ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΠΑΥΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 20313/21, 13/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2022:17 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Στ. Σταύρου, Π.Ε.Δ. Χρ. Παρπόττα, Α.Ε.Δ. Α. Πανταζή-Λάμπρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 20313/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. XXXXX ΠΑΥΛΟΥ Κατηγορούμενος 13 Μάϊου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Καραολίδου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Δ. Τσολακίδης Κατηγορούμενος παρών ......... Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος με δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος σε δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της Συνομωσίας Προς Διάπραξη Κακουργήματος, κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (κατηγορίες 3 και 5). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος μεταξύ 1.11.2018 - 18.3.2019 στη Λεμεσό συνωμότησε με τους XXXXX Memic, XXXXX Παύλου, XXXXX Κουτρούλη, XXXXX Κατσαπάο, XXXXX Παμπόρη, XXXXX Κωστή, XXXXX Κυριάκου να κατέχουν ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή 83 κιλά και 627 γρ. κάνναβης (3η κατηγορία) και με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (5η κατηγορία). Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης, στις 12.3.2019 είχε εισαχθεί στην Κύπρο η προαναφερθείσα ποσότητα ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά ήταν τοποθετημένα σε 373 νάιλον σακούλες, κρυμμένες ανάμεσα σε πάνελ ψευδοτάβανου εντός εμπορευματοκιβωτίου που κατέφθασε στην Κύπρο ατμοπλοϊκώς από τον Καναδά. Μετά την εισαγωγή του εμπορευματοκιβωτίου και συγκεκριμένα στις 16.3.2019 μεταφέρθηκε σε περιφραγμένο χωράφι στον Ύψωνα όπου θα γινόταν η εκφόρτωση. Τούτο έγινε υπό την στενή παρακολούθηση της Αστυνομίας. Για την εισαγωγή και διακίνηση των εν λόγω ναρκωτικών είχε συσταθεί ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, με πολλούς συμμετέχοντες, όπου ο κάθε ένας θα αναλάμβανε συγκεκριμένο ρόλο στην όλη παράνομη δραστηριότητα. Στις 18.3.2019 και περί ώρα 14:00 οι Κωστή και Παμπόρης επιχείρησαν να ξεφορτώσουν τα ναρκωτικά από το εμπορευματοκιβώτιο με αποτέλεσμα να επέμβει η Αστυνομία και να συλλάβει αριθμό προσώπων, μεταξύ αυτών και τον Κωστή. Στις 29.3.2019 ο Κωστή έδωσε θεληματική κατάθεση (είχε δώσει κατάθεση και στις 20.3.2019), παραδεχόμενος ενοχή και κατονομάζοντας αριθμό άλλων προσώπων, ως εμπλεκόμενους στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Μεταξύ των προσώπων αυτών ήταν και ο κατηγορούμενος. Με την κατάθεση Κωστή αποκαλύφθηκε το καλά οργανωμένο σχέδιο για εισαγωγή και διακίνηση των ναρκωτικών στην κυπριακή αγορά. Τον Φεβρουάριο του 2019, ο XXXXX Κουτρούλης που θα συμμετείχε στο ως άνω σχέδιο, φοβήθηκε και υπαναχώρησε. Είναι σε αυτό το χρονικό σημείο που εντάχθηκε στο σχέδιο ο κατηγορούμενος. Τον πήρε τηλέφωνο στην Αγγλία όπου βρισκόταν, ο Memic, ο οποίος ήταν φίλος του και διαδραμάτιζε ηγετικό ρόλο στο κύκλωμα και συμφώνησαν όπως ο κατηγορούμενος αντικαταστήσει τον XXXXX Κουτρούλη. Έτσι - ειδικά για τον σκοπό αυτό - κατέφθασε από την Αγγλία για να αναλάβει μετά την εκφόρτωση, τον ρόλο του μεταφορέα των ναρκωτικών σε χώρο που θα του υποδείκνυε ο αδελφός του XXXXX Παύλου (που επίσης συμμετείχε στο κύκλωμα), ο οποίος με τη σειρά του, θα τα προμήθευε στην αγορά. Σημειώνεται ότι στις 18.3.2019 ο κατηγορούμενος συναντήθηκε με τους Memic και Κωστή για να συζητήσουν τα τελευταία διαδικαστικά ζητήματα πριν την εκφόρτωση και έδωσε στον τελευταίο €200 για να πληρώσει τρίτα πρόσωπα που θα βοηθούσαν στην εκφόρτωση των ναρκωτικών. Αμέσως μετά την εκφόρτωση, θα αναλάμβανε δράση ο κατηγορούμενος. Σημειώνεται περαιτέρω ότι μετά τη σύλληψη διαφόρων προσώπων στις 18.3.2019, το βράδυ της ίδιας ημέρας, κλήθηκε για ανάκριση στα γραφεία της ΥΚΑΝ και ο κατηγορούμενος. Το ίδιο έγινε και δύο μέρες αργότερα, στις 20.3.2019 Αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση και δήλωσε ότι δεν πρόκειται να φύγει από την Κύπρο. Μετά τη θεληματική κατάθεση του Κωστή στις 29.3.2019, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου και αναζητήθηκε. Δεν εντοπίστηκε όμως αφού στο μεσοδιάστημα είχε διαφύγει στο εξωτερικό. Η διερεύνηση της υπόθεσης όμως συνεχίστηκε και καταχωρήθηκαν ποινικές υποθέσεις εναντίον των άλλων εμπλεκομένων για διάφορες κατηγορίες και τους επιβλήθηκαν διάφορες ποινές φυλάκισης, οι οποίες τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μας. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε τελικά στην Αγγλία στις 21.10.2021, συνελήφθη δυνάμει Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και έκτοτε τελεί υπό κράτηση. Σε κατάθεση του ημερ. 7.11.2021 παραδέχτηκε ότι γνώριζε ότι καταζητείτο από την Κυπριακή Αστυνομία με σκοπό τη σύλληψη του. Μάλιστα διευκρινίστηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κα Καραολίδου - χωρίς να αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση - ότι η γνώση του αυτή υπήρχε από τις 29.3.2019, όταν βέβαια ήταν ήδη στην Αγγλία. Την ημέρα εκείνη είχε συλληφθεί ο αδελφός του Άθ XXXXX ως Παύλου και είχε εκδοθεί και ένταλμα σύλληψης εναντίον του ιδίου. Προς συμπλήρωση των γεγονότων, η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Για μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης κ. Τσολακίδης, ετοίμασε και κατάθεσε εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση όπου αναφέρεται σε αριθμό μετριαστικών παραγόντων, καλώντας το Δικαστήριο να τους λάβει υπόψη στη διαμόρφωση της ποινής που θα επιβάλει. Η αγόρευση διανθίζεται με σχετική Νομολογία επί κάθε σημείου που αναπτύσσεται. Κατά κύριο λόγο ο κ. Τσολακίδης καλεί το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την παραδοχή, απολογία και μεταμέλεια του κατηγορουμένου. Το καθαρό ποινικό του μητρώο, την καλή του διαγωγή στις φυλακές μετά τη σύλληψη και κράτηση του και το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, σε συνάρτηση και με την αλλαγή των προσωπικών του συνθηκών έκτοτε. Σε ότι αφορά τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, ο κ. Τσολακίδης υιοθέτησε (με κάποιες διορθώσεις) την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που έχει ετοιμαστεί ειδικά και βρίσκεται κατατεθειμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου. Τέλος χαρακτηρίζει το περιστατικό ως μεμονωμένο και εκτός του γενικότερου καλού χαρακτήρα του κατηγορούμενου, καλώντας έτσι το Δικαστήριο - ενόψει και των άλλων μετριαστικών παραγόντων, κυρίως της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος - να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, αναστέλλοντας την όποια ποινή φυλάκισης ήθελε επιβληθεί. Σε ότι αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου προκύπτει ότι είναι ηλικίας 32 ετών (ημερ. γέννησης XXXXX.1989), έγγαμος και πατέρας δύο ανηλίκων κοριτσιών ηλικίας 4 και 1 έτους αντίστοιχα. Η σύζυγος του είχε καρκίνο και υποβλήθηκε σε θεραπεία (σχετικά είναι τα συνημμένα στην αγόρευση του κ. Τσολακίδη) αλλά παρόλα ταύτα συνεχίζει να τον στηρίζει. Ο ίδιος έχει άλλα δύο αδέλφια ηλικίας 34 και 26 ετών. Οι γονείς του στο παρελθόν ασχολούνταν με κτηματομεσιτικά, αλλά τα τελευταία χρόνια είναι άνεργοι. Πριν τη διαφυγή του στην Αγγλία και για 8 χρόνια διατηρούσε δικό του κουρείο στην Κύπρο. Ενόσω βρισκόταν στην Αγγλία, εργαζόταν και εκεί ως κουρέας. Τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά, γεγονός το οποίο αντανακλάται στην προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, η οποία είναι η φυλάκιση μέχρι 7 χρόνια. Ως γνωστό, η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι η αφετηρία από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο προς αναζήτηση της αρμόζουσας ποινής για τον κατηγορούμενο που έχει ενώπιον του (βλ. Λεμονάρης v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 212/2017, ημερ. 17.4.2019 και Θεοδώρου v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 208/2018, ημερ. 27.11.2019). Όπως ορθά έχει επισημάνει και ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης κ. Τσολακίδης, δεν υπάρχουν πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που να αφορούν αποκλειστικά κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Και η δική μας έρευνα έχει αποκαλύψει μόνο την υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 96/2016, ημερ. 28.11.
- Στην υπόθεση αυτή οι τρεις εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν ακρόασης για το αδίκημα της συνομωσίας για διάπραξη του κακουργήματος της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, 999.1 γρ κοκαΐνης και τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ χρόνων στον εφεσείοντα 1 και 3 χρόνων στους εφεσείοντες 2 και
- Οι εφεσείοντες 2 και 3 εφεσίβαλαν την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Επικυρώνοντας την ποινή, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε τα εξής: Το πρωτόδικο Δικαστήριο, εξετάζοντας το θέμα της ποινής, τόνισε τη σοβαρότητα του αδικήματος που επιφέρει επταετή ποινή φυλάκισης, τον προσχεδιασμό και την όλη δράση των εφεσειόντων. Έλαβε, επίσης, υπόψη την ανάγκη για αποτροπή, χωρίς να παραγνωρίσει την ανάγκη για εξατομίκευση. Στα πλαίσια της εξατομίκευσης, έλαβε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές περιστάσεις των κατηγορουμένων. (Η υπογράμμιση είναι δική μας) Χωρίς να προσδίδουμε μεγαλύτερη σοβαρότητα στα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος απ' εκείνη που προκύπτει από την ανώτατη προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, δεν μπορεί να μην ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης. Ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος συμμετείχε ενεργά σε καλά οργανωμένο κύκλωμα διακίνησης τεράστιας ποσότητας ναρκωτικών, ήτοι 83 κιλών και 627 γραμμαρίων κάνναβης. Είναι προφανές, ότι δεν είχε ηγετικό ρόλο στο ως άνω σχέδιο. Τον ρόλο αυτό φαίνεται να τον είχε ο Memic. Συναφώς, όπως ορθά υποδεικνύει στην αγόρευση του ο κ. Τσολακίδης, δεν είχε συμμετοχή στην εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο. Εντάχθηκε στο σχέδιο αργότερα, αντικαθιστώντας τον XXXXX Κουτρούλη. Ομοίως, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι στρατολόγησε οποιουσδήποτε άλλους να συμμετάσχουν στη συνομωσία. Αυτού λεχθέντος, η κατοχή με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών, στην οποία ο κατηγορούμενος είχε συμμετοχή ως συνωμότης, δεν είναι λιγότερο σοβαρή από την εισαγωγή των ναρκωτικών. Η προμήθεια είναι ο τελικός στόχος, η κορύφωση δηλαδή, κάθε εισαγωγής ναρκωτικών. Συναφώς, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως περιθωριακός ή μικρός ο ρόλος του. Ως προαναφέραμε θα αναλάμβανε τη μεταφορά μιας τεράστιας ποσότητας ναρκωτικών σε χώρο όπου θα παραλαμβάνονταν για να διατεθούν στην αγορά της Κύπρου, με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που γνωρίζουμε ότι έχουν τα ναρκωτικά για την κοινωνία γενικά και για τους χρήστες ειδικά. Σημειώνεται επί του προκειμένου και το γεγονός ότι έδωσε χρήματα στον Κωστή για να πληρώσει τρίτους που θα βοηθούσαν στην εκφόρτωση. Παράλληλα, τις στιγμές πριν και κατά την εκφόρτωση ήταν σε συνεχή επικοινωνία με τον Κωστή, επιδεικνύοντας ζωηρό ενδιαφέρον για την τύχη του φορτίου, ενώ δεν δίστασε να αποστείλει μήνυμα στον Κωστή για δήθεν παραλαβή λανθασμένου εμπορευματοκιβωτίου - το οποίο είχε σκοπό την παραπλάνηση της Αστυνομίας - σε περίπτωση που εντοπίζονταν τα ναρκωτικά. Ομοίως, δεν μπορεί να μην συνεκτιμηθεί ότι τα αδικήματα κατοχής και προμήθειας ναρκωτικών που συνωμότησε να διαπράξει ο κατηγορούμενος, βρίσκονται σε έξαρση. Όπως η διάπραξη τέτοιων αδικημάτων αντιμετωπίζεται με αυστηρότητα με σκοπό την αποτροπή (βλ. Afroughi v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 174, Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100, Valdez κ.α. v. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 144/16 και 145/16 ημερ. 21.2.2017 και Φραγκίσκου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 184/20, ημερ. 10.2.2022), έτσι και η συνομωσία για διάπραξη τέτοιων αδικημάτων θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με ανάλογο τρόπο - πάντα όμως υπό την αυστηρή παράμετρο της ανώτατης προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής, γι' αυτό ειδικά το αδίκημα (βλ. Blackstone Criminal Practice, 2020, page 2019). Με άλλα λόγια θα πρέπει να συναρτάται η συνωμοσία με το προτιθέμενο προς διάπραξη γενεσιουργό κακούργημα και όχι να απομονώνεται απ' αυτό. Στην επιμέτρηση της ποινής επομένως, θα λάβουμε υπόψη όλα τα πιο πάνω στοιχεία. Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για ίση μεταχείριση των δραστών στη βάση της αρχής της ισότητας που διασφαλίζει το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος, θα λάβουμε υπόψη μας και την αντιμετώπιση και τις ποινές που επιβλήθηκαν στα άλλα μέλη του κυκλώματος, παρ' ότι από άλλα Δικαστήρια. Τούτο βέβαια υπό το ιδιαίτερο πρίσμα του ρόλου, τρόπου και της συμμετοχής ενός εκάστου των συμμετεχόντων στο σχέδιο, αλλά και των επί μέρους αδικημάτων που αυτοί παραδέχτηκαν και τιμωρήθηκαν. Η ισότητα όμως ενώπιον του Νόμου δεν είναι αριθμητική εξίσωση, αλλά ισότητα έναντι αυθαίρετων διακρίσεων. Εύλογη διαφοροποίηση μεταξύ των δραστών εκεί και όπου ενδείκνυται όχι απλώς επιτρέπεται, αλλά επιβάλλεται (βλ. Λοίζου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 546, Χριστοφή v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 156/16, ημερ. 25.9.2018, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 79/2019, ημερ. 27.4.2021 και Ευαγγέλου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 138/2020, ημερ. 27.4.2021). Προς όφελος τώρα του κατηγορούμενου, θα λάβουμε υπόψη τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και άλλες του συνθήκες. Ομοίως, υπόψη θα λάβουμε τα όσα διευκρίνισε επί τούτων ο ευπαίδευτος συνήγορος του κ. Τσολακίδης αλλά και τα όσα προκύπτουν από τα συνημμένα στην αγόρευση, έγγραφα. Στο πλαίσιο αυτό αναγνωρίζουμε τη νομολογιακή αρχή ότι η επίδραση και οι επιπτώσεις στα μέλη της οικογένειας ενός κατηγορούμενου που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης, συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Αναστασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας
(2005)2 Α.Α.Δ. 492 και Yusuf ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/2014, ημερομηνίας 18.2.2016). Περαιτέρω θα λάβουμε υπόψη μας την παραδοχή του κατηγορούμενου, η οποία έγινε νωρίς, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και υπέχει έτσι ιδιαίτερη σημασία. Την απορρέουσα από την παραδοχή και ρητώς εκφρασθείσα μεταμέλεια και απολογία του κατηγορούμενου επίσης θα του την πιστώσουμε μετριαστικά. Ασφαλώς υπόψη θα λάβουμε και το καθαρό ποινικό του μητρώο και την καλή διαγωγή που επέδειξε στις Κεντρικές Φυλακές διαρκούσης της κράτησης του. Σε ότι αφορά το χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, οι γενικές αρχές που ισχύουν είναι οι ακόλουθες: Η καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου έχει μετριαστικές συνέπειες σε σχέση με την ποινή που θα του επιβληθεί. Η καθυστέρηση αφορά κάθε σχετική περίοδο από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι και την επιβολή της ποινής. Η καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης, λειτουργεί υπέρ του κατηγορούμενου για μετριασμό της ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (Αρ. 2)
(2000)2 Α.Α.Δ. 623 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πότση
(2000)2 Α.Α.Δ. 252). Αφότου ο παραβάτης διωχθεί, η μακρά εκκρεμοδικία είναι επίσης παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη κατά την επιβολή της ποινής (Katsouris v. Police
(1988)2 CLR 182). Απ' εκεί και πέρα η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημέρα διάπραξης του αδικήματος - ειδικά όταν έχουν μεταβληθεί ουσιωδώς οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου - είναι ανεπιθύμητη, εκτός βέβαια αν η εν γένει σοβαρότητα του αδικήματος και οι ειδικές συνθήκες που το περιβάλλουν καθιστούν την φυλάκιση απολύτως αναγκαία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355). Στην προκειμένη περίπτωση έχουν παρέλθει πέραν των τριών χρόνων από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Το στοιχείο αυτό, από αντικειμενικής απόψεως, ασφαλώς θα το λάβουμε υπόψη. Υπόψη επίσης θα λάβουμε και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος τότε ήταν πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 16 περίπου μηνών, ενώ σήμερα το παιδί αυτό είναι 4 ½ ετών και αντιλαμβάνεται πολύ περισσότερα πράγματα. Παράλληλα απέκτησε και δεύτερο παιδί, 12 μηνών σήμερα. Το στοιχείο αυτό συνεκτιμήθηκε και στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και στις συνέπειες και επιπτώσεις τυχόν εγκλεισμού του στις φυλακές, στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Θα πρέπει όμως να ιδωθεί και να συνεκτιμηθεί ο ιδιαίτερος λόγος της καθυστέρησης, ο οποίος δεν είναι άλλος από τη διαφυγή του κατηγορούμενου στην Αγγλία και η μακρά διαμονή του εκεί. Υπενθυμίζεται ότι το βράδυ της 18.3.2019, ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε από την ΥΚΑΝ, αρνήθηκε κάθε ανάμειξη και δήλωσε πως δεν είχε καμία πρόθεση να φύγει στο εξωτερικό. Και όμως την αμέσως επόμενη μέρα ή μέρες έφυγε στην Αγγλία, με αποτέλεσμα όταν τον κατονόμασε ο Κωστή στη θεληματική του κατάθεση στις 29.3.2019, το συνακόλουθο ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του, να παραμείνει ανεκτέλεστο. Από την ίδια ημέρα (29.3.2019), ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η Αστυνομία τον καταζητούσε για να τον συλλάβει. Στη συνέχεια εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εναντίον του και πέρασαν άλλα 2 ½ και πλέον χρόνια μέχρι να εντοπιστεί στην Αγγλία, να συλληφθεί και να μεταφερθεί στην Κύπρο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του. Συνεπώς μόνον τον εαυτό του έχει να μέμφεται ο κατηγορούμενος για την αργοπορημένη διάγνωση της ποινικής του ευθύνης και την καθυστέρηση στην επιβολή της παρούσας ποινής. Υπενθυμίζεται ότι οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στο κύκλωμα - που δεν διέφυγαν στο εξωτερικό - ήδη έχουν αντιμετωπίσει τη δίκη τους και τιμωρηθεί αναλόγως. Στον δε Κωστή που παραδέχθηκε αμέσως ενοχή, επιβλήθηκε ποινή πριν από 2 και πλέον χρόνια, στις 28.2.2020. Τελικώς, συνεκτιμώντας όλους τους σχετικούς παράγοντες όπως τους έχουμε παραθέσει και αναλύσει πιο πάνω, κρίνουμε ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την επιβολή ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που έχουν αναφερθεί, μολονότι σημαντικοί, είναι δυνατό να επηρεάσουν την έκταση και όχι το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Επιβάλλουμε συνεπώς στον κατηγορούμενο στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην 3η κατηγορία δεν επιβάλλουμε καμία ποινή καθ' ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν είναι τα ίδια με τα γεγονότα που περιβάλλουν και την 5η κατηγορία. Έχοντας καταλήξει στην επιβολή ποινής φυλάκισης, το ύψος της οποίας εμπίπτει στο νομοθετικό πλαίσιο όπου επιτρέπεται η αναστολή, θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε την επ' αυτού εισήγηση του κ. Τσολακίδη. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή ποινής φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3
(2)του Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης της Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου (Ν. 95/72) όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 186(Ι)/2003. Στην πρόσφατη υπόθεση Ανθία v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 90/2021, ημερ. 26.11.2021, το Ανώτατο Δικαστήριο ασχολούμενο με τις αρχές που διέπουν το θέμα της αναστολής επισήμανε στις σελ. 4-5 της απόφασής του τα εξής: «Στο πλαίσιο αυτό το Πρωτόδικο Δικαστήριο οφείλει να συνυπολογίσει όλους τους παράγοντες, έχοντας υπόψη την εγκληματική συμπεριφορά του αδικοπραγούντος από τη μια και τις προσωπικές του περιστάσεις από την άλλη. Κατά την εξέταση του ζητήματος σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας (Άγγελος Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930) ....... Ο περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν. 95/1972, θεσπίστηκε έτσι ώστε να προσφέρεται η δυνατότητα διεύρυνσης του περιθωρίου επιείκειας προς ένα πρόσωπο με απόφαση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Ο εν λόγω Νόμος τροποποιήθηκε αρχικά με το Ν. 41(Ι)/1997 και ακολούθησε στη συνέχεια η τροποποίηση του με το Ν. 186(Ι)/2003, μέσω του οποίου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται εάν δικαιολογείται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583).......... Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής, είναι και το μητρώο του κατηγορουμένου, ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 339 και Αστυνομία ν. Μαυρομμάτη, Ποινική Έφεση Αρ. 92/2019, ημερ. 22/5/2020). Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Σώζου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 12/2016 ημερ. 29/3/2016, Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 11/2016 ημερ. 17/10/2016, Ασσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 146/16, ημερ. 18/01/2017 και Αριστοδήμου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 121/2017, ημερ. 21.9.
- Δεν υπάρχει αδίκημα - όπου η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης εμπίπτει στο επιτρεπόμενο νομοθετικό πλαίσιο - που προαποκλείει την αναστολή της φυλάκισης. Ούτε και το Δικαστήριο θα πρέπει εκ των προτέρων να «αυτοπεριορίζεται» ή να θεωρεί τον εαυτό του «δεσμευμένο» είτε λόγω της φύσης του αδικήματος, της σοβαρότητας του, της έξαρσης ή της ανάγκης για αποτροπή και να απορρίπτει εκ προοιμίου το ενδεχόμενο αναστολής. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι αυτοί που καταγράφουμε ανωτέρω και τίποτε περισσότερο. Στην προκειμένη περίπτωση, παρά την ύπαρξη κάποιων παραγόντων που ενδεχομένως θα μπορούσαν να συνηγορήσουν υπέρ της αναστολής, κρίνουμε ότι η πλάστιγγα γέρνει σαφώς κατά ενός τέτοιου ενδεχομένου. Κατ' αρχάς σε σχέση με τον παράγοντα χρόνο, στον οποίο στάθηκε ιδιαιτέρως ο ευπαίδευτος συνήγορος κ. Τσολακίδης προς υποστήριξη της θέσης του, ήδη έχουμε εξηγήσει ανωτέρω ότι ο κατηγορούμενος μόνον τον εαυτό του έχει να μέμφεται γι΄ αυτή την καθυστέρηση. Καμία καθυστέρηση δεν υπήρξε στη διερεύνηση της υπόθεσης από πλευράς Αρχών, στην καταχώρηση της στο Δικαστήριο όταν τούτο ήταν εφικτό και βεβαίως στην εκδίκαση της. Δεν νοείται κατηγορούμενος που διέφυγε στο εξωτερικό και που γνώριζε για δυόμιση και πλέον χρόνια ότι καταζητείτο, μετά τη σύλληψη του δυνάμει Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και τη μεταφορά του στην Κύπρο, να επικαλείται τον παράγοντα χρόνο, για να πετύχει αναστολή της ποινής. Πέραν και ανεξαρτήτως τούτου, κατά της αναστολής συνηγορούν σαφώς και τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Δηλαδή η τεράστια ποσότητα ναρκωτικών (83 κιλά και 627 γραμμάρια) στην οποία αφορούσε η συνομωσία, το άρτια οργανωμένο κύκλωμα στο οποίο ο κατηγορούμενος εντάχθηκε και συμμετείχε ενεργά, αλλά και ο επιμέρους ρόλος του, ο οποίος όπως εξηγήσαμε ανωτέρω δεν ήταν ούτε περιθωριακός ούτε μικρός. Με άλλα λόγια η υπόθεση, επί των ιδιαίτερων γεγονότων, είναι εξαιρετικά σοβαρή και άπτεται αδικημάτων που βρίσκονται σε τεράστια έξαρση. Προέχει συνεπώς η αποτροπή. Στο σημείο αυτό θεωρούμε σχετικό και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη υπόθεση Νεοφύτου v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 9/2021, ημερ. 29.7.2021: «Σε πλήρη συμφωνία με την Αριστοδήμου προσθέτουμε ότι ποινή φυλάκισης, που θα μπορούσε να θεωρηθεί και αυστηρή λόγω του εύρους της, μπορεί να απωλέσει το στοιχείο της αποτροπής εφόσον ανασταλεί, ακόμα και να καταστεί ανεπαρκής για την τιμωρία του καταδικασθέντα. Το στοιχείο της γενικής αποτροπής γεννάται από την αντίδραση του κοινού, μέσα στο οποίο είναι και ο επίδοξος παραβάτης, στο άκουσμα της ποινής που επιβλήθηκε στον καταδικασθέντα. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή είναι ποινή φυλάκισης για όλους τους σκοπούς, με τη δραματική όμως διαφορά ότι η εκτέλεση της αναστέλλεται υπό όρους. Την αποτροπή δημιουργεί η επίπτωση που είχε η συναφής καταδίκη, με έμφαση στο άμεσο αποτέλεσμα και εφόσον η ποινή φυλάκισης ανασταλεί, το στοιχείο της αποτροπής εξασθενεί σε μεγάλο βαθμό». Ενόψει όλων των πιο πάνω, απορρίπτεται η εισήγηση για αναστολή. Η ποινή φυλάκισης να εκτιθεί αμέσως. Η έκτιση της ποινής ξεκινά από σήμερα. Μειώνεται όμως για το σύνολο της περιόδου που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση - δηλαδή από 21.10.2021 (ημερομηνία κατά την οποία συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση δυνάμει του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης) μέχρι σήμερα 13.5.
- (βλ. άρθρο 35 του περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων μεταξύ των Κρατών-Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμο του 2004 (Ν. 133(Ι)/2004 και Khudaykulova v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 136/2015, ημερ. 8.7.2016). (Υπ.) ................ Στ. Σταύρου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Χρ. Παρπόττα, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Πανταζή-Λάμπρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο