ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Π. Μ., Αρ. Υπόθεσης: 19910/20, 28/6/2022

(9)(στ) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 07/06/2020, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας, ενώ είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [ ] (στο εξής το Αυτοκίνητο), στάθμευσε το Αυτοκίνητο σε πεζόδρομο στην οδό Πριγκιπίσσης Ζήνα Ντε Τύρας. Ο Κατηγορούμενος καταχώρησε απάντηση μη παραδοχής, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Μαρτυρία εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής έδωσαν, οι Λοΐζος Πετρίκκος (στο εξής ΜΚ1) και Ζαχαρίας Φελλούκας (στο εξής ΜΚ2), και οι δύο τροχονόμοι που εργάζονται στον Δήμο Λευκωσίας. Ο ΜΚ1 ανέφερε τις ενέργειές του στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. O ΜΚ1 τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο, ως ιδιοκτήτη του Αυτοκινήτου, για υπενθύμιση σε σχέση με το εξώδικο πρόστιμο. Ο Κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν επιθυμούσε να πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο που είχε εκδοθεί και πως θα αντιμετώπιζε ενδεχόμενη δίωξη του στο Δικαστήριο. Ο ΜΚ1 κατέγραψε την απάντηση του αυτή στο Τεκμήριο 1. Ο ΜΚ 2 ανέφερε τα γεγονότα που τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη καταγγελία. Σε σύνοψη, τη συγκεκριμένη ημέρα, ενώ βρισκόταν σε περιπολία, εντόπισε το Αυτοκίνητο σταθμευμένο σε πεζοδρόμιο. Τόσο κατά την κυρίως εξέταση, όσο και κατά την αντεξέταση, η θέση του ήταν ξεκάθαρη ότι η καταγγελία αφορούσε στάθμευση σε πεζοδρόμιο στην οδό Πριγκιπίσσης Ζήνα Ντε Τύρας στη Λευκωσία. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, υπήρξε εισήγηση ότι δεν είχε αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. Η εισήγηση στηρίχτηκε στο γεγονός ότι, ενώ στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται το αδίκημα της στάθμευσης σε πεζόδρομο, η μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αφορούσε το αδίκημα της στάθμευσης σε πεζοδρόμιο. Οι νομικές αρχές σε σχέση με το εκ πρώτης όψεως στάδιο είναι καλά γνωστές και κρίνεται άσκοπο να παραθέσω λεπτομερή αναφορά (βλ. Σύγγραμμα «Η Ποινική Δικονομία στην Κύπρο» Δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση του Criminal Procedure in Cyprus

(1975)στα Ελληνικά, Γ.Μ. Πική, στις σελίδες 197 - 198, Αστυνομία v. Κουτούρης, Ποινική Έφεση 169/20 ημερομηνίας 09/06/2021, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Χριστοδούλου

(1990)2, Α.Α.Δ σελίδα 133, Παναγιώτου και άλλοι v. Αστυνομίας

(2000), 2 Α.Α.Δ. κ.α.) Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, το δικαστήριο αθωώνει τον Κατηγορούμενο σε αυτό το στάδιο, όταν απουσιάζει μαρτυρία η οποία να στοιχειοθετεί ουσιωδώς συστατικό της υπό κρίση κατηγορίας ή και όταν η προσαχθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή μαρτυρία έχει απογυμνωθεί κύρους, ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης ή είναι καταφανώς αναξιόπιστη, σε βαθμό που κανένα δικαστήριο δεν θα μπορούσε μετά ασφαλείας να καταδικάσει τον κατηγορούμενο (βλ. σελ. 198 από Σύγγραμμα Γ.Μ. ΠΙΚΗ ανωτέρω). Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Έργο του Δικαστηρίου σ' αυτό το στάδιο, είναι να εξετάσει κατά πόσον θα καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, εξ όψεως και αντικειμενικά ιδωμένης, χωρίς να υπεισέρχεται σε κρίση επί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας και χωρίς κατάληξη σε οποιαδήποτε ευρήματα ή συμπεράσματα. Εξετάζεται δηλαδή, κατά πόσον η Κατηγορούσα αρχή έχει προσφέρει τέτοια μαρτυρία, η οποία εάν και εφόσον αξιολογηθεί και κριθεί αποδεκτή, και στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, θα είναι ικανή να στηρίξει καταδίκη του Κατηγορουμένου για τα αδικήματα που κατηγορείται. Προχωρώ στη νομική πτυχή του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Σύμφωνα με τον κανονισμό 58

(9)(δ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84, (ως ίσχυε στις 7/6/2020): «

(9)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό - ... (στ) πάνω σε πεζοδρόμιο ή πεζόδρομο.» Επικουρικά το άρθρο 72 της ΚΔΠ 66/84 καθιστά ως αδίκημα παράβαση οποιασδήποτε διάταξης των Κανονισμών. Με βάση το άρθρο 2 της ΚΔΠ 66/84, πεζοδρόμιο «σημαίνει το υπερυψωμένο ή με άλλο τρόπο διαχωρισμένο τμήμα δρόμου που προορίζεται για διακίνηση πεζών.» και πεζόδρομος «σημαίνει δρόμος που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από πεζούς». Χωρίς να χρειάζεται εις βάθος ανάλυση της νομολογίας σε σχέση με το θέμα της ερμηνείας των δύο όρων, προκύπτει ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες. Τούτο γιατί ο κανονισμός 2 αναγράφει ρητά διαφορετική ερμηνεία για τον όρο «πεζοδρόμιο» και διαφορετική για τον όρο «πεζόδρομος». Συνεπώς, η στάθμευση σε πεζοδρόμιο δεν είναι το ίδιο αδίκημα με την στάθμευση σε πεζόδρομο. Με βάση τη μαρτυρία που έχει προσφερθεί, ήταν σαφές τόσο από τον ΜΚ 2, όσο και από τη θέση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ότι το αδίκημα το οποίο κατηγορείται ότι διέπραξε ο Κατηγορούμενος είναι το αδίκημα της στάθμευσης σε πεζοδρόμιο. Ανατρέχοντας όμως στις λεπτομέρειες αδικήματος στο Κατηγορητήριο, το αδίκημα το οποίο καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο, είναι η στάθμευση σε πεζόδρομο. Φαίνεται συνεπώς, ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί δεν ανταποκρίνεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, ως αναγράφονται στο Κατηγορητήριο, γεγονός που οδηγεί στην κατάληξη ότι δεν έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. [Υπ.] .............. Α. Γ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο