Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9308/2017, 2/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B79 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9308/2017 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας -και-
- XXXXX Αντωνίου
- Radiostage Company Limited Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 2/5/
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Ε. Θεοδότου Για Κατηγορούμενους: Ο κ. Α. Αρτεμίου Κατηγορούμενη 1 παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι, από κοινού, αντιμετωπίζουν 2 κατηγορίες (1η και 2η κατηγορία), οι οποίες αφορούν το αδίκημα της προσβολής υφιστάμενου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, κατά παράβαση προνοιών του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου, Ν.59(Ι)/76 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος»). Αυτό το οποίο αποδίδεται στους κατηγορούμενους, με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, είναι ότι την 7 και 8.2.17, αντιστοίχως, εν γνώσει τους προέβησαν σε δημόσια εκτέλεση μουσικών έργων, η οποία ενέχει προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλαδή προέβησαν σε δημόσια μετάδοση τραγουδιών, μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού "ASTRA" (στο εξής καλούμενος ο «Astra»), χωρίς την άδεια του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης και Προστασίας των Δικαιωμάτων των Παραγωγών Υλικών Φορέων Ήχου και Εικόνας εμπορευόμενου ως «GRAMMO») (στο εξής καλούμενος «ο GRAMMO»), δικαιούχου των πνευματικών δικαιωμάτων των τραγουδιών. Οι κατηγορούμενοι δήλωσαν τη μη παραδοχή τους, οπόταν διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Αποτελεί κοινό τόπο των μερών ότι ο GRAMMO αποτελεί ελληνική μη κερδοσκοπική εταιρεία, η οποία εκπροσωπεί το σύνολο του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου των εταιρειών-μελών του στην Ελλάδα. Ο Astra είναι Ραδιοφωνικός σταθμός, Παγκύπριας εμβέλειας ενημερωτικού, ψυχαγωγικού και μουσικού περιεχομένου. Εκπέμπει μέσω της συχνότητας 92.8 ΜΗz. Έχει δε λάβει την απαιτούμενη από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης άδεια λειτουργίας ως προνοείται από την κείμενη νομοθεσία. Η 1η κατηγορούμενη ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, μία εκ των 3 διευθυντών της 2ης κατηγορούμενης. Τα πιο πάνω αποτελούν ταυτόχρονα και μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Αποτελεί, συνοπτικά, εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ότι o Grammo εκπροσωπεί, δυνάμει συμφωνίας ανάθεσης με τα μέλη του, τους παραγωγούς ήχου, δηλαδή τις δισκογραφικές εταιρείες για το σύνολο του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου. Ο Grammo με σκοπό την συλλογική διαχείριση και προστασία των δικαιωμάτων των μελών του έχει εξουσιοδοτηθεί από αυτούς, μεταξύ άλλων, να διαχειρίζεται τα πνευματικά τους δικαιώματα τα οποία προστατεύονται από το Νόμο και να χορηγεί άδειες χρήσης στους χρήστες έναντι αμοιβής. Ο Astra κατά τον επίδικο χρόνο αναπαρήγαγε δημόσια μουσική στο κοινό χωρίς να λάβει από τον Grammo την απαραίτητη άδεια με αποτέλεσμα να παραβιάζονται τα πνευματικά δικαιώματα των μελών της. Από την άλλη αποτελεί, συνοπτικά, θέση των κατηγορουμένων ότι ουδεμία σχέση έχουν είτε άμεση είτε έμμεση με τον Astra. Επίσης, είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου προσκομισθείσα μαρτυρία δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ως αυτά θα παρατεθούν κατωτέρω. Προς απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν 8 μάρτυρες, η Α/Αστυφύλακας XXXXX XXXXX Ανδρέου (Μ.Κ 1), η XXXXX Πρέντζα (Μ.Κ 2), η XXXXX Φωσκόλου (Μ.Κ 3), η XXXXX Ιωάννου (Μ.Κ 4), ο XXXXX Mπουλιτσάκης (Μ.Κ 5), η XXXXX Κετώνη (Μ.Κ 6) η XXXXX Ψαρά (Μ.Κ 7) και ο XXXXX Μπαμπέτας (Μ.Κ 8). Αφού το Δικαστήριο κάλεσε σε απολογία τους κατηγορουμένους, η 2η κατηγορούμενη αποφάσισε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση κλητεύοντας από κοινού και ένα μάρτυρα υπεράσπισης, την XXXXX Αρκαδίου (Μ.Υ 2). ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Μ.Κ 1 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 1). Ήταν το πρόσωπο που στις 23.5.17 έλαβε γραπτό παράπονο (Τεκμήριο 4) από την εταιρεία BESIN VENTURES LTD (στο εξής καλούμενη «η Besin») και που αφορούσε τη μη πληρωμή πνευματικών δικαιωμάτων στην εταιρεία τους από την εταιρεία RADIO STAGE (TV) CO. LIMITED (ASTRA RADIO). Κατόπιν εξετάσεως της, διαπίστωσε ότι μια εκ των διευθυντών της πιο πάνω εταιρείας είναι η 1η κατηγορούμενη. Την 31.5.17 της έλαβε ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 15) και ακολούθως την κατηγόρησε και γραπτώς (Τεκμήριο 16). Επιπρόσθετα, έλαβε κατάθεση (Τεκμήριο 14) από την Μ.Κ 2, διευθύντρια της BESIN. Αντεξεταζόμενη, ανάφερε ότι όπως πληροφορήθηκε η Besin ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αντιπρόσωπος του GRAMMO στην Κύπρο. Η Μ.Κ 2 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, την γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 14). Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, η εν λόγω εταιρεία εκπροσωπεί τον GRAMMO στην Κύπρο. Την 14.1.16 απέστειλε στον Astra, o oποίος εκροσωπείτο από την 2η κατηγορούμενη, διαμέσου κάποιας XXXXX Τύλληρου (Διευθύντριας του σταθμού), τα ενημερωτικά έντυπα του GRAMMO καθώς και το αμοιβολόγιο του. Ακολούθησε μεταξύ τους συνάντηση όπου συμφώνησαν να αποσταλούν οι σχετικές τιμολογήσεις και συμβόλαια προς τον Astra. Μέχρι σήμερα η πιο πάνω εταιρεία δεν έχει λάβει την απαιτούμενη άδεια από τον GRAMMO για τη χρήση ηχογραφημάτων που μεταδίδονται από τον ραδιοσταθμό προς το κοινό, δηλαδή σε δημόσια εκτέλεση. Επεσύναψε σχετικό παράρτημα (Τεκμήριο 13) με τις καταγραμμένες μεταδόσεις τραγουδιών του εν λόγω ραδιοσταθμού κατά τις επίδικες ημερομηνίες του κατηγορητηρίου. Ανάφερε προφορικά ότι είχε ενημερωθεί από τον GRAMMO ότι ο Astra μετέδιδε δημόσια ηχογραφήματα, που εμπίπτει στους δικαιούχους πνευματικών δικαιωμάτων τους οποίους εκπροσωπεί, χωρίς να λάβει την σχετική άδεια του. Η ίδια ακολούθως επικοινώνησε με τον Astra ζητώντας να μιλήσει με κάποιο αρμόδιο άτομο. Την παρέπεμψαν σε κάποια XXXXX Τύλληρου, όπου και διευθέτησε συνάντηση μαζί της. Αφού την ενημέρωσε ποιος είναι ο Grammo και ποιους εκπροσωπεί, συμφώνησαν όπως ο GRAMMO προχωρήσει με τιμολόγηση ούτως ώστε να χορηγηθεί στον Astra η σχετική άδεια χρήσης. Αντεξεταζόμενη, ανάφερε ότι η Besin είναι συνεργάτης του GRAMMO. Τα τιμολόγια και οι συμβάσεις ετοιμάζονται από τoν GRAMMO, ενώ καθήκον της Besin είναι να προβαίνει στις σχετικές ενημερώσεις προς τους Κύπριους χρήστες των πνευματικών δικαιωμάτων των μελών του Grammo. Η Μ.Κ 3, δικηγόρος και Γενική Διευθύντρια του GRAMMO, αναγνώρισε και υιοθέτησε το παράπονο (Τεκμήριο 4), που συνέταξε και απέστειλε η ίδια στην Αστυνομία εναντίον των κατηγορουμένων. Σύμφωνα με αυτό ο GRAMMO έχει διορίσει πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του στην Κύπρο την Besin. Σύμφωνα με τον Νόμο, οι δικαιούχοι πνευματικής ιδιοκτησίας επί ηχογραφήσεων, δηλαδή οι δισκογραφικές εταιρείες, έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν, μεταξύ άλλων, την άμεση ή έμμεση αναπαραγωγή ολόκληρου ή μέρος των ηχογραφήσεων, τη ραδιοτηλεοπτική εκπομπή, την παρουσίαση στο κοινό μέσω δορυφόρου ή μέσω καλωδιακής αναμετάδοσης καθώς και το δικαίωμα να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό. Ο GRAMMO για την προστασία των δικαιωμάτων των μελών του είναι εξουσιοδοτημένος να συνάπτει συμβάσεις με τους χρήστες για τους όρους εκμετάλλευσης των έργων τους, τον καθορισμό της οφειλόμενης αμοιβής, καθώς και να προβαίνει σε κάθε νόμιμη ενέργεια για την προστασία των δικαιωμάτων τους. Επίσης διαχειρίζεται, εκ μέρους των μελών του στην Κυπριακή Δημοκρατία τα δικαιώματα τους και χορηγεί τις σχετικές άδειες έναντι καθορισμένης και δίκαιας αμοιβής. Ο Astra ήταν η θέση της ότι δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια για την έκδοση από τον GRAMMO της απαραίτητης άδειας ώστε να δικαιούται να αναπαράγει δημόσια μουσική, τα πνευματικά δικαιώματα της οποίας προστατεύει ο GRAMMO. Στις 14.1.16 η Besin επικοινώνησε με την Οικονομική Διευθύντρια του σταθμού κα Τύλληρου, στην οποία απέστειλε όλα τα απαραίτητα έγγραφα και ενημερωτικά στοιχεία του GRAMMO. Επακολούθησε σειρά συναντήσεων και τηλεφωνικών συνομιλιών μεταξύ τους, το αποτέλεσμα των οποίων ήταν να καταλήξουν σε προφορική συμφωνία. Για τον λόγο αυτό στις 14.7.16 η Μ.Κ 2 της απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα με προσχέδιο συμφωνητικού εγγράφου και πιστωτικό τιμολόγιο. Ενώ ο GRAMMO ανέμενε την υπογραφή της σχετικής σύμβασης και την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού, όλοι οι υπεύθυνοι του Astra εξαφανίστηκαν. Ακολούθως εμφανίστηκε ο νομικός τους σύμβουλος ο οποίος αρνήθηκε την καταβολή των οφειλόμενων ποσών προς τoν GRAMMO. Ο Astra συνεχώς και αδιαλείπτως μέχρι και σήμερα εκπέμπει ραδιοφωνικός τραγούδια, πλην όμως παρανόμως, αφού ο GRAMMO δεν του έχει χορηγήσει άδεια για να τα μεταδίδει δημόσια. Κατέθεσε, επιπρόσθετα, τις συμβάσεις (Τεκμήριο 24 έως 42) που η GRAMMO κατάρτισε με τις εταιρείες παραγωγών ήχου, δηλαδή με τα μέλη της των οποίων ανήκουν τα τραγούδια (Τεκμήριο 13) που ο Astra μετέδωσε δημόσια. Αντεξεταζόμενη, αρνήθηκε ότι το παράπονο της υποβλήθηκε εναντίον άλλων προσώπων και όχι εναντίον των κατηγορουμένων. Αρνήθηκε, περαιτέρω, ότι ο Astra ουδεμία σχέση έχει με τη 2η κατηγορούμενη και ότι ουδέποτε οι κατηγορούμενοι ζήτησαν την έκδοση οποιουδήποτε πιστωτικού τιμολογίου ή είχαν διαβουλεύσεις με την BESIN. Διαφώνησε, επίσης, με τη θέση ότι ο GRAMMO ουδέποτε έχει εγγραφεί σε οποιοδήποτε μητρώο της Κυπριακής Δημοκρατίας που σχετίζεται με τη διαχείριση πνευματικών δικαιωμάτων, προσθέτοντας ότι μετά τον επίδικο χρόνο του κατηγορητηρίου συστάθηκε, με βάση τον Νόμο που τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2017, σχετικό μητρώο στο τμήμα του Εφόρου, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα, πλέον, σε μια Κυπριακή εταιρεία, η οποία είναι δικαιούχος πνευματικών δικαιωμάτων, να εγγραφεί σε αυτό. Στην περίπτωση όμως που μία Ευρωπαϊκή εταιρεία είναι δικαιούχος τέτοιων δικαιωμάτων και δραστηριοποιείται στην Κύπρο χωρίς να είναι εγκατεστημένη εκεί, όπως ο Grammo, η μόνη υποχρέωση που έχει είναι να προβεί σε σχετική ανακοίνωση. Ανάφερε ότι, κατά τον επίδικο χρόνο, δεν υπήρχε καμιά υποχρέωση από τον GRAMMO να προβεί σε τέτοια ανακοίνωση διότι αυτός δραστηριοπείτο στην Κυπριακή Δημοκρατία με βάση το Κοινοτικό Δίκαιο. Ανέφερε ότι οι συμφωνίες του GRAMMO με τις δισκογραφικές εταιρείες, οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, βρίσκονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο σε ισχύ εφόσον είχαν ανανεωθεί αυτόματα από τη στιγμή που δεν είχαν καταγγελθεί από οιονδήποτε των συμβαλλομένων. Η Μ.Κ 4 λειτουργός στον κλάδο Διανοητικής, Πνευματικής και Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας του Εφόρου Εταιρειών επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ο GRAMMO υπέβαλε αίτηση στο Μητρώο Συλλογικής Διαχείρισης στις 26.7.
- Εξήγησε όμως ότι το εν λόγω Μητρώο δεν έχει ακόμα καταρτιστεί, λόγω του ότι οι εφαρμοστικοί κανονισμοί βρίσκονται στη Νομική Υπηρεσία για έλεγχο. Η θέση όμως του Τμήματος της, για την οποία και συμβουλεύει αναλόγως τους χρήστες, είναι ότι για τα πνευματικά δικαιώματα που προστατεύονται από το Νόμο θα πρέπει να καταβάλλεται αμοιβή από αυτούς λόγω του ότι αποτελούν περιουσιακό στοιχείο των ιδιοκτητών τους μέσω συμβάσεων που γίνονται μεταξύ των χρηστών δικαιωμάτων και των οργανισμών που εκπροσωπούν τους καλλιτέχνες. Αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι η αίτηση του GRAMMO υπεβλήθη με βάση τον νέο Νόμο του 2017, ενώ τέτοια πρόνοια υπήρχε προηγουμένως στο Νόμο η οποία και καταργήθηκε με την ψήφιση του Νόμου του
- Ο Μ.Κ 5 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 43). Είναι ο μοναδικός μέτοχος και διαχειριστής της εταιρείας με διακριτικό τίτλο "Μedia Inspector". Η εν λόγω εταιρεία αναλαμβάνει, μέσω συμβάσεων τις οποίες υπογράφει με διάφορους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, να καταγράφει μέσω των προγραμμάτων που διαθέτει, τα τραγούδια που μεταδίδουν οι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί στάθμη στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ο GRAMMO, δυνάμει μεταξύ τους σύμβασης (Tεκμήριο 22), ζήτησε από την εν λόγω εταιρεία όπως προβεί σε δειγματολογικές καταγραφές του ραδιοφωνικού προγράμματος του Astra, κατά το χρονικό διάστημα από 07.02.2017 έως και 08.02.
- Ενόψει των πιο πάνω εντολών, η εταιρεία του πραγματοποίησε δειγματοληπτικές καταγραφές τις οποίες και κατέγραψε αναλυτικά στο Τεκμήριο 13 Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ακούγοντας τις εκπομπές τις οποίες και κατέγραψε ουδέποτε άκουσε το όνομα της 2ης κατηγορούμενης, διευκρινίζοντας όμως ότι άκουσε τον διακριτικό τίτλο του σταθμού Astra. Αρνήθηκε ότι η καταγραφή του είναι προϊόν παρεμβολής από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς που εκπέμπουν στις κατεχόμενες περιοχές και ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να ταυτοποίησει με ακρίβεια τα όσα εξέπεμψε ο Astra, κατά τον ουσιώδη χρόνο Η Μ.Κ 6 λειτουργός στον Έφορο Εταιρειών κατέθεσε διάφορα πιστοποιητικά (Τεκμήρια 48- 52) αναφορικά με το ισχύον, κατά τον επίδικο χρόνο, καθεστώς της 2ης κατηγορουμένης. Η Μ.Κ 7 λειτουργός στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου κατέθεσε αντίγραφο της αίτησης (Τεκμήριο 53) που υπέβαλε ο Astra, μέσω της 2ης κατηγορούμενης, όπως της ανανεωθεί και παραχωρηθεί σχετική άδεια για την λειτουργία του. Την εν λόγω αίτηση υπoγράφουν, μεταξύ άλλων, και η 2η κατηγορούμενη. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε με τη θέση ότι με ιδιωτική συμφωνία ένας ιδιοκτήτης εμπορικής επωνυμίας μπορεί να εκχωρήσει το δικαίωμα χρήσης ονόματος ραδιοσταθμού σε άλλη τρίτη εταιρεία χωρίς να είναι απαραίτητο να προσκομισθεί στην εν λόγω Αρχή το αποδεικτικό της εμπορικής επωνυμίας. Ο Μ.Κ 8, δικηγόρος στο επάγγελμα και νομικός σύμβουλος του GRAMMO εξήγησε στο Δικαστήριο ότι το πνευματικό δικαίωμα επί των ηχογραφήσεων είναι ένα άυλο αγαθό. Ανάφερε ότι αγοράζοντας κανείς ένα δίσκο (CD) με σκοπό να ακούσει κάποια τραγούδια δεν του δίνει κανένα άλλο δικαίωμα, πλην να το ακούσει μόνο ιδιωτικά. Όποια δημόσια χρήση του ηχογραφήματος αυτού γίνεται είτε με ραδιοφωνική μετάδοση είτε με τηλεοπτική μετάδοση, ελκύει κάποιες αξιώσεις. Για να μπορείς να επέμβεις στην πνευματική ιδιοκτησία κάποιου, θα πρέπει να πάρεις την άδειά του. Εάν δεν λάβεις την άδεια, επεμβαίνεις παράνομα στο δικαίωμα του. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι η βεβαίωση που αναγράφεται στο Τεκμήριο 8, ισχύει μέχρι τις 31.12.2016 και δεν αφορά τις επίδικες με το κατηγορητήριο ημερομηνίες. Η κατηγορούμενη ανάφερε στην ανώμοτη δήλωση της ότι δεν είχε καμιά εμπλοκή σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ποτέ δεν ήρθε ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου της 2ης κατηγορούμενης οποιονδήποτε ζήτημα που να σχετίζεται με την παραπονούμενη. Εάν ερχόταν ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου ζήτημα για συμφωνία με την παραπονούμενη, η ίδια θα ψήφιζε υπέρ της συμφωνίας. Οι δε συνέπειες εάν καταδικαστεί, θα ήταν καταστροφικές για την ίδια. Η Μ.Υ 1, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους κατηγορουμένους, ανάφερε ότι έλαβε οδηγίες από τους εργοδότες της να προβεί σε έρευνα και να απαντήσει στα ερωτήματα ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της εμπορικής επωνυμίας με το όνομα «ΡΑΔΙΟ ΑΣΤΡΑ» καθώς και αν κάποια XXXXX Τύλληρου ήταν εργαζόμενη στη 2η κατηγορούμενη. Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα κατέθεσε έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 59), στο οποίο αναφέρεται ότι ιδιοκτήτης της πιο πάνω εμπορικής επωνυμίας είναι η εταιρεία «Ε.Α.Ρ.ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΛΙΜΙΤΕΔ ». Σε σχέση με το δεύτερο ερώτημα επικοινώνησε τηλεφωνικώς με το Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπου της ανάφεραν ότι η Ξένια Τύλληρου ήταν εργαζόμενη στη 2η κατηγορούμενη, μεταξύ της περιόδου 01.03.2010 μέχρι 31.08.
- Αντεξεταζόμενη, και αφού της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 53, ανέφερε ότι ουδέποτε το έχει δει και επιβεβαίωσε ότι με βάση τα όσα αναγράφονται σε αυτό, η ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας που δόθηκε στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης σε σχέση με την αίτηση που υπεβλήθη από τον Astra είναι η ηλεκτρονική διεύθυνση της XXXXX Τύλληρου (XXXXX@dialogos.com.cy). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη εν γένει συμπεριφορά τους. Η αξιολόγησή τους θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ., Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ, νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαμπάς v A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1Α.Α.Δ. 820, C & Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401. Για παράδειγμα, ως συνάγεται, μέσα από τις πιο πάνω αποφάσεις, σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν, μεταξύ άλλων, τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο, η πηγή των γνώσεων του στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα όσα κατάθεσε. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις του κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ., υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να αξιολογήσω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της Μ.Κ 1 στην ολότητα της. Η εν λόγω μάρτυρας περιέγραψε στο Δικαστήριο τις ενέργειες τις οποίες η ίδια έχει προβεί στα πλαίσια των αστυνομικών της καθηκόντων. Τα όσα η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε στο Δικαστήριο ουδόλως έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση με αποτέλεσμα η μαρτυρία της να παραμείνει αναντίλεκτη. Υποστηρίζεται δε πλήρως από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια. Η Μ.Κ 2 άφησε στο Δικαστήριο θετικές εντυπώσεις. Η εν λόγω μάρτυρας περιέγραψε στο Δικαστήριο την προσωπική της εμπλοκή σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αλλά και στις ενέργειες που η ίδια είχε προβεί ώστε να χορηγηθεί στον Astra, αφού καταβάλει το σχετικό αντίτιμο στο Grammo, άδεια που να του επιτρέπει την δημόσια μετάδοση των τραγουδιών των μελών του που μετέδιδε στο κοινό μέσω των εκπομπών του. Τα όσα υποστήριξε στο Δικαστήριο επιβεβαιώνονται μέσα από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που η ίδια προσκόμισε και κατάθεσε στο Δικαστήριο. Μία από τις θέσεις της Υπεράσπισης ήταν ότι η XXXXX Τύλληρου ουδεμία σχέση είχε με την 2η κατηγορούμενη και σε καμία περίπτωση το εν λόγω πρόσωπο είχε οποιαδήποτε σχέση με τον Astra, εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εργαζόμενη στο λογιστήριο του ομίλου Dialogos. Με κάθε σεβασμό η θέση αυτή της Υπεράσπισης δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Κ 2 όταν η ίδια πληροφορήθηκε από τον Grammo ότι ο Astra μετέδιδε δημόσια ηχογραφήματα, τα οποία εμπίπτουν στους δικαιούχους πνευματικών δικαιωμάτων τους οποίους ο εν λόγω οργανισμός εκπροσωπεί χωρίς να ληφθεί η σχετική άδεια του τελευταίου, επικοινώνησε με τον Astra ζητώντας να συνομιλήσει με κάποιο αρμόδιο άτομο. Από τον εν λόγω ραδιοσταθμό την παρέπεμψαν στην XXXXX Τύλληρου. Μεταξύ της Μ.Κ 2 και του πιο πάνω προσώπου αντελλάγη ηλεκτρονική αλληλογραφία (Τεκμήρια 10,11,12 και 21), με σκοπό την κατάληξη μεταξύ του Grammo και του Astra σε συμφωνία. Η XXXXX Τύλληρου σε κανένα από τα πιο πάνω ηλεκτρονικά μηνύματα δεν αρνήθηκε ότι η ίδια, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν εκπροσωπούσε τον Astra στις διαπραγματεύσεις με το Grammo. Και όχι μόνο η ίδια δεν το αρνήθηκε είτε άμεσα είτε έμμεσα, αλλά ως επίσης διαπιστώνεται μέσα από το περιεχόμενο των εν λόγω ηλεκτρονικών μηνυμάτων ίδια παρέθεσε στην Μ.Κ 2 όλες τις πληροφορίες και τα στοιχεία που της ζητήθηκαν. Περαιτέρω, σε ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 11) που απέστειλε η XXXXX Τύλληρου υπήρχε και το λογότυπο του Astra κάτω από το όνομα της. Στο εν λόγω πρόσωπο επίσης απεστάλησαν και τα σχετικά τιμολόγια καθώς και το προσχέδιο της συμφωνίας μεταξύ της Grammo και του Άστρα. Επομένως για τους πιο πάνω λόγους η θέση της υπεράσπισης ότι η XXXXX Τύλληρου δεν είχε καμία σχέση με το Astra δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο και επομένως ο εν λόγω Ραδιοφωνικός σταθμός είχε πλήρως ενημερωθεί για τις αξιώσεις του Grammo, διαμέσου της XXXXX Τύλληρου, και το γεγονός αυτό αποτελεί περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου. Εξαιρετικές εντυπώσεις έχω αποκομίσει για την Μ.Κ
- Η εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο να αναφέρει την αλήθεια και αυτό έπραξε. Περιέγραψε στο Δικαστήριο με πλήρη λεπτομέρεια, διαφάνεια καθώς και με πειστικό τρόπο ποιος είναι ο Grammo, ποιους εκπροσωπεί, ποια πνευματικά δικαιώματα προστατεύει καθώς και ποιος είναι ο σκοπός του. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι η εν λόγω μάρτυρας ήταν απόλυτα ειλικρινής και ότι είχε πρόθεση να αποκαλύψει την πραγματική διάσταση των γεγονότων της υπόθεσης. Ήταν απόλυτα σίγουρη, ήρεμη στο εδώλιο και βέβαιη ως προς τις απαντήσεις της. Κατέθεσε με ευθύτητα, αμεσότητα και πειστικότητα σε σχέση με τα διαδραματισθέντα. Η εκδοχή της έχει λογική συνοχή, είναι αληθοφανής και υποστηρίζεται, πλήρως, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια. Η μαρτυρία της παρέμεινε σταθερή και ακλόνητη κατά την αντεξέτασή της και απάντησε χωρίς ενδοιασμούς και αμφιταλαντεύσεις στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν. Δεν έχω εντοπίσει το ο,τιδήποτε το οποίο θα ήταν ικανό ώστε να αλλοιώσει την θετική εικόνα που το Δικαστήριο αποκόμισε για αυτήν. Μέσα από την παράθεση της μαρτυρίας της Μ.Κ 3 η υπεράσπιση αμφισβήτησε, μεταξύ άλλων, το γεγονός ότι η 2η κατηγορούμενη ουδεμία σχέση έχει με τον Astra. Με κάθε σεβασμό προς την Υπεράσπιση ούτε και η θέση της αυτή βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Ως προκύπτει μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Κ 2 η τελευταία απέστειλε, κατόπιν προφορικής συμφωνίας που είχε επιτευχθεί, προς την XXXXX Τύλληρου διάφορα τιμολόγια (Τεκμήριο 21). Τα εν λόγω τιμολόγια εκδόθηκαν στο όνομα της 2ης κατηγορούμενης, εκ μέρους και για λογαριασμό του Astra. Η XXXXX Τύλληρου με την παραλαβή τους ουδέποτε αντέδρασε ότι η 2η κατηγορούμενη ουδεμία σχέση έχει με τον Astra. Ακόμη ένα στοιχείο το οποίο καταρρίπτει πλήρως την επιχειρηματολογία της υπεράσπισης αποτελεί η κατάθεση στο Δικαστήριο από την Μ.Κ 7, της οποίας επίσης την μαρτυρία της αποδέχομαι πλήρως για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω, της αίτησης (Τεκμήριο 53) που υπέβαλε η 2η κατηγορούμενη στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου για ανανέωση της άδειας λειτουργίας του Astra. Ως διαφαίνεται μέσα από το περιεχόμενο της εν λόγω αίτησης η αίτηση υπεβλήθη εκ μέρους της 2ης κατηγορούμενης και ως ηλεκτρονική διεύθυνση της τελευταίας δόθηκε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της XXXXX Τύλληρου. Στα συνοδευτικά έντυπα της αίτησης συμπεριλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, και εξουσιοδότηση της 2ης κατηγορούμενης στην οποία περιέχεται το λογότυπο του Astra και ότι η εν λόγω εταιρεία αναλαμβάνει να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της προς την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης σε σχέση με τον Astra. Την αίτηση υπογράφει, μεταξύ άλλων, και η 1η κατηγορούμενη, υπό την ιδιότητα της ως μία εκ των διευθυντών της 2ης κατηγορουμένης. Η άδεια του Άστρα ανανεώθηκε από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης με επιστολή (Τεκμήριο 54) της τελευταίας προς την 2η κατηγορούμενη, στην οποία αναφέρεται και επιβεβαιώνεται ότι η ανανέωση της άδειας του Astra έγινε στο όνομα της 2ης κατηγορουμένης. Δεν παραγνωρίζω ότι η Μ.Υ 2 κατάθεσε στο Δικαστήριο έντυπο του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 59) ότι ιδιοκτήτης της εμπορικής επωνυμίας «Ράδιο Άστρα» είναι κάποια εταιρεία με την επωνυμία E.A.Ρ Ανεξάρτητη Ραδιοτηλεόραση Λιμιτεδ με σκοπό προφανώς να καταδείξει ότι η 2η κατηγορούμενη ουδεμία σχέση έχει με τον Άστρα. Πέραν του γεγονότος ότι με βάση το περιεχομένων των Τεκμηρίων 53 και 54, αντιστοίχως, τα οποία έχουν εκτεθεί ανωτέρω, διαψεύδουν την θέση της αυτή, ένας τέτοιος ισχυρισμός και θέση ουδέποτε υπεβλήθη στους μάρτυρες Μ.Κ 4 και 6 ούτως ώστε να σχολιάσουν τον ισχυρισμό της υπεράσπισης αλλά ούτε και στη Μ.Κ
- Επομένως δεν να δοθεί οποιαδήποτε ιδιαίτερη βαρύτητα στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Σε κάθε όμως περίπτωση το βάρος αυτό βρισκόταν στους ώμους της Υπεράσπισης να αποδείξει ένα τέτοιο ισχυρισμό, κάτι το οποίο όμως απέτυχε να πράξει με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία. Ούτε και μπορεί να αποκλεισθεί το γεγονός ότι η 2η κατηγορούμενη προέβη σε οποιαδήποτε συμφωνία με την πιο πάνω εταιρεία για χρήση της εν λόγω εμπορικής επωνυμίας. Συνεπακόλουθα και η θέση αυτή της Υπεράσπισης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Πλήρως αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία των Μ.Κ 4 και Μ.Κ 6, λειτουργών στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών. Οι εν λόγω μάρτυρες προκόμισαν στο Δικαστήριο τα έγγραφα που τους ζητήθηκαν τα οποία είχαν στην κατοχή τους μέσα από την ενάσκηση των επαγγελματικών τους καθηκόντων. Τα όσα ανάφεραν δεν έτυχαν καθόλου αμφισβήτησης από την υπεράσπιση εφόσον η αντεξέταση τους ήταν διευκρινιστικού παρά αντιπαραθετικού χαρακτήρα. Πολύ καλές εντυπώσεις έχει αποκομίσει το Δικαστήριο και από τον Μ.Κ
- Ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε με απόλυτα τεκμηριωμένο και πειστικό τρόπο την εμπλοκή του σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αλλά και με ποιο τρόπο η εταιρεία του προέβη, κατόπιν απαίτησης του Grammo, σε δειγματολογικές καταγραφές του ραδιοφωνικού προγράμματος του Astra, κατά τον επίδικο χρόνο. Η μαρτυρία του, παρά την αντεξέταση του, ουδόλως κλονίσθηκε παρέμεινε σταθερή και έχει λογική συνοχή. Δεν έχω εντοπίσει το ο,τιδήποτε το οποίο θα ήταν ικανό ώστε το Δικαστήριο να μην την κάνει αποδεκτή. Αποδέχομαι, επίσης, και τη μαρτυρία του Μ.Κ 8 ο οποίος άφησε πάρα πολύ καλές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ως εμπειρογνώμονας στο Ελληνικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο σε σχέση με τον τομέα των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Λόγω της πείρας του, του επαγγέλματος του, της ειδικότητας του αλλά και υπό την ιδιότητα του ως νομικός σύμβουλος της Grammo αποδέχομαι ότι ο εν λόγω μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας σε σχέση με το Δίκαιο της Πνευματικής Ιδιοκτησίας Evangelou v. Ambizas
(1982)1 C.L.R.41, Καουρής v Δημητρίου κ.α
(2008)1 Α.Α.Δ. 967, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 746). Ο εν λόγω μάρτυρας ήταν απόλυτα επεξηγηματικός και πειστικός στα όσα παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου διαφωτίζοντας το σε σχέση με το νομικό πλαίσιο που διέπει το Grammo αλλά και για τα ποιά πνευματικά δικαιώματα ο εν λόγω οργανισμός προστατεύει και που αυτά τυγχάνουν προστασίας από το Νόμο. Η εκδοχή του ήταν αληθοφανής, υποστηρίζεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήρια και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με αμεσότητα και απόλυτη βεβαιότητα, παραμένοντας σταθερός στις θέσεις του. Δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αντίφαση στα όσα ο ίδιος υποστήριξε ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα η εκδοχή του να παραμείνει στέρεη και αναλλοίωτη. Ως προς την επιλογή της 1ης κατηγορουμένης να προβεί σε ανώμοτη δήλωση δηλώνω εξ αρχής ότι αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα της και σε καμία περίπτωση η ενέργεια της αυτή δεν μπορεί από μόνη της να ληφθεί υπόψη εναντίον της. Ως προς την αξιολόγηση αυτής, σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Eυθυμίου ν Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 191/2016 ημερ. 6/11/2018, όπου, σε παραπομπή σε προηγούμενη νομολογία, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Ως προς την αξία της ανώμοτης δήλωσης σχετική είναι η υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22, όπου στη σελ. 24 αναφέρονται τα εξής: «Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Σύμφωνα με τη νομολογία η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως το Δικαστήριο ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέτασή της, έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (Ιωάννου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Αξιολογώντας λοιπόν το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορουμένης και εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές, αποδέχομαι τις θέσεις της ότι η ίδια κατά τον επίδικο χρόνο ήταν μία εκ των διευθυντών της 2ης κατηγορουμένης. Το εν λόγω γεγονός αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των μερών και επιβεβαιώνεται εξάλλου μέσα από το Πιστοποιητικό Διευθυντών του Εφόρου (Τεκμήριο 2). Ως προς τη θέση της ότι η ίδια δεν είχε καμία εμπλοκή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είτε με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη της και αυτή γίνεται αποδεκτή. Και τούτο γιατί πέραν του γεγονότος ότι ο εν λόγω ισχυρισμός της σε καμία περίπτωση δεν συγκρούεται με την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία, επιπρόσθετα, εξετάζοντας την ενώπιον μου μαρτυρία (έγγραφη και προφορική) και στο απόγειο της αποδεικτικής της αξίας, σε καμία περίπτωση το όνομα της 1ης κατηγορούμενης είτε υπό την προσωπική της ιδιότητα είτε υπό την ιδιότητα της ως διευθύντρια της 2ης κατηγορούμενης φέρεται να είχε είτε άμεση είτε έμμεση σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Η Μ.Κ 2, η οποία είχε συνομιλίες με τον Astra, ουδέποτε φέρεται να συνομίλησε με την 1η κατηγορούμενη όπως εξάλλου καταμαρτυρεί και η ηλεκτρονική αλληλογραφία που παρατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ούτε εξάλλου προβλήθηκε ένας τέτοιος ισχυρισμός είτε από την Μ.Κ 2 είτε από την Μ.Κ
- Αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία της Μ.Υ
- Η μαρτυρία της έχει παραμείνει αναντίλεκτη εφόσον δεν αμφισβητήθηκε. Το τί βαρύτητα όμως θα προσδοθεί σε αυτή έγινε αναφορά ανωτέρω. Επιπρόσθετα, σημειώνω ότι το γεγονός πως η εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 60 πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ότι ιδιοκτήτης της εμπορικής επωνυμίας 'Ράδιο Άστρα' είναι κάποια εταιρεία E.A.Ρ Ανεξάρτητη Ραδιοτηλεόραση Λίμιτεδ με σκοπό να καταδειχθεί ότι η 2η κατηγορούμενη ουδεμία σχέση έχει με τον Astra σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανατρέψει το εύρημα του Δικαστηρίου ότι η 2η κατηγορούμενη εκπροσωπούσε, διαχειριζόταν ή ήταν ο νόμιμος ιδιοκτήτης, κατά τον ουσιώδη χρόνο, του εν λόγω Ραδιοσταθμού. Και τούτο γιατί το εν λόγω Τεκμήριο αποδεικνύει απλά και μόνο το γεγονός για το ποιος είναι δικαιούχος της εμπορικής επωνυμίας και όχι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ενδεχομένως το διαχειρίζεται. Στρεφόμενος στη θέση της ότι η XXXXX Τύλληρου δεν ήταν εργαζόμενη στην 2η κατηγορούμενη κατά τον επίδικο χρόνο αλλά προηγουμένως, και πάλι το γεγονός αυτό δεν μπορεί να ανατρέψει το εύρημα του Δικαστηρίου ότι το εν λόγω πρόσωπο εκπροσωπούσε την 2η κατηγορούμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο στις διαπραγματεύσεις της με τον Grammo καθώς και ότι η 2η κατηγορούμενη και ο Astra έλαβαν γνώση σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης και αφού έχω λάβει υπόψιν τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια στα πιο κάτω, επιπρόσθετα, ευρήματα: Η Besin κατά τον επίδικο χρόνο ήταν η πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Grammo στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας με βάση ιδιωτικά συμφωνητικά ημερομηνίας 20.3.15 και 27.3.17, αντιστοίχως (Τεκμήρια 17 και 18). Σύμφωνα με τον Νόμο, οι δικαιούχοι πνευματικής ιδιοκτησίας επί ηχογραφήσεων, οι δισκογραφικές εταιρείες δηλαδή, έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή απαγορεύουν μεταξύ άλλων την άμεση ή έμμεση αναπαραγωγή ολόκληρου ή μέρος των ηχογραφήσεων, τη ραδιοτηλεοπτική εκπομπή, την παρουσίαση στο κοινό μέσω δορυφόρου ή μέσω καλωδιακής αναμετάδοσης καθώς και το δικαίωμα να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό. Ο GRAMMO για την προστασία των δικαιωμάτων των μελών του είναι εξουσιοδοτημένος να συνάπτει συμβάσεις με τους χρήστες για τους όρους εκμετάλλευσης των έργων των μελών του, τον καθορισμό της οφειλόμενης αμοιβής, καθώς και να προβαίνει σε κάθε νόμιμη ενέργεια για την προστασία των δικαιωμάτων τους. Επίσης διαχειρίζεται, εκ μέρους των μελών του στην Κυπριακή Δημοκρατία, τα δικαιώματα τους και χορηγεί τις σχετικές άδειες έναντι καθορισμένης και δίκαιας αμοιβής. Η Besin επικοινώνησε με τον Astra όπου και ζήτησε να μιλήσει με κάποιο υπεύθυνο άτομο του σταθμού για να τους ενημερώσει ότι ως χρήστης, από την στιγμή που χρησιμοποιεί ηχογραφημένη μουσική σε δημόσια εκτέλεση, οφείλει να καταβάλει πνευματικά δικαιώματα στους δικαιούχους μέλη του Grammo οι οποίοι είναι οι παραγωγοί ήχου. Στα πλαίσια αυτά ανταλλάγη ηλεκτρονική αλληλογραφία όπου και συμφωνήθηκε όπως η Grammo αποστείλει στον ραδιοσταθμό και σχετικό τιμολόγιο αλλά και την σχετική συμφωνία (Τεκμήριο 19) για υπογραφή, στην οποία παραχωρείτο η σχετική άδεια του Grammo προς τον Astra. Κατά τον επίδικο χρόνο ο Astra αναπαρήγαγε δημόσια μουσική, δηλαδή τραγούδια ως αυτά καταγράφονται στο Τεκμήριο 13 που μεταδόθηκαν στο κοινό, δηλαδή σε δημόσια εκτέλεση. Όλα τα τραγούδια που αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο έχουν παραχθεί από διάφορες δισκογραφικές εταιρείες που επίσης αναφέρονται αναλυτικά για κάθε ένα έκαστο τραγούδι. Όλες οι εν λόγω δισκογραφικές εταιρείες αποτελούν μέλη του Grammo. Τα πνευματικά δικαιώματα των δισκογραφικών εταιρειών των πιο πάνω τραγουδιών προστατεύονται από τον Grammo. Η 2η κατηγορούμενη στις 31.8.15 υπέβαλε αίτηση στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου όπως για ανανέωση της άδειας ραδιοφωνικού οργανισμού με την ονομασία «Ράδιο Άστρα». Η εν λόγω άδεια ανανεώθηκε στις 9.3.16 με σχετική επιστολή που η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης στην προς την 2η κατηγορούμενη. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Η νομική βάση των κατηγοριών για τα οποία κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι στηρίζεται στις πρόνοιες του Νόμου και κυρίως στο άρθρο 14
(3)το οποίο ποινικοποεί την παραβίαση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Το παραθέτω αυτούσιο: «Οποιοσδήποτε ο οποίος εν γνώσει του προβαίνει ή επιτρέπει τη δημόσια εκτέλεση, παρουσίαση ή προβολή επιστημονικού, φιλολογικού, καλλιτεχνικού ή μουσικού έργου ή κινηματογραφικής ταινίας η οποία ενέχει προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο υπάρχει σ' αυτό το έργο, ή εν γνώσει του προβαίνει ή επιτρέπει τη δημόσια εκτέλεση ερμηνείας ή εκτελέσεως, η οποία ενέχει προσβολή ή συγγενικού δικαιώματος, το οποίο προστατεύεται από τον παρόντα Νόμο, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε χρηματική ποινή οποία δε θα υπερβαίνει τις τριάντα χιλιάδες (£30,000) λίρες ή σε φυλάκιση η οποία δε θα υπερβαίνει τα τρία (3 έτη) ή και στις δύο αυτές ποινές και, σε περίπτωση δεύτερης ή οποιασδήποτε μεταγενέστερης καταδίκης, υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δε θα υπερβαίνει τις τριάντα πέντε χιλιάδες (£35,000) λίρες ή σε φυλάκιση η οποία δε θα υπερβαίνει τέσσερα
(4)έτη ή και στις δύο αυτές ποινές.» Τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 14
(3), ως προκύπτει μέσα από την εν λόγω νομοθετική διάταξη και τα οποία επιβεβαιώθηκαν από τη σχετική επί του θέματος Νομολογία (Πατσαλίδης ν. Αστυνομία, Ποινική Έφεση Αρ. 81/2016, 16/1/2019, Athina Media Services Ltd v Αστυνομίας, Π.Ε. 77/13, 4.07.2014), είναι τα ακόλουθα:
(1)η δημόσια εκτέλεση μουσικού έργου,
(2)η ύπαρξη δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικού δικαιώματος
(3)η προσβολή του εν λόγω δικαιώματος και
(4)γνώση των πιο πάνω Είναι εμφανές από τα πιο πάνω ότι ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που πρέπει να αποδειχθεί είναι η ύπαρξη κάποιου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο προστατεύεται από το Νόμο. Θα εξετάσω κατά προτεραιότητα το 2ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος Ο όρος «δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου ως «το υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενο δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας». Το Δικαστήριο οφείλει επίσης να ανατρέξει στις πρόνοιες των άρθρων 3-7 που προσδιορίζουν τη φύση, τον τρόπο και τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι εν λόγω διατάξεις είναι άμεσα συνυφασμένες και θα πρέπει να αποδειχθούν σωρευτικά ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας συμπέρασμα για την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Το άρθρο 3 αναφέρει ποια έργα τυγχάνουν προστασίας από τον εν λόγω Νόμο. Παραθέτω, αυτούσιο, το εν λόγω άρθρο σε ό,τι εν προκειμένω διαφέρει: «Έργα και πράξεις προστατεύσιμα υπό του παρόντος Νόμου 3.—
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, προστατεύσιμα υπό του παρόντος Νόμου είναι— (α) Υπό μεν δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας— . (vii) ηχογραφήσεις·. O όρος "ηχoγράφησις" ερμηνέυεται στο άρθρο 2 του Νόμου ως «τηv αρχικήv και σταθεράv συvαρμoλόγησιv αλληλoυχίας ήχωv δυvαμέvωv vα συλλαμβάvωvται διά της ακoής και vα αvαπαράγωvται, δεv περιλαμβάvει όμως τηv συvδεδεμέvηv πρoς τηv ταιvίαv ηχητικήv αύλακα» Αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου ότι ο Astra προέβη κατά τον επίδικο χρόνο, μέσω εκπομπής του, σε δημόσια μετάδοση των τραγουδιών. Οι δισκογραφικές εταιρείες προβαίνουν σε κυκλοφορία τραγουδιού (ηχογραφήματος). Κάθε έκαστο τραγούδι παράγει ήχους και συλλαμβάνεται από το κοινό μέσω ακοής. Επομένως οι δικαιούχοι πνευματικής ιδιοκτησίας επί ηχογραφήσεων, στη προκειμένη περίπτωση οι παραγωγοί υλικών φορέων ήχου δηλαδή οι δισκογραφικές εταιρείες τυγχάνουν προστασίας από τον εν λόγω Νόμο σε σχέση με τα έργα και τις πράξεις τους. To άρθρο 4 καθορίζει τον δικαιούχο του προστατεύσιμου αντικειμένου. Το παραθέτω: «Δικαιώματα που αναγνωρίζονται κατά τον παρόντα Νόμο 4. Δικαιώματα αναγνωρίζονται κατά τον παρόντα Νόμο— (α) Επί παντός προστατεύσιμου αντικειμένου, ο δικαιούχος του οποίου, ή προκειμένου περί περισσότερων δικαιούχων, οιοσδήποτε των δικαιούχων, είναι, κατά το χρόνο της γενέσεως του δικαιώματος ή, ειδικώς προκειμένου περί εκπομπής, κατά το χρόνο της πραγματοποιήσεως της εκπομπής, προσοντούχο πρόσωπο, ήτοι— (
- i)Άτομο, το οποίο είναι πολίτης της Δημοκρατίας ή έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία, (
- ii)νομικό πρόσωπο, το οποίο συστάθηκε δυνάμει των νόμων της Δημοκρατίας, ή (iii) υπήκοος Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης:.» Ο Grammo χορήγησε και ανάθεσε εξουσία, με ιδιωτικό συμφωνητικό ημερομηνίας 20.3.15 και 27.3.17, στην Besin όπως για λογαριασμό του χορηγεί άδειες στους χρήστες καθώς και να εισπράττει τις ανάλογες αμοιβές εκ μέρους του. Η εν λόγω εξουσία της Besin αφορά τα πνευματικά δικαιώματα που ο Νόμος απονέμει στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στους εκπροσωπούμενους από τον Grammo Έλληνες και αλλοδαπούς παραγωγούς υλικών φορέων ήχου. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι σύμφωνα με τις συμβάσεις (Τεκμηρία 24-42) τα μέλη του Grammo τον εξουσιοδότησαν με την σειρά τους και ανάθεσαν με μεταβίβαση (ή πληρεξουσιότητα) προς αυτόν την διαχείριση και προστασία σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας των πνευματικών τους δικαιωμάτων που συνίσταντο στο δικαίωμα της παρουσίασης στο κοινό των ηχογραφήσεων (φωνογραφημάτων), το δικαίωμα της ασύρματης ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης και αναμετάδοσης των ηχογραφήσεων οπτικογραφημένων ηχογραφήσεων και το δικαίωμα της καλωδιακής μετάδοσης και αναμετάδοσης, τηλεοπτικώς ή ραδιοφωνικός των ηχογραφήσεων (φωνογραφημάτων) και οπτικογραφημένων ηχογραφήσεων. Επίσης ο Grammo έχει εξουσιοδοτηθεί από τα μέλη του όπως εισπράττει τις οφειλόμενες αμοιβές και να διαμένει τα εισπραττόμενα ποσά σύμφωνα με τον κανονισμό διανομής. Μία ανάγνωση των εν λόγω συμβάσεων, οι οποίες αφορούν τους παραγωγούς ήχου σε σχέση με τα τραγούδια που έχουν καταγραφεί στο Τεκμήριο 13, καθίσταται πρόδηλο ότι οι υλικοί φορείς ήχου ή ήχου και εικόνας εκπροσωπούνται καθόλα νόμιμα από την Grammo στην διαχείριση και προστασία των δικαιωμάτων τους, δίδοντας της το δικαίωμα είσπραξης εύλογης αμοιβής που είναι ο προβλεπόμενος τρόπος προστασίας των δικαιωμάτων του. Όλα τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν από την Μ.Κ 3 αλλά και από τον Μ.Κ 8, τους οποίους η μαρτυρία τους κρίθηκε καθόλα αξιόπιστη από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται πιο πάνω το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι στην προκειμένη περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου ότι οι ηχογραφήσεις που είναι το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης προστατεύονται με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 4 καθότι δικαιούχος τους είναι ο Grammo που είναι νομικό πρόσωπο υπηκόου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 4(α) (
- ii)ο οποίος και μεταβίβασε τα δικαιώματα του στη Besin νομικό πρόσωπο που συστάθηκε δυνάμει νόμου της Κυπριακής Δημοκρατίας σύμφωνα με το άρθρο 4(α) (ii). Το άρθρο 5
(1)του Νόμου καθορίζει την περίοδο προστασίας του δικαιώματος, με παραπομπή στον Πίνακα του Νόμου. Το παραθέτω αυτούσιο σε ό, τι εν προκειμένω ενδιαφέρει: «Διάρκεια προστασίας 5.—
(1)Με την επιφύλαξη ειδικών ρυθμίσεων στον παρόντα Νόμο, η διάρκεια προστασίας των αναγνωριζόμενων δικαιωμάτων καθορίζεται σύμφωνα με τον Πίνακα του παρόντος Νόμου και υπολογίζεται από την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται του γενεσιουργού γεγονότος, το οποίο περιέχεται στον Πίνακα. .
(4)Στην περίπτωση έργων, η διάρκεια προστασίας των οποίων δεν έχει υπολογισθεί από το θάνατο του δημιουργού ή των δημιουργών, και τα οποία δεν κατέστησαν νομίμως προσιτά στο κοινό μέσα σε εβδομήντα
(70)έτη από τη δημιουργία τους, η προστασία λήγει με την πάροδο εβδομήντα
(70)ετών από τη δημιουργία τους. .
(6)Τα στοιχεία (iii) και (vii) του Πίνακα, ως είχαν πριν από την έναρξη της ισχύος του περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, εφαρμόζονται- (α) για τις υλικές ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων και για τις ηχογραφήσεις για τις οποίες ο ερμηνευτής ή ο εκτελεστής καλλιτέχνης και ο παραγωγός ηχογραφήσεων προστατεύονται ακόμα, δυνάμει των διατάξεων αυτών ως είχαν πριν την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, (β) για τις υλικές ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων και τις ηχογραφήσεις που δημιουργήθηκαν μετά την 1η Νοεμβρίου 2013.» «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΠΙΝΑΚΑΣ (άρθρο 5
(1)) ΠΙΝΑΚΑΣ (άρθρο 5
(1)) (iii) Ηχογραφήσεις (α) Τα δικαιώματα των παραγωγών ηχογραφήσεων λήγουν 50 έτη μετά την πραγματοποίηση της υλικής ενσωμάτωσης.» Ωστόσο, εάν η ηχογράφηση έχει δημοσιευθεί νομίμως στη διάρκεια της περιόδου αυτής, τα δικαιώματα λήγουν 70 έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης δημοσίευσης. Εάν δεν έχει πραγματοποιηθεί νόμιμη δημοσίευση κατά την περίοδο που μνημονεύεται στην πρώτη πρόταση και εάν η ηχογράφηση έχει παρουσιαστεί νομίμως στο κοινό κατά την περίοδο αυτή, τα δικαιώματα λήγουν 70 έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης παρουσίασης στο κοινό.» Η παρούσα υπόθεση έχει ως αντικείμενο, ως προκύπτει μέσα από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων αλλά και μέσα από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία, την δημόσια μετάδοση τραγουδιών από τον Άστρα, ο οποίος με βάση την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Κ 3 ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο χρήστης ηχογραφημένης μουσικής. Αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου ότι κάθε ένα τραγούδι παράγεται από δισκογραφική εταιρεία ή ανεξάρτητο παραγωγό. Μέλη του Grammo είναι οι παραγωγοί ηχογραφημάτων (τραγουδιών) δηλαδή δισκογραφικές εταιρείες και ανεξάρτητοι παραγωγοί. Οι παραγωγοί υλικών φορέων ήχου εμπίπτουν εντός της κατηγορίας «Ηχογραφήσεις» που είναι η παράγραφος (iii) του Πίνακα. Τα δικαιώματα των δισκογραφικών εταιρειών δηλαδή των παραγωγών ηχογραφήσεων λήγουν 50 έτη μετά την πραγματοποίηση της υλικής ενσωμάτωσης. Ωστόσο, εάν η ηχογράφηση έχει δημοσιευθεί νομίμως στη διάρκεια της περιόδου αυτής, τα δικαιώματα λήγουν 70 έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης δημοσίευσης. Εάν δεν έχει πραγματοποιηθεί νόμιμη δημοσίευση κατά την περίοδο που μνημονεύεται στην πρώτη πρόταση και εάν η ηχογράφηση έχει παρουσιαστεί νομίμως στο κοινό κατά την περίοδο αυτή, τα δικαιώματα λήγουν 70 έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης παρουσίασης στο κοινό. Έχοντας υπόψη τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ως έχει αναφερθεί ανωτέρω έχει κριθεί καθόλα αξιόπιστη και στο απόγειο της αποδεικτικής της αξίας δεν τέθηκε το ο,τιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου και ελλείπει παντελώς μαρτυρία επί τούτου για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας των παραγωγών μελών του Grammo σε σχέση με τη δημόσια μετάδοση των τραγουδιών τους από τον Astra, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι οι δικαιούχοι των πνευματικών δικαιωμάτων των παραγωγών ηχογραφημάτων. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για το έτος έκδοσης και κυκλοφορίας της παραγωγής του κάθε τραγουδιού από την κάθε αντίστοιχη δισκογραφική εταιρεία, μελών του Grammo, ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ισχύει η περίοδος προστασίας των 50 ετών που καθορίζεται από το πιο πάνω Νόμο για όλα τα τραγούδια και ότι αυτή ίσχυε κατά τον χρόνο μετάδοσης τους από τον Astra ή πότε έλαβε χώρα η πρώτη δημοσίευση κάθε έκαστου τραγουδιού ώστε το εν λόγω δικαίωμα να λήγει 70 έτη μετά την πρώτη δημοσίευση τους. Στην πρωτόδικη υπόθεση Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού v 1. Δίαυλος Επιχειρήσεις Πληροφόρησης Λτδ κ.α, Αρ. Υπόθεσης: 26225/2009, ημερομηνίας 12.9.2012, στην οποία οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για το αδίκημα του άρθρου 14
(3)του Νόμου, την οποία υιοθετώ και για τους σκοπούς σύνταξης της παρούσας απόφασης, λέχθηκε ότι: «Το άρθρο 5
(1)του Νόμου καθορίζει την περίοδο προστασίας του δικαιώματος, με παραπομπή στον Πίνακα του Νόμου. Η υπό κρίση υπόθεση αφορά τραγούδια, τα οποία, με βάση τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 και τη Βεβαίωση, Τεκμήριο 5, προέρχονται από νόμιμα κυκλοφορούντες φορείς ήχου (cd κ.λ.π.) των διαφόρων Ελληνικών εταιρειών παραγωγής μουσικής, και επομένως αυτή εμπίπτει εντός της κατηγορίας «Ηχογραφήσεις», που είναι η παράγραφος (iii) του Πίνακα, και εντός της κατηγορίας «Ερμηνείες, εκτελέσεις», που είναι η παράγραφος (vii) του Πίνακα.Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, διαφαίνεται το έτος έκδοσης και κυκλοφορίας της παραγωγής του κάθε τραγουδιού από την αντίστοιχη εταιρεία, επομένως εξακολουθεί ακόμα να ισχύει η περίοδος προστασίας των 50 ετών για όλα τα επίδικα τραγούδια και αυτή ίσχυε κατά τον χρόνο μετάδοσης τους από τον σταθμό Κανάλι 6.» Σημειώνω ότι έναντι της πιο πάνω πρωτόδικης απόφασης οι κατηγορούμενοι άσκησαν έφεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Δίαυλος Επιχειρήσεις Πληροφόρησης Λτδ v Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 199/2012 και 200/2012, ημερομηνίας 7.7.2014 επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Τέτοια βεβαίωση, ως το Τεκμήριο 5 στην πιο πάνω υπόθεση, δεν κατατέθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή στην παρούσα υπόθεση αλλά ούτε και οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου για το έτος έκδοσης και κυκλοφορίας της παραγωγής του κάθε τραγουδιού από την αντίστοιχη εταιρεία. Σε σχέση με το κατά πόσο στη προκειμένη περίπτωση πληρείται το εν λόγω συστατικό στοιχείο του αδικήματος από την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής επί του προκειμένου, κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων των μερών, ότι από την στιγμή που το εν λόγω συστατικό στοιχείο του αδικήματος ουδόλως αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω πνευματικό δικαίωμα των μελών της Grammo τυγχάνει προστασίας εντός των πιο πάνω χρονικών περιθωρίων που θέτει ο Νόμος. Με κάθε σεβασμό δεν με βρίσκει σύμφωνο η εν λόγω εισήγηση. Το πιο πάνω άρθρο 5 του Νόμου αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος ώστε να καταδειχθεί ότι η ύπαρξη του πνευματικού δικαιώματος είναι σε ισχύ κατά τον ουσιώδη χρόνο που η κατηγορούσα αρχή επικαλείται ότι έχει παραβιαστεί. Δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι η παρούσα υπόθεση πρόκειται περί ποινικής υποθέσεως και κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήματος θα πρέπει να αποδεικνύεται από τη κατηγορούσα αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Το γεγονός ότι η υπεράσπιση επέλεξε να μην αντεξετάσει επί του σημείου αυτού, και όντως πράγματι παρέλειψε να το πράξει τούτο, είναι αδιάφορο για το Δικαστήριο. Το εν λόγω άρθρο δεν δημιουργεί οποιοδήποτε μαχητό Τεκμήριο ώστε σε περίπτωση που δεν αμφισβητηθεί να θεωρείτε ότι ισχύει. Εάν ο νομοθέτης είχε τέτοια πρόθεση θα την εξέφραζε ρητώς. Στην απουσία όμως τέτοιας αναφοράς οφείλει η Κατηγορούσα Αρχή να το αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ενόψει των πιο πάνω στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας καταλήγω στο συμπέρασμα ότι παραμένει άγνωστη η έναρξη ισχύος των πνευματικών δικαιωμάτων των μελών του Grammo και κατ' επέκταση η ύπαρξη τους και επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί καταλήξει σε πέραν πάσης λογικό συμπέρασμα περί προσβολής τους από τους κατηγορουμένους. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου παρέλκει η εξέταση από το Δικαστήριο κατά πόσο στη προκειμένη περίπτωση πληρούνται τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εφόσον το εν λόγω Δικαστικό έργο θα αποκτούσε μόνο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Αρκεί μόνο να αναφέρω, τέλος, ότι ειδικότερα σε σχέση με την 1η κατηγορούμενη η παρούσα υπόθεση θα υπόκειτο σε απόρριψη και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι, όπως αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου, το εν λόγω πρόσωπο δεν είχε οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση σχέση με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει του δεδομένου αυτού το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η 1η κατηγορούμενη είχε την απαιτούμενη γνώση, η οποία αποτελεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, για την δημόσια μετάδοση των τραγουδιών από τον Astra ούτως ώστε να διαπράττει ποινικό αδίκημα. Ούτε και η 1η κατηγορούμενη μπορεί να κριθεί ένοχη στη βάση του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα εφόσον απουσιάζει παντελώς μαρτυρία ότι προέβη σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη. Συνεπακόλουθα η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ............................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο