ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΑΤΖΗΣΟΛΩΜΟΥ κ.α., Υπόθεση με αρ.: 19262/2016., 26/5/2022

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΑΤΖΗΣΟΛΩΜΟΥ κ.α., Υπόθεση με αρ.: 19262/2016., 26/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B66 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Υπόθεση με αρ.: 19262/

1. Κατηγορητήριο που έχει καταχωρηθεί από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατήγορος -εναντίον-
2. XXXXX ΧΑΤΖΗΣΟΛΩΜΟΥ
3. XXXXX ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ Κατηγορουμένων ---------- Ημερομηνία: 26/05/
4. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Μαργαρίτα Μιχαήλ-Αβραμίδου. Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Σωτήρης Αργυρού. Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Μάριος Σπύρου. Κατηγορούμενοι 1 και 2, Παρόντες. ---------- ΠΟΙΝΗ [Όπως διορθώθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/05/2022]
5. Λαμβάνοντας το Δικαστήριο, για την ποινική αντιμετώπιση των Κατηγορουμένων 1 και 2, υπόψη, ιδιαίτερα: - Tην φύση και σοβαρότητα των ποινικών αδικημάτων στο κατηγορητήριο των Κατηγορουμένων 1 και 2 [της συνομωσίας για διάπραξη κακουργήματος (Άρθρο 371 του περί Κεφ. 154 -κατηγορία με αρ. 1), της απάτης (Άρθρο 300 του Κεφ. 154 -κατηγορία με αρ. 2) και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (Άρθρο 339 του Κεφ. 154 -κατηγορίες με αρ. 3 και 4)], με γνώμονα την μέγιστη για αυτά στον Νόμο προβλεπόμενη ποινή [των πέντε, πέντε, τριών και τριών χρόνων φυλάκισης, αντίστοιχα]. - Tην έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη αυτών των ποινικών αδικημάτων -και ιδιαιτέρως αυτών, που, όπως και στην προκείμενη περίπτωση, στον χαρακτήρα τους έχουν έντονο, το προσωπικό συμφέρον και οικονομικό αντικείμενο ή στοιχείο- και την ανάγκη, μέσω της ποινής, δημιουργίας αισθήματος αποτροπής στους Κατηγορουμένους 1 και 2, αλλά και στη κοινωνία γενικότερα, σε ότι αφορά την διάπραξη τους. Η έξαρσης αυτή, στην διάπραξη των ποινικών αδικημάτων υπό αναφορά, επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών από το Δικαστήριο, «εφόσον είναι απαραίτητο να μην [αφήνεται] η εντύπωση ότι το οικονομικό έγκλημα συμφέρει και αποδίδει.» (βλ. Αστυνομία ν Βακανα, Ποινική Έφεση Αρ. 173/2020, 20/05/2021). - Την συνεχή επιδείνωση της κατάστασης, σχετικά με την διάδοση της διάπραξης αυτών των ποινικών αδικημάτων τα τελευταία χρόνια, του συγκεκριμένου χαρακτήρα -και ειδικότερα, ως είναι σε θέση το Δικαστήριο να γνωρίζει εκ τη θέσεως του, από πρόσωπα ώριμης ηλικίας (που δεν μπορεί να λεχθεί ότι ενεργούν απερίσκεπτα), με λευκό ποινικό μητρώο (δηλαδή, παραβάτες του ποινικού Νόμου για πρώτη φορά) και οικογενειάρχες (όπως είναι και οι Κατηγορούμενοι 1 και 2)-, παρά την αυστηρή αντιμετώπιση παραβατών από το Δικαστήριο κατά την περίοδο αυτή, που, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δικαιολογεί περαιτέρω αύξηση των ποινών. - Τις περιστάσεις διάπραξης, από τους Κατηγορούμενους 1 και 2, των εν λόγω ποινικών αδικημάτων, όπως αυτές διαπιστώθηκαν από το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία, από τις οποίες καθορίζεται η υπαιτιότητα των Κατηγορουμένων 1 και 2 για αυτά και κατηγοριοποιείται η παράνομη δράση τους στο φάσμα της εγκληματικής συμπεριφοράς που ορίζεται από τα προαναφερόμενα άρθρα του Κεφ. 154 αντικείμενο του κατηγορητηρίου τους, και ειδικότερα: · Ότι, από την αποδεκτή μαρτυρία, το Δικαστήριο, δεν κατέληξε σε εύρημα ότι κάποιος εκ των Κατηγορουμένων 1 και 2, είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, τόσο σχετικά με την συνομωσία τους για την διάπραξη του κακουργήματος της απάτης έναντι του ΜΚ2, όσο και για την υλοποίηση της εκτέλεσης των παράνομων στοιχείων στη μεταξύ τους συμφωνημένη πορεία συμπεριφοράς για την ολοκλήρωση του σκοπού της. Το εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι, για το προκείμενο, ο ρόλος τους ήταν εξίσου σημαντικός και καθοριστικός. · Ότι, ο Κατηγορούμενος 1, χρησιμοποίησε την σχέση φιλίας, αμοιβαίας εκτίμησης και κυρίως εμπιστοσύνης που του είχε ο ΜΚ2, την οποία καταχράστηκε, για την υλοποίηση των παράνομων σκοπών τους με τον Κατηγορούμενο 2 έναντι του ΜΚ
6. · Τον επιτηδευμένο χαρακτήρα των υπό αναφορά ποινικών αδικημάτων, από πλευράς των Κατηγορουμένων 1 και 2 και τον σημαντικό, ως συνάγεται από τις περιστάσεις της υπόθεσης, σχεδιασμό τους, με σκοπό το προσωπικό τους όφελος, στον οποίο, συν τοις άλλης, περιλαμβανόταν και η κυκλοφορία των πλαστών πιστοποιητικών αυθεντικότητας για τα έγχρωμα διαμάντια Τεκμήρια 21 και 22, Τεκμήρια 5 και
7. · Την -από απόψεως της ποινικής θεώρησης των πραγμάτων- πραγματική ζημιά του ΜΚ2, από την ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά των Κατηγορουμένων 1 και 2, καταληκτικά και στο παρόν στάδιο, των €295.000, την οποία αυτός ενδεχομένως δύναται, -αναλόγως έκβασης και της αστικής διεκδίκησης του εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2, από απόψεως θεραπείας, σε περίπτωση επιτυχίας του σε αυτήν-, να μετριάσει, λόγω του δικαιώματος κατοχής για σκοπούς εξασφάλισης και εγγύησης ή και διεκδίκησης ή άλλως πως, των τριών διαμαντιών, Τεκμήρια 20, 21 και 22, αξίας τουλάχιστον €106.
8. · Ότι, στην βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, εξαπάτησαν τον ΜΚ2, κατά τον συγκεκριμένο τρόπο που ισχυρίστηκε και αποξένωσαν, απέκτησαν και οικειοποιήθηκαν από αυτόν, το συνολικό χρηματικό ποσό των €445.000· από το οποίο, στον ΜΚ2, μετά από απαίτηση του και προτού γίνει αντιληπτή από αυτόν η παράνομη δράσης των Κατηγορουμένων 1 και 2 και ως μέρος του σχεδιασμού τους ώστε αυτή να μην γινόταν αντιληπτή, μέσω του Κατηγορουμένου 1, τελικά επιστράφηκε το χρηματικό ποσό των €150.000, που ήταν και το μόνο που του επιστράφηκε. · Ότι, σε σχέση με τα προαναφερόμενα, στην βάση της αποδεκτής μαρτυρίας, εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι, ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς των Κατηγορουμένων 1 και 2, που αποτελεί και την βάση, πραγματικά, των προαναφερόμενων ποινικών αδικημάτων που διέπραξαν, στην εξέλιξη των πραγμάτων, ο Κατηγορούμενος 1, στις 16/05/2016 το βράδυ, δια γραπτού μηνύματος μέσω κινητού τηλεφώνου, ισχυρίστηκε στον ΜΚ2, ότι το χρηματικό ποσό σε μετρητά που του ανήκε, των €295.000, -που, ως και προαναφέρθηκε, εύρημα του Δικαστηρίου, είναι ότι, αυτό, είναι μέρος του συνολικού ποσού των €445.000, που οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, αποξένωσαν, απέκτησαν και οικειοποιήθηκαν από τον ΜΚ2-, το κατείχε ο Κατηγορούμενος 2, ο οποίος ήταν «καθοδόν» για να του το επέστρεφε -κάτι που δεν έγινε-. Και περαιτέρω, ότι, την επόμενη ημέρα, 17/06/2016, -μετά και που ο ΜΚ2, είδε το προαναφερόμενο γραπτό μήνυμα από τον Κατηγορούμενο 1 στο κινητό του τηλέφωνο και διαπίστωσε στην συνέχειά ότι ο Κατηγορούμενος 2, αν και βρισκόταν την προηγούμενη ημέρα στην Κύπρο, αναχώρησε για την χώρα διαμονής του Ρουμανία-, ο ΜΚ2 είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κατηγορούμενο 2, κατά την οποία του ζήτησε επιστροφή του προαναφερόμενου χρηματικού ποσού των €295.000 που του ανήκε (και αυτός να του επέστρεφε τα τρία διαμάντια του, Τεκμήριο 20, 21 και 22 που κατείχε), το οποίο ο Κατηγορούμενος 2 δεν του αρνήθηκε ότι κατείχε και προέβη προς αυτόν και σε συγκεκριμένη απειλή, η οποία έκανε τον ΜΚ2, εύλογα να σκεφτεί ότι, αυτά, ίσως πράγματι να βρίσκονταν στην κατοχή του Κατηγορουμένου 2, όπως του ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος
9. Γεγονός, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, το οποίο συνάγεται από το σύνολο των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης ως προκύπτουν από την αποδεκτή μαρτυρία και ειδικότερα από τις προαναφερόμενες. · Ότι, παρά την προαναφερόμενη πραγματική ζημιά στον ΜΚ2 και την αγωνία, αναστάτωση και ταλαιπωρία που επήλθε σε αυτόν (και την σύζυγο του ΜΚ3) λόγω των περιστατικών αυτής της υπόθεσης, από την αποδεκτή μαρτυρία, το Δικαστήριο κρίνει ότι, από απόψεως και πάλι της ποινικής θεώρησης των πραγμάτων, δεν προκύπτει ότι, οι συνέπειες για τον ΜΚ2 -ο οποίος, λόγω της κοινωνικοοικονομικής του κατάστασης, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν ήταν, κρίνει το Δικαστήριο, ιδιαίτερα ευάλωτος-, συνακόλουθα ή και γενικότερα, ήταν σοβαρά επιζήμιες -λ. χ., αυτός, να οδηγήθηκε στην καταστροφή, είτε οικονομικά, είτε αλλιώς-. - Ότι, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, κανένας εκ των Κατηγορουμένων 1 και 2, δεν συνεργάστηκε με την Αστυνομία κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, σε χρόνο και κατά τρόπο, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί θετικά από το Δικαστήριο, ότι κίνητρο και σκοπός τους (και ειδικότερα στην περίπτωση του Κατηγορουμένου 1, που το επικαλείται για σκοπούς μετριασμού της ποινής του) ήταν η διαλεύκανσης της υπόθεσης και όχι αλλότριος. Τούτου λεχθέντος, το Δικαστήριο, δεν παραγνωρίζει ωστόσο (ως παράγοντα που μετριάζει την ποινή του Κατηγορουμένου 1), ότι, σε κάθε περίπτωση (δηλαδή, ανεξαρτήτως των προαναφερόμενων), η κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο 1, στοιχείων στην Αστυνομία, αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2, συνέδραμε πραγματικά στον εντοπισμό του τελευταίου και την εκτέλεση ευρωπαϊκού και στην συνέχεια ημεδαπού εντάλματος σύλληψης του, που είχαν εκδοθεί από το Δικαστήριο κατόπιν αιτήματος της Αστυνομίας, σχετικά με τα ποινικά αδικήματα αυτής της υπόθεσης. - Τις περιστάσεις των Κατηγορουμένων 1 και 2, προς εξατομίκευση και μετριασμό, όπου αρμόζει, της ποινής τους (σημειώνοντας, το Δικαστήριο, σε ότι αφορά το ζήτημα αυτό, ότι, λόγω της εγγενούς σοβαρότητας των ποινικών αδικημάτων που οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν, ως και προαναφέρθηκε, και της έξαρσης τους στην κοινωνία, οι προσωπικές τους περιστάσεις, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που, ως προελέχθη και επαναλαμβάνεται, πρέπει να έχει η ποινή που πρέπει να τους επιβληθεί, βλ. Θεοδούλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 5547, 20/05/1992 και Αστυνομία ν Βακανα, Ποινική Έφεση Αρ. 173/2020, 20/05/2021), και ειδικότερα: · Το λευκό τους ποινικό μητρώο, στην ηλικία τους, αντιστοίχως, των πενήντα-οκτώ και πενήντα-τεσσάρων ετών. · Και τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές τους περιστάσεις και ειδικότερα, το γεγονός ότι αμφότεροι είναι γονείς, με εξαρτώμενους και ανήλικα παιδιά, που θα επηρεαστούν σημαντικά από την όποια ποινή τους επιβληθεί από το Δικαστήριο, ιδιαιτέρως, αν η αρμόζουσα για αυτούς, κριθεί από το Δικαστήριο, ότι είναι η ποινή της φυλάκισης. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας συνολικά τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 1 και 2, κρίνει ότι, δεν υπάρχει μεταξύ τους, τέτοια διαφοροποίησης, που θα δικαιολογούσε, με αναφορά ειδικά στον παράγοντα αυτό, το Δικαστήριο να επιλέξει ή και επιμετρήσει, λόγω αυτών, διαφορετικά την ποινή που αρμόζει να τους επιβληθεί. - Την, εξ όσων γίνεται αντιληπτό από την τοποθέτηση του Κατηγορουμένου 1, μέσω του συνηγόρου υπεράσπισης του κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής του (βλ. στην 3η παράγραφο της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 1), μεταμέλεια του Κατηγορουμένου 1 για τις πράξεις του, η οποία, έστω και εκ των υστέρων της ακροαματικής διαδικασίας και της καταδίκης του από το Δικαστήριο στα σχετικά προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα, δικαιολογεί κάποιο, αν και όχι σημαντικό, περαιτέρω μετριασμό της ποινής του. - Ο χρόνος που παρήλθε, από την διάπραξη των ποινικών αδικημάτων από τους Κατηγορουμένους 1 και 2, κατά τους μήνες Απρίλιο και Μάιο του έτους 2016, μέχρι και την καταχώριση αυτής της υπόθεσης στο Δικαστήριο από τον Κατήγορο, στις 22/11/2016, η σχετική καθυστέρηση και οι λόγοι για αυτήν -που αφορούσαν και στο γεγονός των διαδικασιών από πλευράς της Αστυνομίας, για τον εντοπισμό και εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που το Δικαστήριο εξέδωσε κατόπιν σχετικού αιτήματος, του Κατηγορουμένου 2-, καθώς επίσης και ο χρόνος που παρήλθε μέχρι και σήμερα που το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή στους Κατηγορουμένους 1 και 2, των έξι περίπου χρόνων, δικαιολογούν μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων 1 και 2, εφόσον, η ανάγκη για ειδική αποτροπή, με την πάροδο του χρόνου, αντικειμενικά μπορεί να υποστηριχθεί ότι ατονεί. Χωρίς, βεβαίως, το Δικαστήριο να παραγνωρίζει, την ανάγκη, έντονη στην περίπτωση των συγκεκριμένων ποινικών αδικημάτων, για γενική αποτροπή και περαιτέρω το γεγονός ότι, σχετικά με την προαναφερόμενη αντικειμενική καθυστέρηση των έξι περίπου χρόνων, ως προκύπτει από τα πρακτικά της εκδίκασης της υπόθεσης, σε αυτήν συνείσφεραν, προκαλώντας την, σημαντικά οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, λόγω αιτημάτων που υποβλήθηκαν από πλευράς τους για αναβολή, για διάφορους λόγους, που κατά καιρούς προβάλλονταν.
10. Με τα δεδομένα αυτά υπόψη, το Δικαστήριο κρίνει ότι, τα αδικήματα που οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν, τόσο βάσει του Νόμου, όσο και βάσει των περιστάσεων τους, είναι τόσο σοβαρά, που έχοντας υπόψη και την ανάγκη για αποτροπή, έχοντας κατά νουν και τον συνδυασμό τους, αλλά και τις επιπτώσεις τους, καμία άλλη ποινή εκτός από αυτή της φυλάκισης δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Είναι τόσο σοβαρά, που υπερβαίνουν το όριο της κράτησης. Δηλαδή, δικαιολογούν την αποστέρηση της ελευθερίας των Κατηγορουμένων 1 και
11. Και περαιτέρω, ότι το ποινικό αυτό μέτρο αντιμετώπισης τους από το Δικαστήριο είναι αναπόφευκτο. Το Δικαστήριο, έχοντας εξετάσει τους παράγοντες που μετριάζουν ή επιβαρύνουν την θέση κάθε ενός από τους Κατηγορουμένους 1 και 2, σε ότι αφορά την ποινή που πρέπει να τους επιβληθεί, κρίνει ότι δεν ισοζυγίζονται και ότι δικαιολογείται ανομοιότητα στην ποινική τους μεταχείριση. Κατά ακολουθία των προαναφερόμενων, το Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τις αρχές της αναλογικότητας και συνολικότητας της ποινής, στους Κατηγορουμένους 1 και 2, επιβάλλει τις ακόλουθες ποινές: Στον Κατηγορούμενο 1: Στην 1η Κατηγορία: καμία ποινή, λόγω επιβολής ποινής στο ολοκληρωμένο ποινικό αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Στην 2η Κατηγορία: 18 μήνες φυλάκιση. Στην 3η Κατηγορία: καμία ποινή, επειδή περιλαμβάνεται στο ποινικό αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Στην 4η Κατηγορία: καμία ποινή, επειδή περιλαμβάνεται στο ποινικό αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Η προαναφερόμενη ποινή φυλάκισης του Κατηγορουμένου 1, θα αρχίσει να εκτίεται από σήμερα που του έχει ανακοινωθεί και κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 117