ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. DAVID STEPS LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2698/20, 29/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B123 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2698/20 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή v.
- DAVID STEPS LIMITED
- Ν. Χ.
- Δ. Χ. Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 29 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Φραντζή Για Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Χ. Τριανταφυλλίδης Κατηγορούμενος 2 παρών ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, στις κατηγορίες 1 - 20 και 22 - 28 που αντιμετωπίζουν σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, οι οποίες αφορούν παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής ο Νόμος), και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών[1]. Οι κατηγορίες 1 - 14 αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., συνολικού ύψους €507.318,76, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις για διάφορες φορολογικές περιόδους, οι οποίες εμπίπτουν εντός του χρονικού διαστήματος από 01/10/2012 μέχρι 31/12/
- Όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες που παραμένουν (κατηγορίες 15 - 20 και 22 - 28) αφορούν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσών πρόσθετου φόρου και τόκου, συνολικού ύψους €99.422, που επιβλήθηκαν, αντιστοίχως, για τις παραλείψεις που αφορούν οι κατηγορίες 1 - 6 και 8 -
- Στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, υιοθετώντας τα όσα αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος της κάθε κατηγορίας (από τις οποίες προκύπτουν τα πιο πάνω), ανέφερε ότι παραμένει σήμερα οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €583.954,57, σε σχέση με το οποίο αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για την καταβολή του στον Έφορο Φορολογίας πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €547.122,26 από 11/02/
- Ανέφερε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου και σημείωσε, περαιτέρω, ότι εναντίον των Κατηγορουμένων είχε καταχωρηθεί στο παρελθόν η ποινική υπόθεση 5843/16, η δίωξη της οποίας αναστάληκε στις 15/03/2018 λόγω του ότι η Κατηγορούμενη 1 είχε ενταχθεί σε σχέδιο αποπληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών, το οποίο δεν τήρησε. Το Δικαστήριο ζήτησε και έλαβε από την αρμόδια Υπηρεσία, Έκθεση (η Έκθεση) όπου αναφέρονται τα Κοινωνικοοικονομικά δεδομένα του Κατηγορούμενου
- Σύμφωνα με αυτήν, ο Κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα ηλικίας 65 ετών, συνταξιούχος, έγγαμος και πατέρας δύο ενήλικων τέκνων, ηλικίας 42 και 38 ετών. Μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο το 1974, συμμετείχε ως εθελοντής στην Εθνική Φρουρά, κατά την διάρκεια της εμπόλεμης κατάστασης στη Δημοκρατία, και υπήρξε αγνοούμενος για 10 ημέρες. Αφού υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία, ολοκλήρωσε το 1979 οικονομικές σπουδές σε Πανεπιστήμιο της Αθήνας και, στη συνέχεια, απασχολήθηκε επαγγελματικά στην Κύπρο με τη δημιουργία και λειτουργία δύο εταιρειών, οι οποίες τερμάτισαν τις εργασίες τους το 2019, μετά από οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε. Σήμερα διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία μαζί με την 63 ετών σύζυγο του, η οποία είναι άνεργη, καθώς και την οικιακή τους βοηθό, η οποία παρέχει στη σύζυγο του 24ωρη φροντίδα λόγω των προβλημάτων υγείας που η τελευταία αντιμετωπίζει (καρδιακή ανεπάρκεια λόγω σοβαρής μορφής παραμορφωτικής ρευματοειδής αρθρίτιδας και παλαιότερου οξέως εμφράγματος μυοκαρδίου, κατάθλιψη και κρίσεις πανικού), για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και για τα οποία παρακολουθείται τακτικά από ειδικούς ιατρούς. Αντιμετωπίζει και ο ίδιος προβλήματα υγείας, όπως υποθυρεοειδισμό, αρτηριακή υπέρταση και χρόνια κατάθλιψη, για τα οποία παρακολουθείται από ιατρούς και για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενώ παράλληλα έχει αναλάβει, μαζί με την βοήθεια της οικιακής βοηθού, την φροντίδα της, ανίκανης (όπως ο ίδιος αναφέρει) για αυτοσυντήρηση, συζύγου του καθώς και την μεταφορά της στους ιατρούς. Ο μεγαλύτερος ηλικιακά υιός του είναι έγγαμος, πατέρας ενός τέκνου και διαμένει μαζί με την οικογένεια του σε διαφορετική οικία, ενώ απασχολείται με την διανομή καλλυντικών. Ο μικρότερος ηλικιακά υιός του είναι επίσης έγγαμος, πατέρας δύο τέκνων και διαμένει και αυτός μαζί με την οικογένεια του σε διαφορετική οικία, διατηρώντας κατάστημα ένδυσης και υπόδησης, ενώ σε ηλικία 11 ετών (το 1995) διεγνώσθη με ένα σπάνιο νόσημα (οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια), για την αντιμετώπιση του οποίου βρίσκεται έκτοτε υπό ιατρική παρακολούθηση, λαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή. Ο Κατηγορούμενος 2 λαμβάνει μηνιαίως σύνταξη ύψους €1.875, η οποία καλύπτει τα μηνιαία έξοδα διαβίωσης του ιδίου και της συζύγου του, διατηρεί χρέη προς πιστωτικό ίδρυμα ύψους €29.000 και είναι εγγυητής χρέους από δάνεια συνολικού ύψους €1.400.000, για την εξόφληση μέρους των οποίων έχει κατασχεθεί από την Τράπεζα η κατοικία διαμονής του, η οποία έχει μεταβιβαστεί σε τρίτα πρόσωπα, ενώ δεν διατηρεί οποιαδήποτε άλλη περιουσία ή αποταμιεύεις επ' ονόματι του. Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2, χωρίς να αμφισβητήσει τα γεγονότα που εκτέθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, ανέπτυξε, για σκοπούς μετριασμού, τα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα του Κατηγορούμενου 2, ως αυτά επί της ουσίας προκύπτουν από το περιεχόμενο της Έκθεσης. Σε αδρές γραμμές, ανέδειξε κατά την αγόρευση του τους ακόλουθους παράγοντες που εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για μετριασμό της ποινής του Κατηγορούμενου 2: (α) τον πρότερο έντιμο βίο του, κατά τον οποίο, ανέφερε ότι, ο Κατηγορούμενος 2 ανέπτυξε έντονη κοινωνική και φιλανθρωπική δραστηριότητα, καθώς και το λευκό του ποινικό μητρώο αλλά και το ότι, ενόψει των προσωπικών του συνθηκών, δεν υπάρχει πιθανότητα διάπραξης παρόμοιας φύσης αδικημάτων στο μέλλον, (β) την παραδοχή του στις κατηγορίες, την οποία χαρακτήρισε ως άμεση, (γ) τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου
- Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε, αφενός, στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τόσο ο Κατηγορούμενος 2 όσο και η σύζυγός του αλλά και το ένα από τα τέκνα τους (ως αυτά προκύπτουν από το περιεχόμενο της Έκθεσης καθώς και από τα συναφή ιατρικά πιστοποιητικά που επισυνάπτονται στην γραπτή του αγόρευση), οι οποίοι, ως εκ των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, ανέφερε ότι έχουν ανάγκη καθημερινά την βοήθεια του. Αφετέρου, αναφέρθηκε στην κακή οικονομική κατάσταση στην οποία υποστήριξε ότι έχει περιέλθει ο Κατηγορούμενος 2 μετά την κατάρρευση της οικονομικής του δραστηριότητας και την εκποίηση της κατοικίας διαμονής του τον Δεκέμβριο του 2021, ως επακόλουθο της οποίας ανέφερε ότι βρίσκεται σήμερα στο τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος με σκοπό να μετακομίσει εκεί με την σύζυγο του μέχρι τις 30/06/2022, (δ) τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα πιο πάνω αδικήματα, οι οποίες ανάγονται στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Κατηγορούμενος 2 και οι δύο εταιρείες του (εκ των οποίων η μία είναι η Κατηγορούμενη 1) να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τρίτους, μέσα στο κλίμα που δημιούργησε η οικονομική κρίση του 2013 στην Κύπρο, και όχι σε οποιαδήποτε κίνητρα διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος είναι διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 και όχι το πρόσωπο που οφείλει τα προαναφερόμενα προς το Φ.Π.Α. ποσά, (ε) τις προσπάθειες που έγιναν από πλευράς Κατηγορούμενου 2 για εξεύρεση τρόπων διακανονισμού της οφειλής των δύο εταιρειών του προς το Κράτος και τα σημαντικά ποσά που καταβλήθηκαν μέχρι σήμερα προς τα Δημόσια Ταμεία (Φ.Π.Α. και Κοινωνικές Ασφαλίσεις) έναντι των οφειλών που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο των εργασιών των εν λόγω εταιρειών του, και (στ) το χρονικό διάστημα που παρήλθε μέχρι σήμερα από την διάπραξη των πρώτων αδικημάτων, εντός του οποίου υποστήριξε ότι μεταβλήθηκαν οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου
- Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την μεταμέλεια του Κατηγορούμενου 2, ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει με κάθε δυνατή επιείκεια κατά την επιβολή σε αυτόν της αρμόζουσας ποινής, προσθέτοντας ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να του επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας, συντρέχουν, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται τόσο από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στον Νόμο, κυρίως σε σχέση με την παράλειψη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ποινή φυλάκισης μέχρι δώδεκα μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές), όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου κ.α. Ποιν. Εφέσεις 276/2015 και 277/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το ιδιαίτερα μεγάλο ποσό που συνολικά οφείλεται από την Κατηγορούμενη 1 προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. (€583.954,57), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων, ειδικότερα σε ότι αφορά τον οφειλόμενο Φ.Π.Α., σε συσχετισμό με το ότι, με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων 1 και 2, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα υπέρογκο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Από την άλλη, ουδεμία βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων 1 και 2 στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς τους ως προς τις συνθήκες διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων ή ότι αυτά αφορούν οφειλόμενα από την Κατηγορούμενη 1 ποσά και ότι ο Κατηγορούμενος 2 δεν είχε οποιαδήποτε κίνητρα για την διάπραξη τους. Εν προκειμένω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι αυστηρής ευθύνης, τα οποία μάλιστα προκύπτουν από ένα νομοθέτημα εξαιρετικής σημασίας, εφόσον η μη τήρηση των προνοιών του πλήττει καίρια την εθνική οικονομία, κύρια πηγή εσόδων της οποίας είναι ο Φ.Π.Α. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω). Περαιτέρω, βάσει των προνοιών του άρθρου 48 του Νόμου, η ποινική ευθύνη του διευθυντή (Κατηγορούμενου 2) εξισώνεται με εκείνη του νομικού προσώπου (Κατηγορούμενης 1) διότι, όπως εξηγείται στην Μελάς (ανωτέρω), με τον καταλογισμό ευθύνης και τιμωρίας σε αξιωματούχους ενός νομικού προσώπου (στην έννοια του οποίου περιλαμβάνεται και ο διευθυντής) διασφαλίζεται η εκπλήρωση των νομικών υποχρεώσεων του νομικού προσώπου μέσω του κολασμού των αξιωματούχων του, χωρίς, έτσι, ο βαθμός ανάμειξης του αξιωματούχου στο νομικό πρόσωπο ή τα οποιαδήποτε κίνητρα του στη διάπραξη των αδικημάτων να συνιστούν παράγοντα σχετικό που θα μπορούσε να μετριάσει την ποινή του. Σε αυτές τις παραμέτρους, ενδεικτικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην μεταγενέστερη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, επιβάλλοντας σε καθένα από τους διευθυντές ποινές άμεσης φυλάκισης, δεν απέδωσε οποιαδήποτε βαρύτητα για τον καθορισμό της ποινής τους στον ισχυρισμό που προέβαλαν, τόσο πρωτόδικα όσο και κατ' έφεση, ότι δεν είχαν οποιαδήποτε ανάμειξη τόσο στα οικονομικά θέματα της εταιρείας όσο και στη διεκπεραίωση των υποθέσεων της λόγω του ότι είχε διοριστεί διαχειριστής στην εταιρεία εφόσον, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι είναι αυστηρής ευθύνης και διαπράχθηκαν σε χρόνο που αυτοί ήταν διευθυντές της εταιρείας. Μάλιστα, στην τελευταία αυτή υπόθεση, το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι: «η ιδιορρυθμία του πολύ σημαντικού για την εθνική οικονομία επίδικου Νόμου είναι η είσπραξη του από ιδιώτες που ενεργούν ως εντολοδόχοι του Κράτους και η παράλειψη πληρωμής του - όπως στην υπό κρίση περίπτωση - συνιστά παράνομη οικειοποίηση χρημάτων που τους εμπιστεύτηκαν οι καταναλωτές για απόδοση του στα δημόσια ταμεία ώστε το Κράτος να μπορεί να ανταποκριθεί στην αποστολή του.», εκφράζοντας παράλληλα την άποψη ότι οι προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές δεν αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων. Συναφώς, ούτε οι λόγοι για τους οποίους οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν μπόρεσαν να συμμορφωθούν με τις φορολογικές υποχρεώσεις που θέτει ο Νόμος, με αναφορά στις οικονομικές δυσκολίες που προβλήθηκε ότι αντιμετώπισε σε κάποιο στάδιο ο Κατηγορούμενος 2 και οι εταιρείες του, μπορούν να έχουν οποιαδήποτε βαρύτητα για μετριασμό της ποινής τους, αφού τα αδικήματα της υπό κρίση περίπτωσης προκύπτουν από παραλείψεις εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράχθηκε αλλά δεν καταβλήθηκε, όπως θα έπρεπε, στο Κράτος. Λαμβάνω, περαιτέρω, υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων 1 και 2. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την πλήρη συμμόρφωση με τις φορολογικές υποχρεώσεις που θέτει ο Νόμος και όχι η απλή διάθεση ή προσπάθεια προς συμμόρφωση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ., κατ' αναλογία, τις Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, γεγονός παραμένει ότι, πέραν κάποιας, σε μικρό βαθμό, εκπρόθεσμης συμμόρφωσης που προκύπτει ότι υπήρξε μετά την διάπραξη των αδικημάτων, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο ποσό μέχρι σήμερα έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., αν και δόθηκαν προς τούτο οι ευκαιρίες και ο χρόνος, με την ανικανοποίητη οφειλή της Κατηγορούμενης 1 να ανέρχεται σήμερα στο συνολικό ποσό των €583.954,57, το οποίο πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Δεν παραβλέπω, βεβαίως, το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα των οποίων η διάπραξη ανατρέχει μεταξύ των ετών 2013 - 2019, εντός του οποίου μεσολάβησε διαφοροποίηση στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2, σύμφωνα και με τα όσα αναφέρθηκαν από τον συνήγορο του κατά τον μετριασμό, ενώ το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης καταχωρίστηκε την 12/10/2020. Ωστόσο, δεν παραγνωρίζεται, στο πλαίσιο αυτό, ότι: (α) σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην καθυστέρηση αυτή φέρει η πλευρά των Κατηγορουμένων ως εκ των όσων προηγήθηκαν, αφενός, με την αναστολή της προηγούμενης ποινικής δίωξης στην υπόθεση 5843/16 και, αφετέρου, με την ένταξη της Κατηγορούμενης 1 σε σχέδιο αποπληρωμής οφειλών μετά από πρωτοβουλία και ενέργειες του Κατηγορούμενου 2, το οποίο, όμως, δεν τηρήθηκε, (β) μεγάλο μέρος των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης διαπράχθηκε στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, σε ημερομηνία μάλιστα μεταγενέστερη της αναστολής της προηγούμενης ποινικής δίωξης και της ένταξης της Κατηγορούμενης 1 σε σχέδιο αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, (γ) εν πάση περιπτώσει, ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους 1 και 2 χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της παρούσας ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), (δ) οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δήλωναν από τις 22/06/2021 μέχρι και τις 08/11/2021 μη παραδοχή στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης, ζητώντας στη συνέχεια χρόνο για συμμόρφωση, χωρίς όμως τελικά να το πράξουν. Συνεπώς, το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μέχρι σήμερα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, ECLI:CY:AD:2016:B64 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων 1 και 2 την μεταμέλεια τους, ως αυτή εκφράστηκε από τον συνήγορο τους με αναφορά και στα όσα αναφέρθηκαν ως προς τις προσπάθειες που εκ των υστέρων έγιναν από πλευράς τους για συμμόρφωση με τις επίδικες φορολογικές υποχρεώσεις, η οποία (όπως προαναφέρθηκε) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου για μετριασμό της ποινής της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018, ECLI:CY:AD:2018:D23). Λαμβάνω, επίσης, υπόψη, σε όφελος των Κατηγορουμένων 1 και 2, ότι αυτοί είναι λευκού ποινικού μητρώου, εφόσον δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε ως προς προηγούμενες καταδίκες τους (NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Έφεση 18/2012, ημ. 24/6/2014), και λαμβάνω, ιδιαιτέρως, υπόψη, για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου 2, τον πρότερο έντιμο βίο του. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων 1 και 2 την μερική (έστω σε μικρό βαθμό) συμμόρφωση που υπήρξε έναντι της συνολικής οφειλής και, περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος τους την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δήλωναν μη παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες μέχρι και τις 08/11/2021. Επομένως, η παραδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου 2 τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει αυτός και η σύζυγος του καθώς και το ένα από τα τέκνα του, την δεινή οικονομική του κατάσταση αλλά και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις που μπορεί να έχει η φυλάκιση τόσο στον ίδιο όσο και στους οικείους του, ως αυτά έχουν αναφερθεί από τον συνήγορο υπεράσπισης, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021, ECLI:CY:AD:2021:B88). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους 1 και 2, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, στην Κατηγορούμενη 1 επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: · σε σχέση με τις κατηγορίες 1 και 7, χρηματικό πρόστιμο ύψους €2.800 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, · στην 2η κατηγορία χρηματικό πρόστιμο ύψους €800, · σε σχέση με τις κατηγορίες 6 και 8, χρηματικό πρόστιμο ύψους €1.000 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, · σε σχέση με τις κατηγορίες 3 - 5 και 11, χρηματικό πρόστιμο ύψους €2.100 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, · σε σχέση με τις κατηγορίες 9, 10, 12 και 14 χρηματικό πρόστιμο ύψους €3.500 στην κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, · στην 13η κατηγορία χρηματικό πρόστιμο ύψους €6.000. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 στις κατηγορίες 15 - 20 και 22 - 28, εφόσον τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών προκύπτουν από τα αδικήματα στα οποία της έχει ήδη επιβληθεί ποινή, που συνιστούν τις κύριες παραλείψεις, αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου (όπως αυτό έχει πρόσφατα ερμηνευθεί στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021), εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €583.954,57 πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού €547.122,26 από 11/02/2013 μέχρι εξόφλησης. Συνυπολογίζοντας, τώρα, όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και, σταθμίζοντας, από την άλλη, όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, το οποίο εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά μεγάλο, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Μενεξή ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 για τις κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. (ως οι κατηγορίες 1 - 14) είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για τα αδικήματα αυτά θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες, καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο 2 οι ακόλουθες ποινές: · ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1 και 7, · ποινή φυλάκισης 15 ημερών στην 2η κατηγορία, · ποινή φυλάκισης 1 μηνός σε κάθε μία από τις κατηγορίες 6 και 8, · ποινή φυλάκισης 2 μηνών σε κάθε μία από τις κατηγορίες 3 - 5 και 11, · ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κάθε μία από τις κατηγορίες 9, 10, 12 και 14, · ποινή φυλάκισης 6 μηνών στην 13η κατηγορία. Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στον Κατηγορούμενο 2 στις κατηγορίες 15 - 20 και 22 - 28 για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφεση 116/2011 ημ. 17/2/2015, Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφεση 277/2018, ημ. 10/5/2018, Διεθνές Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν. Καρβέλλα κ.α. Ποιν. Έφεση 288/18, 289/18 ημ. 12/3/2019, ECLI:CY:AD:2019:B82, Φλωρεντίνου ανωτέρω και ΝΙΚΟΣ ΓΛΥΚΥΣ G.N.S. TelemaN Ltd v. Λαρτίδη, Ποιν. Έφεση 85/19 ημ. 11/11/2021). Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών του Κατηγορούμενου 2 κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε ικανός λόγος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, περιλαμβανομένης οποιασδήποτε διαφοροποίησης τους στο χρόνο που παρήλθε - για τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, η πλευρά των Κατηγορουμένων φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης -, ως επίσης και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (για τα οποία δεν διαπιστώνω, με βάση τα όσα τέθηκαν, ότι είναι τέτοιας φύσης που να αποκλείουν την έκτιση ποινής φυλάκισης ούτε αναφέρθηκε ότι οποιαδήποτε θεραπεία χρειαστεί είναι δύσκολο ή αδύνατο να προσφερθεί εντός των Κεντρικών Φυλακών[2]) καθώς και οι ενδεχόμενες συνέπειες που αναφέρθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης ότι θα έχει η ποινή φυλάκισης στους οικείους του, περιλαμβανομένης της συζύγου του (η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, λαμβάνει 24ώρη φροντίδα από οικιακή βοηθό και η οποία μπορεί να έχει την στήριξη ή και βοήθεια των ενήλικων τέκνων της), όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που προαναφέρθηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατά την επιμέτρηση της ποινής σε βαθμό που αν αναστέλλονταν η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων, τα οποία μάλιστα προέρχονται από μία συνεχιζόμενη παραβατική συμπεριφορά συνολικής διάρκειας 7 ετών (από το 2013 μέχρι το πρόσφατο 2019), ως αποτέλεσμα της οποίας το Κράτος να έχει αποστερηθεί ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει, και ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων αλλά και τις ευκαιρίες που δόθηκαν στην πλευρά των Κατηγορουμένων για συμμόρφωση, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε, με την πλήρη εξόφληση της συνολικής οφειλής Φ.Π.Α., το ύψος της οποίας εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά μεγάλο. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στον Κατηγορούμενο 2 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ότι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου κ.α. ανωτέρω). Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 είναι άμεση. Η έκτισή της να αρχίζει από σήμερα. (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι η ποινική δίωξη εναντίον της Κατηγορούμενης 3 στην παρούσα υπόθεση καθώς και η ποινική δίωξη των Κατηγορουμένων 1 και 2 στην 21η κατηγορία αναστάληκε σε προγενέστερο στάδιο, ως οι αντίστοιχες επιστολές του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 12/01/2021 και 13/05/2022 που κατατέθηκαν στον φάκελο του Δικαστηρίου. [2] Βλ. την Halman v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφεση 57/2019 ημ. 9/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:B290, στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Εν κατακλείδι επιθυμούμε να τονίσουμε ότι οι Αρχές των φυλακών έχουν υποχρέωση να παρέχουν στον εφεσείοντα κάθε δυνατή ιατρική φροντίδα ούτως ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία και το δικαίωμα του βεβαίως στη ζωή. Εάν ο εφεσείων έχει ιδιαίτερα ιατρικά προβλήματα, όπως φαίνεται να έχει, και όπως ο ίδιος υπέδειξε, οι Αρχές των φυλακών έχουν την υποχρέωση να λάβουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για αντιμετώπιση τους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο