ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. ΜΑΡΙΟΣ & ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΔΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2559/20, 30/5/2022

(2000)2 Α.Α.Δ. 701). Σύμφωνα με την Έκθεση, ο Κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα ηλικίας 51 ετών, εργάζεται ως διευθυντής σε εταιρεία αλουμινίων που δημιούργησε πριν 22 χρόνια με τον αδερφό του, είναι έγγαμος και πατέρας τριών ενήλικων τέκνων, ηλικίας 22, 21 και 20 ετών, τα οποία σπουδάζουν σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Διαμένει σε ιδιόκτητο διαμέρισμα της συζύγου του μαζί με τα τέκνα του και την σύζυγο του, η οποία είναι ηλικίας 50 ετών και η οποία εργάζεται ως ιδιωτική υπάλληλος. Η σύζυγος του διαγνώστηκε με λευχαιμία το 2018 προς αντιμετώπιση της οποίας υποβλήθηκε σε θεραπείες τις οποίες ολοκλήρωσε το 2019 και έκτοτε παρακολουθείται από αιματολόγο ανά εξάμηνο, αφού υποβληθεί σε εργαστηριακές εξετάσεις. Λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €1.000 από την εργασία του καθώς και €400 από την ενοικίαση ενός διαμερίσματος, το οποίο καταβάλλει μηνιαίως έναντι χρέους δανείου, με σημερινό υπόλοιπο περί τις €196.000, που χρησιμοποιήθηκε για την αγορά του εν λόγω διαμερίσματος. Στερείται οποιωνδήποτε αποταμιεύσεων ή κινητής περιουσίας και ως ακίνητη περιουσία διατηρεί στο όνομα του μισό μερίδιο χώρου εργασίας, το οποίο επιβαρύνεται με χρέος σε Τράπεζα. Η συνήγορος των Κατηγορουμένων, χωρίς να αμφισβητήσει τα πιο πάνω γεγονότα, υιοθέτησε για σκοπούς μετριασμού το περιεχόμενο της Έκθεσης και αναφέρθηκε κατά την αγόρευση της για μετριασμό στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στην παραδοχή των Κατηγορουμένων, την οποία χαρακτήρισε άμεση, (β) στο λευκό ποινικό τους μητρώο, (γ) στην έμπρακτη μεταμέλεια των Κατηγορουμένων, ως αυτή ανέφερε ότι αναδύεται μέσα από την παραδοχή τους σε συνδυασμό με τις προσπάθειες που έκαναν μέχρι σήμερα για συμμόρφωση τους με τις κατηγορίες, αποτέλεσμα των οποίων ήταν να περιορίσουν σε σημαντικό βαθμό την οφειλή στο ποσό που προαναφέρθηκε, χωρίς, ωστόσο, να μπορέσουν, παρά την πρόθεση τους, να συμμορφωθούν μέχρι σήμερα πλήρως, καταβάλλοντας ολόκληρη την οφειλή Φ.Π.Α. για λόγους που οφείλονται στις επιπτώσεις που επέφερε γενικότερα στην οικονομία η πανδημία μέσω των μέτρων που επιβλήθηκαν για τον περιορισμό της, τα οποία οδήγησαν τους Κατηγορούμενους να μην έχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα οποιαδήποτε εισοδήματα, (δ) στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε μέχρι σήμερα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ουσιαστική διαφοροποίηση που υποστήριξε ότι επήλθε στις προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στην δεινή οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Κατηγορούμενη 1, η οποία είναι σε αδράνεια, αντιμετωπίζοντας μεγάλα οικονομικά προβλήματα εφόσον αδυνατεί να αποπληρώσει δάνεια ύψους περί τις €600.000, καθώς και στις σημερινές προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 2 και 3, οι οποίοι σημείωσε ότι είναι αδέρφια. Πέραν των όσων προκύπτουν από την Έκθεση, αναφέρθηκε σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 στα προβλήματα υγείας της συζύγου του, παρουσιάζοντας ως Έγγραφο Α ιατρική βεβαίωση αναφορικά με την αντιμετώπιση της ασθένειας με την οποία διαγνώστηκε, αναδεικνύοντας επίσης τις επιπτώσεις που θα έχει στην ίδια αλλά και στα τέκνα τους ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης στον Κατηγορούμενο 2. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 3 ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, ότι είναι ηλικίας 57 ετών, νυμφευμένος και πατέρας 3 παιδιών ηλικίας 31, 28 και 6 ετών, αντίστοιχα. Βρίσκεται σε διάσταση με την σύζυγο του, καταβάλλοντας μηνιαία διατροφή για το ανήλικο τέκνο του, και διαμένει μόνος του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα για το οποίο καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των €480. Λαμβάνει από την εργασία του μηνιαίο μισθό €1.000, ενώ οφείλει υπέρογκα χρέη από δάνεια σε Τράπεζες, στα οποία είναι είτε πρωτοφειλέτης είτε εγγυητής, τα οποία, λόγω της οικονομικής του κατάστασης, αδυνατεί να εξοφλήσει και στερείται αποταμιεύσεων καθώς και οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την μεταμέλεια των Κατηγορουμένων, η συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να τους κρίνει με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια κατά την επιβολή σε αυτούς της αρμόζουσας ποινής, προσθέτοντας ότι, σε περίπτωση επιβολής στους Κατηγορούμενους 2 και 3 ποινής στερητικής της ελευθερίας τους, συντρέχουν, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται τόσο από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στον Νόμο, κυρίως σε σχέση με την παράλειψη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. που βεβαιώθηκε ή προκύπτει ως καταβλητέος με βάση φορολογικές δηλώσεις (ποινή φυλάκισης μέχρι δώδεκα μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές), όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του Κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,

(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο Κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το αρκετά μεγάλο ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. (€129.019,38), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων, ειδικότερα σε ότι αφορά τον οφειλόμενο Φ.Π.Α. (€97.601,74), σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του Κράτους στερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Έτσι, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε ιδιαίτερη βαρύτητα για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς τους ως προς τους λόγους που δεν μπόρεσαν να συμμορφωθούν πλήρως μέχρι σήμερα στις φορολογικές υποχρεώσεις που θέτει ο Νόμος, αφού τα αδικήματα της υπό κρίση περίπτωσης προκύπτουν από παραλείψεις εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράχθηκε αλλά δεν καταβλήθηκε, όπως θα έπρεπε, στο Κράτος. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την πλήρη συμμόρφωση με τις φορολογικές υποχρεώσεις που θέτει ο Νόμος και όχι η απλή διάθεση ή προσπάθεια προς συμμόρφωση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ., κατ' αναλογία, τις Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, γεγονός παραμένει ότι, πέραν της, σε σημαντικό βαθμό μεν, εκπρόθεσμης συμμόρφωσης που μέχρι σήμερα υπήρξε (η οποία και λαμβάνεται αναλόγως υπόψη σε όφελος τους για σκοπούς μετριασμού της ποινής), η ανικανοποίητη οφειλή προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα μεγάλη, ειδικά σε ό,τι αφορά τον οφειλόμενο Φ.Π.Α, το συνολικό ύψος του οποίου πρόκειται για ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό (€97.601,74) που οφείλεται για, ομολογουμένως, μεγάλο χρονικό διάστημα στα Ταμεία του Κράτους, αν και δόθηκαν προς τούτο οι ευκαιρίες και ο χρόνος στην πλευρά των Κατηγορουμένων για πλήρη εξόφληση του. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα των οποίων η διάπραξη σχετίζεται με φορολογικές περιόδους που ανατρέχουν σε απομακρυσμένο χρόνο (μεταξύ των ετών 2008 με 2013), εντός του οποίου διαφοροποιήθηκαν οι προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων βάσει των όσων αναφέρθηκαν από την συνήγορο τους κατά τον μετριασμό. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, αφενός, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης καταχωρίστηκε την 24/06/2020 χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζεται ότι: (α) σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην καθυστέρηση αυτή φέρει η πλευρά των Κατηγορουμένων ως εκ των όσων προηγήθηκαν, αφενός, ενόψει της καθυστερημένης από πλευράς τους υποβολής των φορολογικών δηλώσεων βάσει των οποίων προέκυψαν οι οφειλές Φ.Π.Α. που αφορούν τα αδικήματα των κατηγοριών 2 - 8 (οι οποίες αφορούν και τις παλαιότερες χρονικά φορολογικές περιόδους του κατηγορητηρίου) και, αφετέρου, ενόψει του ότι προηγούμενη ποινική δίωξη για τα ίδια αδικήματα αναστάληκε κατόπιν αιτήματος τους για αποπληρωμή των οφειλών προς το Κράτος στη βάση χρονοδιαγράμματος, το οποίο δεν τήρησαν με αποτέλεσμα να επανακαταχωρηθεί η παρούσα υπόθεση, (β) εν πάση περιπτώσει, ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), (γ) οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μέχρι και τις 18/03/2022 μη παραδοχή στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης. Υπό αυτές, λοιπόν, τις παραμέτρους, το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μέχρι σήμερα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, ECLI:CY:AD:2016:B64). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων την μεταμέλεια τους, ως αυτή εκφράστηκε από τον συνήγορο τους, η οποία (όπως προαναφέρθηκε) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 τη σημερινή οικονομική της κατάσταση σε συνδυασμό με το ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της και διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018, ECLI:CY:AD:2018:D23). Λαμβάνω, επίσης, υπόψη σε όφελος των Κατηγορουμένων το λευκό τους ποινικό μητρώο καθώς και την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση αφού οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες μέχρι και τις 18/03/2022. Επομένως, η παραδοχή των Κατηγορουμένων, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Περαιτέρω, λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου την έκταση της συμμόρφωσης των Κατηγορουμένων στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης, παράμετρος η οποία ασφαλώς και επενεργεί μετριαστικά κατά την επιμέτρηση της ποινής, χωρίς, ωστόσο, να είναι αρκετή υπό τις περιστάσεις για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων 2 και 3 τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις, ως αυτές προκύπτουν από την Έκθεση και έχουν εκτεθεί από την συνήγορο υπεράσπισης, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας της συζύγου του Κατηγορούμενου 2, την κακή οικονομική τους κατάσταση αλλά και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις που μπορεί να έχει στους ίδιους τους Κατηγορούμενους 2 και 3 αλλά και στους οικείους τους η ποινή φυλάκισης, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021, ECLI:CY:AD:2021:B88). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, στην Κατηγορούμενη 1 επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: · σε σχέση με την 1η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο ύψους €1.000, · σε σχέση με τις κατηγορίες 2 - 12, χρηματικό πρόστιμο ύψους €200 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 στις κατηγορίες 13 - 19, εφόσον τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών προκύπτουν, σε μεγάλο βαθμό, από τα αδικήματα στα οποία της έχει ήδη επιβληθεί ποινή, που συνιστούν τις κύριες παραλείψεις, αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46

(12)του Νόμου (όπως αυτό έχει πρόσφατα ερμηνευθεί στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021), εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €129.019,38 πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €104.610,47 από 11/04/2020 μέχρι εξόφλησης. Συνυπολογίζοντας, τώρα, όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και, σταθμίζοντας, από την άλλη, όλους τους προαναφερόμενους ελαφρυντικούς παράγοντες, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Μενεξή ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους 2 και 3 για τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ως οι κατηγορίες 1 - 12) είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στους Κατηγορούμενους 2 και 3 για τα αδικήματα αυτά θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες, καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται σε έκαστο των Κατηγορουμένων 2 και 3 ποινή φυλάκισης δύο

(2)μηνών στην 1η κατηγορία και ποινή φυλάκισης ενός

(1)μηνός σε κάθε μία από τις κατηγορίες 2 - 12. Οι ρηθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον αφορούν αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 στις κατηγορίες 13 - 19 για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 2 και 3, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφεση 116/2011 ημ. 17/2/2015, Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφεση 277/2018, ημ. 10/5/2018, Διεθνές Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν. Καρβέλλα κ.α. Ποιν. Έφεση 288/18, 289/18 ημ. 12/3/2019, ECLI:CY:AD:2019:B82, Φλωρεντίνου ανωτέρω και ΝΙΚΟΣ ΓΛΥΚΥΣ G.N.S. TelemaN Ltd v. Λαρτίδη, Ποιν. Έφεση 85/19 ημ. 11/11/2021). Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών τόσο του Κατηγορούμενου 2 όσο και του Κατηγορούμενου 3, κρίνω ότι δεν συντρέχει εν προκειμένω οποιοσδήποτε ικανός λόγος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 2 και 3, περιλαμβανομένης οποιασδήποτε διαφοροποίησης τους στο χρόνο που παρήλθε - για τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, η πλευρά των Κατηγορουμένων φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης, - καθώς και οι ενδεχόμενες συνέπειες που αναφέρθηκαν ότι θα έχει η ποινή φυλάκισης στην ζωή ή στην οικογένεια του καθενός από αυτούς, όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που προαναφέρθηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος τους κατά την επιμέτρηση της ποινής, σε βαθμό που αν αναστέλλονταν υπό τις περιστάσεις η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε και τις ευκαιρίες που δόθηκαν στους Κατηγορούμενους, δεν υπήρξε οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια στη διάπραξη των αδικημάτων, με την πλήρη εξόφληση της συνολικής οφειλής Φ.Π.Α., το ύψος της οποίας, ακόμα και με τον βαθμό συμμόρφωσης που μέχρι σήμερα υπήρξε, εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στους Κατηγορούμενους 2 και 3 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ότι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 2 και 3 είναι άμεση. Η έκτισή της να αρχίζει από σήμερα. (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο