Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 25755/19, 20/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 25755/19 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. [ ] Μιχαήλ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 20/4/2022 Για κατηγορούσα αρχή: κα Σ. Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κος Α. Ανδρέου Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες (πρώτη και δεύτερη επί του Κατηγορητηρίου). Στην κατηγορία 2 καταχώρησε απάντηση παραδοχής, ενώ καταχώρησε απάντηση μη παραδοχής στην πρώτη κατηγορία. Η πρώτη κατηγορία αφορά αμελή οδήγηση κατά παράβαση του άρθρου 8 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, στις 28/01/2019, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στη Λεωφόρο Λεμεσού στην Αγλαντζιά της Επαρχίας Λευκωσίας, το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε πέντε μάρτυρες κατηγορίας, τον Λοχία [ ] [ ] Λοΐζου (στο εξής ο ΜΚ1), τον αστυφύλακα [ ] [ ] Παπαδόπουλο (στο εξής ο ΜΚ2), τον κύριο [ ] Παλάζη (στο εξής ο ΜΚ3), τον αστυφύλακα [ ] [ ] Λουκά (στο εξής ο ΜΚ4) και τον παραπονούμενο αστυφύλακα [ ] [ ] Κουκκίδη (στο εξής ο Παραπονούμενος - ΜΚ5). ΜΚ1 Πρώτος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, έδωσε μαρτυρία ο Λοχίας [ ] [ ] Λοΐζου, ο οποίος κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 γραπτή κατάθεση που συμπλήρωσε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, στις 28/01/2019 περί ώρα 19:15, ο αστυφύλακας [ ] [ ] Παπαδόπουλος του υπέδειξε και επεξήγησε το πρόχειρο σχέδιο σκηνής τροχαίου δυστυχήματος που ετοίμασε και ακολούθως του το παρέδωσε και ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Στις 05/02/2019 περί 17:33, ο ΜΚ1 προσπάθησε να καταμετρήσει την ορατότητα που είχε ο Κατηγορούμενος πριν το δυστύχημα οδηγώντας υπηρεσιακό αυτοκίνητο και ενώ μέλος της Αστυνομίας στάθηκε στο σημείο σύγκρουσης που υποδείχθηκε από τον Κατηγορούμενο. Η ορατότητα καταμετρήθηκε στα 150 μέτρα. Σύμφωνα με ενημέρωση έλαβε από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, στις 28/01/2019 ο οδικός φωτισμός στο κέντρο της πόλης άναψε στις 17:11 και στα περίχωρα 17:
- Κατάθεσε ως Τεκμήριο 4 πίνακα από το Τμήμα Μετεωρολογίας στον οποίο καταγράφονται οι ώρες ανατολής και δύσης του ηλίου στη Λευκωσία κατά τη διάρκεια του έτους. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 είναι αληθές και ορθό. Περαιτέρω, σύμφωνα με ενημέρωση που έλαβε από λειτουργό του Τμήματος Μετεωρολογίας, μετά τη δύση του ηλίου, για χρονικό διάστημα περίπου 30 λεπτών, υπάρχει ακόμα αρκετό φως της ημέρας, νοουμένου ότι ο ουρανός είναι καθαρός και δεν έχει σύννεφα. Στις 17/03/2019, μετέβηκε στο σημείο με τον αστυφύλακα 42 (Παραπονούμενο - ΜΚ5) όπου ο τελευταίος του υπέδειξε διαφορετικό σημείο σύγκρουσης, το οποίο σημείωσε με το σημείο «Χ1» και διαφορετική πορεία του Κατηγορούμενου, η οποία σημειώθηκε με το σημείο «Α2». Με το σημείο «Β» σημειώθηκε το σημείο όπου, σύμφωνα με τον Παραπονούμενο - ΜΚ5, ο ίδιος βρισκόταν πριν τη σύγκρουση. Ο ΜΚ 1 κατάθεσε ως Τεκμήριο 2, το πρόχειρο σχέδιο σκηνής που ετοίμασε ο αστυφύλακας 3606 Κώστας Παπαδόπουλος και στο οποίο ο ίδιος πρόσθεσε τα σημεία «Χ1», «Β» και «Α2» που του υπέδειξε ο Παραπονούμενος - ΜΚ
- Κατάθεσε επίσης ως Τεκμήριο 3, το συμμετρικό σχέδιο που ετοίμασε ο αστυφύλακας [ ] [ ] Παπαδόπουλος. (Η Υπεράσπιση δεν έφερε ένσταση στην κατάθεση του Τεκμηρίου από τον ΜΚ1 παρόλο που το ετοίμασε ο ΜΚ2). Ακολούθως κατάθεσε το Τεκμήριο 5 που είναι έντυπο περιγραφής ζημιών του οχήματος που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, με αριθμούς εγγραφής [ ] , στο οποίο παρουσιάζονται ζημιές στην αριστερή πλευρά (ως προς την θέση του οδηγού) του προφυλακτήρα, του καπό και του ανεμοθώρακα. Ως Τεκμήρια 6 και 8, κατατέθηκαν οι ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τον Κατηγορούμενο. Κατά την κυρίως εξέταση, ο ΜΚ 1 ανέφερε ότι ο ενεπλάκη στη διερεύνηση λόγω του βαθμού του, καθώς στο δυστύχημα οι εμπλεκόμενοι ήταν αστυνομικοί και έπρεπε να αναλάβει τη διερεύνηση αστυνομικός με βαθμό του Λοχία. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος τη μέρα του δυστυχήματος δεν είχε μεταβεί στη σκηνή, γιατί διερευνούσε άλλο δυστύχημα. Όπως ανέφερε, όταν κάποιος αστυνομικός διενεργεί ρύθμιση τροχαίας κίνησης, στέκεται στον δρόμο, σε χώρο όπου θα είναι ορατός από τους οδηγούς. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι δεν υπάρχει κάποιο πρωτόκολλο ως προς το σημείο που πρέπει να βρίσκεται ο αστυνομικός που διενεργεί ρύθμιση τροχαίας κίνησης. Ήταν η θέση του ότι, «σίγουρα πρέπει να στέκει σε κάποιο σημείο που να είναι ορατός από τους οδηγούς των οχημάτων και σε κάποιο σημείο όπου δεν γίνεται η διέλευση των οχημάτων, να μην εμποδίζει τη διέλευση των οχημάτων». Συμφώνησε ότι στα σημεία που υπέδειξαν, τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο Παραπονούμενος - ΜΚ5, γινόταν διέλευση οχημάτων, όμως ανέφερε ότι πρέπει να διευκρινιστεί αν τη συγκεκριμένη στιγμή υπήρχε όντως διέλευση οχημάτων στα συγκεκριμένα σημεία. Όπως ανέφερε, ο αστυνομικός που ρυθμίζει την κυκλοφορία πρέπει να κινείται στη Λεωφόρο αναλόγως της ρύθμισης της κυκλοφορίας. Διαφώνησε σε υποβολή ότι είναι αρχή ότι ο τροχονόμος στέκεται στην προέκταση της νησίδας, αν υπάρχει, ή στην προέκταση της διαχωριστικής γραμμής που χωρίζει τις δύο πλευρές της διασταύρωσης και ότι δεν πρέπει να κινείται δεξιά αριστερά. Όπως ανέφερε, δεν υπάρχει κάτι δεδομένο που να γίνεται ή κάτι γραπτώς. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, προέκυψε διαφορετική θέση της Υπεράσπισης σε σχέση με τις υποδείξεις του Κατηγορουμένου, δηλαδή ότι η περιοχή της σύγκρουσης δεν ήταν στο σημείο που υπέδειξε στον ΜΚ2 αλλά στο σημείο «Χ1» που υπέδειξε ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 (το σημείο «Χ1» βρίσκεται στη μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας, κοντά στη γραμμή του αλτ ενώ το σημείο «Χ» βρίσκεται στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, στο μέσο περίπου της διασταύρωσης). Περαιτέρω, ήταν η θέση της υπεράσπισης κατά την δίκη, ότι πριν τη σύγκρουση, ο Κατηγορούμενος κινείτο στη δεύτερη λωρίδα, στο σημείο «Α2» και όχι στο σημείο «Α» του Τεκμηρίου 2 (το σημείο «Α2» που είχε υποδείξει ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 δείχνει ότι η πορεία του Κατηγορουμένου πριν την σύγκρουση ήταν στην μεσαία λωρίδα της Λεωφόρου Λεμεσού με κατεύθυνση προς Λεμεσό, ενώ το «Α» που υπέδειξε ο Κατηγορούμενος είναι στην αριστερή λωρίδα με κατεύθυνση προς Λεμεσό). Στον ΜΚ1 υπεβλήθη επίσης, ότι εφόσον ο έλεγχος ορατότητας έγινε με βάση το σημείο «Χ» και όχι το σημείο «Χ1», το αποτέλεσμα του ελέγχου δεν ανταποκρινόταν στον ορθή ορατότητα που είχε ο Κατηγορούμενος (ο ΜΚ 1 είχε προηγουμένως εξηγήσει ότι ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 υπέδειξε το σημείο «Χ1» αφότου έγινε ο έλεγχος ορατότητας γι' αυτό δεν έγινε μέτρηση από το σημείο «Χ1»). Σ' αυτό το σημείο, ο ΜΚ 1 απάντησε ότι ακόμα και να είχε καταμετρήσει την ορατότητα από το σημείο «Χ1» το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο αφού αυτό που έψαχνε ήταν τη «μέγιστη ορατότητα που είχε ο Κατηγορούμενος προς το σημείο της σύγκρουσης». ΜΚ 2 Δεύτερος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, έδωσε μαρτυρία ο αστυφύλακας [ ] Παπαδόπουλος [ ]. Ο ΜΚ 2 κατάθεσε ως Τεκμήριο 19 γραπτή κατάθεση που ετοίμασε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 19, στις 28/01/2019 και περί ώρα 18:20, επισκέφθηκε τη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη την ίδια ημέρα και περί ώρα 17:25 στη φωτοελεγχόμενη συμβολή της Λεωφόρου Λεμεσού με τη Λεωφόρο Αθαλάσσας στη Λευκωσία, με εμπλεκόμενα μέρη το ιδιωτικό αυτοκίνητο [ ] που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, και τον πεζό αστυφύλακα [ ] , [ ] Κουκκίδη (Παραπονούμενο - ΜΚ5), ο οποίος τη δεδομένη στιγμή βρισκόταν καθήκον και διενεργούσε ρύθμιση της τροχαίας κίνησης. Ο ΜΚ 2, βρήκε στο σημείο μόνο τον Κατηγορούμενο, αφού ο Παραπονούμενος - ΜΚ5, είχε ήδη μεταφερθεί με ασθενοφόρο στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο σκηνής (το Τεκμήριο 2) σημειώνοντας καθ' υπόδειξη του Κατηγορούμενου το σημείο «Χ» ως το σημείο σύγκρουσης. Το δυστύχημα συνέβη κατά τη διάρκεια της ημέρας, γύρω στις 17:25 και όπως ανέφερε επικρατούσε σούρουπο αφού η δύση ηλίου την συγκεκριμένη ημέρα ήταν στις 17:
- Ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ήταν στεγνή και καθαρή, ο δρόμος ευθύς και επίπεδος και το όριο ταχύτητας στο σημείο του δυστυχήματος ήταν 50 ΧΑΩ. Η Λεωφόρος Λεμεσού είναι δρόμος διπλής κατεύθυνσης, η οποία χωρίζεται με κτιστή νησίδα. Ως η πορεία του Κατηγορούμενου, αποτελείται από τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, οι δύο οδηγούν ευθεία στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού και η τρίτη δεξιά προς τη Λεωφόρο Αθαλάσσας. Ο ΜΚ 2, ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε και το συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 3). Όπως ανέφερε, είχε παρακολουθήσει την εκπαίδευση διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων στην Αστυνομική Ακαδημία. Όταν έφτασε στο σημείο της σύγκρουσης υπήρχε ακόμα φως. Ανέφερε ότι, πρακτικά για να μπορεί ένας αστυνομικός να ρυθμίσει την τροχαία κίνηση, πρέπει να βρίσκεται μέσα στη μέση της συμβολής καθώς από το πεζοδρόμιο δεν μπορεί γίνει η ρύθμιση. Ανέφερε επίσης ότι όταν έφτασε στη σκηνή, όλοι οι λαμπτήρες ήταν αναμμένοι, ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός και επικρατούσε πυκνή τροχαία κίνηση. Συμφώνησε ότι, με την αναφορά του ότι δεν υπήρχαν φυσικά ή τεχνητά εμπόδια που να επηρεάζουν την ορατότητα του Κατηγορούμενου, εννοούσε εκτός από αυτοκίνητα τα οποία πιθανόν και να υπήρχαν. Κατά την επανεξέταση, ανέφερε ότι σύμφωνα με την ορατότητα, ο Κατηγορούμενος όφειλε να δει τον παραπονούμενο. ΜΚ 3 Τρίτος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, έδωσε μαρτυρία ο ΜΚ 3 κύριος [ ] Παλάζης, ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Ο ΜΚ 3 υιοθέτησε γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 16, στις 28/01/2019 γύρω στις 17:20, οδηγούσε το ιδιωτικό του αυτοκίνητο στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας, με κατεύθυνση από κυκλικό κόμβο Καλαμών προς φώτα Καλησπέρα, οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του οχήματός του. Πλησιάζοντας στα φώτα τροχαίας του «Καλησπέρα», είδε ότι υπήρχαν δύο αστυνομικοί στη διασταύρωση που ρύθμιζαν την τροχαία κίνηση. Και οι δύο φορούσαν φωσφορούχα γιλέκα και κρατούσαν από ένα φανάρι με κόκκινο φως. Ο ένας στεκόταν στο κέντρο περίπου της διασταύρωσης, έβλεπε προς το μέρος που βρισκόταν ο ΜΚ 3, και βρισκόταν περίπου ως η πορεία του μεταξύ της λωρίδας στην οποία βρισκόταν και της αριστερής λωρίδας. Ο δεύτερος αστυνομικός (Παραπονούμενος - ΜΚ3) στεκόταν επίσης στη διασταύρωση, σε απόσταση περίπου ένα με ενάμιση μέτρο από το πεζοδρόμιο που βρίσκεται αριστερά όπως κατευθύνεται κάποιος από φώτα ΡΙΚ προς Λεμεσό, και περίπου στην ίδια ευθεία με τον άλλον αστυνομικό. Δεν θυμόταν πού κοιτούσε ο δεύτερος αστυνομικός, αφού η προσοχή του ήταν στραμμένη στον πρώτο. Ο ΜΚ 3, βρισκόταν δεύτερος στη σειρά και μόλις πλησίασε στα φώτα, είδε τον πρώτο Αστυνομικό να τους κάνει σήμα με το φανάρι για να σταματήσουν (όπως και έπραξαν), ενώ παράλληλα έκανε σήμα προς τα οχήματα που βρίσκονταν στην τρίτη λωρίδα αριστερά, ώστε να συνεχίσουν να κινούνται αριστερά ως η πορεία τους προς τη Λεωφόρο Αθαλάσσας. Την ώρα που σταμάτησαν, πρόσεξε ότι δεν υπήρχαν οποιαδήποτε διερχόμενα οχήματα που κινούνταν με κατεύθυνση από φώτα ΡΙΚ προς Λεμεσό «δηλαδή η διασταύρωση ήταν κενή προς Λεμεσό» όπως ανέφερε αυτολεξεί. Πρόσεξε ότι υπήρχαν κάποια σταματημένα αυτοκίνητα πάνω στο αλτ. Καθώς βρισκόταν σταματημένος και έβλεπε τον αστυνομικό που ήταν μπροστά του, άκουσε έναν δυνατό θόρυβο από χτύπημα και έστρεψε την προσοχή του προς το σημείο της σύγκρουσης, όπου πρόσεξε ένα αυτοκίνητο να κινείται μέσα στη διασταύρωση των φώτων με κατεύθυνση από ΡΙΚ προς Λεμεσό και να σταματά κάπου μεταξύ πρώτης και δεύτερης λωρίδας. Κατάλαβε ότι το αυτοκίνητο αυτό χτύπησε τον Αστυνομικό, δεν ήταν σε θέση να διευκρινίσει σε ποια λωρίδα κινείτο το αυτοκίνητο πριν το δυστύχημα. Στο τέλος της κατάθεσής του, καταγράφεται μια διευκρίνιση την οποίαν παραθέτω αυτούσια: «θέλω να διευκρινίσω επίσης όσον αφορά αυτό που ανέφερα πιο πάνω, ότι στο αλτ υπήρχαν σταματημένα αυτοκίνητα, εννοώ ότι με κατεύθυνση από ΡΙΚ προς Λεμεσό φτάνοντας πάνω στα φώτα τροχαίας του Καλησπέρα, υπάρχουν τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, δύο που πηγαίνουν ευθεία προς Λεμεσό και μια που οδηγεί δεξιά προς Λεωφόρο Αθαλάσσας. Όταν λέω υπήρχαν σταματημένα οχήματα στο αλτ, εννοώ ότι υπήρχαν σταματημένα στο αλτ στην τρίτη λωρίδα που πάει δεξιά προς Αθαλάσσα και σε μια εκ των άλλων δύο την οποία δεν θυμάμαι ποια ήταν. Δηλαδή μια λωρίδα κυκλοφορίας προς Λεμεσό ήταν ελεύθερη κενή, να αναφέρω επίσης ότι οι δύο αστυνομικοί ήταν ορατοί από αρκετά μεγάλη απόσταση». Στη συνέχεια, κατά την κυρίως εξέταση, ο ΜΚ 3 ανέφερε ότι το δυστύχημα έγινε απόγευμα προς βράδυ, αφού είχε τα φώτα του οχήματός του αναμμένα. Δεν θυμόταν αν ήταν αναμμένοι οι λαμπτήρες του οδικού φωτισμού. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3Α, αντίγραφο του Τεκμηρίου 3, (συμμετρικού σχεδίου σκηνής) στο οποίο ο ΜΚ 3 σημείωσε με πράσινο χρώμα το σημείο που βρισκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 πριν τη σύγκρουση, και με κόκκινο στυλό σημείωσε με κύκλο την περιοχή που πιστεύει ότι έγινε η σύγκρουση. Τα σημείο που υπέδειξε ότι βρισκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση με το σημείο «Χ» επί του Τεκμηρίου 3 και ως περιοχή της σύγκρουσης κύκλωσε μια περίμετρο μερικών μέτρων πέριξ του συγκεκριμένου σημείου. Όπως ανέφερε, ο Παραπονούμενος - ΜΚ3, πριν το δυστύχημα βρισκόταν στη μέση του δρόμου και περνούσαν αυτοκίνητα από δίπλα του. Δεν είχε δει όμως αυτοκίνητα από το ΡΙΚ προς τον αυτοκινητόδρομο, παρά μόνο από τη Λεωφόρο Αθαλάσσας προς τη Λεμεσό. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι δεν είδε τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 να κινείται στη διασταύρωση. ΜΚ4 Ακολούθως εκ μέρους της Κατηγορούσας αρχής έδωσε μαρτυρία ο αστυφύλακας [ ] [ ] Λουκά (ΜΚ4), ο οποίος κατάθεσε ως Τεκμήριο 20 τη γραπτή του κατάθεση που έδωσε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 20, κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος βρισκόταν μαζί με τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 στα φώτα «Καλησπέρα» και ρύθμιζαν την κυκλοφορία. Φορούσαν και οι δύο μακρυμάνικα φωσφορούχα γιλέκα και κρατούσαν φανάρια τα οποία ήταν αναμμένα και είχαν κόκκινο κώνο. Περί τις 17:30, ενώ ρύθμιζαν την κυκλοφορία, συνεννοήθηκαν με τον Παραπονούμενο - ΜΚ5, όπως ο τελευταίος ανακόψει τα αυτοκίνητα που κατευθύνονταν από Λευκωσία προς Λεμεσό και ο ΜΚ 4 το αντίθετο, δηλαδή τα αυτοκίνητα που κινούνταν από Λεμεσό προς Λευκωσία, για να δώσουν προτεραιότητα στα οχήματα που έρχονταν από τη Λεωφόρο Αθαλάσσας. Η τροχαία κίνηση ήταν «αρκετή» (όπως την χαρακτήρισε) και από τις τρεις κατευθύνσεις, ήταν σκοτεινά και δεν θυμόταν κατά πόσο είχαν ανάψει οι λαμπτήρες οδικού φωτισμού. Αφού σταμάτησε τα οχήματα που έρχονταν από Λεμεσό, γύρισε προς τη Λεωφόρο Αθαλάσσας για να δώσει σήμα προς τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν εκεί να εκκινήσουν. Την ίδια στιγμή, έστρεψε την προσοχή του προς τον Παραπονούμενο - ΜΚ5, για να δει αν είχε σταματήσει τα οχήματα που έρχονταν από Λευκωσία. Τη στιγμή που έστρεψε το βλέμμα του, άκουσε ένα «μπαμ» και είδε τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 να εκτινάσσεται στον αέρα και ακολούθως να κτυπά στον ανεμοθώρακα ενός αυτοκινήτου που κινείτο με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Λεμεσό. Την στιγμή που είδε τον Παραπονούμενο - ΜΚ5, αυτός βρισκόταν εντός της διασταύρωσης σχεδόν στη μέση. Το ενεχόμενο αυτοκίνητο ήταν λίγο αριστερά προς το πεζοδρόμιο, αλλά όχι στην άκρη του δρόμου. Από τη στιγμή που είδε τον παραπονούμενο να βρίσκεται στη μέση των λωρίδων μέχρι που ξαναγύρισε στο μέρος του και άκουσε το «μπαμ», πέρασε χρόνος λιγότερος των δέκα δευτερολέπτων. Το αυτοκίνητο είχε περάσει τη γραμμή του αλτ και η σύγκρουση ήταν εντός της διασταύρωσης. Δεν είδε την πορεία του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου. Την στιγμή που έστρεψε το βλέμμα του προς τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 και άκουσε το «μπαμ», δεν είχε δει άλλα οχήματα να κινούνται προς Λεμεσό μπροστά από το δυστύχημα. Πίσω από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου δεν υπήρχαν σταματημένα άλλα αυτοκίνητα. Κατά τη μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ΜΚ 4 σημείωσε με πράσινο χρώμα στο Τεκμήριο 3Β (αντίγραφο του Τεκμηρίου 3) το σημείο που βρισκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 λίγο πριν τη σύγκρουση και με κόκκινο «Χ» το σημείο της σύγκρουσης. Το σημείο που βρισκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5, ο ΜΚ4 το σημείωσε εντός της διασταύρωσης, περίπου στο ύψος της νοητής προέκτασης της βόρειας πλευράς του δρόμου της Λεωφόρου Αθαλάσσας και περίπου στο κέντρο του ύψους της νοητής προέκτασης της δεξιάς λωρίδας της Λεωφόρου Λεμεσού, που οδηγεί στη Λεωφόρο Αθαλάσσας. Το σημείο «Χ» με κόκκινο μελάνι το σημείωσε μερικά μέτρα αριστερότερα (όπως κοιτάμε το σχέδιο) από το σημείο που είχε δει τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 πριν την σύγκρουση, και συγκεκριμένα περίπου στο μέσο της μεσαίας λωρίδας. Σύμφωνα με τον ΜΚ 4, έπρεπε να στέκονται στη νοητή προέκταση των νησίδων για την ασφάλειά τους (ουσιαστικά στο σημείο που σημείωσε με πράσινο χρώμα και στο οποίο ανέφερε ότι στεκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 λίγο πριν τη σύγκρουση). Συμφώνησε ότι αποφεύγεται να στέκονται μέσα στις λωρίδες για λόγους ασφάλειας, αλλά στο συγκεκριμένο σημείο προχωρούν λίγο εντός της λωρίδας κυκλοφορίας για να είναι εμφανείς προς τους οδηγούς. ΜΚ5 Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο αστυφύλακας [ ] [ ] Κουκκίδης (Παραπονούμενος - ΜΚ5). Ο ΜΚ 5, αναγνώρισε τη γραπτή του κατάθεση η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τη γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου, στις 28/01/2019 ήταν ορισμένος για περιπολία στον «Τομέα 1», δηλαδή από τον κυκλικό κόμβο Καλαμών μέχρι Κοφίνου, καθώς και για ρύθμιση τροχαίας στη συμβολή των φώτων «Καλησπέρα» μαζί με τον ΜΚ
- Περί τις 17:00, μετέβηκαν στο συγκεκριμένο σημείο, εισήλθαν εντός της συμβολής και ξεκίνησαν ρύθμιση της τροχαίας κίνησης φορώντας μακρυμάνικο φωσφορούχο γιλέκο και κρατώντας υπηρεσιακό φανάρι στο οποίο υπήρχε ενσωματωμένος κόκκινος κώνος. Ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 έλεγχε τα οχήματα που κινούνταν με κατεύθυνση από Λευκωσία προς αυτοκινητόδρομο, και ο συνάδελφός του τα αυτοκίνητα που κινούνταν από τον αυτοκινητόδρομο προς τη Λευκωσία. Τα οχήματα τα οποία κατευθύνονταν από τη Λεωφόρο Αθαλάσσας προς τον αυτοκινητόδρομο ρυθμίζονταν και από τους δύο, αφού πρώτα γινόταν αποκοπή των κατευθύνσεων από Λευκωσία προς αυτοκινητόδρομο και αντίθετα. Η επικοινωνία μεταξύ των δύο ήταν λεκτική. Κατά τη ρύθμιση της τροχαίας κίνησης, βρίσκονταν και οι δύο μέσα στη συμβολή. Σε κάποια στιγμή περί τις 17:30, συνεννοήθηκε με τον αστυφύλακα ΜΚ4 όπως ανακόψουν τα οχήματα τα οποία έρχονταν από τον αυτοκινητόδρομο προς τη Λευκωσία και αντίστροφα, για να δώσουν προτεραιότητα στα οχήματα από τη Λεωφόρο Αθαλάσσας να εισέλθουν στον αυτοκινητόδρομο. Θυμάται καλά ότι ο δρόμος ήταν στεγνός και ο καιρός ήταν συννεφιασμένος αλλά δεν έβρεχε. Η κίνηση ήταν αυξημένη από όλες τις κατευθύνσεις, ήταν σούρουπο και δεν θυμάται κατά πόσον είχαν ανάψει οι λαμπτήρες οδικού φωτισμού. Στο σημείο που στεκόταν, δεν υπήρχαν χαραγμένες γραμμές των λωρίδων κυκλοφορίας γιατί στεκόταν εντός της συμβολής, όμως είναι σίγουρος ότι στεκόταν κάπου απέναντι από τη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας, όπως κάνει συνήθως για να μπορούν να τον βλέπουν οι οδηγοί των οχημάτων και από τις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και να μπορεί να ανακόψει τα οχήματα τα οποία έρχονταν από τη Λευκωσία προς τον αυτοκινητόδρομο με ασφάλεια. Θυμόταν ότι στην τρίτη λωρίδα, δηλαδή τη λωρίδα που χρησιμοποιούσαν τα οχήματα για να στρίψουν δεξιά προς τη Λεωφόρο Αθαλάσσας, υπήρχαν σταματημένα αυτοκίνητα, αφού δεν μπορούσαν να στρίψουν δεξιά λόγω της συνεχούς ροής οχημάτων που κινούνταν προς Λευκωσία. Έδωσε το κατάλληλο σήμα, δηλαδή σήκωσε το δεξί του χέρι κρατώντας και το υπηρεσιακό φανάρι, για να ανακόψει τα οχήματα τα οποία έρχονταν από τη Λευκωσία προς τον αυτοκινητόδρομο. Αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που θυμάται πριν το δυστύχημα. Δεν θυμόταν ότι τον χτύπησε αυτοκίνητο ή ότι εκτινάχθηκε στον αέρα και έπεσε στην άσφαλτο (γεγονότα τα οποία πληροφορήθηκε σε κατοπινό στάδιο). Το αμέσως επόμενο πράγμα που θυμάται, είναι να βρίσκεται ξαπλωμένος στην άσφαλτο και από πάνω του να στέκεται ο Κατηγορούμενος, τον οποίο γνώριζε από προηγουμένως, και να του λέει «συγγνώμη ρε [ ] εν εγώ που φταίω εν σε είδα». Συνεπεία του δυστυχήματος, είχε υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς και υποβλήθηκε σε διάφορες θεραπείες και εγχειρήσεις. Όπως ανέφερε, δεν συμφωνεί με την πορεία του αυτοκινήτου που ήταν σημειωμένη στο σχέδιο με το γράμμα «Α», ούτε με το σημείο «Χ» ως προς το σημείο σύγκρουσης που υπάρχει στο σχέδιο. Αναφέρει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να στεκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Πιστεύει ότι με βάση το σημείο που στεκόταν, το αυτοκίνητο που τον χτύπησε κινείτο στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας και όχι στην πρώτη όπως υπέδειξε ο Κατηγορούμενος, δηλαδή το «Α» όπως είναι σημειωμένο στο σχέδιο. Ο μάρτυρας συμφώνησε με το «Χ1» και υπέγραψε το Τεκμήριο
- Κατά την κυρίως εξέταση, ανέφερε ότι καθώς προέβαινε σε ρύθμιση τροχαίας κίνησης στο σημείο, συνήθιζε να στέκεται ακριβώς στη μέση της μεσαίας λωρίδας, δηλαδή ακριβώς στη μέση των τριών λωρίδων για να τον βλέπουν και από τις τρεις λωρίδες. Στο Τεκμήριο 3, υπέδειξε το σημείο «Χ1» και το σημείο «Β» ως τα σημεία στα οποία στεκόταν όταν έγινε η σύγκρουση. Ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 ανέφερε ότι φορούσε φωσφορούχο γιλέκο το οποίο ήταν εμφανές στο σκοτάδι, όμως διευκρίνισε ότι τη στιγμή της σύγκρουσης δεν επικρατούσε σκοτάδι. Πριν τη σύγκρουση δεν αντιλήφθηκε καθόλου το όχημα του Κατηγορούμενου, καθώς ήταν προσηλωμένος στα οχήματα που έρχονταν από Λεωφόρο Αθαλάσσας προς αυτοκινητόδρομο. Αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που θυμάται. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΚ 5 ανέφερε ότι την ώρα της σύγκρουσης τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν στη Λεωφόρο Αθαλάσσας, είχαν ήδη ξεκινήσει να κινούνται προς αυτοκινητόδρομο. Δεν θυμόταν κατά πόσο περπατούσε πριν το δυστύχημα. Στη συνέχεια, διευκρίνισε ότι πριν τη σύγκρουση κινήθηκε δύο βήματα πίσω αλλά την ώρα της σύγκρουσης ήταν ακίνητος. Κατά την επανεξέταση, ανέφερε ότι δεν θυμόταν κατά πόσον τα αυτοκίνητα από τη Λεωφόρο Αθαλάσσας είχαν ήδη ξεκινήσει να κινούνται κατά τη στιγμή της σύγκρουσης. Ανώμοτη δήλωση και καταθέσεις Κατηγορούμενου Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο βρήκε τον Κατηγορούμενο εκ πρώτης όψεως ένοχο και τον κάλεσε σε απολογία όπου ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Κατά την ανώμοτη του δήλωση ο Κατηγορούμενος ανέφερε αυτολεξεί τα ακόλουθα: Κατηγορούμενος: «Το μόνο που έχω να πω, είναι ότι σίγουρα είναι λυπηρό ότι προκλήθηκε το δυστύχημα, όποιος τζιαί αν είσιεν ευθύνη, είμαστε τζιαί οι δύο άνθρωποι οικογενειάρχες με υποχρεώσεις, με πολλά πάνω στην κκελλέ μας που λαλούμε στην κυπριακή, το μόνο που διαφωνώ κάθετα με το ότι, είπε ο συνάδελφός μου, είναι ότι.» Δικαστήριο: «Ο συνάδελφός σας, είναι ο παραπονούμενος;» Κατηγορούμενος: «Ναι, την ώρα που ήταν χαμέ, είπε μου συγγνώμη εγώ φταίω, επιμένω και επιμένω.» Κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος έδωσε ανακριτικές καταθέσεις στην αστυνομία. Αναφορικά με το ζήτημα των γραπτών καταθέσεων και της αξιολόγησής τους, είναι αποκρυσταλλωμένο ότι μία γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου γίνεται μεν αποδεκτή στο σύνολο του περιεχομένου της ως μαρτυρία, εν τούτοις, κάθε μέρος της κατάθεσης αξιολογείται ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να αποδώσει τη βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης. Είναι επίσης επιτρεπτό για το Δικαστήριο να απορρίψει ως αναληθές μέρος της κατάθεσης και να αποδεχθεί άλλο (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B430, Ποιν. Έφ. 96/2016, ημερ.28.11.2017, ECLI:CY:AD:2017:B430, Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 190, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109). Τεκμήριο 6, ανακριτική κατάθεση Κατηγορούμενου ημερομηνίας 28/1/2019 Σύμφωνα με την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου ημερομηνίας 28/1/2019, στις 28/01/2019 και ώρα 05:45, μετέβηκε στην δουλειά του στο κλιμάκιο ΥΚΑΝ Λευκωσίας για δωδεκάωρη υπηρεσία. Στις 17:15 σχόλασε και αναχώρησε με το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ], το οποίο ανήκει στη μητέρα της συμβίας του. Αφού εισήλθε στη Λεωφόρο Λεμεσού με κατεύθυνση προς Λεμεσό, οδηγούσε με ταχύτητα περί τα 30 - 40 ΧΑΩ, είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του οχήματός και έφερε τη ζώνη του. Καθώς πλησίαζε στα φώτα Καλησπέρα, εξ όσων θυμόταν, οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Όταν πλησίασε τα φώτα τροχαίας, πρόσεξε ότι ήταν αναμμένο το πράσινο φως και συνέχισε την πορεία με την ίδια ταχύτητα για να εισέλθει στον αυτοκινητόδρομο. Μόλις πέρασε τα φώτα και ήταν περίπου στη μέση της διασταύρωσης των φώτων, ένιωσε ένα χτύπημα στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου και αμέσως πάτησε φρένο και έστριψε το τιμόνι προς τα δεξιά και σταμάτησε το αυτοκίνητο. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και διαπίστωσε ότι είχε χτυπήσει έναν άλλον συνάδελφό του, τον οποίον δεν είχε αντιληφθεί αν βρισκόταν στο μέρος για ρύθμιση τροχαίας ή αν εισήλθε από το πεζοδρόμιο στη διασταύρωση για ρύθμιση της τροχαίας. Στη συνέχεια κατέβηκε από το αυτοκίνητο και συνειδητοποίησε ότι είχε χτυπήσει τον συνάδελφό του [ ] Κουκκίδη (Παραπονούμενο - ΜΚ5) τον οποίον γνώριζε προσωπικά από πριν. Προσεγγίζοντας τον τραυματία, τον ρώτησε αν είναι καλά, του απολογήθηκε αναφέροντας του ότι δεν τον πρόσεξε και ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 του απάντησε, «πονώ πολλά το πόδι μου, δεν φταις εσύ εγώ φταίω». Στη συνέχεια, αναφέρει ότι ο ΜΚ 2 ετοίμασε στην παρουσία του το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής και σημείωσε καθ' υπόδειξη του με το σημείο «Χ» το σημείο σύγκρουσης. Ακολούθως, αφού του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2, συμφώνησε και το υπόγραψε ως ορθό. Τέλος, στην κατάθεσή του αναφέρει ότι λόγω της σύγχυσής του από το όλο περιστατικό, δεν μπορούσε να υποδείξει με ακρίβεια το σημείο της σύγκρουσης. Τεκμήριο 8 - Ανακριτική Κατάθεση Κατηγορουμένου ημερομηνίας 25/3/2019 Στις 25/03/2019 μεταξύ 14:50 και 15:40, ο Κατηγορούμενος έδωσε ανακριτική κατάθεση στην οποίαν ανέφερε τα ακόλουθα. Μπροστά του δεν υπήρχαν άλλα οχήματα, αλλά δεν θυμάται αν υπήρχαν πίσω ή στο πλάι. Περαιτέρω ανέφερε ότι οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας όπου και έγινε το δυστύχημα, απλά λόγω της σύγχυσης που είχε μετά το δυστύχημα δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει με ακρίβεια ποιο ήταν ακριβώς το σημείο. Τον Παραπονούμενο - ΜΚ2 τον αντιλήφθηκε μόνο όταν τον χτύπησε, δεν τον είχε αντιληφθεί προηγουμένως. Τέλος, ανέφερε ότι ο δρόμος στο σημείο που έγινε το δυστύχημα είναι ευθύς και από πολύ μακριά ως ήταν η πορεία του, μπορούσε να δει πολύ καλά την περιοχή των φώτων του «Καλησπέρα». Αν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 στεκόταν στη μέση του δρόμου από προηγουμένως, θα τον είχε δει από μακριά. Εξάλλου οδηγούσε με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Δεν γνωρίζει πού βρισκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 πριν το δυστύχημα αλλά σίγουρα δεν στεκόταν στη μέση του δρόμου, γιατί το οπτικό του πεδίο ήταν καθαρό. Μπροστά του δεν υπήρχαν αυτοκίνητα και στα φώτα τροχαίας, ως η πορεία του, υπήρχε πράσινο φως αναμμένο (γεγονός που ανέφερε και στην πρώτη του κατάθεση). Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν προηγουμένως ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 βρισκόταν, στο πεζοδρόμιο αριστερά του ή στη δεξιά πλευρά του δρόμου κοντά στη νησίδα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από τη σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.). Έλαβα επίσης υπόψη μου ότι αντιφάσεις σε επουσιώδη και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα, δεν οδηγούν σε κατάληξη περί αναξιοπιστίας σε αντίθεση με τις αντιφάσεις ουσιαστικής μορφής που οδηγούν σε ρήγματα στην υπόθεση (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 254, Χρίστου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2017, 19/7/2019). Αντιθέτως, μπορεί να οδηγήσουν στην αντίθετη κατεύθυνση, ενδυναμώνοντας την πεποίθηση του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός ώστε να επιτευχθεί η καταδίκη του Κατηγορουμένου (Ιωσηφίδη ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 243/2012, ημερ. 2/5/2014, ECLI:CY:AD:2014:B289, ECLI:CY:AD:2014:B289, Γεώργιος Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑ.Δ. 612, Μohammed Jaber Akil v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 148). Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 δεν ήταν παρόντες κατά την στιγμή του δυστυχήματος. Η μαρτυρία τους περιορίστηκε στα ευρήματα τους κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ανδρέου ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 209/2020, ημερομηνίας 20/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B344, αστυνομικός μπορεί να προβεί σε διαπιστώσεις ως αποτέλεσμα παρατηρήσεων του στη σκηνή με υπόβαθρο την εμπειρία του στην εξέταση τροχαίων συγκρούσεων, χωρίς να χρειάζεται να είναι εμπειρογνώμονας. Και οι δύο μάρτυρες μου απαντούσαν με φυσικότητα αφήνοντας μου θετική εντύπωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους πλην του σημείου που ο ΜΚ2 εξέφρασε τη γνώμη του σε σχέση με το έσχατο συμπέρασμα, και συγκεκριμένα σε σχέση με το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος όφειλε να προσέξει τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 και να αποφύγει τη σύγκρουση. Η συγκεκριμένη αναφορά αποτελεί μαρτυρία γνώμης από μη εμπειρογνώμονα και δη αναφορικά με το έσχατο συμπέρασμα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ΜΚ3 μου άφησε καλή εντύπωση. Απαντούσε με τρόπο άμεσο φυσικό και ανεπιτήδευτο και δεν προσπάθησε να επεκταθεί πέραν των θεμάτων που πράγματι είχε δει και ήταν σε θέση να θυμάται. Δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι ενώ στη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 16), ανέφερε ότι όταν σταμάτησε στα φώτα τροχαίας μετά από σήμα του ΜΚ4 ήταν δεύτερος στη σειρά, στη συνέχεια, στο στάδιο της αντεξέτασης, ανέφερε ότι όταν τον σταμάτησε ο ΜΚ4 βρισκόταν πρώτος στη σειρά. Η συγκεκριμένη αντίφαση ήταν επουσιώδης και δεν ήταν ικανή να ανατρέψει την καλή εικόνα μου που άφησε ο μάρτυρας. Ο ΜΚ4 μου άφησε επίσης πολύ καλή εντύπωση. Θα διαφωνήσω με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι με τη μαρτυρία που έδωσε προσπάθησε να βοηθήσει τον Παραπονούμενο - ΜΚ4. Αντίθετα, ήταν εμφανές τόσο από την συνολική εικόνα του μάρτυρα, όσο και από τις απαντήσεις που έδινε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, ανεξάρτητα αν αυτό που έλεγε βοηθούσε την πλευρά του Παραπονούμενου ή το αντίθετο. Γενικότερα ο ΜΚ4 απαντούσε με τρόπο σαφή, άμεσο και ανεπιτήδευτο και δεν μου άφησε αμφιβολία ως προς την ειλικρίνεια του. Ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 μου άφησε καλή εντύπωση. Όπου δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί γεγονότα δεν δίστασε να το αναφέρει έστω και αν η απουσία μαρτυρίας επί συγκεκριμένων γεγονότων μπορούσε να αποδυναμώσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ήταν εμφανές ότι ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 τελούσε υπό κάποια σύγχυση σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την σύγκρουση. Κατά την αντεξέταση δεν δίστασε να συμφωνήσει με υποβολές της Υπεράσπισης που διαφοροποιούσαν κάπως τα γεγονότα σε σχέση με τα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του. Δεν θα συμφωνήσω με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι η στάση αυτή του μάρτυρα θα πρέπει να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι είναι αναξιόπιστος. Αντίθετα, από την συνολική του εικόνα κρίνω ότι ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια χωρίς προσχεδιασμό και χωρίς οποιαδήποτε επιτήδευση. Έχω μελετήσει προσεκτικά όλες τις παραπομπές του συνηγόρου υπεράσπισης στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, στις οποίες υπάρχει ισχυρισμός για αντιφάσεις και θεωρώ άσκοπο να αναφερθώ σε όλα τα σημεία ένα προς ένα. Πράγματι, έχω εντοπίσει κάποιες αντιφάσεις σε επουσιώδη θέματα, οι οποίες όμως δεν ήταν τέτοιες που να μπορούν να με οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι κάποιος από τους μάρτυρες κατηγορίας είναι αναξιόπιστος ή ότι υπήρξε από οποιοδήποτε από αυτούς εσκεμμένη προσπάθεια να παρουσιάσει τα γεγονότα με τρόπο που θα βοηθούσε την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic
(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου
(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110). Πρώτη Κατηγορία Σύμφωνα με το Άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (86/1972) (ως ίσχυε κατά την 3/3/2018): «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 είναι σχετικό με το τι συνιστά αμέλεια: «Η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκο φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού· τον γείτονα, όπως επιγραμματικα αναφέρεται στην απόφαση του Λόρδου Atkin στην υπόθεση Donoghue v. Stevenson [1932] A.C. 562. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια.» Διαφωτιστική είναι επίσης και η πρόσφατη απόφαση Χαραλάμπους ν. Mc Gill, Πολιτική Έφεση Αρ. 38/2015, 18/12/2019 όπου αναφέρθηκε ότι: «Υπό το φως των αλώβητων ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι φανερό ότι ο εφεσείων είχε πλήρη ευθύνη έχοντας υπόψη την διαχρονική και σαφή νομολογία ότι ένας οδηγός οφείλει να επιδεικνύει την ανάλογη επιμέλεια κινούμενος με το όχημα του, έχει δε καθήκον φροντίδας για τους υπόλοιπους που χρησιμοποιούν επίσης τον δρόμο, περιλαμβανομένων και πεζών. Η αμέλεια επί των τροχαίων ατυχημάτων είναι η ίδια και στο αστικό και στο ποινικό δίκαιο και ό,τι διαφέρει είναι ως προς το βάρος απόδειξης, (Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα το καθήκον φροντίδας και μέριμνας οφείλεται και επιδεικνύεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις ενός οδηγού. Το κριτήριο για την διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, με μέτρο το μέσο συνετό και προσεκτικό οδηγό και η πρόβλεψη για την δυνατότητα κινδύνου συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες οδήγησης και το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας. Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αναμενόμενη ή αντιληπτή, τότε η παράληψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 378). Αναφέρθησαν και από τις δυο πλευρές διάφορες αποφάσεις ως προς την κατανομή της ευθύνης και την κατ΄ ισχυρισμόν επίδειξη συντρέχουσας αμέλειας από την πλευρά της εφεσίβλητης. Δεν χρειάζεται όμως αναφορά σε αυτές δεδομένου ότι όπως έχει υποδειχθεί και στη Γεώργιου Μάρκου ν. Παναγιώτη Μιχαήλ ECLI:CY:AD:2018:A310, Πολιτική Έφεση αρ. 246/12 ημερ. 27.6.2018, η αμέλεια ως νομική έννοια εξαντλείται στην πράξη στην εξέταση των πραγματικών γεγονότων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Ούτε είναι μετρήσιμη με απολύτους μαθηματικούς υπολογισμούς, παραμένουσα ζήτημα εκτίμησης και υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών του ατυχήματος στις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Ο οδηγός έχοντας υπόψη το αντικειμενικό επίπεδο επιμέλειας έχει την υποχρέωση να συμπεριφέρεται κατά τον έλεγχο του οχήματος του όπως αναμένεται από ένα μέσο συνετό οδηγό (Κωνσταντίνου ν. Κατσιάρδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1178). Από την άλλη, οι άλλοι χρήστες του δρόμου, είτε οδηγοί, είτε πεζοί, υπέχουν συντρέχουσα αμέλεια εάν δεν λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας. Η συντρέχουσα αμέλεια δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο, αλλά σε καθήκον αυτοπροστασίας, (Γεωργική Εταιρεία Πλατώνια Λτδ ν. Mohammad Al Sharif
(2012)1 Α.Α.Δ. 28). Παράλληλα με τα πιο πάνω, τονίζεται ότι σύμφωνα με την Λουκά v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/2018, ημερ. 18/9/2019 ECLI:CY:AD:2019:B375, σε ποινική υπόθεση, έστω και μικρού βαθμού αμέλεια είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη. Ευρήματα και κατάληξη Τα ακόλουθα αποτελούν κοινό έδαφος: Ο Κατηγορούμενος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ] και οδηγούσε στη Λεωφόρο Λεμεσού στην Αγλαντζιά, με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Λεμεσό. Καθώς ο Κατηγορούμενος διερχόταν από τη συμβολή της Λεωφόρου Λεμεσού με τη Λεωφόρο Αθαλάσσας (όπου βρίσκονται τα γνωστά «φώτα τροχαίας Καλησπέρα») συγκρούστηκε με τον Παραπονούμενο - ΜΚ5, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τραυματιστεί σοβαρά. Ο Κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του Παραπονούμενου -ΜΚ5 στο σημείο, παρά μόνο μετά τη σύγκρουση. Όλα τα πιο πάνω προκύπτουν από τις δύο καταθέσεις που έδωσε ο Κατηγορούμενος στην αστυνομία, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ως προς την ορατότητα που είχε ο Κατηγορούμενος, δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι λαμπτήρες οδικού φωτισμού ήταν αναμμένοι κατά την στιγμή του δυστυχήματος. Περαιτέρω, με βάση το Τεκμήριο 4[1], φαίνεται ότι ο ΜΚ1 στις 5/2/2019 είχε προβεί στη μέτρηση της ορατότητας 14 λεπτά μετά την δύση του ηλίου, δηλαδή στις 17:33, ενώ ή δύση του ηλίου ήταν στις 17:
- Προκύπτει από τη μαρτυρία ότι ο ίδιος χρόνος είχε παρέλθει και από την δύση του ηλίου μέχρι την σύγκρουση και κατά την ημέρα του δυστυχήματος, αφού στις 28/1/2019 η δύση του ηλίου ήταν στις 17:11 και η σύγκρουση 14 λεπτά αργότερα, δηλαδή στις 17:
- Παρόλο που δεν είχε επεξηγήσει το σκεπτικό του στο Δικαστήριο, φαίνεται ότι στόχος του ήταν να πετύχει παρόμοιες συνθήκες φυσικού φωτισμού. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι σύμφωνα με ενημέρωση που έλαβε από λειτουργό του Τμήματος Μετεωρολογίας, μετά τη δύση του ηλίου και για χρονικό διάστημα περί τα 30 λεπτά, υπάρχει ακόμα αρκετό φως της ημέρας, νοουμένου ότι ο ουρανός είναι καθαρός και δεν έχει σύννεφα. Σύμφωνα όμως με τη μαρτυρία του Παραπονούμενου - ΜΚ5, την ημέρα του δυστυχήματος επικρατούσε συννεφιά. Είναι συνεπώς ακροσφαλές να κάνω αποδεκτό το αποτέλεσμα που βρήκε ο ΜΚ1 σε σχέση με το θέμα της ορατότητας. Ωστόσο, ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανάφερε στην κατάθεση του ημερομηνίας 25/3/2019 (Τεκμήριο 8), ότι «ο δρόμος που έγινε το δυστύχημα είναι ευθεία και από πολύ μακριά όπως ήταν η πορεία μου μπορείς να δεις πολύ καλά την περιοχή των φώτων του Καλησπέρα. Αν ο Αστ. [ ] στεκόταν στην μέση του δρόμου από προηγουμένως θα τον είχα δει από μακριά» Το γεγονός ότι υπήρχε καλή ορατότητα ενισχύεται και από τη μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ5 τους οποίους έκρινα ως αξιόπιστους μάρτυρες και αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σημείο αυτό. Ο ΜΚ4 ανέφερε απλώς ότι τόσο αυτός όσο και ο ΜΚ5 ήταν ορατοί στον δρόμο, αναφορά αόριστη, που δεν αρκεί για να τεκμηριώσει ότι ήταν ορατοί από ασφαλή απόσταση. Σε κάθε περίπτωση, το σύνολο της μαρτυρίας είναι τέτοιο που οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι ως η πορεία που ακολουθούσε ο Κατηγορούμενος, υπήρχε καλή ορατότητα, τέτοια που να του έδινε την δυνατότητα να αντιληφθεί παρουσία πεζού από ασφαλή απόσταση. Σε σχέση με την ορατότητα που είχε ο Κατηγορούμενος πριν από την σύγκρουση έχω εντοπίσει στη μαρτυρία κάτι που είναι επίσης σημαντικό. Σύμφωνα με τον ΜΚ3, και τον Παραπονούμενο - ΜΚ5 στην δεξιότερη (τρίτη) λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Λεμεσού (ως η πορεία του Κατηγορουμένου), η οποία οδηγεί στην Λεωφόρο Αθαλάσσας, πριν από την σύγκρουση υπήρχαν σταματημένα αυτοκίνητα. Θα επανέλθω σε αυτό το σημείο πιο κάτω. Όσον αφορά την πορεία που ακολουθούσε ο Κατηγορούμενος και το σημείο της σύγκρουσης, παρόλο που ο Κατηγορούμενος είχε υποδείξει διαφορετικά σημεία στον ΜΚ2 κατά την ετοιμασία του πρόχειρου σχεδίου σκηνής (Τεκμήριο 2), εντούτοις, όπως διαφάνηκε στην πορεία της δίκης, η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ήταν ότι τόσο το σημείο της σύγκρουσης, όσο και η πορεία που ακολουθούσε ο Κατηγορούμενος ήταν αυτά που υπέδειξε ο Παραπονούμενος - ΜΚ
- Σύμφωνα με τη νομολογία ο συνήγορος είναι εκπρόσωπος του διαδίκου και οι δηλώσεις του τον δεσμεύουν (βλ. Ποινική Έφεση 167/2013, Νικόλας Μαρσέλλο κ.α. v Κωνσταντίνου ημερομηνίας 18/1/2017) και μέσω της αντεξέτασης, είναι εφικτή η προβολή της εκδοχής του διάδικου που αντεξετάζει το μάρτυρα και παρέχεται η δυνατότητα παρουσίασης γεγονότων που δεν έχει καταθέσει ο μάρτυρας τα οποία όμως θα μπορούσε να είχαν κατατεθεί (βλ. Ανθίμου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ 56). Αποτελεί συνεπώς κοινό έδαφος το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στη μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας (από τις τρεις που υπήρχαν ως η πορεία του) και πως το σημείο σύγκρουσης ήταν στο σημείο «Χ1» επί των Τεκμηρίων 2 και 3, δηλαδή μερικά μέτρα εντός της διασταύρωσης και στο μέσο περίπου της μεσαίας λωρίδας του δρόμου (νοητής εφόσον στο σημείο αυτό δεν είναι χαραγμένες οι λωρίδες). Παραμένει ως επίδικο θέμα το κατά πόσον όταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 βρέθηκε στο σημείο της σύγκρουσης, ο Κατηγορούμενος είχε τον απαραίτητο χρόνο για να αντιδράσει και να αποφύγει τη σύγκρουση. Στο σημείο αυτό η μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4 δεν βοηθά στην εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος. Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι δεν είχε προσέξει την σύγκρουση, αφού η προσοχή του ήταν στραμμένη στον ΜΚ
- Δεν έχει αναφέρει κάτι που να οδηγεί με ασφάλεια σε οποιοδήποτε συμπέρασμα σε σχέση με το πώς κινήθηκε ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 κατά τα κρίσιμα δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τον ΜΚ4, ο οποίος ανέφερε ότι είχε στρέψει το βλέμμα του για κάποια δευτερόλεπτα προς τη Λεωφόρο Αθαλάσσας για να δώσει σήμα προς τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν εκεί για να εκκινήσουν. Ο ΜΚ4 υπέδειξε ότι τελευταία φορά που είχε δει τον Παραπονούμενο - ΜΚ5, αυτός βρισκόταν εντός της διασταύρωσης, περίπου στο μέσο της προέκτασης της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας που οδηγεί στην Λεωφόρο Αθαλάσσας (το σημείωσε με πράσινο χρώμα στο Τεκμήριο 3Β). Ως σημείο σύγκρουσης υπέδειξε με κόκκινο χρώμα μερικά μέτρα ανατολικότερα από το σημείο «Χ1», το οποίο όμως βρίσκεται στην προέκταση της μεσαίας λωρίδας κυκλοφορίας, γεγονός που δείχνει ότι ενδεχομένως ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 μετακινήθηκε μερικά μέτρα ανατολικά μετά την τελευταία φορά που τον είδε πριν την σύγκρουση. Σε αυτό το κρίσιμο γεγονός, ο ίδιος ο Παραπονούμενος - Μ5 δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί με σαφήνεια. Παραθέτω αυτούσια δύο αποσπάσματα της μαρτυρίας του από το στάδιο της αντεξέτασης (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): ..... Ερώτηση: Ποτέ, εντάξει. Εγώ κύριε μάρτυς, σου λέω ότι, πριν το δυστύχημα εσύ όντως στεκόσουν εκεί που ανέφερες, δηλαδή μπροστά από την τρίτη λωρίδα των οχημάτων από Λευκωσία προς αυτοκινητόδρομο, δηλαδή μπροστά από αυτά τα οχήματα που ανέμεναν για να εισέλθουν στην Αθαλάσσας, και ότι σύμφωνα και με τον συνάδελφό σου τον κύριο Λουκά, την ώρα που έγινε το δυστύχημα, εσύ περπατούσες για να σταματήσεις τα αυτοκίνητα που έρχονταν από το Αρχηγείο προς τη Λευκωσία, και μόνο τότε επεσυνέβη το δυστύχημα. Τι έχεις να πεις; Απάντηση: Όταν λέτε περπατούσα, τι εννοείτε; Πού περπατούσα; Ερώτηση: Κινείστο για να κόψετε τα αυτοκίνητα όπως συνεννοηθήκατε με τον κύριο Λουκά, για να δώσεις σήμα στα αυτοκίνητα από το Αρχηγείο να σταματήσουν τα οποία προηγουμένως έρεαν, περνούσαν. Απάντηση: Δεν θυμούμαι να περπατούσα. Ερώτηση: Πώς βρεθήκατε κύριε; Αφού προηγουμένως ήσασταν μπροστά από την τρίτη λωρίδα, για να πάτε εκεί που δώσατε το σημείο σύγκρουσης, δεν περπατήσατε; Απάντηση: Περπάτησα και σταμάτησα, δεν περπατούσα την ώρα που έγινε η σύγκρουση, περπάτησα δύο βήματα πίσω τζιαί σταμάτησα. ...... Και λίγο πιο κάτω: Ερώτηση: Εγώ σας υποβάλλω, ότι ξαφνικά ενώ ήταν το πράσινο για την πορεία του Κατηγορούμενου, χωρίς να έχει προηγουμένως οπτική επαφή μαζί σας λόγω της κίνησης που υπήρχε στην Αθαλάσσης, εμφανιστήκατε μπροστά του χωρίς να του δίδετε χρόνο για να αντιδράσει, τι έχετε να πείτε; Aπάντηση: Δεν θυμούμαι αν εμφανίστηκα μπροστά του, το δυστύχημα έγινε πολύ σε κάποια φάση που δεν ξέρω πότε γίνηκε, δηλαδή τόσο απότομα που δεν ξέρω αν εμφανίστηκα μπροστά του, εγώ σας λέω ότι στεκόμουν κάπου, έκοβα τα αυτοκίνητα τα οποία έρχονταν από τη Λευκωσία και φέρναμε τα αυτοκίνητα για να έρχονται από την Αθαλάσσας προς τον αυτοκινητόδρομο και ήξερα να κάνω τη δουλειά μου, έκαμα πάρα πολλές φορές εκεί ρύθμιση, και έκανα τη δουλειά μου όπως την έκανα πάντα. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω καταλήγω ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσφερθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο Παραπονούμενος - ΜΚ5, να βρισκόταν εντός της διασταύρωσης στη νοητή προέκταση της δεξιότερης λωρίδας Λεωφόρου Λεμεσού (που οδηγεί στην Λεωφόρο Αθαλάσσας) και να μετακινήθηκε απρόσεκτα εντός της νοητής προέκτασης της μεσαίας λωρίδας, στην οποία κινείτο ο Κατηγορούμενος. Το γεγονός αυτό, αποκτά ιδιαίτερη σημασία συναρτώμενο με το γεγονός ότι στη δεξιότερη λωρίδα κυκλοφορίας (ως η πορεία του Κατηγορούμενου), που οδηγεί από Λεωφόρο Λεμεσού προς Λεωφόρο Αθαλάσσας, υπήρχαν αυτοκίνητα, γεγονός που ενδεχομένως να εμπόδιζε το οπτικό πεδίο του Κατηγορουμένου, προς το σημείο που βρισκόταν ο Παραπονούμενος - ΜΚ
- Με βάση τη μαρτυρία που έχει προσφερθεί, δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλές συμπέρασμα ως προς το πότε ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 βρέθηκε στην πορεία του οχήματος του Κατηγορουμένου και ως προς τον χρόνο που είχε στη διάθεση του ο Κατηγορούμενος για να αντιδράσει για αποφυγή της σύγκρουσης. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, προκύπτει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το ενδεχόμενο ότι ο Παραπονούμενος - ΜΚ5 εισήλθε στην πορεία του Κατηγορούμενου σε τέτοιο χρόνο που να μην του άφησε περιθώριο αντίδρασης για αποφυγή της σύγκρουσης. Συνακόλουθα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Πίνακας στον οποίο καταγράφονται οι ώρες ανατολής και δύσης του ήλιου στη Λευκωσία κατά τη διάρκεια του έτους, ο οποίος κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο