ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Π. Δ., Αρ. Υπόθεσης: 14559/17, 7/7/2022

(2)και 29 Π.Κ. και συγκεκριμένα ότι στις 17/1/17 στη Λευκωσία με ψευδείς παραστάσεις και πρόθεση καταδολίευσης αποπειράθηκε να αποσπάσει από ασφαλιστική εταιρεία το χρηματικό ποσό των €900 δηλαδή να αποσπάσει το ποσό αφού παρουσιάστηκε στα γραφεία της εταιρείας ζητώντας να τον αποζημιώσει για ζημιές στο όχημά του από πτώση κεραμικών και πορσελάνινων εξαρτημάτων μετά από τροχαίο δυστύχημα που συνέβη το Αρεδιού με ενεχόμενα δύο άλλα οχήματα, ενώ γνώριζε ότι τα πιο πάνω δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με τα γεγονότα είχε αναφέρει στην Αστυνομία ότι κατά την πρόκληση ενός δυστυχήματος στο οποίο ήταν μάρτυρας, πετάχτηκαν διάφορες πέτρες και αντικείμενα από πάσσαλο της ΑΗΚ, στον οποίο συγκρούστηκε σε καλώδιο αντιστήριξής του άλλο όχημα με αποτέλεσμα να υποστεί ζημίες στο αυτοκίνητό του. Ακολούθως επιθεώρησε αστυφύλακας το όχημα του Κατηγορούμενου και διαπίστωσε μικρές εκδορές στην αριστερή πλευρά του μπροστινού προφυλακτήρα στην πίσω αριστερή πόρτα του οχήματός του καθώς και στην οροφή τα οποία ο Κατηγορούμενο του υπέδειξε. Στις 17/1/ 17 o Κατηγορούμενος επισκέφθηκε τα γραφεία ασφαλιστικής και προέβηκε σε δήλωση απαίτησης για ζημιές στο όχημά του. Το αυτοκίνητο εξετάστηκε και κοστολογήθηκαν ζημιές €900. Σε άλλη ημέρα επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος και προέβηκε σε υποδείξεις. Σε άλλη ημερομηνία κατόπιν επίσκεψής του στην Αστυνομία διαπιστώθηκε ότι ήταν ενεχόμενος σε τροχαίο δυστύχημα από το οποίο υπέστη ζημιές και ανέφερε ότι για να αποφύγει σύγκρουση του αυτοκινήτου του με άλλο σκυβαλοφόρο όχημα είχε πέσει στο παγκέτο στα αριστερά του και συνεπεία αυτού σύρθηκε και έκανε στροφή επί τόπου με μέτωπο προς Λευκωσία πράγμα που εξέθεσε την αριστερή πλευρά του οχήματός του προς το σημείο σύγκρουσης. Σε ανακριτική του κατάθεση την οποία αρνήθηκε να υπογράψει δηλώνοντας αδιαθεσία, ανέφερε ότι οι ζημιές προκλήθηκαν από πτώση κεραμικών που κρατούσαν καλώδια της ΑΗΚ. Όσον αφορά τις προσωπικές του συνθήκες, ως αναφέρεται σε Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας είναι άνεργος και λήπτης σύνταξης ανικανότητας. Είναι 42 ετών, διαζευγμένος, πατέρας 2 ανήλικων τέκνων,. Διαμένει με τους συνταξιούχους γονείς του και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας. Πάσχει από ραβδομυόλυση , μεταβολική μυοπάθια και παρακολουθείται από νευρολόγο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Περαιτέρω η κα Μιχαήλ διευκρίνισε ότι δεν εξασφαλίστηκε κανένα ποσό και ότι ο κατηγορούμενος έχει προβεί και σε δήλωση στις ασφαλιστικές εταιρείες ότι δεν προτίθεται να ζητήσει την καταβολή οποιουδήποτε ποσού. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου ανέφερε ότι είχε υποστεί ζημιές το όχημά του αλλά δεν δικαιολογείτο η απαίτησή του. Επίσης ότι το συγκεκριμένο αδίκημα διαπράχθηκε πριν από 6 χρόνια. Δεν έχει προηγούμενες καταδίκες και δεν έχει και μεταγενέστερες υποθέσεις που να τον έχουν απασχολήσει. Ο Κατηγορούμενος εξέφρασε τη μεταμέλειά του μεταμελείται και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Η μεταμέλειά του εκφράζεται κατά τον κ. Χειμώνα με την παραδοχή του πριν την ακρόαση. Το άρθρο 298 Π.Κ. (εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις) προβλέπει ότι: «298.

(1)Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο ο,τιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.

(2)Όποιος αποπειράται να διαπράξει το αδίκημα που ορίζεται στο εδάφιο

(1)του παρόντος άρθρου είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Πρόκειται λοιπόν για σοβαρό αδίκημα που η ποινή φυλάκισης είναι συνήθης. Ως αναφέρθηκε στην Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286: «Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης, είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα Δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής.» Λαμβάνω υπόψη ως μετριαστικούς παράγοντες προς τη δεδομένη σοβαρότητα του διαπραχθέντος αδικήματος και την αυτονόητη ανάγκη αποτροπής διάπραξης τέτοιας φύσης αδικημάτων, το σχετικά μικρό μέγεθος του χρηματικού ποσού που αποπειράθηκε ο Κατηγορούμενος να εξασφαλίσει, το χρόνο που έχει μεσολαβήσει από τη διάπραξη του αδικήματος (έλαβε χώρα στις αρχές του 2017 δηλαδή περισσότερο από 5 ½ χρόνια προηγουμένως), την παραδοχή του Κατηγορούμενου έστω και σήμερα -αν και η υπόθεση καταχωρήθηκε το 2017- αλλά σε κάθε περίπτωση πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου και τις ιδιαίτερες προσωπικές του συνθήκες και του επιβάλλω ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Όσον αφορά το κατά πόσο η ποινή φυλάκισης θα ανασταλεί, η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου, ως τροποποιήθηκε με το νόμο 186(Ι)/2003, αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Μεταξύ των παραγόντων, που λαμβάνονται υπόψη, όπως επισημαίνεται στη Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1976)2 J.S.C. 386, είναι η σοβαρότητα των περιστατικών της υπόθεσης και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος, το μητρώο του κατηγορουμένου, ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής, και η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 930, 939 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην παρούσα περίπτωση, κρίνω ορθό, λαμβάνοντας υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, τις ιδιαίτερες προσωπικές του συνθήκες και το χρόνο που έχει διαρρεύσει από τη διάπραξη του αδικήματος, το να αναστείλω την ποινή φυλάκισης, θέλοντας να δώσω στον Κατηγορούμενο μία δεύτερη ευκαιρία (το Δικαστήριο προχωρεί στο να εξηγήσει στον Κατηγορούμενο τις συνέπειες της αναστολής ποινής φυλάκισης) ........... Ξενής Ξενοφώντος, Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο