Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ALHELAL, Αρ. Υπόθεσης: 14340/2017, 14/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B137 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14340/2017 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον [ ] ALHELAL Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 14/2/22 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Θεμιστοκλέους Για Κατηγορούμενο; κ. Μαυρής Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατηγορείται ο Κατηγορούμενος για 3 συνολικά Κατηγορίες. Στην 1η Κατηγορία κατηγορείται για είσοδο σε ξένη περιουσία, με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος και συγκεκριμένα ότι εισήλθε στην οικία της παραπονούμενης, με σκοπό να διαπράξει κοινή επίθεση (Κατηγορία 2) και κακόβουλη ζημιά (Κατηγορία 3: και συγκεκριμένα ότι προκάλεσε ζημιά στο κάγκελο της οικίας της παραπονούμενης). To παράπονο, σύμφωνα με την ενώπιόν μου μαρτυρία, προέκυψε μετά από δική του καταγγελία εναντίον της παραπονούμενης, μετά από επίθεση του σκύλου της στα παιδιά του. Κατά τη διερεύνηση του παραπόνου του, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 7, το οποίο υιοθετήθηκε από τη Μ.Κ.1. παραπονούμενη, υπέβαλε κι εκείνη παράπονο εναντίον του, εξ' ου και προωθήθηκε η παρούσα υπόθεση. Στην εν λόγω ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 6/12/16 αναφέρει τα ακόλουθα: - Ο σκύλος της πετάχτηκε πάνω από το κάγκελο της οικίας της, του οποίου το πάνω μέρος ήταν ανοιχτό. Ακολούθως πήγε προς το μέρος των παιδιών που προηγουμένως τον προκαλούσαν, δηλαδή τον φώναζαν για να παίξουν. Όταν ο σκύλος κατευθύνθηκε προς το μέρος των μωρών, άρχισε να τρέχει μαζί τους και να πηδά πάνω τους. Την ώρα που ο σκύλος πετάχτηκε από το κάγκελο εκείνη βρισκόταν στην αυλή μαζί του και τον κρατούσε και την ίδια ώρα πετάχτηκε έξω στο δρόμο μαζί του. - Πλησίασε εκείνη τα δύο παιδιά και είδε το σκύλο της που έπαιζε μαζί τους και τραβούσε με τα δόντια του τη μικρή κόρη του Κατηγορούμενου, τα ρούχα της. Εκείνη φώναζε και η παραπονούμενη (Μ.Κ.2) της είπε να σταματήσει να φωνάζει γιατί ο σκύλος ήθελε απλά να παίξει μαζί της. Γονάτισε την ίδια ώρα και με το αριστερό της χέρι έπιασε τον σκύλο για να τον πάρει στο σπίτι. - Την ίδια ώρα είδε τον πατέρα της μικρής που πλησίασε το σκύλο της και άρχισε να τον κλωτσά οπότε εκείνη αναγκάστηκε να αφήσει το σκύλο της να φύγει και εκείνος κατευθύνθηκε προς το χωράφι. - Η ίδια πήγε κοντά στη μικρή για να την πιάσει και τότε είδε τον πατέρα της ότι έσπαζε ξύλα μέσα στο δρόμο και κατάλαβε ότι θα έβλαπτε το σκύλο της - Άφησε το παιδάκι κι έτρεξε να πιάσει το σκύλο της. Είδε κάποια γδαρσίματα στη μικρή αλλά όχι στο μικρό. - Όταν μετέβηκε να πάρει το σκύλο της, ο Κατηγορούμενος κρατούσε μία πέτρα τεράστια και στην προσπάθειά του να σκοτώσει το σκύλο έσπρωξε εκείνη. Η ίδια πήρε το σκύλο και μετέβηκε πίσω στην αυλή της όπου έβαλε τον σκύλο μέσα στο σπίτι. Κλείδωσε το σπίτι και βγήκε εκτός οικίας για να πάει στη μητέρα των παιδιών για να δει τι έγινε. Την ίδια ώρα άκουσε το κάγκελό της που άνοιγε και γύρισε πίσω. - Τότε είδε τον Κατηγορούμενο που κρατούσε ένα κομμάτι ξύλο κι αφού εισήλθε εντός της αυλής της προσπάθησε να σπάσει το τζάμι της για να εισέλθει εντός της οικίας για να βρει το σκύλο . Εκείνη του φώναξε να περάσει εκτός της αυλής της κι αφού τον ρώτησε γιατί εισήλθε εκείνος της είπε ότι θα σκότωνε το σκύλο. - Η ίδια του ζήτησε να ηρεμήσει για να δουν τι έγινε με τα παιδιά. Όταν ο Κατηγορούμενος άγγιξε το κάγκελο προκάλεσε ζημιά σε αυτό αξίας €20 στο σύρτη. Περαιτέρω ανέφερε ότι όπως κρατούσε το σκυλί κατά λάθος βρήκε εκείνην ο Κατηγορούμενος όταν προσπάθησε να το κλωτσήσει. Έγιναν προσπάθειες για συμφιλίωση και της ζήτησαν λεφτά για τις Πρώτες Βοήθειες που δόθηκαν στο παιδία αι προσπθούσαν να την πείσουν να θανατώσει το σκυλί. Έχει καταχωρηθεί και αγωγή εναντίον της. O ίδιος πάντως σε ανακριτική του κατάθεση στις 12/2/2019, δεν δέχεται ότι προχώρησε πέραν από το κάγκελο και ισχυρίζεται ότι δεν έκανε οτιδήποτε. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.2 ανέφερε ότι : - Έχει κάνει μαθήματα και είναι εκπαιδευτής σκύλου. Υπήρξε ένα περιστατικό με σκύλο της και σκύλο γειτόνισσας. Δεν θυμάται το άλλο παιδί δίπλα. Ο σκύλος έφαγε κλωτσιά από τον Κατηγορούμενο κάτω από τη μασέλα. Είδε τον Κατηγορούμενο δύο φορές να κλωτσά το σκύλο. - Δεν δέχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε τον γιο του για να τον βάλει στο διαμέρισμα. Επέμενε ότι ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην οικία της και ότι όταν τον είδε η ίδια ξαναμπήκε μέσα. Η ίδια συνόδευσε τον Κατηγορούμενο για να πάει σπίτι του. Αναφέρθηκε ξανά σε προσπάθειες συμφιλίωσης και είπε ότι απολογήθηκε για το περιστατικό και ότι προσπάθησε να τους δώσει και €50 που της ζήτησαν αλλά εκείνοι δεν τα δέχθηκαν. Στην προσπάθειά της να αποφύγει το σκύλο ο Κατηγορούμενος, ο τελευταίος έσπρωξε εκείνην. Έδωσε μαρτυρία και ένας άλλος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Μ.Κ.1 ήταν ο αστυνομικός ανακριτής, ο οποίος ανέφερε ότι μετέβηκε στο μέρος και τα παιδιά είχαν εμφανή τραύματα στο σώμα τους. Αναφέρθηκε στις ανακριτικές του ενέργειες. Δεν χρειαζόταν να επισκεφθεί τις οικίες. Απλώς τους υπέδειξε η παραπονούμενη την οικία της. Δεν εισήλθε σε κάποια οικία. Η εκδοχή του Κατηγορούμενου είναι διαφορετική από της παραπονούμενης. Σε κατάθεσή του (Τεκμ. 3) μεταφρασμένη από τα ελληνικά στα αραβικά, ισχυρίζεται τα ακόλουθα: -Στις 29/9/16 ενώ βρισκόταν στο διαμέρισμά του με τη σύζυγό του, σε κάποια στιγμή άκουσε την κόρη του η οποία βρισκόταν με το γιο του στο δρόμο να φωνάζει δυνατά. Αμέσως βγήκε έξω στο μπαλκόνι και είδε το σκύλο της γειτόνισσάς του (παραπονούμενης Μ.Κ.2.) να δαγκώνει την κόρη του και η γειτόνισσα να προσπαθούσε να πιάσει το σκύλο. Η κόρη του έκλαιγε και ο γιος του βρισκόταν λίγα μέτρα πιο κάτω. - Αμέσως κατέβηκε κάτω στο δρόμο για να βοηθήσει την κόρη του και ο σκύλος ακόμα την δάγκωνε την κόρη του και ο ίδιος για να τον σταματήσει αναγκάστηκε να κλωτσήσει το σκύλο που ήταν πολύ άγριος και δεν σταματούσε να επιτίθεται στο παιδί. Τον κλώτσησε κι αμέσως η κόρη του πήγε στο γιο του που ήταν κοντά και τον οποίο ο σκύλος είχε δαγκώσει μία φορά. Ακολούθως άρπαξε ένα σκύλο για να προσπαθήσει να απομακρύνει το σκύλο χωρίς όμως να τον κτυπήσει. Στη συνέχεια ο σκύλος παραλήφθηκε από την παραπονούμενη. Η σύζυγός του ενημέρωσε την Αστυνομία. Με το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του πελάτη του. Οι αρχές που διέπουν το κατά πόσον στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση και θα κληθεί ένας Κατηγορούμενος σε απολογία έχουν καθοριστεί νομολογιακά (βλ. Azinas and another v. The Police
(1981)2 C.L.R.9 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Συγκεκριμένα, απαλλαγή του Κατηγορούμενου σε αυτό το στάδιο δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος ή (β) η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε βάθος αξιολόγηση της μαρτυρίας και ανάλυσή της, αλλά περιορίζεται σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας. Με δεδομένο ότι στην Πρώτη Κατηγορία ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι εισήλθε παράνομα στην οικία της παραπονουμένης, με σκοπό τη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στις Κατηγορίες 2 και 3, θα ξεκινήσω από τις Κατηγορίες 2 και 3. Στην Κατηγορία 2 όπως αναφέρεται και στην εισαγωγή στις σελ. 1-2 της παρούσας απόφασης, κατηγορείται ο Κατηγορούμενος ότι επιτέθηκε στην παραπονούμενη. Σε σχέση με το αδίκημα της επίθεσης, αναλύοντας τις σχετικές αρχές η συνάδελφος Ε.Δημητρίου - Παναγή στην υπόθεση Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Παπαγεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10766/15, 30/9/2020, ανέφερε : «Επίθεση τώρα είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Η μεγάλη αδιαφορία στην οποία μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναλλακτικά το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης στο αδίκημα, έχει περιγραφεί στη Νομολογία του κοινοδικαίου ότι καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι επιτέθηκε προσωπικά εναντίον της παραπονούμενης ο Κατηγορούμενος και ότι υπήρξε το απαραίτητο νοητικό στοιχείο εκ μέρους του («οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του» βλ. αμέσως πιο πάνω). Το παράπονό της ήταν ότι κλώτσησε το σκύλο της, ότι φώναζε ότι θα σκότωνε το σκύλο και ότι κατά λάθος σε κάποια στιγμή κλώτσησε εκείνην όπως κλωτσούσε το σκύλο ή έσπρωξε εκείνην όπως στρεφόταν εναντίον του σκύλου, αλλά το απέδωσε ξεκάθαρα σε λάθος του,. Δεν τίθεται λοιπόν θέμα επίθεσης εναντίον της ίδιας και θα απαλλαγεί σε αυτό το στάδιο ο Κατηγορούμενος σε σχέση με το συγκεκριμένο αδίκημα στη Δεύτερη Κατηγορία. Όσον αφορά το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς που σχετίζεται με την Κατηγορία 3, θεωρώ ότι με βάση τη μαρτυρία της παραπονούμενης, η οποία δεν αξιολογείται σε αυτό το στάδιο, ότι δηλαδή εισήλθε στην οικία της ο Κατηγορούμενος ψάχνοντας και θέλοντας να βλάψει το σκύλο της και πράττοντάς το, προκάλεσε ζημία στο σύρτη της καγκελόπορτας που για την ίδια κοστολογείται €20, στοιχειοθετείται το αδίκημα για σκοπούς αυτού του σταδίου. Σε σχετική εκτενή ανάλυση επί του συγκεκριμένου αδικήματος, ο συνάδελφος Κατσικίδης Τ., τότε Ε.Δ., στα πλαίσια της υπόιεσης αρ. 25042/2011 Ε.Δ. Λ/σου (Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Velikoluzhskaya Khazov Alla) ημερ. 8/12/2014: « (Α). Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη εδράζεται επί του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 το οποίο έχει ως ακολούθως: «324.1 Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.» Έχοντας λοιπόν κατά νού τα πιο πάνω, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: (α) η πρόκληση ζημιάς, (β) η ζημία να προκληθεί επί περιουσίας, (γ) η ζημία να προκληθεί εσκεμμένα, και (δ) η ζημία να προκληθεί παράνομα. Για το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, ήτοι το υπό (α) ανωτέρω, εκείνο το οποίο χρειάζεται, να αποδειχθεί, είναι η πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς, μικρή ή μεγάλη και ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε αξία της, αφού η αξία δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Επίσης όσον αφορά την έννοια της ζημιάς, αυτή αναλύεται και στο σύγγραμμα "Blackstone's Criminal Practice 2003" στην σελίδα 431, όπου αναφέρονται τα συστατικά στοιχεία παρόμοιου αδικήματος που καθορίζει το άρθρο 1 του Αγγλικού Malicious Damage Act
- Σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, τα Αγγλικά Δικαστήρια έχουν ερμηνεύσει την έννοια της ζημιάς με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται σε ζημιά μόνιμης φύσης. Προς τούτο παραθέτω την σχετική παράγραφο Β 8.1, του εν λόγω συγγράμματος: «'Damage' is left undefined in the Criminal Damage Act
- The courts have construed the term liberally. Criminal damage is not limited to permanent damage, so smearing mud on the walls of a police cell may be criminal damage. See Roe v. Kingerlee [1986] Crim LR 735, where it was also said that: 'What constitutes criminal damage is a matter of fact and degree and it is for the justices, applying their common sense, to decide whether what occurred was damage or not'.» Όσον αφορά το δεύτερο συστατικό στοιχείο, ήτοι το υπό (β) ανωτέρω, είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ότι η ζημιά προξενήθηκε σε περιουσία. Η ιδιοκτησία δε της περιουσίας δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ. υπόθεση Θωμά ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 255 - 259). Σε σχέση με το τρίτο συστατικό στοιχείο, ήτοι το υπό (γ) ανωτέρω, εκείνο που απαιτείται να αποδειχθεί είναι η εσκεμμένη δηλαδή η ηθελημένη πρόκληση της ζημιάς. Από την διατύπωση δε του πιο πάνω άρθρου, προκύπτει ότι για την απόδειξη του αδικήματος δεν απαιτείται η ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intent) για την πρόκληση της συγκεκριμένης ζημίας. Η θέση δε αυτή επιβεβαιώνεται και από την νομολογία. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 168, λέχθηκαν τα εξής στην σελ. 176: «Το έγκλημα της κακόβουλης ζημιάς, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, δεν απαιτεί την ύπαρξη ειδικής πρόθεσης (specific intent). Η απόδειξή του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση ζημιάς.» Επίσης στο σύγγραμμα Russel on Crime, (2ος τόμος), 12η έκδοση, σελ. 1326-27, στο οποίο ο έγκριτος συγγραφέας πραγματεύεται το άρθρο 50
(1)του Αγγλικού Malicious Damage Act 1861 , που επίσης ήταν πανομοιότυπο με το άρθρο 324
(1)του Ποινικού μας Κώδικα, Κεφ.154, παραθέτοντας την ερμηνεία του όρου «εσκεμμένη », αναφέρει ότι με αυτόν εννοείται η εκούσια και εκ προθέσεως (deliberately and intentionally) πρόκληση ζημιάς. (Βλ. επίσης R. v. Senior [1899] 1 Q.B. 283 και Stroud's Judicial Dictionary, (5ος τόμος), 4η έκδοση σελ.3022 και 3023). Η λέξη εκούσια, προϋποθέτει ότι ο κατηγορούμενος ενεργεί με επίγνωση του τι διαπράττει, δηλαδή πρέπει να έχει την πρόθεση να διαπράξει το συγκεκριμένο αδίκημα για το οποίο κατηγορείται (βλ. R. v. Piche [1967] 10 Crim. LQ 107 και Hull v. Jordan [1947] 1 All ER
- Ακόμη, το εκούσιο της πράξης στοιχειοθετείται και στην περίπτωση που αυτή γίνεται με αδιαφορία ως προς τις συνέπειες της (recklessly) και η ζημιά είναι η φυσική της συνέπεια (βλ. R. v. Welch 1 Q.B. 23 και Stroud's (ανωτέρω) σελ. 2877). Τέλος για το τέταρτο συστατικό στοιχείο, ήτοι το υπό (δ) ανωτέρω, χρειάζεται να αποδειχθεί ότι η πρόκληση της ζημιάς ήταν παράνομη, δηλαδή δεν ήταν νόμιμη, δεν είχε νόμιμη αιτία (βλ. Μιχαήλ ν. Αστυνομίας (ανωτέρω).» Επανερχόμενος στην Κατηγορία 1, δεν έχει τεθεί η αναγκαία μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τις Λεπτομέρειές της ως αναφέρονται στο Κατηγορητήριο σε σχέση με την Κατηγορία 2 που δεν στοιχειοθετείται, αλλά και ούτε με την Κατηγορία
- Εξηγώ. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες ο σκοπός της εισόδου του Κατηγορουμένου στην οικία της παραπονούμενης ήταν να διαπράξει το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς στην περιουσία της. Και να υποτίθεντο αληθινά όμως τα όσα εκείνη ισχυρίστηκε σε σχέση με την είσοδο του Κατηγορούμενου στην αυλή της δεν προκύπτει ότι ο σκοπός για τον οποίον εισήλθε στην κατοικία της ήταν να σπάσει το σύρτη της καγκελόπορτας. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της, αν έσπασε το σύρτη της καγκελόπορτας ο Κατηγορούμενος ήταν για να εισέλθει ή στα πλαίσια της εισόδου του στην κατοικία, άρα θα ήταν η κακόβουλη ζημιά που έγινε με σκοπό την είσοδο στην περιουσία και όχι το αντίθετο. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος θα απαλλαγεί από τις Κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει και αθωώνεται σε αυτές, ενώ καλείται σε απολογία και προβολή της υπεράσπισής της στην Κατηγορία 3 (του εξηγούνται τα δικαιώματά του με βάση το άρθρο 74 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155). .......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο