Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. A.B., Αρ. Υπόθεσης: 155/2020, 25/7/2022

(6)του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(Ι)/2014, η κατηγορία υπ. αρ. 4 στο άρθρο 6

(5)του Νόμου και οι κατηγορίες υπ. αρ. 11, 12 και 13 στο άρθρο 6

(1)), τρεις κατηγορίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 7

(4)(κατηγορίες υπ. αρ. 5, 6 και 7), τρεις κατηγορίες παραγωγής υλικού παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση του άρθρου 8

(5)(κατηγορίες υπ. αρ. 8, 9 και 10), τέσσερις κατηγορίες κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση του άρθρου 8

(1)(κατηγορίες υπ. αρ. 14, 17, 18 και 19), και μια κατηγορία διανομής υλικού παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση του άρθρου 8

(3)(κατηγορία υπ. αρ. 15). Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε άλλες τέσσερις κατηγορίες. Σε σχέση με τις κατηγορίες υπ. αρ. 1 και 16 η ποινική δίωξη αναστάληκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ενώ σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάχθηκε στις κατηγορίες υπ. αρ. 20 και

1. Το τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι σε άγνωστες ημερομηνίες μεταξύ Ιουνίου 2018 και Ιουλίου 2018, εξανάγκασε παιδί που δεν έχει φτάσει στην ηλικία συναίνεσης, ήτοι τον Μ.Κ. 8 (γεννηθέντα την 15.1.2006), να συμμετάσχει σε σεξουαλική πράξη με γυναίκα, ήτοι τον εξανάγκασε να βγάλει τα ρούχα του και να δεχθεί μασάζ στα γεννητικά του όργανα από γυναίκα (2η κατηγορία) και σε άλλη ημερομηνία να βγάλει τα ρούχα του και να δεχτεί στοματικό έρωτα από γυναίκα (3η κατηγορία). Περαιτέρω, ότι σε έτερη ημερομηνία κατά το ίδιο διάστημα, εξανάγκασε τον Μ.Κ. 8 να τελέσει σεξουαλική πράξη με γυναίκα, ήτοι να κάνει μασάζ σε γυμνή γυναίκα, αγγίζοντας την στα οπίσθια και στα γεννητικά της όργανα (4η κατηγορία). Επίσης, ότι στον ίδιο τόπο και κατά τους χρόνους που αναφέρονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 2, 3 και 4, προκάλεσε τον Μ.Κ. 8 να συμμετάσχει σε πορνογραφικές παραστάσεις με γυναίκα, ήτοι βιντεογράφησε τις ενέργειες που περιγράφονται στις κατηγορίες υπ. αρ. 2, 3 και 4 (κατηγορίες υπ. αρ. 5, 6 και 7 αντίστοιχα) και με τον τρόπο αυτό παρήγαγε βίντεο παιδικής πορνογραφίας (κατηγορίες υπ. αρ. 8, 9 και 10 αντίστοιχα). Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι σε άγνωστες ημερομηνίες κατά τα έτη 2017, 2018 και 2019, προκάλεσε τον Μ.Κ. 8 να γίνει μάρτυρας απεικόνισης σεξουαλικών πράξεων, ήτοι πρόβαλε σε αυτόν βίντεο μέσω του κινητού του τηλεφώνου με ενήλικες που έρχονται σε συνουσία (κατηγορίες υπ. αρ. 11, 12, και 13 αντίστοιχα). Επίσης, ότι σε διάφορες ημερομηνίες κατά την περίοδο 4.7.2014 - 12.1.2020, κατείχε υλικό παιδικής πορνογραφίας, ήτοι βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό (κατηγορίες υπ. αρ. 14, 17, 18 και 19) και μέσω του κινητού του τηλεφώνου και της εφαρμογής Whattsapp διένειμε πέντε αρχεία βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό στο οποίο απεικονίζονται παιδιά ηλικίας κάτω των 13 ετών (κατηγορία υπ. αρ. 15). Κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στην οποία κατέθεσαν δέκα μάρτυρες κατηγορίας, συμπεριλαμβανομένου τoυ παραπονούμενου (Μ.Κ.8), ένας μάρτυρας ο οποίος ζητήθηκε προς αντεξέταση και τρείς μάρτυρες υπεράσπισης, συμπεριλαμβανομένου του κατηγορούμενου (Μ.Υ.1), ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες 2-15 και 17-
2. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση αναλύονται με λεπτομέρεια στην απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 7.7.
3. Για σκοπούς της παρούσας συνοψίζονται, εκ νέου, ως εξής: Ο Μ.Κ. 8 γεννήθηκε την 15.1.
4. Οι γονείς του είναι οι Μ.Κ. 6 και
5. Είναι αραβικής καταγωγής, όπως και ο κατηγορούμενος. Κατά τον επίδικο χρόνο οι γονείς του Μ.Κ. 8 και ο κατηγορούμενος διατηρούσαν φιλικές σχέσεις. Όταν ο Μ.Κ. 8 ήταν στην ηλικία των 8-9 ετών, οι γονείς του ζήτησαν από τον κατηγορούμενο όπως αυτός (ο Μ.Κ. 8) εργοδοτείται στο κουρείο του τελευταίου ώστε να μάθει τη δουλειά, όπως και έγινε. Εργάστηκε στο κουρείο του κατηγορούμενου για τρία περίπου χρόνια. Στην αρχή οι μεταξύ τους σχέσεις ήταν πολύ καλές και οι δυο τους περνούσαν πολύ καλά. Όταν ο Μ.Κ. 8 ήταν στην ηλικία των 10-11 ετών, ο κατηγορούμενος τον προσέγγισε λέγοντας του ότι πρέπει να λένε τα μυστικά τους. Στο πλαίσιο αυτό ο κατηγορούμενος του έλεγε διάφορα δικά του μυστικά, ενώ του έδειχνε πως μπορεί κάποιος να βρει στο διαδίκτυο βίντεο πορνογραφικού περιεχομένου. Σε τρείς περιπτώσεις κατά τα έτη 2017 - 2019 ο κατηγορούμενος υπέδειξε στον Μ.Κ. 8 βίντεο στα οποία απεικονιζόταν ο ίδιος να επιδίδεται σε σεξουαλικές πράξεις με ενήλικες γυναίκες. Κατά την περίοδο 25.6.2018-25.7.2018 έλαβαν χώρα στο κουρείο του κατηγορούμενου τα ακόλουθα τρία περιστατικά: Στην πρώτη περίπτωση, ο κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ. 8 να ανέβει στο πάνω δωμάτιο ώστε ενήλικη γυναίκα, ήτοι η Ψ.Ψ., να του κάνει μασάζ για να χαλαρώσει και να δουν αν είναι καλή. Όταν οι τρεις τους ανέβηκαν πάνω, ο κατηγορούμενος του ζήτησε να βγάλει τα ρούχα του. Ο Μ.Κ. 8 έβγαλε τα ρούχα και τις κάλτσες και έμεινε με το εσώρουχο. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος του είπε να βγάλει και το εσώρουχο, ενώ ο Μ.Κ. 8 του έλεγε πως ντρεπόταν να κάνει κάτι τέτοιο. Τότε, ο κατηγορούμενος του είπε να το βγάλει, να μην ντρέπεται, ότι είναι άντρας και δεν θα πρέπει να ακούει τους γονείς του. Ο Μ.Κ. 8 του επανέλαβε ότι ντρεπόταν και μετά από πίεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο αφαίρεσε το εσώρουχο, ο δε κατηγορούμενος του ζήτησε να ηρεμήσει. Προτού η Ψ.Ψ. ξεκινήσει το μασάζ, ο ανήλικος τοποθέτησε ένα σεντόνι στο σημείο των γεννητικών οργάνων προκειμένου αυτά να μην είναι εμφανή. Η Ψ.Ψ. άρχισε να του κάνει μασάζ από τα πόδια μέχρι τους ώμους και ο κατηγορούμενος της είπε να του κάνει μασάζ και στα γεννητικά όργανα, όπως και έπραξε. Ο κατηγορούμενος αφαίρεσε το σεντόνι και ο μάρτυρας έκλεισε τα πόδια του και έβαλε τα χέρια του ώστε να κρύψει τα γεννητικά του όργανα. Ο κατηγορούμενος του είπε πως θα αποχωρήσει και θα επανέλθει σε ένα-δυο λεπτά. Ακολούθως, ο Μ.Κ. 8 είδε τον κατηγορούμενο να στέκεται από πάνω του και να βγάζει βίντεο. Ο Μ.Κ. 8 είπε στον κατηγορούμενο «όχι, όχι» και αυτός του απάντησε «συνέχισε, συνέχισε». Αμέσως μετά ο Μ.Κ. 8 σηκώθηκε από το κρεβάτι και τόσο αυτός όσο και η Ψ.Ψ. ζήτησαν από τον κατηγορούμενο να διαγράψει το βίντεο. Όταν κατέβηκαν κάτω, ο κατηγορούμενος τους είπε πως το βίντεο είχε διαγραφεί. Την επόμενη ημέρα ο κατηγορούμενος έλεγε στον Μ.Κ. 8 ότι αυτό που είχε γίνει την προηγούμενη μέρα ήταν ωραίο και την επόμενη φορά θα ήταν πιο ωραία. Του ζήτησε, μάλιστα, να μην πει τίποτε σε κανένα. Σε άλλη περίπτωση, η Ψ.Ψ. ήρθε και πάλι στο κουρείο και καθ' υπόδειξη του κατηγορούμενου ανέβηκαν και πάλι στο πάνω δωμάτιο. Ο κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ. 8 «έλα μαζί μου, έλα πάμε, πάμε τώρα, πάμε να δω πως, εν να δεις πως να τη γαμήσουμε». Όταν ανέβηκαν πάνω, ο κατηγορούμενος ζήτησε από την Ψ.Ψ. να βγάλει τα ρούχα της και όταν ο ανήλικος την είδε γυμνή, είπε στον κατηγορούμενο ότι θέλει να φύγει. Ο κατηγορούμενος του είπε «οϊ μεν φύεις, είσαι άντρας, τώρα να δεις». Ο κατηγορούμενος του είπε να φέρει τη ξυριστική μηχανή και του ζήτησε να κάνει αποτρίχωση στην Ψ.Ψ. και με το χέρι του ο κατηγορούμενος την ακουμπούσε τα οπίσθια, κάνοντας εμφανή τα γεννητικά της όργανα ενώ ο Μ.Κ. 8 δεν ήθελε να την ακουμπήσει. Τελικά, ο Μ.Κ. 8 έκανε μασάζ στην Ψ.Ψ. αγγίζοντάς την στο γυμνό της σώμα και μεταξύ άλλων στα οπίσθια και τα γεννητικά της όργανα. Σε έτερη περίπτωση, και πάλι καθ' υπόδειξη του κατηγορούμενου, ο οποίος έλεγε στην Ψ.Ψ. «κάμε του, κάμε του», αυτή, στην παρουσία του κατηγορούμενου, έκανε στοματικό έρωτα στον ανήλικο. Ο μάρτυρας ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι δεν θέλει να συμμετέχει σε κάτι τέτοιο και δεν του αρέσει, οπότε φόρεσε τα ρούχα του και κατέβηκε κάτω. Σύμφωνα με την τεθείσα μαρτυρία, η Ψ.Ψ. έπασχε από νοητική στέρηση. Ο κατηγορούμενος βιντεογράφησε μέρος και των τριών πιο πάνω αναφερόμενων περιστατικών. Κατά διαστήματα μετά τα ως άνω περιστατικά ο κατηγορούμενος έλεγε στον Μ.Κ. 8 πως δεν έπρεπε να πει οτιδήποτε στους γονείς του γιατί οι δύο τους είναι φίλοι και πρέπει να κρατούν τα μυστικά τους. Ο Μ.Κ. 8 φοβόταν να πει στους γονείς του τι είχε συμβεί καθώς αγχωνόταν για την αντίδραση τους και έτσι δεν τους ανέφερε οτιδήποτε για τα επίδικα περιστατικά όταν αυτά έλαβαν χώρα. Τον Αύγουστο του 2019 ο πατέρας του Μ.Κ. 8 (ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ. 7) συμφώνησε μαζί με τον κατηγορούμενο να ανοίξουν μαζί μια καφετέρια. Η καφετέρια λειτούργησε τον Οκτώβριο του 2019, αλλά πολύ σύντομα οι δυο συνέταιροι αποφάσισαν να διαλύσουν τον συνεταιρισμό και ο Μ.Κ. 7 να αποχωρήσει. Στο πλαίσιο της μεταξύ τους συμφωνίας, συμφώνησαν όπως ο κατηγορούμενος καταβάλει στον Μ.Κ. 7 το ποσό των €10,000 προς το σκοπό αυτό. Ο κατηγορούμενος κατέβαλε στον Μ.Κ. 7 το ποσό των €5,000 και υποσχέθηκε ότι θα του κατέβαλλε το υπόλοιπο ποσό, πράγμα που δεν έπραξε. Σε συνάντηση που έγινε στη συνέχεια προς το σκοπό διευθέτησης των μεταξύ τους διαφορών και πληρωμής του υπολοίπου, ο κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ. 7 πως έχει στην κατοχή του βίντεο με τον Μ.Κ. 8 να δέχεται στοματικό έρωτα από μια γυναίκα. Ο Μ.Κ. 7 του ζήτησε να δει το βίντεο αλλά ο κατηγορούμενος του είπε πως το έχει σπίτι του, αποθηκευμένο σε usb. Ο κατηγορούμενος δεν έδειξε οποιοδήποτε βίντεο στον Μ.Κ.
6. Μετά την εν λόγω συζήτηση, η Μ.Κ. 6, η οποία ενημερώθηκε σχετικά από τον Μ.Κ. 7, ρώτησε τον Μ.Κ. 8 τι είδους βίντεο έχει ο κατηγορούμενος όπου απεικονίζεται ο ίδιος και αρχικά αυτός της είπε ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε βίντεο. Στη συνέχεια, όμως, συζήτησε εκ νέου το θέμα με την μητέρα του και της είπε ότι υπάρχει ένα βίντεο με μια γυναίκα να του κάνει μασάζ στο πάνω δωμάτιο του κουρείου, χωρίς, όμως, να τις δώσει άλλες λεπτομέρειες. Για το θέμα ο Μ.Κ. 8 συζήτησε και με τον Μ.Κ. 7, αναφέροντας του κάποια από τα γεγονότα που είχαν λάβει χώρα. Στις συζητήσεις που ο Μ.Κ. 7 είχε κατά καιρούς με τον κατηγορούμενο για την αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού, ο κατηγορούμενος αναφερόταν στην ύπαρξη του βίντεο, ενώ τον απέτρεπε από το να καταγγείλει το θέμα στην Αστυνομία λέγοντάς του πως λόγω γνωριμιών που έχει με μέλη της Αστυνομίας και λόγω του ότι η οικογένεια του παραπονούμενου είναι πρόσφυγες από τη Συρία, η υπόθεση δεν θα προωθηθεί. Μετά την υποβολή της καταγγελίας, ο Μ.Κ. 8 έδωσε οπτικογραφημένη κατάθεση στην Αστυνομία. Η ψυχολόγος, Μ.Κ. 10, η οποία προέβηκε σε ψυχολογική αξιολόγηση του Μ.Κ. 8 κατέληξε πως αυτός παρουσίασε σοβαρή και επίμονη συμπτωματολογία στο πλαίσιο διάγνωσης διαταραχής μετατραυματικού στρες. Κατά την έρευνα που διενεργήθηκε στο κουρείο του κατηγορούμενου και στην καφετέρια που διατηρούσε εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν διάφορα τεκμήρια. Κατασχέθηκε, επίσης, το κινητό τηλέφωνο του. Στο κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου ανευρεθήκαν πέντε βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό, στα οποία απεικονίζονταν παιδιά κάτω των 13 ετών (14η κατηγορία). Τα εν λόγω αρχεία βρέθηκαν στην εφαρμογή Whatssapp σε φάκελο με την ονομασία sent και σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 3 είχαν αποσταλεί σε άγνωστο/α πρόσωπο/α. Ανάμεσα στα αρχεία αυτά ήταν και τα τρία βίντεο στα οποία απεικονίζεται μέρος των τριών επίδικων περιστατικών με τον Μ.Κ. 8 και πιο συγκεκριμένα τα ακόλουθα: - Σε ένα αρχείο βίντεο φαίνεται μια γυμνή γυναίκα να κάνει στοματικό έρωτα στον Μ.Κ.
7. - Σε έτερο αρχείο βίντεο φαίνεται ο Μ.Κ. 8 να κάνει μασάζ στην πλάτη γυμνής γυναίκας και να την αγγίζει στα οπίσθια και το χέρι του κατηγορούμενου να υποδεικνύει τα οπίσθια της γυναίκας. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος φωνάζει το όνομα του Μ.Κ. 8 λέγοντάς του «μπράβο, μπράβο». - Σε άλλο αρχείο βίντεο φαίνεται ο Μ.Κ. 8 να ξαπλώνει γυμνός σε κρεβάτι μασάζ και να έχει καλυμμένα τα γεννητικά του όργανα με σεντόνι. Στο ίδιο βίντεο φαίνεται μια γυναίκα να του κάνει μασάζ ενώ σε κάποια στιγμή φωνάζει «όχι, όχι μάστρε» και η φωνή του κατηγορούμενου να λέει «συνέχισε, συνέχισε». Στο ίδιο τηλέφωνο εντοπίστηκε ακόμη ένα βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό, στο οποίο απεικονίζονταν παιδιά ηλικίας κάτω των 13 ετών, το οποίο, όμως, ήταν διαγραμμένο. Το περιεχόμενο του υλικού εξετάστηκε και με βάση τις κατηγορίες που καθορίστηκαν στην υπόθεση R. v. Oliver a.o.

(2003)1 Cr. App. R. 28[1], τα δυο εκ των έξι αρχείων κατηγοριοποιούνται στην κατηγορία 2 και τα υπόλοιπα τέσσερα στην κατηγορία

1. Το διαγραμμένο αρχείο στο οποίο αφορά η 19η κατηγορία κατατάσσεται στην κατηγορία
2. O συνολικός χρόνος των αρχείων της κατηγορίας 2 είναι 1 λεπτό και 6 δευτερόλεπτα και αυτών της κατηγορίας 3, 6 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα. Στο φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου εντοπίστηκαν έξι αρχεία βίντεο που σχετίζονταν με σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου και σύμφωνα με το περιεχόμενο τους, επίσης κατηγοριοποιήθηκαν με βάση την απόφαση R v. Oliver (πιο πάνω). Το ένα αρχείο βίντεο στο οποίο αφορά η 18η κατηγορία ήταν κατηγορίας 5 και ήταν διάρκειας 21 δευτερολέπτων. Τα υπόλοιπα πέντε αρχεία (17η κατηγορία) είχαν διαχωριστεί στην κατηγορία παιδιών κάτω των 13 ετών και το ένα εξ αυτών ήταν κατηγορίας 1, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα ήταν κατηγορίας 2, με συνολική διάρκεια 2 λεπτών και 13 δευτερολέπτων. Το αρχείο της κατηγορίας 5 και δυο από τα αρχεία της κατηγορίας κάτω των 13 ετών είχαν ημερομηνία δημιουργίας 23.1.2014, 14.10.2013 και 30.4.
3. Τα υπόλοιπα είχαν δημιουργηθεί εντός του έτους 2017, ήτοι 20.5.2017, 5.6.2017 και 17.6.
4. Όπως αναφέρθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο, έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 14.7.
5. Από πλευράς Υπεράσπισης, υιοθετήθηκε το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης. Η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 46 ετών, κατάγεται από τη Συρία και προέρχεται από φτωχή, πολυμελή οικογένεια. Ο πατέρας του απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών από την νόσο covid-19, ενώ η μητέρα του απεβίωσε από καρκίνο, σε ηλικία 65 ετών. Ο κατηγορούμενος έχει τέσσερις αδελφούς και τρεις αδελφές και είναι ο τέταρτος σε σειρά γέννησης. Φοίτησε μέχρι την Β' τάξη Γυμνασίου, αλλά στη συνέχεια διέκοψε την φοίτηση του, λόγω βιοποριστικών αναγκών της οικογένειας του. Υπηρέτησε τη θητεία του στο συριακό στρατό. Σε ηλικία 20 ετών, εγκαταστάθηκε στο Ντουμπάι και στη Λιβύη, όπου εργάστηκε ως κομμωτής, για οκτώ συνολικά χρόνια. Το 2001 ήρθε στην Κύπρο όπου και γνώρισε τη σύζυγο του, την οποία στη συνέχεια νυμφεύθηκε. Από τον γάμο τους απέκτησαν μία θυγατέρα, ηλικίας 11 ετών σήμερα, η οποία είναι μαθήτρια. Ο κατηγορούμενος περιέγραψε τις σχέσεις με τη σύζυγο και το ανήλικο παιδί του ως πολύ καλές. Διατηρεί, επίσης, καλές σχέσεις με τα αδέρφια του, ως ανέφερε, που ζουν στο εξωτερικό. Πριν από τη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση του, μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 7.7.2002, ο κατηγορούμενος εργαζόταν κυρίως ως κομμωτής και συμπληρωματικά ως οικοδόμος. Σύμφωνα με ιατρικές βεβαιώσεις που προσκομίστηκαν, η σύζυγος του πάσχει από επιληψία από το έτος 1997 και παρουσιάζει ιστορικό επιληπτικών κρίσεων, με κύρια συμπτώματα την απώλεια συνείδησης. Παρουσιάζει, επίσης, καταθλιπτικό συναίσθημα, φοβίες, με κυριότερη τη φοβία να βρεθεί σε εξωτερικούς χώρους. Έχει αναπτύξει αγοραφοβικά συμπτώματα με τάση αποκλεισμού κατ' οίκον. Επιπρόσθετα, το Μάιο του 2022, η σύζυγος του διαγνώσθηκε με άλγος αυχενικής μοίρας με αντανάκλαση στα άνω άκρα και κεφαλαλγία. Σύμφωνα με σχετική ιατρική βεβαίωση, παρουσιάζει χαμηλή λειτουργικότητα, έχει σαφή δυσκολία να εργαστεί και βρίσκεται υπό φαρμακευτική αγωγή. Σύμφωνα με ιατρική βεβαίωση, ημερομηνίας 28.2.2022, ο κατηγορούμενος έχει διαγνωστεί με έντονο άγχος και φοβίες, μετά από επίθεση/ξυλοδαρμό που δέχτηκε. Στην ιατρική έκθεση δεν γίνεται αναφορά κατά πόσον ο κατηγορούμενος λαμβάνει οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή σήμερα ή ακολουθεί οποιοδήποτε πρόγραμμα ατομικής ή ομαδικής ψυχοθεραπείας. Σε δεύτερη ιατρική έκθεση που προσκόμισε αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε στις 10.2.2022 με κεφαλαλγία και εκδορές στον λαιμό, χωρίς εμφανή εικόνα κατάγματος. Κατά τη συνέντευξη, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν έχει ιστορικό με σεξουαλικές δυσλειτουργίες που να του δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα του. Πρόσθεσε ότι ουδέποτε στο παρελθόν απασχόλησε τις αρχές με παραβατική ή βίαιη συμπεριφορά. Στα πλαίσια της αγόρευσης του για μετριασμό της ποινής, ο κ. Στυλιανού ανέφερε καταρχήν πως η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.7.2022 είναι σεβαστή. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι η παρούσα υπόθεση διαχωρίζεται από άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσεως καθότι, ως η εισήγηση του, σκοπός του Νομοθέτη με τη θέσπιση του Ν. 91(Ι)/2014 είναι η τιμωρία των κατ' επανάληψη παραβατών. Αντιθέτως, σύμφωνα με το συνήγορο, στην παρούσα περίπτωση το περιστατικό ήταν μεμονωμένο, ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση κατοχής ή διανομής του υλικού παιδικής πορνογραφίας, ούτε προέβηκε σε διανομή του υλικού αυτού. Σε ό,τι δε, αφορά στα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, τονίστηκε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν ενήργησε με οποιοδήποτε τρόπο έναντι του ανήλικου, ενώ εισηγήθηκε ότι οι αστυνομικές αρχές δεν έπραξαν τα δέοντα ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η Ψ.Ψ. και να διαφανεί και η δική της συμμετοχή σε αυτά. Κάλεσε, επίσης, το Δικαστήριο να συνυπολογίσει προς όφελος του κατηγορούμενου αφενός την απουσία οποιασδήποτε ψυχικής βλάβης στον ανήλικο συνεπεία των επίδικων περιστατικών, αφετέρου τις απειλές που αυτός δέχθηκε κατά καιρούς για τη ζωή και την οικογένεια του ενόσω εκκρεμούσε η παρούσα υπόθεση. Ο κ. Στυλιανού έκανε περαιτέρω αναφορά στη συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία αφού, όπως υπέδειξε, συγκατατέθηκε στην έρευνα που διενεργήθηκε στα διάφορα περιστατικά, ενώ υπέδειξε πως στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε άλλο υλικό παρόμοιας φύσεως στην κατοχή του κατηγορούμενου. Τέλος, σε ό,τι αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, o συνήγορος Υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο του Γραφείου Ευημερίας και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο ότι ο κατηγορούμενος είναι ο μοναδικός προστάτης της οικογένειας και το μοναδικό πρόσωπο που έχει εισόδημα δεδομένων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η σύζυγός του. Όπως, κατ' επανάληψη έχει λεχθεί, η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη γι' αυτό ποινή. Διά βίου φυλάκιση προνοείται με βάση το άρθρο 6

(7)του Ν.91(Ι)/2014 για το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού (κατηγορίες υπ. αρ. 2-4) δεδομένης της ηλικίας του Μ.Κ. 8 κατά το χρόνο διάπραξης αυτών, ήτοι κάτω των 13 ετών. H ίδια ποινή προβλέπεται και για το αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού (κατηγορίες υπ. αρ. 5-7) όταν αυτό είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών (βλέπε άρθρο 7

(8)του Νόμου). Τα αδικήματα στα οποία αφορούν οι κατηγορίες υπ. αρ. 8-10 επίσης τιμωρούνται με διά βίου ποινή φυλάκισης, δεδομένου ότι σε αυτά απεικονίζεται ο Μ.Κ. 8 ενώ ήταν ηλικίας κάτω των 13 ετών (βλέπε άρθρο 8

(6)του Νόμου). Τα δε αδικήματα στα οποία αφορούν οι κατηγορίες υπ. αρ. 11-13 διαπράχθηκαν, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε διάφορους χρόνους κατά τα έτη 2017-2019, οπότε δεν μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα η ηλικία του Μ.Κ. 8, κατά τον χρόνο προβολής των βίντεο. Επομένως, σε σχέση με τα υπό κρίση αδικήματα θα ληφθεί υπόψη η ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο προβλεπόμενη ποινή, ήτοι αυτή της ποινής φυλάκισης μέχρι 10 έτη. Το αδίκημα της κατοχής υλικού παιδικής πορνογραφίας τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι δέκα έτη (σχετική η κατηγορία υπ. αρ. 18) ενώ αυτό της διανομής τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 15 έτη. Στην περίπτωση, όμως, που στο υλικό παιδικής πορνογραφίας απεικονίζεται παιδί ηλικίας κάτω των 13 ετών, η ποινή που προβλέπεται είναι διά βίου φυλάκιση (σχετικές οι κατηγορίες υπ. αρ. 14, 15, 17 και 19). Ως προκύπτει από τη νομολογία, οι ποινές που θα πρέπει να επιβάλλονται σε υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων που διαπράττονται σε βάρος των παιδιών θα πρέπει να είναι αυστηρές και αποτρεπτικές, ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλήματα τα οποία στρέφονται κατά των ηθών αλλά προσβάλλουν, παράλληλα, και καταρρακώνουν την προσωπικότητα του θύματος (βλ. Rana κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 489 και Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 529). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Λευκαρίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 135/2014, ημερ. 22.11.2016, ECLI:CY:AD:2016:B531, τα αδικήματα αυτής της φύσης καθίστανται ιδιαίτερα σοβαρά όταν στρέφονται κατά νεαρών προσώπων, τα οποία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή αντίληψη για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, Ποινική Έφεση αρ. 18/2017, απόφαση ημερομηνίας 14.2.2018, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στη θέσπιση του Νόμου Ν.91(Ι)/2004 με τον οποίο εισάχθηκαν αυστηρότερες ποινές για τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας. Υποδείχθηκε πως με τον τρόπο αυτό αναγνωρίζεται ότι αυτής της μορφής τα εγκλήματα συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις των θεμελιακών δικαιωμάτων των παιδιών, όσον αφορά την προστασία και τη φροντίδα, που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους. Η Κυπριακή Δημοκρατία, κατ' ακολουθία του άρθρου 34 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία έχει υπογράψει και κυρώσει, ανέλαβε την υποχρέωση προστασίας των παιδιών από κάθε μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης και σεξουαλικής κακοποίησης. Συνεπώς, η εισαγωγή αυστηρότερων ποινών από το Νόμο προέκυψε ως επιτακτική, αφού τέτοιας φύσεως αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση και επιφέρουν ολέθριες συνέπειες. Είναι δε σε αυτό το στάδιο ορθό να λεχθεί πως η εισήγηση του κ. Στυλιανού ως προς το σκοπό του Νομοθέτη με τη θέσπιση του Ν. 91(Ι)/2014, και δη προκειμένου να τιμωρούνται οι κατ' επανάληψη εγκληματίες του είδους, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Η κάθε μορφή σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης παιδιών είναι όχι μόνο καταδικαστέα, αλλά και τιμωρητέα με την αυστηρότητα που επιβάλλει η κάθε περίπτωση. Στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 59/17, ημερομηνίας 23.3.2017 όπου το αδίκημα στρεφόταν εναντίον θύματος 13 ετών, υποδείχθηκαν τα ακόλουθα: «Τα Δικαστήρια, στο δύσκολο έργο της επιβολής ποινής, είναι επιβεβλημένο να προστατεύουν το αγαθό που ο νομοθέτης ευλόγως θέλησε να προστατευθεί, δηλαδή, τα παιδιά. Το θύμα στην προκείμενη περίπτωση, ούσα 13 χρόνων, ήταν στην προστατευόμενη εκείνη ηλικία που ακριβώς καθιστά το αδίκημα σοβαρό γι' αυτό και η προνοούμενη υπό του Νόμου ποινή είναι 20 χρόνια φυλάκιση. Επιβαλλόταν, συνεπώς, η ποινή του πρωτόδικου Δικαστηρίου, χωρίς να αγνοεί τις περιστάσεις του εφεσείοντα να αντανακλά ακριβώς την ανάγκη προστασίας των ανηλίκων από επίδοξους παραβάτες. (Βλ. Σύγγραμμα Rook & Ward On Sexual Offences, Law and Practice, 4tn ed. p.205 κ.επ. και στο Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016, p.340 κ.επ. όπου καταγράφονται οι ρυθμίσεις που αφορούν παρόμοια αδικήματα με τα επίδικα στην αγγλική νομοθεσία και καταγράφονται οι δείκτες και οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να λειτουργεί κατά την επιβολή τέτοιων ποινών - βλ. ειδικά s.9 του Sexual Offences Act 2003)». (βλ. επίσης την πολύ πρόσφατη απόφαση Δ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 57/2020, ημερομηνίας 6.10.2021, Αστυνομία ν. Π., Ποινική Έφεση 51/2020, ημερομηνίας 3.12.2020, Δημοκρατίας ν. Ο.Ο., Ποινική Έφεση αρ. 351/2018, ημερομηνίας 20.1.2020 και Κ.Χ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 272/2017, ημερομηνίας 26.9.2019). Στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα ν. Άδωνη Νικολάου, Ποιν. Έφ. 185/16, ημερ. 20.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B118, αναφέρθηκαν και τα ακόλουθα αναφορικά με αδικήματα παιδικής πορνογραφίας και ιδιαίτερα όταν αυτά αφορούν παιδιά κάτω των 13 ετών: «Στην Κύπρο, όπως επισημάναμε ήδη, η ανώτατη προνοούμενη ποινή είναι αυτή της ισόβιας φυλάκισης, για αδικήματα που αφορούν παιδιά κάτω των 13 ετών, οπότε η εκ του νόμου σοβαρότητα είναι ουσιωδώς μεγαλύτερη, ώστε να μην είναι απόλυτα συγκρίσιμες οι ποινές, αν και οι αρχές όπως αναδύονται από Oliver και επόμενες είναι άκρως βοηθητικές στη διαβάθμιση των επιβαρυντικών στοιχείων. ΄Αλλωστε, όπως μπορέσαμε να διαγνώσουμε από τις υποθέσεις που τίθενται ενώπιον των κυπριακών δικαστηρίων, αυτή - ας μας επιτραπεί ο όρος - η διαδικτυακή διαστροφή στρεφόμενη άμεσα και καίρια εναντίον του παιδιού και της αθωότητας του, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους και τα Δικαστήρια πρέπει να αντιμετωπίσουν το έγκλημα αυτής της μορφής με ποινές που πρέπει να έχουν έντονα τον αποτρεπτικό χαρακτήρα. Αυτή η ανάγκη δεν ήταν τόσο προεξάρχουσα όταν τέτοια αδικήματα ήταν σπάνια και σίγουρα όχι της σοβαρότητας που τελευταίως απαντώνται. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται - δυστυχώς - με τέτοιους ρυθμούς αύξηση του εγκλήματος αυτής της φύσεως οι ποινές θα πρέπει ανάλογα να αντιμετωπίσουν - και να αναχαιτίσουν κατά το δυνατό - το φαινόμενο». Η αυξητική τάση στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσης, όχι μόνο αναγνωρίζεται από τη νομολογία αλλά προκύπτει εμπράκτως από τον όγκο των υποθέσεων που τίθενται καθημερινά ενώπιον των Δικαστηρίων. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Εξετάζοντας τη σχετική επί του θέματος νομολογία, παρατηρούμε ότι οι ποινές που έχουν, κατά καιρούς, επιβληθεί σε παρόμοιες υποθέσεις ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, κατά το δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217, Σαμπή Κωνσταντίνος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100 και Fowokan ν. Δημοκρατίας

(2014)2 Α.Α.Δ. 36). Στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν έχουμε εντοπίσει υπόθεση στην οποία επιβλήθηκε ποινή στη βάση παρόμοιων, με την παρούσα υπόθεση, γεγονότων παρόλο που θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση εμπίπτει, ως προς τη σοβαρότητα της, στην κατηγορία σοβαρών υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης ανήλικου προσώπου. Παραθέτουμε, συναφώς, αποφάσεις στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές για αδικήματα αυτής της φύσης, από τις οποίες προκύπτει ως αδήριτη ανάγκη η αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις υποθέσεις Δημοκρατίας ν. Ο.Ο., Ποινική Έφεση 351/2018, ημερομηνίας 20.1.2020 και Κ.Χ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 272/2017, ημερομηνίας 26.9.2019. Στην πρώτη, το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε την ποινή φυλάκισης σε 7 έτη από 4 που είχε επιβληθεί πρωτόδικα, κατόπιν ακρόασης, σε 46χρονο κατηγορούμενο για σεξουαλική κακοποίηση 14χρονης ανήλικης που παρουσίαζε ήπια νοητική αδυναμία. Η σεξουαλική κακοποίηση συνίστατο, μεταξύ άλλων, στην εισχώρηση του δαχτύλου του κατηγορούμενου στο αιδοίο της ανήλικης με την πιθανότητα η ενέργεια του αυτή να επέφερε ρήξη του παρθενικού της υμένα. Στη δεύτερη, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα, κατόπιν ακρόασης, στον κατηγορούμενο για σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης ηλικίας 7-8 χρονών. Η κακοποίηση και πάλι συνίστατο, μεταξύ άλλων, σε εισχώρηση του δαχτύλου του κατηγορουμένου στο αιδοίο της ανήλικης. Στην υπόθεση Γ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 178/2017, ημερομηνίας 24.10.2018, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών σε κάθε κατηγορία σεξουαλικής κακοποίησης, οι οποίες αφορούσαν θύμα 10 ετών την οποία ο θύτης, σε μία περίπτωση φίλησε στο στόμα, σε άλλες επτά περιπτώσεις φίλησε στο στόμα, χάιδεψε στα γεννητικά όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος, σε άλλες δύο περιπτώσεις φίλησε, χάιδεψε στα γεννητικά όργανα, στα οπίσθια και στο στήθος, καθώς επίσης, φίλησε στο στόμα και, τέλος, σε άλλη μια περίπτωση φίλησε, αγκάλιασε και φίλησε στο στόμα. Στην υπόθεση Αστυνομία ν. Πατούρη, Ποινική Έφεση 51/2020, ημερομηνίας 3.12.2020, όπου το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης δέκα μηνών σε δύο κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση των εδαφίων

(3)και 4(α) του άρθρου 6 του Ν.91(Ι)/2014. Ο εφεσίβλητος, ο οποίος ήταν σύντροφος της μητέρας της παραπονούμενης, παραδέχθηκε ότι πλησίασε το θύμα, την αποκάλεσε «μωρό μου» και την έπιασε από το στήθος, σφίγγοντάς την ταυτόχρονα. Το ίδιο περιστατικό έλαβε χώρα και την επόμενη μέρα οπότε ο εφεσίβλητος επίσης «έγλειψε» την παραπονούμενη στο στήθος και την φίλησε στο στόμα. Στα πλαίσια της έφεσης του Γενικού Εισαγγελέα κατά της ποινής ως έκδηλα ανεπαρκούς, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι οι επιβληθείσες ποινές των δέκα μηνών δεν δικαιολογούνταν και αύξησε τις ποινές σε τρία χρόνια σε κάθε κατηγορία. Επίσης, στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ν.Ν., Ποινική Έφεση 69/2017, ημερομηνίας 5.12.2017, το Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης 18 μηνών στον εφεσίβλητο ο οποίος παραδέχθηκε την κατηγορία της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού κατά παράβαση του άρθρου 6

(7)του Ν. 91(Ι)/2014. Το αδίκημα διαπράχθηκε όταν ο εφεσίβλητος, ο οποίος ήταν φιλικό προς την οικογένεια πρόσωπο, πήρε μαζί του την ανήλικη ηλικίας 6½ ετών μαζί με ακόμα ένα συγγενικό του παιδί να παίξουν στην αυλή της οικίας του. Εκεί στις κούνιες, ενώ ο εφεσίβλητος κουνούσε την ανήλικη, έβαλε το χέρι του μέσα από το φόρεμα της και κάτω από το εσώρουχο της και της έτριψε τα γεννητικά όργανα. Επισημαίνοντας ότι η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή ήταν αυτή της ισόβιας φυλάκισης δεδομένης της ηλικίας του θύματος, το Ανώτατο Δικαστήριο αντικατέστησε την επιβληθείσα ποινή με ποινή φυλάκισης 3 ετών, τονίζοντας ότι εάν εξέλειπε ο παράγων της παραδοχής, η ποινή θα ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη. Τέλος, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland (πιο πάνω), ο εφεσίβλητος αντιμετώπιζε κατηγορίες κατοχής παιδικής πορνογραφίας και προσφοράς υλικού παιδικής πορνογραφίας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8

(6)και 2, 8

(6), αντίστοιχα, του Νόμου. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο πρώτες κατηγορίες αφορούσαν την κατοχή, η μεν πρώτη 1970 αρχείων βίντεο τα οποία απεικόνιζαν παιδιά που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8

(1)του Νόμου, η δε δεύτερη 28 αρχείων βίντεο τα οποία απεικόνιζαν παιδιά κάτω των 13 ετών που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 8

(6)του Νόμου. Οι κατηγορίες 3 - 30 αφορούσαν την προσφορά υλικού παιδικής πορνογραφίας, η οποία έλαβε χώραν με την παροχή από τον Εφεσίβλητο σε διάφορα πρόσωπα πρόσβασης, δίδοντας στα πρόσωπα αυτά τον κωδικό του εικονικού ιδιωτικού δικτύου του. Τέλος, η 31η κατηγορία αφορούσε εξασφάλιση 104 αρχείων βίντεο παιδικής πορνογραφίας μέσω συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή, τα οποία, σε μεταγενέστερο της εξασφάλισής τους χρόνο, διέγραψε. Κατόπιν παραδοχής του εφεσίβλητου, το Κακουργιοδικείο επέβαλε σε αυτόν διάφορες ποινές με μεγαλύτερη αυτή των τεσσάρων ετών. Εξετάζοντας την έφεση κατά της ποινής ως έκδηλα ανεπαρκή, το Ανώτατο Δικαστήριο αντικατέστησε τις ποινές με μεγαλύτερη αυτή των 7 ετών επισημαίνοντας ότι οι ποινές που είχαν επιβληθεί δεν ανταποκρίνονταν στη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως την υποδηλώνει η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και οι πασιφανείς προεκτάσεις της αποτρόπαιης αυτής συμπεριφοράς. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και τις αυστηρές ποινές που είναι αναγκαίο να επιβάλλονται, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού

(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Εξετάζοντας τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σημειώνουμε εξ' αρχής την απαράδεκτη και ειδεχθή συμπεριφορά του κατηγορουμένου, στον οποίο εμπιστεύθηκαν οι Μ.Κ. 6 και 7 το παιδί τους, ήτοι τον Μ.Κ. 8, όντας φίλος τους προκειμένου να του μάθει τη δουλειά. Αντί, λοιπόν, ο κατηγορούμενος να ενεργεί ως προστάτης και καθοδηγητής του ανήλικου, ο οποίος ήταν ηλικίας κάτω των 13 ετών, του υποδείκνυε βίντεο πορνογραφικού περιεχομένου και δη με ενήλικες να έρχονται σε συνουσία και τον καθοδηγούσε προκειμένου να εντοπίζει τέτοια βίντεο στο διαδίκτυο. Μιλώντας με τον Μ.Κ. 8, τόνιζε ότι οι δύο τους είναι φίλοι και πως πρέπει να λένε τα μυστικά τους και τούτο σε μια προσπάθεια του να κερδίσει την εμπιστοσύνη του ανηλίκου και να κάνει πράξη τα άνομα σχέδια του. Κατόπιν της πιο πάνω μεθόδευσης και καταχρώμενος τη θέση εμπιστοσύνης που είχε έναντι του ανήλικου, ο κατηγορούμενος τον εκμεταλλεύτηκε τον ανήλικο, εμπλέκοντας, μάλιστα, και την Ψ.Ψ., η οποία έπασχε από νοητική στέρηση, υποβάλλοντας τον σε συμμετοχή στα τρία ειδεχθή περιστατικά που περιγράφονται πιο πάνω. Οι δε ενέργειες του κατηγορούμενου, δυστυχώς, δεν σταμάτησαν εδώ, αφού κατά τη διάρκεια των επίδικων περιστατικών ο ίδιος βιντεογραφούσε αυτά, κατέχοντας τα αρχεία μέχρι τη σύλληψη του. Και όχι μόνο τα κατείχε αλλά τα διένειμε (μαζί με άλλα δύο αρχεία) σε άγνωστο ή άγνωστα πρόσωπα. Την ίδια στιγμή, μάλιστα, δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι ο ίδιος χρησιμοποιούσε την ύπαρξη των βίντεο ως μοχλό πίεσης και εκβιασμού του Μ.Κ. 7 προκειμένου αυτός να μην επιμένει στην είσπραξη του λαβείν του μετά τη διάλυση του συνεταιρισμού τους. Υπό αυτά τα δεδομένα, δεν μας βρίσκει σύμφωνους η εισήγηση της Υπεράσπισης περί ενός μεμονωμένου περιστατικού. Κάθε άλλο. Επρόκειτο για κατ' επανάληψη περιστατικά, μεθοδευμένα και προσχεδιασμένα. Ούτε το έτερο επιχείρημα του κ. Στυλιανού περί μη πρόθεσης του κατηγορούμενου να κατέχει ή να διανέμει το υλικό αυτό, επιχείρημα που σε κάθε περίπτωση έρχεται σε αντίθεση με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.7.

1. Είναι γεγονός ότι από τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν προκύπτει άγγιγμα ή κάποια άμεση ενέργεια του κατηγορούμενου έναντι του ανήλικου, όμως, ενέργειες και μάλιστα σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης έγιναν με θύμα τον ανήλικο μέσω τρίτου προσώπου. Με τον κατηγορούμενο να προωθεί αυτές και μάλιστα να τις βιντεογραφεί και να τις προωθεί με τον ως άνω περιγραφόμενο τρόπο. Επομένως, ουδόλως ευσταθεί εισήγηση για μειωμένη σοβαρότητα των πράξεων του κατηγορούμενου, ο οποίος χρησιμοποίησε, ουσιαστικά, τον ανήλικο για να ικανοποιήσει τις αρρωστημένες ορέξεις και προθέσεις του, ως ανωτέρω διαπιστώνονται ως συνέπεια της υλοποίησης τους. Οι οποίες είχαν, και τούτο σε αντίθεση με τα όσα εισηγείται η Υπεράσπιση, αντίκτυπο στον ψυχικό κόσμο του Μ.Κ. 8, προκαλώντας του σοβαρή και επίμονη συμπτωματολογία στο πλαίσιο διάγνωσης διαταραχής μετατραυματικού στρες ως αποτέλεσμα της κακοποίησης που δέχθηκε. Παρομοίως, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση της Υπεράσπισης περί συνεργασίας του κατηγορούμενου με την Αστυνομία. Στο πλαίσιο αυτό σημειώνουμε τις διάφορες εκδοχές που πρόβαλε στις ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο κατά τον χρόνο διερεύνησης της υπόθεσης, ως είχε, βέβαια, κάθε δικαίωμα να πράξει. Ούτε μπορεί να του αποδοθεί ελαφρυντικό για την κατ' ισχυρισμό συγκατάθεση του στην έρευνα που έγινε στα υποστατικά του, η οποία, σε κάθε περίπτωση, διενεργήθηκε στα πλαίσια εκτέλεσης ενταλμάτων έρευνας. Η δε συμπεριφορά του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη των αδικημάτων και ενόσω εκκρεμούσε η εκδίκαση της υπόθεσης και ειδικότερα η προσπάθεια του να δωροδοκήσει τον Μ.Κ. 8 προκειμένου να διαφοροποιήσει την κατάθεση του δεικνύει, τόσο την απουσία μεταμέλειας εκ μέρους του για τις πράξεις του, όσο και τη γενικότερη προσπάθεια του, με άνομο τρόπο, να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Αναφορικά με τις κατηγορίες που αφορούν κατοχή και διανομή υλικού παιδικής πορνογραφίας λαμβάνουμε υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής, τον αριθμό των αρχείων που είχε στην κατοχή του και τη διάρκεια και κατηγοριοποίηση αυτών, καθώς επίσης ότι μέρος του υλικού αυτού είχε δημιουργηθεί από το έτος
2. Προς όφελος του κατηγορούμενου, λαμβάνουμε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του και τις προσωπικές του περιστάσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο συνήγορος του και ως προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Και τούτο στον επιτρεπτό, υπό τις περιστάσεις, βαθμό, έχοντας υπόψη τα όσα έχουν λεχθεί στην Γ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 178/2017, ημερομηνίας 24.10.2018, και ειδικότερα ότι «η σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως προκύπτει από την προβλεπόμενη ποινή, η μεγάλη κοινωνική απαξία που τα αδικήματα αυτής της φύσης ενέχουν, η ανάγκη αποτροπής που πηγάζει από την απαράδεκτη συχνότητα με την οποία παρουσιάζονται και η μεγάλη σημασία που έχει το αγαθό που ο Νόμος θέλει να προστατεύσει, δηλαδή το παιδί, είναι παράγοντες που καθιστούν τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις δευτερεύουσας σημασίας». Στο ίδιο πλαίσιο λαμβάνουμε υπόψη, τις επιπτώσεις που η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας θα έχει στην οικογένεια του κατηγορούμενου, με ιδιαίτερη αναφορά στην αποστέρηση της οικογένειας από το εισόδημα του, δεδομένης της αδυναμίας της συζύγου του να εργαστεί, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Στη βάση όλων των ως άνω και με επίγνωση της ευθύνης του Δικαστηρίου όπως με τις ποινές που επιβάλλει για τέτοιας φύσεως αδικήματα, στο πλαίσιο πάντα των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης, να συμβάλει στην προστασία των παιδιών από τέτοιες απαράδεκτες και ειδεχθείς συμπεριφορές, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, το ύψος της οποίας θα αντανακλά τη σοβαρότητα των περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση. Η φύση των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης, συνηγορούν υπέρ της επιβολής αποτρεπτικής ποινής, αφού προέχει η προστασία του έννομου αγαθού της ανηλικότητας από τέτοιες συμπεριφορές, οι οποίες προσβάλλουν την αγνότητα της παιδικής ηλικίας (βλ. Σ.Λ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 155/2019, ημερ. 25.2.2021), ECLI:CY:AD:2021:B
3. Λαμβάνοντας, συνακόλουθα, υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αναγκαιότητα ικανοποίησης του στοιχείου της αποτροπής, ως αναλύεται ανωτέρω, εμπράκτως και όχι μόνο λεκτικά, τις περιστάσεις τέλεσης των αδικημάτων, τα ελαφρυντικά στοιχεία και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ως επίσης αναλύονται ανωτέρω, επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: - Στις κατηγορίες υπ. αρ. 2 και 4 ποινή φυλάκισης 10 ετών σε κάθε κατηγορία. - Στην κατηγορία υπ. αρ. 3 ποινή φυλάκισης 12 ετών. - Στις κατηγορίες υπ. αρ. 5, 6 και 7 ποινή φυλάκισης 12 ετών σε κάθε κατηγορία. - Στις κατηγορίες υπ. αρ. 8, 9 και 10 ουδεμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα αυτών περιλαμβάνονται στα γεγονότα των κατηγοριών υπ. αρ. 5, 6 και 7 αντίστοιχα. - Στις κατηγορίες υπ. αρ. 11, 12 και 13 ποινή φυλάκισης 3 ετών σε κάθε κατηγορία. - Στην κατηγορία υπ. αρ. 14 ουδεμία ποινή εν όψει της κατηγορίας υπ. αρ.
4. - Στην κατηγορία υπ. αρ. 15 ποινή φυλάκισης 4 ετών. - Στην κατηγορία υπ. αρ. 17 ποινή φυλάκισης 4 ετών. - Στην κατηγορία υπ. αρ. 18 ποινή φυλάκισης 3 ετών. - Στην κατηγορία υπ. αρ. 19 ποινή φυλάκισης 2 ετών. Έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται στην Ποινική Έφεση Αρ. 126/2019, Κ.Ι. ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 25.2.2021, τις αρχές που αφορούν τη συνολικότητα της ποινής και το χρόνο και τις συνθήκες τέλεσης των αδικημάτων, αποφασίζουμε όπως οι ως άνω ποινές συντρέχουν. Στην ποινή να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορουμένου από 7.7.
5. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ [1] Η κατηγοριοποίηση με βάση την απόφαση R. v. Oliver (πιο πάνω) έχει ως εξής: - Η Κατηγορία 1 αφορά εικόνες που απεικονίζουν παιδιά σε ερωτικές πόζες χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα. - Η Κατηγορία 2 αφορά σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ παιδιών ή αυνανισμό από ένα παιδί. - Η Κατηγορία 3 αφορά σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων και παιδιών χωρίς να υπάρχει διείσδυση. - Η Κατηγορία 4 αφορά σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ενηλίκων και παιδιών με διείσδυση. - Η Κατηγορία 5 αφορά πράξεις σαδισμού ή διείσδυσης από ή με ζώο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο