ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. HUSSAIN, Υπόθεση με αρ.: 20455/2021, 3/5/2022

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. HUSSAIN, Υπόθεση με αρ.: 20455/2021, 3/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B62 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Υπόθεση με αρ.: 20455/

1. Κατηγορητήριο που έχει καταχωρηθεί από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατήγορος -εναντίον- XXXXX HUSSAIN Κατηγορουμένου ---------- Ημερομηνία: 03/05/
2. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Μ. Χαραλάμπους. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ε. Χειμώνας. Κατηγορούμενος, Παρών. ---------- ΑΠΟΦΑΣΗ
3. Ο βασικότερος μάρτυρας για την υπόθεση του Κατήγορου, ήταν ο XXXXX Aiad Aljahouch, ΜΚ3 (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ3»).
4. Σχετικά με τα επίδικα γεγονότα, ο ΜΚ3 υποστήριξε τα εξής.
5. Ο ΜΚ3, ισχυρίστηκε ότι είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος με αρ. 403, που βρίσκεται στον 4ο όροφο πολυκατοικίας επί της XXXXX 84 στο Δήμο Αγλαντζιάς (στο εξής καλούμενα «το Διαμέρισμα» και «η Πολυκατοικία», αντίστοιχα), στο οποίο, κατά τον επίδικο χρόνο, κατοικούσε μόνος ο αδελφός του, XXXXX Hassan (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ2»).
6. Κατά το πρωινό της 16ης/11/2021, ο ΜΚ3, και ενώ βρισκόταν καθοδόν για την εργασία του οδηγώντας το αυτοκίνητο του επί της XXXXX, κατά τους ισχυρισμούς του, καθώς περνούσε μπροστά από την Πολυκατοικία, παρατήρησε κάποιον άνδρα να προσπαθεί από την βεράντα του Διαμερίσματος να φτάσει στο παράθυρο του, με το οποίο δεν επικοινωνούν και το οποίο βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτήν, προφανώς για να εισερχόταν στο εσωτερικό του.
7. Ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε περαιτέρω ο ΜΚ3, την ίδια στιγμή που οδηγούσε το αυτοκίνητο του σε επαναστροφή, για να κατευθυνθεί προς την Πολυκατοικία, κάλεσε τηλεφωνικώς τον ΜΚ2, για να διερευνούσε κατά πόσο, εκείνη την στιγμή, εκείνος ή κάποιος άλλος βρισκόταν στο Διαμέρισμα. Από την σχετική επικοινωνία που είχαν με τον ΜΚ2, υποστήριξε ο ΜΚ3, πληροφορήθηκε ότι ο ΜΚ2 δεν βρισκόταν στο Διαμέρισμα, αλλά στην εργασία του και περαιτέρω, ότι κανένας άλλος δεν θα έπρεπε να βρισκόταν εκεί.
8. Ακολούθως, ισχυρίστηκε επίσης ο ΜΚ3, όταν, μετά πάροδο κάποιων λεπτών, κατέφθασε στην Πολυκατοικία, στάθμευσε το αυτοκίνητο του στον χώρο στάθμευσης που υπάρχει εξωτερικά της και με τα πόδια ανέβηκε στον 4ο όροφο και βρέθηκε έξω από την πόρτα εισόδου στο Διαμέρισμα, της οποίας όμως δεν είχε μαζί του κλειδί για να εισέλθει στο εσωτερικό του. Τότε, και λόγω του γεγονότος ότι επικρατούσε ησυχία εκείνη την ώρα στην Πολυκατοικία, άκουσε θόρυβο (ανθρώπινης κίνησης και μετακίνησης αντικειμένων) προερχόμενο από εντός του Διαμερίσματος. Λόγω τούτου, ανέφερε επιπρόσθετα ο ΜΚ3, αποφάσισε να κατέβει στο ισόγειο της Πολυκατοικίας και να ρωτούσε τον ιδιοκτήτη της Πολυκατοικίας, κατά πόσο είχε εφεδρικό κλειδί για την πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος και αν όχι, να έψαχνε και ο ίδιος στο αυτοκίνητο του μήπως είχε κάποιο δικό του, για να το χρησιμοποιούσε να εισέλθει σε αυτό. Επειδή όμως, ισχυρίστηκε περαιτέρω ο ΜΚ3, διαπίστωσε ότι, ούτε ο ιδιοκτήτης της Πολυκατοικίας, ούτε και ο ίδιος, είχαν εφεδρικό κλειδί για την πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος, μετά πάροδο κάποιων λεπτών, ανέβηκε και πάλι στον 4ο όροφο της Πολυκατοικίας, για να βρεθεί ξανά έξω από την πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος. Αυτή την φορά, από το εσωτερικό του Διαμερίσματος, δεν ακουγόταν οποιοσδήποτε θόρυβος.
9. Παρατήρησε όμως, υποστήριξε ο ΜΚ3, ότι η πόρτα εισόδου, του παρακείμενου του Διαμερίσματος στον ίδιο όροφο, διαμερίσματος με αρ. 401, στο οποίο κατοικεί ο XXXXX Abbas (στο εξής καλούμενο «το Διαμέρισμα του Abbas»), ήταν λίγο ανοικτή. Ως εκ τούτου, ανέφερε επίσης ο ΜΚ3, προσέγγισε το Διαμέρισμα του Abbas και επειδή πίστεψε ότι κάποιος εκ των ενοίκων του βρισκόταν εντός, χτύπησε με το χέρι στην πόρτα εισόδου του για να ειδοποιήσει για την παρουσία του. Αντί όμως κάποιος από τους ενοίκους να ανταποκριθεί και να του ανοίξει την πόρτα, προφανώς κάποιο πρόσωπο που βρισκόταν στο εσωτερικό του, έσπρωξε και του έκλεισε την πόρτα. Αν και μετά από αυτό, ξανακτύπησε στην πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος του Abbas, για να του άνοιγε κάποιος από τους ένοικους, κανένας δεν ανταποκρίθηκε. Λόγω τούτου, ισχυρίστηκε ο ΜΚ3, και ενώ στεκόταν στον διάδρομο του 4ου ορόφου της Πολυκατοικίας, έξω από το Διαμέρισμα του Abbas, κάλεσε τηλεφωνικώς τον Abbas για να διερευνούσε κατά πόσο, εκείνη την στιγμή, εκείνος ή κάποιος άλλος βρισκόταν στο διαμέρισμα του. Ως αποτέλεσμα της επικοινωνίας που είχε με τον Abbas, πληροφορήθηκε ότι, όπως και ο ΜΚ2, ο Abbas βρισκόταν στην εργασία του και ότι, όπως και με την περίπτωση του ΜΚ2, ούτε και στο Διαμέρισμα του Abbas θα έπρεπε να βρισκόταν κάποιος εκείνη την ώρα.
10. Όπως επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ο ΜΚ3, την στιγμή που είχε την εν λόγω τηλεφωνική επικοινωνία με τον Abbas, από το σημείο που βρισκόταν στον διάδρομο του 4ου ορόφου της Πολυκατοικίας έξω από την πόρτα εισόδου στο Διαμέρισμα του Abbas, είδε τον Κατηγορούμενο, τον οποίο γνώριζε προσωπικά (είχε και σε άλλη περίπτωση διαρρήξει το Διαμέρισμα και κλέψει σε αυτό από τον ΜΚ2), κάτοικο, όπως γνώριζε, του διαμερίσματος με αρ. 401, που βρίσκεται επίσης στον 4ο όροφο της Πολυκατοικίας, να προσπαθεί να εισέλθει στον διάδρομο του 4ου ορόφου της Πολυκατοικίας, από παρακείμενο παράθυρο του φωταγωγού. Τον προσέγγισε, όταν όμως ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε την παρουσία του, οπισθοδρόμησε και προσπάθησε να κρυφτεί στην βεράντα του Διαμερίσματος του Abbas.
11. Όπως ο ΜΚ3 επίσης ανέφερε, εν όψει τούτου, είχε καλέσει τον Κατηγορούμενο να του ανοίξει την πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος του Abbas για να μιλούσαν. Ο Κατηγορούμενος όμως, δεν το έπραξε αμέσως και του φώναζε από εντός του Διαμερίσματος του Abbas, ότι ο λόγος ήταν επειδή φοβόταν ότι αυτός θα βιαιοπραγούσε εναντίον του. Σε κάποια στιγμή όμως, και ενώ βρισκόταν ακριβώς έξω από την πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος του Abbas, ο Κατηγορούμενος την άνοιξε και με τα δύο του χέρια σε γροθιά, τον χτύπησε στο στήθος και σπρώχνοντας τον, προσπάθησε να του ξεφύγει. Τον εμπόδισε όμως, και παρά την αντίδραση και αντίσταση του Κατηγορουμένου και τις επιθέσεις που δέχθηκε από αυτόν (την ίδια μάλιστα στιγμή που ο Κατηγορούμενος τον παρακαλούσε να μην καλέσει την Αστυνομία), χρησιμοποιώντας για να το επιτύχει, την απαιτούμενη υπό τις περιστάσεις βία, κατάφερε να τον περιορίσει εντός του Διαμερίσματος του Abbas, μέχρι που κατέφθασαν στο μέρος, τόσο ο Abbas και o MK2 ακολούθως, τους οποίους είχε ήδη από προηγουμένως ειδοποιήσει ότι κάτι συνέβαινε, όσο και μέλη της Αστυνομίας στην συνέχεια, την οποία είχε ο ίδιος καλέσει αμέσως μετά την σύλληψη στην οποία προέβη του Κατηγορουμένου. Μετά την έλευση των μελών της Αστυνομίας στο μέρος, ισχυρίστηκε ο ΜΚ3, τον χειρισμό του Κατηγορουμένου ανέλαβαν αυτοί.
12. Στην συνέχεια, ισχυρίστηκε επίσης ο ΜΚ3, μαζί με μέλος της Αστυνομίας και τον ΜΚ2, εισήλθαν στο Διαμέρισμα, όπου αντίκρισαν αναταραχή και στο παράθυρο, όπου προηγουμένως όταν οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην Λεωφόρο Λάρνακας είχε προφανώς παρατηρήσει τον Κατηγορούμενο, ίχνη παραβίασης, όπως φαινόταν, από κάποιο αντικείμενο (εργαλείο).
13. Μαρτυρία, σχετικά με τα επίδικα γεγονότα, προς υποστήριξη της υπόθεσης του Κατήγορου, κατέθεσε και ο ΜΚ
15. Σύμφωνα με τον ΜΚ2, όταν το πρωινό της ημέρας εκείνης, είχε φύγει από το Διαμέρισμα για την εργασία του, είχε κλείσει και κλειδώσει, τόσο την πόρτα εισόδου του Διαμερίσματος, όσο και την μπαλκονόπορτα που οδηγεί από το καθιστικό του στο σαλόνι και το παράθυρο του υπνοδωματίου που βρίσκεται δίπλα από αυτήν.
16. Το ίδιο πρωινό, ισχυρίστηκε επίσης ο ΜΚ2, αργότερα, επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς ο ΜΚ3 και τον πληροφόρησε για το τι είχε, ως προελέχθη, παρατηρήσει. Μεταγενέστερα, ανέφερε επίσης ο ΜΚ2, όταν ο ΜΚ3 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο και τον περιόρισε στο Διαμέρισμα του Abbas,, ο ΜΚ3 τον ειδοποίησε και μετέβη και αυτός στην σκηνή, όπου και τους συνάντησε με τον Κατηγορούμενο (περιορισμένος ως ήταν για να μην διέφευγε), μαζί και με τον Abbas που είχε καταφθάσει εκεί νωρίτερα του. Αμέσως μετά από αυτόν, ισχυρίστηκε επιπρόσθετα ο ΜΚ2, στο Διαμέρισμα του Abbas, κατέφθασαν και τα μέλη της Αστυνομίας.
17. Στην συνέχεια και στην παρουσία μέλους της Αστυνομίας, ισχυρίστηκε επιπρόσθετα ο ΜΚ2, εισήλθε στο Διαμέρισμα για έλεγχο, όπου και διαπίστωσε ότι υπήρχε αναταραχή, το παράθυρο του υπνοδωματίου ήταν ανοιχτό και σε αυτό φαίνονταν ίχνη, που προφανώς είχαν προκληθεί από κάποιο αντικείμενο, κατά την παραβίαση του και περαιτέρω, ότι από αυτό έλλειπε ένα χαρτονόμισμα των €500 που είχε κλαπεί από τσέπη ενός σακακιού που είχε στο ερμάρι. Κατά την θέση του ΜΚ2, ο Κατηγορούμενος είχε και σε άλλη περίπτωση, παλαιότερα, διαρρήξει το Διαμέρισμα του και κλέψει σε αυτό και πάλι χρηματικό ποσό σε μετρητά, τα οποία είχε κρυμμένα με τον ίδιο τρόπο και πάλι στο συγκεκριμένο μέρος.
18. Τον Κατηγορούμενο, υποστήριξε ο ΜΚ2, τον γνωρίζει προσωπικά. Είναι και εκείνος, ανέφερε ο ΜΚ2, κάτοικος διαμερίσματος στην Πολυκατοικία και συγκεκριμένα, του διαμερίσματος με αρ. 401, που βρίσκεται επίσης στον 4ο όροφο, δίπλα ακριβώς από το δικό του (έχουν κοινό διαχωριστικό τοίχο, εσωτερικά των διαμερισμάτων και εξωτερικά μεταξύ των βεραντών τους).
19. Ο Αστυφύλακας 4928 (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ1»), που διερεύνησε για την Αστυνομία αυτή την υπόθεση, σχετικά με τα επίδικα γεγονότα και τα επακόλουθα τους, κατέθεσε σχετικά με την κλήση της Αστυνομίας στο Διαμέρισμα του Abbas, στην βάση των προαναφερόμενων περιστάσεων, όπου μεταξύ άλλων, είχε για αυτές λάβει κατάθεση προφορικά επιτόπου, τόσο από τους Abbas και ΜΚ3, όσο και από τον Κατηγορούμενο. Ο Abbas, ανέφερε ο ΜΚ1, τον ενημέρωσε ότι το πρωινό της ημέρας εκείνης, πριν αναχωρήσει για την εργασία του, έκλεισε αλλά δεν κλείδωσε την μπαλκονόπορτα του Διαμερίσματος του, με αποτέλεσμα τα όσα έλαβαν χώρα με τον Κατηγορούμενο και για τα οποία ειδοποιήθηκε από τον ΜΚ
20. Ο ΜΚ3, του επιβεβαίωσε τα καταγγελθέντα από τον Abbas περιστατικά. Ενώ ο Κατηγορούμενος, απολογήθηκε, του ανέφερε ότι δεν θα έκλεβε ξανά και ότι δεν ήθελε να επιστρέψει στην φυλακή.
21. Τον Κατηγορούμενο, υποστήριξε ο ΜΚ1, τον οποίο και ανέλαβε όταν κατέφθασε στην σκηνή, τον βρήκε περιορισμένο στο Διαμέρισμα του Abbas από τους ΜΚ3, Abbas και ΜΚ
22. Τον Κατηγορούμενο, ανέφερε επίσης ο ΜΚ1, τότε, τον υπέβαλε σε σωματική έρευνα και στην συνέχεια, με την συγκατάθεση του, ερεύνησε και το διαμέρισμα με αρ. 401 στην Πολυκατοικία, στο οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κατηγορούμενος διέμενε, χωρίς όμως να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο.
23. Από επιτόπιες εξετάσεις στις οποίες προέβη στην σκηνή, ισχυρίστηκε επιπρόσθετα ο ΜΚ1, διαπίστωσε ότι, το παράθυρο στο υπνοδωμάτιο του Διαμερίσματος του ΜΚ2, ο οποίος του είχε καταγγείλει διάρρηξη του και κλοπή σε αυτό περιουσίας του, ήταν παραβιασμένο και ως φαινόταν, αυτό είχε γίνει από κάποιο αιχμηρό αντικείμενο. Ωστόσο, δακτυλοσκοπικός έλεγχος που διενεργήθηκε από την Αστυνομία στο Διαμέρισμα, δεν εντόπισε δακτυλικά αποτυπώματα και ειδικότερα, του Κατηγορουμένου.
24. Ο Κατηγορούμενος, σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα, δεν αμφισβήτησε αρκετούς από τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς των ΜΚ3, ΜΚ2 και ΜΚ
25. Ήταν όμως η θέσης του ότι, αν και μέσω της βεράντας του διαμερίσματος με αρ. 401 στο οποίο είχε πρόσβαση επειδή κατοικούσε σε αυτό, που βρίσκεται δίπλα ακριβώς από το Διαμέρισμα, εισήλθε στην βεράντα του Διαμερίσματος, παράνομα και με πρόθεση να κλέψει σε αυτό από το εσωτερικό του «λεφτά», η προσπάθεια του αυτή απέτυχε, επειδή η μπαλκονόπορτα του Διαμερίσματος ήταν κλειδωμένη.
26. Ακολούθως, ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος, -περιγράφοντας μάλιστα και την διαδρομή του στην Πολυκατοικία για την επίτευξη τούτου (που δεν αποκλίνει πραγματικά σε ουσιαστικό βαθμό, από τα όσα ο ΜΚ3 ισχυρίστηκε για το προκείμενο, παρά την αντίθετη τοποθέτηση του συνηγόρου υπεράσπισης του Κατηγορουμένου κατά την τελική του αγόρευση)-, έχοντας πρόθεση να κλέψει «λεφτά», αυτή την φορά από το εσωτερικό του Διαμερίσματος του Abbas, εισήλθε στην βεράντα του παράνομα και από την μπαλκονόπορτα του που ήταν ξεκλείδωτη, στο εσωτερικό του. Δεν πρόλαβε όμως να κλέψει οτιδήποτε στο Διαμέρισμα του Abbas, επειδή συλλήφθηκε.
27. Το Δικαστήριο έχει εξετάσει την προαναφερόμενη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει ο Κατήγορος κατά την ακρόαση της υπόθεσης και εκτιμά ότι αυτή, σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα είναι ειλικρινής και ακριβής και αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή των συμπερασμάτων του για τα επίδικα ζητήματα.
28. Το παρουσιαστικό των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 στο ειδώλιο του μάρτυρα κατά την ακρόαση της μαρτυρίας τους (η διάθεση τους, ο τόνος της φωνής τους, ο τρόπος ομιλίας τους, ο αυθορμητισμός τους όταν έδιδαν τις απαντήσεις τους και η αίσθησης ότι έδιναν αυτές, όχι για να ικανοποιήσουν τον εξεταστή τους, αλλά για να δώσουν ειλικρινή και αληθή απαντήσεις) έπεισε το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια τους. Ότι, δηλαδή, διάθεση τους ήταν, προσερχόμενοι στο Δικαστήριο, να καταθέσουν και τελικά κατέθεσαν στο Δικαστήριο, για τα επίδικα γεγονότα, την αλήθεια. Περιέγραψαν καθαρά και με αυτοπεποίθηση τα περιστατικά που αφορούν στα επίδικα ζητήματα, δηλαδή, το τι βίωσαν, είδαν, άκουσαν και έπραξαν, και με την απαιτούμενη λεπτομέρεια. Δείχνοντας με τον τρόπο αυτό, πρόσθετα, ότι τα θυμούνταν καλά. Δεν αμφισβητείται, άλλωστε, ότι είχαν ευκαιρίες για γνώση τους. Η εκδοχή τους για τα γεγονότα, -έχοντας το Δικαστήριο υπόψη του, το σύνολο της μαρτυρίας (προκύπτει αλληλοεπικάλυψη ισχυρισμών για τα γεγονότα και υποστήριξη των εκδοχών που παρουσιάστηκαν μεταξύ των μαρτυριών τους), την οποία το Δικαστήριο κρίνει μακροσκοπικά και σε καμία περίπτωση αποσπασματικά, αλλά και το ευρύτερο πλαίσιο που καθορίζεται από τα παραδεκτά, μη αμφισβητούμενα και αδιαμφισβήτητα αντικειμενικά γεγονότα (από τα οποία δεν αντικρούεται)-, είναι περαιτέρω σε αρμονία με την υπεροχή των πιθανοτήτων που ένα πρακτικό και ενημερωμένο άτομο θα αναγνώριζε εύκολα ως το λογικό υπό τις περιστάσεις. Αντιφάσεις στην μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, για επουσιώδη ζητήματα και για μη επίδικα γεγονότα, που σε κάποια σημεία της διαπιστώνονται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν μπορούν να επηρεάσουν την αξιοπιστία τους, ως κρίνεται από το Δικαστήριο, για τα επίδικα γεγονότα.
29. Κατά αντίθεση, η μαρτυρία του Κατηγορουμένου, δεν συγκεντρώνει τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά μαρτυρίας που την καθιστούν αληθοφανή και αξιόπιστη. Το παρουσιαστικό του Κατηγορουμένου στο ειδώλιο του μάρτυρα κατά την ακρόαση της μαρτυρίας του, ήταν φτωχό και έχει αφήσει αρνητικές εντυπώσεις. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος, κατά την ακρόαση, επιχείρησε την προώθηση μίας πραγματικής εκδοχής, κατά την αντίληψη του, ενδεχομένως απαλλακτικής ευθυνών. Εντοπίζονται όμως, μεταξύ των ισχυρισμών του, αντιφάσεις, ανακολουθία και παραλογισμός. Η εκδοχή των γεγονότων που υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο, κρίνεται από το Δικαστήριο ως εγγενώς απίθανη, έχοντας, ως και προαναφέρθηκε, υπόψιν, το σύνολο της μαρτυρίας και τα παραδεκτά, μη αμφισβητούμενα και αδιαμφισβήτητα αντικειμενικά γεγονότα, από τα οποία δεν υποστηρίζεται. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία του Κατηγορουμένου για τα επίδικα γεγονότα, που δεν αφορά παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα, απορρίπτεται.
30. Σημειώνεται, ότι, ο Κατηγορούμενος, ήταν αντιφατικός σχετικά με το κατά πόσο πράγματι επιτέθηκε στον ΜΚ
31. Άλλα ανέφερε για το ζήτημα αυτό ανακρινόμενος στην Αστυνομία, άλλα υπέβαλε στους ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 κατά την αντξέταση τους και τελικά, άλλα κατέθεσε στο Δικαστήριο, παραδεχόμενος ουσιαστικά το γεγονός. Μάλιστα, με βάση τους ισχυρισμούς του, αυτό φαίνεται να το έπραξε, πριν την οποιαδήποτε ισχυριζόμενη πράξη/εις βιαιοπραγίας εναντίον του, από τους ΜΚ2, ΜΚ3, Abbas και κάποιον άλλον στον οποίον αναφέρθηκε. Ο Κατηγορούμενος, ακόμη και σε ότι αφορά το προαναφερόμενο ζήτημα, ήταν ανακόλουθος με τους ισχυρισμούς που πρόβαλε. Από την αντιμετώπιση του, του ζητήματος, όταν η υπόθεση εξεταζόταν από την Αστυνομία, δεν φαίνεται λογικό να υπέστη από τους προαναφερόμενους, την βιαιοπραγία που κατά την ακρόαση ισχυρίστηκε. Δεν επιθυμούσε ο Κατηγορούμενος, αναφέρθηκε από τον ΜΚ1, να εξεταστεί από ιατρό μετά το επίδικο περιστατικό, ενώ στην Αστυνομία ανακρινόμενος, πέραν από «σπρωξίματα» που ανέφερε ότι δέχθηκε, δεν αναφέρθηκε σε οτιδήποτε άλλο. Και με αυτά ως δεδομένα, παρά τους όποιους ισχυρισμούς ο Κατηγορούμενος πρόβαλε για το προκείμενο κατά την κυρίως εξέταση του, αλλά και νωρίτερα είχε υποβάλει στους ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 κατά την αντεξέταση τους από τον συνήγορο υπεράσπισης του, κατά την αντεξέταση του από την εκπρόσωπο του Κατήγορου, φαίνεται ότι αποδέχθηκε την εκδοχή του ΜΚ3 για το συγκεκριμένο περιστατικό. Ότι, δηλαδή, ήταν από μόνος του που τραυματίστηκε από κτυπήματα του σε τραπεζάκι στο σαλόνι στο Διαμέρισμα του Abbas, κατά τα συμβάντα του περιορισμού του από τον ΜΚ
32. Σε κάθε περίπτωση, επίδικο στην υπόθεση αυτή, δεν είναι, αν κατά το επίδικο περιστατικό, οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, έπραξε έκνομα (που, σε κάθε περίπτωση, κάτι τέτοιο δεν αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου), αλλά, αν ο Κατηγορούμενος διέπραξε τα ποινικά αδικήματα που του καταλογίζονται. Αίσθηση προκάλεσε στο Δικαστήριο, σαφώς αρνητική, και ο ισχυρισμός του Κατηγορουμένου κατά την αντεξέταση του, όταν ερωτήθηκε τον λόγο που τελικά δεν μπήκε για να κλέψει στο Διαμέρισμα, όταν ανέφερε ότι φοβήθηκε ότι θα πήγαινε στην φυλακή, χωρίς να αναφερθεί, ως προηγούμενα υποστήριξε, στα περί κλειδωμένης μπαλκονόπορτας του Διαμερίσματος. Ισχυρισμός εντελώς παράλογος, εφόσον, το αμέσως επόμενο που ο Κατηγορούμενος έπραξε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ήταν να στραφεί για να κλέψει στο Διαμέρισμα του Abbas.
33. Κατά ακολουθία της εκτίμησης της μαρτυρίας, το Δικαστήριο, μετά από συνεκτική αποτίμηση της αποδεκτής μαρτυρίας, των παραδεκτών, μη αμφισβητούμενων και αδιαμφισβήτητων αντικειμενικά γεγονότων, βρίσκει για τα επίδικα γεγονότα, ότι αυτά, με βεβαιότητα (ως το μόνο λογικό συμπέρασμα, στο οποίο το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει υπό τις περιστάσεις), έχουν ως καταγράφονται στις λεπτομέρειες που ο Κατήγορος έδωσε σε ότι αφορά έκαστη κατηγορία για το κατηγορητήριο του Κατηγορουμένου. Και περαιτέρω, ότι ο Κατηγορούμενος, με βεβαιότητα έχει διαπράξει τα ποινικά αδικήματα που θεμελιώνονται από το νομικό πλαίσιο που καταγράφεται σε ότι αφορά έκαστη κατηγορία στο κατηγορητήριο του Κατηγορουμένου.
34. Σε ότι αφορά τα προαναφερόμενα, το Δικαστήριο σημειώνει ότι, ως κατέθεσε ο ΜΚ1, δακτυλικά αποτυπώματα του Κατηγορουμένου, δεν εντοπίστηκαν στο Διαμέρισμα, παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι είχε επαφή με την μπαλκονόπορτα όταν προσπάθησε να εισέλθει εντός του Διαμερίσματος και έλεγξε και διαπίστωσε ότι αυτή ήταν κλειδωμένη. Ενώ, σημαντικό, σε σχέση με αυτό το πραγματικό δεδομένο, είναι και το γεγονός ότι, η παραβίασης του παράθυρου του Διαμερίσματος, σύμφωνα με την προαναφερόμενη αποδεκτή από το Δικαστήριο μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3, έγινε με την χρήση κάποιου αιχμηρού αντικειμένου, άρα, ενδεχομένως και ανέπαφα. Τόσο το αιχμηρό αυτό αντικείμενο, όσο και το χαρτονόμισμα των €500 του ΜΚ2 που συνάγεται ότι ο Κατηγορούμενος έκλεψε από το Διαμέρισμα, δεν εντοπίστηκαν στην κατοχή του Κατηγορουμένου από τον ΜΚ3 ή την Αστυνομία και σε σχέση με αυτό, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, επεξηγηματική είναι η αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ3, ο οποίος ανέφερε τις περιστάσεις υπό τις οποίες εντόπισε τον Κατηγορούμενο αρχικά σε κοινόχρηστο χώρο της Πολυκατοικίας, ποια ήταν η αντίδρασης του Κατηγορουμένου όταν τον αντιλήφθηκε και τι ακολούθησε μέχρι να τον συλλάβει εντός του Διαμερίσματος του Abbas, από τις οποίες προκύπτει και η ευκαιρία και ο χρόνος που ο Κατηγορούμενος είχε να τα «ξεφορτωθεί» και κατά τρόπο που να μην εντοπιστούν.
35. Τέλος, το Δικαστήριο σημειώνει επίσης ότι, ακόμη και με βάση του ίδιους τους ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου, αυτός, σε κάθε περίπτωση, θα καταδικαζόταν από το Δικαστήριο για το ποινικό αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας της κατηγορίας με αρ. 1 στο κατηγορητήριο, επί του γεγονότος ότι, η βεράντα του Διαμερίσματος, στην οποία ο Κατηγορούμενος εισήλθε, -κατά παραδοχή του, παράνομα και με σκοπό να κλέψει από εντός του Διαμερίσματος-, αποτελεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, μέρος του Διαμερίσματος (αποτελεί μέρος της εξωτερικής δομής του Διαμερίσματος και άρα μέρος του κτηρίου του και όχι απλώς μέρος έξω από αυτό). Για το προκείμενο, το Δικαστήριο παραπέμπει στον ορισμό της «διάρρηξης» του Άρθρου 291 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 και στην απόφαση του Εφετείου της Πολιτείας Βικτώρια Αυστραλίας στην υπόθεση R v Cahill [1999] 2 VR 387, το σκεπτικό της οποίας υιοθετεί.
36. Ο Κατηγορούμενος, κρίνεται από το Δικαστήριο ένοχος στα ποινικά αδικήματα του κατηγορητηρίου του και καταδικάζεται. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο