Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Albaset, Αρ. Υπόθεσης: 11242/21, 15/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2022:11 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, A.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11242/21 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v. [ ] Albaset Κατηγορουμένου ------------------------- Ημερομηνία: 15 Aπριλίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Θ. Παπακυριακού με τον κ. Γεωργίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Δ. Κακουλλής με την κα Χαραλάμπους Κατηγορούμενος παρών ------------------------- Π Ο Ι Ν Η Επεισόδιο κατά το οποίο ο κατηγορούμενος, την 29η Ιουλίου 2021, στη Λευκωσία, τραυμάτισε τον παραπονούμενο με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου, οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Αρχικά, το κατηγορητήριο περιελάμβανε τέσσερεις κατηγορίες, αυτήν της απόπειρας φόνου, κατά παράβαση του άρθρου 214(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία), αυτήν της τέλεσης πράξης που σκοπεύει την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 228 (α) του ιδίου νόμου (2η κατηγορία), αυτήν του τραυματισμού, κατά παράβαση του άρθρου 234 του ιδίου νόμου και αυτήν της μεταφοράς μαχαιριού εκτός της οικίας ή της αυλής της, κατά παράβαση των άρθρων 82, 85 και 86 του ιδίου νόμου. Η αρχική θέση μη παραδοχής, εκ μέρους του κατηγορουμένου, άλλαξε με την παραδοχή του στη 2η και 3η κατηγορία, σε πρώτο στάδιο, ενώ ακολούθησε η παραδοχή του και στην 4η κατηγορία. Στο στάδιο εκείνο ο Γενικός Εισαγγελέας αποφάσισε την αναστολή της ποινικής δίωξης του κατηγορουμένου στην 1η κατηγορία. Συνεπώς, κατόπιν δικής του παραδοχής, ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος για το ότι, στον ως άνω αναφερόμενο τόπο και κατά τον ως άνω αναφερόμενο χρόνο, με σκοπό πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης στον παραπονούμενο, τον τραυμάτισε με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου (2η κατηγορία), ότι τον τραυμάτισε (3η κατηγορία) και ότι μετέφερε μαχαίρι εκτός της οικίας ή της αυλής της (4η κατηγορία). Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση και τα οποία είναι αποδεχτά από την Υπεράσπιση, έχουν συνοψισθεί εις το ότι την 29.7.2021 και περί ώρα 12:00 λήφθηκε μήνυμα στην Αστυνομία ότι στην πίσω αυλή του τμήματος Υπηρεσίας Ασύλου στη Λευκωσία, υπήρχε τραυματισμένο αλλοδαπό πρόσωπο αφού δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι στο πρόσωπο και στο λαιμό από άλλο αλλοδαπό πρόσωπο το οποίο μαζί με 2ο αλλοδαπό πρόσωπο τράπηκαν σε φυγή και αποχώρησαν με όχημα μάρκας Mercedes χρώματος ασημί. Αμέσως, στη σκηνή μετέβηκε μέλος της Αστυνομίας το οποίο απέκοψε τη σκηνή θέτοντας την υπό φρούρηση. Με την άφιξη του εντόπισε, στο χώρο υποδοχής, τον [ ] Khateb (παραπονούμενο) ο οποίος έφερε τραύματα στο πρόσωπο και αιμορραγούσε. Στη σκηνή κλήθηκε ασθενοφόρο το οποίο παρέλαβε τον παραπονούμενο και τον μετέφερε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Σύμφωνα με τον επί καθήκοντι ιατρό Δρα [ ] Δερμάτη, ο παραπονούμενος έφερε τρία θλαστικά τραύματα, τραχηλικά αριστερά, στο αριστερό αυτί και αριστερά μετωποκροταφικά. Τα δύο τελευταία τραύματα είχαν μεγάλη αιμορραγία και έτυχαν αμέσως συρραφής. Σύμφωνα με τον Δρα Δερμάτη, διαφάνηκε ότι τα τραύματα προκλήθηκαν από αιχμηρό αντικείμενο. Μέλη του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Λευκωσίας μετέβησαν αμέσως στη σκηνή όπου προέβηκαν σε επιτόπιες εξετάσεις. Η σκηνή εξετάστηκε επιστημονικά ενώ λήφθηκε και αριθμός φωτογραφιών. Σύμφωνα με μάρτυρα της σκηνής, ο οποίος εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας στην Υπηρεσία Ασύλου, είδε δύο άντρες να έρχονται σε λεκτική αντιπαράθεση με τον παραπονούμενο, τον οποίο γνωρίζει από προηγουμένως, ο ένας εκ των δύο, τον οποίο αποκάλεσε «ψηλό», να τραυματίζει με αιχμηρό αντικείμενο που έμοιαζε με μαχαίρι τον παραπονούμενο και ακολούθως οι δύο άντρες να αποχωρούν τρέχοντας από τη σκηνή. Ο ίδιος τους ακολούθησε και είδε ότι αυτοί διασταύρωσαν τη λεωφόρο Μακαρίου και μπήκαν σε αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο έξω από κλινική, μάρκας MERCEDES χρώματος ασημί. Τον δεύτερο άντρα τον αποκάλεσε «κοντό». Επίσης, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που τραυμάτισε τον παραπονούμενο με μαχαίρι και για το 2ο πρόσωπο ότι βρισκόταν στη σκηνή και δεν είχε καμία εμπλοκή. Από επιθεώρηση που έγινε από την Αστυνομία σε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της κλινικής, διαπιστώθηκε ότι το αυτοκίνητο εντός του οποίου επιβιβάστηκαν οι δύο άντρες, ήταν ιδιοκτησίας του Ashraf Al Baset (αδερφού του κατηγορούμενου) με δηλωμένη διεύθυνση. Μέλη της Αστυνομίας μετέβηκαν στην εν λόγω διεύθυνση όπου εντόπισαν το εν λόγω όχημα. Επίσης, εντόπισαν τον κατηγορούμενο και το 2ο πρόσωπο. Αυτοί τοποθέτησαν τον εαυτό τους στη σκηνή. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι αυτός είναι που τραυμάτισε τον παραπονούμενο με ένα σίδερο το οποίο βρήκε μέσα σε ένα σκιπ πλησίον του χώρου όπου στάθμευσε το όχημα του για να μεταβούν, μαζί με το 2ο πρόσωπο, στην Υπηρεσία Ασύλου, αφού προηγουμένως το θύμα τον είχε απειλήσει ότι θα τον κτυπήσει ξανά. Αποχώρησε από τη σκηνή με το αναφερόμενο όχημα μαζί με το 2ο πρόσωπο. Επίσης, ανέφερε ότι με τον παραπονούμενο είχε τσακωθεί ξανά δύο μήνες προηγουμένως, λόγω διαφορών που είχαν για την θρησκεία τους και ο παραπονούμενος τον τραυμάτισε στο πρόσωπο. Κατά την αποχώρηση τους πέταξε, σε κάποιο σημείο του δρόμου, το σίδερο με το οποίο τον τραυμάτισε. Το 2ο πρόσωπο ανέφερε ότι μετέβηκε μαζί με τον κατηγορούμενο στην Υπηρεσία Ασύλου, ήταν παρών κατά την ώρα που ο κατηγορούμενος με το θύμα ήρθαν σε λεκτική αντιπαράθεση και είδε τον κατηγορούμενο να τραυματίζει τον παραπονούμενο με ένα σίδερο. Ο ίδιος αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή. Διενεργήθηκε έρευνα στο χώρο διαμονής του κατηγορούμενου χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Παραλήφθηκαν ως τεκμήρια τα ενδύματα που φορούσαν ο κατηγορούμενος και το 2ο πρόσωπο στη σκηνή και λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών. Κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης, εξετάστηκε επιστημονικά το αναφερόμενο όχημα και παραλήφθηκε αριθμός τεκμηρίων. Εναντίον του κατηγορούμενου και του 2ου προσώπου, εκδόθηκαν, την ίδια μέρα, δικαστικά εντάλματα σύλληψης. Την ίδια μέρα και ώρα 16:05, με τη βοήθεια διερμηνέα, συνελήφθη ο κατηγορούμενος και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εγώ ήθελα μόνο να υπερασπιστώ τον εαυτό μου». Ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε εκ νέου προφορικά με τη βοήθεια διερμηνέα και ανέφερε ότι όσα είχε να πει τα είπε όταν η Αστυνομία τον εντόπισε. Εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης του στις 30.7.2021 για περίοδο 8 ημερών. Την 31.7.2021, στον Αστ. Στ. Ομορφίτας, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, διενεργήθηκε, από τον ιατροδικαστή Δρ. Νικόλα Χαραλάμπους, ιατροδικαστική εξέταση στον κατηγορούμενο, κατά τη διάρκεια της οποίας λήφθηκαν φωτογραφίες. Την 1.8.2021 και μεταξύ των ωρών 09:07-09:30, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών, με τη βοήθεια διερμηνέα. Κατά τη διάρκεια των υποδείξεων λήφθηκε αριθμός φωτογραφιών. Στη συνέχεια, την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 10:40-16:00, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, με τη βοήθεια διερμηνέα, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο. Τη 2.8.2021 και μεταξύ των ωρών 11:45-13:09, στο ΤΑΕ Λευκωσίας, στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο, με τη χρήση μονοδρομικού υαλοπίνακα, διενεργήθηκε διαδικασία αναγνώρισης κατά την οποία μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που τραυμάτισε τον παραπονούμενο με μαχαίρι. Ο κατηγορούμενος απάντησε «Ναι τον τραυμάτισα αλλά όχι με μαχαίρι». Στη συνέχεια, την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 13:15-13:17, άλλος μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και ανέφερε «ναι είναι αυτός που τραυμάτισε τον Ahmad». Στη συνέχεια, την 3.8.2021 και μεταξύ των ωρών 17:15-18:35, με τη βοήθεια διερμηνέα, στο χωριό Αστρομερίτης, λήφθηκε συμπληρωματική γραπτή κατάθεση από τον παραπονούμενο, αναφορικά με το περιστατικό, στην οποία δεν μπορούσε να προβεί σε υπόδειξη σκηνών λόγω της κατάστασης της υγείας του. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και τελεί υπό κράτηση από τις 29.7.2021. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο, έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 23.3.2022, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ηλικίας 23 ετών, γεννήθηκε στη Συρία και έχει άλλα 3 αδέλφια, 34, 29 και 17 ετών. Ο μικρότερος αδελφός του διαμένει με τους γονείς του στη Συρία. Ο πατέρας απασχολείτο στις οικοδομές αλλά, στην παρούσα φάση, παραμένει στο σπίτι και συντηρείται από τα παιδιά του. Η μητέρα είναι οικοκυρά. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας περιγράφονται πολύ καλές. Μετά την αποφοίτηση του από το σχολείο, σε ηλικία 18 ετών, μετέβηκε στο Λίβανο όπου εργάστηκε για περίπου 6 μήνες σε καφετέρια. Ακολούθως ήρθε στην Κύπρο, όπου βρίσκονται τα αδέλφια του και όπου εργάστηκε για 6 μήνες και πάλι στις οικοδομές. Όπως ο ίδιος αναφέρει, τον τελευταίο ένα χρόνο, περίπου, παραμένει στο σπίτι και συντηρείται τόσο από χρήματα που μάζεψε τους πρώτους μήνες που βρισκόταν στη Κύπρο όσο και από τους αδελφούς του. Παράλληλα, παρακολουθούσε μαθήματα Ελληνικών. Δεν αναφέρονται προβλήματα υγείας ή χρήση ουσιών ή αλκοόλ. Αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον κατηγορούμενο, εν πρώτοις, προέβηκε σε παράθεση γεγονότων που προηγήθηκαν της διάπραξης των αδικημάτων καθώς επίσης των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Συναφώς, εξήγησε ότι στις 10.5.2021, ο παραπονούμενος μαζί με δύο άλλα πρόσωπα, ανέκοψαν το αυτοκίνητο το οποίο οδηγείτο από τον ιδιοκτήτη του (φίλο του κατηγορούμενου) και στο οποίο ο κατηγορούμενος ήταν συνοδηγός και, αφού τους ανάγκασαν να εξέλθουν από το αυτοκίνητο, τους κτύπησαν με ξύλα και σίδερα. Ο παραπονούμενος τραυμάτισε τον κατηγορούμενο, προκαλώντας σ' αυτόν, μεταξύ άλλων μικροτραυματισμών, θλαστικό τραύμα πάνω από το αριστερό ζυγωματικό και θλαστικό τραύμα πίσω από το αυτί, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο Γ.Ν. Λευκωσίας όπου συρράφηκαν τα τραύματα του. Κατά το αναφερόμενο επεισόδιο, ο παραπονούμενος και τα πρόσωπα που τον συνόδευαν, έσπασαν όλα τα τζάμια του αυτοκινήτου του φίλου του κατηγορούμενου, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο, λόγω των ζημιών που προκλήθηκαν σ' αυτό, να κριθεί ότι ήταν πέραν ορίου επισκευής (total loss). Ο κατηγορούμενος και οι δύο αδελφοί του, συνεισέφεραν στον φίλο τους, ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, το ποσό των €1000- για να μπορέσει να αγοράσει άλλο αυτοκίνητο. Εναντίον του παραπονούμενου ασκήθηκε ποινική δίωξη. Μερικές ημέρες μετά από τον ξυλοδαρμό του κατηγορούμενου, ο παραπονούμενος απέστειλε τρίτο πρόσωπο στην οικία του κατηγορούμενου και ζήτησε από τον κατηγορούμενο, στην παρουσία του αδελφού του, να αποσύρει το παράπονο του για τον ξυλοδαρμό του από τον παραπονούμενο. Ο αδελφός του κατηγορούμενου απάντησε στον απεσταλμένο του παραπονούμενου ότι την υπόθεση την διερευνά η αστυνομία και ότι είναι θέμα της αστυνομίας. Μετά από τα πιο πάνω ο παραπονούμενος, άρχισε να τηλεφωνά στον αδερφό του κατηγορούμενου και να τον απειλεί, προφανώς γιατί θεώρησε ότι ευθυνόταν για την άρνηση του κατηγορούμενου να αποσύρει το παράπονο του. Ο αδερφός του κατηγορούμενου, λόγω των αναφερόμενων απειλών που δεχόταν από τον παραπονούμενο, υπέβαλε παράπονα στην Αστυνομία. Ο παραπονούμενος, παρά την ποινική δίωξη του, συνέχισε να διαδίδει ότι θα «κανόνιζε» τον κατηγορούμενο και τον αδερφό του και στις 26.7.2021 και ώρα 11:00 μ.μ., δηλαδή 3 ημέρες πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων ο παραπονούμενος τηλεφώνησε στον αδελφό του κατηγορούμενου και, αφού τον εξύβρισε του είπε: «Να συναντηθούμε σε ένα χωράφι, ή να σε σκοτώσω ή να με σκοτώσεις». Ο παραπονούμενος δεν αρκέστηκε στην αναφερόμενη απειλή και, στις 27.7.2021 και ώρα 9.20 μ.μ. και 9.23 μ.μ, συνέχισε να τηλεφωνεί στον αδερφό του κατηγορούμενου, πλην όμως ο αδελφός του κατηγορούμενου δεν απάντησε. Εξ' αιτίας των αναφερόμενων απειλών και προκλήσεων του παραπονούμενου, οι οποίες συνέχιζαν, παρά την ποινική δίωξη του, ο κατηγορούμενος και οι δύο αδελφοί του βρίσκονταν υπό το κράτος συνεχούς φόβου, αγωνίας και έντασης και σε κατάσταση απελπισίας, αφού ο παραπονούμενος συνέχιζε να τους απειλεί και να τους προκαλεί. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε μια τυχαία συνάντηση του κατηγορούμενου με τον παραπονούμενο στο Τμήμα Αλλοδαπών, χωρίς προσχεδιασμό από πλευράς του κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο Τμήμα Αλλοδαπών και συμπλήρωνε κάποιο έντυπο, τον πλησίασε ο παραπονούμενος και τον ρώτησε τι έκανε εκεί. Ο κατηγορούμενος του απάντησε «δεν σε ενδιαφέρει τι κάνω» και τότε ο παραπονούμενος του είπε «Να με περιμένεις έξω και θα σου δείξω». Ενώ ο κατηγορούμενος συνέχισε να συμπληρώνει το έντυπο, τον πλησίασε για δεύτερη φορά ο παραπονούμενος και μετά από μια έντονη συζήτηση που είχαν, ο παραπονούμενος του είπε «δεν σου είπα να βγεις έξω;», ο κατηγορούμενος του απάντησε «γιατί τι θα κάνεις;». Στη συνέχεια, ο παραπονούμενος αφαίρεσε τη ζώνη από το παντελόνι του, και ο κατηγορούμενος θεώρησε ότι το έπραξε για να τον κτυπήσει, προσπάθησε να του πάρει τη ζώνη, ήρθαν σε συμπλοκή και τότε ο κατηγορούμενος τον κτύπησε με αιχμηρό αντικείμενο και του προκάλεσε τις σωματικές βλάβες που αναφέρθηκαν στα παραδεκτά γεγονότα. Τα εν λόγω γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, συνεπώς συμπληρώνουν τα όσα αποτελούν το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας υπόθεσης. Στη βάση αυτών των γεγονότων, ο κ. Κακουλλής ανέδειξε την πρόκληση την οποία ο κατηγορούμενος δέχτηκε, ως ελαφρυντικό μαζί με το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του και την άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία αλλά και μεταγενέστερα στο Δικαστήριο. Φανερώνεται, ως ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε, η μεταμέλεια του κατηγορουμένου, ο οποίος, κατά το χρόνο κράτησης του, επέδειξε καλή συμπεριφορά. Παράλληλα, ο συνήγορος ανέδειξε τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου καθώς επίσης τις επιπτώσεις που ποινή φυλάκισης του θα επιφέρει στα αδέλφια του, ένας εκ των οποίων τραυματίστηκε σοβαρά σε δυστύχημα. Κατάληξη της εισήγησης του κου Κακουλλή ήταν ότι οι ιδιαίτερες προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου αλλά και οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, στο πλαίσιο της εξατομίκευσης της ποινής, δίδουν περαιτέρω περιθώρια επιείκειας προς τον κατηγορούμενο απ' ότι σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις, ακόμη και για αναστολή εκτέλεσης ποινής φυλάκισης. Όπως, κατ' επανάληψη έχει λεχθεί, η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη γι' αυτό ποινή (βλ. Λεμονάρης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 212/2017, απόφαση ημερ. 17.4.2019, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γενεθλίου, Ποιν. Εφ. 5/2016, απόφαση ημερ. 1.3.2016, Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 727 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. David William Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639). Το αδίκημα της τέλεσης πράξης που σκοπεύει την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης τιμωρείται, με βάση το άρθρο 228 του Κεφ. 154, με διά βίου φυλάκιση. Το αδίκημα του τραυματισμού τιμωρείται με φυλάκιση τριών χρόνων, ενώ η μεταφορά μαχαιριού εκτός της οικίας ή της αυλής της τιμωρείται με ακόμη χαμηλότερη ποινή, αναλόγως της εκάστοτε περίπτωσης. Τα εγκλήματα βίας είναι εξ αντικειμένου σοβαρά και ανάλογη είναι η αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων από τα Δικαστήρια. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την αποδοκιμασία του στη χρήση βίας εναντίον συνανθρώπων τονίζοντας τα πιο κάτω: «Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Λαζαρή, Ποιν. Εφ. 25/2021, ημερομηνίας 8.3.2022, ECLI:CY:AD:2022:D89 λέχθηκε ότι: «.το αδίκημα το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 228(a) δεν υστερεί από απόψεως σοβαρότητας από το αδίκημα της απόπειρας φόνου [άρθρο 214 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154). Και για τα δύο αδικήματα, ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης δια βίου. Τα δύο εξίσου σοβαρά αδικήματα, διαφέρουν στα συστατικά τους στοιχεία και κυρίως στη πρόθεση.» Μετά δε από αναφορά σε άλλες περιπτώσεις ποινών για το ίδιο αδίκημα, μία εκ των οποίων και η Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342, το Ανώτατο Δικαστήριο, στην ως άνω υπόθεση, σημείωσε ότι οι αναφερόμενες υποθέσεις κρίθηκαν χρόνια πριν, επισημαίνοντας ότι: «.Δυστυχώς, χρόνια μετά, αδικήματα που στρέφονται εναντίον της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου, όχι μόνον δεν παρουσιάζουν κάμψη αλλά συνεχίζουν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, κάτι που δικαιολογεί την επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών (Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ, 577, Abunazha ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ, 551 και Hamisi Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 235/13 και 236/13, απόφαση ημερ. 5.10.2016)». Εξετάζοντας τη σχετική επί του θέματος νομολογία, παρατηρούμε ότι οι ποινές που έχουν, κατά καιρούς, επιβληθεί σε υποθέσεις αυτής της φύσης, ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, κατά το δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Αστυνομία ν. Βακανά, Ποιν. Έφ. 173/20, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B200, Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2091 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021). Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 85, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Κεφ. 154, το οποίο προνοεί για επταετή φυλάκιση, σε 31χρονο ο οποίος άρχισε να γρονθοκοπά την γιαγιά της συζύγου του ενώ αυτή κοιμόταν, την έσυρε κάτω από το κρεβάτι και κτυπούσε το κεφάλι της στο πάτωμα με αποτέλεσμα να προκαλέσει σ' αυτήν τραύματα, ένα από τα οποία, στην περιοχή του ματιού, είναι μόνιμο. Το Δικαστήριο είχε λάβει υπόψη μετριαστικούς παράγοντες όπως κάποιας μορφής καθυστέρηση και διαταραχές στην προσωπικότητα του κατηγορούμενου. Στην Πισκόπου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), αντιπαράθεση μεταξύ ενός νεαρού ζευγαριού και των γονέων τους, οι οποίοι δεν τους ήθελαν να είναι μαζί, οδήγησε στο να χαστουκίσει, ο εφεσείων, τη θυγατέρα του. Αυτό οδήγησε τον νεαρό παραπονούμενο να ορμήσει προς τον κατηγορούμενο/εφεσείοντα και να τον χτυπήσει με τα χέρια στο πρόσωπο. Έπεσαν και οι δύο στο πάτωμα και άρχισαν να κτυπιούνται. Τότε ο εφεσείων κτύπησε με σουγιά τον παραπονούμενο στο λαιμό και στον αριστερό μηρό, προκαλώντας του σοβαρό τραύμα στο νωτιαίο μυελό, με την κάκωση αυτή να είχε ως αποτέλεσμα την τετραπληγία του παραπονουμένου. Εξαετής φυλάκιση επικυρώθηκε. Λέχθηκε δε, ως προς τα γεγονότα, ότι: «Το κτύπημα, που δέχτηκε ο εφεσείων από τον παραπονούμενο, έγινε δεκτό ως πρόκληση. Προς αυτό συσχετίζεται η αντίδραση του εφεσείοντα να ανταποδώσει το κτύπημα. Στη συμπλοκή, που ακολούθησε, επήλθε ισορροπία, όπως σημειώνει το Κακουργιοδικείο, μεταξύ των αντιπάλων. Η πρόκληση, που αρχικά δέχτηκε ο εφεσείων, δεν μπορεί να συσχετισθεί, παρά απομακρυσμένα, με την εγκληματική ενέργεια του εφεσειοντα να ανασύρει σουγιά, να τον ανοίξει και να πλήξει τον παραπονούμενο στο λαιμό, ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματος. Επρόκειτο για πράξη ωμής βίας, στην προσπάθεια του εφεσειοντα να επικρατήσει του αντιπάλου του.» Όπως προκύπτει τόσο από την καθημερινότητα στην κοινωνία, όσο και από τον όγκο των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και που έχουν αντικείμενο τη βία και την απαξίωση στην ανθρώπινη ζωή, αδικήματα αυτής της φύσης παρουσιάζουν έξαρση. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι αναγκαίο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού
(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις επιπτώσεις που η ποινή θα έχει στον ίδιο και την οικογένεια του και τα όσα λέχθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο και το νεαρό της ηλικίας του, καθώς επίσης την παραδοχή του, τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο. Εκλαμβάνουμε δε, αυτήν ως έμπρακτη μεταμέλεια του, ενώ, παράλληλα, αποτελεί ευπρόσδεκτη ενέργεια σε κάθε περίπτωση. Ως εξηγήθηκε, άλλωστε, στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 26, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού μια τέτοια εξέλιξη, οδηγεί στο να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Περαιτέρω, καταγράφουμε και λαμβάνουμε υπόψη την προϊστορία του επιδίκου περιστατικού αλλά και τις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων, οι οποίες περιλαμβάνουν το στοιχείο της πρόκλησης. Δεν παύει, όμως, να παραμένει ως γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, τιθέμενος αντιμέτωπος με την αρχική πρόκληση του παραπονούμενου και, εκλαμβάνοντας την κίνηση του με τη ζώνη ως απειλή, αντί να αναζητήσει προστασία από άλλους, όντας σε δημόσιο χώρο, ή να επιχειρήσει να διαφύγει, επέλεξε να έρθει σε συμπλοκή με τον παραπονούμενο. Ακόμη και τότε όμως, δεν περιορίστηκε σε τέτοιες ενέργειες, παραμένοντας σ' αυτό το σημείο ισορροπίας μεταξύ αντιπάλων, ως αναφέρεται και στην Πισκόπου (ανωτέρω), αλλά αναζήτησε και χρησιμοποίησε αιχμηρό αντικείμενο, πλήττοντας τον παραπονούμενο στον τράχηλο και το πρόσωπο και στη συνέχεια τράπηκε σε φυγή. Οι ενέργειες αυτές του κατηγορουμένου παραπέμπουν σε πράξη ωμής βίας στην προσπάθεια του να επικρατήσει του αντιπάλου του, καθιστώντας απομακρυσμένη τη συσχέτιση της αρχικής πρόκλησης. Και αυτά σε δημόσιο χώρο. Στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 581, γίνεται αναφορά στην Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 327, στην οποία λέχθηκε ότι: «Η χρήση τέτοιας έκτασης βίας και μάλιστα σε δημόσιο χώρο, στην παρουσία και άλλων προσώπων αποτελεί απαράδεκτη κοινωνική συμπεριφορά. Δεν επιφέρει μόνο σωματικό τραυματισμό αλλά και βάναυσο τραυματισμό της προσωπικότητας του θύματος. Επιεικής μεταχείριση του εφεσείοντος θα έστελλε λανθασμένα μηνύματα. Η επίλυση προσωπικών διαφορών με τη χρήση βίας δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.» Αποτελεί, στην παρούσα, προφανώς, αποτέλεσμα τύχης, ότι οι τραυματισμοί που ο κατηγορούμενος επέφερε στον παραπονούμενο, άνκαι σοβαροί, δεν αναφέρθηκαν να είναι μόνιμης μορφής, ούτε της έκτασης υποθέσεων ως η Πισκόπου (ανωτέρω), γεγονός το οποίο λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα αναλύονται πιο πάνω, περιλαμβανομένων των γεγονότων που αφορούν τη διάπραξη του αδικήματος, τη φύση και σοβαρότητα αυτού και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής ποινής, χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζονται οι πιο πάνω αναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλουμε, συνακόλουθα, στον κατηγορούμενο, στην 2η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 ετών, ενώ δεν επιβάλλουμε ποινή στις κατηγορίες 3 και 4 ως εμπίπτουν στο ίδιο περιστατικό. Με δεδομένη την επιβληθείσα ποινή και τη φραστική, έστω, αναφορά του κου Κακουλλή για αναστολή εκτέλεσης της, εξετάζουμε και αυτό το ενδεχόμενο. Όπως είναι νομολογημένο (βλ. ενδεικτικά Καούσλιεβ ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 237/2018, ημερομηνίας 11.12.2018, Σώζου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 12/2016, ημερομηνίας 29.3.2016 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583), η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής έχει διευρυνθεί, δυνάμει του Ν.186(Ι)/2003, ώστε να μπορεί να αποφασίζεται, εφόσον δικαιολογείται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου. Με βασικό, πάντοτε, το ερώτημα κατά πόσον, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα μπορούσε ή θα έπρεπε οι παράγοντες αυτοί να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος δικαιολογεί την απόδοση στον κατηγορούμενο δεύτερης ευκαιρίας. Στη βάση όσων αναλύονται ανωτέρω και έχοντας λάβει υπόψη, ως ελαφρυντικά, τα όσα αναφέρθηκαν σε σχέση με την τέλεση των αδικημάτων και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, δεν θεωρούμε ότι δικαιολογείται μια τέτοια απόφαση αναστολής της εκτέλεσης της ποινής. Η εκτέλεση της ποινής να είναι άμεση και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου από 29.7.2021. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο