Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης:12798/2018, 23/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B93 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:12798/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας -και-
- [ ] Μιλτιάδους
- [ ] Νικολάου Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 23/3/
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Φ. Κακούρη Για Κατηγορούμενο 2: Εμφανίζεται αυτοπροσώπως Κατηγορούμενος 2 παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο 2ος κατηγορούμενος (στο εξής «ο κατηγορούμενος») αντιμετωπίζει τις ακόλουθες 4 κατηγορίες: -συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος (1η κατηγορία). -κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' (2η κατηγορία) -κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα (3η κατηγορία) -κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' (4η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος δήλωσε τη μη παραδοχή του στις πιο πάνω κατηγορίες, οπόταν διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Επέλεξε δε να χειριστεί μόνος του την παρούσα υπόθεση. Σημειώνω εξ αρχής ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και τις κατηγορίες της κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' (5η και 8η κατηγορία, αντιστοίχως), οι οποίες, μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας, διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι για τον πρώην 1ο συγκατηγορούμενο του κατηγορουμένου η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί εφόσον του επιβλήθηκε ποινή, κατόπιν παραδοχής του. Το εν λόγω πρόσωπο κλήθηκε να καταθέσει ως Μ.Υ 1, ως θα αναφερθεί κατωτέρω. Το μεγαλύτερο μέρος του μαρτυρικού υλικού (στο οποίο περιλαμβάνονται καταθέσεις καθώς και εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης) κατατέθηκε από κοινού υπό τύπο παραδεκτών γεγονότων (Τεκμήρια 1, 5 έως 31). Παραθέτω, συνοπτικά, το περιεχόμενο αυτών με σκοπό να καταδείξω τις κοινές θέσεις των μερών. Τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα της παρούσας υπόθεσης προέκυψαν κατόπιν τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη την 9.3.18 και περί τις 22.05 στη διασταύρωση φώτων τροχαίας της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού με τη Λεωφόρο Ιωσήφ Χ" Ιωσήφ και την οδό Δημήτρη Βικέλα. Ενεχόμενα οχήματα ήταν το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ], το οποίο οδηγούσε άγνωστο πρόσωπο και το οποίο εγκατέλειψε τη σκηνή, και η μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού, υπ' αριθμό εγγραφής [ ] («η μοτοσικλέτα»), στην οποίαν επέβαιναν ο κατηγορούμενος και ο Μ.Υ
- Οδηγός της μοτοσικλέτας ήταν ο κατηγορούμενος. Η μοτοσικλέτα δεν έχει οποιοδήποτε αποθηκευτικό χώρο (Τεκμήριο 24). Παρεμβάλλω στο σημείο εδώ να αναφέρω ότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα καθώς και για το ποιος οδηγός έχει την ευθύνη για την πρόκληση του δεν αποτελούν επίδικα ζητήματα που θα απασχολήσουν το παρόν Δικαστήριο. Ενδεχομένως, άλλο Δικαστήριο θα αποφανθεί επ' αυτών. Περί τις 22:07 κλήθηκε, μέσω ασυρμάτου, ο Αστυφύλακας 988 (Μ.Κ 1) να μεταβεί στη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος (Τεκμήριο 1). Με την άφιξη του στη σκηνή, περί τις 22:10, εντόπισε στο έδαφος την επίδικη μοτοσικλέτα και δίπλα της βρισκόταν ο κατηγορούμενος μαζί με τον Μ.Υ 1, οι οποίοι ήταν τραυματισμένοι και αιμορραγούσαν. Και τα δύο πρόσωπα είχαν τις αισθήσεις τους. Στη σκηνή επίσης βρίσκονταν οι [ ] Χ" Παναγή (Tεκμήριο 17), [ ] Χριστοδουλίδης (Τεκμήριο 18) και [ ] Νεοκλέους (Τεκμήριο 20), οδηγοί τρίτων οχημάτων που έτυχαν να βρίσκονται εκεί. Τα εν λόγω πρόσωπα είχαν αντιληφθεί το τροχαίο δυστύχημα και παρέμειναν στη σκηνή με σκοπό να βοηθήσουν τους τραυματίες. Ο Μ.Κ 1 διοχέτευσε προς άλλη κατεύθυνση την τροχαία κυκλοφορίας, ενώ την ίδια ώρα απέκοψε τη σκηνή και ενημέρωσε τον Κλάδο Δυστυχημάτων ώστε να προσέλθει με σκοπό τη διερεύνηση του δυστυχήματος. Προσέγγισε τους τραυματισμένους και διαπίστωσε ότι ένας από αυτούς ήταν ο κατηγορούμενος, τον οποίο γνώριζε εφόσον ήταν πρώην συνάδελφος του. Τον ρώτησε για το τί είχε επισυμβεί και ο κατηγορούμενος του ανάφερε ότι κάποιος τους ανέκοψε το δρόμο τους. Μέχρι την άφιξη του ασθενοφόρου ο κατηγορούμενος καθόταν στο πεζοδρόμιο έχοντας τις αισθήσεις του. Άμεσα απέκλεισε τη σκηνή την οποία και διαφύλαξε ανέπαφη. Κατά την παραμονή του εκεί τα μόνα άτομα που εισήλθαν εντός αυτής ήταν οι οδηγοί και οι νοσοκόμοι των δυο ασθενοφόρων. Στο μέρος κλήθηκαν ασθενοφόρα το οποία και κατέφθασαν στις 22.17 και 22.18, αντιστοίχως, μεταφέροντας τον κατηγορούμενο και τον Μ.Υ 1 στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών (ΤΑΕΠ) του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Κατά την παραμονή του στη σκηνή, εν τω μεταξύ, ο Μ.Κ 1 εντόπισε μια ζυγαριά ακριβείας (Τεκμήριο 35) και ένα μαύρο νάιλον σακούλι (Τεκμήριο 36), για το οποίο του ηγέρθηκαν οι υποψίες ότι πιθανό να περιείχε ναρκωτικές ουσίες. Για τον λόγο αυτό ενημέρωσε την ΥΚΑΝ. Προς το σκοπό αυτό, περί τις 22:30, μετέβηκαν στη σκηνή διάφορα μέλη της (οι Αστυφύλακες 4032 (Μ.Κ 3), 1519 και 2646, καθώς και ο Λοχίας 450). Ο Μ.Κ 1 υπέδειξε στον Μ.Κ 3 το σημείο εντοπισμού της ζυγαριάς ακριβείας όσο και το μαύρο νάιλον σακούλι. Ο Μ.Κ 3 αφού έλεγξε τα πιο πάνω, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για μια μεταλλική ζυγαριά με μια χάρτινη θήκη και ένα μαύρο νάιλον σακούλι, εντός του οποίου υπήρχε τεμάχιο ροζ ημιδιαφανές σακούλι, το οποίο περιείχε δύο νάιλον ροζ ημιδιαφανείς τσάντες με ξηρή φυτική ύλη που ομοίαζε με κάνναβη. Στη συνέχεια η Αστυφύλακας 2263 του Κλάδου Δυστυχημάτων, η οποία και προσήλθε στο χώρο, έλαβε αριθμό φωτογραφιών από τη σκηνή, όπου εντοπίστηκαν τα πιο πάνω τεκμήρια με επίκεντρο το μαύρο νάιλον σακούλι (Τεκμήρια 39 και 40, αντιστοίχως). Μετά τη φωτογράφιση ο Μ.Κ 3 παρέλαβε τα πιο πάνω τεκμήρια, τα οποία τα μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας. Εκεί αυτά φωτογραφήθηκαν εκ νέου (Τεκμήριο 41) και στη συνέχεια αφού συσκευάστηκαν, σφραγίστηκαν κατάλληλα. Ο Αστυφύλακας 3847 (Μ.Κ 2) του Κλάδου Δυστυχημάτων, ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 3) της σκηνής, στο οποίο, μεταξύ άλλων, σημείωσε και τη θέση που εντοπίστηκαν τα πιο πάνω τεκμήρια. Με το γράμμα ΒΖ σημειώθηκε επί του πρόχειρου σχεδιαγραφήματος η ζυγαριά ακριβείας και με το γράμμα ΒΚ το μαύρο νάιλον σακούλι. Την επόμενη ημέρα, αφότου ο κατηγορούμενος έλαβε εξιτήριο, λήφθηκαν κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, δύο παρειακά επιχρίσματα (Τεκμήριο 37) καθώς επίσης και τα δακτυλικά του αποτυπώματα για σκοπούς σύγκρισης με τα πιο πάνω ανευρεθέντα τεκμήρια. Στις 15.3.18 ο Λοχίας 450 παρέλαβε από τον Μ.Κ 3 τα Τεκμήρια 35, 36 και 37 και τα παρέδωσε στο Ινστιτούτο Γενετικής & Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις (Τεκμήριο 30). Στις 21.3.18 ο Μ.Κ 3 παρέδωσε τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου στο Εργαστήριο Δακτυλοσκοπίας για εξετάσεις (Τεκμήριο 32). Στις 17.4.18 ο Αστυφύλακας 3889 παρέλαβε από το Ινστιτούτο Γενετικής & Νευρολογίας τα πιο πάνω Τεκμήρια μετά την επιστημονική τους εξέταση. Ακολούθως την ίδια μέρα μετέβηκε στο Γενικό Κρατικό Χημείο και παρέδωσε τα Τεκμήρια 35 και 36 για εξετάσεις, ενώ το Τεκμήριο 37 το μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας για φύλαξη του (Τεκμήριο 31). Σε σχέση με το Τεκμήριο 36 είχε διαχωριστεί η ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης από τα περιτυλίγματα της. Στην αρχική συσκευασία είχαν επανατοποθετηθεί τα περιτυλίγματα, ενώ η ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης είχε τοποθετηθεί σε ξεχωριστή συσκευασία. Την ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης τη μετέφερε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας και την τοποθέτησε στην αποθήκη. Σύμφωνα με την εργαστηριακή έκθεση του Γενικού Κρατικού Χημείου (Τεκμήριο 6) διαπιστώθηκε ότι στη μεταλλική ζυγαριά Amir (Τεκμήριο 35) εντοπίστηκαν ίχνη κοκαΐνης και κάνναβης, ενώ στο μαύρο πλαστικό νάιλον σακούλι, το οποίο περιέχει δύο ροζ, ημιδιαφανή πλαστικά σακούλια (εκ των οποίων το ένα περιέχει και δεύτερο ημιδιαφανές πλαστικό σακούλι, ροζ χρώματος) εντοπίστηκε πράσινη ξηρή φυτική ύλη η οποία είναι κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί ρητίνη, συνολικού βάρους 224.72 γραμμαρίων. Η κάνναβη και η ρητίνη κάνναβης περιλαμβάνονται στον Πρώτο Πίνακα, Μέρος ΙΙ (Φάρμακα Τάξης Β') του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 ενώ η κοκαΐνη περιλαμβάνονται στον Πρώτο Πίνακα, Μέρος Ι (Φάρμακα Τάξης Α') του εν λόγω Νόμου. Τα αποτελέσματα της επιστημονικής εξέτασης των πιο πάνω Τεκμηρίων, ως αυτά προκύπτουν από την έκθεση του Δρα Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου (Τεκμήριο 5), είναι τα ακόλουθα: α) Από την μεταλλική ζυγαριά με μία χάρτινη θήκη πάνω στην οποία υπάρχουν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης- επίχρισμα από το κουμπί που ανάβει και σβήνει την ζυγαριά απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού και ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού. β) Από την μεταλλική ζυγαριά με μία χάρτινη θήκη πάνω στην οποία υπάρχουν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης - επίχρισμα από τα 3 κουμπιά και την οθόνη της ζυγαριάς ο κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. γ) Από το σκισμένο μαύρο νάιλον σακούλι με τα λουριά δεμένα σε κόμπο εντός του οποίου υπάρχει σκισμένο τεμάχιο ροζ ημιαδαφανές τσάντας με τα χερούλια δεμένα σε κόμπο το οποίο περιέχει δύο νάιλον ροζ ημιδιαφανή τσάντες με τα χερούλια δεμένα σε κόμπο με ξηρή φυτική ύλη - επίχρισμα από τα χερούλια και την περιοχή του κόμπου στο σκισμένο τεμάχιο τσάντας απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τον κατηγορούμενο. δ) Από το νάιλον διαφανές σακουλάκι που περιέχει άσπρη σκόνη - κομμάτι από την άκρια του σακουλιού ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του κατηγορουμένου. Σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Εργαστηρίου Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος και εμφάνισης Αποτυπωμάτων (Τεκμήριο 12) τόσο στη πιο πάνω ζυγαριά ακριβείας όσο και στο μαύρο νάιλον σακούλι δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε αποτυπώματα. Τα πιο πάνω αποτελούν ταυτόχρονα και μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Αποτελεί, συνοπτικά, θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά που εντοπίσθηκαν επί του δρόμου της σκηνής του τροχαίου δυστυχήματος ανήκαν στον κατηγορούμενο, ο οποίος είχε την φυσική κατοχή και έλεγχο τους και ότι τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Από την άλλη αποτελεί θέση του κατηγορούμενου ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά δεν του ανήκουν και ουδέποτε μετέφερε τέτοια, κατά τον ουσιώδη χρόνο που επέβαινε στη μοτοσικλέτα. Δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι τα εν λόγω Τεκμήρια εντοπίσθηκαν στην σκηνή είναι όμως η θέση του ότι αυτά σκοπίμως τοποθετήθηκαν από την Αστυνομία στο χώρο με σκοπό να τον ενοχοποιήσουν. Το γεγονός αυτό, ήταν πάντοτε η θέση του, συνάγεται μέσα από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας αλλά και τα όσα αποδέκτηκαν οι μάρτυρες κατηγορίες ότι δηλαδή τα ανευρεθέντα τεκμήρια είχαν μετακινηθεί στη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος αλλά και ότι αυτά αλλοιώθηκαν. Σε σχέση με το γεγονός ότι εντοπίστηκε πάνω σε αυτά γενετικό του υλικό, κάτι το οποίο και πάλι ο ίδιος δεν αμφισβητεί, είναι η θέση του ότι το γενετικό του υλικό το τοποθέτησε παράνομα η Αστυνομία ενόσω ο ίδιος ήταν αναίσθητος στη σκηνή με σκοπό και πάλι να τον ενοχοποιήσει. Τέλος, ήταν η θέση του ότι τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν στη σκηνή δεν έχει αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή ότι αποτελούν ναρκωτικές ουσίες με βάση την κείμενη νομοθεσία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατάθεσε ο Αστυφύλακας 988 (Μ.Κ 1), ο Αστυφύλακας 3847 (Μ.Κ 2) και ο Αστυφύλακας 4032 [ ] Βαρελλάς (Μ.Κ 3). Αφού ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία από το Δικαστήριο, ο ίδιος αποφάσισε να καταθέσει ενόρκως και κλήτευσε έναν μάρτυρα υπεράσπισης, τον Μ.Υ
- ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο Μ.Κ 1 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1), το περιεχόμενο της οποίας δηλώθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός. Το περιεχόμενο της κατάθεσής του δεν θα παρατεθεί εφόσον μέρος της έχει καταγραφεί ανωτέρω στο πλαίσιο παράθεσης των παραδεκτών γεγονότων. Σε ό,τι αξίζει επιπρόσθετα να σημειωθεί είναι ότι ο εν λόγω μάρτυρας, λόγω των υποψιών που του εγέρθηκαν ότι τα ανευρεθέντα Τεκμήρια 35 και 36 μπορεί να αφορούν ναρκωτικές ουσίες, μερίμνησε να μην μετακινηθούν από τη θέση τους και κανένας να μην έρθει σε επαφή μαζί τους. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Κ 2 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 2). Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, ο ίδιος είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων. Ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο 3) αλλά και το συμμετρικό τελικό σχέδιο (Τεκμήριο 4). Σημείωσε, μεταξύ άλλων, σε αυτά τη θέση που εντοπίσθηκε η ζυγαριά με το γράμμα ΒΖ ενώ με το γράμμα ΒΚ σημείωσε το μαύρο νάιλον σακούλι. Την 24.3.18 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, καθώς και του επεξήγησε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής. Ο κατηγορούμενος του ανάφερε ότι, λόγω του τραυματισμού του, δεν θυμόταν το ο,τιδήποτε για το δυστύχημα. Ο κατηγορούμενος υπέγραψε το πρόχειρο σχέδιο ως ένδειξη ότι δεν αμφισβητεί τα ευρήματα της Αστυνομίας. Επίσης στις 14.4.18 υπέδειξε και στον Μ.Υ 1 το Τεκμήριο 3, το οποίο και ο ίδιος το υπέγραψε χωρίς να αμφισβητεί τα ευρήματα της Αστυνομίας στη σκηνή. Αντεξεταζόμενος, ανάφερε ότι το σημείο ΒΚ, που σημειώθηκε επί του Τεκμηρίου 3, βρίσκεται σε απόσταση 54.50 μέτρων από το σταθερό σημείο που είναι ο πάσσαλος της Α.Η.Κ. Αποδέχθηκε τη θέση ότι το ΒΚ, με βάση το Τεκμήριο 3, τοποθετήθηκε πριν το τέλος της νησίδας. Επίσης το σημείο ΒΚ βρίσκεται σε απόσταση 3.5 μέτρα από την άκρια του δρόμου και εντός αυτού. Αποδέχθηκε επίσης ότι με βάση το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής (Τεκμήριο 4) το σημείο ΒΚ έχει τοποθετηθεί μετά το τέλος της νησίδας. Ως προς το λόγο που το ΒΚ τοποθετήθηκε σε διαφορετικά σημεία ο εν λόγω μάρτυρας εξήγησε ότι δεν πρόκειται για λάθος του, διευκρινίζοντας ότι το πρόχειρο σχεδιαγράφημα διαφέρει με το τελικό εφόσον το τελευταίο γίνεται με συμμετρία και με μαθηματικές πράξεις και είναι πιο εξειδικευμένο. Δεν συμφώνησε με τη θέση του κατηγορουμένου ότι το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει τη θέση ότι το ΒΚ μετακινήθηκε από τη θέση του, προσθέτοντας ότι ο ίδιος δεν είχε τέτοια μαρτυρία ενώπιον του. Ανάφερε, επίσης, ότι σύμφωνα με το τελικό του σχέδιο το σημείο ΒΚ βρίσκεται σε απόσταση 3.5 μέτρα από τα αριστερά του δρόμου, εντός της πρώτης λωρίδας κυκλοφορίας, η οποία μετρήθηκε ότι έχει πλάτος 3.
- Αφού του υποδείχθηκε η φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 40 ο εν λόγω μάρτυρας αποδέχθηκε αφενός το γεγονός ότι με βάση αυτή το ΒΚ βρίσκεται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας ενώ αφετέρου με βάση το περιεχόμενο της εν λόγω φωτογραφίας το μαύρο νάιλον σακούλι φαίνεται ότι είναι όντως μετακινημένο από την αρχική θέση που το τοποθέτησε ο ίδιος στο συμμετρικό σχεδιάγραμμα. Ο Μ.Κ 3, ο οποίος υπηρετεί στην ΥΚΑΝ Λευκωσίας, υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 32). Κατά την άφιξη του στη σκηνή συνάντησε τον Μ.Κ 1, ο οποίος του υπέδειξε το σημείο που βρισκόταν η ζυγαριά ακριβείας (Τεκμήριο 35) και το μαύρο νάιλον σακούλι (Τεκμήριο 36). Διαπίστωσε σε αυτή ότι περιέχετο ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη. Ζήτησε από την Αστυφύλακα 2263 όπως λάβει επιπρόσθετες φωτογραφίες όσον αφορά την υπόθεση της παράνομης κατοχής ναρκωτικών. Στις 11.3.18 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 33), στην οποία ο ίδιος αρνήθηκε οποιανδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Ανάφερε, προφορικά, ότι όταν μετέβη στη σκηνή και ενημερώθηκε από τον Μ.Κ 1 ότι εντός των ανευρεθέντων αντικειμένων μπορεί να υπήρχαν ναρκωτικές ουσίες, ο ίδιος φόρεσε τα γάντια του και άνοιξε το εν λόγω μαύρο σακούλι με σκοπό να διαπιστώσει εάν όντως υπήρχαν εντός αυτού ναρκωτικά. Από την πείρα του διαπίστωσε ότι μέσα στο μαύρο σακούλι υπήρχε κάνναβη. Η σκηνή ήταν αποκλεισμένη και δεν επιτρεπόταν στους πολίτες να εισέλθουν σε αυτήν. Εξήγησε ότι τα ανευρεθέντα αντικείμενα δεν υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο, λόγω του ότι όταν ο τελευταίος προσήλθε στην ΥΚΑΝ για να του ληφθεί ανακριτική κατάθεση, αυτά είχαν ήδη σφραγιστεί και μεταφέρθηκαν στα εργαστήρια για τις ανάλογες εξετάσεις. Αντεξεταζόμενος, αποδέχθηκε τη θέση του κατηγορουμένου ότι δεν υπάρχει η υπογραφή του επί των ανευρεθέντων τεκμηρίων της σκηνής. Αφού του υποδείχθηκε τόσο το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής όσο και το τελικό συμμετρικό σχέδιο συμφώνησε με τη θέση του κατηγορουμένου ότι το σημείο ΒΚ τοποθετήθηκε σε δύο διαφορετικά σημεία. Επίσης, με βάση τη φωτογραφία 27 του Τεκμηρίου 40, συμφώνησε ότι το σημείο ΒΚ φέρεται να βρίσκεται στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σε αντίθεση με το συμμετρικό σχέδιο, στο οποίο το εν λόγω σημείο σημειώθηκε εντός της αριστερής λωρίδας. Ήταν η θέση του ότι το σημείο ΒΚ με βάση το πρόχειρο σχεδιαγράφημα, το τελικό αλλά και με βάση την πιο πάνω φωτογραφία φέρεται να βρίσκεται σε τρεις διαφορετικούς τόπους. Αρνήθηκε, αφού του υποδείχθηκε μεγεθυντική φωτογραφία της σκηνής (Τεκμήριο 43), ότι υπάρχουν διαφορετικά σκισίματα στο σακούλι σε σχέση με αυτό που απεικονίζεται στη φωτογραφία 27 του Τεκμηρίου 40, προσθέτοντας ότι οι εν λόγω φωτογραφίες δεν είναι αρκετά ευκρινείς. Διαπιστώνει όμως ότι το χρώμα του σακουλιού φέρεται να είναι κάπως διαφορετικό. Ο κατηγορούμενος ανάφερε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, ότι ενώ αφαιρέθηκαν από το κατηγορητήριο η 5η και 8η κατηγορία ο ίδιος, κατά παράβαση των προνοιών του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, δεν κατηγορήθηκε εκ νέου σε σχέση με τις υπόλοιπες κατηγορίες και ως εκ τούτου θα πρέπει να απαλλαγεί από αυτές. Ήταν η περαιτέρω θέση του ότι, με βάση την έκθεση του Γενικού Χημείου, τα ανευρεθέντα ναρκωτικά δεν αποτελούν παράνομες ουσίες διότι στην κάνναβη, όπως αναγράφεται στην εν λόγω έκθεση, δεν εντοπίστηκαν και τα τρία βασικά της συστατικά στοιχεία. Με βάση την εν λόγω έκθεση αποτελεί εύρημα του Κρατικού Χημείου ότι εντοπίστηκε σε αυτή μόνο η ουσία Δ.9 τετραϋδροκανναβινόλη χωρίς μάλιστα καμιά ποσοστιαία ένδειξη, ενώ τα άλλα δύο συστατικά (κανναβιδιόλη και κανναβινόλη), ως αναγράφονται σε αυτή, δεν εντοπίστηκαν στα ανευρεθέντα τεκμήρια. Για να είναι μια ουσία παράνομη, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας, ήταν η θέση του ότι θα πρέπει να περιέχει και τα τρία πιο πάνω συστατικά στοιχεία. Προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του κατάθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο σελίδας την οποία ο ίδιος εκτύπωσε από την ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια (Τεκμήριο 44), καθώς και διάφορες αποδείξεις προϊόντων με είδη κάνναβης αλλά και των συστατικών τους στοιχείων (Τεκμήριο 46 έως 57), τα οποία είναι επιτρεπτά από το κοινό για αγορά. Ήταν επίσης η θέση του ότι από τη στιγμή που με βάση τη μαρτυρία τα ανευρεθέντα τεκμήρια μετακινήθηκαν από τη θέση τους καθώς και ότι αυτά ήταν αλλοιωμένα, ως διαπιστώνεται μέσα από τις φωτογραφίες, τεκμηριώνεται η θέση του ότι αυτά τοποθετήθηκαν από την Αστυνομία με σκοπό να τον ενοχοποιήσουν, τοποθετώντας μάλιστα σε αυτά το γενετικό του υλικό. Τέλος, ήταν η θέση του ότι η παρούσα υπόθεση έχει καταχωριστεί εκδικητικά εναντίον του εφόσον αυτή ήδη έχει αποσυρθεί από τον Κατηγορούσα Αρχή και επαναπροωθήθηκε με σκοπό ο ίδιος να απωλέσει τα συνταγματικά του δικαιώματά. Ο λόγος ήταν γιατί υπέβαλε αίτηση προς το Συμβούλιο Αποφυλάκισης Κρατουμένων με σκοπό να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του είτε σε ανοικτή φυλακή είτε να λάβει άδεια αποφυλάκισης με ηλεκτρονικό βραχιολάκι. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε ότι με βάση την έκθεση του Κρατικού Χημείου, η οποία κατατέθηκε ως προς τη αλήθεια του περιεχομένου της, επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι τα ανευρεθέντα αντικείμενα ήταν όντως ναρκωτικά, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας, προσθέτοντας ότι το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής ώστε να αποδείξει στο Δικαστήριο ένα τέτοιο γεγονός. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος κατείχε ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα και δεν ήταν σε θέση να απαντήσει κατά πόσο ο ίδιος είχε τις αισθήσεις του στη σκηνή εφόσον δεν θυμάται τίποτα. Αρνήθηκε ότι μέσα από το μαρτυρικό υλικό από πουθενά δεν συνάγεται το συμπέρασμα ότι μετακινήθηκαν τα τεκμήρια που ανευρέθηκαν στη σκηνή και αποδέχθηκε ότι ο ίδιος είναι χρήστης κοκαΐνης λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει. Ο Μ.Υ 1 ανάφερε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, ότι ο λόγος που ο ίδιος προέβη σε παραδοχή σε σχέση με τις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης ήταν κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε από τον συνήγορο του, διότι εκκρεμούσαν ακόμη εναντίον του πέντε υποθέσεις και η παραδοχή του στη παρούσα υπόθεση θα ήταν προς όφελος του. Ανάφερε, επιπρόσθετα, ότι του έγινε πρόταση από την Νομική Υπηρεσία όπως ο ίδιος καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του κατηγορούμενου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων του (Τεκμήρια 60 και 61) δηλώνοντας ότι τα όσα αναγράφονται σε αυτές είναι αληθή. Ανάφερε ότι το μαύρο σακούλι που εντοπίστηκε στη σκηνή δεν βρισκόταν στην κατοχή του κατηγορούμενου. Και τούτο γιατί ως συνοδηγός στη μοτοσικλέτα που ήταν, ο ίδιος κρατούσε αγκαλιά τον κατηγορουμένο και δεν αντιλήφθηκε ο τελευταίος να έχει στην κατοχή του το ο,τιδήποτε. Επίσης, η εν λόγω μοτοσικλέτα δεν έχει αποθηκευτικό χώρο. Αντεξεταζόμενος, αποδέχθηκε ότι του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών στην υπόθεση υπ' αριθμό 17246/20, στην οποία για σκοπούς επιβολής ποινής λήφθηκε υπόψη και η παρούσα υπόθεση. Αρνήθηκε ότι με την παραδοχή του ο ίδιος αποδέχθηκε ότι γνώριζε για τα ανευρεθέντα ναρκωτικά, προσθέτοντας ότι αυτά δεν είναι δικά του αλλά ούτε και του κατηγορούμενου και ουδέποτε τα είχαν στην κατοχή τους. Δεν γνωρίζει σε ποιόν ανήκουν. Τέλος, αρνήθηκε ότι ο ίδιος μαζί με τον κατηγορούμενο διέπραξαν τα αδικήματα που περιέχονται στο επίδικο κατηγορητήριο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη εν γένει συμπεριφορά τους. Η αξιολόγησή τους θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ., Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ, νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαμπάς v . A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820 C & Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Για παράδειγμα, ως συνάγεται, μεταξύ άλλων, από τις πιο πάνω αποφάσεις, σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν, μεταξύ άλλων, τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο, η πηγή των γνώσεων του στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα όσα κατάθεσε. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις του κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ., υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ να αξιολογήσω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Aποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του Μ.Κ 1, η κατάθεση του οποίου κατατέθηκε και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. Η μαρτυρία του έχει παραμείνει αναντίλεκτη εφόσον ο κατηγορούμενος επέλεξε να μην τον αντεξετάσει. Αποδεκτή στην ολότητα της γίνεται και η μαρτυρία του Μ.Κ 2 εφόσον ο εν λόγω μάρτυρας άφησε στο Δικαστήριο εξαιρετικές εντυπώσεις. Προσήλθε στο Δικαστήριο να αναφέρει την αλήθεια και αυτό έπραξε. Εξήγησε την εμπλοκή του στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης εφόσον ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε το πρόχειρο και τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής. Ήταν αντικειμενικός και απόλυτα ειλικρινής και ακόμη με την εκδοχή που προώθησε ο κατηγορούμενος δεν θέλει τούτον να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη στο κατά τα άλλα προσχεδιασμένο τρόπο των μελών της ΥΚΑΝ για την ενοχοποίηση του κατηγορουμένου. Δείγμα της ειλικρίνειας του αποτελεί το γεγονός ότι ο ίδιος δεν δίστασε να αποδεχθεί ότι το σημείο ΒΚ τοποθετήθηκε σε διαφορετικές θέσεις στο πρόχειρο και τελικό σχεδιαγράφημα. Όμως ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε πειστική και επαρκή απάντηση περί τούτου, την οποία και κάνω αποδεκτή. Επίσης, ο εν λόγω μάρτυρας και πάλι δεν δίστασε να αναφέρει ότι το σημείο ΒΚ ενώ ο ίδιος το τοποθέτησε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας πλησίον στο κέντρο του δρόμου, με βάση τη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 40 αυτό φαίνεται ότι βρίσκεται αμέσως μετά το κέντρο του δρόμου στην αριστερή όμως λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάθε όμως περίπτωση οι αποκλίσεις αυτές με κανένα τρόπο δεν τεκμηριώνουν την θέση της υπεράσπισης ότι τα ναρκωτικά επειδή φέρονται να βρίσκονται σε διαφορετικές θέσεις επιβεβαιώνουν τη θέση της ότι αυτά είχαν τοποθετηθεί στη σκηνή από την Αστυνομία. Αντίθετα θα έλεγα ενδυναμώνουν την θέση της κατηγορούσας αρχής ότι κανένας προσχεδιασμός δεν υπήρξε εκ μέρους της Αστυνομίας για την ενοχοποίηση του κατηγορουμένου. Στερείται λογικής από τη μία η Αστυνομία να τοποθέτησε τα ναρκωτικά στη σκηνή με σκοπό να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο και από την άλλη η ίδια να προέβηκε στη μετακίνησή τους. Η υποτιθέμενη πράξη της αυτή θα έπληττε καίρια το κατά τα άλλα οργανωμένο και προμελετημένο σχέδιό της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Επίσης πολύ θετικές εντυπώσεις έχω αποκομίσει και για τον Μ.Κ
- Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Ο εν λόγω μάρτυρας περιέγραψε με λεπτομέρεια και ακρίβεια τα γεγονότα που περιβάλλουν την αστυνομική έρευνα και στην οποία είχε ενεργό συμμετοχή. Ήταν απόλυτα βέβαιος ως προς τις απαντήσεις του και κατάθεσε με ευθύτητα, αμεσότητα και πειστικότητα σε σχέση με τα διαδραματισθέντα. Η μαρτυρία του έχει λογική συνοχή και είναι αληθοφανής. Παρέμεινε δε σταθερή και ακλόνητη κατά την αντεξέτασή του. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας ήταν ειλικρινείς. Δείγμα της ειλικρίνειας του αποτελεί το γεγονός ότι ο ίδιος αφενός αποδέχθηκε ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά δεν υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο δίδοντας μάλιστα πειστική εξήγηση την οποία και αποδέχομαι. Σε κάθε όμως περίπτωση το γεγονός αυτό σε κανένα σημείο δεν πλήττει άλλα ούτε και μεταβάλλει την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Δείγμα επίσης της ειλικρίνειάς του αποτελεί το γεγονός ότι ο ίδιος συμφώνησε με τη διαφορετικότητα των θέσεων που τοποθετήθηκε το μαύρο νάιλον σακούλι στο τελικό σχεδιαγράφημα σε αντιδιαστολή με τη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου
- Όποια δε αναφορά του κατηγορουμένου περί εσκεμμένης τοποθέτησης από την Αστυνομία των ναρκωτικών στη σκηνή και τοποθέτησης του γενετικού του υλικού επ' αυτών δεν γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου. Στο σημείο αυτό είναι αρκετό να αναφέρω ότι δεν ευοδώθηκε κανένα απολύτως κίνητρο και δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο γιατί η Αστυνομία να ενεργήσει με τον τρόπο που τους αποδίδει ο κατηγορούμενος αλλά ούτε και προκύπτει λογική στα όσα ο κατηγορούμενος τους καταλογίζει. Δεν μου διαφεύγει η θέση της Υπεράσπισης, η οποία φέρεται να επιβεβαιώνεται τόσον από τον Μ.Κ 3 όσο και από τον Μ.Κ 2, ότι το μαύρο σακούλι τοποθετήθηκε σε διαφορετικά σημεία και πιθανόν να έχει μετακινηθεί σε κάποια στιγμή. Αν πραγματικά ο Μ.Κ 3 είτε από μόνος του είτε σε συνεργασία με άλλους συναδέλφους του αποφάσισαν με δόλιο τρόπο να ενοχοποιήσουν τον κατηγορούμενο, όχι απλά τοποθετώντας ναρκωτικά σε συγκεκριμένο σημείο αλλά μεριμνώντας να εκμεταλλευτούν την κατάσταση της υγείας του κατηγορουμένου αμέσως μετά το τροχαίο δυστύχημα και να εναποθέσουν δολίως το γενετικό του υλικό τόσο εντός όσο εκτός του νάιλου μαύρου σακκουλιού αλλά και της ζυγαριάς, τότε η λογική και μόνο λέει ότι δεν θα αποδεχόταν ότι υπήρχε μετακίνηση του εν λόγω τεκμηρίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Aπό την άλλη δεν έχω αποκομίσει καθόλου θετικές εντυπώσεις για τον κατηγορούμενο και ως εκ τούτου καμία βαρύτητα δεν μπορεί να προσδοθεί από το Δικαστήριο στα όσα υποστήριξε ενώπιόν του. Στην προσπάθεια να προωθήσει τη δική του εκδοχή γεγονότων, η οποία ειρήσθω εν παρόδω περιέχει και κάποιους ισχυρισμούς οι οποίοι είναι αντιφατικοί μεταξύ τους, υπέπεσε σε αντιφάσεις, κάποιες θέσεις του αντιστρατεύονται την κοινή λογική ενώ η εκδοχή του καταρρίπτεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα. Ξεδιπλώνω ευθύς αμέσως το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Αποτελεί ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι από τη μία οι παράνομες ουσίες που ανευρέθηκαν στην σκηνή τοποθετήθηκαν εκεί από την Αστυνομία με σκοπό να τον ενοχοποιήσουν ενώ από την άλλη αποτελεί θέση του ότι τα εν λόγω ναρκωτικά δεν αποτελούν παράνομες ουσίες. Οι δύο πιο πάνω προβαλλόμενοι ισχυρισμοί είναι μεταξύ τους αντιφατικοί. Και τούτο γιατί αποτελεί άξιον απορίας για ποιο λόγο η Αστυνομία να διαπράξει ένα μελετημένο και καλά οργανωμένο σχέδιο ως της αποδίδει ο κατηγορούμενος ώστε να τον ενοχοποιήσει τοποθετώντας στη σκηνή ουσίες που εν τέλει δεν είναι παράνομες; Το ερώτημα αυτό ασφαλώς και έχει μείνει αναπάντητο από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Σε κάθε όμως περίπτωση, οι πιο πάνω ισχυρισμοί και πάλι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από το Δικαστήριο, εξετάζοντας και απομονωμένα τον κάθε ένα από αυτούς. Σε σχέση με το βασικό του ισχυρισμό ότι τις ναρκωτικές ουσίες τις τοποθέτησε η Αστυνομία στη σκηνή, με σκοπό να τον ενοχοποιήσει, διαπιστώνω καταρχάς ότι τέτοια θέση ουδέποτε προβλήθηκε κατά τη λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης (Τεκμήριο 33). Είμαι της γνώμης ότι εάν ο πιο πάνω ισχυρισμός του κατηγορουμένου ήταν πράγματι γνήσιος ένα τέτοιο ουσιώδες γεγονός θα το προέβαλε εξ' αρχής στην κατάθεσή του. Δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι ένας τέτοιος ισχυρισμός αποτελεί προϊόν δεύτερων σκέψεων του, με σκοπό να αποφύγει την οποιαδήποτε ποινική του ευθύνη. Επίσης η όλη του εκδοχή αυτή καταρρίπτεται από την ίδια την κατάθεση του Μ.Κ 1, η οποία επαναλαμβάνω κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Σύμφωνα με αυτήν ο εν λόγω αστυνομικός ήταν το πρώτο πρόσωπο που μετέβη στη σκηνή, εκ μέρους της Αστυνομίας, και ο οποίος εντόπισε εκεί τα ανευρεθέντα ναρκωτικά πριν ακόμα δηλαδή προσέλθει στη σκηνή η ΥΚΑΝ. Επομένως οποιαδήποτε άλλη θέση του κατηγορουμένου επί τούτου, δηλαδή περί της τοποθέτησης των ανευρεθέντων αντικειμένων στη σκηνή, αντιστρατεύεται τα παραδεκτά γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα οι οποιοιδήποτε αντίθετοι ισχυρισμοί του να μην μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Περαιτέρω, σε κάθε όμως περίπτωση, η θέση του αυτή στερείται θα πρόσθετα και λογικής. Και τούτο γιατί πώς θα γνώριζε η Αστυνομία εκ των προτέρων ότι ο ίδιος θα είχε εμπλοκή σε τροχαίο δυστύχημα και ανά πάσα στιγμή η τελευταία να ήταν έτοιμη να τοποθετήσει ναρκωτικά στην σκηνή με σκοπό να τον ενοχοποιήσει; Ή από την άλλη μόλις η Αστυνομία διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος είχε τροχαίο δυστύχημα έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο της, το οποίο είχε προσχεδιαστεί από πριν, με σκοπό να τον ενοχοποιήσει; Και μάλιστα η Αστυνομία θα τοποθετούσε στη σκηνή σπασμένη ζυγαριά, ως αυτή αποτυπώνεται από τις φωτογραφία 16 του Τεκμηρίου 40 ώστε το σχέδιο της να γίνει ακόμα πιο ρεαλιστικό; Τα πιο πάνω εύλογα ερωτήματα του Δικαστηρίου δεν αντέχουν την βάσανο της κοινής λογικής και έχουν παραμείνει αναπάντητα από τον κατηγορούμενο. Επίσης, ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορούμενου συγκρούεται από το παραδεκτό γεγονός της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης του Δρα. Καριόλου, ο οποίος, μέσω των ευρημάτων του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τόσο στη ζυγαριά, όσο και στο μαύρο σακούλι εντοπίσθηκε γενετικό του υλικό. Επομένως στη βάση και μόνο αυτού του αδιαμφισβήτητου γεγονός η όλη εκδοχή του κατηγορουμένου είναι διάτρητη. Δεν παραγνωρίζω ότι ο κατηγορούμενος, με σκοπό να πλήξει και να μειώσει την βαρύτητα της έκθεσης της πραγματογνωμοσύνης του Δρ. Καριόλου, ισχυρίσθηκε ότι το γενετικό του υλικό στα ναρκωτικά το τοποθέτησε η Αστυνομία σκοπίμως στη σκηνή όταν ο ίδιος ήταν αναίσθητος και δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί το οτιδήποτε, αμέσως μετά το τροχαίο δυστύχημα. Ο ισχυρισμός του αυτός και πάλι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Πέραν του γεγονός ότι είναι εντελώς αόριστος, γενικός και θεωρητικός, από πουθενά δεν μπορεί να τεκμηριωθεί. Επιπρόσθετα, μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα και τις καταθέσεις των νοσηλευτών (Τεκμήρια 26 και 27), του οδηγού ασθενοφόρου (Τεκμήριο 25) αλλά και του Μ.Κ 1 ο κατηγορούμενος είχε αφενός τις αισθήσεις του και αφετέρου καθόταν στο πεζοδρόμιο, μέχρι την έλευση του ασθενοφόρου. Όσον δε αφορά τον Μ.Υ 1 αυτός περιφερόταν στη σκηνή. Επομένως δημιουργείται το ερώτημα πώς η Αστυνομία και με ποιο τρόπο, τοποθέτησε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, στα ανευρεθέντα Τεκμήρια, από τη στιγμή που ο ίδιος, δεν ήταν αναίσθητος και είχε τις αισθήσεις του; Είναι ένα ερώτημα το οποία και αυτό παρέμεινε αναπάντητο. Συνεπώς ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιεσδήποτε πειστικές απαντήσεις και κατέφυγε σε ψεύδος, ότι δηλαδή ο ίδιος ήταν αναίσθητος με σκοπό να προωθήσει τη δική του εκδοχή, παρά το παραδεκτό γεγονός ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά φέρουν το γενετικό του υλικό. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Παφίτης v Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 444 αναφέρθηκαν, επί του προκειμένου, τα ακόλουθα: «Τέλος, η άρνηση των παραδεκτών γεγονότων και η προβολή αντιφατικών εκδοχών σε σχέση με ουσιώδες μέρος των γεγονότων δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως προσφυγή στο ψεύδος, για την αντιμετώπιση ενοχοποιητικών περιστατικών. Η προσφυγή στο ψεύδος δε στοιχειοθετεί (θετικά) τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος, όπως υποδεικνύεται στην απόφασή μας στην Al-Hamad a.o. ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117. Αποτελεί όμως, όπως εξηγείται: (σελ. 137). «... μαρτυρία, η οποία επεξηγεί και ρίπτει φως στη συμπεριφορά του κατηγορουμένου και δίδει εγκληματικό χαρακτήρα σε πράξεις για τις οποίες χωρεί και αθώα εξήγηση.» Η προσφυγή στο ψεύδος εύλογα μπορεί να ερμηνευθεί ως κατατείνουσα σε συμπέρασμα ενοχής, όπως διαπιστώνεται στη Mawaz Khan v. Reginam [1967] 1 All E.R. 80, θέση η οποία γίνεται αποδεκτή στη Philotas v. The Republic
(1967)2 C.L.R.
- Πότε η καταφυγή στο ψεύδος έχει δραστικό ενοχοποιητικό αποτέλεσμα εξηγείται στην R. v. Loucas [1966] 1 W.L.R.
- Το ίδιο θέμα πραγματευόμεθα στη Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73.» Στρεφόμενος τώρα στον ισχυρισμό του ότι οι ουσίες που ανευρέθηκαν στη σκηνή, δεν είναι παράνομες, η θέση του αυτή και πάλι συγκρούεται με το παραδεκτό γεγονός της έκθεσης του Κρατικού Χημείου, στην οποία ρητά και ξεκάθαρα αναφέρεται ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη, που ανευρέθηκε καθώς και η άσπρη σκόνη αποτελούν ναρκωτικές ουσίες, με βάση τον πρώτο και δεύτερο πίνακα του παραρτήματος του σχετικού Νόμου. Ως αναφέρθηκε, τα παραδεκτά γεγονότα αποτελούν μέρος της μαρτυρίας και αδιαμφισβήτητο γεγονός που ανάγεται σε δεδομένο, (Αντρέα και Άλλων v. Αστυνομίας 1999, 2 Α.Α.Δ, 498), δίχως να επιτρέπει διατύπωση ευρημάτων που να την αντιστρατεύονται (Marrero v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ 64/12, ημερ. 24.10.2012.). Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να παρουσιάσει μαρτυρία που να αντιστρατεύεται την έκθεση του Γενικού Χημείου. Σε κάθε όμως περίπτωση τα όσα επικαλέστηκε ο κατηγορούμενος αλλά και προσκόμισε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια για να καταδείξει ότι τα ανευρεθέντα στη σκηνή ναρκωτικά δεν αποτελούν παράνομες ουσίες και πάλι δεν μπορεί να τους δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα αφενός γιατί ο κατηγορούμενος δεν είναι εμπειρογνώμονας επί του θέματος και δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις και αφετέρου δεν κλήτευσε κάποιο ειδικό επί του θέματος αυτού. Παρά τα πιο πάνω τα οποία επαρκούν για να καταλήξω στου λόγου το αληθές ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ειλικρινείς προς στο Δικαστήριο εντούτοις παραλογία παρατηρείτε και στην ίδια την εκδοχή του που θέλει τους ίδιους τους Αστυνομικούς να έχουν ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο. Πρώτον η εκδοχή του κατηγορούμενου ότι οι Αστυνομικοί ήρθαν για να τον ενοχοποιήσουν δεν στέκει στη κοινή λογική γιατί η ΥΚΑΝ κλήθηκε στο χώρο ενόψει της εύρεσης των ανευρεθέντων ναρκωτικών. Το χώρο δεν τον επισκέφθηκε η ΥΚΑΝ αρχικά αλλά η τροχαία για να επιληφθεί τροχαίο δυστύχημα. Δεύτερον η ενοχοποίηση του κατηγορουμένου από την ΥΚΑΝ προϋποθέτει κάποιο προσχεδιασμό. Με δεδομένο ότι οι Αστυνομικοί της ΥΚΑΝ επισκέφθηκαν τον χώρο, κατόπιν ειδοποίησης από την Τροχαία, προφανές είναι ότι η τελευταία κάτι ανηύρε στη σκηνή του δυστυχήματος. Δεν είναι δυνατό και δεν στέκει στη βάσανο της λογικής ότι η ΥΚΑΝ γνώριζε ότι θα υπήρχε τροχαίο δυστύχημα στο οποίο θα εμπλέκετο ο κατηγορούμενος και από προηγουμένως να τοποθέτησε στο σημείο ναρκωτικά ώστε να τα βρεί η τροχαία και να τους καλέσει μετέπειτα στη σκηνή με σκοπό να εμπλέξουν τον κατηγορούμενο. Ούτε η λογική επιτάσσει ότι θα μπορούσε το ατύχημα να προκαλούσε τέτοια κατάσταση στην υγεία του κατηγορουμένου που ο ίδιος να τελούσε σε αναισθησία και να μην μπορούσε να αντιληφθεί το ο,τιδήποτε ώστε η ΥΚΑΝ να εκμεταλλευτεί την εν λόγω κατάσταση και να εναποθέσει το γενετικό του υλικό επί των ανευρεθέντων ναρκωτικών. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι στη μαρτυρία που έχω αποδεχθεί φαίνεται ότι σε κάποιο σημείο, για λόγους που παρέμειναν άγνωστοι στο Δικαστήριο, τα ναρκωτικά ίσως να μετακινήθηκαν από το αρχικό σημείο που τα είχε δει ο Μ.Κ 2 σε άλλο σημείο που είχαν φωτογραφηθεί από τον φωτογράφο της Αστυνομίας. Το συγκεκριμένο θέμα ουδόλως διαφοροποιεί τα πιο πάνω δεδομένα είτε στο ότι ο κατηγορούμενος ήταν μη ειλικρινής μάρτυρας είτε στο ότι η εκδοχή του δεν στέκει στη βάσανο της κοινής λογικής. Εν πάση όμως περιπτώση οποιαδήποτε μετακίνηση των ανευρεθέντων ναρκωτικών στο βαθμό που αποδίδεται στην Αστυνομία με κάθε σεβασμό δεν βοηθά τα επιχειρήματα του κατηγορούμενου. Η λογική και μόνο λέει ότι ένα καλά σκηνοθετημένο σχέδιο, ως αποδίδει ο κατηγορούμενος στην Αστυνομία, με σκοπό να τον ενοχοποιήσουν με τον τρόπο που ο ίδιος ισχυρίζεται δεν συμβαδίζει με την οποιαδήποτε μετέπειτα μετακίνηση των ναρκωτικών. Ούτε καν η μετακίνηση αυτή βοηθά με οποιοδήποτε τρόπο την εκδοχή του κατηγορούμενου. Κατά συνέπεια η οποιαδήποτε πιθανή μετακίνηση τούτο δεν κρίνεται ουσιώδες για την τύχη της παρούσας υπόθεσης είτε αναφορικά με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής είτε με την εκδοχή που προέβαλε ο κατηγορούμενος. Επομένως για τους λόγους που ανωτέρω έχω εξηγήσει η όλη μαρτυρία του κατηγορουμένου απορρίπτεται στο βαθμό που αυτή συγκρούεται με την λοιπή αποδεκτή μαρτυρία του Δικαστηρίου. Καθόλου θετικές εντυπώσεις δεν έχω αποκομίσει από τον Μ.Υ 1, του οποίου την μαρτυρία απορρίπτω στην ολότητα της Ο εν λόγω μάρτυρας δεν προσήλθε να αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια, αλλά προσήλθε με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία του δεν ήταν αντικειμενική. Και τούτο γιατί ήταν η θέση του ότι ο λόγος που προέβη σε παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, στην παρούσα υπόθεση, ως πρώην 1ος κατηγορούμενος, ότι δηλαδή κατείχε αφενός την ποσότητα των ανευρεθέντων ναρκωτικών στη σκηνή και ότι αφετέρου την κατείχε με σκοπό την προμήθεια τούτης σε τρίτα πρόσωπα, ήταν κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε από τον συνήγορό του. Η θέση του όμως αυτή δεν είναι καθόλου πειστική. Δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι εάν ο εν λόγω μάρτυρας δεν είχε καμιά εμπλοκή με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά, ο ίδιος δεν θα προχωρούσε με παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες, αλλά θα επέμενε στην αθωότητά του. Επίσης η θέση ότι ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση με τα ναρκωτικά διαψεύδεται και πάλι, από το περιεχόμενο της έκθεσης του Δρα. Καριόλου, βάση της οποίας εντοπίστηκε και δικό του γενετικό υλικό επ' αυτών, χωρίς μάλιστα να δώσει την οποιαδήποτε εξήγηση στο Δικαστήριο επί τούτου. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης (γραπτής και προφορικής) καταλήγω στα πιο κάτω, επιπρόσθετα, ευρήματα: Με το που ο Μ.Κ 1 κατέφθασε στη σκηνή του επίδικου δυστυχήματος απέκλεισε τη σκηνή, την οποία και διαφύλαξε ανέπαφη. Λόγω των υποψιών που του εγέρθηκαν ότι τα ανευρεθέντα Τεκμήρια 35 και 36 μπορεί να αφορούν ναρκωτικές ουσίες μερίμνησε να μην μετακινηθούν από τη θέση τους και κανένας να μην έρθει σε επαφή μαζί τους. Κατά την παραμονή του στη σκηνή τα μόνα άτομα που εισήλθαν εντός αυτής ήταν οι οδηγοί και οι νοσοκόμοι των δύο ασθενοφόρων, όπου παρέλαβαν τους τραυματίες. Ο κατηγορούμενος μέχρι την έλευση του ασθενοφόρου διατηρούσε τις αισθήσεις του. Το σημείο ΒΚ, το οποίο αφορά το μαύρο σακούλι, δεν βρίσκεται στο μέσο του δρόμου και στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας ως σημείωσε ο Μ.Κ 2 στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα, αλλά εντός της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας, αμέσως μετά τη μέση του δρόμου. Το μαύρο νάιλον σακούλι ενώ ο Μ.Κ 2 το εντόπισε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, η φωτογράφος της Αστυνομίας το φωτογράφισε στην αρχή της αριστερής λωρίδας. Ο Μ.Κ 3 κατά την άφιξη του στη σκηνή διαπίστωσε στο μαύρο νάιλον σακούλι να υπήρχε εντός αυτού ένα ροζ νάιλον σακούλι, εντός του οποίου υπήρχαν δύο ροζ νάιλον τσάντες που περιείχαν ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη, τα οποία βρίσκονταν στο έδαφος. Ο ίδιος φόρεσε τα γάντια του και άνοιξε το εν λόγω μαύρο σακούλι με σκοπό να διαπιστώσει εάν όντως υπήρχαν εντός αυτού ναρκωτικά. Από την πείρα του διαπίστωσε ότι μέσα στο μαύρο σακούλι υπήρχε κάνναβη. Η σκηνή ήταν αποκλεισμένη και δεν επιτρεπόταν στους πολίτες να εισέλθουν σε αυτήν. Τα ανευρεθέντα αντικείμενα δεν υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο, λόγω του ότι όταν ο τελευταίος προσήλθε στην ΥΚΑΝ για να του ληφθεί ανακριτική κατάθεση, αυτά είχαν ήδη σφραγιστεί και μεταφέρθηκαν στα εργαστήρια για τις ανάλογες εξετάσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως έχει αναφερθεί ο κατηγορούμενος στην 2η κατηγορία κατηγορείτε ότι κατείχε στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β'. Νομική βάση της εν λόγω κατηγορίας είναι τα εδάφια
(1)και
(2)του άρθρου 6 του περί Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77 (στο εξής «ο Νόμος»), όπου προνοούν τα ακόλουθα: «
(1)Τηρουμένων οιωνδήποτε δυνάμει του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εκάστοτε εν ισχύϊ κανονισμών, δεν είναι νόμιμον δι' οιονδήποτε πρόσωπον να προμηθεύεται ή να έχη ελεγχόμενον φάρμακον εν τη κατοχή αυτού.
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου και του εδαφίου
(4)κατωτέρω, αποτελεί αδίκημα δι'οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)ανωτέρω.» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης κατοχής ναρκωτικών ουσιών είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος να έχει κατοχή, (β) ουσίας που να θεωρείται ελεγχόμενο φάρμακο με βάση την κείμενη νομοθεσία. Εφόσον ικανοποιηθούν τα πιο πάνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του κατηγορούμενου, ο οποίος καλείτε να αποδείξει ότι η κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου καλύπτεται από τις δύο υπερασπίσεις που παρέχονται από τις διατάξεις των σημείων (α) και (β) του εδαφίου
(4)του άρθρου 6 του Νόμου. Η έννοια του 'ελεγχόμενου φαρμάκου' αποδίδεται στο άρθρο 3 του Νόμου και σημαίνει οποιαδήποτε ουσία ή προϊόν που καθορίζεται από τα Μέρη I, II και III του Πρώτου Πίνακα του Νόμου. Η εν λόγω νομοθεσία κατατάσσει τα ελεγχόμενα φάρμακα σε Τάξεως Α' και Β'. Η έννοια της 'κατοχής' ρυθμίζεται από το άρθρο 2 του Νόμου, η οποία, πέραν της φυσικής φύλαξης που υφίσταται όταν το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του ναρκωτικά ή όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του, περιλαμβάνει και την περίπτωση όπου αυτά βρίσκονται φυλαγμένα σε μέρος που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του εν λόγω προσώπου. Αυτό που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, είναι ότι είχε στη κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή 224,72 γραμμάρια κάνναβης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα επίδικα ναρκωτικά. Αυτά ανευρέθηκαν στη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος στο οποίο ενεπλάκη ο κατηγορούμενος. Επομένως το Δικαστήριο θα αναζητήσει κατά πόσον ενώπιον του τέθηκε η αναγκαία και επαρκής περιστατική μαρτυρία που να οδηγήσει το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε εύρημα ενοχής του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Μάριος Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 52/2011, 29/7/2014 εξετάστηκε, μεταξύ άλλων, ο ορισμός της περιστατικής μαρτυρίας. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Περιστατική μαρτυρία, ο ορισμός και η ανάλυση που της δόθηκε διαχρονικά από τη νομολογία, είναι η μαρτυρία εκείνη η οποία διαφέρει της άμεσης, η οποία αφ΄ εαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα όπως η μαρτυρία αυτοπτών μαρτύρων (Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102). Η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχέεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Δίδεται και προσφέρεται, κατά κύριο λόγο από την Κατηγορούσα Αρχή, ώστε να αποδειχθούν γεγονότα τα οποία συνιστούν την υπόθεση και πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Αν προκύπτει, από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας, βεβαιότητα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τότε διαγιγνώσκεται και η ενοχή του κατηγορουμένου (Παφίτης κ.α. (ανωτέρω)).» Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν τα εξής γεγονότα: α) ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας, η οποία ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού β) τα ναρκωτικά ανευρέθηκαν στη σκηνή του δυστυχήματος και πλησίον του κατηγορουμένου. γ) τα ναρκωτικά φέρουν τόσο στο εσωτερικό τους μέρος όσο και στο εξωτερικό τους μέρος γενετικό του υλικό. δ) ο Μ.Κ 1 μόλις αφίχθηκε στη σκηνή εντόπισε τα ανευρεθέντα ναρκωτικά και αμέσως κάλεσε την ΥΚΑΝ. Οι οποιεσδήποτε εξηγήσεις του κατηγορούμενου ως προς το γιατί εντοπίσθηκαν στη σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος τα ναρκωτικά έχουν απορριφθεί από το Δικαστήριο. ε) ο κατηγορούμενος προσέφυγε στο ψεύδος. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία, σωρευτικά ιδωμένα, οδηγούν μονοδρομικά το Δικαστήριο στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά εν τη εννοία του Νόμου. Σαφώς και τα πιο πάνω γεγονότα υποδηλώνουν γνώση του κατηγορουμένου επί των αντικειμένων και του περιεχομένου τους που ανευρέθηκαν στην σκηνή του τροχαίου δυστυχήματος. Επιπρόσθετα η ξηρή φυτική ύλη που εντοπίσθηκε με βάση την έκθεση του Κρατικού Χημείου (Τεκμήριο 5) προκύπτει ότι αποτελεί κάνναβη, που με βάση το Νόμο είναι ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β'. Ανατρέχοντας στον εν λόγω Νόμο διαπιστώνω ότι στο Μέρος IΙ η κάνναβη, η οποία και ανευρέθη στη σκηνή εμπίπτει στην κατηγορία του ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως 'Β', η κατοχή της οποίας με βάση τα εδάφια
(1)και
(2)του άρθρου 6 του Νόμου απαγορεύεται. Επίσης η ποσότητα της με πάλι την εν λόγω έκθεση διαπιστώνεται ότι είναι συνολικού βάρους 224.72 γραμμαρίων. Παράλληλα ο κατηγορούμενος απέτυχε να αποδείξει ότι καλύπτεται από οποιαδήποτε από τις δύο υπερασπίσεις που παρέχονται από τις διατάξεις των σημείων (α) και (β) του εδαφίου
(4)του άρθρου 6 του Νόμου. Στη βάση, επομένως, των πιο πάνω καταλήγω στο ασφαλές συμπέρασμά ότι πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 2η κατηγορία. Στη 4η κατηγορία ο κατηγορούμενος κατηγορείτε ότι κατείχε στον ίδιο τόπο που γίνεται αναφορά στην 2η κατηγορία ελεγχόμενο Φάρμακο Τάξεως Α', δηλαδή ίχνη κοκαΐνης. Η νομική βάση και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν παρατεθεί κατά την νομική ανάλυση της 2ης κατηγορίας και ως εκ τούτου δεν θα επαναληφθούν. Επίσης και για το αδίκημα της εν λόγω κατηγορίας δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είχε στη κατοχή του ίχνη κοκαΐνης. Επομένως θα πρέπει να αναζητηθεί περιστατική μαρτυρία. Αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός της μοτοσικλέτας η οποία ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού. Στη σκηνή και πλησίον του κατηγορουμένου ανευρέθηκε μία ζυγαριά (Τεκμήριο 35). Από τις επιστημονικές εξετάσεις του Δρα. Καριόλου εντοπίσθηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου σε αυτήν και ειδικότερα στα κουμπιά της. Ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε πειστική εξήγηση γιατί είχε στην κατοχή του την εν λόγω ζυγαριά. Επιπρόσθετα, με βάση την έκθεση του Κρατικού Χημείου (Τεκμήριο 5) προκύπτει ότι στην εν λόγω ζυγαριά εντοπίσθηκαν ίχνη κοκαΐνης, που με βάση το Νόμο είναι ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α'. Ανατρέχοντας στα πιο πάνω μέρη της νομοθεσίας διαπιστώνω ότι στο Μέρος I η κοκαΐνη, η οποία και ανευρέθη στη σκηνή εμπίπτει στην κατηγορία του ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α', η κατοχή της οποίας με βάση τα εδάφια
(1)και
(2)του άρθρου 6 του Νόμου απαγορεύεται. Συνεπακόλουθα πληρούνται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην 4η κατηγορία. Στην 3η κατηγορία ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξης Β', δηλαδή 224,72 γραμμάρια κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Νομική βάση της εν λόγω κατηγορίας αποτελεί, κυρίως, το άρθρο 6
(3)του σχετικού Νόμου το οποίο προνοεί ότι: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο εις έτερον πρόσωπον κατά παράβασιν του άρθρου 5
(1)του παρόντος Νόμου.» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, καθίσταται αντιληπτό ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) ο κατηγορούμενος να έχει κατοχή εντός της έννοιας της νομοθεσίας, (β) ουσίας που να θεωρείται ελεγχόμενο φάρμακο με βάση την κείμενη νομοθεσία και (γ) με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Η έννοια του 'ελεγχόμενου φαρμάκου' καθώς και της 'κατοχής' που αποδίδεται στο Νόμο έχουν ήδη παρατεθεί ανωτέρω. Επίσης έχει ήδη αποφανθεί το Δικαστήριο, κατά την παράθεση της νομικής πτυχής του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ότι τα πρώτα 2 συστατικά στοιχεία του αδικήματος πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση. Αναφορικά με το κατά πόσο πληρείται και το 3ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, σχετικό είναι το άρθρο 30Α του Νόμου σύμφωνα με το οποίο σε περίπτωση που ήθελε αποδειχτεί ότι κάποιος κατέχει 30 ή περισσότερα γραμμάρια κάνναβης ή παράγωγα της θεωρείται ότι τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου έχουν θεσπίσει μαχητό τεκμήριο απόδειξης της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο. Συγκεκριμένα, οι διατάξεις του άρθρου 30Α του Νόμου προνοούν κατά λέξει τα πιο κάτω: «Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι πρόσωπο καλλιέργησε, ή κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο ή ουσία, που αναφέρεται στην πρώτη στήλη, θεωρείται ότι καλλιέργησε ή κατείχε ή μετέφερε το ελεγχόμενο αυτό φάρμακο ή την ουσία με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο...» Στην υπόθεση Hurbanek v Aστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 524, στην οποία γίνεται αναφορά στο μαχητό τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο 30Α του Νόμου, αναφέρθηκε πως ο κατηγορούμενος, ο οποίος διαπιστώνεται πως κατέχει παράνομη ουσία πέραν της καθορισμένης ποσότητας, δέον να δείξει, με το βάρος βέβαια απόδειξης της πιθανολόγησης ή την εύλογη αμφιβολία, πως δεν τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων δεν μεταθέτει το νομικό βάρος στον κατηγορούμενο, αλλά του δίδει την ευκαιρία να δημιουργήσει λογική αμφιβολία (Κούκος v Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ 64, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου, Ποιν. Έφεση Αρ. 137/15, ημερομηνίας 2.6.16) Στην προκειμένη περίπτωση η συνολική ενεχόμενη ποσότητα κάνναβης ανέρχεται σε 224.72 γραμμάρια, η οποία υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζόμενη. Για την περίπτωση της κάνναβης, η ποσότητα που ικανοποιεί το τεκμήριο είναι 30 ή περισσότερα γραμμάρια. Επομένως η κατηγορούσα αρχή ενεργοποίησε το πιο πάνω μαχητό τεκμήριο. Επειδή ο κατηγορούμενος αποδεδειγμένα κατείχε τα ναρκωτικά εντός της έννοιας της νομοθεσίας ως έχει ανωτέρω διαπιστωθεί, καλείτε να αποσείσει το μαχητό τεκμήριο δηλαδή να ικανοποιήσει περί του αντιθέτου το Δικαστήριο ούτως ώστε να δημιουργήσει εύλογη αμφιβολία ότι δεν τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η κατοχή μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτά προορίζονται για προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 359. Ο σκοπός της κατοχής με σκοπό την προμήθεια μπορεί να στοιχειοθετηθεί και από τις περιστάσεις της υπόθεσης, εάν δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία επί τούτου. Για παράδειγμα τέτοια πρόθεση κρίθηκε ότι προέκυπτε από το γεγονός ότι η κάνναβη βρέθηκε σε διαφορετικά μέρη του διαμερίσματος και ξεχωριστά τοποθετημένη σε μικρές ποσότητες σε νάιλον σακουλάκια (Hurbanek κ.ά. ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), τον τρόπο συσκευασίας της σε νάιλον σακούλια και την ανεύρεση της μαζί με ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου, (ανωτέρω), από το ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ήταν διαχωρισμένα - συσκευασμένα σε 13 ξεχωριστές πανομοιότυπες συσκευασίες και συγκεκριμένα σε 13 κλειστά διά καψίματος νάιλον σακουλάκια, καθένα εκ των οποίων ήταν βάρους μικρότερο του γραμμαρίου, κάτι που ως λέχθηκε δεν συνάδει με προσωπική χρήση (Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ.201/17, ημερ. 6.6.18, Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 96/15, ημερ. 19.2.16). Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα επίδικα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια κάνναβης σε άλλο άτομο ή άλλα άτομα. Επομένως το Δικαστήριο θα αναζητήσει κατά πόσον ενώπιον του τέθηκε η αναγκαία και επαρκής περιστατική μαρτυρία που να οδηγήσει το Δικαστήριο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε εύρημα ενοχής του κατηγορουμένου. Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία, προκύπτουν τα ακόλουθα γεγονότα: α) η ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε ο κατηγορούμενος είναι περισσότερη από επταπλάσια που ο νόμος ορίζει. β) η κάνναβη ήταν φυλαγμένη μέσα σε σακούλια γ) εντοπίσθηκε στη σκηνή ζυγαριά ακριβείας, εντός της οποίας ανιχνεύθηκαν ίχνη κοκαΐνης και κάνναβης δ) ο κατηγορούμενος δεν έδωσε την παραμικρή εξήγηση ως προς το γιατί κατείχε την εν λόγω ποσότητα Τα πιο πάνω στοιχεία οδηγούν μονοδρομικά το Δικαστήριο στο γεγονός ότι η κάνναβη δεν κατείχετο για προσωπική χρήση. Επιπρόσθετα, σε συνάρτηση με τα πιο πάνω, ο κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση ώστε να ελλοχεύσει η παραμικρή αμφιβολία στο Δικαστήριο ότι δεν κατείχε την εν λόγω ποσότητα για να την προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Θέση του ήταν ότι ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση με τα επίδικα ναρκωτικά. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου (ανωτέρω): «Όμως, με δεδομένη τη διαπίστωση περί κατοχής, η πιθανότητα η κάνναβης να κατείχετο από τον εφεσίβλητο για δική του χρήση και όχι για σκοπούς προμήθειας σε τρίτο, όχι μόνο δεν προβλήθηκε ή δεν εντοπίζεται στη μαρτυρία, αλλά έρχεται και σε τέλεια αντίθεση με την όλη υπεράσπισή του περί παντελούς αποσύνδεσής του από την κατοχή των ναρκωτικών, όπως παρατηρήθηκε σε παρόμοιες περιπτώσεις στις υποθέσεις Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 301 και Emegoakor ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 31.» Όλα τα πιο πάνω στοιχεία οδηγούν σε ένα μόνο λογικό συμπέρασμα ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος κατείχε την εν λόγω ποσότητα με σκοπό να την πωλήσει σε τρίτα πρόσωπα. Ούτε και o κατηγορούμενος έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση γιατί κατείχε ζυγαριά ακριβείας, η οποία ήταν σε χρησιμοποίηση κατάσταση εφόσον περιείχε ίχνη κάνναβης και κοκαίνης. Οι ζυγαριές ακριβείας αφήνουν υπόνοια ότι υπήρχε σκέψη από τον κατηγορούμενο για προμήθεια ναρκωτικών σε άλλο πρόσωπο. Μπροστά στα πιο πάνω δεδομένα καθώς και στη βάση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε σε συσχετισμό με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου οποιαδήποτε υποβόσκουσα εύλογη αμφιβολία για το ότι δεν κατείχε τα επίδικα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια κάνναβης σε άλλα άτομα οδηγούμε στο μόνο λογικό συμπέρασμα ότι κατείχε αυτή την ποσότητα με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτα. Κατά συνέπεια, πληρείται και το 3ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Επομένως στη βάση άμεσης, περιστατικής, πραγματικής, επιστημονικής και ενισχυτικής μαρτυρίας, οδηγούμαι στο μόνον ασφαλές συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος τον ουσιώδη χρόνο κατείχε τις επίδικες ναρκωτικές ουσίες με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην 3η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος στην 1η κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Αυτό το οποίο του καταλογίζεται είναι ότι την 9.3.18 συνωμότησε με τον Μ.Υ 1 να διαπράξουν τα πιο πάνω αδικήματα. Η νομική βάση της 1ης κατηγορίας εδράζεται στο άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα το οποίο προνοεί ότι: «Συνωμοσία για διάπραξη κακουργήματος 371. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή.» Στην υπόθεση Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ 633 αναφέρθηκε, επίσης, ότι: «Η συνωμοσία, εκτός της ύπαρξης συμφωνίας, περιλαμβάνει και το στοιχείο της πρόθεσης (mens rea) και για τούτο, η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδεικνύει όχι μόνο τη συμφωνία μεταξύ των κατ' ισχυρισμό συνωμοτών να εκτελέσουν ένα παράνομο σκοπό (αποδεικνυόμενης είτε με λόγια είτε άλλο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους), αλλά επιπρόσθετα θα πρέπει να αποδεικνύει την πρόθεση στη σκέψη καθενός κατ' ισχυρισμό συνωμότη να εκτελέσει τον παράνομο σκοπό (R. v. Thompson, 50 Cr. App. R. 1).» Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν πότε συναντηθεί φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (Barratt
(1996)Crim. L.R. 495). Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Νοείται επίσης ότι αν ένας κατηγορούμενος αθωωθεί στην κατηγορία για τη διάπραξη ενός αδικήματος, δεν έπεται ότι θα πρέπει να απαλλαγεί και στην κατηγορία με την οποία κατηγορείται για συνωμοσία διάπραξης εκείνου του αδικήματος. Στη βάση των πιο πάνω καμία απολύτως μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από την κατηγορούσα αρχή που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος είτε συλλογικά είτε ξεχωριστά συμφώνησε με τον Μ.Υ 1 να διαπράξουν τα αδικήματα της 2ης, 3ης και 4ης κατηγορίας. Τέτοια συμφωνία αποδεικνύεται, ως έχει προαναφερθεί, με την προσκόμιση μαρτυρίας η οποία να δείχνει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Τέτοια όμως μαρτυρία δεν προσκομίστηκε στην παρούσα υπόθεση. Προφανώς η συνωμοσία εκλήφθηκε ως αυτονόητη και δεδομένη ενόψει της διάπραξης των πιο πάνω γενεσιουργών αδικημάτων. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος με τον Μ.Υ 1 ήταν συνοδηγοί στην ίδια επίδικη μοτοσικλέτα και ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τα επίδικα ναρκωτικά, ότι αυτά βρέθηκαν παραπλέυρως τους στη σκηνή του δυστυχήματος, ότι εντοπίσθηκε γενετικό υλικό και των δύο δεν είναι στοιχεία αρκετά για να αποδείξουν το γεγονός ότι είχε στοιχειοθετηθεί εκ των προτέρων συμφωνία μεταξύ τους να διαπράξουν τα γενεσιουργά αδικήματα. Τα πιο πάνω αποτέλεσαν επαρκή μαρτυρία ώστε να αποδείξουν ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα της 2ης εώς 4ης κατηγορίας. Ωστόσο το γεγονός ότι τα πρόσωπα αυτά είχαν σε κάποιο σημείο τη κατοχή των ναρκωτικών είτε ο ένας είτε ο άλλος δεν προϋποθέτει ότι πριν την διάπραξη των αδικημάτων είχαν συμφωνήσει να διαπράξουν τούτα, ούτε και ότι κατά το χρόνο που ανευρέθηκαν τα ναρκωτικά είτε που επέβαιναν στην μοτοσικλέτα είχαν την κοινή κατοχή τους. Ως εκ τούτου η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την στοιχειοθέτηση του αδικήματος. Συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η κατηγορία. Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω ότι ήταν η θέση του κατηγορουμένου ότι παραβιάστηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 37 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου εφόσον δεν κατηγορήθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αλλά και ουδέποτε του απαγγέλθηκε το τροποποιημένο κατηγορητήριο μετά την διακοπή των εναντίων του κατηγοριών, σε ό,τι αφορά την 5η και 8η κατηγορία. Η εισήγηση του αυτή δεν έχει οποιοδήποτε έρεισμα. Όπως διαπιστώνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος όταν και εμφανίσθηκε ενώπιον του (υπό άλλη σύνθεση) στις 19.11.2018, για πρώτη φορά, κατηγορήθηκε και δήλωσε την μη παραδοχή του σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Λόγω αλλαγής σύνθεσης του Δικαστηρίου δεν υπάρχει οποιαδήποτε νομοθετική πρόνοια ή οποιαδήποτε αναγκαιότητα που να επιτάσσει την κατηγορούσα αρχή να κατηγορήσει εκ νέου τον κατηγορούμενο. Ούτε και μετά την διακοπή της 5ης και 8ης κατηγορίας από την κατηγορούσα αρχή η τελευταία είχε υποχρέωση να τον κατηγορήσει εκ νέου. Τέλος ούτε βρίσκει έρεισμα η θέση του ότι η παρούσα υπόθεση έχει αποσυρθεί και καταχωρήθηκε εκ νέου με σκοπό η Αστυνομία να εκδικηθεί τον κατηγορούμενο. Και τούτο γιατί ανατρέχοντας στα πρακτικά ουδέποτε η παρούσα υπόθεση εναντίον του κατηγρορούμενου έχει αποσυρθεί. Συνεπακόλουθα, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα της 2ης, 3ης και 4ης κατηγορίας και συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η κατηγορία. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο