αρ. 650/20 με το οποίο απαγορεύεται στον κατηγορούμενο να έχει την οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί της και να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων (το σχετικό διάταγμα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18). Όπως εξήγησε, το διάταγμα εκδόθηκε μετά από συνεννόηση του δικηγόρου της με τον δικηγόρο του κατηγορουμένου, ενόψει των όσων είχαν προηγηθεί και με την ελπίδα πως, μετά την απόσυρση του παραπόνου της, δεν θα την ξαναενοχλούσε. Κατά παράβαση, όμως, των όρων του διατάγματος, ο κατηγορούμενος απέστελλε στο κινητό της τηλέφωνο διάφορα μηνύματα τα οποία είχαν απειλητικό χαρακτήρα καθώς επίσης αφορούσαν την πορεία της υπόθεσης η οποία καταχωρήθηκε εναντίον του στο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας αναφορικά με τον εμπρησμό των οχημάτων (δέσμη μηνυμάτων που ανταλλάχθηκαν μεταξύ του κατηγορούμενου και της XXXXX Μίμη κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 14 και 15). Ως αποτέλεσμα των μηνυμάτων αυτών, η μάρτυρας ήταν τρομοκρατημένη και αποτάθηκε στην Αστυνομία για μέτρα προστασίας. Λόγω της πιο πάνω διευθέτησης και ενόψει παρεμβάσεων που δεχόταν, τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από τρίτα πρόσωπα, η Μ.Κ.1 ζήτησε από τους δικηγόρους της να αποστείλουν επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα, στις 12.3.2020, λέγοντας ότι είναι αδύνατον να παραστεί στο Δικαστήριο και να προβεί σε μαρτυρία εναντίον του. Ομοίως έπραξαν και τα αδέλφια της, ενώ με νέα επιστολή της ημερομηνίας 9.10.2020, η μάρτυρας επανέλαβε τις θέσεις αυτές. Ενόψει των πιο πάνω επιστολών της Μ.Κ.1 στον Γενικό Εισαγγελέα, στις 6.7.2020, ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος με όρους και η υπόθεση που αντιμετώπιζε ήταν ορισμένη στις 17.9.
25. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος συνέχισε να της αποστέλλει διάφορα μηνύματα μέσω των εφαρμογών Instagram και WhatsApp προσπαθώντας να την αποτρέψει, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, να παραστεί στο Δικαστήριο και να δώσει μαρτυρία εναντίον του. Στη συνέχεια και πιο συγκεκριμένα το πρωί της 14.9.2020, η μάρτυρας ειδοποιήθηκε από υπάλληλο του κομμωτηρίου ότι υπήρχαν ζημιές στις τζαμαρίες του κομμωτηρίου και του διπλανού καταστήματος στην οδό XXXXX οι οποίες προκλήθηκαν από χειροβομβίδα. Το βράδυ της ίδιας ημέρας επικοινώνησε μαζί της ο κατηγορούμενος λέγοντας της πως μόλις είχε ενημερωθεί από την πρώην σύζυγο του ότι τον ψάχνει η Αστυνομία γιατί της «έβαλε πόμπα», κάτι το οποίο ο ίδιος αρνήθηκε. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος την ρώτησε εάν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία και εάν «τον έδωκε». Τότε αυτή του απάντησε πως εάν το έκανε αυτός «είναι βλάκας με βούλα», ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι η επόμενη δικάσιμος της υπόθεσης ήταν σε τρεις μέρες. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης ρίψης της χειροβομβίδας, της υποδείχθηκαν από την Αστυνομία διάφορες φωτογραφίες (Τεκμήριο 13) που λήφθηκαν από κλειστό κύκλωμα της περιοχής. Σε συγκεκριμένες φωτογραφίες επί του Τεκμηρίου 13, η μάρτυρας υπέδειξε ότι το μέτωπο, η μύτη και τα χαρακτηριστικά των ματιών και τα γκρίζα μαλλιά του προσώπου που απεικονίζεται της θυμίζουν τη φυσιογνωμία του κατηγορούμενου. Για όλες τις πιο πάνω πράξεις, η Μ.Κ.1 θεωρεί υπεύθυνο τον κατηγορούμενο δεδομένων των απειλών που ο ίδιος είχε εκφράσει εναντίον της και όλων όσων ανέφερε στη μαρτυρία της. Όπως τόνισε, η ίδια δεν έχει διαφορές με κανένα άλλο πρόσωπο, τόσο στον προσωπικό όσο και στον επαγγελματικό τομέα, ούτε δέχθηκε ποτέ απειλή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Το μοναδικό πρόσωπο που είχε κίνητρο για τα όσα συνέβηκαν, για τους λόγους που εξήγησε, είναι ο κατηγορούμενος. Καταθέτοντας στο Δικαστήριο, η Μ.Κ.1 εξήγησε ότι στις αρχικές καταθέσεις που είχε δώσει στην Αστυνομία, δεν είχε αναφέρει την ύπαρξη ερωτικής σχέσης με τον κατηγορούμενο καθότι φοβήθηκε πως σε περίπτωση που ενημερωνόταν ο σύζυγος της για τη σχέση της με τον κατηγορούμενο και τα όσα έλαβαν χώρα μετέπειτα, ενδεχόμενα να έχανε την κηδεμονία του παιδιού της. Στη συνέχεια, όμως, λόγω των απειλών που δεχόταν και του φόβου που βίωνε αποφάσισε να αναφέρει το γεγονός αυτό στην Αστυνομία. Ο φόβος ήταν επίσης ο λόγος που η ίδια είχε ερωτικές σχέσεις με τον κατηγορούμενο μέχρι και τον Ιανουάριο του 2020 και που προέβαινε σε ανταλλαγή μηνυμάτων με αυτόν (βλέπε Τεκμήριο 19), καθώς, όπως εξήγησε, προσπαθούσε να τον «κοιμίζει» ώστε να μην της κάνει κακό και προκειμένου να της δοθεί χρόνος να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της, η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε με λεπτομέρεια τόσο στις απειλές που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο όσο και στις ενέργειές του προκειμένου η ίδια να μην καταθέσει στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης υπ' αριθμό 315/2020 στην οποία αυτός ήταν κατηγορούμενος και η ίδια βασική μάρτυρας κατηγορίας. Αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο Υπεράσπισης, η μάρτυρας απάντησε στα ερωτήματα αυτού επαναλαμβάνοντας και εξηγώντας περαιτέρω τους ισχυρισμούς της. Ο XXXXX Μίμης, ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ.2, είναι αδελφός της XXXXX Μίμη και γνώρισε τον κατηγορούμενο τέσσερα με πέντε χρόνια προηγουμένως μέσω του αδελφού του τελευταίου. Ο μάρτυρας έφερε σε επαφή τον κατηγορούμενο με την XXXXX Μίμη προκειμένου αυτός να την βοηθήσει να εξεύρει δικηγόρο για να χειριστεί τα προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε με τον πρώην σύζυγο της. Στα πλαίσια αυτά, η αδερφή του ξεκίνησε μια φιλική σχέση με τον κατηγορούμενο, ενώ στην πορεία ο κατηγορούμενος γνώρισε όλη τους την οικογένεια με την οποία διατηρούσε καλές σχέσεις. Μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2019 και τον εμπρησμό του οχήματος της, η αδελφή του του ανέφερε ότι υποψιαζόταν πως υπεύθυνος ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος την είχε απειλήσει σχετικά. Αργότερα, η Μ.Κ. 1 του ανέφερε ότι, σε συνάντηση που είχε με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος της παραδέχθηκε ότι αυτός της είχε κάψει το αυτοκίνητο της. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε κατά πόσον η Μ.Κ. 1 διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον κατηγορούμενο, ενώ ο ίδιος δεν είδε ούτε άκουσε ποτέ τον κατηγορούμενο να την απειλεί με οποιοδήποτε τρόπο. Σε ανάλογες γραμμές κινήθηκε και η μαρτυρία του XXXXX Μίμη (Μ.Κ.3), επίσης αδελφού της XXXXX Μίμη ο οποίος αναφέρθηκε στις σχέσεις της με τον κατηγορούμενο, τις απειλές που, όπως ενημερώθηκε, δεχόταν η αδελφή του από τον κατηγορούμενο, καθώς και την παραδοχή του κατηγορούμενου σε αυτήν για τον εμπρησμό του οχήματος της. Οι σχέσεις του ίδιου με τον κατηγορούμενο ήταν καλές, ενώ ούτε αυτός είδε ή άκουσε οποτεδήποτε τον κατηγορούμενο να απειλεί με οποιοδήποτε τρόπο την XXXXX Μίμη. Ο XXXXX Μίμης (Μ.Κ.4) επίσης αναφέρθηκε στη γνωριμία του κατηγορούμενου με την αδελφή του, χωρίς, όμως, ο ίδιος να γνωρίζει λεπτομέρειες για τη σχέση τους. Όπως ανέφερε, σταδιακά όλη η οικογένεια γνώρισε αρκετά τον κατηγορούμενο, ο οποίος επισκεπτόταν και το σπίτι των γονιών τους. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2019, η Μ.Κ. 1 του ανέφερε ότι παρεξηγήθηκε με τον κατηγορούμενο και σταμάτησαν να έχουν επικοινωνία. Ο ίδιος ενημερώθηκε για τον εμπρησμό του οχήματος της αδελφής του από την μητέρα τους. Όταν, αμέσως μετά, μετέβηκε στο μέρος και συνάντησε την Μ.Κ. 1, αυτή του ανέφερε ότι για τη φωτιά υποψιάζεται τον κατηγορούμενο, ο οποίος την είχε απειλήσει ότι θα της κάψει το αυτοκίνητο. Σε μεταγενέστερη ημερομηνία, η αδελφή του του είπε πως σε συνάντηση που είχε με τον κατηγορούμενο, αυτός παραδέχθηκε ότι ο ίδιος της έκαψε το αυτοκίνητο. Ο Μ.Κ.5, Αστ. XXXXX XXXXX Σταύρου, υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένος στο κλιμάκιο διαρρήξεων του ΤΑΕ Λευκωσίας. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει και στην κατάθεση του (Έγγραφο Ε), την 14.9.2020 έλαβε οδηγίες από τον Υπαστυνόμο Ι. Γιωρκάτζη να μεταβεί για επιτόπιες εξετάσεις στην οδό XXXXX όπου την ίδια ημέρα είχε ριχθεί αμυντική χειροβομβίδα και δη με σκοπό να αναζητηθούν CCTVs στην περιοχή, εφόσον από το CCTV που ήταν εγκατεστημένο στο κομμωτήριο XXXXX, στις 4:15 ώρα συστήματος (με απόκλιση - 7΄ από πραγματική ώρα), φαινόταν να περνά έξω από το υποστατικό ένα όχημα τύπου saloon, ανοικτού χρώματος, και μετά πάροδο 4-5 δευτερολέπτων καταγράφεται μια δυνατή λάμψη εξωτερικά του καταστήματος. Στη βάση των εν λόγω οδηγιών, ο μάρτυρας μετέβηκε με τον Α/Αστ. XXXXX XXXXX Χ' Μιχαήλ στη γύρω περιοχή όπου επιθεώρησε διάφορα κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης για τα οποία ετοίμασε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας (βλέπε Έγγραφο Ε1). Όλες οι ενέργειες στις οποίες προέβηκε ο μάρτυρας, όσο και οι διαπιστώσεις του, κατόπιν ελέγχου των κλειστών κυκλωμάτων διαφόρων υποστατικών που επιθεωρήθηκαν, τυγχάνουν καταγραφής στην κατάθεσή του και το ημερολόγιο ενεργείας αντίστοιχα. Οι διαπιστώσεις του μάρτυρα περαιτέρω υποδείχθηκαν στο Δικαστήριο στα πλαίσια προβολής του Τεκμηρίου
26. Όπως εξήγησε στο Δικαστήριο, η εμπλοκή του περιορίστηκε στην επιθεώρηση των κλειστών κυκλωμάτων. Ο ίδιος δεν ήταν μέλος της ανακριτικής ομάδας. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας κατέθεσε ότι από τα δεδομένα τα οποία επιθεώρησε, δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσει τη μάρκα του οχήματος ή τους αριθμούς εγγραφής του. Ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Ιωάννου (Μ.Κ. 6) υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας από το
27. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, υιοθέτησε την κατάθεση του (Έγγραφο Στ). Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 13, υπέδειξε ότι περιλαμβάνει φωτογραφίες που εξάχθηκαν από εμπειρογνώμονες μετά από την επιθεώρηση των κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης της περιοχής όπου ρίχθηκε η χειροβομβίδα. Όπως ανέφερε, το Τεκμήριο 13 υποδείχθηκε στην XXXXX Μίμη στις 3.12.2020 και αυτή αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στις δύο φωτογραφίες που βρίσκονταν στο κάτω μέρος του Τεκμηρίου. Πρόσθεσε ότι σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του προσώπου που απεικονίζεται στις φωτογραφίες και δη το μέτωπο και τη μύτη, αυτό ομοιάζει με τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.6 ανέφερε, επίσης, ότι το όχημα που φαίνεται στα κλειστά κυκλώματα, δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστεί. Σε σχέση με τα δεδομένα των κινητών τηλεφώνων της παραπονούμενης και του κατηγορούμενου, ο μάρτυρας κατέθεσε πως η μεν πρώτη παρέδωσε στην Αστυνομία τα στοιχεία που ήταν σχετικά, ο δε κατηγορούμενος παρέδωσε στην Αστυνομία συσκευές κινητών τηλεφώνων. Είχε δε ληφθεί γραπτή συγκατάθεση τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από την παραπονούμενη για άρση της ιδιωτικής τους επικοινωνίας. Από την επιθεώρηση των κινητών τηλεφώνων του κατηγορούμενου δεν προέκυψε οτιδήποτε εφόσον είχαν διαγραφεί οι εφαρμογές που χρησιμοποιούσε για σκοπούς επικοινωνίας με την παραπονούμενη. Ως εκ τούτου, δεν ήταν δυνατόν να ανευρεθεί οποιαδήποτε συνομιλία. Από δε τους αριθμούς των καρτών sim, εξάχθηκαν μηνύματα, τα οποία επιθεωρήθηκαν, αλλά δεν είχαν οποιαδήποτε αξία για την Αστυνομία. Τέλος, ο Μ.Κ.6 ανέφερε ότι η θέση της παραπονούμενης και των αδελφών της επί τω ότι πρόσωπα από το περιβάλλον του κατηγορούμενου επιχείρησαν να τους πλησιάσουν ώστε να αποσυρθεί η καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου διερευνήθηκαν, χωρίς, όμως, να προκύψει οτιδήποτε. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν είχε ληφθεί κατάθεση από τον γιο του κατηγορούμενου XXXXX Πατσαλίδη, ενόψει του ότι δεν είχε γίνει αναφορά στο πρόσωπο του στις καταθέσεις που λήφθηκαν από την παραπονούμενη στο στάδιο κατά το οποίο ενεπλάκη ο ίδιος. Κατόπιν του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου επαρκώς ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε από το Δικαστήριο για τα δικαιώματα του με βάση τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, ενώ κάλεσε ακόμα ένα μάρτυρα προς υπεράσπιση του. Καταθέτοντας ενόρκως προς υπεράσπισή του, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι γνώρισε την XXXXX Μίμη από τον Μάιο του 2018 και μετά από οκτώ ημέρες έγιναν, ουσιαστικά, ζευγάρι. Οι οικογένειες τους, όμως, ενημερώθηκαν περί τούτου αργότερα και έκτοτε είχαν άριστες σχέσεις. Έχει δύο γιους, τον XXXXX Πατσαλίδη, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν εργοδοτούμενος στο κομμωτήριο της Μ.Κ.1, και ένα ανήλικο παιδί ηλικίας τότε 9 ετών. Αναφερόμενος στο περιστατικό ημερομηνίας 5.12.2019, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι έφυγε από το πάρτι που διοργανωνόταν στο κομμωτήριο της Μ.Κ. 1 θυμωμένος και υποστήριξε ότι αποχώρησε για λόγους που αφορούσαν το ανήλικο παιδί του. Αρνήθηκε ότι χτύπησε την Μ.Κ. 1 και ανέφερε πως η σχέση τους συνεχιζόταν κανονικά, μη αποδεχόμενος την ανταλλαγή των μηνυμάτων που εμφαίνονται στα Τεκμήρια 14-
28. Σε σχέση με αυτά, υποστήριξε ότι από το 2018-2019 δεν κατείχε λογαριασμό στο Instagram. Αρνήθηκε, επίσης, ότι ενόσω βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές έκανε χρήση κινητού τηλεφώνου. Ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στον εμπρησμό που έλαβε χώρα στις 23.12.2019, ενώ ενημερώθηκε για τα γεγονότα από την ίδια την Μ.Κ. 1 την επόμενη ημέρα τηλεφωνικώς. Όπως υποστήριξε, κατά την περίοδο 24.12.2019 μέχρι 6.1.2020 βρισκόταν στο χωριό του με το ανήλικο παιδί του και αρνήθηκε ότι συναντήθηκε με την XXXXX Μίμη στο κομμωτήριο της στις 31.12.2019, ως οι ισχυρισμοί της. Στις 6.1.2020 ενημερώθηκε ότι τον ψάχνει η Αστυνομία και στις 9.1.2020 επισκέφθηκε το Τ.Α.Ε. για να ερωτήσει περί τίνος επρόκειτο. Αναφερόμενος στα γεγονότα της πυρκαγιάς, ο Μ.Υ.1 άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο ο εμπρησμός να στρεφόταν εναντίον του ιδιοκτήτη του οχήματος τύπου Jaguar που ήταν σταθμευμένο δίπλα από αυτό της Μ.Κ.1 και επίσης υπέστηκε ανεπανόρθωτες ζημιές. Πρόσθεσε ότι η Μ.Κ.1 δεχόταν απειλές και είχε διαφορές με άλλα πρόσωπα και στα πλαίσια αυτά αναφέρθηκε σε εκκρεμότητες που υπήρχαν με κάποιους Βούλγαρους και σε ανώνυμα τηλεφωνήματα. Αφού τέθηκε υπό κράτηση και ακολούθως αφέθηκε ελεύθερος, συνέχισε τη σχέση του με την Μ.Κ.1 μέχρι και την 12.10.2020 χωρίς να υπάρχει μεταξύ τους οποιοδήποτε πρόβλημα. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής παρουσίασε ως Τεκμήριο 19 δέσμη μηνυμάτων που ανταλλάχθηκαν μεταξύ τους από όπου προκύπτει η ερωτική τους σχέση κατά το εν λόγω διάστημα. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στο γεγονός της απόσυρσης του παραπόνου από μέρους της Μ.Κ. 1 και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 11.3.2020 (Τεκμήριο 18) και εξήγησε πως ουδεμία εμπλοκή είχε στην ρίψη της χειροβομβίδας στις 14.9.
29. Πρόσθεσε ότι με δεδομένη τη σχέση του με την Μ.Κ. 1 και την από μέρους της απόσυρση του παραπόνου εναντίον του, δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να ενεργήσει εναντίον της. Κατά τη μαρτυρία του ο Μ.Υ.1 αναφέρθηκε και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 13, αρνούμενος ότι απεικονίζεται σε αυτές. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι από 6.7.2020 δεν φορούσε προστατευτική μάσκα. Σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης από την Αστυνομία, ο Μ.Υ. 1 υποστήριξε ότι αυτή δεν ήταν πλήρης εφόσον, μεταξύ άλλων, παρέλειψαν να εξασφαλίσουν τα δεδομένα από κάμερα παρακείμενης πολυκατοικίας σε σχέση με το περιστατικό της 23.12.
30. Σε γενικότερο πλαίσιο, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε τα όσα του καταλογίζονται, αρνήθηκε ότι ήταν πιεστικός και ζηλιάρης στη σχέση του με την Μ.Κ. 1 και υποστήριξε ότι ήταν αυτή που τον ζήλευε και τον ήθελε συνέχεια κοντά της. Ως Μ.Υ. 2 κατέθεσε ο XXXXX Πατσαλίδης, υιός του κατηγορούμενου, ο οποίος εργαζόταν ως κομμωτής στο κομμωτήριο που διατηρούσε η Μ.Κ. 1 από το 2019 μέχρι τον Αύγουστο του
31. Όπως εξήγησε, ήρθε σε επαφή μαζί της μέσω του πατέρα του. Αναφερόμενος στο πάρτι που έλαβε χώρα στο κομμωτήριο της Μ.Κ. 1 στις 5.12.2019, ο Μ.Υ.2 υπέδειξε ότι ο πατέρας του ήταν εκεί ως σύντροφος της Μ.Κ. 1 και, σε κάποια στιγμή, αποχώρησε θυμωμένος γιατί αντιλήφθηκε ότι το μικρό παιδί του είχε μείνει στο διαμέρισμα της Μ.Κ. 1 με την καμαριέρα. Όπως επίσης ανέφερε, η σχέση του πατέρα του με την Μ.Κ. 1 ήταν άψογη, ενώ η ίδια ουδέποτε του παραπονέθηκε ότι ο κατηγορούμενος την απείλησε ή την χτύπησε. Σύμφωνα με τον Μ.Υ.2, οι σχέσεις του με τον πατέρα του ήταν και είναι πολύ καλές και ενόσω ο πατέρας του ήταν στη φυλακή τον επισκεπτόταν. Όπως, μάλιστα, είπε, η Μ.Κ. 1 έστελνε χαιρετίσματα στον κατηγορούμενο και ρωτούσε τον ίδιο πως είναι. Σε δε συζήτηση που είχε μαζί της για την υπόθεση του εμπρησμού, η Μ.Κ. 1 του ανέφερε ότι δεν προχωρούσε με την απόσυρση της καταγγελίας γιατί φοβόταν το ενδεχόμενο να υπάρχουν επιπτώσεις για αυτήν. Στo πλαίσιo της μαρτυρίας του, ο Μ.Υ.2 αναφέρθηκε επίσης σε συζήτηση που είχε με την Μ.Κ. 1 μετά το περιστατικό του εμπρησμού, οπότε και της ζήτησε να αποχωρήσει από την εργασία του. Αυτή του απάντησε ότι δεν χρειάζεται να κάνει κάτι τέτοιο, αφού αυτός δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το συμβάν. Τον Αύγουστο, όμως, του έτους 2021, ο Μ.Υ.2 παραιτήθηκε αφού, όπως αντιλήφθηκε στην πορεία, η Μ.Κ. 1 τον άφησε στο κομμωτήριο ώστε να τον χρησιμοποιεί για να μαθαίνει διάφορες πληροφορίες για τον κατηγορούμενο. Σε σχέση με το συμβάν της ρίψης της χειροβομβίδας, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η χειροβομβίδα χτύπησε στο πεζοδρόμιο του διπλανού καταστήματος του κομμωτηρίου. Η δε Μ.Κ. 1 του έδειξε μια φωτογραφία στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και του είπε ότι το πρόσωπο που οδηγεί το άσπρο αυτοκίνητο δεν είναι ο πατέρας του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε τις υποβολές της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής επί τω ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει τον πατέρα του και επανέλαβε τους ισχυρισμούς του. Έχοντας συνοψίσει την προσκομισθείσα μαρτυρία, σημειώνουμε ότι έχουμε, με μεγάλη προσοχή, μελετήσει το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν. Με μεγάλη προσοχή, έχουμε επίσης μελετήσει το περιεχόμενο των πολυσέλιδων τελικών αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Δεν θεωρούμε ότι θα εξυπηρετούσε, για σκοπούς της παρούσας απόφασης, η επανάληψη της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων. Άλλωστε, τα θέματα αυτά είναι που απασχολούν το Δικαστήριο στο τι ακολουθεί. Συγκεκριμένες αναφορές γίνονται όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο κατωτέρω, με δεδομένη πάντοτε τη νομολογιακή αρχή ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Η αξιολόγηση της προσαχθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας είναι μια λεπτή και παράλληλα σημαντική εκδήλωση της δικαστικής κρίσης γιατί μέσα από αυτήν το Δικαστήριο, αφού μορφώσει άποψη για την ποιότητα της και την αξιοπιστία των μαρτύρων, θα διαμορφώσει τη θέση του και θα οδηγηθεί στα συμπεράσματα του ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τις παραμέτρους μέσα στις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να κινηθεί ασκώντας τη λειτουργία του στο στάδιο αυτό. Η αξιολόγηση, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και την πειστικότητα της μαρτυρίας και επίσης με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. επίσης, μεταξύ άλλων, ΧΧΧ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 177/2017, ημερομηνίας 20.12.2018, Rana κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 489). Παράλληλα, η δυνατότητα αποδοχής μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και η απόρριψη άλλου, είναι, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 1, θεμελιωμένη με τον κυρίαρχο ρόλο του Δικαστή ως κριτή γεγονότων. Στην πιο πάνω υπόθεση Ομήρου (πιο πάνω), γίνεται, επίσης, επίκληση της πιο πάνω αρχής, αλλά τονίζεται, ταυτόχρονα, η αναγκαιότητα αιτιολόγησης από πλευράς Δικαστηρίου μιας τέτοιας μερικής αποδοχής. Τυχόν αντιφάσεις, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα και να φανερώνουν τη διάθεση του να ψευσθεί. Να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν τη μαρτυρία καθιστώντας την αποδοχή της επικίνδυνη. Με αυτή την αναφορά, στην υπόθεση Ομήρου, δόθηκε ξεκάθαρα το στίγμα και η σημασία των παρουσιαζομένων σε μια υπόθεση αντιφάσεων. Δεν πρέπει, παράλληλα να μας διαφεύγει το γεγονός ότι η αντίληψη κάθε ανθρώπου δεν είναι η ίδια, ούτε η μνήμη του βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με άλλους (βλ. Παπαδόπουλος ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 314). Έχουμε παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες στη ζωντανή τους παρουσία ενώ κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχαμε, επίσης, την ευκαιρία, ως ανωτέρω αναφέρεται, να εξετάσουμε με προσοχή το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και Τεκμηρίων. Ως προς τα γεγονότα τα οποία έχουν γίνει παραδεκτά, αναπόφευκτα καθίστανται μέρος των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου επί των γεγονότων. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης -Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, 2014: «Μια τέτοια παραδοχή αποτελεί μέρος της μαρτυρίας και αδιαμφισβήτητο γεγονός που ανάγεται σε δεδομένο (Αντρέα και Άλλων ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 498), δίχως να επιτρέπει διατύπωση ευρημάτων που να την αντιστρατεύονται (Marrero v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 64/12, ημ. 24.10.12, Αθλητικό Σωματείο Ολυμπιακός Λευκωσίας ν. Αριστοκλέους

(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 1349), .» Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε με προσοχή την Μ.Κ.1 να καταθέτει στο Δικαστήριο αναφορικά με τη σχέση της με τον κατηγορούμενο αλλά και τα όσα αφορούν τις επίδικες κατηγορίες και θα πρέπει εξ αρχής να σημειώσουμε ότι η εντύπωση που έχουμε αποκομίσει είναι θετική. Προς τούτο έχουμε σταθμίσει κάθε αναφορά και απάντηση της και έχουμε διαπιστώσει, ως αποτέλεσμα εξονυχιστικής ανάλυσης της, ότι η μαρτυρία της αποτελεί ένα συμπαγές σύνολο, την οποία και αποδεχόμαστε, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ως αξιόπιστη. Συναφώς σημειώνουμε ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.1 χαρακτηριζόταν από αμεσότητα και σαφήνεια. Η μάρτυρας απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν και από τις δύο πλευρές με σταθερότητα. Αν και τα γεγονότα, στα οποία έκανε αναφορά, της προκαλούσαν αναστάτωση και φόβο, εντούτοις δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε υπερβολή στα λεγόμενα της. Αντιθέτως, με λεπτομέρεια αναφέρθηκε στα περιστατικά της υπόθεσης και τα όσα βίωσε, χωρίς να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση. Ειδικότερα, παρατηρούμε ότι η Μ.Κ.1 κατέθεσε με συνέπεια και συνοχή αναφορικά με όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και παρέμεινε ακλόνητη στις θέσεις της. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στο περιστατικό ημερομηνίας 5.12.2019 και τα όσα επακολούθησαν, όπως και στο μετέπειτα περιστατικό της 23.12.

1. Περαιτέρω αναφορά έγινε στην επίσκεψη του κατηγορούμενου στο κομμωτήριο της στις 31.12.2019 και τα όσα έλαβαν χώρα αφότου ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος. Αν και η ανάκληση των απειλών που δεχόταν από τον κατηγορούμενο της προκαλούσε ανησυχία, έκανε ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές, παραθέτοντας λεπτομέρειες. Τέλος, η μάρτυρας κατέθεσε με πληρότητα στο Δικαστήριο για τα όσα αφορούσαν τη ρίψη χειροβομβίδας στο κομμωτήριο της και τα όσα είχαν προηγηθεί σε σχέση με την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 11.3.2020 και την αποστολή των επιστολών προς τον Γενικό Εισαγγελέα ημερομηνίας 12.3.2020 και 9.10.
2. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε, από την Υπεράσπιση, προς το σκοπό κλονισμού της αξιοπιστίας της Μ.Κ.1, αφενός στο γεγονός της μη αποκάλυψης της ερωτικής σχέσης που είχε με τον κατηγορούμενο στις αρχικές της καταθέσεις, αφετέρου στη συνέχιση της σχέσης της με τον κατηγορούμενο μετά την τοποθέτηση βόμβας στο όχημα της. Έχουμε εξετάσει τα ζητήματα αυτά και σημειώνουμε ότι οι εξηγήσεις που δόθηκαν από την Μ.Κ.1 επί τούτων ικανοποιούν πλήρως το Δικαστήριο. Ο φόβος από τον οποίο διακατεχόταν η μάρτυρας, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη τις απειλές που δεχόταν από τον κατηγορούμενο, το γεγονός ότι την παρακολουθούσε και κάποιες φορές ήταν βίαιος και πιεστικός, δικαιολογούν απόλυτα τη στάση της αυτή. Παρομοίως, η εξήγηση που δόθηκε από την Μ.Κ.1, ως προς τη σταδιακή αποκάλυψη της πραγματικής της σχέσης με τον κατηγορούμενο στην Αστυνομία, ήτοι η ανησυχία της ως προς τις ενδεχόμενες ενέργειες του πρώην συζύγου της για την κηδεμονία του παιδιού τους, κρίνεται επαρκώς ικανοποιητική. Η μαρτυρία της Μ.Κ.1, σε σχέση με το περιεχόμενο των τεκμηρίων/επικοινωνιών της με τον κατηγορούμενο, ήταν συμπαγής, ενώ η ίδια παρέθεσε στο Δικαστήριο όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σε σχέση με τις συνθήκες αποθήκευσης και εξαγωγής των μηνυμάτων, με τρόπο ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιείται επί τω ότι τα τεκμήρια αυτά αποτυπώνουν επικοινωνία της με τον κατηγορούμενο. Στο ίδιο πλαίσιο, δεν έχουμε αμφιβολία ότι τα προφίλ στην εφαρμογή Instagram που εμφαίνονται στα εν λόγω τεκμήρια ανήκουν στον κατηγορούμενο. Στην κρίση μας αυτή, λαμβάνουμε υπόψη το περιεχόμενο των μηνυμάτων (βλέπε ενδεικτικά σελίδες 13,15, 27 και 29 του Τεκμηρίου 14, σελίδες 1, 5 -7 του Τεκμηρίου 15, όπως και τα Τεκμήρια 16 και 17 όπου γίνονται αναφορές «εγώ είμαι ο Πέτρος») και την ύπαρξη φωτογραφίας του κατηγορούμενου στους λογαριασμούς αυτούς. Σε σχέση με το θέμα αυτό, αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.1 ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν διατηρούσε αυτούς τους λογαριασμούς και όχι ότι η εν λόγω επικοινωνία δεν έγινε με τον κατηγορούμενο. Συναφώς δε, σημειώνεται ότι υποβλήθηκε στην μάρτυρα ότι η ίδια επέλεξε όσα θεωρούσε αρκετά για την υπόθεση, ενώ παρέλειψε να παρουσιάσει τα μηνύματα τα οποία αποτυπώνονται στο Τεκμήριο
3. Σε σχέση με το θέμα αυτό, η μάρτυρας ανέφερε πως τα εν λόγω μηνύματα δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο λόγω του αισχρού περιεχόμενου τους. Εξήγησε δε, με τρόπο που ικανοποιεί το Δικαστήριο, ότι με την εν λόγω επικοινωνία προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο και να διατηρεί τον κατηγορούμενο ήρεμο. Σε κάθε περίπτωση, ανατρέχοντας στο Τεκμήριο 19 εύκολα διαπιστώνει κανείς τον φόβο από τον οποίο διακατείχετο η Μ.Κ.1 κατά τον επίδικο χρόνο (σχετικά τα μηνύματα ημερομηνίας 19.1.2020, 21.1.2020 και 22.1.2020). Αξίζει, τέλος, να υποδειχθεί πως, επί ουσιαστικών αναφορών της, η Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της, ενώ αρκετές θέσεις που προωθήθηκαν από τον κατηγορούμενο στην ένορκη του μαρτυρία δεν τέθηκαν στην μάρτυρα προκειμένου να τοποθετηθεί. Στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε κατωτέρω κατά το στάδιο της αξιολόγησης του Μ.Υ.
4. Σε γενικότερο πλαίσιο, η όλη εικόνα της Μ.Κ. 1, το συγκροτημένο της σκέψης της, η απουσία υπερβολής στα λεγόμενα της, η ποιότητα της μαρτυρίας της και η αυθεντικότητα και γνησιότητα της, ειδωμένα, πάντοτε, μέσα στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε από τις δυο πλευρές, δεν μας αφήνουν οποιαδήποτε αμφιβολία για το αξιόπιστο της μαρτυρίας της και το ασφαλές να βασιστούμε στη μαρτυρία της. Εξαίρεση σε τούτο αποτελεί η θέση της ότι στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 13 απεικονίζεται ο κατηγορούμενος. Αν και δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε διάθεση της μάρτυρας να ψευσθεί, η γνώμη της μάρτυρα δεν υιοθετείται από το Δικαστήριο, το οποίο, αφού εξέτασε τις εν λόγω φωτογραφίες, δεν μπορεί να διαπιστώσει κάτι τέτοιο. Αποδεχόμαστε επίσης τη μαρτυρία των Μ.Κ.2, 3 και 4, αδελφών της Μ.Κ. 1, σε σχέση με τα όσα αυτοί ανέφεραν ότι γνώριζαν για τη σχέση της με τον κατηγορούμενο, αφού κατέθεσαν με αντικειμενικότητα και σαφήνεια. Δεν θεωρούμε, όμως, ότι το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας τους παρέχει ουσιαστική βοήθεια προς το Δικαστήριο για σκοπούς εξαγωγής συμπερασμάτων. Αξίζει δε να σημειωθεί πως η μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία από την Υπεράσπιση, αφού η αντεξέταση τους περιορίστηκε στην υποβολή διευκρινιστικών, κυρίως, ερωτήσεων. Σε σχέση με τους Μ.Κ. 1, 2, 3 και 4 δεν μας διαφεύγει η ύπαρξη κάποιων ανακριβειών στη μαρτυρία τους. Δεν θεωρούμε, όμως, ότι τα σημεία αυτά πλήττουν με οποιοδήποτε ουσιαστικό τρόπο την αξιοπιστία των εν λόγω μαρτύρων. Άλλωστε, η παράθεση μαρτυρίας δεν αποτελεί εξέταση μνήμης ενός μάρτυρα. Δεν εντοπίζουμε, σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους, διάθεση τους να ψευσθούν ή να παραπλανήσουν το Δικαστήριο με πλασματικά γεγονότα. Αναφορικά με τους Μ.Κ.5 και 6 αναφέρουμε, ως γενικό σχόλιο, ότι αυτοί άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο αφού προσήλθαν στο Δικαστήριο για να αναφερθούν στις ενέργειες τους κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και έπραξαν τούτο με σαφήνεια και σταθερότητα. Σαφώς, η μαρτυρία τους περιορίζεται σε αυτό τους το έργο, χωρίς να επεκτείνεται σε παροχή γνώμης και συμπερασμάτων από τους μάρτυρες. Αμφότερους τους Μ.Κ.5 και 6 τους αξιολογούμε ως αξιόπιστους, αποδεχόμενοι, τα λεγόμενα τους, σημειώνοντας την ίδια στιγμή ότι οι θέσεις που προωθήθηκαν από τον κατηγορούμενο, κατά την ένορκη μαρτυρία του, αναφορικά με τη διερεύνηση της υπόθεσης δεν υποβλήθηκαν σε αυτούς, κατά την αντεξέταση, προκειμένου να τοποθετηθούν επί αυτών. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας λάβαμε υπόψη και το τι προέταξε η Υπεράσπιση ως μαρτυρία και εκδοχή. Ως αρχικό σχόλιο, παρατηρούμε, για τους λόγους που θα εξηγήσουμε πιο κάτω, ότι η Υπεράσπιση δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο για τα όσα προβλήθηκαν ως προς το κίνητρο της Μ.Κ. 1, αναφορικά με την υποβολή της καταγγελίας της, ήτοι η αγάπη και ζήλια της για τον κατηγορούμενο. Αντιφατική δε, χαρακτηρίζεται η στάση του κατηγορούμενου, ο οποίος ενώ παρουσιάζει την Μ.Κ. 1 ως ένα ευγενικό και ευαίσθητο άτομο, την ίδια στιγμή αποδίδει στην ίδια ότι προέβηκε σε ψευδή καταγγελία εναντίον του, με την οποία, μάλιστα, συνέχιζε να διατηρεί ερωτική σχέση. Όπως προκύπτει από τη σύνοψη της μαρτυρίας του Μ.Υ. 1, η βασικότερη θέση του, σε σχέση με τις επίδικες κατηγορίες του εμπρησμού, ήταν η συνέχιση της ερωτικής του σχέσης με την Μ.Κ.
5. Διερωτάτο, κατά τη μαρτυρία του, πως ήταν δυνατόν μια γυναίκα που υπέστηκε κάτι τέτοιο, να συνεχίζει να συνευρίσκεται μαζί του ερωτικά και άλλως πως. Σε σχέση δε, με τη ρίψη της χειροβομβίδας, υποστήριξε ότι, με δεδομένη την απόσυρση του παραπόνου της Μ.Κ. 1, ο ίδιος δεν είχε κίνητρο να ενεργήσει κατ' αυτό τον τρόπο. Ως προς το πρώτο σκέλος, επαναλαμβάνουμε, έστω φορτικά, ότι οι θέσεις της Μ.Κ. 1, ως προς τους λόγους συνέχισης της μεταξύ τους σχέσης, μας έχουν ικανοποιήσει. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος, σημειώνουμε ότι κατά τον χρόνο ρίψης της χειροβομβίδας, η υπόθεση ακόμα εκκρεμούσε και μάλιστα ήταν ορισμένη τρείς ημέρες αργότερα, με τρόπο ώστε η επί του προκειμένου θέση του Μ.Υ. 1 να μην πείθει. Διερωτάται, επίσης, κανείς, γιατί ο Μ.Υ. 1 ένιωσε την ανάγκη να ρωτήσει την Μ.Κ. 1 εάν πίστευε ότι αυτός ευθυνόταν για τον εμπρησμό και εάν το πρόσωπο στη φωτογραφία που εξασφαλίστηκε την ημέρα ρίψης της χειροβομβίδας του έμοιαζε. Η έγνοια του αυτή σίγουρα δεν συνάδει με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του περί μη εμπλοκής του, όπως ούτε και με τους υπαινιγμούς που άφηνε ως προς το ότι στόχος της πυρκαγιάς ήταν το διπλανό αυτοκίνητο ή ότι η χειροβομβίδα είχε ριχθεί στο διπλανό κατάστημα του κομμωτηρίου (και τούτο σε αντίθεση με τα παραδεκτά γεγονότα). Σε ό,τι δε αφορά τους ισχυρισμούς του Μ.Υ. 1 περί διαφορών της Μ.Κ. 1 με Βούλγαρους, ανώνυμων τηλεφωνημάτων και ηχογράφησης ιατρών, ως το κίνητρο πίσω από τα δυο περιστατικά, δεν μπορεί παρά να λεχθεί ότι παρέμειναν στη σφαίρα της αοριστίας. Περαιτέρω, σημειώνουμε ότι η μαρτυρία του Μ.Υ. 1 χαρακτηριζόταν από ασάφεια και σύγχυση, ιδιαίτερα σε σχέση με το πότε ενημερώθηκε τόσο για τον εμπρησμό όσο και για την ρίψη της χειροβομβίδας. Αντιφατικές ήταν επίσης οι θέσεις που προώθησε σε σχέση με την έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 11.3.
6. Σε σχέση με το θέμα αυτό, σημειώνουμε ότι στην ανακριτική του κατάθεση ημερομηνίας 7.11.2020 (Τεκμήριο 11), ο Μ.Υ.1 αναφέρει πως ενημερώθηκε για την έκδοση του διατάγματος από τον τότε δικηγόρο του XXXXX Λουκά, ο οποίος είχε καταλήξει σε συμφωνία με τον δικηγόρο της Μ.Κ. 1, XXXXX Χρίστου. Παρόλα αυτά, στην δια ζώσης μαρτυρία του, αρχικά υποστήριξε ότι η συνεννόηση για την έκδοση του διατάγματος έγινε μεταξύ των δικηγόρων, οι οποίοι ζήτησαν και έλαβαν από την πρώην σύζυγο του το ποσό των €5000 για τις εν λόγω υπηρεσίες, γεγονός για το οποίο ενημερώθηκε εκ των υστέρων. Στη συνέχεια, όμως, ανέφερε ότι η έκδοση του διατάγματος ήταν αποτέλεσμα συνεννόησης μεταξύ έτερου δικηγόρου εκ μέρους του, ήτοι του Τσολακίδη, και του XXXXX Χρίστου, και ότι ενημερώθηκε περί τούτου από τον πρώτο. Αξιοσημείωτο είναι, περαιτέρω, το γεγονός ότι αρκετές θέσεις που προωθήθηκαν από τον Μ.Υ. 1 κατά την ένορκη του μαρτυρία δεν υποβλήθηκαν στους Μ.Κ. κατά την αντεξέταση τους, με αποτέλεσμα τέτοιες αναφορές να μην μπορούν να τύχουν της δέουσας αξιολόγησης (βλέπε Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Αcuac Inc

(2002)1 A.A.Δ. 1527 και Tekinder Pal ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Ενδεικτικά και μόνο, σημειώνουμε ως τέτοιες τον ισχυρισμό του επί τω ότι αποχώρησε από την εκδήλωση ημερομηνίας 5.12.2019 για λόγους που αφορούσαν το ανήλικο παιδί του και όχι από ζήλια και ότι έφυγε από το σπίτι της Μ.Κ. 1 προτού η ίδια επιστρέψει, όπως ούτε και ότι κατά την περίοδο 24.12.2019 - 6.1.2020 απουσίαζε με το ανήλικο παιδί του στο χωριό. Οι εν λόγω θέσεις κρίνονται ως εκ των υστέρων σκέψεις, οι οποίες προωθήθηκαν αφενός για να αποκλειστεί το όποιο κίνητρό του να στραφεί εναντίον της Μ.Κ. 1, αφετέρου για να διαψεύσει την Μ.Κ. 1 ως προς τη συνάντηση τους στις 31.12.

1. Το ίδιο ισχύει για το ότι η ίδια η Μ.Κ. 1 αποφάσισε να αποσύρει το παράπονο της χωρίς να δεχθεί οποιαδήποτε πίεση από αυτόν, για το ότι ο ίδιος βοηθούσε οικονομικά την Μ.Κ. 1, όπως και το ότι ο λόγος διακοπής της σχέσης τους ήταν η ζήλια, η πίεση και ο έλεγχος της Μ.Κ. 1 προς αυτόν. Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνουμε επίσης τη θέση του Μ.Υ. 1 αναφορικά με προβλήματα υγείας της Μ.Κ. 1, καθώς και ότι η ίδια προχώρησε με την καταγγελία εναντίον του, παρά την επιθυμία της να αποσύρει το παράπονο της, φοβούμενη το ενδεχόμενο άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον της. Παρομοίως, οι θέσεις που προώθησε ο Μ.Υ. 1, αναφορικά με στιχομυθίες που είχε με διάφορα μέλη της Αστυνομίας και για την ύπαρξη κάμερας σε παρακείμενη πολυκατοικία, η οποία θα βοηθούσε στην εξιχνίαση της υπόθεσης, δεν τέθηκε στον Μ.Κ. 6, ο οποίος σύμφωνα με τον κατηγορούμενο ήταν εξ' αρχής μέλος της ανακριτικής ομάδας. Αξιοσημείωτο δε, είναι πως μια τέτοια θέση δεν προβάλλεται σε οποιαδήποτε ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, ενώ κάτι τέτοιο θα ήταν αναμενόμενο υπό τις περιστάσεις. Με αναφορά στις ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τον Μ.Υ. 1, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε ότι η θέση του ότι δεν έδωσε στην αστυνομία την ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 24.9.2020 (Τεκμήριο 8), δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως συγκρουόμενη με τα παραδεκτά γεγονότα. Εξετάζοντας, περαιτέρω, το περιεχόμενο των καταθέσεων, διαπιστώνουμε ότι αυτό δεν συνάδει με κάποιους ισχυρισμούς που ο Μ.Υ. 1 προώθησε κατά την ένορκη του μαρτυρία. Τέτοιο φαινόμενο προκύπτει σε σχέση με τον ισχυρισμό του περί γνωριμίας του με την Μ.Κ. 1 τον Μάιο του 2018, μέσω κάποιας κοινής γνωστής (ενώ στην κατάθεση του Τεκμήριο 11 αναφέρει ότι γνωρίστηκαν αρχές του 2019 μέσω του αδελφού της), ότι ο ίδιος δεν ήταν ζηλιάρης (ενώ στην ίδια κατάθεση αναφέρει ότι σε κάποιο στάδιο η Μ.Κ. 1 ήθελε να χωρίσουν γιατί ο ίδιος ήταν λίγο ζηλιάρης και πιεστικός), ότι για τις εργασίες που έκανε για την Μ.Κ. 1 δεν ζήτησε λεφτά (ενώ στην ίδια κατάθεση δηλώνει ότι η Μ.Κ. 1 τον πλήρωσε μέχρι το τελευταίο σεντ), το ότι από το 2018-2019 δεν ασχολήθηκε με το Instagram (ενώ στην εν λόγω κατάθεση αναφέρεται σε λογαριασμό που κατείχε το 2020), καθώς και για το ότι δεν χρησιμοποιούσε κινητά τηλέφωνα ενόσω ήταν κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές (ενώ στο Τεκμήριο 11 παραδέχεται κάτι τέτοιο). Παρατηρούμε, επίσης, ότι κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του, ο Μ.Υ. 1 έδιδε μακροσκελείς απαντήσεις, κάνοντας αναφορά σε άσχετα ζητήματα, αφήνοντας διάφορα υπονοούμενα και αποφεύγοντας να δώσει σαφείς και συγκεκριμένες απαντήσεις. Ιδιαίτερη αναφορά σε σχέση με το θέμα αυτό θα πρέπει να γίνει στη στάση που τήρησε αναφορικά με την επικοινωνία που είχε με την Μ.Κ. 1 μέσω διαφόρων τηλεφωνικών αριθμών και εφαρμογών. Όταν του υποδείχθηκαν τα τεκμήρια που παρουσίασε η Μ.Κ. 1, αρνήθηκε να απαντήσει επικαλούμενος το ευρωπαϊκό δίκαιο και πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με τηλεπικοινωνιακά δεδομένα. Στην πορεία, όμως, άλλαξε τη στάση του και ισχυρίστηκε ότι δεν αποκαλύφθηκαν τα ορθά μηνύματα και ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία από εταιρείες - παρόχους, ούτε από κάποιο εμπειρογνώμονα ώστε να αποδεικνύεται η αυθεντικότητα τους. Όταν δε, ρωτήθηκε πόσες κάρτες κινητής τηλεφωνίας χρησιμοποιεί, δέχθηκε ότι είχε αγοράσει και είχε στην κατοχή του περί τις 50 κάρτες, και τούτο σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του ημερομηνίας 24.9.2020 (βλέπε απάντηση 10 του Τεκμηρίου 10). Και ενώ επικαλείτο την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, ώστε να μην απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις που αφορούσαν το θέμα της επικοινωνίας, ο ίδιος παρουσίασε, ως Τεκμήριο 19, δέσμη μηνυμάτων που αντάλλαξε με την Μ.Κ. 1, όπου εντέχνως δεν εμφαίνεται ο αριθμός τηλεφώνου που χρησιμοποιούσε ο ίδιος συνομιλώντας μαζί της. Όταν δε, κατά την αντεξέταση του υποδείχθηκαν μηνύματα της Μ.Κ. 1 στο Τεκμήριο 19 από όπου προκύπτει ότι αυτή τελούσε υπό συνθήκες φόβου, απέφευγε να τοποθετηθεί προβάλλοντας διάφορες προφάσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του Μ.Υ. 1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εκτός στην έκταση που συνάδει με άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Η μαρτυρία του Μ.Υ.2 δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στην υπεράσπιση του κατηγορούμενου. Πέραν του ότι ήταν εμφανής η προσπάθεια του να βοηθήσει τον κατηγορούμενο - πατέρα του, με τη μαρτυρία του, πλείστες όσες θέσεις προώθησε δεν είχαν τεθεί στην Μ.Κ.1 κατά την αντεξέτασή της. Ως τέτοιες σημειώνονται, μεταξύ άλλων, η θέση του Μ.Υ.2 ότι ο ίδιος ζήτησε από την Μ.Κ.1 να αποχωρήσει από το κομμωτήριο μετά την πυρκαγιά, το ότι η Μ.Κ.1 έστελλε, μέσω του, χαιρετίσματα στον κατηγορούμενο, ενώ ο τελευταίος τελούσε υπό κράτηση, όπως και ότι η Μ.Κ. 1 του υπέδειξε φωτογραφία στον ηλεκτρονικό υπολογιστή σε σχέση με την ρίψη χειροβομβίδας, λέγοντάς του ότι το πρόσωπο στο αυτοκίνητο δεν ήταν ο κατηγορούμενος. Στο ίδιο πλαίσιο σημειώνουμε και τη θέση του Μ.Υ.2 επί τω ότι η Μ.Κ.1 είχε επισκεφθεί τον κατηγορούμενο στο χωριό του τις μέρες της Πρωτοχρονιάς του
2. Ο εν λόγω ισχυρισμός όχι μόνο δεν προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο, αλλά έρχεται σε αντίθεση με τα λεγόμενα του Μ.Υ. 1 ο οποίος υποστήριξε πως βρισκόταν με το μωρό του στο χωριό του από τις 24 Δεκεμβρίου 2019 μέχρι και τις 6 Ιανουαρίου 2020 και δεν είχε οποιαδήποτε συνάντηση με την παραπονούμενη. Αξίζει επίσης να λεχθεί πως τα όσα ο Μ.Υ. 2 ανέφερε για τη σχέση του κατηγορούμενου με την Μ.Κ.1 αποτελούν την προσωπική του άποψη και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να προσδώσουμε σε αυτά οποιαδήποτε βαρύτητα. Μελετώντας τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, διαπιστώνουμε, περαιτέρω, ότι η θέση του ότι η Μ.Κ.1 τον κρατούσε στο κομμωτήριο προκειμένου να ενημερώνεται για τον κατηγορούμενο, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την δεδηλωμένη άγνοια του για τους λόγους σύλληψης του κατηγορούμενου, τους λόγους που αφέθηκε ελεύθερος σε κάποιο στάδιο και πότε έγινε αυτό, όπως και πότε τέλειωσε η σχέση του πατέρα του με την Μ.Κ.
3. Και όλα αυτά, δεδομένης της έτερης θέσης του ότι, ενόσω ο πατέρας του βρισκόταν στη φυλακή, τον επισκεπτόταν συχνά και είχε πολύ καλές σχέσεις μαζί του. Έχοντας, τέλος, υπόψη τη θέση της Μ.Κ.1 περί αποστολής των επιστολών ημερομηνίας 12.3.2020 και 9.10.2020 στον Γενικό Εισαγγελέα, αναφορικά με την αδυναμία της να παραστεί ως μάρτυρας εναντίον του κατηγορούμενου, η οποία και δεν αμφισβητήθηκε, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Μ.Υ.2 περί πρόθεσης της να αποσύρει το παράπονο εναντίον του κατηγορούμενου, η οποία δεν υλοποιήθηκε λόγω της ανησυχίας της για ενδεχόμενη ποινική δίωξη εναντίον της. Συνακόλουθα της ως άνω λεπτομερούς αξιολόγησης της ενώπιον μας τεθείσας μαρτυρίας, καταλήγουμε σε ευρήματα ανάλογα των παραδεκτών γεγονότων και της αποδεκτής μαρτυρίας, τα οποία συνοψίζονται ως ακολούθως: Η Μ.Κ. 1 είναι επιχειρηματίας και διατηρεί κομμωτήρια με την επωνυμία XXXXX. Το ένα βρίσκεται στην οδό XXXXX αρ. 80 και το δεύτερο σε εμπορικό κέντρο. Είναι η ιδιοκτήτρια της εταιρείας και μοναδική μέτοχος σε αυτήν. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2018 η Μ.Κ. 1 γνώρισε τον κατηγορούμενο. Αρχικά η σχέση τους ήταν φιλική και στην πορεία εξελίχθηκε σε ερωτική. Σε άγνωστη ημερομηνία περί τον Αύγουστο με Σεπτέμβριο του 2019 η Μ.Κ. 1 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο και αφού του ανέφερε ότι θα μετέβαινε σε επαγγελματικό ταξίδι εκτός Κύπρου, αυτός ενοχλήθηκε και της είπε «εννα σε κρούσω, εννα σε διαλύσω τζιαι εσένα τζιαι το αυτοκίνητο και την δουλειά σου, ενήξερεις ποιος είμαι εγώ». Στις 5.12.2019, διοργανώθηκε εκδήλωση στο κομμωτήριο της Μ.Κ. 1, από όπου ο κατηγορούμενος έφυγε θυμωμένος λόγω του ότι η Μ.Κ. 1 συνομιλούσε με πελάτες. Μετά το πέρας της εκδήλωσης, περίμενε την Μ.Κ. 1 στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου η τελευταία διέμενε. Αφού είχαν έντονη συζήτηση, ο κατηγορούμενος την χτύπησε στη μύτη με αποτέλεσμα να αιμορραγεί. Έκτοτε, ο κατηγορούμενος της απέστελλε μηνύματα, ενώ για 2-3 ημέρες πριν από την 23.12.2019 δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί της. Στις 23.12.2019 και περί ώρα 4:30, σημειώθηκε πυρκαγιά στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διαμένει η Μ.Κ.
4. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα και η εστία της πυρκαγιάς βρισκόταν εξωτερικά του οχήματος της Μ.Κ. 1, με αρ. εγγραφής XXXXX89, το οποίο υπέστηκε ανεπανόρθωτες ζημιές και καταστράφηκε ολοσχερώς. Από την πυρκαγιά προκλήθηκαν ζημιές στα παρακείμενα οχήματα με αρ. εγγραφής XXXXX80, XXXXX59 και XXXXX97 και στο κτίριο της πολυκατοικίας. Πιο συγκεκριμένα, από την πυρκαγιά καταστράφηκαν ολοσχερώς τα οχήματα με αρ. εγγραφής XXXXX89 και XXXXX
5. Η ζημιά στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX89 ανέρχεται σε €22,000 και στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX80 ανέρχεται σε €18,
6. Η συνολική ζημιά στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX59 ανέρχεται σε €43,000 και αυτή στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX97 ανέρχεται σε €12,
7. Η συνολική ζημιά στο κτίριο της Πολυκατοικίας ανέρχεται σε €15,
8. Οι ιδιοκτήτες των οχημάτων δεν έχουν διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο και δεν υποπτεύονται οποιοδήποτε για τον εμπρησμό των οχημάτων τους. Την 23.12.2019 λήφθηκε κατάθεση από την Μ.Κ. 1 η οποία εξέφρασε υποψίες αναφορικά με τον κατηγορούμενο σε σχέση με τον εμπρησμό του οχήματος της. Εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Ενώ ο κατηγορούμενος καταζητείτο από την Αστυνομία, στις 31.12.2019 επισκέφθηκε την Μ.Κ. 1 θέλοντας να μάθει τι είχε αναφέρει η τελευταία στην Αστυνομία και εάν είχε αναφέρει το όνομα του στην Αστυνομία γιατί, ως ενημερώθηκε, καταζητείτο. Στις 9.1.2020 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από την Αστυνομία και στις 10.1.2020 αφέθηκε ελεύθερος. Κατά την εν λόγω ημερομηνία επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Μ.Κ. 1 αναφέροντας της ότι «όλα τέλειωσαν και να μην τολμήσεις να δώσεις ξανά κατάθεση εναντίον μου ή να δώσεις το όνομα μου στην Αστυνομία γιατί είσαι τελειωμένη». Σε δε συνάντηση που είχαν την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι αυτός έκαψε το αυτοκίνητο της, περιγράφοντας και τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε. Σε έτερη ημερομηνία, εντός του Ιανουαρίου του έτους 2020, ενώ η Μ.Κ. 1 βρισκόταν σε καφετέρια με φιλικό της πρόσωπο, ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί της, λέγοντας της ότι γνώριζε που βρισκόταν και ότι αν δεν έφευγε σε πέντε λεπτά θα περνούσε με το καλασνικοφ να τους καθαρίσει. Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικών επικοινωνιών που είχε η Μ.Κ. 1 με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος της ανέφερε ότι θα βάλει βόμβα κάτω από το αυτοκίνητο της, ότι θα της κάψει το διαμέρισμα και θα της τα διαλύσει όλα. Επίσης, της ανέφερε ότι θα μπλέξει εάν δεν είναι μαζί του και θα της κάνει κακό. Στις 9.2.2020 και ώρα 12:50 η Μ.Κ. 1 έλαβε κλήση από τον κατηγορούμενο ο οποίος της είπε «είσαι τελειωμένη, είσαι τελειωμένη» και έκλεισε το τηλέφωνο. Σε σχέση με τα περιστατικά της 23.12.2019 και τον εμπρησμό, καταχωρήθηκε, εναντίον του κατηγορούμενου, η ποινική υπόθεση με αρ. 315/2020, στην οποία ο ίδιος ήταν κατηγορούμενος και η Μ.Κ. 1 βασική μάρτυρας κατηγορίας. Στα πλαίσια της εν λόγω ποινικής υπόθεσης, ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση μέχρι 6.7.2020, οπότε και αφέθηκε ελεύθερος. Κατά την επίδικη περίοδο, ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε διάφορους αριθμούς τηλεφώνου και διατηρούσε διάφορα προφίλ στην εφαρμογή Instagram (βλέπε Τεκμήρια 14-17). Κατά τη διάρκεια της κράτησης του, στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης ποινικής υπόθεσης, ο κατηγορούμενος επικοινωνούσε με την Μ.Κ. 1 μέσω μηνυμάτων και των εφαρμογών Whatsapp και Instagram αναφορικά με την πορεία της υπόθεσης και την παρουσία της ως μάρτυρα κατηγορίας. Στις 11.3.2020, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε, στα πλαίσια της Αίτησης με αρ. 650/20, διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον κατηγορούμενο να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με την παραπονούμενη και να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων. Κατά παράβαση του διατάγματος, σε διάφορες ημερομηνίες μετά την έκδοση του διατάγματος, ο κατηγορούμενος απέστελλε στην Μ.Κ. 1 διάφορα μηνύματα στο κινητό της τηλέφωνο, τα οποία αφορούσαν, μεταξύ άλλων, την πορεία της υπόθεσης με αρ. 315/
9. Με επιστολή της ημερομηνίας 12.3.2020, η Μ.Κ. 1 απέστειλε επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα λέγοντας ότι είναι αδύνατο να παραστεί στο Δικαστήριο και να προβεί σε μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου. Το ίδιο έπραξε και με έτερη επιστολή της ημερομηνίας 9.10.
10. Στις 21.5.2020 ο κατηγορούμενος απέστειλε στην Μ.Κ. 1 γραπτό μήνυμα από κινητό τηλέφωνο και της ανέφερε ότι εάν ο Γενικός Εισαγγελέας λάβει χειρόγραφη επιστολή ότι έχουν σχέση, η ίδια δεν θα κληθεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Στις 6.7.2020, ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος και συνέχισε να αποστέλλει μηνύματα στην Μ.Κ. 1, προσπαθώντας να την αποτρέψει από του να παραστεί στο Δικαστήριο και να καταθέσει εναντίον του. Η εν λόγω υπόθεση ήταν ορισμένη στις 17.9.
11. Στις 14.9.2020 και περί ώρα 4:22 ρίχθηκε και εξερράγη μπροστά από το κατάστημα όπου στεγάζεται το κομμωτήριο της Μ.Κ. 1 στην οδό XXXXX αρ. 80, πλήρης αμυντική εργοστασιακή χειροβομβίδα ARGES 73, ελληνικής κατασκευής και προέλευσης, η οποία περιέχει 40 γραμμάρια πενταπλαστίτη, δηλαδή εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος, και 2500 σφαιρίδια εμποτισμένα σε πλαστικό. Η εν λόγω χειροβομβίδα είναι στρατιωτικού τύπου και η εισαγωγή, κατοχή, αποθήκευση, μεταφορά και χρήση της χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής απαγορεύεται. Το είδος αυτό της χειροβομβίδας κατέχεται και χρησιμοποιείται από την Εθνική Φρουρά. Από τη ρίψη της χειροβομβίδας και ως αποτέλεσμα κακόβουλης ενέργειας, προκλήθηκαν ζημιές στο κτιριακό συγκρότημα και στις γυάλινες προθήκες των δύο καταστημάτων στην είσοδο του κτιρίου. Οι ζημιές αυτές ανέρχονται στο ποσό των €25,
12. Οι ιδιοκτήτριες του κτιρίου δεν έχουν διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο και ουδέποτε δέχθηκαν απειλές εναντίον της περιουσίας τους ή της σωματικής τους ακεραιότητας. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τον XXXXX Μακρίδη, ιδιοκτήτη του διπλανού καταστήματος. Στις 26.10.2020, ο κατηγορούμενος απέστειλε μήνυμα στην Μ.Κ. 1, μέσω του προφίλ του στο Instagram XXXXX, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, «σε καταλαβαίνω αν νομίζεις γλύτωσες τα χειρότερα μαζί μου με να με διαγράφεις. Έρχονται πολλά χειρότερα για ούλλους μας XXXXX μου». Η Μ.Κ. 1 δεν δέχθηκε απειλή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, ούτε είχε διαφορές με κανένα, είτε σε προσωπικό, είτε σε επαγγελματικό επίπεδο. Τα όσα είπε ο κατηγορούμενος στην Μ.Κ. 1 και τυγχάνουν καταγραφής ανωτέρω, της προκάλεσαν φόβο και τρόμο. Αναφορικά με τις επίδικες κατηγορίες κρίνουμε αναγκαία μια σύντομη αναφορά στα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Το αδίκημα της απόπειρας καταστροφής περιουσίας (1η κατηγορία) στηρίζεται στο άρθρο 325 του Κεφ. 154, τα συστατικά στοιχεία του οποίου είναι: i. Η παράνομη, ii. με σκοπό καταστροφής ή πρόκλησης ζημιάς, iii. τοποθέτηση εκρηκτικής ύλης σε οποιοδήποτε χώρο. Σε σχέση με το αδίκημα της χρήσης εκρηκτικών υλών κατά παράβαση του άρθρου 4

(1)(ε)

(4)(ζ) του Κεφ. 54 (2η κατηγορία) απαιτείται να καταδειχθούν: i. Η χρήση ή η απόπειρα χρήσης, ii. οποιασδήποτε εκρηκτικής ύλης, iii. χωρίς να είναι κάτοχος άδειας ή έγκρισης του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (γεγονός για το οποίο ο ίδιος φέρει το βάρος απόδειξης). Σε σχέση με το αδίκημα του εμπρησμού μηχανοκίνητου οχήματος και κτιρίου κατά παράβαση του Άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (7η και 8η κατηγορία), απαιτείται να αποδειχθεί: Η εσκεμμένη και παράνομη i. Πρόκληση φωτιάς, ii. σε οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα ή κτίριο. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του Άρθρου 324 του Κεφ. 154 (κατηγορίες υπ. αρ. 3, 9 - 13) είναι: i. η καταστροφή ή η πρόκληση ζημιάς ii. σε περιουσία iii. με εσκεμμένη (εκούσια) και παράνομη πράξη του αδικοπραγούντος. Η παράγραφος

(3)του άρθρου 324 προνοεί ότι προκειμένου για κατοικία ή σκάφος, αν η βλάβη προκαλείται από την έκρηξη εκρηκτικής ύλης, και αν στην κατοικία ή στο σκάφος βρίσκεται οποιοδήποτε πρόσωπο, ή η καταστροφή ή η βλάβη θέτει πράγματι σε κίνδυνο τη ζωή οποιουδήποτε προσώπου, ο υπαίτιος είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή διά βίου φυλάκισης. Σε σχέση με το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, εκείνο που χρειάζεται να αποδειχθεί είναι η εσκεμμένη πρόκληση ζημίας. Εσκεμμένη σημαίνει εκούσια και εκ προθέσεως (deliberately and intentionally). Η λέξη εκούσια προϋποθέτει ότι ο κατηγορούμενος ενεργεί με επίγνωση του τι διαπράττει, δηλαδή πρέπει να έχει την πρόθεση να διαπράξει το συγκεκριμένο αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Το εκούσιο της πράξης εξυπακούεται αν αυτή γίνεται με αδιαφορία ως προς τις συνέπειες της (recklessly) και η ζημιά είναι η φυσική της συνέπεια (βλ. Archbold (έκδοση 2000), στην παράγραφο 17-47). Μελέτη των διατάξεων του άρθρου 91Α επί του οποίου στηρίζονται οι κατηγορίες με αρ. 4, 15, 16, 17 και 19 καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απειλής είναι τα πιο κάτω: i. Ο κατηγορούμενος απειλεί τον παραπονούμενο για άσκηση βίας εναντίον του ή παράνομη πράξη ή παράλειψη και ii. Ο κατηγορούμενος προκαλεί τρόμο ή ανησυχία στον παραπονούμενο. Στην υπόθεση Νετζιήπ v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 1 λέχθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ' αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού. Αναφορικά με το αδίκημα της ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές, στο οποίο αφορά η 6η κατηγορία, αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση το άρθρο 137 του Κεφ. 154, προκειμένου αυτό να στοιχειοθετηθεί θα πρέπει πέραν της ίδιας της πράξης ανυπακοής, να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή προς το διάταγμα του δικαστηρίου δηλαδή, θα πρέπει να αποδειχτεί και η πρόθεση παρακοής (βλ. μεταξύ άλλων Ελένη Κωνσταντίνου ν. Κώστα Ξιούρου, Έφεση Αρ. 3/2012, ημερομηνίας 9.5.2014 και Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309). Τα πιο πάνω έπονται, βέβαια, της απόδειξης του αυτονόητου, δηλαδή του γεγονότος ότι o κατηγορούμενος έχει γνώση του διατάγματος (βλ. Police v. Kyriakides

(1988)2 C.L.R. 172). Το αδίκημα της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία, επί του οποίου στηρίζονται οι κατηγορίες με αρ. 5, 14 και 18, καθορίζεται στο άρθρο 122 του Κεφ. 154, το οποίο προβλέπει τα εξής: «122. Όποιος προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη- (α) προορισμένη ή η οποία είναι ενδεχόμενο να αποτρέψει κάποιο πρόσωπο από το να ενεργήσει με οποιαδήποτε δικαστική ιδιότητα ή με οποιοδήποτε τρόπο ως συνήγορος, μάρτυρας ή διάδικος σε δικαστική διαδικασία (β) προορισμένη ή η οποία είναι ενδεχόμενο να παρεμποδίσει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία ή οποιαδήποτε αστυνομική έρευνα που διεξάγεται με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας ή έρευνα που διεξάγεται με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι, λοιπόν, τα ακόλουθα: i. Ο κατηγορούμενος να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη. ii. Η πράξη αυτή να είναι προορισμένη ή να ενδέχεται να αποτρέψει κάποιο πρόσωπο από το να ενεργήσει με οποιαδήποτε δικαστική ιδιότητα ή με οποιοδήποτε τρόπο ως συνήγορος, μάρτυρας ή διάδικος σε δικαστική διαδικασία (στην περίπτωση της 5ης και 18ης κατηγορίας), iii. Ή η πράξη αυτή να είναι προορισμένη ή να ενδέχεται να παρεμποδίσει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει οποιαδήποτε αστυνομική έρευνα που διεξάγεται με σκοπό έναρξης δικαστικής διαδικασίας ή έρευνα που διεξάγεται με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμο (στην περίπτωση της 14ης κατηγορίας). Περαιτέρω όσον αφορά το actus reus (αντικειμενική υπόσταση) του αδικήματος, ως προκύπτει από την υπόθεση Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ 249), όπου δόθηκε αναλυτική ερμηνεία του άρθρου 122(β), ερμηνεία που προφανώς ισχύει κατ' αναλογία και για το άρθρο 122(α), η λέξη «προορισμένη» έχει την έννοια της στόχευσης, δηλαδή του υπολογισμού στον οποίο προβαίνει κανείς ώστε η πράξη του να επιφέρει συγκεκριμένο, επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Εξετάζοντας, λοιπόν, τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκειμένου να κριθεί κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434), παρατηρούμε τα ακόλουθα: Αναφορικά με τις κατηγορίες υπ' αρ. 4, 15, 16, 17 και 19 που αφορούν το αδίκημα της απειλής, κρίνουμε ότι αυτές έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό αφού από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών, ο κατηγορούμενος απείλησε την Μ.Κ. 1 με τις συγκεκριμένες φράσεις, προκαλώντας σε αυτήν τρόμο. Η δε εν γένει συμπεριφορά του κατηγορούμενου, όπως διαφάνηκε από τη μαρτυρία της Μ.Κ. 1, ήταν τέτοια, ώστε οι εκφρασθείσες απειλές να έχουν πραγματικό έρεισμα και να δημιουργούν εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού (βλέπε Νετζιήπ ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). Κατά ανάλογο τρόπο, κρίνουμε ότι έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες με αρ. 14 και 18 που αφορούν το αδίκημα της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία κατά παράβαση του άρθρου 122(β) (η κατηγορία υπ' αρ. 14) και 122(α) (η κατηγορία υπ. αρ. 18) αφού, ως έχει διαφανεί, ο κατηγορούμενος προέβηκε στις συγκεκριμένες πράξεις που του αποδίδονται προκειμένου, στην μεν περίπτωση της 14ης κατηγορίας να επηρεάσει την αστυνομική έρευνα που διεξαγόταν με σκοπό την έναρξη δικαστικής διαδικασίας, στη δε περίπτωση της 18ης κατηγορίας, με σκοπό να αποτρέψει την Μ.Κ. 1 από το να ενεργήσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Σε σχέση με την κατηγορία υπ. αρ. 5 θα αναφερθούμε κατωτέρω εφόσον αυτή συνδέεται με την 1η κατηγορία. Η κατηγορία υπ. αρ. 6 έχει, επίσης, αποδειχθεί εφόσον, ως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ενώ ο κατηγορούμενος γνώριζε για την έκδοση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 11.3.2020 στην Αίτηση με αρ. 650/20 (Τεκμήριο 18), αυτός παρέλειψε να υπακούσει σε αυτό, αφού, μεταξύ των ημερομηνιών 12.2.2020-14.9.2020, ήρθε σε επικοινωνία με την Μ.Κ. 1. Σε ό,τι αφορά στις υπόλοιπες κατηγορίες, από τη μαρτυρία που έχει προσκομίσει η Κατηγορούσα Αρχή δεν προκύπτει άμεση μαρτυρία που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τη διάπραξη των αδικημάτων. Και τούτο υπό την έννοια της μη ύπαρξης μαρτυρίας από αυτόπτη μάρτυρα που να μαρτυρεί επί τούτου. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ήταν αποκλειστικά περιστατική. Έτσι, το καίριο ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι κατά πόσον έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος είναι ο δράστης, σε σχέση με τη διάπραξη των αδικημάτων που του αποδίδονται από την Κατηγορούσα Αρχή στις κατηγορίες με αρ. 1-3, και κατ' επέκτασην στην κατηγορία με. αρ. 5, όπως και στις κατηγορίες με αρ. 7-13. Η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας και πότε αποδεικνύει την ενοχή ενός κατηγορούμενου, αποτέλεσε αντικείμενο ανάλυσης σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Περιστατική είναι η μαρτυρία που προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του εγκλήματος. Αντιδιαστέλλεται δε, προς την άμεση μαρτυρία, δηλαδή τη μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του εγκλήματος και τον εγκληματία. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Vouniotis ν The Republic

(1975)2 C.L.R 34, όπου σημειώνεται ότι, επειδή τα περισσότερα ποι­νικά αδικήματα διαπράττονται στα κρυφά, το ζήτημα της πρόθεσης υπέχει ιδιαίτερης σπουδαιότητας διότι άμεση απόδειξη ενοχής του κατηγορούμενου είναι συχνά αδύνατο να εντοπιστεί και κατά κανόνα αναδεικνύεται ως εξυπακουόμενο γεγονός από όλα όσα τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και απαρ­τίζουν τα ευρήματα του (βλέπε επίσης Χατζηξενοφώντος κ.ά. ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 20/09, απόφαση ημερομηνίας 15.4.2013). Η περιστατική μαρτυρία δεν συνιστά μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας υποδεέστερης της άμεσης μαρτυρίας (βλέπε Δρουσιώτης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/12, απόφαση ημερομηνίας 18.7.2013) και όχι μόνο δεν υπάρχει προκατάληψη εναντίον της, αλλά τουναντίον, μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε καταδίκη (βλέπε Καλογήρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 44/2012, απόφαση ημερομηνίας 17.1.2013). Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας με τρόπο που το σωρευτικό της αποτέλεσμα να εδραιώνει με την προσήκουσα πειστικότητα την καταδίκη του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Γαβριήλ ν Κυπριακής Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 693, Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102). Όπως έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.41: «Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσον τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διάπραξε το αδίκημα.» Όταν, όμως, βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλέπε σύγγραμμα των Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές στις σελίδες 551-566 και το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, στις σελίδες 26 -36). Σχετική επί του προκειμένου είναι και η απόφαση στην Ανδρέας Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706 όπου τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσο μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά πού ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 104.» Εξετάζοντας την παρούσα υπόθεση και έχοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και έγινε αποδεκτή, κρίνουμε ότι δημιουργείται τέτοια συνοχή γεγονότων που καθιστά αναπόφευκτη την καταδίκη του κατηγορουμένου. Στη βάση των όσων καταγράφονται αμέσως πιο κάτω, κρίνεται ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε εκδοχή συμβατή μόνο με την ενοχή του κατηγορούμενου και αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα αφού:

1. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η Μ.Κ. 1 διατηρούσε ερωτική σχέση με τον κατηγορούμενο.
2. Η πυρκαγιά που τέθηκε στις 23.12.2019 στους χώρους στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διέμενε η Μ.Κ. 1 ήταν αποτέλεσμα κακόβουλης ενέργειας. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, η φωτιά τέθηκε κακόβουλα με τη χρήση γυμνής φλόγας και εύφλεκτης ουσίας, η οποία τοποθετήθηκε περιμετρικά των οχημάτων με αρ. εγγραφής ΝΒΥ489, ιδιοκτησίας της Μ.Κ. 1, και XXXXX
4. Η εστία της πυρκαγιάς βρισκόταν εξωτερικά του οχήματος της Μ.Κ.1, ενώ περιμετρικά του οχήματος αναδυόταν έντονη οσμή.
5. Συνεπεία της πυρκαγιάς, το αυτοκίνητο της Μ.Κ. 1 καταστράφηκε ολοσχερώς.
6. Της πυρκαγιάς είχε προηγηθεί η σκηνή ζηλοτυπίας από μέρους του κατηγορούμενου την 5.12.2019, η έντονη συζήτηση με την Μ.Κ. 1 και ο τραυματισμός της.
7. Μετά από το περιστατικό ημερομηνίας 5.12.2019, η Μ.Κ. 1 δεν συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο. Είχαν απλά ανταλλάξει κάποια μηνύματα και απέφευγε να τον δει.
8. Επίσης, πριν από το συμβάν της 23.12.2019, σε συνάντηση που η Μ.Κ. 1 είχε με τον κατηγορούμενο, αυτός της είπε «εννα σε κρούσω, εννα σε διαλύσω τζαί εσένα τζαι το αυτοκίνητο και τη δουλειά σου, εν ηξέρεις ποιος είμαι εγώ».
9. Η Μ.Κ. 1 δεν είχε δεχθεί απειλές από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενώ δεν είχε διαφορές, με κανένα, τόσο σε επαγγελματικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο.
10. Ενώ ο κατηγορούμενος αναζητείτο από την Αστυνομία, στις 31.12.2019 επισκέφθηκε την Μ.Κ. 1 ζητώντας να ενημερωθεί για το περιεχόμενο της κατάθεσης της στην Αστυνομία και εάν είχε αναφέρει το όνομα του.
11. Σε συνάντηση που είχε ο κατηγορούμενος με την Μ.Κ. 1, στις 10.1.2020, αυτός παραδέχθηκε ότι ευθύνεται για την φωτιά στο αυτοκίνητο της, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε, ο οποίος συνάδει με τα όσα προκύπτουν από τα παραδεκτά γεγονότα.
12. Ενώ ο κατηγορούμενος είχε τεθεί υπό κράτηση, στα πλαίσια της υπόθεσης με αρ. 315/20 που είχε καταχωρηθεί για την πυρκαγιά, επικοινωνούσε επανειλημμένα με την Μ.Κ. 1, ζητώντας της συγνώμη και αναφέροντας σε αυτήν τρόπους ώστε η ίδια να μην καταθέσει στο Δικαστήριο (βλέπε Τεκμήριο 14).
13. Ενώ η Μ.Κ. 1 ήταν η βασική μάρτυρας κατηγορίας στην πιο πάνω υπόθεση, η οποία είχε καταχωρηθεί εναντίον του κατηγορούμενου και ήταν ορισμένη στις 17.9.2020, στις 14.9.2020 ρίχθηκε η χειροβομβίδα έξω από το κομμωτήριο της.
14. Της ρίψης χειροβομβίδας είχαν προηγηθεί διάφορες επικοινωνίες του κατηγορούμενου με την Μ.Κ. 1 με απειλητικό χαρακτήρα και με στόχο η ίδια να μην καταθέσει στο Δικαστήριο εναντίον του.
15. Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 14.9.2020, ο κατηγορούμενος επικοινώνησε με την Μ.Κ. 1 ρωτώντας την εάν «έδωσε» το όνομα του στην Αστυνομία (βλέπε σελ. 29 του Τεκμηρίου 14).
16. Τόσο η πυρκαγιά, όσο και η ρίψη της χειροβομβίδας, στρέφονταν εναντίον της Μ.Κ.
17. Συναφώς, σημειώνουμε ότι με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, οι ιδιοκτήτες των άλλων οχημάτων δεν είχαν διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο και δεν υποπτεύονταν κανένα για τον εμπρησμό των οχημάτων τους. Παρομοίως, σε σχέση με τη ρίψη της χειροβομβίδας, τόσο οι ιδιοκτήτριες του κτιριακού συγκροτήματος, όσο και ο ιδιοκτήτης του διπλανού καταστήματος του κομμωτηρίου της Μ.Κ. 1, δεν έχουν οποιεσδήποτε διαφορές με οποιοδήποτε πρόσωπο, ουδέποτε δέχτηκαν απειλές εναντίον της περιουσίας τους και της σωματικής τους ακεραιότητας και δεν υποπτεύονται οποιοδήποτε πρόσωπο.
18. Όπως επίσης διαφάνηκε από την μαρτυρία της Μ.Κ. 1, η οποία έγινε αποδεκτή, κατά τη διάρκεια της σχέσης τους, ο κατηγορούμενος ήταν ζηλιάρης και ιδιαίτερα επίμονος όσον αφορά τη συνέχιση της σχέσης τους, ενώ η Μ.Κ. 1 δεν ήταν απόλυτα σύμφωνη ως προς τούτο, γεγονός που τον εξόργιζε. Παρομοίως, η Μ.Κ. 1 είχε καταγγείλει τον κατηγορούμενο στην αστυνομία σε σχέση με την πυρκαγιά και αυτός παρέμεινε υπό κράτηση. Αφέθηκε μεν ελεύθερος στις 6.7.2020, πλην, όμως, η υπόθεση εναντίον του εκκρεμούσε και ήταν ορισμένη στις 17.9.
19. Όπως υποδεικνύεται από τη νομολογία, το ελατήριο συνίσταται από τους εσώτερους λόγους που ωθούν στις πράξεις, κινήσεις και εκδηλώσεις ενός κατηγορουμένου. Για το λόγο αυτό χαρακτηρίζεται και ως κίνητρο, δηλαδή, εκείνο που κινεί τον άνθρωπο να δράσει. Το ελατήριο δεν είναι συστατικό στοιχείο του εγκλήματος. Η ύπαρξη και η απόδειξή του δεν είναι αναγκαία για την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ό,τι απαιτείται για την απόδειξη του εγκλήματος είναι η εγκληματική πρόθεση (intention). Η μαρτυρία για την ύπαρξη κινήτρου γίνεται, ωστόσο, δεκτή επειδή χαρακτηρίζει το υπόβαθρο των προθέσεων του κατηγορουμένου και ρίπτει φως στις πράξεις ή τις παραλείψεις του. Η σχετικότητα και η σημασία μαρτυρίας, η οποία αποκαλύπτει ελατήριο, επεξηγήθηκε σε πολλές δικαστικές αποφάσεις και συγγράμματα. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδη ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172 και Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 81/2014, απόφαση ημερομηνίας 22.2.2017). Κρίνεται, λοιπόν, ότι η περιστατική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και συνοψίζεται αμέσως πιο πάνω είναι τέτοιας ποιότητας που να μπορεί να αποτελέσει στέρεα βάση για καταδίκη του κατηγορούμενου εφόσον τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας, μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας, την ενοχή του. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορούμενου είναι άμεση και δεν μπορεί να συμβιβαστεί με καμία άλλη λογική ερμηνεία. Στη βάση των όσων τυγχάνουν καταγραφής αμέσως πιο πάνω, δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου επί τω ότι ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που έθεσε φωτιά στο μηχανοκίνητα οχήματα που περιγράφονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 7 και 8, ενώ έπραξε τούτο εσκεμμένα και χωρίς νόμιμο δικαίωμα. Με τις πιο πάνω ενέργειες του, ο κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά σε ξένη περιουσία, ως οι κατηγορίες υπ. αρ. 9 - 13. Κατ' ανάλογο τρόπο, κρίνουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό, ότι ο κατηγορούμενος εσκεμμένα και παράνομα τοποθέτησε εκρηκτική ύλη, ήτοι χρησιμοποίησε την αμυντική χειροβομβίδα που περιγράφεται στην 2η κατηγορία και με τον τρόπο αυτό κατέστρεψε περιουσία στα υποστατικά με αρ. 80 και 80Α στην Λεωφόρο XXXXX (1η κατηγορία), προκαλώντας ζημιά στα υποστατικά αυτά στα οποία, ως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα, περιλαμβάνονταν διαμερίσματα, θέτοντας, με τον τρόπο αυτό, σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές (3η κατηγορία). Με τις ενέργειες του, μάλιστα, αυτές σκοπό είχε να εκφοβίσει την Μ.Κ. 1 και να την αποτρέψει από το να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στην ποινική υπόθεση με αρ. 315/20 (5η κατηγορία). Σημειώνεται, τέλος, ότι οι θέσεις του κατηγορούμενου, οι οποίες και απορρίφθηκαν για τους λόγους που επεξηγούνται πιο πάνω, δεν θέτουν υπόβαθρο διαζευκτικής πιθανότητας. Και αυτό αναφέρεται, όχι με σκοπό την εναπόθεση του βάρους απόδειξης της αθωότητας του κατηγορούμενου στους ώμους του, αλλά προκειμένου να καταδειχθεί ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν αφήνει περιθώριο για άλλο ενδεχόμενο. Εξετάζοντας, τέλος, την εισήγηση της Υπεράσπισης περί πλημμελούς διερεύνησης της υπόθεσης από την Αστυνομία, σημειώνουμε πως αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Η εισήγηση αυτή επικεντρώνεται, αφενός, στη μη λήψη κατάθεσης από την οικιακή βοηθό της Μ.Κ.1, σε σχέση με τα γεγονότα της 5.12.2019, και από τον Μ.Υ.2, και αφετέρου στη μη παραπομπή συγκεκριμένων τεκμηρίων για επιστημονικές εξετάσεις. Αναφορικά με το ζήτημα των καταθέσεων, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Από την μεν οικιακή βοηθό, δεν θα μπορούσε να ληφθεί κατάθεση γιατί το περαστικό της 5.12.2019 δεν αναφέρθηκε από την Μ.Κ.1 στις καταθέσεις της αλλά στη δια ζώσης μαρτυρία της, από δε τον Μ.Υ.2, δεν λήφθηκε κατάθεση αφού, σύμφωνα με τον Μ.Κ.6, δεν είχε αναφερθεί το όνομα του στην υπόθεση της ρίψης της χειροβομβίδας. Σε κάθε περίπτωση, η Υπεράσπιση δεν παρεμποδίστηκε από το να τον κλητεύσει ως μάρτυρα, όπως, άλλωστε, έπραξε. Σε σχέση με τη θέση της Υπεράσπισης για μη εντοπισμό κάμερας σε παρακείμενη πολυκατοικία, παρατηρούμε ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχετική αναφορά στις καταθέσεις του κατηγορούμενου, ούτε προκύπτει οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να δεικνύει οποιαδήποτε παράλειψη από μέρος της Αστυνομίας. Σε ό,τι αφορά την μη διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων, ώστε να διαπιστωθεί εάν σε σημείωμα που η Μ.Κ.1 έκανε αναφορά, υπήρχε γραφικός χαρακτήρας του κατηγορούμενου, σχετικές είναι οι εξηγήσεις που δόθηκαν από τον Μ.Κ.6, όπως και η απουσία οποιασδήποτε σημασίας του στοιχείου αυτού. Ως προς το περιεχόμενο των κινητών τηλεφώνων του κατηγορούμενου και την επαναφορά των διαγεγραμμένων εφαρμογών, ως ανέφερε ο Μ.Κ. 6, αυτά παραπέμφθηκαν για δικανικό έλεγχο, πλην, όμως, δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν οι εφαρμογές οι οποίες είχαν διαγραφεί, ενώ στα μηνύματα δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε σχετικό με την υπόθεση. Ως προς το ζήτημα αυτό, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με την έκθεση του δικανικού εργαστηρίου, το περιεχόμενο της οποίας κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός (βλέπε Τεκμήριο 25), στις συσκευές κινητής τηλεφωνίας δεν εντοπίστηκαν οποιεσδήποτε εφαρμογές, και τούτο, παρά το ότι σε κάποιες συσκευές φαίνονταν να υπήρχαν εγκατεστημένες στο παρελθόν. Δεν μας διαφεύγει ότι σε σχέση με τις κατηγορίες υπ. αρ. 15, 17 και 19 δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση της έκθεσης αδικήματος με την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και έγινε αποδεκτή με τρόπο ώστε να αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τις κατηγορίες υπ. αρ. 15 και 19, αναφορικά με την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, ενώ σε σχέση με την κατηγορία υπ. αρ. 17 αναφορικά με τον τόπο διάπραξης του αδικήματος. Τα στοιχεία αυτά σαφώς και δεν αποτελούν συστατικά στοιχεία των υπό κρίση αδικημάτων. Έχουμε προβληματιστεί επί του προκειμένου, όμως, στη βάση των προνοιών του άρθρου 85

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, κρίνουμε ότι δεν απαιτείται οποιαδήποτε ενέργεια από πλευράς Δικαστηρίου. Από τη στιγμή που η θέση του κατηγορούμενου παρέμεινε πάντοτε να είναι παντελής άρνηση τέλεσης τέτοιων ενεργειών, καθ' οιονδήποτε χρόνο ή σε οποιονδήποτε τόπο και από τη στιγμή που οι εν λόγω κατηγορίες, ως προς τα συστατικά τους στοιχεία, αποδεικνύονται στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, καθίσταται εμφανές ότι το Δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει τον κατηγορούμενο χωρίς οποιαδήποτε μεταβολή του κατηγορητηρίου. Επί του προκειμένου, διευκρινίζεται ότι, σε περίπτωση που κρίναμε ότι το εν λόγω ζήτημα θα απαιτούσε διαφορετική προσέγγιση, στη βάση του ότι πρόκειται για το ίδιο αδίκημα και επιφέρει την ίδια ποινή αλλά και, ιδιαιτέρως ότι η θέση του κατηγορούμενου ήταν πλήρης άρνηση οποιασδήποτε πράξης, δεν θα είχαμε οποιονδήποτε ενδοιασμό στο να προχωρούσαμε σε ανάλογη μεταβολή του κατηγορητηρίου, στη βάση των προνοιών του άρθρου 85

(4)του Κεφ. 155. Επομένως, στη βάση όλων όσων αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε όλες τις κατηγορίες. Συνακόλουθα, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο