ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΑΠΑΛΕΟΝΤΙΟΥ, Υπόθεση υπ' αρ.: 17239/2020., 12/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B102 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Υπόθεση υπ' αρ.: 17239/
- Κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατήγορο -εναντίον - [ ] ΠΑΠΑΛΕΟΝΤΙΟΥ Κατηγορουμένου ---------- Ημερομηνία: 12/04/
- Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Μ. Μιχαήλ-Αβραμίδου. [Κατά την ανακοίνωση της απόφασης από το Δικαστήριο: ............] Για τον Κατηγορούμενο: καμία εμφάνιση. Κατηγορούμενος, Παρών. ---------- ΑΠΟΦΑΣΗ
- Σχετικές, σε αυτή την υπόθεση, είναι και οι διατάξεις του Περί Σκύλων Νόμου του 2002, Νόμος 184(I)/2002 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 184(I)/2002»).
- Σύμφωνα με το Άρθρο 3
(1)του Νόμου 184(Ι)/2002, κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να κατέχει σκύλο, εκτός αν έχει εφοδιαστεί με τη σχετική άδεια κατοχής σκύλου η οποία εκδίδεται από την αρμόδια, με βάση τον Νόμο 184(Ι)/2002, Αρχή. Με βάση τον σχετικό τύπο του Πρώτου Πίνακα του Νόμου 184(Ι)/2002, στην άδεια κατοχής σκύλου, σε ότι αφορά τον σκύλο, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η φυλή και η κατηγορία του (Ποιμενικός, Κυνηγετικός, Φύλακας, κ. λ. π.). 3. Όπως προνοείται από το Άρθρο 3
(2)του Νόμου 184(Ι)/2002, τηρουμένων των προνοιών του Άρθρου 6 του Νόμου 184(Ι)/2002, η άδεια κατοχής σκύλου, εκδίδεται από την αρμόδια Αρχή, μετά από την υποβολή σχετικής αίτησης από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και την προσκόμιση, μεταξύ άλλων, και πιστοποιητικού εγγραφής και μόνιμης σήμανσης από τον Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών ή Κτηνιατρικό Λειτουργό που εξουσιοδοτήθηκε ειδικά να ενεργεί εκ μέρους του (στο εξής καλούμενο «το Πιστοποιητικό Εγγραφής του Σκύλου»). 4. Προκύπτει δε, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 3
(5)του Νόμου 184(Ι)/2002, ότι, στην αρμόδια Αρχή, με δεδομένη την προαναφερόμενη αρμοδιότητα έκδοσης αδειών κατοχής σκύλου, έχει ανατεθεί το καθήκον τήρησης μητρώου ιδιοκτητών σκύλων το οποίο περιλαμβάνει το όνομα, την ταυτότητα, την διεύθυνση, το τηλέφωνο και το επάγγελμα κάθε προσώπου που του παραχωρήθηκε άδεια κατοχής σκύλου, καθώς και τον αριθμό εγγραφής του σκύλου με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία του σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου 184(Ι)/
- Μεταξύ άλλων, και της φυλής, της κατηγορίας (Ποιμενικός, Κυνηγετικός, Φύλακας, κ. λ. π.) και του σκοπού της κατοχής («διατήρησης») του σκύλου.
- Από τα προαναφερόμενα, είναι, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, έκδηλη η σημασία των στοιχείων που προσκομίζονται από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο με βάση το Άρθρο 3
(2)του Νόμου 184(Ι)/2002, για την έκδοση άδειας κατοχής σκύλου, και για σκοπούς εφαρμογής του Νόμου 184(Ι)/2002 και ειδικότερα, του Πιστοποιητικού Εγγραφής του Σκύλου που εκδίδεται, ως και προαναφέρθηκε, από τον Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών ή Κτηνιατρικό Λειτουργό που εξουσιοδοτήθηκε ειδικά να ενεργεί εκ μέρους του. 6. Σε ότι αφορά τον Περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμος του 2003, Νόμο 152(I)/2003 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 152(Ι)/2003»), οι πρόνοιες του προαναφερόμενου Νόμου 184(Ι)/2002, σε ότι αφορά ειδικότερα, τις πρόνοιες του Άρθρου 27
(1)(η) του Νόμου 152(I)/2003, που αποτελούν μέρος της νομικής βάσης της έκθεσης ποινικού αδικήματος της κατηγορίας με αρ. 1 στο κατηγορητήριο του Κατηγορουμένου, είναι επίσης σημαντικές, εφόσον, σύμφωνα με το Άρθρο 27
(6)του Νόμου 152(I)/2003, εφαρμόζονται, τηρουμένων των προνοιών του Νόμου 184(Ι)/
- Σε αυτή την υπόθεση, ο Κατήγορος, σε ότι αφορά την κατηγορία με αρ. 1 στο κατηγορητήριο, όφειλε, μεταξύ άλλων, να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την φυλή των δύο σκύλων που κατ' ισχυρισμό ασκούσε ο Κατηγορούμενος στην συγκεκριμένη περιοχή. Ότι, δηλαδή, ήταν της φυλής Γκρέι Χάουντ, που χρησιμοποιείται στις κυνοδρομίες. Σχετική μαρτυρία, δόθηκε από τον θυροφύλακα Θεοφάνη Ευσταθίου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ»), ο οποίος υποστήριξε ότι είδε και αναγνώρισε ότι οι δύο σκύλοι των οποίων έκανε άσκηση ο Κατηγορούμενος στην συγκεκριμένη περιοχή, είναι της φυλής Γκρέι Χάουντ. Ο ΜΚ, επικαλέστηκε, σχετικά με την ικανότητα του να προβεί στην σχετική αναγνώριση, την εμπειρία του ως θυροφύλακας των τριάντα χρόνων και την εκπαίδευση που έτυχε στον Όμιλο Κυνοφίλων σχετικά με την αναγνώριση φυλών σκύλου. Παρουσίασε επίσης και το «εγχειρίδιο», Τεκμήριο 4, που του δόθηκε σχετικά με το θέμα αυτό. Ο Κατηγορούμενος, αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του ΜΚ και υποστήριξε ότι, οι δύο σκύλοι του, δεν είναι της φυλής Γκρέι Χάουντ όπως ισχυρίζεται ο ΜΚ, αλλά της φυλής που καταγράφεται σχετικά με κάθε ένα από αυτούς, στο Πιστοποιητικό Εγγραφής του Σκύλου, Τεκμήριο 6, που εκδόθηκε από Κτηνιατρικό Λειτουργό στις 11/06/
- Δηλαδή, δύο ημέρες μετά το επίδικο περιστατικό. Το Δικαστήριο, από την προσκομισθείσα μαρτυρία, έχει αμφιβολία σχετικά με την θέση που ο Κατήγορος υποστηρίζει, του ΜΚ, αναφορικά με την φυλή των δύο σκύλων του Κατηγορουμένου. Η μαρτυρία του ΜΚ, σχετικά με την γνώμη του για το προαναφερόμενο ζήτημα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως ικανή να αποδείξει την εν λόγω κατηγορία με αρ. 1 στο κατηγορητήριο που ο Κατήγορος έχει προσάγει στον Κατηγορούμενο, στον απαιτούμενο βαθμό, αφής στιγμής, ο Κατηγορούμενος είναι κάτοχος του Πιστοποιητικού Εγγραφής του Σκύλου, Τεκμήριο 6, που δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Κατήγορου ότι εκδόθηκε από Κτηνιατρικό Λειτουργό, και στο οποίο γίνεται σαφής αναφορά ότι οι δύο σκύλοι του Κατηγορουμένου είναι της φυλής «Golden Colie + G. S.» και «Cross». Η σημασία του Πιστοποιητικού Εγγραφής του Σκύλου, σε ότι αφορά τους Νόμους 184(Ι)/2002 και 152(I)/2003, έχει προαναφερθεί. Άλλωστε, όπως καταγράφεται σε αυτό υπό τύπο σημείωσης: «Τα στοιχεία αυτά είναι προσβάσιμα από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, Ιδιώτες Κτηνίατρους, την Αστυνομία, τις Τοπικές Αρχές και Οργανώσεις Ζώων και δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς εφαρμογής της νομοθεσίας όποτε απαιτείται.». Είναι δε, περαιτέρω, αμφίβολο, το κατά πόσο η γνώμη του ΜΚ, για το εν λόγω ζήτημα, θα μπορούσε, σε κάθε περίπτωση, να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, από την στιγμή που στο Δικαστήριο, ο ΜΚ, κλήθηκε από τον Κατήγορο και παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση, ως μάρτυρας των επίδικων γεγονότων και όχι ως πραγματογνώμονας. Είναι αμφίβολο κατά πόσο ένας μάρτυρας μπορεί να έχει και τις δύο αυτές ιδιότητες. Συνεπώς, για το προκείμενο, η μαρτυρία του ΜΚ, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο και η μαρτυρία του Κατηγορουμένου, γίνεται αποδεκτή.
- Σε ότι αφορά την κατηγορία με αρ. 3 στο κατηγορητήριο, προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός (ήταν ο ισχυρισμός του ΜΚ, ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Κατηγορουμένου, ο οποίος Κατηγορούμενος αναφέρθηκε και ο ίδιος σε αυτό όταν κατέθεσε στο Δικαστήριο την μαρτυρία του), ότι ο Κατηγορούμενος, στις 09/06/2020 που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό, δεν ήταν κάτοχος άδειας κυνηγίου και ότι, με τους δύο σκύλους του, ήταν στην συγκεκριμένη περιοχή, που ήταν καθορισμένη ως απαγορευμένη για σκοπούς άσκησης σκύλου (σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΚ, που γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο), εκτός δρόμου, με τους δύο σκύλους ελεύθερους (δηλαδή, χωρίς αυτοί να ήταν δεμένοι με λουρί), υπό την επιτήρηση του Κατηγορουμένου. Από αυτά τα γεγονότα, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στοιχειοθετείται η ευθύνη του Κατηγορουμένου σχετικά με το ποινικό αδίκημα της κατηγορίας με αρ. 3 στο κατηγορητήριο. Η φυλή των σκύλων του Κατηγορουμένου ή και η κατηγορία τους, σημειώνεται, δεν επηρεάζει την ποινική ευθύνη του Κατηγορουμένου, σε ότι αφορά την εν λόγω κατηγορία. Σχετικές, για το προκείμενο, είναι οι διατάξεις του Διατάγματος του Προϊστάμενου του Ταμείου Θήρας με βάση το Άρθρο 27
(1)(ζ) του Νόμου 152(I)/2003, Α. Δ. Π. 4942/2019, ημερομηνίας 27/12/2019, σελίδες από 927 - 939 και ειδικότερα τα Μέρη Β και Ε. 9. Κατ' ακολουθία των προαναφερόμενων, το Δικαστήριο βρίσκει ότι, ο Κατήγορος, έχει αποτύχει να αποδείξει την υπόθεση του εναντίον του Κατηγορουμένου, σε ότι αφορά την κατηγορία με αρ. 1 στο κατηγορητήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου, ο Κατηγορούμενος, σε ότι αφορά αυτήν, αθωώνεται και απαλλάσσεται. Σε αντίθεση με την κατηγορία με αρ. 3 στο κατηγορητήριο, την οποία το Δικαστήριο βρίσκει ότι ο Κατήγορος απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό και ως εκ τούτου, σε ότι αφορά αυτήν, κρίνει τον Κατηγορούμενο ένοχο και τον καταδικάζει. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο