Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χριστοφόρου, Αρ. Υπόθεσης: 22359/19, 26/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B60 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22359/19 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. [ ] Χριστοφόρου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26.4.2022 Για κατηγορούσα αρχή: κα. Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κος Νεάρχου Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Kατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία για αμελή οδήγηση, κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 στην οποία απάντησε με μη παραδοχή, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, το αδίκημα διαπράχθηκε στις 18.12.2018 στη συμβολή της λεωφόρου Αγίου Ανδρέου με την οδό Κ. Κολοκάση, στην Παλλουριώτισσα της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ ο Kατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας. ΜΚ1 Πρώτη εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, έδωσε μαρτυρία η Αστυφύλακας [ ] [ ] Κωνσταντίνου (στο εξής η ΜΚ1), η οποία ήταν η εξεταστής της υπόθεσης. Η ΜΚ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 γραπτή κατάθεση που ετοίμασε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Σύμφωνα με τη γραπτή της κατάθεση στις 18.12.2018 περί η ώρα 14:00 επισκέφθηκε μαζί με τον Αρχιαστυφύλακα [ ] [ ] Ανδρέου και τον Αστυφύλακα [ ] [ ] Σανταφιανό τη σκηνή σοβαρού τροχαίου δυστυχήματος, το οποίο επεσυνέβηκε την ίδια ημέρα και περί η ώρα 13:30 στη συμβολή της οδού Κυριάκου Κολοκάση με τη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου στην Παλλουριώτισσα, με ενεχόμενα οχήματα το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής [ ] που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και τη μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής [ ], που οδηγούσε το θύμα [ ] Νικολάου. Κατά την άφιξη του στη σκηνή, βρήκαν τα εμπλεκόμενα οχήματα στην τελική τους θέση. Παρών ήταν μόνο ο Κατηγορούμενος, αφού το θύμα είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Στη σκηνή, η μάρτυρας παρατήρησε τα ακόλουθα: · Το δυστύχημα συνέβηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας. · Ο καιρός ήταν αίθριος. · Η άσφαλτος ήταν στεγνή. · Η Λεωφόρος Αγίου Ανδρέου στο σημείο του δυστυχήματος είναι δρόμος ευθύς και επίπεδος, αποτελείται από τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, δύο για κάθε κατεύθυνση, οι οποίες διαχωρίζονται με άσπρη ή και διακεκομμένη γραμμή (ενώπιον του Δικαστηρίου διευκρίνισε ότι στο σημείο του δυστυχήματος υπήρχε διακεκομμένη γραμμή και πως δεν υπήρχε οποιαδήποτε απαγόρευση σε σχέση με την πορεία που επιχείρησε να ακολουθήσει ο Κατηγορούμενος). · Η οδός Κυριάκου Κολοκάση είναι δρόμος ευθύς και επίπεδος, διπλής κατεύθυνσης, με μονή λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Οι δύο κατευθύνσεις διαχωρίζονται με άσπρη συνεχή γραμμή. · Στη συμβολή της οδού Κυριάκου Κολοκάση με τη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου, υπάρχει στην άσφαλτο ζωγραφισμένη γραμμή στάσης και σήμα «Stop». · Η ορατότητα του Κατηγορούμενου σε σχέση με την πορεία της μοτοσικλέτας που οδηγούσε το θύμα και αντίστροφα, καταμετρήθηκε κατά την ημέρα του δυστυχήματος με τη χρήση αστυνομικού οχήματος και ήταν 100 μέτρα χωρίς να φράσσεται από οποιοδήποτε φυσικό ή τεχνητό εμπόδιο. · Το δυστύχημα έγινε σε κατοικημένη περιοχή με όριο ταχύτητας 65 ΧΑΩ (κατά την προφορική της μαρτυρία διευκρίνισε ότι εκ παραδρομής κατέγραψε το συγκεκριμένο όριο στην κατάθεση της και πως το ορθό ανώτατο επιτρεπόμενο όριο στον συγκεκριμένο δρόμο κατά την ημερομηνία του δυστυχήματος ήταν 50 ΧΑΩ). Από το δυστύχημα τραυματίστηκε σοβαρά το θύμα Μιχάλης Νικολάου, ο οποίος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας σε κωματώδη κατάσταση, όπου και διασωληνώθηκε. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος είχε υποστεί ζημιές στο δεξιό μπροστινό φτερό, στον δεξιό μπροστινό τροχό, στο καπό, στον προφυλακτήρα και στο δεξιό μπροστινό φανάρι. Επίσης ενεργοποιήθηκαν και οι δύο αερόσακοι του οχήματος. Η μοτοσικλέτα που οδηγούσε το θύμα υπέστη εκτεταμένες ζημιές στο μπροστινό μέρος, αποκόπηκαν οι περόνες και ο σκελετός στράβωσε προς τα πάνω. Υπέστησαν επίσης ζημιές το δοχείο καυσίμων, τα μηχανικά μέρη και τα πλαστικά. Στις 29.5.2019 μεταξύ των ωρών 18:00 - 18:10, στην Τροχαία Λευκωσίας, κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης και πρόκλησης δυστυχήματος και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο αυτός απάντησε «ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Η ΜΚ1 κατέθεσε επίσης πρόχειρο σχέδιο σκηνής που ετοίμασε η ίδια ως Τεκμήριο 3 και συμμετρικό σχέδιο σκηνής που ετοίμασε βάσει του Τεκμηρίου 3, ως Τεκμήριο
- Κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι το σήμα «Stop» στην πάροδο από την οποία εξήλθε ο Κατηγορούμενος ήταν «μισοσβησμένο» αλλά φαινόταν. Ανέφερε επίσης, ότι προτεραιότητα ως η πορεία των δύο εμπλεκόμενων οδηγών είχε το θύμα. Κατά την αντεξέταση, διευκρίνισε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε απαγόρευση σε σχέση με την κατεύθυνση που ακολουθούσε ο Κατηγορούμενος, ήτοι δηλαδή να εισέλθει στη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου από την οδό Κ. Κολοκάση με κατεύθυνση δεξιά προς κυκλικό κόμβο «Bata». Αναγνώρισε αεροφωτογραφία από τη σκηνή του δυστυχήματος που δημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδα ειδήσεων, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ανέφερε ότι τα ίχνη φρεναρίσματος που άφησε η μοτοσικλέτα του θύματος ήταν μήκους 12 μέτρων. Συμφώνησε ότι η μοτοσικλέτα του θύματος είχε καταστραφεί ολοσχερώς καθώς η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Τέλος συμφώνησε ότι η μοτοσικλέτα ήταν μεγάλου κυβισμού και συγκεκριμένα 998 cc μάρκας Yamaha R
- ΜΚ 2 Δεύτερος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, έδωσε μαρτυρία ο αστυφύλακας [ ] [ ] Σανταφιανός (στο εξής ΜΚ 2), ο οποίος ανέφερε ότι στα καθήκοντά του, περιλαμβάνεται η διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και πραγματογνωμοσύνη σε σχέση με διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων. Με τη σύμφωνη γνώμη της Υπεράσπισης και έγκριση του Δικαστηρίου, δόθηκε άδεια στον μάρτυρα να καταθέσει ως πραγματογνώμονας. Ο ΜΚ 2, κατάθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 10, γραπτή κατάθεση που ετοίμασε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 10, στις 18/12/2018 και ώρα 14:00, μετέβηκε μαζί με τη ΜΚ 1 στη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος που αποτελεί το επίδικο θέμα της παρούσας υπόθεσης. Ο ΜΚ 2, κατάθεσε ως Τεκμήριο 11Α τη γραπτή ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο στις 18/12/2018 και μεταξύ των ωρών 16:40- 17:
- Όπως ανέφερε, δεν ήταν σε θέση να προβεί σε υπολογισμό της ταχύτητας της μοτοσικλέτας πριν τη σύγκρουση επειδή δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν ο οδηγός έκανε χρήση μόνο του μπροστινού ή του πισινού ή συνδυασμό των δύο φρένων ή ακόμα και αν χρησιμοποίησε ως μέτρο επιβράδυνσης της ταχύτητας της μοτοσικλέτας, τη χρήση του κιβωτίου ταχυτήτων κατεβάζοντας από μεγαλύτερο αριθμό ταχύτητας σε μικρότερο. Περαιτέρω, όπως ανέφερε, χρειάζονται πέραν των 14 μέτρων ίχνη τροχοπέδησης για να μπορεί, να προβεί σε τέτοιον υπολογισμό (νοουμένου ότι πληρούνται και άλλες προϋποθέσεις). Ανέφερε επίσης, ότι η σύγκρουση των δύο οχημάτων (πρώτη επαφή) ήταν μεταξύ του μπροστινού τροχού της μοτοσικλέτας του θύματος, με τον δεξί μπροστινό τροχό του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, και ότι η σύγκρουση της μοτοσικλέτας με το αυτοκίνητο ήταν κάθετη. Ο ΜΚ2 κατά τον έλεγχο της μοτοσικλέτας, δεν εντόπισε κάποιο μηχανικό πρόβλημα. Συμφώνησε σε υποβολή, ότι οι μπροστινές περόνες της μοτοσικλέτας διαλύθηκαν και ότι οι ζημιές της μοτοσικλέτας αποκαλύπτουν ότι είχε υποστεί βίαιη σύγκρουση. Επιπρόσθετα, συμφώνησε ότι υπήρξε εκτίναξη του οδηγού της μοτοσικλέτας ο οποίος κατέληξε κάποια μέτρα πιο κάτω, γεγονός που επίσης δείχνει ότι η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Συμφώνησε ότι όσο πιο μεγάλη είναι η ταχύτητα που κινείται ένα όχημα, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ζημιά που προκαλείται σε περίπτωση σύγκρουσης και ότι η μοτοσικλέτα ήταν μεγάλου κυβισμού και συγκεκριμένα 998 κυβικών εκατοστών κατασκευής Yamaha μοντέλο R
- Συμφώνησε, ότι ο συγκεκριμένος τύπος μοτοσικλέτας αναπτύσσει με ευκολία πέραν των 200ΧΑΩ και ότι από στάση μπορεί να φτάσει την ταχύτητα των 150 ΧΑΩ εντός 5 δευτερολέπτων. Σύμφωνα με την γνώμη του ΜΚ 2, ο χρόνος που χρειαζόταν για τον Κατηγορούμενο, από τη στιγμή που θα αποφάσιζε να εκκινήσει το αυτοκίνητο από τη γραμμή στάσης που βρισκόταν μέχρι να εισέλθει στην κανονική λωρίδα κυκλοφορίας του κύριου δρόμου στον οποίον επιχειρούσε είσοδο, ήταν μεταξύ 3 - 3.5 δευτερόλεπτα. Ο ΜΚ 2, συμφώνησε με τον συνήγορο Υπεράσπισης, ότι με βάση το Τεκμήριο 9 που είναι αεροφωτογραφία της σκηνής του δυστυχήματος, αν η μοτοσικλέτα κινείτο στην αριστερή πλευρά του δρόμου προς το πεζοδρόμιο, θα μπορούσε να περάσει πίσω από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου (προφανώς εννοώντας ότι έτσι μπορούσε να είχε αποφευχθεί η σύγκρουση). ΜΚ3 Τρίτη εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, κατάθεσε η κυρία Ξάνθη Ευγενίου, (στο εξής ΜΚ3), η οποία όπως ανέφερε ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος. Η μάρτυρας, αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 13, κατά τον επίδικο χρόνο, η ΜΚ 3 οδηγούσε το αυτοκίνητό της κατά μήκος της οδού Κυριάκου Κολοκάση, στην Παλλουριώτισσα και ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Μπροστά από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, προπορευόταν άλλο αυτοκίνητο, το οποίο εισήλθε εντός του κύριου δρόμου ακολουθώντας κατεύθυνση δεξιά προς τον κυκλικό κόμβο «Bata». Η απόσταση της ΜΚ 3 από τον Κατηγορούμενο ήταν περίπου 5 μέτρα. Σύμφωνα με τη ΜΚ 3, για να μπορεί κάποιος να ελέγξει την κίνηση στη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου, θα έπρεπε να φτάσει κοντά στη γραμμή του αλτ. Η Λεωφόρος Αγίου Ανδρέου είχε πυκνή τροχαία κίνηση τη δεδομένη στιγμή. Η ΜΚ 3, έχοντας ακούσει θόρυβο μοτοσικλέτας, έψαξε να τη βρει. Κοίταξε πίσω, αριστερά και δεξιά, και τελικά πρόσεξε στα δεξιά της μια μοτοσικλέτα χρώματος κίτρινου, να έρχεται με ταχύτητα προς το μέρος της, οδηγώντας στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας προς την Πύλη Αμμοχώστου. Η ΜΚ 3 διευκρίνισε ότι, η δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας είναι η μεσαία λωρίδα που βρίσκεται δίπλα από την πρώτη λωρίδα κυκλοφορίας, η οποία βρίσκεται δίπλα από το πεζοδρόμιο μπροστά από το εστιατόριο «McDonalds». Το θύμα οδηγούσε προς τη μέση του δρόμου, χωρίς να προπορεύεται οποιοδήποτε όχημα μπροστά του. Όταν η ΜΚ 3 αντιλήφθηκε πρώτη φορά τη μοτοσικλέτα του θύματος, αυτή βρισκόταν πάνω στη διάβαση πεζών που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το εστιατόριο «McDonalds», όμως δεν ήταν σε θέση να θυμάται την ίδια στιγμή πού βρισκόταν το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Η ΜΚ 3, είδε τον μοτοσικλετιστή να κουνά το κεφάλι του αριστερά και δεξιά, γεγονός που εξέλαβε ότι ήταν αντίδραση που έδειχνε ότι δεν προλάβαινε να αντιδράσει. Ταυτόχρονα, είδε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου, αρχικά να επιχειρεί να εκκινήσει από το αλτ και να σταματά ένα μέτρο περίπου μέσα στην πρώτη λωρίδα και στη συνέχεια να βγαίνει βιαστικά, καλύπτοντας την αριστερή λωρίδα και μέρος της μεσαίας λωρίδας, όπου πρόσεξε το πισινό μέρος του αυτοκινήτου του να ανασηκώνεται, (αυτολεξεί: «όπως που πατάς απότομα φρένα») και ταυτόχρονα είδε τον μοτοσικλετιστή να καρφώνει κυριολεκτικά με τον μπροστινό του τροχό πάνω στο δεξιό μπροστινό φτερό και τροχό του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου. Συνεπεία της σύγκρουσης, ο πισινός τροχός της μοτοσικλέτας σηκώθηκε ψηλά και ο μοτοσικλετιστής εκτινάχθηκε στο απέναντι πεζοδρόμιο. Διευκρίνισε ότι ο μοτοσικλετιστής δεν φορούσε κράνος. Όπως ανέφερε, στη δεξιά της πλευρά από όπου ερχόταν το θύμα, έβλεπε καθαρά μέχρι τη διάβαση πεζών και δεν υπήρχε κάποιο φυσικό ή άλλο εμπόδιο που να φράσσει το οπτικό της πεδίο. Κατά την κυρίως εξέταση, η μάρτυρας υπέδειξε στο Τεκμήριο 4 το σημείο που βρίσκονταν οι διαβάσεις πεζών στις οποίες αναφέρθηκε, κάπου μεταξύ των σημείων "Β3" και "Β1". (Στην πραγματικότητα, η διάβαση πεζών είναι σημειωμένη στο σχεδιαγράφημα σε εντελώς διαφορετικό σημείο, γεγονός που πιθανόν η μάρτυρας δεν είχε αντιληφθεί). Μεταφέρω κατά λέξη το πώς περιέγραψε κατά την κυρίως εξέταση, τη σκηνή όπου είδε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου να εκκινεί από το σημείο του αλτ: «Επειδή ήμουν ακριβώς από πίσω, είδα το αυτοκίνητο, όπως λέμε, που πατάς τα φρένα τζιαί ξαναπροσπαθείς να πάεις για να δεις, γίνεται αυτή η ανασήκωση του πίσω, ας πούμε, του αυτοκινήτου, του πίσω μέρους του, είδα αυτό το πράγμα να συμβαίνει δύο φορές, στη δεύτερη φορά έγινε η σύγκρουση». Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι δεν είχε αντιληφθεί τον οδηγό της μοτοσικλέτας να φρενάρει. Σε κατοπινό στάδιο, όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 9, παραδέχτηκε ότι η διάβαση δεν ήταν στο σημείο που υπολόγιζε αρχικά και επέδειξε στο Τεκμήριο 4, αλλά πιο πίσω και απόδωσε το λάθος της αυτό, στη δυσκολία της να αντιληφθεί σχεδιαγράμματα της σκηνής τροχαίου δυστυχήματος, δεδομένου ότι ήταν η πρώτη φορά που είδε σχέδιο σκηνής δυστυχήματος. Επίσης, κατά την αντεξέταση παραδέχτηκε ότι δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να είχε δει πρώτα το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου να εκκινεί (όταν και είδε το ανασήκωμα του πίσω μέρους του αυτοκινήτου) για να εισέλθει στη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου, και έπειτα να έστρεψε την προσοχή της στη μοτοσικλέτα λόγω του θορύβου της μηχανής που είχε ακούσει. Παραδέχτηκε, ότι δεν ήταν σε θέση να θυμάται καλά τα γεγονότα μετά από την πάροδο του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε μέχρι την ημερομηνία που έδιδε μαρτυρία. Υποδείχθηκε στη μάρτυρα το Τεκμήριο 1, η φωτογραφία με αριθμό λήψης 7 και της ζητήθηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης να σημειώσει με κόκκινο μελάνι στη φωτογραφία το σημείο στο οποίο έπρεπε να βρίσκεται κάποιο αυτοκίνητο, έτσι ώστε να μπορεί ελέγξει τη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου. Η μάρτυρας το σημείωσε μερικά εκατοστά πιο πίσω από το σημείο όπου φαίνεται να βρίσκεται η ξεθωριασμένη γραμμή στάσης του αλτ. Όμως, όπως διευκρίνισε, οπτικό πεδίο υπήρχε και πιο πίσω και σημείωσε με κόκκινο μελάνι πάλι το σημείο τούτο που είναι μερικά μέτρα πιο πίσω από τη γραμμή του αλτ όπως φαίνεται στο συγκεκριμένο Τεκμήριο. Κατά την επανεξέταση διευκρίνισε ότι, την ώρα που πρόσεξε τη μοτοσικλέτα, το αυτοκίνητο της υπολογίζει ότι βρισκόταν ενάμιση με δύο μέτρα πριν από τη γραμμή του αλτ. Γραπτή Κατάθεση Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 11Α) Στην παρούσα υπόθεση ο Κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής, ως είχε δικαίωμα να πράξει, και το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξαγάγει οποιοδήποτε εύρημα ενοχής από την επιλογή του αυτή. Κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος έδωσε ανακριτική κατάθεση στην αστυνομία. Αναφορικά με το ζήτημα των γραπτών καταθέσεων και της αξιολόγησής τους, είναι αποκρυσταλλωμένο ότι μία γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου γίνεται μεν αποδεκτή στο σύνολο του περιεχομένου της ως μαρτυρία, εν τούτοις, κάθε μέρος της κατάθεσης αξιολογείται ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται. Το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να αποδώσει τη βαρύτητα που κρίνει ότι επιβάλλεται σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης. Είναι επίσης επιτρεπτό για το Δικαστήριο να απορρίψει ως αναληθές μέρος της κατάθεσης και να αποδεχθεί άλλο (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B430, Ποιν. Έφ. 96/2016, ημερ.28.11.2017, ECLI:CY:AD:2017:B430, Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 190, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 11Α, που είναι η γραπτή ανακριτική κατάθεση που έδωσε ο Κατηγορούμενος προς τον ΜΚ 2, ο Κατηγορούμενος συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο που ετοιμάστηκε (Τεκμήριο 3). Ανέφερε ότι το όχημα KNK579 ανήκει στην εταιρεία που εργάζεται. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαινε μόνος του, φορούσε τη ζώνη ασφαλείας του και αισθανόταν πολύ καλά. Οδηγούσε με 30 ΧΑΩ, μπροστά του δεν προπορευόταν οποιοδήποτε αυτοκίνητο, πίσω του ανέφερε ότι μάλλον υπήρχαν δύο αυτοκίνητα (χωρίς να ήταν βέβαιος γι' αυτό). Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή, ο δρόμος ήταν καθαρός και η ορατότητά του μέχρι τη διασταύρωση με τη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου, δεν περιοριζόταν από οτιδήποτε. Σκοπός του ήταν να εισέλθει στη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου με κατεύθυνση δεξιά προς τον κυκλικό κόμβο «Bata». Πλησιάζοντας προς τη συμβολή με τη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου, σταμάτησε στο αλτ και ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που ανέμενε για να εισέλθει στη Λεωφόρο. Έθεσε σε λειτουργία τον δεξιό δείκτη πορείας του οχήματος (πορτοκαλί φως) και παρέμεινε σε αναμονή, καθώς περνούσαν διερχόμενα αυτοκίνητα στην οδό Αγίου Ανδρέου, τόσο από αριστερά όσο και από δεξιά. Αφού περίμενε, κοίταξε πρώτα δεξιά, μετά αριστερά και πάλι δεξιά, και δεν είδε να έρχεται κανένα αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, οπότε εκκίνησε για να εισέλθει στη Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου και να κατευθυνθεί προς τον κυκλικό κόμβο «Bata». Το αυτοκίνητο του άρχισε να κινείται με χαμηλή ταχύτητα, παίρνοντας ελαφριά κλίση δεξιά και εισήλθε κάθετα περνώντας την πρώτη λωρίδα κυκλοφορίας (οι δύο μπροστινοί τροχοί του αυτοκινήτου του πέρασαν στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας, δηλαδή τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας που οδηγεί προς Λευκωσία). Ξαφνικά άκουσε έναν πολύ δυνατό θόρυβο μηχανής μοτοσικλέτας και ταυτόχρονα και εντελώς αστραπιαία, ένιωσε ένα δυνατό χτύπημα στο δεξιό μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του, εκεί όπου είναι ο δεξιός τροχός, και κατάλαβε ότι υπήρξε σύγκρουση μεταξύ του αυτοκινήτου του και μιας κίτρινης μοτοσικλέτα. Ήταν η πρώτη φορά που την είδε, καθώς πριν εκκινήσει από το σημείο του αλτ όπου βρισκόταν σε στάση, έλεγξε την κατεύθυνση από τον κυκλικό κόμβο «Bata» προς Λευκωσία και δεν πρόσεξε να έρχεται οποιοδήποτε όχημα. Συνεπεία της σύγκρουσης, ενεργοποιήθηκαν οι αερόσακοι του αυτοκινήτου του. Όπως ανέφερε, από τη στιγμή που εκκίνησε από τη στάση που βρισκόταν στο σημείο του αλτ μέχρι τη σύγκρουση, υπολογίζει να είχαν παρέλθει όχι περισσότερα από 3 δευτερόλεπτα. Κατά την άποψή του, η αιτία του δυστυχήματος ήταν η υπερβολική ταχύτητα του μοτοσικλετιστή, καθώς ο δρόμος ήταν καθαρός όταν είχε εκκινήσει. Η ορατότητά του, όπως ανέφερε, από το σημείο του αλτ που βρισκόταν, ήταν πέραν των 100 μέτρων. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από τη σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.). Η μαρτυρία της ΜΚ1 και του ΜΚ2 περιορίστηκε στα ευρήματα τους κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Ως προς τη μαρτυρία της ΜΚ1, σημειώνεται ότι σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ανδρέου ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 209/2020, ημερομηνίας 20/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B344, αστυνομικός μπορεί να προβεί σε διαπιστώσεις ως αποτέλεσμα παρατηρήσεων του στη σκηνή με υπόβαθρο την εμπειρία του στην εξέταση τροχαίων συγκρούσεων, χωρίς να χρειάζεται να είναι εμπειρογνώμονας. Ο ΜΚ2 κατέθεσε ως πραγματογνώμονας σε σχέση με διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων κατόπιν συγκατάθεσης της υπεράσπισης και σχετικής άδειας του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τη νομολογία, η αξιολόγηση μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων δεν διαφέρει από την αξιολόγηση της συνήθους μαρτυρίας, εκτός από το ότι η συμπεριφορά ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα στο εδώλιο δεν έχει τόση σπουδαιότητα για τη διαπίστωση της αξιοπιστίας του, παρόλο που παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (βλ. Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 C.L.R. 389 , Νικολάου v. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους v. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Οι εμπειρογνώμονες οφείλουν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα επιστημονικά κριτήρια με βάση τα οποία κατέληξαν στα συμπεράσματα τους ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να ελέγξει την ορθότητα των ευρημάτων τους (βλέπε επίσης Σύγγραμμα Δίκαιο της Απόδειξης, Τάκης Ηλιάδης, 1994, σελίδες 138-146) και το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές Ηλιάδη και Σάντη, Β Έκδοση
(2016)στις σελίδες 582-587). Με βάση καλά καθιερωμένες αρχές, το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει. Στη συνέχεια εξετάζει εάν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του. Με τον τρόπο αυτό, το Δικαστήριο διαμορφώνει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών, πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. Στην υπόθεση Θεοσκέπαστη Φαρμ. ν. Δημοκρατίας
(1990)1 Α.Α.Δ. 984, λέχθηκε ότι το κατά πόσον ένας μάρτυρας έχει τα απαιτούμενα προσόντα να κριθεί εμπειρογνώμονας, είναι ζήτημα που εμπίπτει στη σφαίρα της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, εξετάζει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στα θέματα που καλείται να καταθέσει (βλέπε Σιακόλα ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 110). Έτσι κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, όχι μόνο λόγω ακαδημαϊκών προσόντων αλλά λόγω απόκτησης της αναγκαίας πείρας από την εργασία του (σχετική η Κυριάκου ν. Γρίβα
(2002)1 Α.Α.Δ 825). Στην παρούσα υπόθεση, η υπεράσπιση δεν έχει αμφισβητήσει ούτε τα προσόντα και εμπειρία του ΜΚ2, ούτε τα ευρήματα του. Τόσον η ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ2 απαντούσαν ανεπιτήδευτα, με σαφήνεια, αμεσότητα και φυσικότητα αφήνοντας μου θετική εντύπωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της. Η ΜΚ3 μου άφησε καλή εντύπωση ως προς την πρόθεση της να πει την αλήθεια, αφού απαντούσε με τρόπο άμεσο και φυσικό. Τόσο από την εικόνα της ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και από τις απαντήσεις που έδιδε, δεν μου άφησε αμφιβολία πως ήταν αντικειμενική μάρτυρας και δεν προσπαθούσε να δώσει μαρτυρία που να βόλευε οποιαδήποτε από τις δύο πλευρές. Όμως, όπως η ίδια παραδέχτηκε, δεν ήταν σε θέση να θυμάται καλά τα γεγονότα μετά από παρέλευση τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος. Δυστυχώς, η μαρτυρία της ΜΚ3 σε σχέση με τα καίρια θέματα που αφορούν το δυστύχημα, όπως το πότε είχε προσέξει το όχημα του Κατηγορούμενου να κινείται εντός της Λεωφόρου Αγίου Ανδρέου, πότε άκουσε τον θόρυβο από τη μηχανή της μοτοσικλέτας, πότε είδε τη μοτοσικλέτα, πότε την σύγκρουση και πού βρισκόταν η ίδια κατά τους πιο πάνω χρόνους, δεν μπορεί να με βοηθήσει να καταλήξω σε κάποιο εύρημα. Παραθέτω πιο κάτω μερικά αποσπάσματα από τη μαρτυρία της ΜΚ3 που με οδήγησαν σε αυτή την κατάληξη. Ερώτηση: Πώς μπορείς να αποκλείσεις ότι δεν είδες πρώτα το προπορευόμενο όχημα να προσπαθεί να εισέλθει μέσα στον δρόμο και στη συνέχεια να είδες τη μοτοσικλέτα; Απάντηση: Όι όι δεν το αποκλείω τούτο, στο πρώτο, είδα το πρώτα στην πρώτη φάση που πήγε να βγει προς δεξιά, πρώτα είδα το προπορευόμενό μου όχημα να κάνει την κίνηση την πρώτη φορά, στην πρώτη απόπειρα. (Όταν λέει "κίνηση" η μάρτυρας, κάνει κίνηση ανασηκώματος με τον καρπό της) Την πρώτη φορά είδα το τζιαί γύρισα πάνω στη μοτοσικλέτα, τώρα τι να σας πω; Είδα το την ίδια ώρα; Εν να σας πω στο τέλος πε τζιαί να πεις, εν να συγχυστώ εγώ. Ερώτηση:Δεν θέλουμε να συγχυστείτε, θέλουμε να μας πείτε αυτά που ζήσατε. Άρα-- Απάντηση: Τούτα είδα, τι να σας πω τώρα; Τη σειρά με την οποία τα είδα το 2018; Νάμπου να σας πω; Ερώτηση: Ok. Άρα δεν αποκλείεις να είδες πρώτα τον Κατηγορούμενο να κάνει την κίνηση να εισέλθει στο ένα μέτρο, όπως το είπατε εσείς, και μετά να είδατε εσείς τη μοτοσικλέτα που πατούσε πάνω στη διάβαση. Απάντηση: Όχι, κύριε, δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτε τούτην τη στιγμή, δεν μπορώ να σας απαντήσω όι ή ναι εντελώς, οπόταν δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτε. ... Ερώτηση: Ok. Δεν αποκλείεται όμως να προχώρησε το αυτοκίνητο που προπορευόταν, να ακολουθήσατε λίγο και εσείς συγκρατημένα όπως λέτε και μετά να είδατε τη μοτοσικλέτα. Απάντηση: Δεν θα μπορούσα να το αποκλείσω, ναι. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic
(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου
(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110). Πρώτη Κατηγορία Σύμφωνα με το Άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (86/1972) (ως ίσχυε κατά την 3/3/2018): «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 είναι σχετικό με το τι συνιστά αμέλεια: «Η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκο φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού· τον γείτονα, όπως επιγραμματικα αναφέρεται στην απόφαση του Λόρδου Atkin στην υπόθεση Donoghue v. Stevenson [1932] A.C. 562. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια.» Διαφωτιστική είναι επίσης και η πρόσφατη απόφαση Χαραλάμπους ν. Mc Gill, Πολιτική Έφεση Αρ. 38/2015, 18/12/2019 όπου αναφέρθηκε ότι: «Υπό το φως των αλώβητων ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι φανερό ότι ο εφεσείων είχε πλήρη ευθύνη έχοντας υπόψη την διαχρονική και σαφή νομολογία ότι ένας οδηγός οφείλει να επιδεικνύει την ανάλογη επιμέλεια κινούμενος με το όχημα του, έχει δε καθήκον φροντίδας για τους υπόλοιπους που χρησιμοποιούν επίσης τον δρόμο, περιλαμβανομένων και πεζών. Η αμέλεια επί των τροχαίων ατυχημάτων είναι η ίδια και στο αστικό και στο ποινικό δίκαιο και ό,τι διαφέρει είναι ως προς το βάρος απόδειξης, (Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα το καθήκον φροντίδας και μέριμνας οφείλεται και επιδεικνύεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις ενός οδηγού. Το κριτήριο για την διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, με μέτρο το μέσο συνετό και προσεκτικό οδηγό και η πρόβλεψη για την δυνατότητα κινδύνου συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες οδήγησης και το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας. Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αναμενόμενη ή αντιληπτή, τότε η παράληψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 378). Αναφέρθησαν και από τις δυο πλευρές διάφορες αποφάσεις ως προς την κατανομή της ευθύνης και την κατ΄ ισχυρισμόν επίδειξη συντρέχουσας αμέλειας από την πλευρά της εφεσίβλητης. Δεν χρειάζεται όμως αναφορά σε αυτές δεδομένου ότι όπως έχει υποδειχθεί και στη Γεώργιου Μάρκου ν. Παναγιώτη Μιχαήλ ECLI:CY:AD:2018:A310, Πολιτική Έφεση αρ. 246/12 ημερ. 27.6.2018, η αμέλεια ως νομική έννοια εξαντλείται στην πράξη στην εξέταση των πραγματικών γεγονότων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Ούτε είναι μετρήσιμη με απολύτους μαθηματικούς υπολογισμούς, παραμένουσα ζήτημα εκτίμησης και υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών του ατυχήματος στις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Ο οδηγός έχοντας υπόψη το αντικειμενικό επίπεδο επιμέλειας έχει την υποχρέωση να συμπεριφέρεται κατά τον έλεγχο του οχήματος του όπως αναμένεται από ένα μέσο συνετό οδηγό (Κωνσταντίνου ν. Κατσιάρδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1178). Από την άλλη, οι άλλοι χρήστες του δρόμου, είτε οδηγοί, είτε πεζοί, υπέχουν συντρέχουσα αμέλεια εάν δεν λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας. Η συντρέχουσα αμέλεια δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο, αλλά σε καθήκον αυτοπροστασίας, (Γεωργική Εταιρεία Πλατώνια Λτδ ν. Mohammad Al Sharif
(2012)1 Α.Α.Δ. 28). Παράλληλα με τα πιο πάνω, τονίζεται ότι σύμφωνα με την Λουκά v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/2018, ημερ. 18/9/2019 ECLI:CY:AD:2019:B375, σε ποινική υπόθεση, έστω και μικρού βαθμού αμέλεια είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη. Ευρήματα και κατάληξη Τα ακόλουθα αποτελούν κοινό έδαφος: Ο Κατηγορούμενος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ], οδηγούσε στην οδό Κυριάκου Κολοκάση και επιχείρησε να εισέλθει εντός της Λεωφόρου Αγίου Ανδρέα στην Παλλουριώτισσα με κατεύθυνση δεξιά προς κυκλικό κυκλοφοριακό κόμβο «Bata». Αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε πρώτα να διασχίσει τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας που οδηγούν προς Λευκωσία για να εισέλθει σε μια από τις δύο λωρίδες που οδηγούν προς την κατεύθυνση που επιθυμούσε ν' ακολουθήσει. Αφού εισήλθε μερικά μέτρα εντός της Λεωφόρου Αγίου Ανδρέα, σε σημείο που βρισκόταν στο μέσο περίπου των δύο λωρίδων κυκλοφορίας που οδηγούν προς Λευκωσία και το αυτοκίνητο του είχε ελαφριά κλίση δεξιά, συγκρούστηκε στο μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου του η μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο [ ] Νικολάου. Συνεπεία της σύγκρουσης, η οποία ήταν σφοδρή, ο οδηγός της μοτοσικλέτας εκτινάχθηκε στον αέρα καταλήγοντας στην άσφαλτο και τραυματίστηκε σοβαρά, η μοτοσικλέτα υπέστη μεγάλες ζημιές και το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος υπέστη διάφορες ζημιές ενώ είχαν ανοίξει και οι αερόσακοι. Προτεραιότητα ως η πορεία των δύο οδηγών είχε ο οδηγός της μοτοσικλέτας. Η ορατότητα του Κατηγορουμένου προς την κατεύθυνση από την οποία ερχόταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας ήταν 100 μέτρα (το συγκεκριμένο δηλώθηκε ως παραδεχτό γεγονός). Ο Κατηγορούμενος χρειαζόταν από την στιγμή που εκκίνησε μέχρι να ολοκληρώσει πλήρως την προσπάθεια του να εισέλθει εντός της Λεωφόρου Αγίου Ανδρέα χρόνο περίπου 3,5 δευτερολέπτων. Το τι αμφισβητεί η υπεράσπιση είναι το ότι ο Κατηγορούμενος ήταν αμελής με τον τρόπο που οδήγησε. Στήριξε την θέση της στον ισχυρισμό ότι, όταν ο Κατηγορούμενος εκκίνησε το αυτοκίνητο του για να εισέλθει στην Λεωφόρο Αγίου Ανδρέου, ο οδηγός της μοτοσικλέτας δεν βρισκόταν εντός της απόστασης των 100 μέτρων, που ήταν η ορατότητα του Κατηγορουμένου προς το σημείο από το οποίο ερχόταν, και πως το δυστύχημα οφείλεται αποκλειστικά στην πολύ μεγάλη ταχύτητα της μοτοσικλέτας. Με απλά λόγια, η θέση της υπεράσπισης είναι ότι ο μοτοσικλετιστής οδηγούσε με τόσο ψηλή ταχύτητα, που κάλυψε απόσταση μεγαλύτερη των 100 μέτρων (που ήταν το οπτικό πεδίο του Κατηγορουμένου) εντός χρόνου μικρότερου των 3,5 δευτερολέπτων που, χρειαζόταν ο Κατηγορούμενος για να ολοκληρώσει την προσπάθεια του να εισέλθει στη λωρίδα κυκλοφορίας που επιθυμούσε. Πέραν από το θέμα αυτό, ο συνήγορος υπεράσπισης ήγειρε και θέμα παραβίασης του δικαιώματος του Κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη με τη μη κλήση από την Κατηγορούσα Αρχή μάρτυρα που φέρεται να ήταν παρών στη σκηνή του δυστυχήματος. Ξεκινώντας με το πρώτο θέμα, σύμφωνα με τη νομολογία, οι οδηγοί που προσεγγίζουν κύρια οδό, έχουν υποχρέωση να μην παρεμβάλουν εμπόδια στην πορεία των αυτοκινήτων επί της κύριας οδού. (βλ. Ιωαννίδου v. Γιάννη
(1990)1 ΑΑΔ 213). Αυτό δεν σημαίνει ότι οδηγός που οδηγεί σε κύρια οδό μπορεί να λάβει ως δεδομένο ότι το γεγονός ότι έχει προτεραιότητα, του δίδει το δικαίωμα να αγνοήσει κάθε άλλο κίνδυνο που μπορεί να προέλθει από μια πάροδο, όταν ο κίνδυνος είναι εύλογα φανερός (Βλ. Βλάσιος v Αντωνίου
(1990)1 Α.Α.Δ. 815, Leelarathna Meemanage v Αναστασίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 59). Εξάλλου, στην υπόθεση Kυριάκου ν. Kανάρη
(1997)1 ΑΑΔ 1436 λέχθηκε ότι η απόφραξη του δρόμου, αλόγιστη όσο και αν είναι, δεν προσδίδει αυτόματα ευθύνη στον οδηγό για οποιοδήποτε επακόλουθο δυστύχημα, ανεξάρτητο από τα αίτια του. Στις υποθέσεις Αριστείδου v Πολυδώρου, Πολ. Έφεση 346/2010 και Ζίκκου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 18, η αποκλειστική ευθύνη αποδόθηκε στον οδηγό που ήλαυνε εντός της κύριας οδού και όχι στον οδηγό που εισήλθε από πάροδο αποφράσσοντας του τον δρόμο. Τα γεγονότα των υποθέσεων αυτών, ασφαλώς, δεν είναι ταυτόσημα με την παρούσα υπόθεση, απλώς παρατίθενται για να καταδειχτεί ότι η αρχή της Ιωαννίδου δεν αποτελεί άκαμπτο κανόνα και πως η κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα της περιστατικά. Στην παρούσα υπόθεση, με βάση τη μαρτυρία που δόθηκε, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας κινείτο με μεγάλη ταχύτητα. Σύμφωνα με τη ΜΚ3 ο οδηγός της μοτοσικλέτας κινείτο με ταχύτητα και ότι ο λόγος που πρόσεξε τον μοτοσικλετιστή ήταν ο θόρυβος της μηχανής της μοτοσικλέτας. Επιπρόσθετα, στη γραπτή κατάθεση που έδωσε ο Κατηγορούμενος, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι το δυστύχημα οφείλεται στην υπερβολική ταχύτητα του μοτοσικλετιστή. Σύμφωνα με τη νομολογία, ο προσδιορισμός της ταχύτητας εμπλεκομένων οχημάτων με παρεμφερή στοιχεία όπως η σφοδρότητα της σύγκρουσης ή η αλλοίωση των μετάλλων των εμπλεκομένων οχημάτων είναι έργο δύσκολο και δεν πρέπει να επιχειρείται χωρίς τη μαρτυρία ειδικών (βλ. Κυπριανού v Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 816.) Στην παρούσα υπόθεση, ο ΜΚ2, που κατέθεσε ως πραγματογνώμονας, ανέφερε με πειστικό τρόπο πως δεν μπορούσε να καταμετρηθεί η ταχύτητα της μοτοσικλέτας, αφού δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία. Ανέφερε όμως και τα ακόλουθα που είναι επίσης σχετικά με το θέμα: · Η εμπλεκόμενη στο δυστύχημα μοτοσικλέτα είναι μεγάλου κυβισμού, αναπτύσσει με ευκολία πέραν των 200ΧΑΩ και ότι από στάση μπορεί να φτάσει την ταχύτητα των 150 ΧΑΩ εντός 5 δευτερολέπτων. · Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. · Όσο πιο μεγάλη είναι η ταχύτητα που κινείται ένα όχημα, τόσο πιο μεγάλη είναι η ζημιά σε περίπτωση σύγκρουσης. Στο θέμα αυτό η ΜΚ1 ανέφερε ότι, με βάση τις ζημιές που υπέστησαν τα εμπλεκόμενα οχήματα, σίγουρα ο οδηγός της μοτοσικλέτας δεν κινείτο με ταχύτητα κάτω των 50 ΧΑΩ αλλά «υπήρχε αυξημένη ταχύτητα» την οποία όμως δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει. Ασφαλώς τα πιο πάνω δεν είναι ικανά να αποδείξουν ότι η μοτοσικλέτα κινείτο με τέτοια ταχύτητα, που να οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας βρισκόταν εκτός του οπτικού πεδίου του Κατηγορούμενου κατά τον χρόνο που ο τελευταίος εκκίνησε για να εισέλθει στην Λεωφόρο Αγίου Ανδρέα. Αυτό όμως δεν είναι το ζητούμενο. Το βάρος απόδειξης βαρύνει την Κατηγορούσα Αρχή, και το ζητούμενο είναι κατά πόσον έχει αποδειχτεί ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε αμελώς. Στην παρούσα υπόθεση, είναι παραδεκτό ότι ο Κατηγορούμενος απόφραξε την πορεία του οδηγού της μοτοσικλέτας που κινείτο σε κύρια οδό, και ότι πριν εισέλθει στην κύρια οδό είχε απερίσπαστη ορατότητα 100 μέτρων. Όπως έχει λεχθεί πιο πάνω, η απόφραξη του δρόμου δεν προσδίδει αυτόματα ευθύνη στον οδηγό που εισέρχεται από πάροδο σε κύρια οδό. Ελλείψει ικανοποιητικής μαρτυρίας σε σχέση με ουσιαστική για την παρούσα υπόθεση πτυχή, όπως είναι η ταχύτητα της μοτοσικλέτας και το πότε βρέθηκε εντός του οπτικού πεδίου του Κατηγορουμένου, δεν μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια σε εύρημα σε σχέση με την αιτία του δυστυχήματος και κατ' επέκταση κατά πόσον ο Κατηγορούμενος πράγματι έχει οδηγήσει αμελώς. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, η εξέταση του ισχυρισμού περί παραβίασης του δικαιώματος του Κατηγορουμένου να τύχει δίκαιης δίκης καθίσταται ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος και οποιαδήποτε περαιτέρω ενασχόληση με το θέμα κρίνεται περιττή. Συνακόλουθα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο