Καΐμη ν. Χρυσοστόμου, Αρ. Υπόθεσης: 2022/2018, 18/3/2022

(1)(α), 3

(3),

(4)και 4 του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60(I)/

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος κατά / ή περί την 14.6.2016 στη Λευκωσία προέβη στη μεταβίβαση δια δωρεάς του ιδιοκτησίας του ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/XXXXX, Φύλ./Σχ. 2154W1, τμήμα 4, τεμάχιο XXXXX, Διαμέρισμα στην Έγκωμη της επαρχίας Λευκωσίας, μερίδιο 1 / 2 στη XXXXX Χρυσοστόμου, Α.Δ.Τ. XXXXX43 από τη Λευκωσία με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης του χρέους του στον παραπονούμενο / εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό XXXXX/07, Ε.Δ. Λευκωσίας. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την επίδικη κατηγορία και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Πριν την παρουσίαση μαρτυρίας οι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν ως μεταξύ τους παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: ο παραπονούμενος είναι φυσικό πρόσωπο και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν εξ αποφάσεως πιστωτής στα πλαίσια της απόφασης ημερομηνίας XXXXX.2015 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/
2. Ο κατηγορούμενος είναι φυσικό πρόσωπο και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν εξ αποφάσεως οφειλέτης στα πλαίσια της απόφασης ημερομηνίας 11.12.2015 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/
3. Στις 12.9.2012 ο κατηγορούμενος καταχώρησε αίτηση στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2007, για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισής του η οποία απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ του ενάγοντα. Στις 22.11.2018 εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων με το οποίο ο κατηγορούμενος διατάσσεται να πληρώσει το αναφερόμενο χρέος του διά μηνιαίων δόσεων εκ €100,00 μηνιαίως από 1.8.2018 μέχρι τελείας εξοφλήσεως, πλέον έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Ο κατηγορούμενος ποτέ δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο για μείωση της δόσης ή αναστολή των δόσεων ή πληρωμών τους για οποιοδήποτε λόγο. Στις 3.9.2019 ο παραπονούμενος καταχώρησε στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2007 αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 2/XXXXX, Φ/Σχ. 2154W1, Τμήμα 4, Τεμάχιο XXXXX, Διαμέρισμα, Δήμος Έγκωμης, Επαρχία Λευκωσίας, Μερίδιο ½ όπου και εκδόθηκε διάταγμα στις 15.11.
4. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους η απόφαση ημερομηνίας 11.12.2015, η απόφαση ημερομηνίας 31.5.2013, το διάταγμα ημερομηνίας 22.11.2018 και το διάταγμα ημερομηνίας 15.11.
5. Σύμφωνα με την απόφαση ημερομηνίας 11.12.2015 ο κατηγορούμενος - εναγόμενος στην ως άνω αγωγή διατάχθηκε να πληρώσει στον παραπονούμενο, τότε ενάγοντα, το ποσό των €2.016 ως έξοδα της αγωγής με τόκο 8% ετησίως από 23.5.2007 μέχρι 14.10.2008 και 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι 31.12.2014 και προς 4% από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. Σύμφωνα με το διάταγμα ημερομηνίας 31.5.2013 ο κατηγορούμενος διατάχθηκε να καταβάλει προς τον παραπονούμενο τα έξοδα της αίτησης ποσού €900,00, πλέον €3,00 πραγματικά έξοδα με νόμιμο τόκο επί των πιο πάνω ποσών προς 5,5% ετησίως από 15.11.2012 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €32,00 έξοδα σύνταξης πλέον τον εκάστοτε Φ.Π.Α. Σύμφωνα με το διάταγμα ημερομηνίας 22.11.2018 ο κατηγορούμενος διατάχθηκε να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του και τα έξοδα των μηνιαίων δόσεων που ανήλθαν σε €1.305 πλέον €30,00 πραγματικά έξοδα με νόμιμο τόκο επί των πιο πάνω ποσών 3,5% ετησίως από 21.6.2017 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €51,00 έξοδα σύνταξης της απόφασης και τον εκάστοτε σε ισχύ Φ.Π.Α. διά μηνιαίων δόσεων ποσού €100,00 έκαστη από 1.8.2018 μέχρι εξοφλήσεως. Τέλος, σύμφωνα με το Διάταγμα ημερομηνίας 15.11.2019 ακυρώθηκε η μεταβίβαση από τον κατηγορούμενο διά δωρεάς και η εγγραφή στο όνομα της XXXXX Χρυσοστόμου του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 2/XXXXX, Φυλ./Σχ. 2154W1, Τμήμα 4, Τεμάχιο XXXXX, Διαμέρισμα, Δήμος Έγκωμης, Επαρχία Λευκωσίας, Μερίδιο το 1/
6. Διατάχθηκε επίσης η επανεγγραφή του στο όνομα του κατηγορούμενου και η πληρωμή προς τον παραπονούμενο του ποσού των €310,00 ως έξοδα της αίτησης με τόκο 2% ετησίως από 3.9.2019 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €51,00 έξοδα σύνταξης και €36,00 ως έξοδα επίδοσης πλέον Φ.Π.Α. Όλα τα ως άνω αποτελούν πλέον και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Για τον παραπονούμενο έδωσε μαρτυρία ως Μ.Κ.1 ο κ. XXXXX Τσίγκης ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε πως εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το διαμέρισμα με αριθμό εγγραφής 2/XXXXX, Φ/Σχ. 2154W1, τμήμα 4, τεμάχιο XXXXX, στην Έγκωμη της επαρχίας Λευκωσίας του οποίου ιδιοκτήτες κατά ½ μερίδιο έκαστος ήταν ο XXXXX Χρυσοστόμου και η XXXXX Χρυσοστόμου μεταβιβάστηκε από αυτούς προς την εγγονή τους XXXXX Χρυσοστόμου δυνάμει δωρεάς στις 14.6.
7. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 τη σχετική δήλωση μεταβίβασης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εν λόγω μεταβίβαση ακυρώθηκε κατόπιν απόφασης Δικαστηρίου ημερομηνίας XXXXX.2019 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/
8. Κατέθεσε επίσης και σημειώθηκε ως τεκμήριο 2 τον σχετικό φάκελο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αριθμό Α912/2019 που αφορά την επανεγγραφή του ως άνω ακινήτου στον κατηγορούμενο. Κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή του ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στο ως άνω Τμήμα από το 1994 και ότι η αγοραία αξία του επίδικου διαμερίσματος σε τιμές του 2018 ανήλθε στις €144.
9. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο δικηγόρος κ. XXXXX Ματθαίου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε πως χειρίστηκε την αγωγή με αριθμό XXXXX/2007 στην οποία εκδόθηκε απόφαση ημερομηνίας XXXXX.
10. Σύμφωνα με αυτή εξ αποφάσεως πιστωτής ήταν ο XXXXX Καΐμης και εξ αποφάσεως οφειλέτης ο XXXXX Χρυσοστόμου. Μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης έλαβε εναντίον του κατηγορούμενου κάποια δικαστικά μέτρα όπως αίτηση έρευνας στην οποία εκδόθηκε διάταγμα ημερομηνίας 22.11.2018, ένταλμα κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας που επιστράφηκε ανεκτέλεστο και αριθμό ποινικών υποθέσεων στα πλαίσια του Νόμου 60(Ι)/2008 λόγω παράλειψης καταβολής οποιωνδήποτε δόσεων. Ισχυρίστηκε τέλος ότι έναντι των ως άνω εξόδων δεν εισπράχθηκε οποιοδήποτε ποσό μέχρι σήμερα. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε πως η παρούσα υπόθεση αφορά μόνο δικηγορικά έξοδα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι μηνιαίες δόσεις δεν πληρώνονταν και καταχώρησε εναντίον του κατηγορούμενου 7 ποινικές υποθέσεις. Το επίδικο ακίνητο σήμερα είναι εγγεγραμμένο στον κατηγορούμενο μετά που ο ίδιος ως δικηγόρος καταχώρησε αίτηση και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα με το οποίο ακυρώθηκε η μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος από τον κατηγορούμενο και η εγγραφή του προς την XXXXX Χρυσοστόμου. Στη συνέχεια αρνήθηκε πως ο κατηγορούμενος του ζήτησε να του αποστείλει οποιαδήποτε στοιχεία για να πληρώνει τις μηνιαίες του δόσεις και πως είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ισχυρίστηκε πως είναι ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος XXXXX στο συγκρότημα XXXXX 6 στην οδό XXXXX 4 στον Δήμο Έγκωμης. Εναντίον του εκδόθηκε απόφαση το 2015 με την οποία διατάχθηκε να καταβάλει ως δικηγορικά έξοδα το ποσό των €2.016 πλέον τόκους και έξοδα στον δικηγόρο του παραπονούμενου. Ισχυρίστηκε επίσης πως 6 μήνες μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης μεταβίβασε στην εγγονή του το ως άνω ακίνητο για να τη βοηθούσε να εξασφαλίσει φοιτητικό δάνειο για τις σπουδές της υποθηκεύοντας η ίδια το εν λόγω διαμέρισμα. Σκέφτηκε επίσης πως επειδή η απόφαση που είχε εκδοθεί εναντίον του ήταν μόνο για το ποσό των €2.016 για δικηγορικά έξοδα δεν ήταν απαγορευτικό για να μεταβιβάσει το επίδικο διαμέρισμα αφού αυτό αξίζει πολύ περισσότερα από τα ως άνω έξοδα και γνώριζε ότι υπήρχαν άλλοι τρόποι για να εισπραχθεί. Στις 22.11.2018 αποδέχθηκε να καταβάλλει το ως άνω χρέος του με μηνιαίες δόσεις ποσού €100,00 η καθεμιά και παρόλο που πολλές φορές ζήτησε από τον δικηγόρο του παραπονούμενου να τον πληροφορήσει πώς θα τον πληρώνει και να του δώσει λογαριασμό αυτός ποτέ δεν του έδωσε. Ισχυρίστηκε επίσης πως ο δικηγόρος του παραπονούμενου αντί να του αποστείλει τον αριθμό λογαριασμού για να πληρώνει τις δόσεις του κάθε λίγο καταχωρεί ποινικές υποθέσεις για να αυξάνει συνεχώς τα έξοδα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι επειδή ήθελε να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό ζήτησε από τον δικηγόρο του παραπονούμενου να του δώσει επίσημη κατάσταση λογαριασμού αλλά του δόθηκαν κάποιες χειρόγραφες σημειώσεις χωρίς πολλές επεξηγήσεις που αφορούσαν υπέρογκα ποσά. Πρότεινε να καταβάλει εφάπαξ το ποσό των €6.000 για πλήρη εξόφληση αλλά η πρότασή του δεν έγινε αποδεκτή. Στις 3.9.2019 ο παραπονούμενος καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε διάταγμα για ακύρωση της επίδικης μεταβίβασης η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο και αποφασίστηκε η επανεγγραφή του διαμερίσματος στο όνομά του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σύμφωνα με τον δικηγόρο του παραπονούμενου τα δικηγορικά του έξοδα από €2.016 που ήταν το 2015 ανήλθαν σήμερα σε ποσό άνω των €11.
11. Κατά την αντεξέτασή του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο στην εγγονή του η οποία εξασφάλισε θέση σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας επειδή οι γονείς της δεν είχαν τα λεφτά τα οποία ήταν αναγκαία για τις σπουδές της. Το καλοκαίρι του 2016 που η εγγονή του ήταν 18 ετών της μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο για να το υποθηκεύσει για σκοπούς δανειοδότησης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το δάνειο ουδέποτε έγινε επειδή η μεταβίβαση ακυρώθηκε με δικαστικό διάταγμα για αυτό και στη συνέχεια φρόντισε να τη σπουδάσει με άλλο τρόπο. Ισχυρίστηκε ότι η εγγονή του παρόλο που εξασφάλισε εισδοχή σε πανεπιστήμιο στην Αγγλία φοίτησε αρχικά στο Πανεπιστήμιο Κύπρου αφού πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις και στη συνέχεια έκανε 2 μεταπτυχιακά στην Αγγλία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι έδωσε προς την εγγονή του το ποσό των €15.000 για να συνεχίσει τις σπουδές της στην Αγγλία. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Η κα Ηλιοφώτου εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε από τις υπερασπίσεις που προβλέπει το άρθρο 91(Β) του Κεφ. 6 ή το άρθρο 3

(4)(γ) του Ν.60(Ι)/2008 και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει ένοχο στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ο κ. Γρηγορίου από την άλλη εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο ότι ο παραπονούμενος είναι εκ δικαστικής απόφασης πιστωτής αφού δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει και να καταθέσει τη θέση του. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος απέδειξε ότι η επίδικη μεταβίβαση προς την εγγονή του έγινε με καλή πίστη και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει από την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Έχοντας υπόψη μου πως δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων ότι ο παραπονούμενος είναι εξ αποφάσεως πιστωτής στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2007 και ότι ο κατηγορούμενος είναι εξ αποφάσεως οφειλέτης κρίνω ότι η εισήγηση του κ. Γρηγορίου πως δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο ότι ο παραπονούμενος είναι εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Το άρθρο 3 του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/2008 προνοεί τα ακόλουθα: «3. Αδικήματα καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών:

(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: (α) προβεί σε οποιαδήποτε: (

1. i)δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου· ή (
2. ii)μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου. εφόσον οι ενέργειες αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εκ δικαστικής αποφάσεως χρεών του. είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4.

(2). 3) Οι ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)τεκμαίρονται, μέχρι απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ανεξάρτητα αν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση, την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής.

(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: (α) προκειμένου περί κατηγορίας, δυνάμει της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1), για καταδολιευτική μεταβίβαση ή επιβάρυνση ή μετακίνηση ή αποξένωση, ότι η εν λόγω πράξη έγινε προς συγγενικό πρόσωπο ή προς αγοραστή με καλή πίστη και χωρίς πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τον πιστωτή στη είσπραξή του οφειλόμενου σε αυτόν εξ αποφάσεως χρέους· ή (β) . (γ) .

(5)Για τους σκοπούς του εδαφίου

(4): (α) "συγγενικό πρόσωπο" σημαίνει πατέρα, μητέρα, σύζυγο, τέκνο, εγγονό, αδελφό ή αδελφή. (β) "καλή πίστη" σημαίνει: (

1. i)σε σχέση με πράξη που γίνεται προς όφελος συγγενικού προσώπου, μεταβίβαση ή επιβάρυνση που γίνεται έναντι λογικού ανταλλάγματος, περιλαμβανομένης και ανταλλαγής με περιουσία ίσης αξίας ή μεταβίβαση ή επιβάρυνση ή μετακίνηση ή αποξένωση που γίνεται με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου· και (
2. ii)σε σχέση με πράξη που γίνεται προς όφελος αγοραστή, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή επιβάρυνση γίνεται έναντι λογικού ανταλλάγματος.». Τα άρθρα 91Α και 91Β του περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ. 6 προνοούν τα ακόλουθα: Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών 91A.-

(1)Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη- (α) Οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ή (β) οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη.

(2)Οι ενέργειες που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β) του εδαφίου

(1)τεκμαίρονται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, ανεξαρτήτως εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος πιστωτής.

(3)Πράξη καταδολίευσης δύναται να θεωρείται και οποιαδήποτε παράλειψη καταβολής από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη του ποσού το οποίο υπολογίζεται ως δίκαιο και εντός των οικονομικών του δυνατοτήτων και διατάζεται να πληρωθεί με δόσεις δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου κατά τις διατάξεις του άρθρου 90. Αδικήματα καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών 91Β.-

(1)Εξ αποφάσεως οφειλέτης ο οποίος προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη καταδολίευσης κατά την έννοια του άρθρου 91Α διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση δώδεκα μηνών ή με χρηματική ποινή χιλίων λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές, χωρίς επηρεασμό των εξουσιών του Δικαστηρίου προς έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του παρόντος ή οποιουδήποτε άλλου νόμου.

(2)Κάθε πρόσωπο το οποίο αποδέχεται δωρεά, πώληση, μεταβίβαση, παράδοση ή φύλαξη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου από πρόσωπο το οποίο γνωρίζει ότι είναι οφειλέτης και ότι σκοπός των πιο πάνω ενεργειών του είναι η καταδολίευση των δανειστών του κατά την έννοια του άρθρου 91Α, διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση έξι μηνών ή με χρηματική ποινή πεντακοσίων λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(3)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο εάν αποδείξει- (α) Προκειμένου περί κατηγορίας για καταδολιευτική μεταβίβαση ή επιβάρυνση ότι η εν λόγω πράξη έγινε προς συγγενικό πρόσωπο ή προς αγοραστή με καλή πίστη και χωρίς πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τον πιστωτή στην είσπραξη του οφειλόμενου σε αυτόν εξ αποφάσεως χρέους ή (β) προκειμένου περί κατηγορίας για παράλειψη πληρωμής εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου, ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος και ότι έχει ειδοποιήσει γι' αυτό το Δικαστήριο με κοινοποίηση προς τον εξ αποφάσεως πιστωτή.

(4)Για τους σκοπούς του εδαφίου

(3)οι πιο κάτω όροι: (α) "συγγενικό πρόσωπο" σημαίνει πατέρα, μητέρα, σύζυγο, τέκνο, εγγονό, αδελφό ή αδελφή (β) "καλή πίστη" σημαίνει- (

1. i)σε σχέση με πράξη που γίνεται προς όφελος συγγενικού προσώπου, μεταβίβαση ή επιβάρυνση που γίνεται έναντι λογικού ανταλλάγματος, περιλαμβανομένης και ανταλλαγής με περιουσία ίσης αξίας, ή μεταβίβαση ή επιβάρυνση που γίνεται με σκοπό τη μόρφωση, ιατρική περίθαλψη ή αποκατάσταση του εν λόγω προσώπου, και (
2. ii)σε σχέση με πράξη που γίνεται προς όφελος αγοραστή, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή επιβάρυνση γίνεται έναντι λογικού ανταλλάγματος. Στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ (ΣΕ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ) ΗΕ 106855 κ.ά. ν. LAKIS GEORGIOU CONSTRUCTION LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 214/2012, ημερομηνίας 28.9.2018, ECLI:CY:AD:2018:A422 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από τα πιο πάνω συνάγεται πως κατά το άρθρο 91Α του Κεφ. 6, μεταξύ άλλων, θεωρείται πράξη καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτή, η δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη εφόσον γίνεται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών. Τέτοια πράξη λογίζεται κατά το εδάφιο

(2)του άρθρου ως γενόμενη με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Περαιτέρω, τέτοια πράξη θεωρείται καταδολιευτική, ανεξαρτήτως του αν έγινε πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση υπέρ του πιστωτή. Παρατηρείται επομένως ότι υπάρχει τεκμήριο το οποίο λειτουργεί υπέρ του πιστωτή με τον οφειλέτη να βαρύνεται με την απόδειξη του αντιθέτου. Απόδειξη που ικανοποιείται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Ευαγγέλου ν. Κωστάκης Κουρέας και Υιός Λτδ

(2005)2 Α.Α.Δ. 415)». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στην μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Οι ισχυρισμοί του Μ.Κ.1 δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή του και λόγω τούτου γίνονται αποδεκτοί. Ο Μ.Κ.2 αναφέρθηκε στα μέτρα τα οποία έλαβε ως δικηγόρος του παραπονούμενου για να εισπράξει τα δικηγορικά έξοδα της παρούσας υπόθεσης. Κρίνω ότι κατά την αντεξέτασή του δεν κλονίστηκαν οι ισχυρισμοί του τους οποίους και αποδέχομαι ως ανταποκρινόμενους στην αλήθεια. Οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου ότι μεταβίβασε το ακίνητο προς την εγγονή του για να το υποθηκεύσει στη συνέχεια η ίδια για να εξασφαλίσει δάνειο για τις σπουδές της στην Αγγλία δεν είναι πειστικοί και δεν γίνονται αποδεκτοί. Πρώτον επειδή παρά τους πιο πάνω ισχυρισμούς του κατά την αντεξέτασή του παραδέχθηκε ότι ουδέποτε λήφθηκε το εν λόγω δάνειο και δεύτερο επειδή η εγγονή του αρχικά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και μετά από 4 χρόνια ήτοι κατά το έτος 2020 μετέβηκε στην Αγγλία για μεταπτυχιακές σπουδές. Περαιτέρω ο ισχυρισμός του ότι το δάνειο δεν λήφθηκε επειδή ακυρώθηκε η μεταβίβαση του ακίνητου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός αφού η ακύρωση έγινε, σύμφωνα πάντοτε με τα παραδεκτά γεγονότα, στις 15.11.2019 δικαστικώς. Η εγγονή του είχε στη διάθεσή της 3 χρόνια μέχρι την ακύρωση της εν λόγω μεταβίβασης για να προχωρήσει στη λήψη του κατ' ισχυρισμό δανείου αλλά δεν το έπραξε και λόγω αυτής της παράλειψής της κρίνω ότι τελικά η μεταβίβαση του ακινήτου σε αυτή δεν έγινε για τον σκοπό τον οποίο ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε. Έχοντας υπόψη μου όσα δηλώθηκαν από τους δικηγόρους των διαδίκων ως παραδεκτά γεγονότα καθώς επίσης και όσα προκύπτουν από την ενώπιόν μου προσκομισθείσα μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό τα συστατικά στοιχεία των επιδίκων αδικημάτων. Έχει αποδειχθεί ότι στις 14.6.2016 ο κατηγορούμενος ενώ ήταν εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους με πιστωτή τον παραπονούμενο δυνάμει της απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας XXXXX.2015 αποξένωσε την επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία του δωρίζοντάς την στην εγγονή του XXXXX Χρυσοστόμου. Λόγω της απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το βάρος πλέον μετατέθηκε στους ώμους του κατηγορούμενου να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (Ευαγγέλου ν. Κωστάκης Κουρέας και Υιός Λτδ, πιο πάνω) ότι η εν λόγω αποξένωση έγινε με καλή πίστη και χωρίς πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τον παραπονούμενο πιστωτή στην είσπραξη του οφειλόμενου σε αυτόν εξ αποφάσεως χρέους. Έχοντας απορρίψει τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου ότι η μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος προς την εγγονή του έγινε για τις σπουδές της κρίνω ότι δεν απέσεισε το βάρος που μετατέθηκε στον ίδιο να αποδείξει πως η εν λόγω μεταβίβαση έγινε με καλή πίστη και συνεπώς η υπεράσπιση την οποία επικαλέστηκε δεν έχει αποδειχθεί. Λόγω των πιο πάνω ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο