Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. M. K., Υπόθεση αρ.: 7370/21, 21/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2022:19 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 7370/21 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. M. K. Κατηγορουμένου -------------- Ημερομηνία: 21 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μ. Kουτσόφτας Για Κατηγορούμενο: κα Μ. Παυλίδου Κατηγορούμενος παρών ----------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με βάση το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε δώδεκα κατηγορίες, έντεκα από τις οποίες δεν παραδέχτηκε, ενώ σε μία κατηγορία παραδέχτηκε ενοχή. Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε αναφορικά με όλες τις κατηγορίες στις οποίες ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή (κατηγορίες 1, 3-12). Οι ΜΚ8 και ΜΚ9, οι οποίες είναι παραπονούμενα πρόσωπα στις κατηγορίες 4-12, εξέφρασαν τη βούληση να μην καταθέσουν. Αυτό οδήγησε τον Γενικό Εισαγγελέα, μετά το πέρας της παράθεσης της μαρτυρίας τους προς την ως άνω κατεύθυνση, να αναστείλει τη δίωξη του κατηγορουμένου στις κατηγορίες 4-
- Συνεπώς ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε στις κατηγορίες 4-
- Επομένως, παραμένουν στρεφόμενες εναντίον του κατηγορουμένου, οι κατηγορίες 1 και 3, στις οποίες δεν παραδέχτηκε ενοχή και η κατηγορία 2, στην οποία είχε από την αρχή προβεί σε παραδοχή. Οι κατηγορίες 1 και 3 αφορούν απόπειρα για φόνο κατά παράβαση του άρθρου 214(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία) και απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του ιδίου νόμου (3η κατηγορία). Η 2η κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του ως άνω νόμου. Το τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι κατά την 14.3.2021 αποπειράθηκε παράνομα να επιφέρει το θάνατο της παραπονούμενης/ΜΚ4, δηλαδή προσπάθησε να την πνίξει σφίγγοντας το λαιμό της με τα χέρια του (1η κατηγορία) και ότι, στον ίδιο τόπο και κατά τον ίδιο χρόνο, προκάλεσε σ' αυτήν τρόμο, απειλώντας την με βία, δηλαδή την απείλησε με τη φράση «πρώτα εννα σε σκοτώσω εσένα και μετά εννα σκοτώσω τον εαυτό μου». Προς απόδειξη της υπόθεσης της στις υπό κρίση κατηγορίες, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά 14 μάρτυρες (οι ΜΚ8 και ΜΚ9 δεν αφορούσαν τις υπό κρίση κατηγορίες) ενώ, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκαν παραδεχτά και από τις δύο πλευρές, γεγονότα. Μεταξύ άλλων, εκ συμφώνου και ως παραδεκτό γεγονός, κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 15, η κατάθεση του Λοχία της Αστυνομίας, σε σχέση με λήψη φωτογραφιών κατά την ιατροδικαστική εξέταση του κατηγορούμενου, στην οποία επισυνάπτονται οι εν λόγω φωτογραφίες. Περαιτέρω, οι δύο πλευρές εκ συμφώνου κατέθεσαν, ως Τεκμήριο 18, δύο καταθέσεις που αφορούν την ικανότητα του κατηγορουμένου να παρακολουθήσει τη δικαστική διαδικασία, καθώς επίσης στοιχεία που τον αφορούν από το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού. Με την έγκριση του Δικαστηρίου, τα ως άνω αποτέλεσαν, πλέον, παραδεκτά γεγονότα για τη διαδικασία. Όσον αφορά τη διερεύνηση της υπόθεσης, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα μέλη της Αστυνομίας ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ3, ΜΚ7 και ΜΚ
- Οι ΜΚ5, ΜΚ6, ΜΚ10 και ΜΚ11 κατέθεσαν, ως τρίτα πρόσωπα, για γεγονότα που είτε προηγήθηκαν είτε ακολούθησαν του επίδικου περιστατικού, ενώ οι ΜΚ13 και ΜΚ16, ως επαγγελματίες, κατέθεσαν για ενέργειες τους κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Την επιστημονική τους μαρτυρία κατέθεσαν οι ΜΚ12 και ΜΚ
- Την ουσιαστική μαρτυρία, από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, προσέφερε η παραπονούμενη (ΜΚ4). Μέσω της κατάθεσης της στην Αστυνομία, ημερομηνίας 15.3.2021, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, η παραπονούμενη ανέφερε ότι ένα μήνα περίπου προηγουμένως είχε γνωρίσει τον κατηγορούμενο, μέσω γνωστών τους, με τον οποίο δημιούργησε σχέση. Ως εξήγησε, δεν συγκατοικούσαν, αλλά κάποιες νύχτες αυτός κοιμόταν στο σπίτι της. Δεν την είχε χτυπήσει ξανά στο παρελθόν. Η πρώτη φορά ήταν η επίδικη, κατά την 14.3.2021 περί ώρα 20:00-20:
- Ως εξήγησε, ήταν μαζί για να γιορτάσουν τα γενέθλια της σε μια φίλη της και εκεί ο κατηγορούμενος κατανάλωσε μεγάλη ποσότητα βότκας και μέθυσε. Εκείνη οδήγησε και πήγαν, οι δύο τους, στο σπίτι της, όπου ο ίδιος κάλεσε ταξί για να τον πάρει στο σπίτι του. Όταν ήρθε το ταξί, ο κατηγορούμενος έφυγε από το σπίτι της και κάθισε στο ταξί. Εκείνη πήρε τα δύο σκυλάκια της για περίπατο και κουβέντιασε με ένα γείτονα της στο δρόμο. Όταν μετά από λίγη ώρα πήγε πίσω στο διαμέρισμα της, ο κατηγορούμενος της χτύπησε την πόρτα και αυτή του άνοιξε. Άρχισε να της φωνάζει και να την αποκαλεί «Πουτάνα» και να της λέει «Με χρησιμοποιάς». Η ΜΚ4 απέδωσε αυτό, χωρίς να είναι σίγουρη, στο ότι την είχε δει, προηγουμένως, να μιλά με τον γείτονα. Την χτύπησε με χαστούκια στο πρόσωπο, ως είπε, και της προκάλεσε κοκκινίλες στο μέτωπο, στο δεξιό μάγουλο, σκίσιμο στα χείλη στην κάτω πλευρά και στο λαιμό. Επίσης, την έπιασε σφικτά, με τα δύο του χέρια από τον λαιμό και την έσφιγγε δυνατά για πολλά δευτερόλεπτα. Ένιωθε ότι δεν ανάπνεε και ότι θα την έπνιγε. Στη συνέχεια της κατάθεσης της, η ΜΚ4 ανέφερε ότι είχε πολλές κοκκινίλες στο λαιμό της γύρω γύρω και πονούσε το λαιμό της και τα μάγουλα της γιατί τα ένιωθε φουσκωμένα. Πρόσθεσε δε, ότι κάποια στιγμή τον έσπρωξε, ενόσω την έσφιγγε από το λαιμό, χωρίς να γνωρίζει που βρήκε τη δύναμη και αυτός την άφησε. Αυτή έτρεξε και άρπαξε το κινητό της και ειδοποίησε τη φίλη της, ΜΚ6, ενόσω ο κατηγορούμενος συνέχισε να βρίσκεται μέσα στο διαμέρισμα της. Μετά από λίγη ώρα πήγαν στο σπίτι της η ΜΚ6 και η άλλη φίλη της, η ΜΚ11 και την βρήκαν στο διαμέρισμα της γειτόνισσας της, της ΜΚ
- Ο κατηγορούμενος έπιασε τα κλειδιά του αυτοκινήτου της, χωρίς αυτή να τον δει και έφυγε. Γύρισε πίσω όταν αυτή ήταν στην ΜΚ5 με τις φίλες της. Ακολούθως, πήγε η Αστυνομία την οποία η ίδια κάλεσε, της μίλησαν και της έδωσαν χαρτί για να εξεταστεί από γιατρό. Οδήγησε και πήγε στο νοσοκομείο με την ΜΚ6 και την ΜΚ
- Η παραπονούμενη αναφέρθηκε επίσης στο ότι, όταν ο κατηγορούμενος πήγε στο διαμέρισμα της, έσπασε το τζάμι του υπνοδωματίου. Αυτά η ΜΚ4 εξιστόρησε στην αρχική της κατάθεση ζητώντας την τιμωρία του κατηγορουμένου για ό' τι της έκανε, λέγοντας επίσης ότι ήταν κουρασμένη και δεν μπορούσε να πει στην Αστυνομία κάτι άλλο. Η μάρτυρας υιοθέτησε, ως περαιτέρω μέρος της κυρίως εξέτασής της, τη συμπληρωματική της κατάθεση, ημερομηνίας 18.3.2021, στην οποία ανέφερε ότι ήταν πολύ πιο ήρεμη και έβαλε τα γεγονότα σε μία σειρά ώστε να είναι σε θέση να πει τι έγινε. Συναφώς, η ΜΚ4 εξήγησε τα γεγονότα λέγοντας ότι στις 14.3.2021 πήγαν με τον κατηγορούμενο πίσω στο διαμέρισμα της κατά τις 20:00 το βράδυ. Καθώς πήγαιναν, στο αυτοκίνητο, του είπε να πάρει ταξί να πάει σπίτι γιατί ήταν πιωμένος, να ξεκουραστεί και να κοιμηθεί αφού θα πήγαινε και δουλειά. Έτσι, ο κατηγορούμενος κάλεσε ταξί ενώ ήταν στο αυτοκίνητο. Πήγαν σπίτι, ανέβηκαν πάνω, αυτή μάζεψε τα ρούχα του και τα έβαλε σε μια τσάντα και του είπε να πάει στο σπίτι του. Ο κατηγορούμενος της είπε με πολύ έντονο ύφος «εν θέλω τα ρούχα μου αν θέλεις πέταξε τα». Ήταν απότομος και νευρικός, δεν έπιασε την τσάντα του και έφυγε από το διαμέρισμα. Κατέβηκε, διότι έφθασε το ταξί και έκλεισε την πόρτα του διαμερίσματος της. Αυτή έπιασε τα σκυλιά της και πήγε να τα πάρει περίπατο. Όταν κατέβηκε κάτω, είδε ταξί σταματημένο έξω από την πολυκατοικία της. Δεν ασχολήθηκε και περπάτησε απέναντι στο χωράφι με τα σκυλιά. Είδε ένα γείτονα της με τον σκύλο του, τον χαιρέτησε και πήγε πίσω σπίτι. Πριν μπει στην πολυκατοικία της, πρόσεξε ότι το ταξί που είχε δει ήταν ακόμη σταματημένο έξω από την πολυκατοικία. Πάλι δεν ασχολήθηκε, ήθελε να πάει σπίτι να ηρεμήσει. Μπήκε στο διαμέρισμα και έκλεισε την πόρτα. Σχεδόν αμέσως, χτύπησε η πόρτα και ήταν ο κατηγορούμενος. Τον ρώτησε «ήρτες να πιάσεις τα πράματα σου;» Εκείνος ξεκίνησε να φωνάζει πολύ δυνατά, ήταν πολύ θυμωμένος, εκτός ελέγχου και της είπε «Είσαι πουτάνα, με χρησιμοποίησες». Αυτή φοβήθηκε πολύ και του είπε «γιατί το λες τούτο; Τι σου έκαμα;» Θεώρηση της ήταν ότι ο κατηγορούμενος ζήλεψε όταν την είδε να μιλά με τον γείτονα. Άρχισε να την κτυπά στο κεφάλι με τα χέρια του, τις έδινε πολλά χαστούκια, συνέχεια χωρίς να σταματά. Άρχισε να ζαλίζεται. Μετά την έπιασε από το λαιμό και την έσφιγγε πολύ δυνατά και με τα δύο του χέρια. Αυτή δεν ανέπνεε, έκλεισε τα μάτια της επειδή ζαλίστηκε. Ένιωθε ότι ακόμη λίγο και θα πέθαινε. Με όση δύναμη είχε του έλεγε «τι κάμνεις εν αναπνέω» και της είπε «πρώτα εννα σε σκοτώσω εσένα και μετά έννα σκοτώσω τον εαυτό μου». Σκέφτηκε «Νάτια κάνε κάτι», αφού δεν ήθελε να πεθάνει. Θα την σκότωνε και αυτή πολεμούσε, με χέρια και πόδια, τον έσπρωχνε και ευτυχώς που είχε δύναμη και αυτή στα χέρια και τον έσπρωξε. Πήγε στο σαλόνι, μόλις τον έσπρωξε και την άφησε, πήρε το κινητό της, τηλεφώνησε της ΜΚ6 και εκείνη πήγε στο σπίτι της. Αν δεν ήταν και η ίδια δυνατή ώστε να βρει δύναμη, να τον σπρώξει για να την αφήσει, θα την σκότωνε, αφού δεν ανάπνεε και ζαλίστηκε όταν την είχε ανάσκελα στο κρεβάτι της και ήταν ολόκληρος από πάνω της και με όλη του την δύναμη την έσφιγγε. Αυτά περιέγραψε η ΜΚ4 στη συμπληρωματική της κατάθεση. Τους ισχυρισμούς της, ως τίθενται στις καταθέσεις της, αλλά και περαιτέρω ισχυρισμούς της, η ΜΚ4 εξήγησε κατά το προφορικό μέρος της μαρτυρίας της ενώπιον του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στα κτυπήματα που δέχτηκε και στο σφίξιμο του λαιμού της με την αναφορά του κατηγορουμένου ότι θα την σκότωνε και μετά θα σκότωνε τον εαυτό του, καθώς επίσης στην κατάσταση του όταν έφυγαν από το σπίτι της φίλης της, όταν ο κατηγορούμενος όντας μεθυσμένος, έλεγε άσχημα πράγματα για τη μητέρα της. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της, η ΜΚ4 κατέθεσε, ως Τεκμήριο 13, το έντυπο το οποίο της δόθηκε από την Αστυνομία για εξέτασή της. Η Αστ. [ ] (ΜΚ1) αναφέρθηκε στην παρουσία της κατά την ιατροδικαστική εξέταση της παραπονούμενης και τη λήψη αριθμού φωτογραφιών. Τις φωτογραφίες αυτές, η ΜΚ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ο Αστ. [ ] (ΜΚ2) εξήγησε στο Δικαστήριο τις ενέργειες και εμπλοκή του στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, περιλαμβανομένης της σύλληψης του κατηγορούμενου, της ιατροδικαστικής εξέτασής του, της λήψης συγκατάθεσης για εξέτασή του από κυβερνητικό ψυχίατρο και της λήψης της ανακριτικής του κατάθεσης. Ο ΜΚ2 αναφέρθηκε επίσης στην παραλαβή τεκμηρίου και δεδομένων κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης, καθώς επίσης στη λήψη φωτογραφιών καθ' υπόδειξή του. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας του, ο μάρτυρας κατέθεσε τη συγκατάθεση για εξέταση από ψυχίατρο και τη μετάφραση της στα ελληνικά ως Τεκμήριο 3 και 3(α) αντιστοίχως, τη γραπτή συγκατάθεση για εξέταση από ιατροδικαστή, ως Τεκμήριο 4, το ένταλμα έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου ως Τεκμήριο 5, τη γραπτή συγκατάθεση για λήψη μετρήσεων και τη μετάφρασή της στα ελληνικά ως Τεκμήριο 6 και 6(α) αντιστοίχως, την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου, ημερομηνίας 21.3.2021 και τη μετάφρασή της στα ελληνικά ως Τεκμήριο 7 και 7(α) αντιστοίχως, ένα μαχαίρι το οποίο του παρέδωσε η Αστ. [ ] ως Τεκμήριο 8, ένα USB με δεδομένα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της οδού όπου βρίσκεται το διαμέρισμα της ΜΚ4 ως Τεκμήριο 9, και ένα ψηφιακό δίσκο με δεδομένα από άλλο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ως Τεκμήριο
- Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΚ2, μεταξύ άλλων, διευκρίνισε ότι ενημερώθηκε ότι το εν λόγω μαχαίρι δεν συνδέεται με τον κατηγορούμενο. Η Αστ. [ ] (ΜΚ3) αναφέρθηκε στις ενέργειες της κατά τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, λέγοντας, μεταξύ άλλων, ότι ήταν παρούσα κατά την ιατροδικαστική εξέταση της παραπονούμενης, στις 16.3.2021 και ότι, στις 18.3.2021, στο νευρολογικό θάλαμο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, έλαβε από αυτήν γραπτή συμπληρωματική κατάθεση. Η ΜΚ3 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, ενώ κατέθεσε, ως Τεκμήριο 12, τη συγκατάθεση της παραπονούμενης για εξέταση από ιατροδικαστή, αναγνωρίζοντας επίσης αυτήν ως το πρόσωπο στις φωτογραφίες Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενη, εξήγησε ότι χρειάστηκε να δοθεί συμπληρωματική κατάθεση προκειμένου να διευκρινιστούν κάποια σημεία της αρχικής κατάθεσης της παραπονούμενης όταν ήταν πιο ήρεμη για να μιλήσει. Ο Α/Αστ. [ ] (ΜΚ7) αναφέρθηκε στην πληροφόρηση που έτυχε ο Αστυνομικός Σταθμός Ομορφίτας για το περιστατικό και στη μετάβαση του στο χώρο όπου, στο ισόγειο διαμέρισμα, του υπεδείχθη η παραπονούμενη. Ο ΜΚ7 εξήγησε τις ενέργειες του στο μέρος, λέγοντας ότι η παραπονούμενη έφερε εμφανείς τραυματισμούς στο πρόσωπο και γενικά στο κεφάλι και ότι αυτή του επιβεβαίωσε ότι είχε δεχθεί σωματική βία από τον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας περιέγραψε επίσης πως, ενώ θα αναζητούσαν τον κατηγορούμενο στο διαμέρισμα της παραπονούμενης, αυτός εξήλθε από πλαϊνό χώρο της πολυκατοικίας, παρουσιάζοντας συμπτώματα μέθης, αφού η αναπνοή του μύριζε αλκοόλ και είχε συγχυσμένη ομιλία. Δεν ήταν συνεργάσιμος γι' αυτό τον μετέφερε στον σταθμό όπου διαπίστωσε τα στοιχεία του. Ενημέρωσε το κλιμάκιο Βίας στην Οικογένεια ενώ, λόγω της μέθης του κατηγορούμενου, δεν μπορούσε να τον ανακρίνει. Τον παρέλαβε φιλικό του πρόσωπο για να τον μεταφέρει στον τόπο διαμονής του. Ο ΜΚ7 αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον ύποπτο για τον ξυλοδαρμό και την εικονιζόμενη στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 ως το θύμα της βίας από τον κατηγορούμενο. Το Τεκμήριο 13 είναι το έντυπο το οποίο έδωσε στο θύμα παραπέμποντας την για εξέταση στο ΤΑΕΠ Λευκωσίας. Ο Αστ. [ ] (ΜΚ14) ανέφερε τις ενέργειες του σε σχέση με την εξαγωγή δεδομένων από συγκεκριμένο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Μαζί με τον ΜΚ16 μετέβηκαν στο χώρο και ο ΜΚ16 μετέφερε αυτούσια, χωρίς καμιά αλλοίωση ή παρέμβαση σ' αυτά, δεδομένα του κυκλώματος. Το USB, το οποίο αναγνώρισε ότι είναι το Τεκμήριο 9, περιέχει δεδομένα από τη 2η κάμερα και αφορούν τις ημερομηνίες 14-15.3.2021, ώρες 13:00-01:00 (ώρες του συστήματος). Το εν λόγω USB, αφού το συσκεύασε, το παρέδωσε στον ΜΚ
- Η ΜΚ5, ως ανέφερε, είναι η ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το ενοικιαζόμενο από την παραπονούμενη διαμέρισμα. Η ΜΚ5, αφού αναφέρθηκε στη σχέση της με την παραπονούμενη, προχώρησε να πει τα όσα παρατήρησε στις 14.3.
- Περί τις 18:00 η ώρα, ενόσω είχε σκοτεινιάσει, άκουσε την εξωτερική πόρτα του διαμερίσματος της ΜΚ4 να κτυπά απότομα και δυνατά και κατάλαβε ότι κάτι συνέβαινε. Λόγω απόστασης, άκουγε φωνές από το διαμέρισμα αλλά δεν καταλάβαινε τι έλεγαν. Άκουγε τόσο αντρίκια φωνή, όσο και τη φωνή της ΜΚ
- Ακολούθως, πήγε στο διαμέρισμά της ο ένοικος του διαμερίσματος δίπλα από αυτό της ΜΚ4 και της είπε ότι ακούει χτυπήματα από το διαμέρισμα ενώ άκουσε γυαλιά να σπάζουν. Αυτή ανέφερε την ύπαρξη ενός ταξί έξω από την πολυκατοικία, ενώ όταν ο υιός της πήγε στο σπίτι, κάλεσε την Αστυνομία. Η ίδια είδε τον φίλο της ΜΚ4 να κάθεται και να μιλά με την ΜΚ6 στο δρόμο. Όταν η ΜΚ6 κρύωσε και δίψασε, πήγε στο διαμέρισμα της, μετά πήγε στο διαμέρισμα της ΜΚ4 και μετά, όλες κατέβηκαν στο δικό της, περιμένοντας την Αστυνομία. Όταν είδε την ΜΚ4, έκλαιγε, είχε δύο καρούμπαλα στο μέτωπο της και αίμα στο φόρεμά της και το σβέρκο της ήταν πολύ κόκκινο. Η ΜΚ4 της είπε ότι ευτυχώς είναι δυνατή και αμυνόταν και ότι θα την σκότωνε. Όταν πήγε η αστυνομία, εκείνος καθόταν και αντιδρούσε στο να μπει στο περιπολικό. Τους ισχυρισμούς της, η ΜΚ5 εξήγησε περαιτέρω κατά την αντεξέτασή της. Η ΜΚ6 είναι φίλη της ΜΚ
- Μέσω της κατάθεσης της, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, η ΜΚ6 αναφέρθηκε στους δικούς της ισχυρισμούς, ενώ αναγνώρισε τόσο τον κατηγορούμενο, ως τον αναφερόμενο στην κατάθεση της, όσο και το πρόσωπο στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 ως την παραπονούμενη φίλη της. Σύμφωνα με την ΜΚ6, κατά την επίδικη ημερομηνία, για να γιορτάσουν τα γενέθλια της ΜΚ4, ο κατηγορούμενος τους έψησε σουβλάκια στην αυλή της. Οι κατηγορούμενος και ΜΚ4 πήγαν στο σπίτι της από το πρωί. Στο τραπέζι ήταν επίσης η φίλη τους ΜΚ11, η κόρη της και ο γαμπρός της. Όλοι κατανάλωσαν ένα-δύο ποτά ενώ ο κατηγορούμενος κατανάλωσε μια μπουκάλα βότκα του ενός λίτρου μόνος του. Η ΜΚ4 δεχόταν τηλεφωνήματα για ευχές και ο κατηγορούμενος ζήλευε, ρωτώντας την ποιος είναι και τι θέλει. Περί τις 19:00 η ώρα, οι δύο τους έφυγαν. Ενώ καθάριζε το σπίτι με την ΜΚ11, η ΜΚ4 της τηλεφώνησε και της είπε με δυνατή φωνή «Γρήγορα έλα κοντά μου, δέρνει με». Ακουγόταν πολύ φοβισμένη. Με την ΜΚ11, σε 2-3 λεπτά πήγαν κάτω από το σπίτι της ΜΚ4, όπου βρισκόταν ένα ταξί. Ζήτησε από τον οδηγό να τις συνοδεύσει γιατί ο κατηγορούμενος χτυπά τη φίλη τους αλλά εκείνος δεν ήθελε. Τελικά πήγαν και οι τρεις και τους άνοιξε ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ4 καθόταν στον καναπέ και κρατούσε με τα δύο χέρια το κεφάλι της. Προσπάθησαν ανεπιτυχώς, να βγάλουν τον κατηγορούμενο από το δωμάτιο ενώ πρόσεξε ότι από το στόμα της ΜΚ4 έτρεχε αίμα και είχε κόκκινη γραμμή γύρω από το λαιμό της ως εάν κάποιος να προσπάθησε να την πνίξει. Το πρόσωπο της ήταν κατακόκκινο και το αριστερό της μάγουλο φουσκωμένο. Για περίπου πέντε λεπτά ήταν μαζί της ενώ ο κατηγορούμενος ήταν κοντά στην πόρτα ήρεμος. Του ζήτησε να κατεβούν κάτω και εκείνος έπιασε τα κλειδιά του αυτοκινήτου της ΜΚ4 και έφυγε. Τον ακολούθησε και τον είδε να φεύγει με το αυτοκίνητο. Επέστρεψε στην ΜΚ4 και της είπε να καλέσει αστυνομία. Κατέβηκε ξανά κάτω και είδε τον κατηγορούμενο να επιστρέφει περπατητός. Κάθισαν στον τοίχο έξω από την πολυκατοικία για περίπου μισή ώρα. Ακολούθως, πήγε στο διαμέρισμα της ΜΚ5 για να πιάσει νερό και είδε τον κατηγορούμενο να πηγαίνει στο διαμέρισμα της ΜΚ4 όπου έκατσε φρόνιμος. Αυτή πήρε την ΜΚ4 στο διαμέρισμα της ΜΚ5 και ο κατηγορούμενος, μόνος, και με ανοιχτή πόρτα, έμεινε στο διαμέρισμα της ΜΚ4 μέχρι που, μετά από δέκα λεπτά περίπου, η Αστυνομία τον πήρε. Σε λίγα λεπτά ασθενοφόρο πήρε την ΜΚ
- Ως είπε η ΜΚ6, κατά τη συνομιλία της με τον κατηγορούμενο, τον ρώτησε γιατί χτύπησε την ΜΚ4 και εκείνος της είπε: «Γυναίκα γίνεται να χτυπά τον άντρα και ο άντρας δεν γίνεται να χτυπά γυναίκα;» Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ6 εξήγησε περαιτέρω τους ισχυρισμούς της ενώ ανέφερε ότι ρωτήθηκαν αν μπορούν να πάρουν οι ίδιες την ΜΚ4 στο νοσοκομείο και την πήραν με την [ ], η οποία οδηγούσε. H ΜΚ11 ανέφερε ότι γνωρίζει την παραπονούμενη τα τελευταία τρία χρόνια, μέσω της ΜΚ
- Μέσω της κατάθεσης της, ημερομηνίας 17.3.2021, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, η ΜΚ11 αναφέρθηκε στα όσα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, έλαβαν χώραν κατά την επίδικη ημερομηνία, ημέρα που πήγαν στο σπίτι της ΜΚ6 για φαγητό το μεσημέρι για να γιορτάσουν τα γενέθλια της ΜΚ
- Εκεί πήγε και η ΜΚ4 μαζί με τον φίλο της, τον κατηγορούμενο, τον οποίο δεν είχε ξαναδεί και τον γνώρισε για πρώτη φορά. Ο κατηγορούμενος έπινε βότκα όσην ώρα ήταν στην ΜΚ6 και ήταν νευρικός. Σε κάποια στιγμή, η ΜΚ4 βγήκε έξω στην αυλή για να μιλήσει στο τηλέφωνο και εκείνος έλεγε νευρικά και θυμωμένα «πού είναι», « γιατί έφυγε, γιατί μιλά στο τηλέφωνο;», «με ποιον μιλά, έπρεπε να κάθεται δίπλα μου». Μετά, όταν τελείωσε το τηλεφώνημα της, η ΜΚ4 πήγε μέσα και συζήτησαν έντονα μεταξύ τους, την ρωτούσε ποιος ήταν στο τηλέφωνο και της έλεγε ότι έπρεπε να κάθεται δίπλα του. Κατά τις 18:00 το απόγευμα έφυγαν οι δύο τους από το σπίτι της ΜΚ6, με το αυτοκίνητο της ΜΚ4, για να πάνε στο διαμέρισμα της. Η ίδια έμεινε στο σπίτι της ΜΚ
- Μετά από κανένα μισάωρο περίπου, η ΜΚ4 τηλεφώνησε στην ΜΚ6 και έκλαιγε και φωνάζοντας της έλεγε ότι ήθελε βοήθεια, ότι θα την σκοτώσει. Έφυγαν αμέσως με την ΜΚ6 και πήγαν στην πολυκατοικία όπου διαμένει η ΜΚ
- Σε 5 λεπτά ήταν εκεί και στάθμευσαν σχεδόν έξω από την πολυκατοικία. Όταν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο της ΜΚ6, άκουγαν κάτω στο δρόμο την ΜΚ4 να φωνάζει. Δεν καταλάβαινε τι έλεγε όμως. Την άκουγε να κλαίει και να φωνάζει. Την ώρα που στάθμευαν, είδαν ένα ταξί έξω από την πολυκατοικία και ο οδηγός καθόταν μέσα στο αυτοκίνητο. Κατάλαβαν ότι ήταν το ταξί που πρέπει να είχε καλέσει ο κατηγορούμενος διότι δεν είχε άδεια οδηγού και μετακινείτο με ταξί. Αυτή και η ΜΚ6 πήγαν στον οδηγό του ταξί και του είπαν να πάει πάνω μαζί τους διότι ο κατηγορούμενος κάνει κακό στη ΜΚ
- Πήγαν πάνω στο διαμέρισμα της ΜΚ4, οι τρεις τους, χτύπησαν την πόρτα και άνοιξε ο κατηγορούμενος. Αυτή είδε την ΜΚ4 να έχει παντού μαύρα στο πρόσωπο, γεμάτη μώλωπες, είδε πολύ αίμα στο πρόσωπο της, ήταν σοκαρισμένη και έκλαιγε. Ο λαιμός της ήταν ολοκόκκινος. Τον κατηγορούμενο τον άρπαξε η ΜΚ6 και ο ταξιτζής και τον τράβησαν σιγά σιγά έξω από το διαμέρισμα και αυτή, μαζί με την ΜΚ4, έκλεισαν την πόρτα. Ο κατηγορούμενος έμεινε κάτω με τη ΜΚ
- Στο διαμέρισμα της ΜΚ4 είχε ακαταστασία, δηλαδή σπασμένα πράγματα στο πάτωμα, ανακατεμένα πράγματα παντού στο διαμέρισμα και ένα σπασμένο παράθυρο στο υπνοδωμάτιο. Όταν ρώτησε την ΜΚ4 τι έγινε, εκείνη της είπε ότι δεν κατάλαβε ακριβώς αφού βγήκε να πάρει τα σκυλάκια της περίπατο και μετά που πήγε πίσω στο διαμέρισμα, ο κατηγορούμενος άρχισε να την κτυπά. Ήταν πολύ σοκαρισμένη και της είπε ότι ο κατηγορούμενος την κρατούσε από τον λαιμό να την σκοτώσει. Είπε στην ΜΚ4 να καλέσουν αστυνομία και έτσι έκαναν. Καθώς κάθονταν στον καναπέ με την ΜΚ4, ξαναμπήκε στο διαμέρισμα ο κατηγορούμενος. Κρατούσε τα κλειδιά της ΜΚ4 και άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος. Αυτή με την ΜΚ6 και την ΜΚ4 έφυγαν από το διαμέρισμα και πήγαν κάτω στο διαμέρισμα της ΜΚ5 μέχρι που έφθασε η Αστυνομία. Ο ΜΚ10 είναι οδηγός ταξί και υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, την κατάθεσή του στην Αστυνομία, ημερομηνίας 18.3.
- Αφού περιέγραψε τη γνωριμία του με τον κατηγορούμενο, ως πελάτη του, αναφέρθηκε στην επίδικη ημερομηνία, όταν κλήθηκε, από τον κατηγορούμενο, στις 19:00 η ώρα, να τον παραλάβει από το σπίτι της φιλενάδας του και να τον πάρει στο σπίτι του. Όταν ο κατηγορούμενος κατέβηκε από την πολυκατοικία, ήταν με μια κοπέλα που κρατούσε ένα σκυλάκι. Φαίνονταν χαρούμενοι, μιλούσαν και χαμογελούσαν μεταξύ τους. Αυτός μπήκε στο ταξί και εκείνη έφυγε με το σκυλάκι. Με οδηγίες του κατηγορουμένου, προχώρησε λίγο ώστε εκείνος να βλέπει την κοπέλα στο απέναντι χωράφι. Κοντά της πήγε ένας άνδρας με ένα μεγάλο σκύλο. Μπλέχθηκαν τα λουριά των σκύλων και αφού τα ξέμπλεξαν έφυγαν προς αντίθετες κατευθύνσεις. Η κοπέλα πήγε στο σπίτι της. Ο κατηγορούμενος κατέβηκε και μπήκε στην πολυκατοικία. Τον περίμενε για 15-20 λεπτά, όταν δύο κοπέλες του ζήτησαν να τις βοηθήσει γιατί ο κατηγορούμενος κτυπά την κοπέλα. Παρά την αρχική του άρνηση, πήγαν και τους άνοιξε η κοπέλα που είχε προηγουμένως δει με το σκυλάκι. Δεν πρόσεξε καλά το πρόσωπο της διότι μόλις τους άνοιξε, κάθισε στον καναπέ και έπιασε το πρόσωπο της με τα δύο της χέρια. Νόμιζε, κατά το χρόνο της κατάθεσης του, ότι το δεξί της μάγουλο ήταν κοκκινισμένο. Δεν πρόσεξε κάτι άλλο. Δεν είδε την κοπέλα να είναι χτυπημένη, εκτός από το κοκκίνισμα στο μάγουλο και τα μαλλιά της ήταν συγυρισμένα. Συγυρισμένο ήταν και το διαμέρισμα, χωρίς να είχε κάτι σπασμένο. Ο κατηγορούμενος, από την αρχή που μπήκε στο ταξί του μύριζε ποτό αλλά δεν ήταν μεθυσμένος, μιλούσε εντάξει και ήξερε τι έκανε. Ο μάρτυρας περιέγραψε επίσης πως οι δύο κοπέλες τραβούσαν τον κατηγορούμενο να βγει έξω από το διαμέρισμα και πως εκείνος αντέδρασε και έσπρωξε και τον ίδιο, οπότε αυτός έφυγε. Η ΜΚ13 αναφέρθηκε στην παρουσία της κατά την ιατροδικαστική εξέταση του κατηγορούμενου, στις 16.3.2021 και στην καταγραφή της κατάθεσης του στην αρμενική γλώσσα και μετάφραση της στα ελληνικά στις 21.3.
- Επίσης, στη μετάφραση από ελληνικά σε αρμενικά των συγκαταθέσεων του κατηγορούμενου για λήψη DNA και ιατροδικαστική εξέταση. Στο πλαίσιο αυτό, η ΜΚ13 αναγνώρισε τα Τεκμήρια 6, 6(α), 7 και 7(α). Ο ΜΚ16 ανέφερε ότι είναι τεχνικός συστημάτων ασφαλείας σε δική του εταιρεία. Ο μάρτυρας υιοθέτησε την κατάθεσή του, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφερόμενος στην εξαγωγή δεδομένων από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, τα οποία αναγνώρισε ως τα περιλαμβανόμενα στο USB/Τεκμήριο
- Αναφέρθηκε, επίσης, στις ενέργειες και διαπιστώσεις του για το σύστημα και τη μεταφορά και αποθήκευση των δεδομένων από τη 2η κάμερα που αφορούν χρόνο μεταξύ 14-15.3.2021, μεταξύ των ωρών 13:00 - 01:00 ώρες συστήματος. Κατά την αντέξετασή του, ο ΜΚ16 εξήγησε ότι δεν παρέχεται ευχέρεια επιλογής στα στιγμιότυπα που θα καταγραφούν, καθώς επίσης ότι η λειτουργία του συστήματος είναι με βάση την κίνηση, δηλαδή αν μία κάμερα εστιαστεί πέραν από κάποια δευτερόλεπτα χωρίς να υπάρχει κίνηση, σταματά να καταγράφει, ούτως ώστε να μην γεμίζει τον δίσκο και ξεκινά ξανά όταν υπάρχει κίνηση. Στη βάση αυτή εξήγησε συγκεκριμένα στιγμιότυπα που η Υπεράσπιση ζήτησε να προβληθούν. Ο ιατροδικαστής της Δημοκρατίας, από το έτος 2019, ΜΚ12, του οποίου τα προσόντα έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, κατέθεσε, ως Τεκμήριο 16, την ιατροδικαστική του έκθεση αναφορικά με την εξέταση της ΜΚ4 και, ως Τεκμήριο 17, την ιατροδικαστική του έκθεση αναφορικά με την εξέταση του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τα ευρήματα του, στις 16.3.2021 η παραπονούμενη παρουσίαζε:
- Δύο πρόσφατες εκχυμώσεις και οίδημα στην μετωπιαία χώρα, διαστάσεων 2 Χ 0,5 εκ. και 1,5 Χ 0,4 εκ. έκαστη.
- Πρόσφατη ωοειδή εκχύμωση στην αριστερή κρόταφο-μετωπιαία χώρα, διαστάσεων 3 Χ 3 εκ.
- Εκτεταμένη πρόσφατη εκχύμωση και οίδημα στην δεξιά παρειακή χώρα, διαστάσεων 7 Χ 0,5 εκ.
- Πρόσφατη εκχύμωση στην ράχη της ρινός.
- Μικρά θλαστικά τραύματα με εφελκίδα και με συνοδό εκχύμωση στο κάτω χείλος.
- Τρεις πρόσφατες γραμμοειδείς εκχυμωτικές εκδορές εκ τριβής, μήκους 2,5 εκ., 0,8 εκ. και 1,5 εκ. έκαστη.
- Πολλαπλές γραμμοειδείς εκδορές και εκχύμωση στην αυχενική χώρα.
- Πρόσφατη εκχύμωση στο κάτω βλέφαρο του δεξιού οφθαλμού και στην εξωτερική κογχική χώρα.
- Τρεις πρόσφατες εκχυμώσεις στην αριστερή εξωτερική βραχιόνια χώρα, διαστάσεων 3 Χ 1,6 εκ έκαστη.
- Τρεις εκτεταμένες εκχυμώσεις στην δεξιά εσωτερική και εξωτερική βραχιόνια χώρα, διαστάσεων 6 Χ 3 εκ. η μεγαλύτερη.
- Πρόσφατη εκχύμωση στην αριστερή ωμοπλατιαία χώρα, διαστάσεων 2,5 Χ 3 εκ.
- Ερυθρότητα στο τριχωτό της κεφαλής, ινιακή περιοχή.
- Κάτω άκρα άνευ κακώσεων. Σύμφωνα με τα ευρήματα του σε σχέση με τον κατηγορούμενο, αυτός, στις 16.3.2021 παρουσίαζε:
- Πολλαπλές πρόσφατες μικροεκδορές στις ράχες των χειρών και δακτύλων άμφω, η μεγαλύτερη μήκους 0,6 εκ.
- Πολλαπλές παλαιές γραμμοειδείς ουλές στην κοιλιακή χώρα και στα αντιβραχίονα άμφω (αναφέρει ότι προκλήθηκαν κατά την θητεία του στο στρατό). Ο ΜΚ12 στη συνέχεια εξήγησε τους αναφερόμενους τραυματισμούς της ΜΚ4 και πιθανούς τρόπους πρόκλησης τους, εντοπίζοντας που φαίνονται σε φωτογραφίες του Τεκμηρίου
- Αναλόγως έπραξε με αναφορά στα ευρήματα του στο Τεκμήριο 17 με παράλληλη υπόδειξη σε φωτογραφίες του Τεκμηρίου
- Κατά την αντέξετασή του, ο ΜΚ12 απάντησε τα ερωτήματα της συνηγόρου υπεράσπισης εξηγώντας την επιστημονική του άποψη. O γενικός οικογενειακός ιατρός ΜΚ15 αναγνώρισε το Τεκμήριο 13, ως συνταχθέν από τον ίδιο μετά από την εξέταση που διενέργησε στην ΜΚ14 στις 14.3.2021, ως γενικός ιατρός στο ΤΑΕΠ Λευκωσίας. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι είχε αναφερθεί, από την ίδια την ασθενή, ξυλοδαρμός, κεφαλαλγία και αυχεναλγία. Από την εξέταση διαπιστώθηκαν αξιολόγηση Κλίμακας Γλασκώβης 15/15 και μη ύπαρξη νευρολογικών παθολογικών ευρημάτων, πολλαπλές εκδορές, αμυχές και εκδορές τραχηλικής χώρας, μετωπιαίο κεφαλαιμάτωμα, θλαστικό τραύμα στο κάτω χείλος και οίδημα δεξιάς παρειάς. Έγινε αξονική εγκεφάλου και απεικονιστικός έλεγχος σπλαχνικού κρανίου. Ο ΜΚ15 εξήγησε τις ως άνω διαπιστώσεις και, αντεξεταζόμενος, απάντησε τα ερωτήματα της συνηγόρου του κατηγορουμένου. Κατόπιν της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου επαρκώς ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία στις κατηγορίες 1 και 3 και αφού ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε από το Δικαστήριο για τα δικαιώματα του με βάση τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου ενώ δεν κάλεσε οποιονδήποτε άλλο μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Ο κατηγορούμενος, με τη δήλωση του, αρνήθηκε ότι προέβηκε σε απόπειρα φόνου. Ως ανέφερε, η Κατηγορούσα Αρχή τον κατηγορεί για απόπειρα δολοφονίας, κάτι που δεν δέχεται. Αυτό που κατηγορείται για ξυλοδαρμό, δεν το θεωρεί ότι ήταν ξυλοδαρμός. Δεν την έπιασε από τον λαιμό για να την πνίξει. Πάνω στον καναπέ, την έπιασε απλά να την σπρώξει από τον λαιμό για να κάτσει στον καναπέ. Ως επανέλαβε, δεν την έχει σφίξει στον λαιμό, αλλά την έχει σπρώξει για να κάτσει. Μετά που την είχε σπρώξει για να κάτσει στον καναπέ, είχαν ηρεμήσει τα πνεύματα και δεν ήταν σε ένταση. Όταν πήγε ο οδηγός ταξί, η παραπονούμενη άνοιξε την πόρτα. Όταν πήγε στην Αστυνομία και τον ανέκριναν έχει πει όλη την αλήθεια διότι δεν έχει κάτι να κρύψει. Ο ίδιος έχει πληροφορίες από την Αστυνομία ότι η παραπονούμενη δεν είναι για αυτόν που ήταν στο νοσοκομείο λόγω του ξυλοδαρμού. Όταν πήγε στο νοσοκομείο, την εξέτασαν στο κεφάλι και της έχουν κάνει ακτινογραφίες στο κεφάλι. Έχουν ανακαλύψει στο κεφάλι της έναν όγκο ο οποίος δεν προήλθε από τα χτυπήματά του και ο όγκος ήταν καρκινογόνος. Όταν άκουσε αυτά τα πράγματα από την Αστυνομία, δεν τον ενδιέφερε οτιδήποτε άλλο, απλά συγκινήθηκε και ρώτησε αν είναι καλά. Δεν τον ένοιαζε αν έχει καταγγελία εναντίον του. Ο κατηγορούμενος ανέφερε επίσης ότι, σε ό,τι αφορά τους μάρτυρες που ήρθαν, συγκεκριμένα η ΜΚ6 και η ΜΚ11 ό,τι είπαν για αυτόν δεν ευσταθεί. Όταν είπε η ΜΚ6 ότι κατά τη διάρκεια του πάρτι ήταν πολύ αγχωμένος, έριξε το κινητό και νευρίαζε, αυτό δεν ευσταθεί. Στο πάρτι χόρευαν και ήταν πάρα πολύ καλά και δεν ήταν νευρικός. Όταν μετά, την είδε να μιλά με έναν άλλον άνδρα, ζήλεψε και ανέβηκε στο διαμέρισμα της. Ρώτησε ποιος ήταν αυτός ο άνδρας. Του απάντησε "να μην σε ενδιαφέρει, τα πράγματά σου είναι εδώ, παρ' τα και φύγε". Η απάντησή του ήταν, "δεν είμαι μαλάκας να με χρησιμοποιάς εμένα, άμα είσαι με άλλον άνδρα να είσαι με άλλον, δεν γίνεται να είσαι και μαζί μου και με άλλον". Εκείνη τη στιγμή ήταν και η ίδια μεθυσμένη. Όταν ήταν στο διάδρομο και ετοιμαζόταν να φορέσει το σακάκι του για να φύγει, πήγε για να βγάλει το λουράκι του σκύλου που είχε μαζί της και, όταν γύρισε, την χτύπησε κατά λάθος με τον αγκώνα του. Μετά από αυτό, άρχισε να φωνάζει, "μάζεψε τα πράγματά σου και φύγε από εδώ". Μπορεί να σκέφτηκε ότι επίτηδες την χτύπησε, γι' αυτό ξεκίνησε τόση επιθετικότητα εναντίον του. Όταν τσακώθηκαν με λόγια, αυτή τον έσπρωξε, ενώ αυτός δεν το περίμενε ότι θα τον σπρώξει. Μετά από αυτό, την χαστούκισε μόνο μια φορά. Μετά του επιτέθηκε και τον χτύπησε. Μόλις τον χτύπησε, την χτύπησε ακόμα μία φορά και μετά, επειδή το σπίτι της είναι αρκετά μικρό, είναι εκεί και η κουζίνα και το σαλόνι και ο καναπές που υπάρχει, για να μην παρεκτραπούν και να γίνουν κάποια πράγματα χειρότερα, την γύρισε και την έσπρωξε από τον λαιμό για να κάτσει στον καναπέ. Είδε ότι ηρέμησε και ότι ήταν αρκετά καλά. Όταν την είδε ότι πλέον ηρέμησε, έφυγε το χέρι του από πάνω της και η ίδια σηκώστηκε. Το κινητό της ήταν πάνω στο τραπέζι. Πήγε και πήρε το κινητό της πάνω από το τραπέζι. Την ρώτησε "πού παίρνεις τηλέφωνο"; Και η απάντησή της ήταν "να μην σε ενδιαφέρει πού παίρνω τηλέφωνο". Η απάντησή του ήταν, "εγώ θέλω να σου μιλήσω για να εξηγηθούμε". Ακολούθως έκατσε στο σπίτι, χωρίς τσακωμούς, χωρίς οτιδήποτε άλλο να συμβαίνει. Πήγε η φίλη της, η ΜΚ6 και η φίλη της την οποίαν πρώτη φορά έβλεπε. Όταν μπήκαν σπίτι, η φίλη της η ΜΚ11 του επιτέθηκε. Ο ταξιτζής ήταν πάνω στην πόρτα, δεν είχε μπει ακόμα μέσα. Ο ταξιτζής του είπε "έλα να φύγουμε μαζί" και αυτός του απάντησε ότι "δεν είναι η δουλειά σου να με βγάλεις από εδώ, μην ανακατεύεσαι στα οικογενειακά μου, η δουλειά σου είναι να οδηγάς ταξί, να οδηγάς ταξί". Του κακοφάνηκε λόγω του ότι του μίλησε έτσι και του είπε "μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο" και έφυγε. Μετά από αυτό, η ΜΚ6 του είπε να κατεβούν κάτω στον καθαρό αέρα για να μιλήσουν και κατέβηκαν. Έκατσαν, κάπνιζαν, μιλούσαν και είδε ότι έρχεται η Αστυνομία. Ήξερε ότι θα έρθει η Αστυνομία. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι εκεί που συνέβηκαν όλα αυτά, πάνω στον τοίχο της κουζίνας, υπήρχαν διάφορα μαχαίρια τα οποία ήταν κρεμασμένα πάνω στον τοίχο. Έθεσε το ερώτημα κατά πόσον εάν ήθελε να σκοτώσει κάποιον, δεν θα χρησιμοποιούσε τα μαχαίρια να την σκοτώσει, αλλά θα την έπνιγε με τα χέρια του; Ποτέ στη ζωή του δεν έχει σκοτώσει κάποιον, ούτε έχει προσβάλει κάποιον, ούτε στον στρατό που ήταν όταν ήταν ο πόλεμος. Έχει, ως είπε, παραδεχθεί ότι την έχει χτυπήσει 2, 3 φορές και είναι έτοιμος να πληρώσει γι' αυτό. Θέλει να φανεί όλη η αλήθεια. Έχοντας συνοψίσει την προσκομισθείσα μαρτυρία, σημειώνουμε ότι έχουμε, με μεγάλη προσοχή, μελετήσει το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων των Τεκμηρίων που κατατέθηκαν. Με μεγάλη προσοχή, έχουμε επίσης μελετήσει το περιεχόμενο των τελικών αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Δεν θεωρούμε ότι θα εξυπηρετούσε, για σκοπούς της παρούσας απόφασης, η επανάληψη της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων. Άλλωστε, τα θέματα αυτά είναι που απασχολούν το Δικαστήριο στο τι ακολουθεί. Συγκεκριμένες αναφορές γίνονται όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο κατωτέρω, με δεδομένη πάντοτε τη νομολογιακή αρχή ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Η αξιολόγηση της προσαχθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας είναι μια λεπτή και παράλληλα σημαντική εκδήλωση της δικαστικής κρίσης γιατί μέσα από αυτήν το Δικαστήριο, αφού μορφώσει άποψη για την ποιότητα της και την αξιοπιστία των μαρτύρων, θα διαμορφώσει τη θέση του και θα οδηγηθεί στα συμπεράσματα του ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση. Στην υπόθεση Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τις παραμέτρους μέσα στις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να κινηθεί ασκώντας τη λειτουργία του στο στάδιο αυτό. Η αξιολόγηση, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και την πειστικότητα της μαρτυρίας και επίσης με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. επίσης, μεταξύ άλλων, ΧΧΧ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 177/2017, ημερομηνίας 20.12.2018, Rana κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489). Παράλληλα, η δυνατότητα αποδοχής μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και η απόρριψη άλλου, είναι, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 1, θεμελιωμένη με τον κυρίαρχο ρόλο του Δικαστή ως κριτή γεγονότων. Στην πιο πάνω υπόθεση Ομήρου (πιο πάνω), γίνεται, επίσης, επίκληση της πιο πάνω αρχής, αλλά τονίζεται, ταυτόχρονα, η αναγκαιότητα αιτιολόγησης από πλευράς Δικαστηρίου μιας τέτοιας μερικής αποδοχής. Τυχόν αντιφάσεις, πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής, να πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα και να φανερώνουν τη διάθεση του να ψευσθεί. Να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν τη μαρτυρία καθιστώντας την αποδοχή της επικίνδυνη. Με αυτή την αναφορά, στην υπόθεση Ομήρου, δόθηκε ξεκάθαρα το στίγμα και η σημασία των παρουσιαζομένων σε μια υπόθεση αντιφάσεων. Δεν πρέπει, παράλληλα να μας διαφεύγει το γεγονός ότι η αντίληψη κάθε ανθρώπου δεν είναι η ίδια, ούτε η μνήμη του βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με άλλους (βλ. Παπαδόπουλος ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 314). Έχουμε παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες στη ζωντανή τους παρουσία ενώ κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχαμε, επίσης, την ευκαιρία, ως ανωτέρω αναφέρεται, να εξετάσουμε με προσοχή το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και Τεκμηρίων. Ως προς τα γεγονότα τα οποία έχουν γίνει παραδεκτά, αναπόφευκτα καθίστανται μέρος των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου επί των γεγονότων. Προτού προχωρήσουμε με την αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων, κρίνουμε ορθό, για σκοπούς καλύτερης κατανόησης της απόφασης, να παρεμβάλουμε την νομική ανάλυση των ακόλουθων σημείων. Ως προνοείται από το άρθρο 214(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στο οποίο βασίζεται η πρώτη κατηγορία, όποιος αποπειράται παράνομα να επιφέρει το θάνατο άλλου είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης δια βίου. Σαφής είναι η νομολογία αναφορικά με την αναγκαιότητα ύπαρξης ειδικής πρόθεσης, ως συστατικό στοιχείο του αδικήματος της απόπειρας φόνου. Παραπέμπουμε σχετικά στο κάτωθι απόσπασμα από την Ποινική Έφεση 172/15, Σέργιος Σεργίου ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 13.3.2018: «Με βάση το άρθρο 214(α) όποιος αποπειράται να επιφέρει το θάνατο άλλου είναι ένοχος κακουργήματος. Συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η ύπαρξη συγκεκριμένης (specific) πρόθεσης θανάτωσης του θύματος με την παράνομη ενέργεια που επιχειρείται (Pefkos and Others ν. The Republic
(1961)CLR 340. Ονούφριου v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 560). Στην πραγματικότητα η πρόθεση να προκληθεί ο θάνατος του θύματος συνιστά το κύριο συστατικό του συγκεκριμένου αδικήματος, όπως ελέχθη στη Τσέκουρας ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 563. Στην ίδια απόφαση επαναλήφθηκε ότι στις περιπτώσεις όπου η πρόθεση δεν αποδεικνύεται άμεσα με ομολογία, η απόδειξη της μπορεί να γίνει με περιστατική μαρτυρία. Επαναλήφθηκε επίσης η αρχή ότι όπου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, το Δικαστήριο θα πρέπει όχι μόνο να κρίνει ότι τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορούμενου, αλλά περαιτέρω να βεβαιωθεί ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα (βλ. και Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41,55). Ειδικότερα, σε υποθέσεις απόπειρας φόνου, λαμβάνονται κατά την εξέταση του ζητήματος της ύπαρξης ή μη πρόθεσης θανάτωσης, παράγοντες όπως «το ελατήριο, οι προπαρασκευαστικές πράξεις, οι δηλώσεις του κατηγορούμενου, το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, η επιμονή στην επίθεση, η φύση των τραυμάτων που προκλήθηκαν και το μέρος του σώματος στο οποίο τα τραύματα εντοπίστηκαν» (Μενελάου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 407,413).» [Βλ. επίσης Νιόβη Παρούτη ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 446, Q.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 71/2018, ημερομηνίας 11.9.2019]. Δεδομένου ότι, στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος όχι μόνο δεν ομολόγησε πρόθεση του να επιφέρει το θάνατο της παραπονούμενης, αλλά τουναντίον έθεσε, μέσω της ανώμοτης δήλωσής του, ανυπαρξία τέτοιας πρόθεσης, η απόδειξη της πρώτης κατηγορίας βασίζεται σε περιστατική μαρτυρία. Άμεση μαρτυρία υφίσταται για το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας, η οποία συνίσταται στους ισχυρισμούς της ίδιας της παραπονούμενης. Είναι καλά γνωστό ότι η περιστατική μαρτυρία δεν συνιστά μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας υποδεέστερης της άμεσης μαρτυρίας (βλέπε Δρουσιώτης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/12, απόφαση ημερομηνίας 18.7.2013) και όχι μόνο δεν υπάρχει προκατάληψη εναντίον της, αλλά τουναντίον, μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε καταδίκη (βλέπε Καλογήρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 44/2012, απόφαση ημερομηνίας 17.1.2013). Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας με τρόπο που το σωρευτικό της αποτέλεσμα να εδραιώνει με την προσήκουσα πειστικότητα την καταδίκη του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Γαβριήλ ν Κυπριακής Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 693, Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102). Όπως έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.41: «Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσον τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διάπραξε το αδίκημα.» Όταν, όμως, βασικά σημεία της περιστατικής μαρτυρίας συμβιβάζονται όχι μόνο με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα αλλά και με μια άλλη λογική εξήγηση που προκύπτει από τη μαρτυρία, τότε η περιστατική μαρτυρία από μόνη της δεν μπορεί να θεμελιώσει την ενοχή του κατηγορούμενου (βλέπε σύγγραμμα των Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές στις σελίδες 551-566 και το σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, στις σελίδες 26 -36). Σχετική επί του προκειμένου είναι και η απόφαση στην Ανδρέας Σταυρινού ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 706 όπου τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσο μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά πού ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 104.» Στο πλαίσιο της διεργασίας του Δικαστηρίου για αξιολόγηση της μαρτυρίας και κατάληξη στα συμπεράσματα του επί των γεγονότων, το Δικαστήριο έχει να εξετάσει και την ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου. Αναφορικά με τον τρόπο εξέτασης τέτοιας δήλωσης, καθόλα κατατοπιστικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από την Ποινική Έφεση 191/2016, Μιχαλάκης Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 6.11.2018: «Ως προς την αξία της ανώμοτης δήλωσης σχετική είναι η υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22, όπου στη σελ. 24 αναφέρονται τα εξής: «Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη, (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another ν. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Στην υπόθεση Α. Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/2014, ημερ. 22/6/2016 έγινε εκτενής ανάλυση των αρχών που διέπουν τον τρόπο προσέγγισης ανώμοτης δήλωσης από το Δικαστήριο. Αναφέρθηκε ότι: «....δεν υπάρχει μαγική φόρμουλα στον τρόπο που ένα Δικαστήριο θα πρέπει να προσεγγίσει την ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Ηλιάδης & Σάντης, Έκδοση 2014, σελ. 10-11). Όπως προκύπτει από την κυπριακή και ξένη νομολογία, τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος, π.χ. κατά πόσο προβάλλει απλώς την αθωότητα του ή προβάλλει κάποιο άλλοθι ή προσπαθεί να αντικρούσει ένορκη μαρτυρία ή απλώς να εξηγήσει τη νοητική του κατάσταση, εξήγηση η οποία όμως δεν έρχεται σε αντίθεση με δοθείσα μαρτυρία ή εγείρει θέμα αυτοάμυνας. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090, 1096Ε). Τόσο στην Κύπρο όσο και σε άλλες χώρες του κοινοδικαίου, το δικαίωμα του κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, κατά καιρούς προβλημάτισε τα Δικαστήρια. Γι' αυτό στην Αγγλία το συγκεκριμένο δικαίωμα καταργήθηκε με το άρθρο 72 του Criminal Justice Act 1982, εφόσον θεωρήθηκε ότι δημιουργούσε πολύ περισσότερα προβλήματα παρά οφέλη στον κατηγορούμενο και πέραν τούτου, ελάχιστα εξυπηρετούσε τα ευρύτερα συμφέροντα της δικαιοσύνης (βλ. Mills and Others v. The Queen [1995] 1 WLR 511). Στην Κύπρο όμως ακόμη δεν καταργήθηκε το δικαίωμα, αν και ωρίμασε ο καιρός, γι' αυτό θα πρέπει να συνοψίσουμε τη νομολογία ώστε να εξετάσουμε στη συνέχεια τον λόγο έφεσης. Για να γίνουν πιο κατανοητές οι νομολογιακές απαιτήσεις, θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι στην Αγγλία, όταν ίσχυε ακόμα το δικαίωμα, οι ένορκοι και όχι ο Δικαστής ήταν οι κριτές μιας ανώμοτης δήλωσης και αυτοί έφεραν το βάρος για να αποφασίσουν ποια βαρύτητα θα της έδιναν. Επειδή όμως οι ένορκοι είναι άνθρωποι της καθημερινότητας, χωρίς νομική παιδεία, καθοδηγούνταν από το Δικαστή που εκδίκαζε την υπόθεση. Γι' αυτό, όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση μιας ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Οι ένορκοι, στην περίπτωση της Αγγλίας, όταν ακόμα ίσχυε το δικαίωμα, και στην Κύπρο ο Δικαστής, μπορεί να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι μαρτυρία υπό την έννοια ότι δεν έχει ελεγχθεί με αντεξέταση [2]. Απ' εκεί και πέρα, μπορεί να λεχθεί στους ενόρκους ότι είναι ελεύθεροι να δώσουν στην ανώμοτη δήλωση εκείνη τη βαρύτητα που οι ίδιοι θεωρούν ότι αρμόζει στις περιστάσεις της υπόθεσης (βλ. Απόδειξη, Γ.Κακογιάννη, 1983, σελ. 253 και Phipson on Evidence, 15th Ed., p. 235). Όμως, η ειδοποιός διαφορά είναι ότι οι ένορκοι δεν έχουν υποχρέωση να δώσουν οποιαδήποτε αιτιολογία για την όποια επιλογή τους, σε αντίθεση με το Δικαστή ο οποίος αισθάνεται ότι θα πρέπει τουλάχιστο να εξηγήσει τη βαρύτητα που τελικά θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση για σκοπούς καλύτερης αιτιολόγησης της απόφασης του. Και εδώ ξεκινούν τα προβλήματα και παράπονα των κατηγορουμένων, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ότι δηλαδή ο Δικαστής υπερέβη τα όρια και εξέτασε την ανώμοτη δήλωση ως να ήταν μαρτυρία. Όμως εάν ο Δικαστής ενεργούσε όπως οι ένορκοι και δεν έδιδε οποιαδήποτε αιτιολογία, ενδεχομένως να διατυπώνετο άλλη μομφή εναντίον της απόφασης του, όπως έγινε στην Αχτάρ κ.α. ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 397. Έχουμε την άποψη ότι ο Δικαστής βρίσκεται σε κάπως διαφορετική θέση από τους ενόρκους και θα πρέπει να δώσει κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (βλ. R. v. Coughlan [1976] Crim.L.R. 629, Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Για παράδειγμα, αν κρίνει ότι η δήλωση είναι πειστική, μπορεί να προσεγγίσει διάφορα γεγονότα που έχει ενώπιον του, με διαφορετικό τρόπο. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέταση της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Η αξιολόγηση του δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 354). Θα πρέπει να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η δήλωση δεν είναι μαρτυρία και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει οποιοδήποτε γεγονός για το οποίο υπάρχει άλλη μαρτυρία που να το αποδεικνύει. Όπως αναφέραμε, η δήλωση έχει περισσότερο πειστική αξία, γι' αυτό σε περίπτωση που κριθεί πειστική, μπορεί να επενεργήσει στο μυαλό των ενόρκων και του Δικαστή κατά τρόπο που να τους ωθήσει να δουν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν με μαρτυρία, με διαφορετικό μάτι (R. v. Coughlan, ανωτέρω). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στη συνέχεια αυτούσιες στην πρόσφατη υπόθεση Ονησίφορος Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 106/2015, 126/2015 και 127/2015, ημερ. 17/5/2018, ECLI:CY:AD:2018:B236.» Παρεμβάλλεται, επί του προκειμένου, ότι μετά από σχετική τροποποίηση του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, το δικαίωμα ενός κατηγορουμένου για ανώμοτη δήλωση καταργείται. Έχοντας προβεί στην ως άνω ανάλυση προχωρουμε με την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ξεκινώντας από τους ΜΚ, μέλη της Αστυνομίας, ΜΚ1, 2, 3, 7 και 14, οι οποίοι κατέθεσαν αναφορικά με τη διερεύνηση της υπόθεσης, ως γενικό σχόλιο, αναφέρουμε τη θετική εντύπωση που μας προκάλεσαν. Προσήλθαν στο Δικαστήριο για να αναφερθούν στις ενέργειες τους κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και έπραξαν αυτό με σαφήνεια, αντικειμενικότητα και χωρίς να προσπαθήσουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Άλλωστε είναι εμφανές ότι ως προς αυτή την πτυχή της μαρτυρίας τους, δεν εντοπίζεται να υπήρξε αμφισβήτηση των μαρτύρων αυτών από την Υπεράσπιση, επί των αναφορών τους για όσα έπραξαν και όσα διαπίστωσαν. Τους εν λόγω μάρτυρες αποδεχόμαστε ως αξιόπιστους. Κατά ανάλογο τρόπο αξιολογούμε τη μαρτυρία της ΜΚ13, η οποία ουδόλως αντεξετάστηκε, με τη μαρτυρία της να αφορά τη μετάφραση συγκεκριμένων εγγράφων κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης. Αξιόπιστο κρίνουμε και τον ΜΚ16, ο οποίος με σαφήνεια εξήγησε τα όσα αφορούν το περιεχόμενο του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης από κάμερα έξω από την πολυκατοικία στην οποία βρίσκεται το διαμέρισμα της παραπονούμενης. Η μαρτυρία του ΜΚ16 ουδόλως έχει κλονιστεί από την αντεξέταση της Υπεράσπισης. Πολύ καλή εντύπωση, επίσης, μας προκάλεσαν οι ΜΚ12 και ΜΚ15 σε σχέση με την εξέταση της παραπονούμενης και τα όσα διαπίστωσαν, ο μεν πρώτος ως ιατροδικαστής, ο δε δεύτερος, ως ιατρός στο τμήμα Πρώτων Βοηθειών όπου μετέβηκε η παραπονούμενη μετά το επίδικο επεισόδιο. Αμφότεροι ήταν σαφείς κατά την εξήγηση των συμπερασμάτων τους, χωρίς να εντοπίζουμε οποιοδήποτε σημείο που να μπορεί να θέσει εν αμφιβόλω την αξιοπιστία της μαρτυρίας τους. Αποδεχόμαστε τα λεγόμενα αμφοτέρων των μαρτύρων. Κατά την αξιολόγηση των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας, ήτοι της παραπονούμενης/ΜΚ4 και των ΜΚ5, 6, 10 και 11, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι η γενική εικόνα του επεισοδίου, στο ουσιαστικό της μέρος, δεν αποτελεί σημείο ουσιαστικής διαφωνίας μεταξύ των πλευρών. Αυτό δε, αφορά το τι προηγήθηκε του επεισοδίου, τα όσα έγιναν κατά το επεισόδιο και τα όσα ακολούθησαν. Και εξηγούμε. Προκύπτει να είναι κοινώς αποδεκτό ότι δημιουργήθηκε, είτε λόγω μέθης, είτε για άλλο λόγο, μία κατάσταση πραγμάτων κατά την οποία όταν οι ΜΚ4 και κατηγορούμενος έφυγαν από το σπίτι της ΜΚ6, αποφασίστηκε όπως ο κατηγορούμενος καλέσει ταξί για να τον πάρει στο σπίτι του από το διαμέρισμα της ΜΚ
- Περαιτέρω, ότι πριν την έλευση του ταξί, δεν υπήρξε οποιοδήποτε επεισόδιο φυσικής επίθεσης. Περαιτέρω, ότι από το εν λόγω ταξί, ο κατηγορούμενος είδε την ΜΚ4 να συνομιλεί με ένα γείτονα της, οπόταν και ζήλεψε. Περαιτέρω, ότι με την επιστροφή της ΜΚ4 στο διαμέρισμά της, ο κατηγορούμενος μετέβη εκ νέου σ' αυτό και τότε εξελίχθηκε επεισόδιο φυσικής αντιπαράθεσης των δύο. Περαιτέρω, ότι κατά το εν λόγω επεισόδιο, ο κατηγορούμενος έπιασε την ΜΚ4 με τα δυο του χέρια από το λαιμό ενώ με κτύπημα του, τραυμάτισε στα χείλη την ΜΚ
- Περαιτέρω, ότι σε κάποια στιγμή, κατά το επεισόδιο, η ΜΚ4 κάλεσε τηλεφωνικώς την ΜΚ6 και ότι ακολούθησε μετάβαση των ΜΚ6, 10 και 11 στο διαμέρισμα της ΜΚ
- Περαιτέρω ότι σε μεταγενέστερο χρόνο οι ΜΚ6 και κατηγορούμενος κάθισαν έξω από την πολυκατοικία και μιλούσαν. Οι ως άνω διαπιστώσεις αποτελούν μέρος των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου για τα γεγονότα. Κατά την παράθεση της μαρτυρίας της, η ΜΚ4 περιέγραψε, στο σύνολο της, την εκδοχή της αναλύοντας τους ισχυρισμούς της. Η πρώτη εικόνα που εξέπεμψε η μάρτυρας αυτή περιλάμβανε το στοιχείο της άνεσης στην έκφραση των ισχυρισμών της και της σαφήνειας σ' αυτούς. Παράλληλα, ήταν εμφανές, τόσο από τη ζωντανή της παρουσία, όσο και από το περιεχόμενο των λεγομένων της, ότι η ΜΚ4 ένιωθε πολύ έντονα για το ανεπίτρεπτο του όλου επεισοδίου και επίθεσης την οποία δέχτηκε, θεωρώντας, επίσης έντονα, ότι πρόθεση του κατηγορουμένου ήταν να την σκοτώσει και ότι αυτή κατάφερε να αποφύγει το θάνατο όταν μέσα σε απελπισία βρήκε τη δύναμη να απωθήσει τον κατηγορούμενο ξεφεύγοντας από αυτόν. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι θεώρηση του κάθε ενός από τους ΜΚ5, 6, 10 και 11, περιλαμβάνει ανάλογη διαπίστωση έκφρασης από μέρους τους, με σαφή τρόπο, του τι διαπίστωσε κατά την εν λόγω επίδικη ημερομηνία. Ως προς αυτό το μέρος της μαρτυρίας φυσικά, θα πρέπει να λεχθεί ότι αντιφάσεις που παρουσιάζονται μεταξύ των λεγομένων των διαφόρων μαρτύρων, ενδεχομένως να οφείλονται σε διαφορετική ή και λανθασμένη αντίληψη πραγμάτων από οποιονδήποτε από τους μάρτυρες. Θα πρέπει δε, να λεχθεί επίσης, ότι τέτοιες τοποθετήσεις δεν καθορίζουν το αποτέλεσμα της διαπίστωσης των γεγονότων κατά το επεισόδιο, με δεδομένη την μη παρουσία των εν λόγω μαρτύρων σ' αυτό. Άλλωστε, στην αναζήτηση των ουσιαστικών συμπερασμάτων επί των γεγονότων, θα μπορούσε να λεχθεί ότι περιορισμένης αποδεικτικής αξίας, υπό τας περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, είναι στοιχεία όπως η ακριβής ώρα του επεισοδίου ή το ποιος άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος όταν οι ΜΚ6, 10 και 11 μετέβηκαν σ' αυτό ή το ποιος οδήγησε το όχημα που μετέφερε την παραπονούμενη στο Νοσοκομείο. Έχουμε αποκομίσει την εντύπωση, ως προς τους μάρτυρες αυτούς ότι, προσκείμενες οι ΜΚ5, 6 και 11 στην ΜΚ4, εξέφραζαν τις θέσεις τους από τη δική της σκοπιά, ενώ ο ΜΚ10 φαινόταν να διατηρεί μια στάση αποφυγής εμπλοκής του στο όλο περιστατικό. Συναφώς, σ' αυτό αποδίδονται τοποθετήσεις του της φύσης του ότι δεν διαπίστωσε τραυματισμούς στην ΜΚ4 γιατί είχε τα χέρια της μπροστά από το πρόσωπο της, ενώ προφανώς υφίσταντο τραυματισμοί και αιμορραγία ή ότι δεν υπήρχε ακαταστασία στο διαμέρισμα ή ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν μεθυσμένος αν και μύριζε ποτό, ενώ σαφής ήταν ο ΜΚ7, ο οποίος εξήγησε τα συμπτώματα μέθης του κατηγορούμενου, αποφεύγοντας μάλιστα να τον ανακρίνει λόγω της κατάστασης του. Κατά ανάλογο τρόπο, θεωρούμε ότι εξηγείται τοποθέτηση της ΜΚ11 ότι άκουσε την ΜΚ4, κατά το τηλεφώνημα προς την ΜΚ6, να της λέει ότι ο κατηγορούμενος θα την σκοτώσει, ενώ ούτε η ίδια η ΜΚ4 δεν επικαλέστηκε κάτι τέτοιο, η δε ΜΚ6 είπε ότι η ΜΚ4 της ανέφερε ότι «την δέρνει» ο κατηγορούμενος. Φυσικά, η ΜΚ11, στα λεγόμενα της, αναφέρθηκε και σε λεκτική αντιπαράθεση της ΜΚ4 και του κατηγορούμενου κατά το πάρτυ στο σπίτι της ΜΚ6, στο οποίο παρέλειψε να αναφερθεί η ΜΚ6, αν και μίλησε για ζηλοτυπία του κατηγορούμενου κατά τον εν λόγω χρόνο. Ούτε η ΜΚ4 μίλησε για τέτοια αντιπαράθεση. Είναι στο ως άνω πλαίσιο που κρίνουμε τη μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων, διαπιστώνοντας την ύπαρξη διαφορετικών τοποθετήσεων σε συγκεκριμένα σημεία, από τα οποία όμως δεν καθορίζεται η κατάληξη στα τελικά συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Για σκοπούς πληρότητας, αναφορικά με την ΜΚ5, δεν διαπιστώνονται ιδιαίτερες αντιφάσεις στα λεγόμενα της, αντιθέτως οι δικές της αναφορές φαίνεται να προσεγγίζουν και τις σχετικές αναφορές της ΜΚ
- Επανερχόμενοι στην ΜΚ4 και την αξιολόγηση της ουσιαστικής εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι η παράθεση των ισχυρισμών της έγινε σε δύο χρονικά σημεία, μέσω των καταθέσεων της στην Αστυνομία και μετέπειτα στο προφορικό μέρος της μαρτυρίας της. Έχουμε έντονα αποκομίσει την εντύπωση, ότι η ΜΚ4, έχοντας πλέον σχηματίσει την άποψη περί πρόθεσης του κατηγορουμένου να την σκοτώσει, προοδευτικά προέβηκε σε πιο έντονη περιγραφή των ισχυρισμών της. Ενώ δηλαδή, στην αρχική της κατάθεση, την επομένη του επεισοδίου, αναφέρθηκε στους ουσιαστικούς της ισχυρισμούς, περιλαμβανομένου και του σφιξίματος από τον λαιμό, ανάλογοι ισχυρισμοί της στην συμπληρωματική κατάθεση της αλλά και στο Δικαστήριο, φαίνεται να αποκτούν πιο έντονη και δραματική όψη. Ερωτηματικό δημιουργείται όταν, ενώ υφίσταται ισχυρισμός για πρόθεση θανάτωσης, η όλη καταγγελία κατά τον άμεσο χρόνο, αφορούσε ξυλοδαρμό. Τόσο ο ΜΚ7, όσο και ο ιατρός ΜΚ15 μίλησαν για επεισόδιο ξυλοδαρμού με πηγή αναφοράς την ΜΚ
- Η προσπάθεια πνιγμού που η ΜΚ4 περιγράφει, δεν αποτελεί, στην κοινή λογική, παρεμφερές γεγονός των χαστουκιών. Θα ανέμενε κανείς η πρώτη αναφορά της ΜΚ4 να ήταν σε σχέση με την προσπάθεια πνιγμού έστω και χωρίς ιδιαίτερη παράθεση λεπτομέρειας, λόγω, ενδεχομένως, της σύγχυσης της στιγμής, αμέσως μετά το επεισόδιο. Πόσω μάλλον, κατά την κατάθεση/καταγγελία της στην Αστυνομία την επόμενη ημέρα. Στην ίδια βάση, ανάλογο ερωτηματικό δημιουργείται και από το ότι στο τηλεφώνημα της ΜΚ4 προς την ΜΚ6, της ζήτησε να πάει γιατί «την δέρνει», ενώ θα ανέμενε κανείς διαφορετική αναφορά. Περαιτέρω, δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής μας ότι κατά την πρώτη κατάθεση της ΜΚ4, ουδεμία αναφορά έγινε στην ισχυριζόμενη φράση απειλής κατά το χρόνο που ο κατηγορούμενος την κρατούσε από τον λαιμό. Κατά ανάλογο τρόπο με τα ως άνω, η κοινή λογική αναδεικνύει μια τέτοια εκστόμιση φράσης ως την πλέον σημαντική σε σχέση με την πρόθεση ενός προσώπου, ιδιαιτέρως όταν ενεργεί προς υλοποίηση της. Και συνεπώς, ερωτηματικό δημιουργείται για τη μη αναφορά τέτοιου γεγονότος στην αρχική κατάθεση, ή κατά την άφιξη της Αστυνομίας. Περαιτέρω, δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής μας ότι από την περιγραφή των γεγονότων από την ΜΚ4 ελλείπουν αναφορές που να συνάδουν με τη διαπίστωση της ΜΚ5 για φωνές τσακωμού προερχόμενες και από τους δύο ή για απότομο και δυνατό κτύπημα της πόρτας του διαμερίσματος της παραπονούμενης. Οι περιγραφές της ΜΚ4 περισσότερο παραπέμπουν σε βίαιη συμπεριφορά του κατηγορουμένου χωρίς τέτοιες λεκτικές αντιπαραθέσεις από τους δύο. Επομένως, ερωτηματικό δημιουργείται από τη διαφαινόμενη προσπάθεια από την ΜΚ4 υποβάθμισης της δικής της ενδεχόμενης εμπλοκής σε λεκτική αντιπαράθεση. Από τα ως άνω και μόνο, διαπιστώνουμε μια προοδευτική τάση υπερβολής των γεγονότων, με προσθήκη του ισχυρισμού για τη φραστική απειλή και περιγραφή των γεγονότων με πιο έντονη βιαιότητα ώστε να υποστηριχθεί η διαμορφωμένη στο μυαλό της ΜΚ4 πρόθεση του κατηγορουμένου να την θανατώσει. Μας δημιουργούνται, υπό τας περιστάσεις, τέτοια ερωτηματικά που καταλήγουμε να έχουμε αμφιβολία ως προς την εκστόμιση από μέρους του κατηγορούμενου της επίδικης φράσης και απειλής. Δεν είμαστε σε θέση να δεχτούμε ως γεγονός αυτόν τον ισχυρισμό της ΜΚ
- Στο δε πλαίσιο της ως άνω στάσης της ΜΚ4, θεωρούμε ότι εμπίπτουν και οι εξηγήσεις της για διάφορα παρεμφερή αλλά ουσιαστικά, επί του προκειμένου, θέματα. Όπως το ότι, έχοντας ξεφύγει από την προσπάθεια του κατηγορουμένου να την πνίξει, δεν διέφυγε του διαμερίσματος αλλά παρέμεινε σ' αυτό στην παρουσία του κατηγορουμένου, μέχρι την άφιξη των φίλων της, μερικά λεπτά αργότερα. Δεν έχουμε αμφιβολία και αποδεχόμαστε ότι η ΜΚ4 υπέστηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο υπό τις συνθήκες που περιγράφει στην πρώτη της κατάθεση, με αποτέλεσμα να υποστεί τους τραυματισμούς που διαπίστωσαν οι ΜΚ12 και 15 και παρατίθενται ανωτέρω. Στο βαθμό αυτό, κρίνουμε ως αξιόπιστη τη μαρτυρία της ΜΚ4 αφού υποστηρίζεται και από την ευρύτερη μαρτυρία της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και θέσεων της Υπεράσπισης. Άλλωστε, είναι από την πρώτη στιγμή παραδεκτή από τον κατηγορούμενο η επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Είναι τα επιμέρους ως άνω μέρη της μαρτυρίας της που δεν αποδεχόμαστε στη βάση του τι αναλύεται ανωτέρω. Η ως άνω διαπίστωση αναφορικά με την εκστόμιση της εν λόγω φράσης και απειλής από μέρους του κατηγορουμένου, ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΚ4 (άμεσης μαρτυρίας για το εν λόγω αδίκημα) ουσιαστικά καθορίζει το αποτέλεσμα όσον αφορά την 3η κατηγορία. Στη βάση των όσων έχουν αναλυθεί ανωτέρω, σε σχέση με το αδίκημα της απόπειρας φόνου, καθίσταται εμφανές ότι το τι πεποίθηση έχει η παραπονούμενη ή οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας για την πρόθεση του κατηγορουμένου, παραμένει αδιάφορο αφού τέτοια πρόθεση θα πρέπει να διαπιστωθεί στη βάση των πρωτογενών γεγονότων. Στην παρούσα υπόθεση, σε συνέχεια των όσων αναφέρθηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω προκύπτει η διαπίστωση ως προς το ότι, κατά τη διάρκεια επίθεσης του κατηγορουμένου με θύμα την ΜΚ4, αυτός την έπιασε από τον λαιμό με τα δύο του χέρια. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος, με τη δήλωση του, αποδίδει αυτό στην προσπάθεια του να την απωθήσει και να την ηρεμήσει ώστε να μην εξελιχθεί καβγάς μεταξύ τους. Επί του προκειμένου, και της εν γένει επίθεσης του προς αυτήν, δεν μας πείθει η αναφορά του κατηγορούμενου ως προς τα γεγονότα, στην ανώμοτη δήλωση του. Η εκδοχή που παρουσίασε, κρίνουμε ότι στερείται πιεστικότητας ενόψει των διαπιστωμένων τραυματισμών της ΜΚ4 που συνάδουν με τη δική της εκδοχή μέσω της μαρτυρίας, ως προς την επίθεση. Συγκρούεται άλλωστε, και με την κοινή λογική μια θέση ότι άθελο κτύπημα με τον αγκώνα στο στόμα της ΜΚ4, δύο μεμονωμένα χαστούκια και σπρώξιμο από το λαιμό για να καθίσει στον καναπέ, προκάλεσαν τους τραυματισμούς της ΜΚ
- Επομένως, παραμένει η ενέργεια του κατηγορουμένου να πιάσει από το λαιμό την ΜΚ4, με τα δύο του χέρια και να την σφίγγει για κάποια δευτερόλεπτα, ως μέρος της επίθεσης την οποία εξαπέλυσε εναντίον της. Από το σφίξιμο αυτό, η ΜΚ4 κατάφερε να ξεφύγει. Είναι αυτό αρκετό για να διαπιστωθεί πρόθεση του να θανατώσει την ΜΚ4; Προς απάντηση του ερωτήματος αυτού, καθόλα σχετικά είναι τα ακόλουθα. Με τη λήξη του επεισοδίου, η ΜΚ4 πήρε τηλέφωνο την ΜΚ6, την κάλεσε προς βοήθεια της, λέγοντας της ότι ο κατηγορούμενος «την δέρνει» αλλά παρέμεινε στο διαμέρισμα στην παρουσία του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος υπερείχε σε φυσική δύναμη της ΜΚ
- Μέχρι την άφιξη των ΜΚ6, 10 και 11, οι ΜΚ4 και κατηγορούμενος βρίσκονταν στο διαμέρισμα χωρίς να συνεχιστεί οποιαδήποτε ενέργεια βίας από μέρους του κατηγορουμένου. Στο διαμέρισμα υπήρχαν και άλλα μέσα προς υλοποίηση θανάτωσης ενός προσώπου. Η αναφορά στη μαρτυρία ότι την πόρτα του διαμερίσματος άνοιξε ο κατηγορούμενος, όταν έφθασαν οι ΜΚ6, 10 και 11 φανερώνει θέση ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε διάθεση να περιορίσει την ΜΚ4 συνεχίζοντας εναντίον της πράξεις βίας. Σε χρόνο που ακολούθησε, ως ανέφερε η ΜΚ6, ο κατηγορούμενος ξαναβρέθηκε στο διαμέρισμα της ΜΚ4 με ήσυχες διαθέσεις. Κατά τον επίδικο χρόνο, ο κατηγορούμενος είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ. Ήταν θέση της ΜΚ4 ότι ενδεχομένως, όταν η ίδια ξέφυγε του κατηγορούμενου, αυτός, ενώ είχε πρόθεση να την σκοτώσει, άλλαξε την απόφαση του. Η ως άνω θεώρηση, όντως θα μπορούσε, σε θεωρητικό επίπεδο, να υπάρξει σε συγκεκριμένη περίπτωση. Όμως το γεγονός αυτό δεν είναι, κατά την άποψη μας ικανό να οδηγήσει σε συμπέρασμα ύπαρξης, στο αρχικό στάδιο, τέτοιας πρόθεσης. Είμαστε της άποψης ότι τα ως άνω γεγονότα μακράν απέχουν από ένα συμπέρασμα ότι όχι μόνο συμβιβάζονται με ύπαρξη πρόθεσης θανάτωσης από μέρους του κατηγορούμενου αλλά περαιτέρω δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Έντονες είναι οι αμφιβολίες που δημιουργούνται σε σχέση με το βασικό συστατικό του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, αυτού της πρόθεσης θανάτωσης. Διαπιστώσεις μας, ως προς τα γεγονότα της επίδικης ημέρας και συμβάντος έχουν παρατεθεί ανωτέρω. Από αυτά, προκύπτει το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στη διενέργεια, από μέρους του κατηγορούμενου επίθεσης εναντίον της ΜΚ4, η οποία της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, ως τα ως άνω ευρήματά μας σε σχέση με τους τραυματισμούς τους οποίους υπέστηκε η παραπονούμενη. Αυτή την επίθεση είναι που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος, με το Δικαστήριο να καταλήγει, ανωτέρω, στις συνθήκες τέλεσης της και έκτασή της. Επί του προκειμένου, είναι εμφανές ότι η στάση της Υπεράσπισης, εν τέλει δεν έθεσε εν αμφιβόλω τη γνησιότητα και θεληματικότητα της παραδοχής του κατηγορουμένου. Η αναφορά του, στην ανώμοτη του δήλωση σε σχέση με την έκταση της και τις συνθήκες τέλεσης των πράξεων του, εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν. Το Δικαστήριο κατέληξε στα διαπιστωμένα γεγονότα, τα οποία περιλαμβάνουν και το σφίξιμο εκ μέρους του κατηγορουμένου, της ΜΚ4/παραπονούμενης από το λαιμό. Για τους λόγους που αναλύουμε και εξηγούμε ανωτέρω, δεν είμαστε σε θέση, σε σχέση με την 3η κατηγορία, να καταλήξουμε σε διαπίστωση ως γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος εκστόμισε την αναφερόμενη φράση περί θανάτωσης της ΜΚ4 και μετά του ιδίου, ενώ, σε σχέση με την 1η κατηγορία, ότι είχε πρόθεση να θανατώσει την ΜΚ
- Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνουμε ότι, ακόμη και να καταλήγαμε σε διαφορετική διαπίστωση αναφορικά με την αποδιδόμενη φράση, σαφώς, αντίθετη θα ήταν η κατάληξη μας στην 3η κατηγορία, όχι όμως και στην 1η κατηγορία αφού και πάλι δεν θα ήμασταν σε θέση να διαπιστώσουμε ότι τα γεγονότα δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα εκτός από το ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση θανάτωσης της ΜΚ
- Στη βάση όσων ανωτέρων αναλύουμε, ως προς τα γεγονότα, θα αποτελούσε, και πάλι, καθόλα λογικό συμπέρασμα, ότι ο κατηγορούμενος είχε τη γενική πρόθεση επίθεσης κατά της ΜΚ4 κατά τη διάρκεια της οποίας εκστόμισε συγκεκριμένη απειλή και την έπιασε από το λαιμό χωρίς πρόθεση υλοποίησης της απειλής ή πρόθεσης θανάτωσης της ΜΚ
- Σε ένα τέτοιο συμπέρασμα θα οδηγούσαν τα ως άνω αναφερόμενα παρεμφερή γεγονότα. Κατά συνέπεια και στη βάση όλων των ανωτέρω, αποτελεί κατάληξη μας ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της στις κατηγορίες 1 και 3 αφού το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε συμπεράσματα γεγονότων που να αποδεικνύουν τα ως άνω συστατικά στοιχεία των αδικημάτων αυτών. Συνακόλουθα, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 1 και
- (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση‑Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο