ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΕΙΑ Ν. ΚΟΥΠΠΑΡΗ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2504/19, 25/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B110 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2504/19 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή v.
- ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΕΙΑ Ν. ΚΟΥΠΠΑΡΗ ΛΙΜΙΤΕΔ (τελούσα υπό εκκαθάριση, δια του εκκαθαριστή της)
- ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΠΠΑΡΗ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 25 Μαΐου 2022 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Βαλανίδης Για Κατηγορούμενη 1: Καμία Εμφάνιση Για Κατηγορούμενο 2: κ. Α. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος 2 παρών ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν συνολικά 23 κατηγορίες για παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής ο Νόμος), και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών. Η Κατηγορούμενη 1 κρίθηκε ένοχη στις εν λόγω κατηγορίες μετά από απόδειξη της παρούσας υπόθεσης στην απουσία της, λόγω παράλειψής της να εμφανιστεί στη διαδικασία μέσω του εκκαθαριστή της, αν και δεόντως του επεδόθη το σχετικό κατηγορητήριο. Οι δε Κατηγορούμενος 2 βρίσκεται ένοχος στις πιο πάνω κατηγορίες μετά από δική του παραδοχή. Οι κατηγορίες 1 - 12 αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., συνολικού ύψους €17.467,37, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις για αντίστοιχες φορολογικές περιόδους, οι οποίες καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 01/04/2010 μέχρι 31/03/
- Όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες αφορούν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου, τόκου και χρηματικών επιβαρύνσεων συνολικού ύψους €6.371,31 που επιβλήθηκαν σε σχέση με παραλείψεις που έγιναν για φορολογικές περιόδους που καλύπτουν το χρονικό διάστημα που προαναφέρθηκε. Στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, υιοθετώντας τα όσα αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της κάθε κατηγορίας (από τις οποίες προκύπτουν τα πιο πάνω), ανέφερε ότι παραμένει σήμερα συνολικά οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €22.989,54, σε σχέση με το οποίο αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για την καταβολή του στον Έφορο Φορολογίας πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €18.293,86 από 11/11/
- Ανέφερε, επίσης, ότι η Κατηγορούμενη 1 τέθηκε υπό εκκαθάριση και, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, αυτό έγινε στις 31/05/
- Περαιτέρω, ανέφερε ότι τόσο η Κατηγορούμενη 1 όσο και ο κατά τον επίδικο χρόνο αξιωματούχος της, Κατηγορούμενος 2, δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Τέλος, ανέφερε ότι υπήρξε προηγούμενη ποινική δίωξη για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης το 2011, η οποία αναστάληκε από τον Γενικό Εισαγγελέα στις 14/03/2014, κατόπιν αιτήματος των Κατηγορουμένων ημερομηνίας 14/11/
- Το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε από την αρμόδια Υπηρεσία, Έκθεση (η Έκθεση) όπου αναφέρονται τα Κοινωνικοοικονομικά δεδομένα του Κατηγορούμενου
- Σύμφωνα με αυτήν, ο Κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα ηλικίας 67 ετών, συνταξιούχος, έγγαμος και πατέρας δύο ενήλικων τέκνων. Διαμένει μαζί με την σύζυγο του, ηλικίας 69 ετών, και το ένα από τα δύο τους τέκνα σε ιδιόκτητη κατοικία. Αντιμετωπίζει σωματικά προβλήματα από τραυματισμούς και επεμβάσεις ενώ, λόγω παλαιότερου τροχαίου ατυχήματος, παρουσιάζει μέτρια κινητική αναπηρία και η σύζυγος του σοβαρού τύπου και έκτασης κινητική αναπηρία, ως τα σχετικά πιστοποιητικά αναπηρίας που επισυνάπτονται στην Έκθεση. Μαζί με την σύζυγο του λαμβάνουν συνολικό ποσό συντάξεων ύψους €1.200 το οποίο καταβάλλεται για την κάλυψη μηνιαίων τους εξόδων, ενώ διατηρεί χρέη προς τρίτους συνολικού ύψους πέραν των 2.5 εκατομμυρίων. Στερείται οποιωνδήποτε αποταμιεύσεων, ως ακίνητη περιουσία διατηρεί επ' ονόματι του δύο ακίνητα συνολικής αξίας περί τις €380.000 και ως κινητή περιουσία έχει επ' ονόματι του ένα αυτοκίνητο αξίας €4.000 περίπου. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 2, χωρίς να αμφισβητήσει τα πιο πάνω γεγονότα, αναφέρθηκε κατά την αγόρευση του για μετριασμό στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, περιλαμβανομένης της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η σύζυγος του της οποίας, όπως είπε, τα δάκτυλα της έχουν ακρωτηριαστεί σε νεαρή ηλικία με αποτέλεσμα να χρειάζεται τον Κατηγορούμενο 2 για τις καθημερινές της ανάγκες, (β) στην παραδοχή του Κατηγορούμενου 2 στις κατηγορίες η οποία ανέφερε ότι δεν έγινε άμεσα λόγω των περιορισμένων νομικών του γνώσεων αφού θεωρούσε ότι μετά την αναστολή της προηγούμενης ποινικής δίωξης είχε αθωωθεί για τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης και (γ) στα εισοδήματα του Κατηγορούμενου 2, τα οποία, ανέφερε ότι έχουν περιοριστεί ουσιαστικά μετά την εκκαθάριση της Κατηγορούμενης 1 το
- Κάτω από αυτές τις περιστάσεις ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Κατηγορούμενο 2 με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια κατά την επιβολή της αρμόζουσας ποινής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται τόσο από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στον Νόμο, κυρίως σε σχέση με την παράλειψη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ποινή φυλάκισης μέχρι δώδεκα μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές), όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. (€22.989,54), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων, ειδικότερα σε ότι αφορά τον οφειλόμενο Φ.Π.Α. (€16.918,23), σε συσχετισμό με το ότι, με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων 1 και 2, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και 2. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την πλήρη συμμόρφωση με τις φορολογικές υποχρεώσεις που θέτει ο Νόμος και όχι η απλή διάθεση ή προσπάθεια προς συμμόρφωση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ., κατ' αναλογία, τις Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, γεγονός παραμένει ότι, πέραν κάποιας, σε πολύ μικρό βαθμό, συμμόρφωσης που υπήρξε, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο ποσό μέχρι σήμερα έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., αν και δόθηκαν προς τούτο οι ευκαιρίες και ο χρόνος, με την ανικανοποίητη οφειλή να περιορίζεται σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο στο συνολικό ποσό των €16.918,23, το οποίο οφείλεται για, ομολογουμένως, μεγάλο χρονικό διάστημα στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα των οποίων η διάπραξη ανατρέχει σε απομακρυσμένο χρόνο (μεταξύ των ετών 2010 με 2013). Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, αφενός, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης καταχωρίστηκε μόλις την 11/04/2019 χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζεται ότι: (α) με βάση τα όσα εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η παρατηρηθείσα καθυστέρηση στην καταχώρηση της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην συμπεριφορά των Κατηγορουμένων 1 και 2 οι οποίοι, κατόπιν αιτήματος τους, εξασφάλισαν στις 13/04/2014 αναστολή της προηγούμενης ποινικής δίωξης, εξασφαλίζοντας έτσι περαιτέρω χρόνο για την εξόφληση των φορολογικών οφειλών, χωρίς όμως τελικά να το πράξουν, (β) ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), (γ) ο Κατηγορούμενος 2 δήλωνε από τις 10/06/2019 μέχρι και τις 29/11/2021 μη παραδοχή στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης. Συνεπώς, το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μέχρι σήμερα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, ECLI:CY:AD:2016:B64). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018, ECLI:CY:AD:2018:D23). Λαμβάνω, επίσης, υπόψη σε όφελος των Κατηγορουμένων 1 και 2 το λευκό τους ποινικό μητρώο, την μερική (έστω σε μικρό βαθμό) συμμόρφωση που υπήρξε έναντι της συνολικής οφειλής και, περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος τους του Κατηγορούμενου 2 την παραδοχή του στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση αφού ο ίδιος δήλωνε μη παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες μέχρι τις 29/11/2021. Επομένως, η παραδοχή του Κατηγορούμενου 2, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου 2 τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει αυτός και η σύζυγος του, την δεινή οικονομική τους κατάσταση αλλά και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις που μπορεί να έχει η φυλάκιση στην ζωή του ιδίου και στην φροντίδα της συζύγου του, ως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση και ως έχουν αναφερθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021, ECLI:CY:AD:2021:B88). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους 1 και 2, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, στην Κατηγορούμενη 1 επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο ύψους €150 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1 - 12. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 στις κατηγορίες 13 - 23, εφόσον τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών προκύπτουν, σε μεγάλο βαθμό, από τα αδικήματα στα οποία της έχει ήδη επιβληθεί ποινή, που συνιστούν τις κύριες παραλείψεις, αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου (όπως αυτό έχει πρόσφατα ερμηνευθεί στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021), εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €22.989,54 πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €18.293,86 από 11/11/2018 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και, σταθμίζοντας, από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Μενεξή ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 για τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ως οι κατηγορίες 1 - 12) είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για τα αδικήματα αυτά θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες, καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης ενός
(1)μηνός σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1 - 12. Οι ρηθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον αφορούν αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στον Κατηγορούμενο 2 στις κατηγορίες 13 - 23 για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, ECLI:CY:AD:2020:B54, Φλωρεντίνου (ανωτέρω), Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021, ECLI:CY:AD:2021:B66, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:B177 και Κασάπη ν. Μενεξή ανωτέρω). Λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η οποία αφορά αδικήματα τα οποία έχουν διαπραχθεί σε απομακρυσμένο χρόνο, και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, ως αυτές έχουν εκτεθεί κατά τον μετριασμό και προκύπτουν από την Έκθεση, σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο, την παραδοχή του στις κατηγορίες καθώς και το ύψος της συνολικής οφειλής που παραμένει προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχος (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 και να αναστείλω την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο 2) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο