ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης:612/22, 13/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2022:18 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ: Στ. Σταύρου, Π.Ε.Δ. Χρ. Παρπόττα, Α.Ε.Δ. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:612/22 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. XXXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Κατηγορούμενος 13 Μάϊου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Π. Βαρνάβα Για τον Κατηγορούμενο: κος Σ. Γεωργίου Κατηγορούμενος παρών ----------------------------------------------------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε τέσσερεις κατηγορίες, που αφορούν τα αδικήματα της συνωμοσίας για τη διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 2 κιλών κάνναβης (Κατηγορία 1), της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα της προαναφερόμενης ποσότητας (Κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή ίχνη κοκαΐνης (Κατηγορία 4). Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης, μετά από πληροφορία που λήφθηκε στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (στο εξής «Υ.Κ.Α.Ν.») ότι ο Κατηγορούμενος στις 10.2.2022 θα διακινούσε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών στην περιοχή της Λέσχης Ιπποδρομιών, μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. έθεσαν την περιοχή υπό διακριτική παρακολούθηση. Περί ώρα 19:45 εντοπίστηκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX29, με οδηγό τον Κατηγορούμενο, να εισέρχεται με χαμηλή ταχύτητα στην οδό Ιπποδρομιών και να κατευθύνεται προς την Λεωφόρο Δημοκρατίας στον Άγιο Δομέτιο. Ο Κατηγορούμενος μιλούσε στο κινητό του τηλέφωνο και σταμάτησε δύο φορές στην άκρια του δρόμου έχοντας αναμμένα τα φώτα κινδύνου του οχήματος του. Τότε ένας εκ των αστυνομικών της Υ.Κ.Α.Ν. προσέγγισε τον Κατηγορούμενο, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε το λόγο της εκεί παρουσίας τους και για την πρόθεση του να ερευνήσει τον ίδιο και το όχημα του. Έπειτα του επέστησε την προσοχή στον Νόμο και ο Κατηγορούμενος αποκρίθηκε «Κάμετε τη δουλειά σας». Ακολούθησε έρευνα του οχήματος του Κατηγορούμενου, όπου στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού ανευρέθηκαν δύο διάφανες πλαστικές μεμβράνες που περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης και δύο κόκκινες νάιλον σακούλες. Αφού υποδείχθηκαν στον Κατηγορούμενο, του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο, αυτός αποκρίθηκε «Εδώκαν μου τα να τα φέρω του Τουρκοκύπριου». Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα παράνομης κατοχής ναρκωτικών και αφού του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στον Νόμο δεν απάντησε οτιδήποτε. Ακολούθως, πίσω από την καρέκλα του οδηγού του οχήματος του Κατηγορούμενου, στο πάτωμα, ανευρέθηκε ένα μεταλλικό κουτάλι, το οποίο περιείχε ίχνη άσπρης σκόνης. Αφού επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου στον Νόμο, αυτός αποκρίθηκε «Εν τζαι έσσιει τίποτε το κουτάλι». Το συνολικό βάρος της κάνναβης που ανευρέθηκε στο όχημα του Κατηγορούμενου, από τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν αργότερα, διαπιστώθηκε ότι ανέρχεται σε 2 κιλά. Επίσης, από τις επιστημονικές εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι τα ίχνη άσπρης σκόνης που εντοπίστηκαν στο μεταλλικό κουτάλι, ήταν κοκαΐνη. Σημειώνεται τέλος ότι σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο, παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Επίσης κατονόμασε το πρόσωπο με το οποίο συνωμότησε για τη διάπραξη του αδικήματος της κατοχής με σκοπό την προμήθεια των 2 κιλών κάνναβης έναντι αμοιβής ύψους €
- Προς συμπλήρωση των γεγονότων αναφέρθηκε πως ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, τα οποία διέπραξε στις 21.10.2017 και για τα οποία καταδικάστηκε στις 26.11.2021 σε χρηματική ποινή ύψους €350 και €500 αντίστοιχα. Για μετριασμό της ποινής ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, κ. Γεωργίου του δικηγορικού οίκου Σωτήρης Χαραλάμπους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά τόσο στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου όσο και στις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Σε ό,τι αφορά τις προσωπικές του περιστάσεις υιοθετήθηκε η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που υπάρχει κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου. Απ' αυτή, αλλά και από τα όσα διασαφηνίζονται στην αγόρευση του συνηγόρου, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 29 ετών, πατέρας ενός ανήλικου παιδιού το οποίο διαμένει με τη μητέρα του στην Αγγλία. Οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν σε ηλικία 7 ετών. Έχει πέντε αδέλφια από άλλους γάμους των γονέων του, ένα εκ των οποίων ανήλικο. Δεν διατηρεί επικοινωνία με τον πατέρα του και τον μικρό αδελφό του, παρά μόνο με τα μεγαλύτερα του αδέλφια. Διαμένει με τη μητέρα του και τον ένα ενήλικα αδελφό του στο χωριό XXXXX της Επαρχίας Λάρνακα. Μία από τις αδελφές του αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα ψυχικής υγείας, η οποία μετά από απόπειρα αυτοκτονίας στις 14.3.2022 χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας μέχρι και τις 8.4.
- Ο Κατηγορούμενος αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή, υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία και ακολούθως εργάστηκε ως οικοδόμος σε εργοληπτική εταιρεία για περίπου δύο χρόνια. Στη συνέχεια μετέβηκε στην Ισπανία όπου μετά από μεγάλη προσπάθεια βρήκε εργασία ως σερβιτόρος σε εστιατόριο με μισθό €1.
- Εργάστηκε για περίοδο έξι μηνών, αφού λόγω έλλειψης εσόδων του εστιατορίου η εργοδότηση του τερματίστηκε. Λόγω της οικονομικής κατάστασης στην οποία περιήλθε αναγκάσθηκε να λαμβάνει οικονομική βοήθεια από τη μητέρα του, η οποία όμως στη συνέχεια του πλήρωσε το αεροπορικό εισιτήριο για να επιστρέψει στην Κύπρο. Τα τελευταία έξι χρόνια κάνει χρήση παράνομων ουσιών. Ως προς τις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων - με παραπομπή σε σχετική έρευνα του οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας» - τονίζεται στην αγόρευση ότι ο ρόλος του Κατηγορούμενου υπό τις περιστάσεις που διέπραξε τα αδικήματα, ήταν αυτός του μεταφορέα των ναρκωτικών - ως η έννοια του «μουλαριού ναρκωτικών» όπως το έθεσε ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Ο κος Γεωργίου επισήμανε ότι ο Κατηγορούμενος ενόσω βρισκόταν στην Βαρκελώνη προσεγγίσθηκε από πρόσωπο το οποίο γνώριζε την κατάσταση του και το οποίο του υποσχέθηκε το χρηματικό ποσό των €300 για να μεταφέρει ναρκωτικές ουσίες όταν θα έφτανε στην Κύπρο. Περαιτέρω, τόνισε ότι ουδέν κέρδος θα είχε από την αγοραπωλησία των ναρκωτικών ουσιών, παρά μόνο τα λεφτά που του είχαν υποσχεθεί. Ήταν η εισήγηση του πως στην παρούσα υπόθεση αναλύοντας τα περιστατικά των αδικημάτων, αυτά εμπίπτουν στην κατηγορία των λιγότερο σοβαρών αδικημάτων, σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)(β) του Ν.29/1977 Ως μετριαστικούς παράγοντες ο κος Γεωργίου κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του: (
- i)Την άμεση παραδοχή του Κατηγορούμενου. (
- ii)Τη συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές. (iii) Την έμπρακτη μεταμέλεια του. (
- iv)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. (
- v)Τις επιπτώσεις που θα έχει άμεση ποινή φυλάκισης στο ανήλικο τέκνο του. Τα αδικήματα στα οποία έχει κριθεί ένοχος ο Κατηγορούμενος είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται στη μέγιστη ποινή που προνοείται για κάθε ένα από αυτά στο σχετικό Νόμο. Αρκεί να υποδειχθεί ότι, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα προβλέπεται ως μέγιστη ποινή αυτή της φυλάκισης δια βίου (Κατηγορία 3). Για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές (Κατηγορία 4) ενώ για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές (Κατηγορία 2). Για δε το αδίκημα της συνωμοσίας προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 έτη (Κατηγορία 1). Η ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά υπαγορεύει την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, ανάγκη που έχει κατ' επανάληψη και σταθερά τονιστεί από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προκύπτει ότι η κατοχή ναρκωτικών, είτε με σκοπό την χρήση, είτε με σκοπό την προμήθεια, έχει καταστεί κοινωνική μάστιγα και αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα το οποίο απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια. Η δε έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων τα τελευταία χρόνια, σε συνάρτηση με τις καταστροφικές συνέπειες που εμπεριέχει η χρήση των εν λόγω ουσιών, κυρίως στα νεαρά πρόσωπα, καθιστά αναγκαία, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 110/20, ημερ. 29/9/2020 επαναλήφθηκαν τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ismen Bora v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, αναφορικά με την αντίκρυση από τα Δικαστήρια των εγκλημάτων που περιστρέφονται γύρω από την κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών: «Κατευθυντήριες αρχές αναφορικά με την επιβολή ποινών σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών ουσιών και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις κατοχής τέτοιων ουσιών με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα, τέθηκαν από τη νομολογία μας μέσα από μια σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών. Δεν είναι χωρίς σημασία να τονιστεί ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμα αυστηρότερων (Selmani κα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13 κα, ημερ. 5.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:B469).» Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος θα πρέπει πάραυτα να αντιμετωπιστεί. Το μέσο που έχουν τα Δικαστήρια για να αντιμετωπίσουν αυτό τον κίνδυνο είναι οι αυστηρές ποινές που πρέπει να επιβάλλουν. Θεώρηση της πλούσιας νομολογίας για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Μάρκος Brayan Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437). Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. Moussa v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ.320 και Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 711). Ενδεικτικά αναφέρουμε τις ακόλουθες υποθέσεις: Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 1 κιλού και 500 σχεδόν γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Ο Εφεσείων ήταν 25 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, είχε παραδεχθεί και εκφράσει τη μεταμέλεια του. Στην Soleimani ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε στον Εφεσείοντα ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 2 κιλών και 985,10 γραμμαρίων κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής επικεντρώθηκε στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον Κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν ξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην Ahmed κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 801 επικυρώθηκαν οι ποινές φυλάκισης με ανώτατη ποινή αυτήν των 6 ετών, σε τρεις κατηγορίες αναφορικά με συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της προμήθειας σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 974 γραμμαρίων κάνναβης, της κατοχής και της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, παρά το λευκό ποινικό μητρώο των Εφεσειόντων, το νεαρό της ηλικίας τους, τις οικογενειακές και προσωπικές τους περιστάσεις, την παραδοχή τους, έστω και καθυστερημένα ενόψει του ότι η παραδοχή έγινε μετά τη δίκη εντός δίκης, και παρά το ότι ο ιθύνων νους ήταν άλλο πρόσωπο. Στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350 επικυρώθηκε, κατά πλειοψηφία, η ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον 27χρονο κατηγορούμενο για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, ήτοι ρητίνης κάνναβης, βάρους 2 κιλών και 307 γραμμαρίων. Στην Πισσάς v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B114, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε μετά από ακρόαση για το αδίκημα της κατοχής 3 κιλών και 902 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.α. v. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 127/19 και 130/19, ημερ. 10.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:B88, για την εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 4 κιλών και 785,7 γραμμαρίων κάνναβης επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών σε κατηγορούμενο που βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης, ενώ στον συγκατηγορούμενό του που είχε παραδεχθεί την εισαγωγή της εν λόγω ποσότητας, η ποινή φυλάκισης 9 ετών που του επιβλήθηκε μειώθηκε σε 7 έτη, αφού κρίθηκε, ότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε την ορθή βαρύτητα στους μετριαστικούς παράγοντες - ιδιαιτέρως δε αυτού της παραδοχής. Στην υπόθεση ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/2020, ημερ. 28.9.2021, ECLI:CY:AD:2021:B411, ο Εφεσείων παραδέχτηκε διάφορες κατηγορίες ναρκωτικών μεταξύ των οποίων και κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 368,3 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια στην οποία επικυρώθηκε η ποινή φυλάκισης 3 χρόνων που του είχε επιβληθεί πρωτόδικα. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη άλλες 2 υποθέσεις. Στην πρόσφατη υπόθεση Φραγκίσκου v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 184/20, ημερ. 10.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:D80, επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά η αδιάκοπη προσήλωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Σ' αυτή την υπόθεση επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών σε κατηγορούμενο που παραδέχθηκε ενοχή για την κατοχή 5 κιλών και 950,3 γραμμαρίων κάνναβης. Βαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες και επί των γεγονότων, έγινε δεκτό, πως εκτελούσε απλά χρέη μεταφορέα των ναρκωτικών, τα οποία δεν ανήκαν στον ίδιο αλλά σε τρίτους. Μάλιστα, σημειώθηκε ότι οι έμποροι των ναρκωτικών, εκμεταλλευόμενοι των εθισμό του, του υποσχέθηκαν ότι για την επίδικη μεταφορά θα λάμβανε το ευτελές ποσό των €200 για εξασφάλιση της δόσης του. Τέλος, στην ακόμα πιο πρόσφατα, στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Νικολάου, Ποιν. Έφ.59/2020, ημερ.16.2.2022, το Ανώτατο Δικαστήριο μετά την ανατροπή της αθωωτικής απόφασης του Κακουργιοδικείου από το Εφετείο, επέβαλε στον Εφεσίβλητο στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 878,20 γραμμαρίων κάνναβης ποινή φυλάκισης 5 ετών ενώ δεν επέβαλλε ποινή στην κατηγορία της απλής κατοχής της ίδιας ποσότητας. Ο Εφεσείων βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες για συναφή αδικήματα. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να διευκρινίσουμε ότι η αναφορά στις πιο πάνω αποφάσεις δεν γίνεται για σκοπούς δικαστικού προηγούμενου, εφόσον η κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά. Οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, χωρίς να αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής, καθότι η ποινή που επιβάλλεται εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και του παραβάτη (βλ. Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/2018, ημερ. 27.11.2019 και Χαραλάμπους κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 127/19 και 130/19, ημερ. 10.3.2021), ECLI:CY:AD:2021:B88. Στην επιμέτρηση, λοιπόν, της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη μας τη σοβαρότητα των αδικημάτων, ως προκύπτει από τις προβλεπόμενες ποινές και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, ενόψει της έξαρσης που παρατηρείται στη διάπραξη τους. Επίσης, λαμβάνουμε υπόψη ότι στην προκειμένη περίπτωση προσθέτει στη σοβαρότητα της αξιόποινης συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου ο σκοπός για τον οποίο κατέχονταν τα επίδικα ναρκωτικά, ήτοι η προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα. Παράλληλα, λαμβάνουμε υπόψη την ποσότητα της κάνναβης, που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου, που είναι σημαντική και η οποία βεβαίως θα διοχετευόταν στην αγορά και θα κατέληγε στους χρήστες ναρκωτικών, αποφέροντας σημαντικά χρηματικά οφέλη στους εμπόρους. Σε ό,τι αφορά τα γεγονότα, δεχόμαστε τη θέση ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο μεταφορέας των ναρκωτικών προς τους διακινητές αυτών. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι από τα ενώπιον μας γεγονότα δεν βρίσκουμε να υπάρχουν στοιχεία τέτοια που να δύναται να καταταχθεί ο Κατηγορούμενος στους οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών, στους οποίους, σύμφωνα με την υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ.466, πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ό,τι σε περιστασιακούς προμηθευτές. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, εκείνο που έχει σημασία σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση είναι πως είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το κέρδος είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος η κατάληξη παραμένει η ίδια, δηλαδή η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Δεν διαφεύγει βεβαίως της προσοχής μας ο λόγος που ώθησε τον Κατηγορούμενο να εμπλακεί σε αυτού του είδους εγκληματικές ενέργειες, διευκολύνοντας με τον τρόπο αυτό τρίτα πρόσωπα στη διακίνηση και εμπορία των ναρκωτικών, που δεν είναι άλλος από τον προσπορισμό οικονομικού οφέλους. Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, σε εγκλήματα του είδους που διέπραξε ο Κατηγορούμενος. Δεν μπορούμε να επικροτούμε άτομα που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση και γενικώς σε οποιασδήποτε μορφής δύσκολη θέση να προσφεύγουν σε εγκληματικές δραστηριότητες για να αποκομίζουν όφελος, καθότι κάτι τέτοιο συνιστά ρήγμα στην κοινωνία και καταστρατήγηση του ρόλου του Δικαστηρίου στη διατήρηση της νομιμότητας και θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής, αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου (βλ. Σταύρου «Φάντης» ν Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61 και Μακρή ν Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 15.). Από την άλλη προς όφελος του Κατηγορούμενου, λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη μας την άμεση παραδοχή του, τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και προς την Αστυνομία. Δεν διαφεύγει της προσοχής μας βέβαια ότι, υπό τις περιστάσεις που έχει συλληφθεί ο Κατηγορούμενος, ήταν μειωμένες και οι επιλογές του. Ωστόσο, η παραδοχή ενός κατηγορούμενου - ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος - είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας όπως έχει υπογραμμισθεί και στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 110/14, ημερ. 15/6/2015, ECLI:CY:AD:2015:B428. Παράλληλα και συναφώς, λαμβάνουμε υπόψη μας την συνεργασία του με την Αστυνομία από την πρώτη στιγμή που καταδεικνύει όντως στοιχείο έμπρακτης μεταμέλειας. Περαιτέρω, υπόψη λαμβάνουμε τα όσα αφορούν στις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες περιστάσεις του Κατηγορούμενου, όπως αναφέρονται στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του και την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Σε συνάφεια με τα ανωτέρω, λαμβάνουμε υπόψη μας τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν στην οικογένεια του Κατηγορουμένου και ειδικότερα στο ανήλικο παιδί του, έστω με δική του ευθύνη, σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης. Είναι ομολογουμένως αναμενόμενο ότι θα υπάρξουν επιπτώσεις στην οικογένεια του και ιδιαίτερα στο παιδί του τόσο από απόψεως φυσικής παρουσίας όσο και από απόψεως οικονομικής στήριξης. Οι επιπτώσεις που έχει η φυλάκιση ενός κατηγορούμενου στα μέλη της οικογένειας του συνιστούν, σύμφωνα με τη νομολογία, ελαφρυντικό παράγοντα, όχι όμως αποφασιστικής σημασίας (βλ. Αναστασίου ν. Γενικός Εισαγγελέας
(2005)2 Α.Α.Δ. 492 και Μ. Θ. v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 174). Πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι, ενόψει της σοβαρότητας τέτοιας φύσεως αδικημάτων και της επιτακτικής ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ή άλλοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των Δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών (βλ. Βαρνάβα Ευγενίου Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.17/16, ημερ. 22.5.2017, ECLI:CY:AD:2017:D183). Τέλος, θεωρούμε πως συντρέχουν κάποιοι από τους παράγοντες οι οποίοι καθιστούν τα αδικήματα λιγότερο σοβαρά, σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)(β) του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, και συγκεκριμένα: 1) Το σχετικά νεαρό της ηλικίας του. 2) O βαθμός εξάρτησης του από ναρκωτικά. 3) Το γεγονός πως διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενος από πρόσωπα που κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν επιρροή σε αυτόν. 4) Η μεταμέλεια του, η οποία επιμαρτυρείται από την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. 5) Το είδος των ναρκωτικών, ήτοι ότι πρόκειται για ναρκωτικά τάξεως Β. 6) Η απουσία των περιστατικών του εδαφίου (α) (ii)-(vii). Αναφορικά με το εδάφιο (α) (i) σημειώνουμε πως δεν έχει καταδειχθεί στην παρούσα πως ο Κατηγορούμενος ενεργούσε ως μέλος οργανωμένης ομάδας, όμως αναμφίβολα προκύπτει πως αυτός ενεργούσε οργανωμένα και σε συντονισμό με ακόμα ένα πρόσωπο. Συνεκτιμώντας, αφενός, τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνάρτηση με τις προβλεπόμενες ποινές, τις συνθήκες διάπραξης αυτών και αφετέρου όλες τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του Κατηγορούμενου σε συνδυασμό με όλους τους παράγοντες που έχουμε αναπτύξει πιο πάνω, μη παραγνωρίζοντας την ανάγκη για αποτροπή, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες θα αντανακλούνται στην έκταση της ποινής που θα επιβληθεί. Ως εκ τούτου, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 3, ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην Κατηγορία 4, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην Κατηγορία 1, δεν επιβάλλουμε ποινή ενόψει του ότι έχει επιβληθεί ποινή στο γενεσιουργό αδίκημα. Στην Κατηγορία 2, δεν επιβάλλουμε ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της καλύπτονται από αυτά της Κατηγορίας 3. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει του ύψους των επιβληθεισών ποινών θα εξετάσουμε καθηκόντως κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της άμεσης έκτισης τους, παρόλο που δεν έγινε σχετική εισήγηση. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή ποινής φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3
(2)του Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης της Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου (Ν.95/72) όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 186(Ι)/2003. Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Ανθία v. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 90/2021, ημερ.26.11.2021, ECLI:CY:AD:2021:B526, το Ανώτατο Δικαστήριο ασχολούμενο με τις αρχές που διέπουν το θέμα της αναστολής επισήμανε στις σελ.4-5 της απόφασής του τα εξής: «Στο πλαίσιο αυτό το Πρωτόδικο Δικαστήριο οφείλει να συνυπολογίσει όλους τους παράγοντες, έχοντας υπόψη την εγκληματική συμπεριφορά του αδικοπραγούντος από τη μια και τις προσωπικές του περιστάσεις από την άλλη. Κατά την εξέταση του ζητήματος σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας 5 (Άγγελος Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930).. Ο περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν. 95/1972, θεσπίστηκε έτσι ώστε να προσφέρεται η δυνατότητα διεύρυνσης του περιθωρίου επιείκειας προς ένα πρόσωπο με απόφαση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Ο εν λόγω Νόμος τροποποιήθηκε αρχικά με το Ν. 41(Ι)/1997 και ακολούθησε στη συνέχεια η τροποποίηση του με το Ν. 186(Ι)/2003, μέσω του οποίου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται εάν δικαιολογείται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583). ..... Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής, είναι και το μητρώο του κατηγορουμένου, ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας (Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 339 και Αστυνομία ν. Μαυρομμάτη, Ποινική Έφεση Αρ. 92/2019, ημερ. 22/5/2020).» (Η υπογράμμιση είναι δική μας). Έχουμε ήδη σε προηγούμενο στάδιο αναλύσει όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και του κατηγορούμενου και έχουμε υπόψη όλα όσα έχουν ήδη αναφερθεί, για την εκ νέου θεώρηση τους στο στάδιο αυτό. Με αδιαμφισβήτητη τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος, ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά τάξεως Β κατέχονταν με σκοπό την προμήθεια και συνυπολογίζοντας δεόντως και επαρκώς όλους τους μετριαστικούς παράγοντες, κρίνουμε ότι, δεν συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι είτε αναφορικά με το άτομο του Κατηγορούμενου είτε αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής που του επιβλήθηκε. Υπό τις συνθήκες τις παρούσας υπόθεσης τυχόν αναστολή των ποινών φυλάκισης, θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους παραβάτες και θα υπονόμευε τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής που κατά πάγια νομολογία πρέπει να διέπει αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως. Σημειώνουμε πως όλοι οι παράγοντες έχουν δεόντως και επαρκώς κατά την άποψη μας ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής του Κατηγορούμενου. Θεωρούμε δε ότι η επιείκεια του Δικαστηρίου έχει εξαντληθεί στο ύψος των επιβληθεισών ποινών. Ενόψει της σοβαρότητας και της φύσης των αδικημάτων και της συχνότητας διάπραξης τους κρίνουμε πως υπερτερεί η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών άμεσης φυλάκισης. Συνακόλουθα οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο να εκτελεστούν αμέσως. Ο χρόνος έκτισης των ποινών φυλάκισης του να μειωθεί κατά το χρονικό διάστημα που ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας, ήτοι από τις 18.2.2022. (Υπ) ........................ Στ. Σταύρου, Π.Ε.Δ. (Υπ) ........................ Χρ. Παρπόττα, Α.Ε.Δ. (Υπ) ........................ Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο