Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ματθαίου, Αρ. Υπόθεσης: 12381/2018, 5/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αο. Υπόθεσης: 12381/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας -και- Ματθαίος Ματθαίου Κατηγορούμενος Ημερομηνίας: 5/5/2022. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Φ. Κακούρη Για Κατηγορούμενο: Ο κ. Λ. Χαβιαράς Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι την 27.10.15 κατείχε διαρρηκτικά εργαλεία κατά τη διάρκεια της νύκτας (1η κατηγορία). Δεν παραδέχθηκε ενοχή, οπόταν διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των μερών ότι ο κατηγορούμενος, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν άνεργος και διέμενε στο χωριό Ποταμιά. Στις 27.10.2015, περί ώρα 00:20, μέλη της Αστυνομίας, ενώ βρισκόντουσαν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην περιοχή 'PenHill' στα Λατσιά, εντόπισαν όχημα, με αριθμούς εγγραφής ΗΖΝ 936, το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο να κινείται σε χωράφια, δίπλα από αραιοκατοικημένες οικίες. Θεώρησαν τις κινήσεις του οχήματος ύποπτες και ως εκ τούτου το ανέκοψαν για έλεγχο. Στη συνέχεια μέλη της Αστυνομίας επιθεώρησαν το εν λόγω όχημα στο οποίο εντοπίσθηκαν τα ακόλουθα εργαλεία (Τεκμήριο 6): μία κούνια, 6 γάντια διαφόρων ειδών, ένα μικρό τσαπί, ένα μικρό φτυάρι, ένα μαχαίρι μικρό, δύο κατσαβίδια, μία πένσα, ένα ματσί και ένα φανάρι κεφαλής. Τα πιο πάνω αποτελούν ταυτόχρονα και μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί ότι είχε στην κατοχή του πιο πάνω εργαλεία αλλά και ούτε ότι αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς διάρρηξης. Ό, τι όμως προβάλει σαν υπεράσπιση είναι το γεγονός ότι ο ίδιος τα κατείχε για νόμιμο σκοπό εφόσον αυτό βρίσκονται πάντοτε στο όχημα του λόγω του ότι τα χρησιμοποιεί για την εκτέλεση των καθημερινών του εργασιών και δραστηριοτήτων, όπως είναι το κόψιμο των ξύλων αλλά και το τάισμα των σκυλιών του. Αποτελεί, περαιτέρω, θέση του ότι τον ουσιώδη χρόνο, όταν και ανακόπηκε από την Αστυνομία, μετέβαινε στην πατρική του οικία με σκοπό να ταΐσει τους σκύλους του. Προς απόδειξη της υπόθεσής της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο Α/Αστυφύλακας 4313 Νίκος Ροδοσθένους (Μ.Κ 1) και ο Αστυφύλακας 3596 Νίκος Λοϊζίδης (Μ.Κ 2). Αφού ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, κλητεύοντας και έναν μάρτυρα υπεράσπισης, τον πατέρα του Αντρέα Αδάμου (Μ.Υ 1). ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Μ.Κ 1 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1). Ήταν το πρόσωπο που έλαβε ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 2) από τον κατηγορούμενο. Ανάφερε ότι από έρευνες της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν συνδεόταν με οποιεσδήποτε υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών. Αντεξεταζόμενος, αποδέχθηκε τη θέση ότι τα εργαλεία που εντοπίστηκαν στο όχημα του κατηγορούμενου μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για νόμιμο σκοπό, προσθέτοντας όμως ότι αυτά δεν επιτρέπονται να μεταφέρονται κατά τη διάρκεια της νύκτας. Ο Μ.Κ 2 υιοθέτησε, επίσης, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 5). Ήταν ένας από τους Αστυνομικούς που ανέκοψαν το όχημά του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος προέβαλε τη θέση ότι όλοι έχουν εντός του οχήματος τους τέτοια εργαλεία. Αντεξεταζόμενος, αποδέχθηκε τη θέση ότι κάθε ένα από τα αντικείμενα που ανευρέθηκαν στο όχημα του κατηγορούμενου μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για νόμιμο σκοπό, προσθέτοντας όμως ότι αυτά απαγορεύεται να μεταφέρονται κατά τη διάρκεια της νύκτας. Εξήγησε στο Δικαστήριο ότι ο λόγος που θεώρησε ότι το όχημα του κατηγορούμενου κινείτο ύποπτα ήταν γιατί αυτό αφενός οδηγείτο σε χωματόδρομο και σε περιοχή που είναι αραιοκατοικημένη και αφετέρου οδηγείτο σε βραδινές ώρες. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η ανακοπή του κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο περιβάλλετο από αλλότρια κίνητρα λόγω του ότι ο τελευταίος ήγειρε αγωγή εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας για το γεγονός ότι αναίτια δέχτηκε από συνάδελφο του πυροβολισμό, στο οποίο ήταν και ο ίδιος παρών. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 7). Ανέφερε σε αυτήν ότι τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το όχημα του από το Γέρι με κατεύθυνση τα Λατσιά, έχοντας σκοπό να επισκεφθεί το πατρικό του σπίτι για να ταΐσει τους σκύλους του. Ο λόγος που δεν μετέβη ενωρίτερα ήταν γιατί έβρεχε. Στο πατρικό του μεταβαίνει επίσης κάποιες φορές και για να κόψει ξύλα. Στο παρελθόν, ανακόπηκε και πάλι από την Αστυνομία κατέχοντας και πάλι τα εν λόγω εργαλεία χωρίς να του προσαφθούν οποιεσδήποτε κατηγορίες. Εξήγησε ότι ο λόγος που τα είχε στην κατοχή του ήταν για να κόβει ξύλα, να μαζεύει αγρέλια αλλά και για να φροντίζει πολλές φορές τους σκύλους του. Είναι αντικείμενα τα οποία ο ίδιος χρησιμοποιεί καθημερινά. Θέση του ήταν ότι τα κίνητρα της Αστυνομίας για την εναντίον του καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης δεν ήταν γνήσια. Αντεξεταζόμενος, εξήγησε ότι ο λόγος που βρέθηκε στην εν λόγω περιοχή ενώ το πατρικό του σπίτι βρίσκεται στα Λατσιό και στην αντίθετη κατεύθυνση ήταν επειδή αποφάσισε τον ουσιώδη χρόνο να ακολουθήσει την εν λόγω διαδρομή έστω και αν θα χρειαζόταν ο ίδιος να διανύσει μεγαλύτερη απόσταση. Αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι ο ίδιος αφενός δεν είχε σκοπό, κατά τον ουσιώδη χρόνο, να μεταβεί στην πατρική του οικία με σκοπό να ταΐσει τους σκύλους του και ότι αφετέρου τα εν λόγω εργαλεία τα κατείχε για παράνομο σκοπό. Ο Μ.Υ 2 υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση του κατάθεση (Tεκμήριο 8). Ήταν η θέση του ότι ο κατηγορούμενος μεταβαίνει καθημερινά στην οικία του για να ταΐζει τους σκύλους του, ακόμη και τις μεταμεσονύκτιες ώρες. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποιεί τα εν λόγω εργαλεία για να κόβει καυσόξυλα. Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει σχέση με αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η αξιολόγησή των μαρτύρων θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ, Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ, νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer ν. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου ν. Παναγή
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαμπάς ν A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1A.A.Δ. 820, C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ.
- Για παράδειγμα, ως συνάγεται, μέσα από τις πιο πάνω αποφάσεις, σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν, μεταξύ άλλων, τα λεγόμενό του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο, η πηγή των γνώσεων του στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα όσα κατάθεσε. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, το Δικαστήριο προχωρεί να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ
- Ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε στο Δικαστήριο τις ενέργειες τις οποίες είχε προβεί μέσα στα πλαίσια των αστυνομικών του καθηκόντων. Η μαρτυρία του ουδόλως έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και επί της ουσίας αυτή έχει παραμείνει αναντίλεκτη. Πολύ θετικές εντυπώσεις έχω αποκομίσει και για τον Μ.Κ
- Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Περιέγραψε με λεπτομέρεια και ακρίβεια τα γεγονότα που περιβάλλουν την αστυνομική έρευνα και στην οποία ίδιος με άλλους συναδέλφους του είχε ενεργό συμμετοχή. Ήταν απόλυτα βέβαιος ως προς τις απαντήσεις του και κατάθεσε με ευθύτητα, αμεσότητα και πειστικότητα σε σχέση με τα διαδραματισθέντα. Η μαρτυρία του έχει λογική συνοχή και είναι αληθοφανής. Παρέμεινε δε σταθερή και ακλόνητη κατά την αντεξέτασή του. Δεν έχω εντοπίσει το οτιδήποτε ώστε αυτή να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. Από την άλλη το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Υ
- Ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν αντικειμενικός και ήταν φανερή η προσπάθεια του ότι προσήλθε στο Δικαστήριο αποκλειστικά για να βοηθήσει την εκδοχή του υιού του, δηλαδή του κατηγορουμένου. Σε κάθε όμως περίπτωση η μαρτυρία του ήταν γενική και αόριστη εφόσον ο ίδιος δεν είχε άμεση και προσωπική γνώση ως προς το γιατί ο κατηγορούμενος κατείχε τα εν λόγω εργαλεία αλλά και ως προς τον λόγο που βρισκόταν στο συγκεκριμένο σημείο. Στρεφόμενος στη μαρτυρία του κατηγορουμένου διαπιστώνω ότι αυτή περιέχει κενά και αδυναμίες. Νιώθω την ανάγκη να αναφέρω εξ αρχής ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του αναλώθηκε στους λόγους που ο ίδιος βρισκόταν στο συγκεκριμένο σημείο, όπου και ανακόπηκε το όχημα του από την Αστυνομία. Οφείλω να σημειώσω ότι οι όλοι του οι ισχυρισμοί σε σχέση με το ζήτημα αυτό δεν ήταν καθόλου πειστικοί αλλά ψευδείς και ως εκ τούτου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από το Δικαστήριο. Δεν έχω πειστεί ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο ίδιος βρέθηκε στο εν λόγω σημείο γιατί μετέβαινε στην πατρική του οικία, κατά τις μεταμεσονύκτιες ώρες, με σκοπό να ταΐσει τα σκυλιά του. Και τούτο γιατί η πατρική του οικία βρίσκεται στα Λατσιά και ο ίδιος για να κατευθυνθεί από την δική του οικία προς αυτή θα έπρεπε να ακολουθήσει άλλη διαδρομή σε αντιδιαστολή με αυτή που ακολούθησε, ως εξάλλου αποδέχθηκε και ο ίδιος. Επέλεξε όμως να ακολουθήσει μία άλλη πορεία (όχι τη συνήθη) και μάλιστα μακρύτερη χωρίς μάλιστα να δώσει την παραμικρή εξήγηση, παρά το γεγονός ότι ερωτήθηκε για το ζήτημα αυτό κατά το στάδιο της αντεξέτασης του. Ούτε και έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση για το λόγο που αντί να βρισκόταν ο ίδιος εντός του δρόμου κατευθυνόμενος στην πατρική του οικία, εντοπίσθηκε να κινείτο εκτός δρόμου δηλαδή σε χωματόδρομο. Ουδεμία εξήγηση δεν έδωσε σε σχέση με το ζήτημα αυτό αποφεύγοντας μάλιστα, ερωτώμενος σχετικά, να δώσει οποιαδήποτε πειστική απάντηση για τον λόγο της παρουσίας του εκεί. Είναι για αυτούς τους λόγους που κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να θεωρηθεί πειστική σε βαθμό που να μπορούσα να τον κρίνω αξιόπιστο ώστε επί της μαρτυρίας του να καταλήξω σε ασφαλή ευρήματα. Οι πιο πάνω μη πειστικές αναφορές του κατηγορουμένου σχετίζονται όμως μόνο με τους λόγους που αυτός βρέθηκε στο συγκεκριμένο σημείο, όταν και ανακόπηκε από την Αστυνομία. Ωστόσο όμως η εκδοχή του ως προς το λόγο που ο ίδιος κατείχε τα εν λόγω εργαλεία αυτή δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε κενό και αδυναμίες. Ως εκ τούτου στη βάση αυτού του δεδομένου δεν θεωρώ ότι είναι η περίπτωση στην οποία θα πρέπει να γίνει δεκτή η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής σε σχέση με το ζήτημα αυτό σε αντιδιαστολή με την εκδοχή που προέβαλε ο κατηγορούμενος. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι τυγχάνουν εφαρμογής τα όσα με γλαφυρότητα ανάφερε ο Δικαστής Μαλαχτός στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δημοκρατίας ν. Περδίκη. Ποινική Έφεση Αρ. 98/2020, 140/2020 και 142/2020, 27/5/2021, ημερομηνίας 27.5.2021 της οποίας και παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Μεταξύ της αποδοχής της Θέσης του κατηγορούμενου, που προϋποθέτει, κατά κανόνα, κρίση ότι αυτός είναι αξιόπιστος και της κατάληξης ότι η Θέση του είναι ψευδής, που προϋποθέτει κρίση ότι αυτός είναι αναξιόπιστος και επιπλέον άλλη αξιόπιστη μαρτυρία που αποδεικνύει ότι η εκδοχή του είναι ψευδής, υπάρχει και ενδιάμεση κατάληξη, όταν ο κατηγορούμενος δεν κρίνεται αξιόπιστος ώστε η θέση του να γίνει αποδεχτή, αλλά δεν αποκλείεται να είναι και αληθινή. Τέτοια είναι η περίπτωση όταν η θέση δεν είναι πειστική, αλλά δεν αποκλείεται να ανταποκρίνεται στην αλήθεια, αφού δεν υπάρχει και άλλη αξιόπιστη μαρτυρία που να την καταρρίπτει. Το τελευταίο υποδεικνύεται εμμέσως στην απόφαση της πλειοψηφίας με την αναφορά σε «κενά που υπάρχουν στη μαρτυρία που η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε στο Δικαστήριο, ως προς τα στοιχηματικά δελτία που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου». Τα κενά αυτά δεν επέτρεπαν τη θετική διάψευση της εκδοχής του Εφεσίβλητου. Σε τέτοιες περιπτώσεις η εκδοχή της υπεράσπισης δεν γίνεται αποδεχτή και απορρίπτεται, πλην όμως δικαιολογείται το Δικαστήριο να μην αποκλείει να είναι αληθής και επομένως να διατηρεί αμφιβολίες σε σχέση με αυτό που, αν η εκδοχή διαφαινόταν ψευδής, θα αποδεικνυόταν. Επομένως, η απόρριψη της εκδοχής του Εφεσίβλητου ως προς την προέλευση των χρημάτων; δεν επέβαλε το συμπέρασμα ότι αυτά δεν ήταν εισπράξεις από στοιχήματα και ούτε βέβαια ότι ήταν εισπράξεις σχετιζόμενες με την προμήθεια ναρκωτικών.» Το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Η εκδοχή του κατηγορουμένου ως προς τους λόγους που κατείχε τα αντικείμενα ήταν επειδή αυτά του χρησιμεύουν για τις καθημερινές του δραστηριότητες όπως είναι το κόψιμο των ξύλων και το τάισμα των σκυλιών του. Είναι για το λόγο αυτό που τα έχει πάντοτε φυλαγμένα στο όχημα του. Αυτή η εκδοχή πέραν του γεγονότος ότι συνάδει με την κοινή λογική και δεν μπορεί να αποκλεισθεί, κάτι με το οποίο εξάλλου συμφώνησαν και οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής επί τούτου (με την διευκρίνιση όμως ότι δεν μπορούν τα εν λόγω εργαλεία να μεταφέρονται κατά τις βραδινές ώρες) δεν υπάρχει καμία αντίθετη θέση ή αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής που να την καταρρίπτει. Τουναντίον, ο κατηγορούμενος ανακόπηκε από την Αστυνομία όταν αυτός βρισκόταν σε χωράφι, δηλαδή σε χώρο όπου η παρουσία του εκεί δεν μπορούσε να συσχετιστεί με διάρρηξη και όχι ακριβώς έξω από οποιαδήποτε οικία αλλά ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι γινόταν οποιαδήποτε προσπάθεια εκ μέρους του να διαρρήξει οποιαδήποτε οικία. Επίσης, τα αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν στην κατοχή του αποτελεί κοινό τόπο ότι ο πρώτος λόγος ύπαρξης τους αποτελεί η νόμιμη χρήση τους και ο σκοπός για τον οποίο έχουν κατασκευαστεί και απλά δυνητικά ως εκ της μορφής τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως εργαλεία για την διάπραξη διαρρήξεων ενώ δε κάποια αντικείμενα δεν χρησιμεύουν καν για την διάπραξη διαρρήξεων όπως είναι το μικρό φτυάρι και το μικρό τσαπί. Επίσης ούτε μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι ο ίδιος πάντοτε τα είχε στην κατοχή του σε σημείο μάλιστα που ανακόπηκε δύο φορές από την Αστυνομία να τα κατέχει βράδυ χωρίς όμως να κατηγορηθεί, γεγονός το οποίο έχει παραμείνει αναντίλεκτο από την κατηγορούσα αρχή. Όλα τα πιο πάνω είναι δεδομένα και στοιχεία τα οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποκλείσουν την δική του εκδοχή, αντίθετα θα έλεγα την ενδυναμώνουν. Παρά το γεγονός ότι η μαρτυρία του δεν έγινε πειστική, ως προς τους λόγους που βρισκόταν στο συγκεκριμένο σημείο, εντούτοις δεν επιτρέπουν τη θετική διάψευση της εκδοχής του κατηγορουμένου ως προς τους λόγους που κατείχε τα αντικείμενα. Εξάλλου το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε ψεύδη ως προς το πιο πάνω ζήτημα δεν μπορεί να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ενοχής του. Και τούτο γιατί αυτό δεν έχει σχέση με το ουσιώδες επίδικο ζήτημα δηλαδή ως προς το λόγο που ο ίδιος κατείχε τα εργαλεία Όπως αναγνωρίστηκε μέσω της νομολογίας (Χαραλάμπους Χριστάκης Π. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 259) η προσφυγή στο ψεύδος δεν σημαίνει απαραίτητα και άνευ άλλου ότι αυτή έγινε με αποκλειστικό σκοπό να μην αποκαλυφθεί η ενοχή του κατηγορουμένου στο υπό εκδίκαση αδίκημα αλλά μπορεί να συνδέεται για άλλο λόγο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύχτας βασίζεται στο άρθρο 296(γ) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «296. Όποιος ενδέχεται να βρεθεί κάτω από οποιεσδήποτε από τις ακόλουθες περιστάσεις, δηλαδή - (Υ) έχει οτην κατοχή του διαρρηκτικό όργανο κατά την διάρκεια νύχτας; χωρίς νόμιμη δικαιολογία γι' αυτό, της οποίας φέρει και το βάρος απόδειξης είναι ένοχος κακουργήματος...» Διαρρηκτικό όργανο θεωρείται οποιοδήποτε όργανο το οποίο από τη φύση του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς διάρρηξης παρά το ότι η συνήθης χρήση του είναι για νόμιμο σκοπό (Archbold 35th ed. par. 1851). Όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και το βάρος απόδειξης διαφωτιστικά είναι τα όσα αναφέρονται στην R ν. Patterson
(1962)1 All E.R 340: «It seems to the court that, in the first instance, the prosecution must prove that the prisoner was found in possession by night of either an implement which can properly be described as one of those specifically named in the section, or of an implement capable in fact of being used as a housebreaking implement from its common though not exclusive use for that purpose or from the particular circumstances of the case in question. Once possession of such an implement has been shown, the burden shifts to the prisoner to prove on the balance of probabilities that there was lawful excuse for his possession of the implement at the time and place in question. » Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση αναφέρεται ότι για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω αδικήματος δεν απαιτείται να αποδειχθεί από την κατηγορούσα αρχή και το ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να χρησιμοποιήσει το διαρρηκτικό όργανο για σκοπούς διάρρηξης. Όσον δε αφορά την κατοχή αυτή έχει την έννοια της φυσικής κατοχής (Archbold 35th ed. par. 1851). Στρεφόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, μέσω των ευρημάτων του Δικαστηρίου, ότι τα εργαλεία που ανευρέθηκαν εντός του οχήματος του κατηγορουμένου αποτελούν εργαλεία, τα οποία από τη φύση τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς διάρρηξης. Πέραν του γεγονότος ότι ένα τέτοιο γεγονός δεν τελεί ιδιαίτερα υπό αμφισβήτηση από την Υπεράσπιση ο Μ.Κ 2, κατά τη μαρτυρία του, ανάφερε ότι τα εν λόγω εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν τέτοια. Επίσης αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αφενός τα κατείχε και αφετέρου εν καιρό νυκτός (ώρα 12.20). Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφ. 154 "νύχτα" ή "κατά τη διάρκεια νύχτας" σημαίνει το χρονικό διάστημα μεταξύ των ωρών έξι και μισή το βράδυ και έξι και μισή το πρωί. Από τη στιγμή που πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος το βάρος απόδειξης μετατίθεται πλέον στον κατηγορούμενο να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι υπήρχε νόμιμη δικαιολογία για την κατοχή των εν λόγω αντικειμένων. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου ότι η εκδοχή του κατηγορουμένου δεν αποκλείεται να ανταποκρίνεται στην αλήθεια μου δημιουργείται, τουλάχιστον, υποβόσκουσα αμφιβολία (lurking doubt) (Munteanu Alexandru Nicolae v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459) κατά πόσο ο κατηγορούμενος είχε στη κατοχή του τα εν λόγω εργαλεία για σκοπούς διάρρηξης. Καταλήγω ότι δεν υπάρχει ασφαλές έρεισμα για την καταδίκη του κατηγορουμένου. Συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ).............. Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο