Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. KAYA, Υπόθεση αρ.: 8771/21, 24/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2022:7 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 8771/21 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. XXXXX KAYA Κατηγορουμένου -------------- Ημερομηνία: 24 Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μ. Kουτσόφτας με τον κ. Χριστοφόρου Για Κατηγορούμενο: κα Ε. Λαζαρίδου Κατηγορούμενος παρών ----------------- Π Ο Ι Ν Η Με βάση το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε τέσσερεις κατηγορίες βιασμού κατά παράβαση του άρθρου 144 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ή των άρθρων 144 και 145 του ιδίου νόμου, αναλόγως της περιόδου κατ' ισχυρισμόν τέλεσης του αδικήματος (κατηγορίες 1-4) και μία κατηγορία πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Κεφ. 154 (5η κατηγορία). Κατά την ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης για ακρόαση, ο κατηγορούμενος, με την άδεια του Δικαστηρίου, άλλαξε την απάντηση του στην 5η κατηγορία από μη παραδοχή σε παραδοχή. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, αναφορικά με τις κατηγορίες 1-4, κλήθηκε, ως πρώτη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, η παραπονούμενη η οποία δήλωσε ότι δεν έχει παράπονο πλέον σε σχέση με τις τέσσερεις περιπτώσεις βιασμού, για τις οποίες είχε υποβάλει παράπονο εναντίον του κατηγορούμενου. Αυτή η τοποθέτηση οδήγησε στην απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα να αναστείλει την ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορούμενου στις κατηγορίες 1-4, στις οποίες, συνακόλουθα, ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε. Παρέμεινε, συνεπώς, η 5η κατηγορία, στην οποία ο κατηγορούμενος κατόπιν της δικής του παραδοχής, έχει κριθεί ένοχος. Το τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο με την 5η κατηγορία είναι ότι την 9η Απριλίου 2021, στη Λευκωσία, της επαρχίας Λευκωσίας, παράνομα προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στην παραπονούμενη. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση και τα οποία είναι αποδεχτά από την Υπεράσπιση, έχουν συνοψιστεί εις το ότι η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος είχαν σχέση περιστασιακού σεξ από το 2018 μέχρι και τις 9.4.2021, κατά την οποία προέκυψε και η γέννηση ενός παιδιού στις 2.4.2020. Στη διάρκεια της σχέσης τους, η παραπονούμενη διατηρούσε και σταθερή σχέση με τον XXXXX Jouma, ο οποίος γράφτηκε ως πατέρας του παιδιού στο πιστοποιητικό γεννήσεως. Κατά τον Ιούνιο του έτους 2020, έγινε εξέταση DNA στην ανήλικη και εξακριβώθηκε ότι πατέρας ήταν ο κατηγορούμενος. Έτσι η παραπονούμενη αποκάλυψε στον Jouma ότι δεν είναι ο πατέρας, αλλά ο ίδιος δεχόταν την παρουσία του κατηγορούμενου στη ζωή της παραπονούμενης, λόγω του παιδιού. Γι' αυτό και τη βοήθησε να βρει διαμέρισμα έτσι ώστε να είναι μόνη της με την ανήλικη και να μπορεί ο κατηγορούμενος να την επισκέπτεται. Είναι και οι δύο αιτητές πολιτικού ασύλου. Την 9.4.2021, περί ώρα 19:30, ο κατηγορούμενος μετέβηκε στην οικία της παραπονούμενης για να επισκεφτεί το παιδί. Η παραπονούμενη του άνοιξε και του επέτρεψε να μπει στο διαμέρισμα κατά τον ίδιο χρόνο που μπήκε και η φίλη της Capan από τις Φιλιππίνες, η οποία παρέμεινε στο χώρο για 2-3 λεπτά απλά για να δει το μωρό και στη συνέχεια έφυγε, καθώς γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο πατέρας του και ήρθε για επίσκεψη. Να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος διανυκτέρευσε με την παραπονούμενη στις 2.4.2021 και από τις 6.4.2021 μέχρι και τις 9.4.2021 το πρωί, όταν η παραπονούμενη του ζήτησε να φύγει επειδή η μικρή ήταν κρυολογημένη και επέστρεψε το βράδυ της ίδιας ημέρας όπως αναφέρεται πιο πάνω. Κατά την είσοδο του στο διαμέρισμα, ο κατηγορούμενος κρατούσε ένα γυάλινο μπουκάλι μπύρας και έπινε. Άρχισε να κατηγορεί την παραπονούμενη ότι έχει άλλους άντρες και να τους ψάχνει, εξοργισμένος, σε ολόκληρο το σπίτι και παρόλο που εκείνη προσπαθούσε να του εξηγήσει, εκείνος δεν σταματούσε, οπόταν σε κάποια φάση του είπε να φύγει, τον έσπρωξε προς την πόρτα και του έδωσε δυο χαστούκια στο πρόσωπο. Αυτή η κίνηση της παραπονούμενης τον εξόργισε περισσότερο και τότε εκείνος, έπιασε το παιδί από το πάτωμα, το πήρε στο υπνοδωμάτιο και έκλεισε την πόρτα. Στη συνέχεια, πήγε απευθείας στην παραπονούμενη, άρπαξε την μπλούζα της με το αριστερό του χέρι και της έδωσε μια γροθιά με το δεξί του χέρι στο αριστερό μάτι. Ακολούθως άρχισε να την χτυπά με γροθιές στο κεφάλι με αποτέλεσμα να της προκαλέσει αιμορραγία στη μύτη και στα χείλη και συνέχισε χτυπώντας την με κλωτσιές και μπουνιές σε όλο της το σώμα με αποτέλεσμα να πέσει στο πάτωμα. Η παραπονούμενη έβαλε τα δύο της χέρια μπροστά στο στήθος της και έσκυψε για να προστατευτεί αφού βρισκόταν στα αρχικά στάδια της δεύτερης εγκυμοσύνης, ενώ δεχόταν κλωτσιές παντού. Μόλις κατάφερε να σηκωθεί, έτρεξε προς το δωμάτιο να δει το παιδί που έκλαιγε και, αφού διαπίστωσε ότι ήταν καλά, κατευθύνθηκε προς την εξώπορτα φωνάζοντας βοήθεια. Ο κατηγορούμενος την ακολούθησε, την πρόλαβε και την έριξε στο έδαφος σπρώχνοντας την δυνατά. Επειδή η πόρτα ήταν μισάνοιχτη και η παραπονούμενη φώναζε συνεχώς βοήθεια, δυο γειτόνισσες που κατάλαβαν τι συνέβαινε, άρχισαν κι εκείνες να φωνάζουν βοήθεια και ο κατηγορούμενος τράπηκε σε φυγή. Ακολούθως η παραπονούμενη, τηλεφώνησε στον XXXXX XXXXX Jumma και, αναφέροντας του ότι την χτύπησε ο κατηγορούμενος, του ζήτησε βοήθεια για να την πάρει στο γιατρό και στην αστυνομία. Η παραπονούμενη μετέβηκε στο ΚΒΣΟ ΤΑΕ Λευκωσίας και της δόθηκε ιατρικό παραπεμπτικό. Αφού στη συνέχεια μεταφέρθηκε από την αστυνομία στο ΤΑΕΠ του Γ.Ν Λευκωσίας, όπου εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό δρ. Ροδοθέου, διαγνώστηκε ότι έφερε οίδημα/αιμάτωμα περιοφθαλμικά αριστερά, φυσαλίδες αέρα γύρω από τον αριστερό βολβό, καθώς και στο αριστερό ζυγωματικό και δεξιά παρειά. Από ακτινογραφικό έλεγχο στον οποίο υποβλήθηκε, διαγνώστηκε ότι έφερε επίσης κάταγμα ρινικού οστού. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασφάλεια και τη βοήθεια λειτουργών του φορέα «Σπιτιού της γυναίκας» στο ΣΠΑΒΟ, όπου της δόθηκε καταφύγιο με την ανήλικη κόρη της. Στις 10.4.2021, μεταξύ των ωρών 04:00-04:40, γυναίκα αστυνομικός συνόδεψε την παραπονούμενη στην οικία της για να πάρει τα πράγματα της, ενώ παράλληλα της έκανε υποδείξεις σκηνών. Επί τόπου διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν κηλίδες αίματος στο διάδρομο που οδηγεί στο υπνοδωμάτιο καθώς και στο παρκέ του υπνοδωματίου κοντά στο κρεβάτι. Εντοπίστηκαν, επίσης, κηλίδες αίματος στο εξωτερικό της κύριας εισόδου του σπιτιού. Στη συνέχεια, αφού η ίδια προέβηκε σε υπόδειξη σκηνών, λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών. Στις 10.4.2021, στα γραφεία του ΚΒΣΟ ΤΑΕ Λ/σίας, με τη βοήθεια του διερμηνέα της τουρκικής γλώσσας XXXXX Aziz, συνελήφθη ο κατηγορούμενος δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης κι αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «όχι δεν παραδέχομαι» και στις 16:05 της ίδιας ημέρας και πάλι με τη βοήθεια διερμηνέα, του επιδόθηκε το έντυπο δικαιωμάτων κρατουμένων το οποίο υπέγραψε. Στις 11.4.2021 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και εξασφαλίστηκε εναντίον του διάταγμα προσωποκράτησης 7 ημερών. Στις 12.4.2021 η παραπονούμενη μετά από συγκατάθεση της, υποβλήθηκε σε ιατροδικαστική εξέταση από την Δρ. XXXXX Παπέττα, στην παρουσία διερμηνέα και μελών της Αστυνομίας, όπου και λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών. Την ίδια ημέρα, η παραπονούμενη εξετάστηκε για δεύτερη φορά από τον οφθαλμίατρο δρ. XXXXX Τοπαλίδη και διαγνώστηκε ότι δεν έφερε μόνιμη κάκωση στο μάτι. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 17138/20, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με ημερομηνία καταδίκης στις 2.12.2020, για το αδίκημα της ανησυχίας, για το οποίο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 1 μηνός με 3ετή αναστολή. Περαιτέρω για το αδίκημα της επίθεσης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, για το οποίο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 μηνών με τριετή αναστολή, με τις ποινές να συντρέχουν. Στο πλαίσιο της παράθεσης των γεγονότων κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών της παραπονούμενης μετά το συμβάν στις οποίες εμφαίνονται οι τραυματισμοί της. Έγινε, επίσης, αποδεχτό από την Κατηγορούσα Αρχή ότι, κατά το επίδικο συμβάν, πέραν των δύο χαστουκιών, η παραπονούμενη απείλησε τον κατηγορούμενο ότι θα του έριχνε ζεστό νερό που κρατούσε σε τσαγέρα. Γι' αυτό και ο κατηγορούμενος πήρε το παιδί στο δωμάτιο. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο, έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 4.6.2021, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε η ευπαίδευτη συνήγορος του. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ηλικίας 35 ετών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τουρκία και έχει δύο μεγαλύτερες αδελφές και 2 μικρότερες μια από τις οποίες διαμένει στην Αγγλία. Η μητέρα του, ηλικιωμένη οικοκυρά, διαμένει στην Τουρκία, ενώ ο πατέρας του, ο οποίος εργαζόταν σε πλυντήριο αυτοκινήτων, είναι πια ηλικιωμένος και βρίσκεται μαζί του στη Κύπρο. Τον τελευταίο χρόνο συντηρείται από επίδομα ως αιτητής ασύλου. Φοίτησε για 5 χρόνια σε σχολείο στη χώρα του ενώ στη συνέχεια εργαζόταν περιστασιακά σε πλυντήριο αυτοκινήτων. Τα τελευταία 3 χρόνια βρίσκεται στη Κύπρο όπου εργάζεται τόσο ως οικοδόμος όσο και ως καθαριστής σπιτιών χωρίς όμως να έχει σταθερή εργασία. Αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, η ευπαίδευτη συνήγορος για τον κατηγορούμενο εξέφρασε τη συμφωνία της με τα γεγονότα, ως εκτέθηκαν και υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, πλην αναφοράς ότι ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη συμβιώνουν. Παράλληλα ανέπτυξε την επιχειρηματολογία της σε σχέση με τα ελαφρυντικά που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη, με αναφορά και σε νομολογία. Συναφώς, αναφέρθηκε στο καθήκον για εξατομίκευση της ποινής, αναλύοντας τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου αλλά και τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, εντασσόμενου στο όλο πλαίσιο της σχέσης του κατηγορούμενου και της παραπονούμενης, μιας σχέσης περιστασιακής και δύσκολης, ως είπε, γεμάτης από εντάσεις, ψέματα και καβγάδες. Ως εξήγησε η συνήγορος, ο κατηγορούμενος αναγνωρίζει και απολογείται για το λάθος που έκανε και μετάνιωσε αφού εδώ και τόσους μήνες βρίσκεται στην φυλακή μακριά από τα παιδιά του. Αρχικά η παραπονούμενη του απέκρυψε ότι το παιδί είναι δικό του, παρουσιάζοντας το ως το παιδί κάποιου με τον οποίο συζούσε. Κατά διαστήματα του ομολογούσε ότι αυτός είναι ο πατέρας και μετά του έλεγε ότι του είπε ψέματα και ότι είναι κάποιος άλλος. Ο κατηγορούμενος καταχώρησε αίτηση στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας και η παραπονούμενη αναγκάστηκε να υποβληθεί σε εξέταση DNA και αποδείχτηκε ότι η ανήλικη τελικά είναι δικό του παιδί. Το ίδιο θα πράξει και με το δεύτερο παιδί αφού ακόμη, λόγω του εγκλεισμού του στις φυλακές, δεν μπόρεσε να το πράξει και δεν το έχει γνωρίσει. Επίσης, οι συνεχείς απειλές και πιέσεις από την παραπονούμενη ότι θα πάρει την ανήλικη και θα εγκαταλείψει την Κύπρο έφερναν συγκρούσεις μεταξύ τους, μια εκ των οποίων οδήγησε δυστυχώς στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Περαιτέρω, η κα Λαζαρίδου αναφέρθηκε στην παραδοχή του κατηγορουμένου πριν την έναρξη ακρόασης, καθώς επίσης στη μεταμέλεια και απολογία του, ως άλλωστε εμπράκτως αποκαλύπτονται από την παραδοχή του. Τέλος, εισηγήθηκε ότι η ποινή φυλάκισης θα πρέπει να επιλέγεται μόνο όταν καμία άλλη ποινή δεν μπορεί να επιβληθεί, ενώ, αναφορικά με την προηγούμενη καταδίκη, ότι ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να τιμωρηθεί με αυστηρότερη ποινή, ως συνέπεια αυτής. Όπως, κατ' επανάληψη έχει λεχθεί, η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη γι' αυτό ποινή (βλ. Λεμονάρης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 212/2017, απόφαση ημερ. 17.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γενεθλίου, Ποιν. Εφ. 5/2016, απόφαση ημερ. 1.3.2016, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 727 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. David William Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639). Το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης τιμωρείται, με βάση το άρθρο 231 του Κεφ. 154, με φυλάκιση επτά χρόνων ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο ποινές. Τα εγκλήματα βίας είναι εξ αντικειμένου σοβαρά και ανάλογη είναι η αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων από τα Δικαστήρια. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την αποδοκιμασία του στη χρήση βίας εναντίον συνανθρώπων τονίζοντας τα πιο κάτω: "Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς." Εξετάζοντας τη σχετική επί του θέματος νομολογία, παρατηρούμε ότι οι ποινές που έχουν, κατά καιρούς, επιβληθεί σε υποθέσεις αυτής της φύσης, ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, κατά το δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Αστυνομία ν. Βακανά, Ποιν. Έφ. 173/20, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B200, Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2091 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021). Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 85, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του ίδιου, ως η παρούσα άρθρου του Νόμου, σε 31χρονο ο οποίος άρχισε να γρονθοκοπά την γιαγιά της συζύγου του ενώ αυτή κοιμόταν, την έσυρε κάτω από το κρεβάτι και κτυπούσε το κεφάλι της στο πάτωμα με αποτέλεσμα να προκαλέσει σ' αυτήν τραύματα, ένα από τα οποία, στην περιοχή του ματιού, είναι μόνιμο. Το Δικαστήριο είχε λάβει υπόψη μετριαστικούς παράγοντες όπως κάποιας μορφής καθυστέρηση και διαταραχές στην προσωπικότητα του κατηγορούμενου. Στην Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 83, επικυρώθηκε ποινή τριετούς φυλάκισης που επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο για πολύωρες σε διάρκεια βίαιες πράξεις κτυπημάτων στο πρόσωπο και διάφορα μέρη του σώματος του θύματος με την οποία είχαν δεσμό, τον οποίο αυτή ήθελε να τερματίσει. Όπως προκύπτει τόσο από την καθημερινότητα στην κοινωνία, όσο και από τον όγκο των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και που έχουν αντικείμενο τη βία και την απαξίωση στην ανθρώπινη ζωή, αδικήματα αυτής της φύσης παρουσιάζουν έξαρση. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι αναγκαίο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού
(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και τα όσα λέχθηκαν από την συνήγορο του. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη την παραδοχή του, έστω και στο στάδιο στο οποίο τέθηκε, μόλις πριν από την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης και για αυτή την κατηγορία. Μέχρι τη στιγμή αυτή, ο κατηγορούμενος τηρούσε στάση μη παραδοχής σε όλες τις κατηγορίες. Έστω, λοιπόν σ' αυτό το στάδιο, εκλαμβάνουμε την παραδοχή του ως έμπρακτη μεταμέλεια του, ενώ, παράλληλα, αποτελεί ευπρόσδεκτη ενέργεια σε κάθε περίπτωση. Ως εξηγήθηκε, άλλωστε, στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 26, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού μια τέτοια εξέλιξη, οδηγεί στο να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Περαιτέρω, καταγράφουμε και λαμβάνουμε υπόψη την απολογία του κατηγορούμενου, ως αυτή εκφράστηκε μέσω της συνηγόρου του, καθώς επίσης την υπόσχεσή του ότι δεν θα επαναλάβει τέτοιου είδους παράνομες πράξεις. Δεν παύει, όμως, να παραμένει ως γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, έχοντας επίγνωση των πράξεων του, ενήργησε με τον βίαιο τρόπο που περιγράφηκε ανωτέρω. Μπορεί, η παραπονούμενη, στην προσπάθεια της να τον διώξει, να τον χαστούκισε και να απείλησε να του ρίξει ζεστό νερό, όμως το τι ακολούθησε ξεφεύγει κατά πολύ μιας λογικής και εντός πλαισίων αναμενόμενης αντίδρασης πράξης. Από την περιγραφή των γεγονότων προκύπτει η άγρια και βιαιότατη επίθεση προς την παραπονούμενη με γροθιές στο κεφάλι και σε όλο το σώμα, μαζί με κλωτσιές, ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στο πάτωμα προσπαθώντας να προστατεύσει τον εαυτό της. Ακόμη και όταν αυτή επιχείρησε να διαφύγει, δέχθηκε νέα επίθεση από τον κατηγορούμενο, η οποία έληξε όταν γείτονες επενέβησαν με φωνές τους αναγκάζοντας τον κατηγορούμενο να τραπεί σε φυγή. Και αυτά, ενώ η παραπονούμενη εγκυμονούσε. Αποτέλεσμα δε, των ενεργειών αυτών, ήταν οι σοβαροί τραυματισμοί της παραπονούμενης, ως έχουν περιγραφεί ανωτέρω. Προβάλλει, συνεπώς, μια βιαιότατη συμπεριφορά από μέρους του κατηγορούμενου, η οποία ουδόλως δύναται να δικαιολογηθεί. Είναι δε από τύχη που δεν προκλήθηκαν περαιτέρω ή μόνιμης μορφής βλάβες στην παραπονούμενη ή επηρεασμός της εγκυμοσύνης της. Προκύπτει, περαιτέρω, ότι το επίδικο περιστατικό δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο στη ζωή του κατηγορούμενου, αφού και η προηγούμενη καταδίκη, η οποία αναφέρθηκε, ημερομηνίας 2.12.2020 αφορά ίδιας φύσης αδικήματα, με επιβαλλόμενη ποινή, για το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, να είναι 4μηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή. Ενώ, δηλαδή, τέτοια ποινή τελούσε υπό αναστολή, ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να ελέγξει τη βίαιη συμπεριφορά του και ενήργησε με τον πιο πάνω βάναυσο τρόπο. Έχοντας επισημάνει τα πιο πάνω, ως προς τον τρόπο συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, θα πρέπει να καταστεί ξεκάθαρο ότι η ύπαρξη προηγούμενης καταδίκης ουδόλως δύναται να έχει ως αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να τιμωρηθεί εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία, όμως, προηγουμένης καταδίκης έγκειται στο ότι η ύπαρξη της τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, αναλόγως του αριθμού, του χρόνου και της φύσης των αδικημάτων στα οποία αναφέρεται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελεί ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου έναντι των νόμων της Πολιτείας, με ανάλογο περιορισμό στις δυνατότητες για επίδειξη εκείνης της επιείκειας που δικαιούται ο δράστης με ποινικό μητρώο (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 2/19, ημερ. 25.2.2021, Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 306 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο είναι που προσεγγίζουμε την αναφερόμενη προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου, λαμβάνοντας υπόψη τα ως άνω περιγραφόμενα στοιχεία που την αφορούν. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα αναλύονται πιο πάνω, περιλαμβανομένων των γεγονότων που αφορούν τη διάπραξη του αδικήματος, τη φύση και σοβαρότητα αυτού και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής ποινής, χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζονται οι πιο πάνω αναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Επιβάλλουμε, συνακόλουθα, στον κατηγορούμενο, στην 5η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην ποινή να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου από 11.4.2021. Ενόψει της ποινής που επιβάλλεται στην παρούσα, δεν θεωρούμε σκόπιμο να προβούμε σε οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με την υπό αναστολή ανωτέρω αναφερόμενη ποινή. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση‑Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο