Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μαρίνου, Αρ. Υπόθεσης: 11135/2020, 24/5/2022

(2)(δ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, στην οποία δήλωσε μη παραδοχή με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος, στις 9/2/2020, στην οδό Κ. Παλαιολόγου, στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, στάθμευσε το μηχανοκίνητο του όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX21, παραλείποντας να συμμορφωθεί σε σήμανση που χαράχτηκε από την αρμόδια αρχή στην πιο πάνω Λεωφόρο, δηλαδή στάθμευσε το πιο πάνω όχημα στην πιο πάνω λεωφόρο η οποία ήτο σεσημασμένη κατά μήκος της με διπλή κίτρινη γραμμή. Μαρτυρία Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον αστυφύλακα XXXXX XXXXX Αντωνίου (στο εξής «o ΜΚ1»). ΜΚ1 Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ1,την συγκεκριμένη ημέρα βρισκόταν σε περιπολία και έλαβε οδηγίες να μεταβεί στην οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου για να προβεί σε καταγγελίες οχημάτων που είχαν σταθμεύσει παράνομα. Ανέφερε ότι, μαζί με άλλα οχήματα, βρήκε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX21 σταθμευμένο σε σημείο που βρισκόταν χαραγμένη επί της ασφάλτου διπλή κίτρινη γραμμή. Ως εκ τούτου εξέδωσε εξώδικο πρόστιμο το οποίο τοποθέτησε επί του αυτοκινήτου. Το εξώδικο δεν είχε πληρωθεί εντός της καθορισμένης από το νόμο προθεσμίας. Στις 6/5/2020 και περί ώρα 13:00 πληροφόρησε τον ιδιοκτήτη του ως άνω οχήματος (Κατηγορούμενο) για το αδίκημα και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ο τελευταίος απάντησε «τι να πω, φταίω». Κατηγορούμενος Στη συνέχεια, αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, εξήγησε στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματα του και τον κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως και ανέφερε τη θέση του για την καταγγελία που ήταν: (μεταφέρεται αυτολεξεί) «Ότι δεν εμπόδιζε το αυτοκίνητο, ήταν τόπος που επιτρεπόταν η στάθμευση και ήταν η κακή ημέρα που ήταν, και νερά είχε, και ημέρα του Χειμώνα, που εβιάζετουν ο καθένας να πάει σπίτι του όπως εβιάζουμουν τζιαί εγώ να πάω. Ψούμνισα, έπιασα κάτι να πάω σπίτι μου. Όπως έφυγα, ήβρα την ταπελούα πάνω στο γυαλί του αυτοκινήτου.» Κατά την αντεξέταση αρνήθηκε ότι υπήρχε κίτρινη γραμμή στο σημείο που στάθμευσε. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic

(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου

(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110). Σύμφωνα με το άρθρο 58

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984: «Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: ... (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 των πιο πάνω κανονισμών: «σήμα τροχαίας» ορίζεται ως «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένο ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν προς μετάδοσις εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένων επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Επιπρόσθετα, το άρθρο 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας όπως δημοσιεύεται από τον Έφορο, αναφέρεται ότι όπου υπάρχει συνεχής διπλή ή μονή κίτρινη γραμμή στην άκρη του οδοστρώματος απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση. Τέλος, το άρθρο 72 της ΚΔΠ 66/1984, προνοούσε κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος ότι ο παραβάτης οποιασδήποτε διάταξης των Κανονισμών, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από την σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη

(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Ο ΜΚ1 μου άφησε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν από σαφήνεια, αμεσότητα και φυσικότητα. Φαινόταν ότι θυμόταν τα γεγονότα που περιβάλουν την καταγγελία αφού παρέθεσε τρόπο ανεπιτήδευτο διάφορες λεπτομέρειες σε σχέση με αυτά, όπως τον λόγο που είχε μεταβεί στο σημείο για να προβεί σε καταγγελίες οχημάτων. Ο ΜΚ1 δεν μου άφησε καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και ότι τα όσα ανέφερε ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έχει αφήσει καλή εντύπωση. Οι απαντήσεις που έδινε δεν ήταν ούτε άμεσες ούτε σαφείς. Καίτοι σταθερός στη θέση του ότι δεν υπήρχε κίτρινη γραμμή στο σημείο που στάθμευσε, ανέφερε συνεχώς πράγματα άσχετα με την υπόθεση, σε μια προσπάθεια που δημιουργούσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να προκαλέσει συμπάθεια. Προσπαθούσε να δώσει έμφαση στο γεγονός ότι είναι χαμηλοσυνταξιούχος και ότι μετέβηκε στην λαϊκή αγορά, και δη λίγο πριν το κλείσιμο της, για να ψωνίσει φθηνά προϊόντα. Ανέφερε το κρύο, τα νερά και ότι βιαζόταν να πάει σπίτι, όλα αυτά χωρίς να σχετίζονται με τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Επιπλέον, όπως ανέφερε ο ΜΚ1, όταν πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο ο τελευταίος απάντησε «τι να πω, φταίω». Ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό αυτό κατά την αντεξέταση, αλλά ούτε τον διέψευσε με τη μαρτυρία του. Η παράλειψη του αυτή δεν μπορεί παρά να δημιουργήσει ερωτηματικά σε σχέση με τις θέσεις του Κατηγορούμενου. Το λιγότερο που θα αναμενόταν θα ήταν να αντιδράσει διαφωνώντας σε περίπτωση που ο πιο πάνω ισχυρισμός ήταν ψευδής. Ευρήματα Με βάσει τις θέσεις των δύο πλευρών, αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου XXXXX21 και ότι κατά τον επίδικο χρόνο το είχε σταθμεύσει στην συγκεκριμένη περιοχή. Αποτελεί επίσης μη αμφισβητούμενο γεγονός, ότι ο ΜΚ1, στις 9/2/2020 και ώρα 15:53 προέβη σε καταγγελία του πιο πάνω οχήματος για παραβίαση σήματος τροχαίας και συγκεκριμένα για στάθμευση σε σημείο που βρισκόταν διπλή κίτρινη γραμμή στην οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στη Λευκωσία. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο εντός της καθορισμένης από τον νόμο προθεσμίας. Το τι αποτελεί επίδικο γεγονός, είναι το κατά πόσον στο σημείο που είχε σταθμεύσει ο Κατηγορούμενος υπήρχε όντως διπλή κίτρινη γραμμή. Της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας δεδομένης, καταλήγω σε εύρημα ότι στο σημείο που είχε σταθμεύσει ο Κατηγορούμενος το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX21, υπήρχε όντως διπλή κίτρινη γραμμή. Κατάληξη Σύμφωνα με τα πιο πάνω ευρήματα κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο