Δήμος Λευκωσίας ν. Φυρίλλας, Αρ. Υπόθεσης: 4287/2021, 25/5/2022

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος, στις 03/07/2020 εντός των ορίων του Δήμου Λευκωσίας, ενώ είχε τον έλεγχο ή την ευθύνη του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX57, παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας που τοποθετήθηκε από την αρμόδια αρχή, δηλαδή στάθμευσε το πιο πάνω αυτοκίνητο σε χώρο στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων. Ο Κατηγορούμενος καταχώρησε απάντηση μη παραδοχής, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Παραδεκτά γεγονότα Κατά την έναρξη της ακρόασης, δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν τα εξής ως παραδεκτά γεγονότα. · Η καταγγελία του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX57, έγινε στην οδό Κατσώνη εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας. · Κατά τις 03/07/2020, ο Κατηγορούμενος XXXXX Φυρίλλας, ήταν το πρόσωπο που στάθμευσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX57 στο συγκεκριμένο σημείο, όπου καταγγέλθηκε. · Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX57 κατά τις 03/07/2020, ήταν ιδιοκτησίας της πρώην συζύγου του Κατηγορούμενου αλλά ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που είχε τον έλεγχο του και ο οδηγός που το στάθμευσε στο συγκεκριμένο σημείο. · Τη συγκεκριμένη μέρα, έγινε καταγγελία του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX57, από τον τροχονόμο XXXXX XXXXX Γεωργίου του Δήμου Λευκωσίας, επί το ότι ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων. · Εκδόθηκε εξώδικο για το ποσό των €85, το οποίο παρέμεινε απλήρωτο. · Στο συγκεκριμένο σημείο, είναι παραδεκτό ότι ο Δήμος Λευκωσίας έχει ορίσει τον χώρο αυτόν ως χώρο στάθμευσης αναπηρικών οχημάτων, οχημάτων που εξυπηρετούν άτομα με αναπηρία. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε δύο Μάρτυρες Κατηγορίας. Τον ειδικό αστυφύλακα με αριθμό XXXXX XXXXX Ονησιφόρου (στο εξής ο ΜΚ1) και τον τροχονόμο με αριθμό XXXXX XXXXX Γεωργίου (στο εξής ο ΜΚ2). Ο ΜΚ 1, ανέφερε ότι είναι ειδικός αστυφύλακας Δημοτικής Υπηρεσίας του Δήμου Λευκωσίας και ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο στις 12/01/2021 για το αδίκημα, αναφέροντάς του ότι το ποσό του εξώδικου προστίμου ανήλθε στα €127,50 εφόσον παρήλθε ένας μήνας από την καταγγελία, και ο Κατηγορούμενος του απάντησε, «θέλω να πάω Δικαστήριο». Ο ΜΚ 2, ανέφερε ότι είναι τροχονόμος του Δήμου Λευκωσίας και κατά την ημερομηνία που έγινε η καταγγελία του οχήματος, περιπολούσε στην περιοχή της Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση και στις παρόδους της, μια εκ των οποίων είναι και η οδός Λάμπρου Κατσώνη, στην οποία βρήκε σταθμευμένο το ως άνω όχημα. Πιο συγκεκριμένα, ενώ κινείτο στην Λεωφόρο Κυριάκου Μάτση, πρόσεξε στο τέλος της οδού Λάμπρου Κατσώνη προς Κυριάκου Μάτση, ότι υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα στις θέσεις που ελέγχονται με περιορισμό 60 λεπτών και υπήρχε και ένα όχημα κάτω από την ταμπέλα με το σήμα για αναπηρικά οχήματα. Ως ανέφερε, στο σημείο που βρέθηκε σταθμευμένο το όχημα του Κατηγορούμενου, δεν υπήρχε σήμανση οδοστρώματος που να καθορίζει τον συγκεκριμένο χώρο ως χώρο στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες. Υπήρχε όμως πινακίδα σε μεταλλικό πάσσαλο με σχετική σήμανση. Κατά την αντεξέταση, ο Κατηγορούμενος υπέβαλε στον ΜΚ2 ότι, στις 06/07/2020 υπέβαλλε γραπτό παράπονο στον Δήμο (Τεκμήριο προς αναγνώριση Α το οποίο στη συνέχεια κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1) σε σχέση με την καταγγελία, γεγονός με το οποίο ο ΜΚ2 συμφώνησε αλλά δεν γνώριζε κατά πόσον είχε απαντηθεί το παράπονο. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσής της Κατηγορούσας Αρχής, το Δικαστήριο έκρινε τον Κατηγορούμενο εκ πρώτης όψεως ένοχο και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του κλήθηκε σε απολογία, όπου επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Κατέθεσε ως Έγγραφο Α γραπτή δήλωση που ετοίμασε. Σύμφωνα με τη γραπτή του δήλωση, στις 03/07/2020, είχε τον έλεγχο του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX57 και στάθμευσε στην οδό Κοτσώνη. Όταν στάθμευσε, δεν υπήρχε ορατή κάθετη πινακίδα που να ορίζει ότι ο χώρος στάθμευσης ήταν για οχήματα ατόμων με αναπηρίες, ούτε οριζόντια σήμανση στην άσφαλτο με χρώμα μπλε και σήμα αναπήρων με χρώμα άσπρο. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι ο συγκεκριμένος ήταν χώρος για στάθμευση αναπήρων. Η μοναδική σήμανση που υπήρχε, ήταν η διαγράμμιση που όριζε τους χώρους στάθμευσης και η μόνη ορατή πινακίδα όριζε ότι επιτρεπόταν η στάθμευση για 60 λεπτά. Όπως ανέφερε, υπήρχαν τρεις θέσεις και στάθμευσε πίσω από ένα όχημα, αφήνοντας μια θέση κενή ανάμεσα στα δύο οχήματα. Επέστρεψε μετά από 45 λεπτά περίπου και διαπίστωσε ότι υπήρχε εξώδικο στο όχημά του, ενώ για πρώτη φορά πρόσεξε πινακίδα που όριζε τον χώρο στάθμευσης για οχήματα ατόμων με αναπηρίες. Η εν λόγω πινακίδα αποκαλύφθηκε, αφού στο μεσοδιάστημα κάποιος κλάδεψε τα κλαδιά του παρακείμενου δέντρου, τα οποία προηγουμένως απέκρυβαν την πινακίδα. Μετά από τρεις ημέρες, απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 1) στον Δήμο Λευκωσίας με την οποία παραπονέθηκε για την απουσία προβλεπόμενης σήμανσης, αλλά και για το δέντρο που απέκρυβε την πινακίδα. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic

(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου

(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110). Σύμφωνα με το άρθρο 58

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984: «Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: ... (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 των πιο πάνω κανονισμών: «σήμα τροχαίας» ορίζεται ως «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένο ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν προς μετάδοσις εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένων επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Επιπρόσθετα, το άρθρο 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας όπως δημοσιεύεται από τον Έφορο, αναφέρεται ότι όπου υπάρχει σήμανση για χώρο στάθμευσης οχημάτων για άτομα με αναπηρίες απαγορεύεται η στάση ή στάθμευση στα υπόλοιπα οχήματα. Τέλος, το άρθρο 72 της ΚΔΠ 66/1984, προνοούσε κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος ότι ο παραβάτης οποιασδήποτε διάταξης των Κανονισμών, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από την σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη

(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε. Εξάλλου και οι δύο μάρτυρες μου άφησαν θετική εντύπωση αφού απαντούσαν με τρόπο σαφή και φυσικό. Οι δύο μάρτυρες κατηγορίας δεν μου άφησαν καμία αμφιβολία ότι τα όσα ανέφεραν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Ο Κατηγορούμενος μου άφησε επίσης θετική εντύπωση. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και δεν είχε κλονιστεί η αξιοπιστία του κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο ισχυρισμός του ότι, όταν είχε σταθμεύσει στο συγκεκριμένο σημείο, η πινακίδα με το σήμα τροχαίας που καθόριζε ότι η στάθμευση επιτρεπόταν μόνο σε οχήματα ατόμων με αναπηρίες, δεν αντικρούστηκε με οποιαδήποτε μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή. Αυτό, παρά το γεγονός ότι στην επιστολή με την οποία υπέβαλε το παράπονο του στον Δήμο Λευκωσίας (Τεκμήριο 1), είχε αναφέρει ρητά τη θέση του αυτή. Περαιτέρω, η συγκεκριμένη επιστολή είχε υποδειχτεί στον ΜΚ2 κατά το στάδιο της αντεξέτασης, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στην Κατηγορούσα αρχή, να αντικρούσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό. Ευρήματα Σύμφωνα με τις θέσεις των δύο πλευρών, αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX57, και ότι κατά τον επίδικο χρόνο το είχε σταθμεύσει στο συγκεκριμένο σημείο, το οποίο ο Δήμος Λευκωσίας είχε ορίσει ως χώρο στάθμευσης αποκλειστικά για οχήματα ατόμων με αναπηρίες. Είναι επίσης παραδεκτό ότι ο ΜΚ2 κατήγγειλε τον οδηγό του ως άνω οχήματος, εκδίδοντας σχετικό εξώδικο πρόστιμο, το οποίο παρέμεινε απλήρωτο κατ' επιλογή του Κατηγορουμένου. Το τι αμφισβητείται, είναι το κατά πόσον υπήρχε εμφανής σήμανση που καθόριζε τον συγκεκριμένο ως χώρο στάθμευσης αποκλειστικά για οχήματα ατόμων με αναπηρίες. Ο ΜΚ2 κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι δεν υπήρχε επί του οδοστρώματος σχετική σήμανση. Σε υπόδειξη κατά την επανεξέταση ότι στο Τεκμήριο 2 (το οποίο είναι φωτογραφία του σημείου που υπέδειξε ο Κατηγορούμενος στον ΜΚ2 κατά την αντεξέταση) φαίνεται κάποια σήμανση επί του οδοστρώματος, ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει με βεβαιότητα τι σήμανση ήταν αυτή. ΟΜΚ2 ανέφερε επίσης ότι κατά τον χρόνο που είχε καταγγείλει τον Κατηγορούμενο, η σήμανση επί της πινακίδας που υπήρχε ήταν εμφανής. Το γεγονός αυτό ο Κατηγορούμενος δεν το αμφισβήτησε. Η θέση του Κατηγορουμένου ήταν ότι, προηγουμένως, όταν είχε σταθμεύσει στο σημείο, η πινακίδα καλυπτόταν από κλαδιά δέντρου, ενώ όταν είχε επιστρέψει στον χώρο η πινακίδα ήταν πλέον ορατή, αφού ενδεχομένως κάποιος είχε στο μεταξύ κλαδέψει τα κλαδιά. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου επί του συγκεκριμένου σημείου δεν αντικρούστηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία της Κατηγορούσας αρχής. Συνακόλουθα, με δεδομένη και την ως άνω αξιολόγηση μαρτυρίας, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι, κατά τον χρόνο που είχε σταθμεύσει ο Κατηγορούμενος στο συγκεκριμένο σημείο, υπήρχε ορατό σήμα τροχαίας που να απαγορεύει την στάθμευση σε οχήματα άλλα από οχήματα ατόμων με αναπηρίες. Το γεγονός αυτό οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας την ενοχή του Κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο