Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. LIYANAGE, Αρ. Υπόθεσης: 12905/18, 4/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B138 Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: Ξ.Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12905/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον [ ] LIYANAGE Κατηγορουμένου Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ Για Κατηγορούμενο: κ. Κορομίας Ημερομηνία: 4/3/22 ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Kατηγορούμενος κατηγορείται για κοινή επίθεση (242 Κεφ. 154) και συγκεκριμένα ότι στις 29/11/17 επιτέθηκε εναντίον της παραπονούμενης [ ] Νικολάου. Μαρτυρία δόθηκε μόνο από την παραπονούμενη. Έγινε επίσης παραδεκτή η λήψη κάποιων καταθέσεων. Η παραπονούμενη Μ.Κ.
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Τέλος, έχω πάντα κατά νουν ότι «..η μαρτυρία, είτε άμεση, είτε περιστατική, αξιολογείται συνολικά και στη βάση μιας ενιαίας προσέγγισης και όχι κατά τρόπο μικροσκοπικό ή αποσπασματικό που θα έτεινε να εκτρέψει την αξιολόγηση από την ορθή της διάσταση» (Θεόδωρος Κώστας Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 215/2012 6/4/2015). Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τη Μ.Κ.1 , σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά της στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών της, αλλά κυρίως το περιεχόμενο αυτής και τη λογική των ισχυρισμών της. Όσον αφορά το αδίκημα της κοινής επίθεσης, προβλέπεται στο άρθρο 242 του Π.Κ. ότι: « Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.» Στην Ποιν. Έφεση 120/2013 Γενικού Εισαγγελέα ν. Ηροδότου, απόφαση ημερ. 30/3/15 ειπώθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη διάκριση της επίθεσης σε "assault" και "battery" στα πλαίσια του άρθρου 151 του Κεφ. 154: «Η πρόκληση φόβου για τον κίνδυνο άσκησης άμεσης και παράνομης βίας είναι συστατικό στοιχείο της επίθεσης που στο κοινοδίκαιο είναι γνωστή με τον όρο «assault», σε αντιδιαστολή με τον όρο «battery» που κατά το κοινοδίκαιο είναι εκείνη η μορφή επίθεσης που συνίσταται σε πραγματική άσκηση βίας, υπό την έννοια που εξηγούμε κατωτέρω, επί του άλλου." Εξετάζοντας συνολικά κι όχι μικροσκοπικά το μαρτυρικό υλικό, επισημαίνω ότι μόνη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, είναι η παραπονούμενη, της οποίας η μαρτυρία, συναξιολογείται με τα διάφορα έντυπα και ιδιαίτερα τα ιατρικά έντυπα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Παρατηρώ ότι στα ιατρικά έντυπα δεν εντοπίζεται κανένας τραυματισμός στις ιατρικές εξετάσεις που της έγιναν (Τεκμ. 3-4) - ενώ υπήρχε αναφερόμενη κάκωση κεφαλής και της έγιναν κι εξετάσεις στην κοιλιά-. Δεν υπήρξαν ιατρικά ευρήματα σε κάποια από τις δύο διαφορετικές συνεχόμενες σύμφωνα με τα πιστοποιητικά ημέρες κατά τις οποίες εκείνη εξετάστηκε. Δεν μου διαφεύγει ότι, είναι για αυτό το λόγο προφανώς που ο Κατηγορούμενος κατηγορείται και για το αδίκημα της κοινής επίθεσης που δεν προϋποτίθεται η ύπαρξη και απόδειξη κάποιας σωματική βλάβης για στοιχειοθέτησή του. Εντοπίζω όμως και μέσα από τα πιστοποιητικά, ως εξηγώ αμέσως πιο κάτω, αντιφάσεις στα λεγόμενα της παραπονούμενης και προκύπτουν ζητήματα που άπτονται της αξιοπιστίας της. Ισχυρίστηκε ότι εξετάστηκε στις 29/11 κι επειδή ένιωθε «τεράστιο πόνο» για 4 μέρες, μετά ξαναπήγε στο νοσοκομείο. Όμως, στην ιατρική εξέταση Τεκμ. 4, τη δεύτερη δηλαδή εξέτασή της, αναφέρεται η ημερομηνία 30/
- Στο Ιατρικό Έντυπο Τεκμ. 4 αναφέρεται ότι: «. την πρώτη μέρα εξήλθε. Επανήλθε τη δεύτερη. Εκτιμήθηκε από χειρουργό.». Άρα εξετάστηκε στις 30/11 όντως, ως η βεβαίωση. Η ίδια ισχυρίστηκε ότι πήγε στο νοσοκομείο μεταγενέστερα (αφού ένιωθε πόνο για 4 μέρες). Η αντίφαση αυτή δεν εξηγήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Ως η ίδια ισχυρίστηκε, είχε εξηγήσει στον αστυνομικό ότι ήθελε να περάσουν 2‑ 3 μέρες και μετά να υποβάλει το παράπονό της και ο αστυνομικός συμφώνησε και υπέβαλε το παράπονό της στις 4/12/
- Επισημαίνω εδώ κάτι άλλο: Επί της ημερομηνίας εξέτασης, το έντυπο ιατρικής εξέτασης Τεκμήριο 4, ενώ φέρει ημερομηνία 4/12 ως ημερομηνία κατά την οποία παρακαλεί η Αστυνομία επαρχιακό ιατρό Λευκωσίας να εξετάσει την παραπονούμενη, η βεβαίωση του γιατρού η οποία ακολουθεί, αναφέρεται σε εξέταση προγενέστερη της παραπομπής σε εξέταση και συγκεκριμένα αναφέρει ημερομηνία 30/11/
- Μένει μεν ασυμπλήρωτη κάτω στο σημείο η ημερομηνία, αλλά πως είναι δυνατόν να προηγείται η εξέταση (30/11) της παραπομπής σε αυτήν (4/12); Από την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να συναχθεί κάποια λογική απάντηση στα εύλογα ερωτήματα που δημιουργούνται από αυτή την παραδοξότητα. Όπως προανέφερα, η Μ.Κ.1 ανέφερε δίνοντας μαρτυρία ότι είχε τεράστιο πόνο για 4 μέρες. Δημιουργούνται αμφιβολίες ως προς το αληθές αυτής της αναφοράς, εφόσον έτυχε δύο εκτενών εξετάσεων (CT Scan, υπερηχογραφήματα κ.α.) εξ όσων φαίνεται στα Τεκμήρια 3 και 4 και σε αυτά δεν αναφέρεται έστω εντοπισμός οποιασδήποτε κάκωσης ή μώλωπα, είτε στην περιοχή του αυτιού της, είτε της κοιλιάς της όπου ως ανέφερε η ίδια είχε εγχειριστεί. Μάλλον απίθανο να μη διαπιστώνεται κάποιο εύρημα, έστω και μία κάκωση και να γίνεται ισχυρισμός για «τεράστιο πόνο». Εντοπίζω επίσης και το εξής: Ενώ αναφέρει ότι ο κ. Πάρης (αστυνομικός) της τηλεφώνησε ενώ κατευθυνόταν στο νοσοκομείο, σε άλλο σημείο είχε αναφέρει προηγουμένως ότι όταν μίλησε με τον κ. Πάρη, κάποιος κ. Πανίκος την συμβούλευσε να πάει στο νοσοκομείο. Είναι σαφώς αντιφατικό από τη μία να ισχυρίζεται ότι πήγε στο νοσοκομείο αφού την συμβούλευσε η αστυνομία, ενώ από την άλλη να κατευθυνόταν ήδη στο νοσοκομείο όταν επικοινώνησε μαζί της η Αστυνομία; Προκύπτει δε από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, προκύπτει ότι το παράπονό της δεν διατυπώθηκε πρώτο ή κατά τρόπο άμεσο, αλλά -σύμφωνα και με δική της παραδοχή- μετά από ενημέρωσή της για καταγγελία-παράπονο εναντίον της από τον Κατηγορούμενο σε κάποιον κ. Πάρη κι αφού ο τελευταίος επικοινώνησε μαζί της. Δεν μου φαίνεται επίσης λογικό να είχε επιτεθεί και χτυπήσει την παραπονούμενη ο Κατηγορούμενος και να μετέβηκε, ενώ την είχε χτυπήσει, άμεσα σε Αστυνομικό Σταθμό για να την καταγγείλει ότι αυτή δεν τον πληρώνει. Με βάση αυτά δεν έχω πειστεί για το αξιόπιστο της παραπονούμενης και συνεπώς για το αληθές της εκδοχής της ως προς τα γεγονότα. Ελλείψει μαρτυρίας η οποία να αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την εκδοχή της Κατηγορούμενης και τη διάπραξη του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην Κατηγορία
- ............ Ξενής Ξενοφώντος, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο