Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. ΠΑΤΣΑΛΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 17502/2020, 20/4/2022

(1)(ε)

(4)(ζ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 (2η κατηγορία). - Κακόβουλη βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 324

(3)(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (3η κατηγορία). - Πέντε κατηγορίες απειλής, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (4η, 15η, 16η, 17η και 19η κατηγορία). - Τρείς κατηγορίες παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία, ήτοι δύο κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (5η και 14η κατηγορία) και μία κατά παράβαση του άρθρου 122(α) του Κεφ. 154 (18η κατηγορία). - Ανυπακοή σε νόμιμες διαταγές, κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (6η κατηγορία). - Δύο κατηγορίες εμπρησμού μηχανοκίνητου οχήματος, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (7η και 8η κατηγορία). - Πέντε κατηγορίες για κακόβουλη βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (9η, 10η, 11η, 12η και 13η κατηγορία). Το τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, είναι ότι στις 23.12.2019, εσκεμμένα και παράνομα, έθεσε φωτιά σε δύο μηχανοκίνητα οχήματα (7η και 8η κατηγορία), προκαλώντας ζημιά σε αυτά και άλλα δύο οχήματα και σε κτίριο πολυκατοικίας (κατηγορίες υπ. αρ. 9-13). Περαιτέρω, ότι σε διάφορες ημερομηνίες, κατά το έτος 2020, απείλησε την [ ] Μίμη (στο εξής η «παραπονούμενη») με τις φράσεις που αναφέρονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 4, 15, 16, 17 και 19, και σε δύο άλλες περιπτώσεις, δια τηλεφωνικής επικοινωνίας και γραπτού μηνύματος προς την παραπονούμενη, προέβη σε πράξεις που προορίζονταν να επηρεάσουν αστυνομική έρευνα και δικαστική διαδικασία (14η και 18η κατηγορία αντίστοιχα). Επίσης, ότι στις 14.9.2020, εσκεμμένα και παράνομα, κατέστρεψε περιουσία τοποθετώντας εκρηκτική ύλη (1η κατηγορία), ήτοι χρησιμοποιώντας αμυντική χειροβομβίδα που περιείχε εκρηκτική ύλη, χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών (2η κατηγορία). Ως αποτέλεσμα τούτου, προκλήθηκε ζημιά σε υποστατικά και διαμερίσματα κτιριακού συγκροτήματος (3η κατηγορία). Η πράξη του δε αυτή ήταν προορισμένη να επηρεάσει τη δικαστική διαδικασία (5η κατηγορία). Τέλος, ότι μεταξύ των ημερομηνιών 12.3.2020 - 14.9.2020 ήρθε σε επικοινωνία με την παραπονούμενη, παραλείποντας να υπακούσει σε διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 11.3.2020 στην Αίτηση με αρ. 650/20 (6η κατηγορία). Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στην οποία κατέθεσαν έξι μάρτυρες κατηγορίας, συμπεριλαμβανομένης της παραπονούμενης, και δυο μάρτυρες υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένου του κατηγορούμενου, αυτός κρίθηκε ένοχος σε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζε. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση, αναλύονται με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 4.3.

1. Για σκοπούς της παρούσας, συνοψίζονται, εκ νέου ως εξής: Η παραπονούμενη είναι επιχειρηματίας και διατηρεί δύο κομμωτήρια με την επωνυμία [ ] Hair Spa. Το ένα βρίσκεται στην οδό [ ] αρ. 80 και το δεύτερο σε εμπορικό κέντρο. Είναι η ιδιοκτήτρια της εταιρείας και μοναδική μέτοχος σε αυτήν. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2018, η παραπονούμενη γνώρισε τον κατηγορούμενο. Αρχικά, η σχέση τους ήταν φιλική και στην πορεία εξελίχθηκε σε ερωτική. Σε άγνωστη ημερομηνία, περί τον Αύγουστο με Σεπτέμβριο του 2019, η παραπονούμενη συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο και, αφού του ανέφερε ότι επρόκειτο να μεταβεί σε επαγγελματικό ταξίδι εκτός Κύπρου, αυτός ενοχλήθηκε και της είπε «εννα σε κρούσω, εννα σε διαλύσω τζιαι εσένα τζιαι το αυτοκίνητο και την δουλειά σου, εν ηξέρεις ποιος είμαι εγώ». Στις 5.12.2019, διοργανώθηκε εκδήλωση στο κομμωτήριο της παραπονούμενης, από όπου ο κατηγορούμενος έφυγε θυμωμένος λόγω του ότι αυτή συνομιλούσε με πελάτες. Μετά το πέρας της εκδήλωσης, περίμενε την παραπονούμενη στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου η τελευταία διέμενε. Αφού είχαν έντονη συζήτηση, ο κατηγορούμενος την χτύπησε στη μύτη με αποτέλεσμα να αιμορραγεί. Έκτοτε, ο κατηγορούμενος της απέστελλε μηνύματα, ενώ για 2-3 ημέρες πριν από την 23.12.2019, δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί της. Στις 23.12.2019 και περί ώρα 4:30, σημειώθηκε πυρκαγιά στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου διαμένει η παραπονούμενη. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα και η εστία της πυρκαγιάς βρισκόταν εξωτερικά του οχήματος της παραπονούμενης, με αρ. εγγραφής [ ], το οποίο υπέστηκε ανεπανόρθωτες ζημιές και καταστράφηκε ολοσχερώς. Η φωτιά τέθηκε με τη χρήση εύφλεκτης ουσίας η οποία τοποθετήθηκε περιμετρικά των οχημάτων με αρ. εγγραφής [ ] και [ ]. Από την πυρκαγιά προκλήθηκαν ζημιές στα παρακείμενα οχήματα με αρ. εγγραφής [ ], [ ] και [ ] και στο κτίριο της πολυκατοικίας. Πιο συγκεκριμένα, από την πυρκαγιά καταστράφηκαν ολοσχερώς τα οχήματα με αρ. εγγραφής [ ] και [ ]. Η ζημιά στο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] ανέρχεται σε €22,000 και στο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] ανέρχεται σε €18,
2. Η συνολική ζημιά στο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] ανέρχεται σε €43,000 και αυτή στο όχημα με αρ. εγγραφής [ ] ανέρχεται σε €12,
3. Η συνολική ζημιά στο κτίριο της πολυκατοικίας ανέρχεται σε €15,
4. Την 23.12.2019, λήφθηκε κατάθεση από την παραπονούμενη η οποία εξέφρασε υποψίες αναφορικά με τον κατηγορούμενο σε σχέση με τον εμπρησμό του οχήματος της. Εναντίον του κατηγορούμενου, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Στις 9.1.2020, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από την Αστυνομία και στις 10.1.2020, αφέθηκε ελεύθερος. Κατά την εν λόγω ημερομηνία επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την παραπονούμενη αναφέροντας της ότι «όλα τέλειωσαν και να μην τολμήσεις να δώσεις ξανά κατάθεση εναντίον μου ή να δώσεις το όνομα μου στην Αστυνομία γιατί είσαι τελειωμένη». Εις δε συνάντηση που είχαν την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι αυτός έκαψε το αυτοκίνητο της, περιγράφοντας και τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε. Σε έτερη ημερομηνία, εντός του Ιανουαρίου του έτους 2020, ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν σε καφετέρια με φιλικό της πρόσωπο, ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί της, λέγοντας της ότι γνώριζε πού βρισκόταν και ότι αν δεν έφευγε σε πέντε λεπτά από το μέρος, θα περνούσε με το καλάσνικοφ να τους καθαρίσει. Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικών επικοινωνιών που είχε η παραπονούμενη με τον κατηγορούμενο, ο τελευταίος της ανέφερε ότι θα βάλει βόμβα κάτω από το αυτοκίνητο της, ότι θα της κάψει το διαμέρισμα και θα της τα διαλύσει όλα. Επίσης, της ανέφερε ότι θα μπλέξει εάν δεν είναι μαζί του και θα της κάνει κακό. Στις 9.2.2020 και ώρα 12:50, η παραπονούμενη έλαβε κλήση από τον κατηγορούμενο ο οποίος της είπε «είσαι τελειωμένη, είσαι τελειωμένη» και έκλεισε το τηλέφωνο. Σε σχέση με τα περιστατικά της 23.12.2019 και τον εμπρησμό, καταχωρήθηκε, εναντίον του κατηγορούμενου, η ποινική υπόθεση με αρ. 315/2020 στην οποία ο ίδιος ήταν κατηγορούμενος και η παραπονούμενη βασική μάρτυρας κατηγορίας. Στα πλαίσια της εν λόγω ποινικής υπόθεσης, ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση μέχρι 6.7.2020, οπόταν και αφέθηκε ελεύθερος. Κατά τη διάρκεια της κράτησης του, στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης ποινικής υπόθεσης, ο κατηγορούμενος επικοινωνούσε με την παραπονούμενη μέσω μηνυμάτων και μέσω των εφαρμογών Whatsapp και Instagram αναφορικά με την πορεία της υπόθεσης και την παρουσία της ως μάρτυρα κατηγορίας. Στις 11.3.2020, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε, στα πλαίσια της Αίτησης με αρ. 650/20, διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον κατηγορούμενο να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με την παραπονούμενη και να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων. Κατά παράβαση του διατάγματος, σε διάφορες ημερομηνίες, μετά την έκδοση του διατάγματος, ο κατηγορούμενος απέστελλε στην παραπονούμενη διάφορα μηνύματα στο κινητό της τηλέφωνο, τα οποία αφορούσαν, μεταξύ άλλων, την πορεία της υπόθεσης με αρ. 315/
5. Με επιστολή της ημερομηνίας 12.3.2020, η παραπονούμενη απέστειλε επιστολή στον Γενικό Εισαγγελέα λέγοντας ότι είναι αδύνατο να παραστεί στο Δικαστήριο και να προβεί σε μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου. Το ίδιο έπραξε και με έτερη επιστολή της ημερομηνίας 9.10.
6. Στις 21.5.2020, ο κατηγορούμενος απέστειλε στην παραπονούμενη γραπτό μήνυμα από κινητό τηλέφωνο και της ανέφερε ότι εάν ο Γενικός Εισαγγελέας λάβει χειρόγραφη επιστολή ότι έχουν σχέση, η ίδια δεν θα κληθεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Στις 6.7.2020, ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος και συνέχισε να αποστέλλει μηνύματα στην παραπονούμενη, προσπαθώντας να την αποτρέψει από του να παραστεί στο Δικαστήριο και να καταθέσει εναντίον του. Η εν λόγω υπόθεση ήταν ορισμένη στις 17.9.
7. Στις 14.9.2020 και περί ώρα 4:22, ρίχθηκε και εξερράγη μπροστά από το κατάστημα όπου στεγάζεται το κομμωτήριο της παραπονούμενης στην οδό [ ] αρ. 80, πλήρης αμυντική εργοστασιακή χειροβομβίδα ARGES 73, ελληνικής κατασκευής και προέλευσης, η οποία περιέχει 40 γραμμάρια πενταπλαστίτη, δηλαδή εκρηκτική ύλη υψηλής ισχύος, και 2500 σφαιρίδια εμποτισμένα σε πλαστικό. Η εν λόγω χειροβομβίδα είναι στρατιωτικού τύπου και η εισαγωγή, κατοχή, αποθήκευση, μεταφορά και χρήση της, χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής, απαγορεύεται. Το είδος αυτό της χειροβομβίδας κατέχεται και χρησιμοποιείται από την Εθνική Φρουρά. Από τη ρίψη της χειροβομβίδας και ως αποτέλεσμα κακόβουλης ενέργειας, προκλήθηκαν ζημιές στο κτιριακό συγκρότημα και στις γυάλινες προθήκες των δύο καταστημάτων στην είσοδο του κτιρίου. Οι ζημιές αυτές ανέρχονται στο ποσό των €25,
8. Στις 26.10.2020, ο κατηγορούμενος απέστειλε μήνυμα στην παραπονούμενη, μέσω του προφίλ του στο Instagram petrospatsalides, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, «σε καταλαβαίνω αν νομίζεις γλύτωσες τα χειρότερα μαζί μου με να με διαγράφεις. Έρχονται πολλά χειρότερα για ούλλους μας [ ] μου». Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που έθεσε φωτιά στο μηχανοκίνητα οχήματα τα οποία περιγράφονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 7 και 8, ενώ έπραξε τούτο εσκεμμένα και χωρίς νόμιμο δικαίωμα. Με τις πιο πάνω ενέργειες του, ο κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά σε ξένη περιουσία, ως οι κατηγορίες υπ. αρ. 9 -
9. Ο κατηγορούμενος ήταν επίσης το πρόσωπο που εσκεμμένα και παράνομα τοποθέτησε εκρηκτική ύλη, ήτοι χρησιμοποίησε την αμυντική χειροβομβίδα που περιγράφεται στην 2η κατηγορία και, με τον τρόπο αυτό, κατέστρεψε περιουσία στα υποστατικά με αρ. 80 και 80Α στη Λεωφόρο [ ], προκαλώντας ζημιά στα υποστατικά αυτά στα οποία, ως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα, περιλαμβάνονταν διαμερίσματα, θέτοντας, με τον τρόπο αυτό, σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Με τις ενέργειες του, μάλιστα, αυτές σκοπό είχε να εκφοβίσει την παραπονούμενη και να την αποτρέψει από το να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στην ποινική υπόθεση με αρ. 315/
10. Οι απειλές που εξέφρασε ο κατηγορούμενος προς την παραπονούμενη και τυγχάνουν καταγραφής ανωτέρω, της προκάλεσαν φόβο και τρόμο. Όπως αναφέρθηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με αρ. 3751/2008, στα πλαίσια της οποίας καταδικάστηκε, στις 26.11.2008, για αδικήματα ληστείας, κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου, κατοχής και μεταφοράς φυσιγγίων κυνηγετικού όπλου και πιστολιού και επίθεσης με πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 7, 2 και 1 ετών. Για τα υπό κρίση αδικήματα, ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση κατά την περίοδο 13.2.2020 μέχρι 6.7.2020 και τελεί υπό κράτηση από 6.11.2020 μέχρι σήμερα. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 14.3.3022, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο συνήγορος του. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο, αυτός είναι ηλικίας 55 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο [ ] και είναι το πέμπτο από τα δέκα παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του είναι συνταξιούχος και η μητέρα του οικοκυρά. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας περιγράφονται καλές. Μετά την αποφοίτηση του από την Τεχνική Σχολή στον κλάδο επιπλοποιίας, υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά. Στη συνέχεια, για δεκαέξι χρόνια, ασχολείτο με ανακαινίσεις και ακολούθως, για πέντε χρόνια, ως πωλητής αυτοκινήτων. Για τα επόμενα έξι χρόνια, απασχολείτο ως εισπράκτορας μεγάλων εταιρειών. Από το 2018, λαμβάνει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ύψους €900 μηνιαίως. Το 1990, παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, ηλικίας σήμερα 30 και 28 ετών. Μετά από οκτώ χρόνια, το ζευγάρι χώρισε. Ο μεγάλος του γιος είναι επίσης έγγαμος και εργάζεται ως κομμωτής στη Λευκωσία. Ο μικρότερος γιος είναι έγγαμος, ηλεκτρολόγος και διαμένει στη Φινλανδία με την μητέρα του. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου με τα παιδιά του περιγράφονται ως πολύ καλές. Το 2012, ο κατηγορούμενος παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, με την οποία απέκτησε ένα γιο, ηλικίας σήμερα 11 ετών, μαθητή της Ε' τάξης δημοτικού σχολείου. Παρόλο που το ζευγάρι χώρισε το 2016, πρόσφατα οι σχέσεις τους έχουν αποκατασταθεί και προγραμματίζουν να συμβιώσουν μετά την αποφυλάκιση του. Σημειώνεται, επίσης, στην έκθεση ότι, το 2008, ο κατηγορούμενος τραυματίστηκε στο πόδι μετά από έκρηξη βόμβας, γεγονός που του δημιουργεί αρκετά προβλήματα. Τέλος, κατά τη συνέντευξη, δεν έχουν αναφερθεί άλλα προβλήματα υγείας ή χρήσης αλκοόλ ή ουσιών. Στα πλαίσια της αγόρευσης του για μετριασμό της ποινής, ο κ. Χριστοδουλίδης αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, με ιδιαίτερη μνεία στο ανήλικο παιδί του και τη στενή σχέση που διατηρεί μαζί του και κάλεσε το Δικαστήριο να συνυπολογίσει, ως μετριαστικό παράγοντα, τις επιπτώσεις που η ποινή φυλάκισης θα έχει στην οικογένεια του κατηγορούμενου και τους εξαρτωμένους του. Περαιτέρω, ο συνήγορος Υπεράσπισης σημείωσε την περίοδο κατά την οποία ο κατηγορούμενος παρέμεινε ως υπόδικος για τα επίδικα αδικήματα, αναφέροντας, αφενός, ότι η στέρηση της ελευθερίας του έχει ως συνέπεια να αντιληφθεί τη σοβαρότητα των πράξεων του και υπόσχεται ότι δεν θα ξανααπασχολήσει τη δικαιοσύνη, τονίζοντας, αφετέρου πως το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του την καλή διαγωγή του κατηγορούμενου και την άψογη συνεργασία του με το προσωπικό των φυλακών και τους συγκρατουμένους του, όπως και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι λόγω των μέτρων που λαμβάνονται στα πλαίσια προσπάθειας περιορισμού της εξάπλωσης του κορωνοϊου στις Κεντρικές Φυλακές. Αποτέλεσε, τέλος, θέση της Υπεράσπισης ότι η περίοδος κατά την οποία ο κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση αποτελεί επαρκή τιμωρία. Αναμφίβολα τα αδικήματα για τα οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητας τους είναι καταρχήν η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο Νόμο, ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα, αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα τον οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. μεταξύ άλλων Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Πιο συγκεκριμένα, τα αδικήματα της απόπειρας καταστροφής περιουσίας με εκρηκτικές ύλες και του εμπρησμού (κατηγορίες αρ. 1, 7 και 8) επισύρουν ποινή φυλάκισης μέχρι δεκατέσσερα έτη. Το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης (κατηγορίες αρ. 9-13) επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι δύο χρόνια ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές, ενώ στην περίπτωση που η βλάβη προξενείται σε κατοικία από έκρηξη εκρηκτικής ύλης και η καταστροφή θέτει σε κίνδυνο τη ζωή οποιουδήποτε προσώπου (κατηγορία αρ. 3), το άρθρο 324

(3)(β) προβλέπει ποινή φυλάκισης διά βίου. Για το αδίκημα της χρήσης εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €5,000 ή και οι δυο ποινές. Τέλος, τα αδικήματα απειλής και παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια, ενώ το αδίκημα της ανυπακοής σε νόμιμες διαταγές με ποινή φυλάκισης δυο ετών. Τα υπό κρίση αδικήματα, με ιδιαίτερη αναφορά σε αυτά της απόπειρας καταστροφής περιουσίας και του εμπρησμού, είναι από τη φύση τους σοβαρά λόγω των εγγενών κινδύνων και των ολέθριων συνεπειών που δυνατό να προκύψουν, για τη ζωή ακόμα και ανυποψίαστων πολιτών, αλλά και σε περιουσίες. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία όχι μόνο επηρεάζουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του ατόμου για απόλαυση της περιουσίας του, αλλά κυριότερα ενέχουν μεγάλο κίνδυνο να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα μέσα από τέτοια περιστατικά. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125, το κοινό πρέπει να προστατευθεί από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για επικράτηση της παρανομίας. Τονίστηκε περαιτέρω ότι «δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα». Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Αναστασίου (αμέσως πιο πάνω) επαναλήφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 25.2.2021 στην Ποινική Έφεση 2/19, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων έγκειται επιπλέον στην ανησυχητικά διαχρονική έξαρση που η διάπραξη του παρουσιάζει προς επίτευξη των παρανόμων στόχων του παραβάτη, στοιχείο που αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μελανίτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 309 υποδείχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 424, το οποίο ομιλεί από μόνο του: «Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στην διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων.Συνακόλουθα των πιο πάνω είναι ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία, ώστε ν' ανακοπεί η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών της φύσεως αυτής. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια αυτή των δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που αυτά επιβάλλουν. Πάντοτε βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογα με αυτά θα πρέπει να είναι και η ποινή.» Σε σχέση με το αδίκημα της απειλής, έχει κατ' επανάληψη λεχθεί πως πρόκειται για σοβαρό αδίκημα με προεκτάσεις στην κοινωνία και τις σχέσεις των ανθρώπων. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 λέχθηκε πως η απειλή για ξεκαθάρισμα οποιωνδήποτε διαφορών ή σαν μέσο για προώθηση οποιωνδήποτε απαιτήσεων δεν μπορεί να γίνει ανεκτή υπό όποιες συνθήκες και εάν γίνεται (βλ. επίσης Αστυνομία ν. Μαυρομμάτη, Ποιν. Έφ, 92/2019, ημερ. 22.5.2020). Το αδίκημα της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία είναι επίσης σοβαρό και τούτο γιατί περιλαμβάνει ενέργειες που εμποδίζουν την απονομή της δικαιοσύνης. Πρόκειται, επίσης, για αδίκημα που ενέχει το στοιχείο της περιφρόνησης προς το θεσμό της δικαιοσύνης. Σ' ένα κράτος δικαίου,` η δικαιοσύνη πρέπει να απονέμεται απρόσκοπτα και απρόσωπα. Όποιος, λοιπόν, στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή των νόμων πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη δέουσα αυστηρότητα. Διαφορετική προσέγγιση θα διαβιβάσει μήνυμα στην κοινωνία ότι επικρατεί παρανομία και αναρχία. Η σκληρή πραγματικότητα της συχνότητας με την οποία παρατηρούνται τέτοιας φύσεως αδικήματα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Θεώρηση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποδεικνύει ότι για αδικήματα εμπρησμού και άλλα συναφή αδικήματα, συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Θα αναφερθούμε, αμέσως πιο κάτω, σε σχετική επί του θέματος νομολογία και τούτο προς το σκοπό της, όσο το δυνατόν, κοινής προσέγγισης στην αντιμετώπιση των παραβατών. Και τούτο χωρίς, διόλου, να μας διαφεύγει ότι οι προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για συγκεκριμένα αδικήματα και δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου, αφού η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε κατηγορούμενο είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη (βλ. Cotorcenau κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 84/2020 και 87/2020, απόφαση ημερομηνίας 17.2.2021, Fowokan v. Δημοκρατίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 36 και Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Ευαγγέλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 678, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 56 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε την κατηγορία του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Κεφ.

1. Σύμφωνα με τα γεγονότα, υπήρχε προσχεδιασμός του εγκλήματος, με κίνητρο την είσπραξη από την ασφάλεια, για επίλυση σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Η επιβολή 20μηνης φυλάκισης με τριετή αναστολή από το πρωτόδικο Δικαστήριο κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αντικαταστάθηκε, κατ' έφεση, με ποινή άμεσης φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Μελανίτης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), ο κατηγορούμενος ήταν νεαρής ηλικίας, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και, υπό συναισθηματική φόρτιση διέπραξε το αδίκημα του εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Κεφ.
2. Βαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες, οι δύο από τις οποίες αφορούσαν διαρρήξεις και κλοπές και η τρίτη αφορούσε κλοπή και κακόβουλη ζημιά. Η επιβολή ποινής φυλάκισης 2½ ετών από το πρωτόδικο Δικαστήριο επικυρώθηκε, κατόπιν παραδοχής, κατ' έφεση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστάκη Αναστασίου (πιο πάνω), ο κατηγορούμενος, αντιμετώπιζε κατηγορίες εμπρησμού, κατά παράβαση των άρθρων 315(α) και 20 του Κεφ. 154, εμπρησμού, κατά παράβαση των άρθρων 315 και 316(β) του Κεφ. 154 και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ.

1. Ήταν χρήστης ναρκωτικών και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και μαζί με τον εγκέφαλο της παρανομίας, σχεδίασαν με τέτοιο τρόπο τον εμπρησμό ώστε να επέλθει γενική καταστροφή σε εργοστάσιο επίπλωσης, προκαλώντας ζημιά ύψους Λ.Κ.1.390.
2. Η επιβολή ποινής φυλάκισης 3 ετών, κατόπιν παραδοχής, κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε κατ' έφεση σε 5ετή φυλάκιση. Στην υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε άτομο που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, επίσης επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τέλος, στην πρόσφατη απόφαση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής, για το ότι εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά σε πλυντήριο αυτοκινήτων. Ο εφεσείοντας προέβη στον εμπρησμό μαζί με άλλο άτομο, με τη χρήση βενζίνης, κατόπιν υποκίνησης τρίτου προσώπου, για ασήμαντο λόγο και έναντι αμοιβής €
3. Στο υποστατικό προκλήθηκαν ζημιές ύψους €88.
4. Στην επιβολή ποινής είχαν ληφθεί υπόψη και άλλες εκκρεμούσες υποθέσεις τις οποίες παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος και αφορούσαν διαρρήξεις, κλοπές, κλεπταποδοχή, επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης, μεταφορά κυνηγετικού όπλου και κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων η οποία προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών ποινών, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού

(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Με δεδομένη πάντοτε τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος και την ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών, ως καταγράφεται πιο πάνω, εξετάζουμε τις συνθήκες που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων. Στο πλαίσιο αυτό δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε μια συστηματική εγκληματική δραστηριότητα, διενεργούμενη μέσα σε μια παρατεταμένη χρονική περίοδο, η οποία περιελάμβανε τον εμπρησμό δύο αυτοκινήτων, την καταστροφή περιουσίας με τη χρήση αμυντικής χειροβομβίδας, την πρόκληση ζημιάς σε συνολικά τέσσερα οχήματα και δυο κτίρια, πέντε απειλές, τρείς ενέργειες που σκοπό είχαν την παρέμβαση στη δικαστική διαδικασία και ανυπακοή σε νόμιμη διαταγή. Στο ίδιο πλαίσιο, συνυπολογίζουμε το εύρος της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, ο οποίος, σε διάστημα δέκα μηνών, σε δύο περιπτώσεις, προκάλεσε ζημιές συνολικού ύψους €135,537 σε αυτοκίνητα και κτίρια, χωρίς να αποζημιώσει τα θύματα του. Είναι δε αποτέλεσμα τύχης ότι οι ενέργειες του επέφεραν μόνο υλικές ζημιές, δεδομένων των απρόβλεπτων κινδύνων που τέτοιες ενέργειες εμπεριέχουν. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται μια άκρως επικίνδυνη συμπεριφορά ενός ατόμου που εσκεμμένα καταστρέφει την περιουσία συνανθρώπων του, αδιαφορώντας για τους κινδύνους που οι ενέργειες του προκαλούν. Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με προσχεδιασμό, τόσο σε σχέση με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2019 (κατηγορίες αρ. 7-13), όσο και σε σχέση με τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 2020 (κατηγορίες αρ. 1-3). Στην μεν πρώτη περίπτωση, μετέβηκε στο μέρος με εύφλεκτη ουσία την οποία τοποθέτησε περιμετρικά του οχήματος της παραπονούμενης και έτερου οχήματος, στη δε δεύτερη περίπτωση, μερίμνησε να προμηθευτεί αμυντική χειροβομβίδα την οποία χρησιμοποίησε με σκοπό την καταστροφή περιουσίας. Επομένως, σε αυτή τη βάση, διαπιστώνεται ότι οι πιο πάνω ενέργειες του κατηγορούμενου δεν προέκυψαν στη στιγμή ή κάτω από οποιαδήποτε συναισθηματική φόρτιση. Αντιθέτως, επρόκειτο για μεθοδευμένες ενέργειες οι οποίες, στην πρώτη περίπτωση, σκοπό είχαν την εκδίκηση λόγω των προβλημάτων στη σχέση του με την παραπονούμενη. Από μόνη της μια τέτοια πράξη συνιστά σοβαρότατη εγκληματική ενέργεια. Αντί, όμως, ο κατηγορούμενος να αναθεωρήσει τη συμπεριφορά του, προχώρησε με την δεύτερη περίπτωση, αυτήν που αφορούν οι κατηγορίες με αρ. 1, 2 και 3, με σκοπό την αποτροπή της παραπονούμενης από το να καταθέσει εναντίον του ως μάρτυρας κατηγορίας στην υπόθεση την οποία αντιμετώπιζε. Καθιστώντας, με τον τρόπο αυτό, ακόμη σοβαρότερες τις συνθήκες τέλεσης των εν λόγω αδικημάτων αφού περιλαμβάνουν το στοιχείο του παρατεταμένου, επίμονου και επανειλημμένου εκφοβισμού της παραπονούμενης. Το γεγονός αυτό θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στις ποινές που θα αφορούν τις σχετικές κατηγορίες, ήτοι τις κατηγορίες 7 και 8 αφενός και 3, αφετέρου. Στον καθορισμό της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη τη συχνότητα αλλά και το περιεχόμενο των απειλών που κατά καιρούς εκστόμιζε προς την παραπονούμενη, οι οποίες, εντάσσονται στο ίδιο πλαίσιο συμπεριφοράς, ως ανωτέρω περιγράφεται και οι οποίες, σε συνδυασμό με τις λοιπές ενέργειες του, αναπόφευκτα της προκάλεσαν φόβο και τρόμο. Οι δε ενέργειες του κατηγορούμενου, οι οποίες εντάσσονται στα πλαίσια της από μέρους του παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία ή ανυπακοής του σε νόμιμες διαταγές δεικνύουν την από μέρους του αδιαφορία και περιφρόνηση των νόμων και κανονισμών. Ως, επιτακτικά άλλωστε, καθορίζει η νομολογία, τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορούν, κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις, να γίνουν ανεκτές. Προς όφελος του κατηγορούμενου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις, όπως αυτές εκτέθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης και προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι επιτρεπτό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής (βλέπε Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω)). Προσμετρούμε, επίσης, τις επιπτώσεις που η ποινή φυλάκισης θα έχει στην οικογένεια του ευρύτερα αλλά και ειδικότερα στο ανήλικο παιδί του, καθώς επίσης τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζει ως κρατούμενος λόγω των αυστηρότερων μέτρων που λαμβάνονται στις Κεντρικές Φυλακές συνεπεία της πανδημίας. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την αναφορά του κου Χριστοδουλίδη περί αντίληψης από τον κατηγορούμενο, λόγω της κράτησης του ως υπόδικος, της σοβαρότητας των πράξεων του και υπόσχεσης του να μην απασχολήσει ξανά τη δικαιοσύνη. Τέτοια εισήγηση, σαφώς συγκρούεται με την στάση και τα λεγόμενα του κατηγορούμενου και της Υπεράσπισης κατά την ακροαματική διαδικασία. Επομένως, ανάλογη θα πρέπει να είναι και η βαρύτητα που μπορεί να προσδοθεί σε αυτήν. Ως έχει λεχθεί από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μια προηγούμενη καταδίκη, ως αυτή τυγχάνει καταγραφής πιο πάνω. Ως γνωστό, κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία, όμως, των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου έναντι των νόμων της Πολιτείας, με ανάλογο περιορισμό στις δυνατότητες για επίδειξη εκείνης της επιείκειας που δικαιούται ο δράστης με ποινικό μητρώο (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 306 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Μέσα σε αυτά τα πλαίσια είναι που το Δικαστήριο προσεγγίζει την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου και τούτο λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκε, καθώς επίσης ότι πρόκειται για παλαιά χρονικά υπόθεση στην οποία δεν θα μπορούσε να προσδοθεί ιδιαίτερη σημασία. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω, περιλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλουμε, συνακόλουθα, στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: - Στην 1η και 2η κατηγορία ουδεμία ποινή ενόψει της ποινής που επιβάλλεται στην 3η κατηγορία. - Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 ετών. - Στην 4η, 15η, 16η, 17η και 19η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών σε κάθε κατηγορία. - Στην 5η κατηγορία ουδεμία ποινή ενόψει του ότι εντάσσεται στο σύνολο των γεγονότων της 3ης κατηγορίας. - Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. - Στην 7η και 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 7 ετών σε κάθε κατηγορία. - Στην 9η, 10η, 11η, 12η και 13η κατηγορία ουδεμία ποινή ενόψει της ποινής που επιβλήθηκε στην 7η και 8η κατηγορία και στη βάση του ότι συνιστούν το αποτέλεσμα των ενεργειών του κατηγορούμενου στις εν λόγω αναφερόμενες κατηγορίες. - Στην 14η και 18η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών σε κάθε κατηγορία. Λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που αφορούν την αρχή της συνολικότητας της ποινής, οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στην ποινή να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου από 13.2.2020 - 6.7.2020 και από 6.11.2020 μέχρι σήμερα. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο