Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. ELIANTHOS HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 13956/2016, 29/4/2022

Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. ELIANTHOS HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 13956/2016, 29/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 13956/2016 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Κατηγορούσα Αρχή εναντίον 1. ELIANTHOS HOLDINGS LTD 2. [ ] ΠΑΥΛΙΔΗ 3. [ ] ΠΑΥΛΙΔΗ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 29.4.2022 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Βρ. Χατζηχάννας Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Λ. Πιερή Κατηγορούμενος 2: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση το κατηγορητήριο της οποίας καταχωρήθηκε στις 29.6.2016 περιλαμβάνονται 16 κατηγορίες που αφορούν αδικήματα τα οποία εδράζονται σε κατ' ισχυρισμό παραβάσεις του περί Αποβλήτων Νόμου 185(Ι)/2011 ως τροποποιήθηκε. Η 1η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει τις 8 κατηγορίες με μονό αριθμό από την 1η έως τη 15η και ο 2ος κατηγορούμενος ισάριθμες κατηγορίες με ζυγό αριθμό από τη 2η έως τη 16η. Οι εν λόγω κατηγορίες είναι διαμορφωμένες ανά ζεύγη με την έννοια ότι οι λεπτομέρειες αδικήματος κάθε 2 από αυτές είναι ίδιες μεταξύ τους. Για παράδειγμα οι λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 1 και 2 είναι ίδιες μεταξύ τους, ομοίως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών 3 και 4 μεταξύ τους και ούτω καθεξής. Η Έκθεση Αδικήματος των 2 πρώτων κατηγοριών είναι η ακόλουθη: «Διαχείριση αποβλήτων με τρόπο που θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον κατά παράβαση των άρθρων 10 και 49 του περί Αποβλήτων Νόμου Ν.185(Ι)/2011 ως τροποποιήθηκε και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154) ως τροποποιήθηκε». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας «Από επιθεώρηση που πραγματοποίησε το Τμήμα Περιβάλλοντος στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 1, στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου στις 31.10.14 διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη αρ. 1 εταιρεία μετέφερε και τοποθέτησε στο τεμάχιο 793, Φύλλο/Σχέδιο υπ' αρ. ΧΧΧ 40 W 1 που βρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου, μεγάλες ποσότητες αποβλήτων ελαστικών, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων ελαστικών (πέραν των επιτρεπόμενων). Η αποθήκευση συνεχίζει μέχρι και σήμερα, χωρίς να λαμβάνονται οποιαδήποτε μέτρα πρόληψης πυρκαγιάς, γεγονός το οποίο θα έθετε σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια και θα έβλαπτε το περιβάλλον». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας «Από επιθεώρηση που πραγματοποίησε το Τμήμα Περιβάλλοντος στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης 1, στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου στις 31.10.14 διαπιστώθηκε ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 , υπό την ιδιότητά τους ως Διευθυντές της κατηγορούμενης 1, μετέφεραν και τοποθέτησαν στο τεμάχιο 793, Φύλλο/Σχέδιο υπ' αρ. ΧΧΧ 40 W 1 που βρίσκεται στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου, μεγάλες ποσότητες αποβλήτων ελαστικών, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων ελαστικών (πέραν των επιτρεπόμενων). Η αποθήκευση συνεχίζει μέχρι και σήμερα, χωρίς να λαμβάνονται οποιαδήποτε μέτρα πρόληψης πυρκαγιάς, γεγονός το οποίο θα έθετε σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια και θα έβλαπτε το περιβάλλον». Οι υπόλοιπες 14 κατηγορίες αφορούν το αδίκημα της παράβασης διάφορων όρων της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων με αρ. 129/2013, ημερομηνίας 30.1.2014 που χορηγήθηκε για επεξεργασία ελαστικών στο τέλος του κύκλου ζωής τους, κατά παράβαση των άρθρων 10, 29, 30 και 49 του Ν.185(Ι)/2011 ως τροποποιήθηκε και του άρθρου 20 του Κεφ. 154. Ειδικότερα η 3η κατηγορία αφορά την παράβαση του όρου 1.4 του Μέρους ΙΙ των Ειδικών Όρων της Άδειας που αφορά τη μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα αποθήκευσης απόβλητων ελαστικών, η 5η την παράβαση του όρου 2.1 της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που αφορά την υποχρέωση μη επέκτασης των δραστηριοτήτων πέραν των ορίων της εγκατάστασης, η 7η την παράβαση του όρου 2.2 της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που αφορά την υποχρέωση εγκατάστασης τέτοιας περίφραξης που να απαγορεύει την είσοδο στους μη έχοντας εργασία προς αποφυγή κινδύνων που έχουν σχέση με την εγκατάσταση και την ασφάλεια, η 9η τον όρο 2.6.1(ι) της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που αφορά την απουσία ζυγιστικού μηχανήματος για τη ζύγιση των αποβλήτων ελαστικών που εισέρχονταν στην εγκατάσταση, η 11η την παράβαση του όρου 2.6.2 (
2. iv)της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που αφορά την υποχρέωση φύλαξης των αποβλήτων ελαστικών σε σωρούς σχήματος κόλουρης πυραμίδας ορθογώνιας βάσης με μέγιστες διαστάσεις 3 μ. ύψος Χ 12 μ. μήκος Χ 10 μ. πλάτος, η 13η την παράβαση του όρου 1, Μέρος ΙΙΙ της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που αφορά την υποχρέωση τήρησης μητρώου αποβλήτων που διαχειρίζεται η εγκατάσταση και η 15η την παράβαση του όρου 2, Μέρος ΙΙΙ της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που αφορά την υποχρέωση αποστολής των Ετήσιων Εκθέσεων της μονάδας στην αρμόδια αρχή για τα έτη 2014 και 2015. Στις κατηγορίες με ζυγό αριθμό ο 2ος κατηγορούμενος κατηγορείται ότι διέπραξε τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει η 1η κατηγορούμενη υπό την ιδιότητα του διευθυντή της. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε 4 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα Παναγιώτα Τσέντα η οποία κατέθεσε γραπτή της δήλωση που σημειώθηκε ως Έγγραφο Α και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής της. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι Επιθεωρήτρια στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος. Η εμπλοκή της στην παρούσα υπόθεση ξεκίνησε στις 12.6.2015 όταν πραγματοποίησε επιθεώρηση στις εγκαταστάσεις της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας για έλεγχο των όρων της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων. Στην εν λόγω κατηγορούμενη είχε παραχωρηθεί στις 30.1.2014 η άδεια 129/2013 αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο 1. Κατά τον έλεγχο διαπίστωσε παραβάσεις των όρων της άδειας που είχε παραχωρηθεί και την ίδια ημέρα εξέδωσε σχετική εξώδικη ρύθμιση ποσού €500,00, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο 2. Συγκεκριμένα διαπίστωσε ότι οι δραστηριότητες του Φορέα Εκμετάλλευσης επεκτάθηκαν εκτός των ορίων της εγκατάστασης, ο Φορέας Εκμετάλλευσης ξεπέρασε τη δυναμικότητα της εγκατάστασης, ο χώρος της εγκατάστασης δεν ήταν περιφραγμένος και δεν υπήρχε ασφάλεια για την παρεμπόδιση της ελεύθερης πρόσβασης ατόμων που δεν είχαν σχέση ή εργασία στην εγκατάσταση. Διαπίστωσε ακόμα ότι δεν υπήρχε ζυγιστικό μηχάνημα για τη ζύγιση των αποβλήτων ελαστικών που εισέρχονταν στην εγκατάσταση, η αποθήκευση των τεμαχισμένων ελαστικών ήταν εκτός των ορίων της εγκατάστασης και οι σωροί ξεπερνούσαν τα 3 μ. ύψος και τα 12 μ. πλάτος, δεν υπήρχε στην εγκατάσταση μητρώο των αποβλήτων που διαχειρίζονταν με καταγραφή των απαιτούμενων στοιχείων ήτοι ποσότητα αποβλήτων, φύση, προέλευση, τρόπος επεξεργασίας, μέσο μεταφοράς και προορισμός και τέλος δεν είχε υποβληθεί ετήσια έκθεση για το έτος 2014. Το εν λόγω ποσό της εξώδικης ρύθμισης δεν καταβλήθηκε. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από τον Ιούνιο του 2015 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017 πραγματοποιήθηκαν αρκετές επιθεωρήσεις στις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης εταιρείας κατά τις οποίες διαπιστώθηκε πως ο Φορέας Εκμετάλλευσης παραβίαζε σημαντικούς όρους της Άδειας Διαχείρισης Αποβλήτων που κατείχε. Συγκεκριμένα οι επιθεωρήσεις πραγματοποιήθηκαν στις 7.10.2015, 15.4.2016, 11.5.2016, 5.8.2016, 8.8.2016, 12.8.2016, 24.8.2016, 31.8.2016, 5.9.2016, 8.9.2016, 27.9.2016, 15.11.2016, 2.12.2016, 25.1.2017 και 2.2.2017 και για αυτές ετοιμάστηκαν σχετικές εκθέσεις που κατέθεσε ως τεκμήρια 4, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 και 21 αντίστοιχα στις οποίες καταγράφηκαν όσα διαπίστωσε επί τόπου. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 28.11.2016 ο Υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος ανακάλεσε την Άδεια Διαχείρισης Αποβλήτων που είχε παραχωρηθεί προς την 1η κατηγορούμενη επειδή ο τρόπος εργασίας της έθετε σε άμεσο κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Η μετακίνηση των αποβλήτων ελαστικών που βρίσκονταν αποθηκευμένα στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου άρχισε τον Αύγουστο και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2018 και μεταφέρθηκαν 1.801,2 τόνοι ελαστικών εκ των οποίων οι 415,88 τόνοι αφορούσαν τεμαχισμένα ελαστικά. Το συνολικό κόστος των €123.430,28 καλύφθηκε από το κράτος και ζητήθηκε από τον Φορέα Εκμετάλλευσης της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας κ. Γιώργο Παυλίδη να αποπληρώσει το εν λόγω ποσό κάτι το οποίο μέχρι σήμερα δεν έπραξε. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι κάποιες επιθεωρήσεις που έγιναν στον χώρο της επίδικης εγκατάστασης ήταν προγραμματισμένες και για αυτές ήταν ενήμερος ο 2ος κατηγορούμενος και κάποιες άλλες δεν ήταν προγραμματισμένες και ο έλεγχος γινόταν εξωτερικά στο προαύλιο της εγκατάστασης. Ισχυρίστηκε ότι κατά τις επιθεωρήσεις στον χώρο ο 2ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε πως δεν υπήρχε ζυγιστικό μηχάνημα καθώς επίσης ότι εργαζόταν σε μη αδειοδοτημένο χώρο και ότι δεν υπήρχε περίφραξη. Σε ερώτηση για το πώς γινόταν ο έλεγχος η Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι εισέρχονταν στον χώρο της εγκατάστασης που ήταν η αποθήκη και έβλεπαν ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε μηχάνημα. Έβλεπαν επίσης ότι ο χώρος της αποθήκης είχε γεμίσει σχεδόν μέχρι το ταβάνι με απόβλητα ελαστικών. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι επιθεωρήσεις διαρκούσαν περίπου 45 λεπτά η καθεμιά και πως ο 2ος κατηγορούμενος είχε παραδεχθεί ότι οι ποσότητες ήταν πέραν της δυναμικότητας που αναφερόταν στην άδεια διαχείρισης. Ισχυρίστηκε ότι η εκτίμηση για τις ποσότητες των ελαστικών δεν ήταν ακριβής και πως ο κ. Παυλίδης παραδέχθηκε προφορικά ότι είχε υπερβεί τη δυναμικότητα που επέτρεπε η άδεια διαχείρισης που ήταν 60 τόνοι απόβλητα ελαστικά και 75 τόνοι τεμαχισμένα. Ισχυρίστηκε επίσης πως όταν ζητούσαν από τον κ. Παυλίδη να τους υποβάλει στοιχεία σε σχέση με τις ποσότητες αποβλήτων που είχαν διαχειριστεί και πού αυτές παραδόθηκαν εκείνος δεν το έπραξε. Στη συνέχεια σε υποβολή ότι οι καταγραφές από τις 31.10.2014 έως τις 15.9.2016 δεν ήταν ακριβείς απάντησε επί λέξει «σε κάθε επιθεώρηση δεν γινόταν καταμέτρηση των ποσοτήτων, ήταν ο τρόπος που ήταν αποθηκευμένα τα απόβλητα ελαστικά, οι χώροι στους οποίους ήταν αποθηκευμένα, το ότι δεν υπήρχε περίφραξη, ζυγιστικό μηχάνημα. Αυτά ήταν δεδομένα και εμφανέστατα, δεν κάναμε οποιεσδήποτε μετρήσεις». Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα υποστατικά είναι αποθήκες οι οποίες ενοικιάζονται από διάφορους φορείς εκμετάλλευσης και ότι στο συγκεκριμένο κομμάτι της αποθήκης στον εσωτερικό χώρο υπήρχε μηχάνημα αφαίρεσης του σύρματος από το ελαστικό, ο τεμαχιστής. Ο εν λόγω τεμαχιστής ήταν τοποθετημένος στο προαύλιο και ο κ. Παυλίδης της ανέφερε ότι αυτό έγινε επειδή «σήκωνε» σκόνη και ήταν καλύτερο για τους υπαλλήλους να βρίσκεται στο προαύλιο. Το ελαστικό όταν τεμαχιζόταν έπεφτε μέσα στο τεμάχιο του γείτονα, εκτός των ορίων της εγκατάστασης που δεν συμπεριλαμβανόταν στην άδεια που είχε χορηγηθεί. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο στεγασμένος χώρος αρχικά ήταν άδειος αλλά στη συνέχεια λόγω της αποθήκευσης γέμισε μέχρι πάνω και εξωτερικά. Το τεμάχιο 793 είχε μόνο στις 2 πλευρές του περίφραξη αντί να είναι ολόκληρο περιφραγμένο ως είχε ζητηθεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κάτοχος των απόβλητων ελαστικών που βρίσκονταν στους εξωτερικούς χώρους ήταν η 1η κατηγορούμενη και πως ο 2ος κατηγορούμενος ουδέποτε αρνήθηκε ότι αυτά ήταν δικά του. Περαιτέρω ισχυρίστηκε πως η εταιρεία δεν διαχειριζόταν τα απόβλητα με σταθερό ρυθμό και άρχισε να συσσωρεύει και να αποθηκεύει όλες εκείνες τις ποσότητες που όταν το κράτος ανέλαβε να τις μετακινήσει ήταν περίπου 1800 τόνοι. Στη συνέχεια σε υποβολή ότι στις 31.10.2014 δεν έγινε οποιοσδήποτε έλεγχος ισχυρίστηκε πως αγνοεί ποιος πήγαινε εκεί πριν τον Ιούνιο του 2015. Σε άλλη υποβολή που της τέθηκε ότι τα ελαστικά ζυγίζονταν σε παραπλήσιο τεμάχιο ισχυρίστηκε πως όσες φορές ρώτησε τον ιδιοκτήτη της γειτονικής εγκατάστασης εάν ήρθαν φορτηγά με απόβλητα ελαστικά για ζύγιση εκείνος της απάντησε ότι ουδέποτε πήγαν. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο κ. Παναγιώτης Χάρπας ο οποίος κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του. Κατέθεσε επίσης τα τεκμήρια 26 έως 35. Στη γραπτή του δήλωση περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι υγειονομικός λειτουργός του Δήμου Ιδαλίου εντός των ορίων του οποίου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις των κατηγορουμένων. Στις 7.11.2012 υποβλήθηκε στον Δήμο παράπονο από ιδιοκτήτες υποστατικών στην οδό Κινύρα στη Βιομηχανική Ζώνη Ιδαλίου με το οποίο εξέφραζαν την ανησυχία τους για την περίπτωση που προκαλείτο πυρκαγιά στις πολύ μεγάλες ποσότητες άχρηστων ελαστικών οχημάτων που είχαν συσσωρευθεί σε διπλανά οικόπεδα. Στις 23.1.2013 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στον Δήμο Ιδαλίου και αποφασίστηκε όπως ληφθούν μέτρα σύμφωνα με τον περί Οδών και Οικοδομών Νόμο καλώντας τους ιδιοκτήτες της γης και την εταιρεία διαχείρισης των ελαστικών να τερματίσουν την αποθήκευση που δεν καλυπτόταν από άδεια οικοδομής. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο Δήμος μέσω του δικηγόρου του κάλεσε τους παρανομούντες να απομακρύνουν όλες τις ποσότητες ελαστικών πέραν αυτών για τις οποίες είχαν λάβει άδεια να αποθηκεύσουν. Λόγω των πιο πάνω ενεργειών απομακρύνθηκαν προσωρινά τα ελαστικά από τη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου και μεταφέρθηκαν σε λατομεία στην περιοχή Αγίου Σωζόμενου. Στον χώρο που λειτουργούσε η μονάδα των κατηγορουμένων μεταφέρθηκαν και πάλι μεγάλες ποσότητες ελαστικών και ο Δήμος απέστειλε εκ νέου επιστολές προς την 1η κατηγορούμενη εταιρεία και τους διευθυντές της με τις οποίες τους καλούσε να άρουν την προκαλούμενη οχληρία. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε πως όταν γινόταν διερεύνηση του παραπόνου που υποβλήθηκε φάνηκε ότι είχε εμπλοκή και η 1η κατηγορούμενη εταιρεία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ίδιος έβγαλε τις 6 φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήριο 33 στις οποίες παρουσιάζονται μεγάλες ποσότητες ελαστικών αλλά δεν γνωρίζει το βάρος τους επειδή δεν έκανε καμία σχετική μέτρηση. Κατά την αντεξέτασή του κατατέθηκαν επίσης 2 φωτογραφίες οι οποίες σημειώθηκαν ως τεκμήριο 36 στις οποίες παρουσιάζονται ποσότητες ελαστικών τοποθετημένες σε ένα ανοικτό χώρο. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. [ ] Σιακίδης ο οποίος κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι Υπαστυνόμος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στην οποία το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως απέστειλε σχέδια για Ανάπτυξη Υπαίθριας αποθήκευσης ελαστικών οχημάτων στο Δάλι για μελέτη. Στις 11.7.2014 έγινε επιθεώρηση του χώρου αποθήκευσης παλαιών ελαστικών παρά το λατομείο Λατούρος στην οποία διαπιστώθηκε πως οι παρατηρήσεις τους προς τον Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως δεν είχαν εκτελεστεί. Στις 16.10.2014 έγινε εκ νέου επιθεώρηση του χώρου και διαπιστώθηκε πως η κατάσταση εξακολουθούσε να παραμένει η ίδια. Στις 2.2.2017 επισκέφθηκε ξανά τον χώρο και διαπιστώθηκε ότι οι 2 αποθηκεύσεις των αποβλήτων ελαστικών στο Λατομείο Λατούρος και στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου αποτελούσαν εστία κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς. Ο μάρτυρας κατέθεσε τα τεκμήρια 37 έως 42. Το τεκμήριο 37 είναι επιστολή ημερομηνίας 9.1.2014 και αφορά την υπαίθρια αποθήκευση ελαστικών με αιτητή την Envirotrans Ltd. Τα τεκμήρια 39, 40 και 41 είναι επιστολές ημερομηνίας 17.7.2014, 16.10.2014, 5..4.2016 αντίστοιχα οι οποίες επίσης αναφέρονται στην υπαίθρια αποθήκευση ελαστικών από την εταιρεία Envirotrans Ltd παρά το μεταλλείο Λατούρος στο Δάλι. Στο τεκμήριο 42 που επίσης είναι επιστολή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας γίνεται αναφορά και στην εγκατάσταση της Elianthos Holdings Ltd. Κατά την πάρα πολύ σύντομη αντεξέτασή του ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι κατά την περίοδο από τις 31.10.2014 έως τις 29.6.2016 δεν υπήρξε πυρκαγιά στο τεμάχιο [ ] στη Βιομηχανική Περιοχή Ιδαλίου και ότι δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκουν τα ελαστικά. Ως Μ.Κ.4 παρουσιάστηκε η κα Χρυστάλλα Νησιώτου η οποία κατέθεσε γραπτή της δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής της. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι Λειτουργός Περιβάλλοντος Α' στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και είναι διορισμένη ως Επιθεωρήτρια με βάση τον περί Αποβλήτων Νόμο. Η εμπλοκή της με την παρούσα υπόθεση ξεκίνησε στις 18.1.2013 όταν υποβλήθηκε αίτηση από την εταιρεία Elianthos Holdings Ltd για παραχώρηση άδειας διαχείρισης αποβλήτων. Η εξασφάλιση τέτοιας άδειας προϋποθέτει Πολεοδομική Άδεια και η ως άνω εταιρεία ζήτησε τροποποίηση της Πολεοδομικής Άδειας που υπήρχε για τον χώρο όπου ήθελε να δραστηριοποιηθεί. Η τροποποίηση αφορούσε την αλλαγή χρήσης του χώρου από αποθήκη σε βιομηχανία ανακύκλωσης ελαστικών. Στις 30.1.2014 υπογράφηκε η άδεια διαχείρισης αποβλήτων σύμφωνα με την οποία παραχωρήθηκε στην ως άνω εταιρεία άδεια για τεμαχισμό ελαστικών. Λήφθηκαν υπόψη η χωροθέτηση της εγκατάστασης, η δυναμικότητα του τεμαχιστή ελαστικών που ήταν 1,5 τόνοι ανά ώρα επί 10 ώρες ημερησίως και οι διαθέσιμοι αποθηκευτικοί χώροι και με την εν λόγω άδεια καθορίστηκε ότι η μονάδα θα μπορούσε να αποθηκεύει μέχρι 60 τόνους ολόκληρων απόβλητων ελαστικών και 75 τόνους τεμαχισμένων ώστε να παραμένουν στον χώρο ελαστικά μέχρι και για 4 ημέρες λειτουργίας. Για την απαγόρευση αποθήκευσης ελαστικών πέραν των προκαθορισμένων ποσοτήτων είχε ενημερωθεί ο διευθυντής της εταιρείας κ. Γιώργος Παυλίδης, γραπτώς και προφορικά, σε συνέχεια επιθεωρήσεων που έγιναν στην εγκατάσταση από επιθεωρητές του Τμήματος. Παρά τις επιθεωρήσεις και τις επιστολές που στάλθηκαν στην εταιρεία για συμμόρφωσή της με τους όρους της άδειας που της παραχωρήθηκε, δεν υπήρξε συμμόρφωση εκ μέρους της και την 1.7.2016 ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας υπέβαλε μονομερή αίτηση για μετακίνηση των επιπρόσθετων ποσοτήτων ελαστικών από τους χώρους της εγκατάστασης. Στις 28.11.2016 ο Υπουργός Γεωργίας ανακάλεσε την Άδεια Διαχείρισης Αποβλήτων που είχε παραχωρηθεί στην 1η κατηγορούμενη εταιρεία καθώς ο τρόπος με τον οποίο εργαζόταν έθετε σε άμεσο κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον αφού παραβίαζε σημαντικούς όρους της Άδειας. Μετά την ανάκληση της άδειας το Τμήμα Περιβάλλοντος ενημέρωσε γραπτώς την εταιρεία για την υποχρέωσή της να μετακινήσει τις ποσότητες ελαστικών που βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις της αλλά ουδέν έπραξε. Το Τμήμα Περιβάλλοντος προς αποτροπή επικείμενης περιβαλλοντικής ζημιάς τον Αύγουστο του 2018 προχώρησε στη μετακίνηση των ελαστικών. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2018 που ολοκληρώθηκε η μετακίνηση είχαν μετακινηθεί 1801,2 τόνοι ελαστικών και το συνολικό κόστος διαχείρισής τους ανήλθε στις €123.430,28. Στο Έγγραφο Δ αναγράφεται επίσης ότι η Μ.Κ.4 συμμετείχε σε αρκετές επιθεωρήσεις στις εγκαταστάσεις της εταιρείας και πως στις 31.4.2014 κατά την επιθεώρηση στην παρουσία του διευθυντή της 1ης κατηγορούμενης κ. [ ] Παυλίδη διαφάνηκε ότι δεν υπήρχε συμμόρφωση με τους όρους της άδειας. Συγκεκριμένα οι εργασίες διαχείρισης αποβλήτων εκτείνονταν πέραν των ορίων της εγκατάστασης, οι ποσότητες των αποβλήτων ελαστικών που βρίσκονταν στον χώρο ξεπερνούσαν τις ποσότητες που είχαν καθοριστεί στους όρους της άδειας, ο χώρος δεν ήταν περιφραγμένος ούτε υπήρχαν μέτρα για παρεμπόδιση της ελεύθερης πρόσβασης ατόμων στον χώρο. Επιπλέον δεν υπήρχε ζυγιστικό μηχάνημα και οι σωροί των αποθηκευμένων ελαστικών δεν ήταν σχηματισμένοι και τοποθετημένοι σύμφωνα με τους όρους της άδειας. Τα ευρήματα της επιθεώρησης καταγράφηκαν σε έντυπο επιθεώρησης το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 47. Η μάρτυρας είχε καταθέσει προηγουμένως και τα τεκμήρια 43 έως 46. Κατά την αντεξέτασή της Μ.Κ.4 κατατέθηκε ως τεκμήριο 48 η τροποποιητική άδεια διαχείρισης αποβλήτων 80Τ/2012. Η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω άδεια είναι για συλλογή και μεταφορά αποβλήτων και ο φορέας εκμετάλλευσης σύμφωνα με αυτή δικαιούται να δηλώσει οποιαδήποτε διεύθυνση επιθυμεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εν λόγω άδεια παραχωρήθηκε στην εταιρεία Envirotrans και της επιτρέπει να χρησιμοποιεί κινητή μονάδα που είχε στη διάθεσή της για κατοχή ελαστικών σε αδειοδοτημένους χώρους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι όσες φορές επιθεώρησαν τις εγκαταστάσεις της κατηγορούμενης εταιρείας διαπίστωσαν ότι οι ποσότητες που βρίσκονταν εκεί υπερέβαιναν την επιτρεπόμενη ποσότητα και ουδέποτε αρνήθηκε ότι ήταν δικά της. Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει πόσοι τόνοι ελαστικών υπήρχαν στην κατοχή της 1ης κατηγορούμενης στις 29.6.2016 η Μ.Κ.4 απάντησε πως δεν γνωρίζει. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε για τις 31.10.2014 απάντησε ότι δεν γνωρίζει την ακριβή ποσότητα παρά μόνο ότι η ποσότητα των ελαστικών υπερέβαινε τις ποσότητες που δικαιούταν να έχει στις εγκαταστάσεις της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι βάσει των εκτιμήσεων που είχαν γίνει οι πραγματικές ποσότητες ήταν μεγαλύτερες από τις επιτρεπόμενες. Σε υποβολή που της τέθηκε ότι η μόνη καταγραφή των ποσοτήτων έγινε περίπου 2 χρόνια μετά την καταχώρηση του επίδικου κατηγορητηρίου απάντησε ότι οι εκτιμήσεις των ποσοτήτων των ελαστικών γίνονταν σε κάθε επιθεώρηση έστω και σε προφορική βάση διευκρινίζοντας πως λέγοντας σε προφορική βάση εννοούσε ότι δεν καταγράφονταν σε κάποιο έγγραφο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κατά την επιθεώρηση που διενεργήθηκε στις 31.10.2014 η ίδια ήταν η κύρια επιθεωρήτρια και το πρόσωπο που συνέταξε τη σχετική έκθεση επιθεώρησης τεκμήριο 47 στην οποία αναφέρονται τα ευρήματα της επιθεώρησης και συγκεκριμένα ότι οι ποσότητες υπερέβαιναν τις επιτρεπόμενες. Ισχυρίστηκε ότι οι ποσότητες ελαστικών καταμετρήθηκαν κατά την απομάκρυνσή τους από τον επίδικο χώρο το 2018 και βρέθηκαν 1.801 τόνοι καθώς επίσης ότι κατά καιρούς είχαν γίνει και υπολογισμοί. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή το Δικαστήριο έκρινε πως είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων ώστε να υποχρεώνονται να προβάλουν την υπεράσπισή τους. Μετά που τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους ο 2ος κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία από το εδώλιο του εξεταζόμενου μάρτυρα. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο 2ος κατηγορούμενος κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Ε και αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: η 1η κατηγορούμενη αδειοδοτήθηκε στις 30.1.2014 με την άδεια αρ. 129/2013 για επεξεργασία ελαστικών τέλους ζωής με ημερομηνία λήξης στις 31.12.2018. Το είδος διαχείρισης για το οποίο αδειοδοτήθηκε ήταν για προσωρινή αποθήκευση, τεμαχισμό για κοκκοποίηση ελαστικών και παραγωγή κόκκων ελαστικού προς χρήση για παραγωγή άλλων προϊόντων. Ως τοποθεσία εγκαταστάσεων σύμφωνα με την εν λόγω άδεια ορίστηκε το τεμάχιο 793, Φ/Σχ. ΧΧΧ 40 W1 στο Δάλι. Στο ίδιο τεμάχιο αδειοδοτήθηκε και η εταιρεία ENVIROTRANS LTD που έργο της με βάση την άδειά της με αρ. 80/2012 και 80Τ/2012 ήταν να περισυλλέγει με τα 12 αδειοδοτημένα φορτηγά της από τα συνεργεία πώλησης και εφαρμογής ελαστικών παγκυπρίως στον αδειοδοτημένο της χώρο στο Δάλι στο τεμάχιο [ ], να τα τεμαχίζει και να τα παραδίδει στο Τσιμεντοποιείο Βασιλικού προς καύση για ανάκτηση ενέργειας. Η εν λόγω εταιρεία ENVIROTRANS LTD αγόρασε μηχανήματα κοπής ελαστικών και δημιούργησε εγκαταστάσεις. Η 1η κατηγορούμενη δεν είχε καμία εμπλοκή στη διαδικασία αφού ουδέποτε απέκτησε μηχανήματα για επεξεργασία ελαστικών τέλους του κύκλου ζωής τους. Κάποια χρονική περίοδο που υπερέβαινε τους 18 μήνες το Τσιμεντοποιείο Βασιλικού σταμάτησε τη λειτουργία του για ανακύκλωση και για αυτή την περίοδο δεν υπήρχε κανένας απολύτως τρόπος διαχείρισης των ελαστικών τέλους του κύκλου ζωής τους. Το εν λόγω χρονικό διάστημα δεν υπήρχε κανένας τρόπος διαχείρισης των ελαστικών τέλους του κύκλου ζωής τους και ούτε ο ίδιος ούτε η 1η κατηγορούμενη εταιρεία παραβίασαν τους όρους της άδειας. Το Τμήμα Περιβάλλοντος θέλοντας να προστατεύσει τη διοίκηση από αντιδράσεις των συνεργείων, των εισαγωγέων και των καταναλωτών οι οποίοι προπλήρωναν για την ανακύκλωση των ελαστικών, έδωσε οδηγίες στην εταιρεία ENVIROTRANS LTD να αποθηκεύσει στις εγκαταστάσεις της (Λατομείο Λατούρος) τα ελαστικά στο τέλος του κύκλου ζωής τους που η ίδια θα μάζευε από τα συνεργεία. Το Τσιμεντοποιείο Βασιλικού τερμάτισε τη συμφωνία που είχε με την εταιρεία ENVIROTRANS LTD και στις 8.12.2016 ο Υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος ανακάλεσε την Άδεια Διαχείρισης Αποβλήτων 129/2013 που κατείχε η 1η κατηγορούμενη αναδρομικά από τις 28.11.2016. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως τεκμήριο 49. Το Τμήμα Περιβάλλοντος απέστειλε την ίδια ημέρα επιστολή σε όλους τους συμβαλλόμενους με οδηγίες να σταματήσουν να παραλαμβάνουν ή να παραδίδουν ελαστικά στην 1η κατηγορούμενη. Η εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 8.12.2016 κατατέθηκε ως τεκμήριο 50. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή απαγόρευσαν σε όλους να παραλάβουν τα ελαστικά από τις εγκαταστάσεις της 1ης κατηγορούμενης. Η 1η κατηγορούμενη ουδέποτε είχε σχέση με κατοχή ή αποθήκευση ελαστικών τέλους του κύκλου ζωής τους αφού ποτέ δεν απέκτησε εξοπλισμό για κοκκοποίηση ή άλλου είδους διαχείρισής τους. Οι επιθεωρητές κατά τις συχνές επιθεωρήσεις τους που λάμβαναν χώρα στις εγκαταστάσεις της 1ης κατηγορούμενης ουδέποτε προέβηκαν σε καταμέτρηση των ελαστικών που βρίσκονταν στο τεμάχιο 793 ούτε διερεύνησαν σε ποια από τις 2 εταιρείες ανήκαν τα ελαστικά. Αναφορικά με την απουσία ζυγιστικού μηχανήματος ενημέρωσε προσωπικά το Τμήμα Περιβάλλοντος πως υπήρχε δυνατότητα ζύγισης του μέγιστου μικτού φορτίου των οχημάτων σε παρακείμενο τεμάχιο που διέθετε ζυγιστικά μηχανήματα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η 1η κατηγορούμενη και η εταιρεία ENVIROTRANS LTD διατηρούσαν στο επίδικο τεμάχιο βυτιοφόρο όχημα πυρόσβεσης δυνατότητας 60 μετρικών τόνων νερού με αντλία εξαγωγής δυνατότητας εκτόξευσης νερού σε απόσταση 50 μ. με πίεση 100 bar. Οι ετήσιες εκθέσεις παραδίδονταν και ή αποστέλλονταν στον Υπουργό ως η εκ του νόμου υποχρέωση της 1ης κατηγορούμενης. Κατέθεσε ως τεκμήρια 52 και 53 αντίγραφα των εν λόγω εκθέσεων. Η όποια δραστηριότητα της 1ης κατηγορούμενης ουδέποτε ξεκίνησε παρά μόνο το ενοικιασθέν κτήριο 1500 τ.μ. στο τεμάχιο 793 στο Δάλι χρησιμοποιείτο από την ENVIROTRANS LTD ως χώρος αποθήκευσης ελαστικών. Ο 2ος κατηγορούμενος δεν αντεξετάστηκε. Όταν στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Ο δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής στις 19 σελίδες του κειμένου που παρέδωσε εισηγήθηκε πως αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι παραβίασαν τους όρους της άδειας που τους παραχωρήθηκε και κάλεσε το Δικαστήριο να τους κρίνει ένοχους στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Ο δικηγόρος των κατηγορουμένων από την άλλη πλευρά στις 23 σελίδες του δικού του κειμένου εισηγήθηκε ότι οι κατηγορίες δεν έχουν αποδειχθεί και κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει τους κατηγορούμενους από τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Μελέτησα με προσοχή και έχω υπόψη μου τις θέσεις και εισηγήσεις των δικηγόρων των διαδίκων και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας