ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. P.J.P. CHRISES ANGELIES PUBLISHING LIMITED, Αρ. Υπόθεσης:2781/19, 30/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B114 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2781/19 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή v.
- P.J.P. CHRISES ANGELIES PUBLISHING LIMITED
- ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 30 Μαΐου 2022 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Χ. Καρύδης Για Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Θ. Ιωαννίδης Κατηγορούμενη 2 παρούσα ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, σε συνολικά 30 κατηγορίες που αντιμετωπίζουν σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, οι οποίες αφορούν παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής ο Νόμος), και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών. Οι κατηγορίες 1 - 16 αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., συνολικού ύψους €174.793,74, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις για αντίστοιχες φορολογικές περιόδους, και οι κατηγορίες 17 - 30 αφορούν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου, τόκου και χρηματικών επιβαρύνσεων συνολικού ύψους €27.733,09, οι οποίες επιβλήθηκαν σε σχέση με παραλείψεις που έγιναν για φορολογικές περιόδους που καλύπτουν το ίδιο χρονικό διάστημα που αφορούν οι κατηγορίες 2 -
- Στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, υιοθετώντας τα όσα αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της κάθε κατηγορίας (από τις οποίες προκύπτουν τα πιο πάνω), ανέφερε ότι, μετά από εκπρόθεσμη συμμόρφωση, παραμένει σήμερα υπόλοιπο το ποσό των €178.622,69 (το οποίο αναλύεται σε φόρο ύψους €151.390,40 και επιβαρύνσεις ύψους €27.232,29), σε σχέση με το οποίο αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για την καταβολή του στον Έφορο Φορολογίας πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €166.281,75 από 11/07/
- Ανέφερε, επίσης, ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες και σημείωσε, περαιτέρω, ότι σε σχέση με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας (η οποία αφορά την φορολογική περίοδο 01/11/2014 - 31/01/2015) και των αντίστοιχων επιβαρύνσεων που το αφορούσαν είχε καταχωρηθεί εναντίον των Κατηγορουμένων η ποινική υπόθεση 6145/15 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η δίωξη της οποίας αναστάληκε λόγω πλάνου αποπληρωμής που έγινε βάσει της σχετικής νομοθεσίας στις 29/12/2017 για καταβολή της οφειλής με 54 ληξιπρόθεσμες δόσεις, αρχής γενομένης την 31/01/2018, το οποίο δεν τηρήθηκε αφού καταβλήθηκαν μόνο 8 δόσεις, με αποτέλεσμα το πλάνο να ακυρωθεί και να επανακαταχωρηθεί η παρούσα υπόθεση. Το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε από την αρμόδια Υπηρεσία, Έκθεση (η Έκθεση) όπου αναφέρονται τα Κοινωνικοοικονομικά δεδομένα της Κατηγορούμενης
- Σύμφωνα με αυτήν, η Κατηγορούμενη 2 είναι σήμερα ηλικίας 60 ετών, διαζευγμένη, άνεργη και μητέρα τεσσάρων ενήλικων τέκνων, τα δύο από τα οποία προέρχονται από τον πρώτο της γάμο και τα άλλα δύο από τον δεύτερο της γάμο. Διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία μαζί με την μία από τις θυγατέρες της, ηλικίας 25 ετών και συντηρείται από τα τέκνα και τις φίλες της αφού δεν έχει οποιαδήποτε κινητή περιουσία ούτε εισοδήματα ή αποταμιεύσεις, ενώ όλη η ακίνητη της περιουσία (περιλαμβανομένης της κατοικίας στην οποία διαμένει) είναι υποθηκευμένη σε σχέση με χρέος της από μη εξυπηρετούμενο δάνειο ύψους €1.000.0000, για την οποία δρομολογείται διαδικασία πλειστηριασμού της. Το 2017 διαγνώστηκε με σοβαρά μυοσκελετικά προβλήματα, τα οποία επιδεινώθηκαν μετά από τροχαίο ατύχημα στις 06/02/2018 και για τα οποία παρακολουθείται από ιατρό, λαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία, ως προκύπτει και από το ιατρικό πιστοποιητικό που επισυνάπτεται στην Έκθεση (το πρωτότυπο του οποίου κατατέθηκε από τον δικηγόρο της στη διαδικασία ως μέρος του Έγγραφο Γ). Περαιτέρω, ως η ιατρική βεβαίωση που επισυνάπτεται στην Έκθεση (το πρωτότυπο της οποίας κατατέθηκε από τον δικηγόρο της στη διαδικασία ως Έγγραφο Β), έχει ιστορικό αγχώδους κατάθλιψης, αντιμετωπίζει πρόβλημα κατάχρησης αλκοόλ από το 2009, το 2017 νοσηλεύτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μετά από απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε πίνοντας φάρμακα, ενώ λόγω των πολλών εξωγενών στρεσογόνων προαγόντων η ψυχική της υγεία επιδεινώνεται συνεχώς γι' αυτό και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και ψυχολογική στήριξη. Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2, χωρίς να αμφισβητήσει τα πιο πάνω γεγονότα, υιοθέτησε για σκοπούς μετριασμού το περιεχόμενο της Έκθεσης και αναφέρθηκε κατά την αγόρευση του για μετριασμό στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στις περιστάσεις που οδήγησαν στην διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων, οι οποίες ανάγονται στην οικονομική καταστροφή που επέφερε στην επιχειρηματική δραστηριότητα της Κατηγορούμενης 1 (στην οποία η Κατηγορούμενη 2 ήταν μέτοχος και διευθυντής, αφιερώνοντας όλη της την ζωή για την ανάπτυξη της εν λόγω εταιρείας) η αλλαγή στον τρόπο των διαφημίσεων και ειδικά των εφημερίδων με τα οποία η Κατηγορούμενη 1 ασχολούνταν, ως αποτέλεσμα της οποίας ήταν η Κατηγορούμενη 1 να αναστείλει το 2019 πλήρως τις εργασίες της, (β) στις προσπάθειες που έγιναν από πλευράς Κατηγορουμένων για καταβολή των πιο πάνω φορολογικών οφειλών με μηνιαίες δόσεις βάσει χρονοδιαγράμματος, το οποίο δεν τηρήθηκε λόγω της αναστολής των εργασιών της Κατηγορούμενης 1, (γ) ότι η υπό κρίση περίπτωση δεν αφορά πρόσωπα τα οποία έχουν εισπράξει και καταχραστεί το ΦΠΑ αφού, όπως προκύπτει από την βεβαίωση των λογιστών της Κατηγορούμενης 1 (Έγγραφο Α), δεν έγινε κατορθωτή η είσπραξη του ΦΠΑ, λόγω των προβλημάτων που προέκυψαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, (δ) στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη 2, για τα οποία παρουσιάσε τα Έγγραφα Β και Γ, (ε) στα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορουμενοι με αναφορά και στις δικαστικές ή άλλες διαδικασίες που έχουν δρομολογηθεί εναντίον τους για την είσπραξη υπέρογκων οφειλών από πιστωτικές διευκολύνσεις καθώς και για την πώληση της περιουσίας της Κατηγορούμενης 2 (Έγγραφο Δ), και (στ) στο λευκό ποινικό μητρώο και στην άμεση παραδοχή των Κατηγορουμένων. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την μεταμέλεια των Κατηγορουμένων, ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να τους κρίνει με επιείκεια κατά την επιβολή σε αυτούς της αρμόζουσας ποινής, προσθέτοντας ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στην Κατηγορούμενη 2 ποινή στερητική της ελευθερίας, συντρέχουν, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται τόσο από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στον Νόμο, κυρίως σε σχέση με την παράλειψη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ποινή φυλάκισης μέχρι δώδεκα μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές), όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του Κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο Κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το αρκετά μεγάλο ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. (€178.622,49), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων, ειδικότερα σε ότι αφορά τον οφειλόμενο Φ.Π.Α. (€151.390,40), σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων 1 και 2, το ταμείο του Κράτους στερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Από την άλλη, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς τους ως προς τις περιστάσεις διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων ή ότι αυτά δεν αφορούν ποσά Φ.Π.Α. που εισπράχθηκαν αλλά δεν καταβλήθηκαν στο Κράτος. Εν προκειμένω, τα αδικήματα είναι αυστηρής ευθύνης, τα οποία μάλιστα προκύπτουν από ένα νομοθέτημα εξαιρετικής σημασίας, εφόσον η μη τήρηση των προνοιών του πλήττει καίρια την εθνική οικονομία, κύρια πηγή εσόδων της οποίας είναι ο Φ.Π.Α. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Ακόμα, λοιπόν, και αν η υπό κρίση περίπτωση αφορούσε πράγματι ανείσπρακτο Φ.Π.Α. (κάτι που ουδόλως προκύπτει από την γενικόλογη αναφορά των λογιστών της Κατηγορούμενης 1 στη βεβαίωση που παρουσιάστηκε ως Έγγραφο Α, στην οποία απλώς αναφέρεται ένα ανείσπρακτο ποσό χρεωστών κατά την 31/12/2018 χωρίς να προσδιορίζεται αν αυτό σχετίζεται με τον Φ.Π.Α. που δηλώθηκε ως καταβλητέος για τις επίδικες φορολογικές περιόδους), η Κατηγορούμενη 1 είχε, εν πάση περιπτώσει, την δυνατότητα να ακολουθήσει την προβλεπόμενη στο Νόμο διαδικασία αναφορικά με επισφαλή χρέη. Εφόσον τέτοια διαδικασία δεν μεσολάβησε, ο δηλωμένος για τις επίδικες φορολογικές περιόδους καταβλητέος Φ.Π.Α. εξακολουθεί να εκλαμβάνεται ότι αφορά ποσό που έχει εισπραχθεί αλλά δεν καταβλήθηκε, όπως θα έπρεπε, στο Κράτος. Ως αποτέλεσμα, τα όσα αναφέρθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση από πλευράς Κατηγορουμένων (έστω και αν έβρισκαν κάποιο υπόβαθρο στο Έγγραφο Α) δεν συνιστούν παράγοντες που είναι σε θέση να μετριάσουν υπό τις περιστάσεις την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και 2. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την πλήρη συμμόρφωση με τις φορολογικές υποχρεώσεις που θέτει ο Νόμος και όχι η απλή διάθεση ή προσπάθεια προς συμμόρφωση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ., κατ' αναλογία, τις Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, γεγονός παραμένει ότι, πέραν κάποιας, σε μικρό βαθμό, εκπρόθεσμης συμμόρφωσης που υπήρξε, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο ποσό μέχρι σήμερα έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., αν και δόθηκαν προς τούτο οι ευκαιρίες και ο χρόνος, με την ανικανοποίητη οφειλή να ανέρχεται σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο στο συνολικό ποσό των €151.390,40, το οποίο πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Δεν παραβλέπω, βεβαίως, το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα των οποίων η διάπραξη σχετίζεται με φορολογικές περιόδους που ανατρέχουν μεταξύ των ετών 2014 - 2019, εντός του οποίου μεσολάβησε διαφοροποίηση στις περιστάσεις των Κατηγορουμένων, σύμφωνα και με τα όσα αναφέρθηκαν από τον συνήγορο τους κατά τον μετριασμό. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, αφενός, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης καταχωρίστηκε την 12/08/2019 χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζονται τα όσα αναφέρθηκαν ότι προηγήθηκαν της δίωξης στην παρούσα υπόθεση καθώς και το ότι ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τότε άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της παρούσας ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009). Ούτε, περαιτέρω, παραγνωρίζεται ότι οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις υπό κρίση κατηγορίες μέχρι τις 21/01/
- Συνεπώς, το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μέχρι σήμερα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, ECLI:CY:AD:2016:B64). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων την μεταμέλεια τους, ως αυτή εκφράστηκε από τον συνήγορο τους, η οποία (όπως προαναφέρθηκε) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 τη σημερινή οικονομική της κατάσταση σε συνδυασμό με το ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018, ECLI:CY:AD:2018:D23). Λαμβάνω, επίσης, υπόψη σε όφελος των Κατηγορουμένων 1 και 2 το λευκό ποινικό τους μητρώο, την μερική (έστω σε μικρό βαθμό) συμμόρφωση που υπήρξε έναντι της συνολικής οφειλής και, περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος τους την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση αφού οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες μέχρι και τις 21/01/
- Επομένως, η παραδοχή των Κατηγορουμένων, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής της Κατηγορούμενης 2 τις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, την δεινή οικονομική της κατάσταση αλλά και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις που μπορεί να έχει η φυλάκιση στην ζωή της, ως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση και ως έχουν αναφερθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021, ECLI:CY:AD:2021:B88). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, στην Κατηγορούμενη 1 επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: · σε σχέση με τις κατηγορίες 1, 2 και 5 μέχρι 16, χρηματικό πρόστιμο ύψους €700 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, · σε σχέση με τις κατηγορίες 3 και 4, χρηματικό πρόστιμο ύψους €1.500 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 στις κατηγορίες 17 - 30, εφόσον τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών προκύπτουν, σε μεγάλο βαθμό, από τα αδικήματα στα οποία της έχει ήδη επιβληθεί ποινή, που συνιστούν τις κύριες παραλείψεις, αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου (όπως αυτό έχει πρόσφατα ερμηνευθεί στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021), εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €178.622,69 πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €166.281,75 από 11/07/2019 μέχρι εξόφλησης. Συνυπολογίζοντας, τώρα, όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και, σταθμίζοντας, από την άλλη, όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Μενεξή ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στην Κατηγορούμενη 2 για τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ως οι κατηγορίες 1 - 16) είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στην Κατηγορούμενη 2 δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στην Κατηγορούμενη 2 για τα αδικήματα αυτά θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες, καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 2 ποινή φυλάκισης 45 ημερών σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1, 2 και 5 μέχρι 16, και ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε κάθε μία από τις κατηγορίες 3 και 4. Οι ρηθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον αφορούν αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 2 στις κατηγορίες 16 - 30 για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στην Κατηγορούμενη 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφεση 116/2011 ημ. 17/2/2015, Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφεση 277/2018, ημ. 10/5/2018, Διεθνές Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν. Καρβέλλα κ.α. Ποιν. Έφεση 288/18, 289/18 ημ. 12/3/2019, ECLI:CY:AD:2019:B82, Φλωρεντίνου ανωτέρω και ΝΙΚΟΣ ΓΛΥΚΥΣ G.N.S. TelemaN Ltd v. Λαρτίδη, Ποιν. Έφεση 85/19 ημ. 11/11/2021). Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών της Κατηγορούμενης 2 κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε ικανός λόγος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης 2, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει (για τα οποία δεν διαπιστώνω, με βάση τα όσα τέθηκαν, ότι είναι τέτοιας φύσης που να αποκλείουν την έκτιση ποινής φυλάκισης ούτε προκύπτει ότι οποιαδήποτε θεραπεία χρειαστεί είναι δύσκολο ή αδύνατο να προσφερθεί εντός των Κεντρικών Φυλακών[1]), όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που προαναφέρθηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος της κατά την επιμέτρηση της ποινής σε βαθμό που αν αναστέλλονταν η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη τους, δεν υπήρξε οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια με την πλήρη εξόφληση της συνολικής οφειλής Φ.Π.Α., το ύψος της οποίας εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στην Κατηγορούμενη 2 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ότι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην Κατηγορούμενη 2 είναι άμεση. Η έκτισή της να αρχίζει από σήμερα. (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. την Halman v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφεση 57/2019 ημ. 9/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:B290, στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Εν κατακλείδι επιθυμούμε να τονίσουμε ότι οι Αρχές των φυλακών έχουν υποχρέωση να παρέχουν στον εφεσείοντα κάθε δυνατή ιατρική φροντίδα ούτως ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία και το δικαίωμα του βεβαίως στη ζωή. Εάν ο εφεσείων έχει ιδιαίτερα ιατρικά προβλήματα, όπως φαίνεται να έχει, και όπως ο ίδιος υπέδειξε, οι Αρχές των φυλακών έχουν την υποχρέωση να λάβουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για αντιμετώπιση τους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο