Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. M. R. M. κ.α., Υπόθεση αρ.: 20989/21, 1/8/2022

(5)και 20 του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ.105 (6η κατηγορία) και απαγορευμένου μετανάστη, κατά παράβαση των άρθρων 6

(1)(κ)(1Α)

(2), 8, 12

(5), 18ΠΣΤ, 19

(2)και 20 του του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ.105 (7η κατηγορία). Ό,τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι στις 7.4.2021, ενώ ήταν αλλοδαπός, δηλαδή υπήκοος του Μπαγκλαντές, εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Αεροδρομίου Τύμβου (6η κατηγορία) και ότι στις 14.12.2021, στη Δένεια της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης, δηλαδή ενώ εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω μη εγκεκριμένου λιμανιού, βρέθηκε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας (7η κατηγορία). Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση και τα οποία είναι αποδεχτά από την Υπεράσπιση έχουν συνοψιστεί εις το ότι στις 14.12.2021 και περί ώρα 19:00, σε οδό που γειτνιάζει με τη γραμμή καταπαύσεως του πυρός στη Δένεια, ενώ ο ΜΚ1 βρισκόταν στην οικία του, αντιλήφθηκε αυτοκίνητο ενοικιάσεως να κινείται ύποπτα στην περιοχή. Λίγα λεπτά αργότερα, ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε το ίδιο όχημα να κατευθύνεται περίπου 300 μέτρα με κατεύθυνση την πράσινη γραμμή. Ακολούθως, περί ώρα 20:40, είδε το όχημα να επιστρέφει στο σημείο όπου κατευθυνόταν αρχικά. Αφού ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε τις κινήσεις του πιο πάνω οχήματος, τις οποίες θεώρησε ύποπτες, ανέκοψε το εν λόγω όχημα. Εν όψει της εξέλιξης αυτής, στο σημείο κλήθηκαν μέλη του Αστυνομικού Σταθμού Κοκκινοτριμιθιάς με επικεφαλής τον ΜΚ

1. Ακολούθησε έρευνα στο εν λόγω όχημα, στο πορτ μπαγκάζ του οποίου εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος. Από περαιτέρω εξετάσεις που διενεργήθηκαν μέσω της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας την 7.4.2021, μέσω του παράνομου αεροδρομίου της Τύμβου και έκτοτε παραμένει εδώ παράνομα. Μετά από έρευνα της ΜΚ2, η οποία είναι λειτουργός υποστήριξης για θέματα μετανάστευσης του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε σχετική πληροφορία για τον κατηγορούμενο στο ηλεκτρονικό σύστημα της Υπηρεσίας και αυτός είναι άγνωστο πρόσωπο. Στις 15.12.2021 εκδόθηκε εναντίον του ένταλμα σύλληψης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Την 15.12.2021 και μεταξύ των ωρών 01:40-02:09, ο ΜΚ7 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο στην αγγλική γλώσσα, αυτός απάντησε «ΟΚ SIR». Την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας το οποίο διέταξε την κράτηση του για περίοδο 8 ημερών. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 17:00-19:25, ο ΜΚ7 με τη βοήθεια διερμηνέα, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι πλήρωσε το χρηματικό ποσό των 300 ευρώ σε αλλοδαπό στα κατεχόμενα με σκοπό να τον βοηθήσει να εισέλθει στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση σε σχέση με την παρούσα υπόθεση από τις 22.12.
2. Ως αναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 31.1.2022, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε η συνήγορος του. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αυτός είναι ηλικίας 26 ετών και κατάγεται από το Μπαγκλαντές. Είναι άγαμος και έχει δύο αδελφές μία εκ των οποίων είναι έγγαμη. Οι γονείς του, όπως ο ίδιος αναφέρει, δεν εργάζονται και συντηρούνται κυρίως από τον ίδιο. Φοίτησε για 10 χρόνια σε σχολείο στη χώρα του και στη συνέχεια εργάστηκε σε φάρμα που διατηρούσε ο πατέρας του. Αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, ήρθε στα κατεχόμενα όπου εργάστηκε για περίπου 10 μήνες σε εργοστάσιο στηρίζοντας οικονομικά και τους γονείς του. Μόλις προσπάθησε να εισέλθει στις ελεύθερες περιοχές, συνελήφθη και όπως αναφέρει, έχει αιτηθεί πολιτικό άσυλο. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, η κα Σοφοκλέους αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, έδωσε έμφαση στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, ο οποίος, σύμφωνα με την εισήγησή της, αφίχθηκε αρχικά στις κατεχόμενες περιοχές και ακολούθως, επιχείρησε να εισέλθει παράνομα στις ελεύθερες περιοχές με μοναδικό σκοπό την εξεύρεση καλύτερης εργασίας. Σύμφωνα με τη συνήγορο, η πράξη του κατηγορούμενου ήταν επιπόλαιη χωρίς, ωστόσο, να συνιστά προσπάθεια να ξεγελάσει τις αρχές. Περαιτέρω, με αναφορά και σε νομολογία, εισηγήθηκε, ως ελαφρυντικά, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, τη μεταμέλεια, την απολογία και το λευκό του ποινικό μητρώο. Επιπλέον, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ως ελαφρυντικό στοιχείο το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε πλήρως με τις αστυνομικές αρχές, δίδοντας κατάθεση στην οποία ανέφερε το άτομο με το οποίο συνεργάστηκε στα κατεχόμενα και τον τρόπο με τον οποίο εισήλθε στη Δημοκρατία. Τέλος, η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την εξωδικαστηριακή του τιμωρία αφού αναπόφευκτα αυτός θα απελαθεί από τη Δημοκρατία. Εισηγήθηκε, καταληκτικά, όπως η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης, που ενδεχομένως να επιβληθεί σε αυτόν, ανασταλεί. Όπως, κατ' επανάληψη έχει λεχθεί, η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από την προβλεπόμενη γι' αυτό ποινή (βλ. Λεμονάρης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 212/2017, απόφαση ημερ. 17.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:B150, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γενεθλίου, Ποιν. Εφ. 5/2016, απόφαση ημερ. 1.3.2016, Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 727 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. David William Evans

(2005)2 Α.Α.Δ. 639). Αναφορικά με το αδίκημα της εισόδου στη Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμάνι προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 1 χρόνο ή χρηματική ποινή €1.708 ή και οι δύο ποινές. Η προβλεπόμενη ποινή σε σχέση με το αδίκημα της απαγορευμένης μετανάστευσης αυξήθηκε με το Ν.46(Ι)/2021 ώστε η ποινή φυλάκισης να είναι μέχρι τα 10 χρόνια αντί τα 3 και η χρηματική ποινή μέχρι τις €50.000 αντί €8.543. Κατά τα λοιπά, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά σε σχέση με τους λόγους που καθιστούν σοβαρά τέτοια αδικήματα. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες, οι οποίες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου. (βλ. Khlef κ.ά ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 203). Στην υπόθεση Tabrizi ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 421 λέχθηκε ότι: «Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στη σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμα ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και τους Κανονισμούς της χώρας αυτής. Όπου ένα αδίκημα είναι από τη φύση του σοβαρό ή όπου διαπράττεται με μεγάλη συχνότητα δικαιολογείται η αντιμετώπιση του με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα έτσι που πέραν από την τιμωρία του κατηγορουμένου να εξυπηρετείται και ο στόχος της αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από άλλα πρόσωπα.» Όπως υποδεικνύεται και στο πιο πάνω απόσπασμα, η συχνότητα που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων και η συνεχόμενα αυξητική τάση στη διάπραξη τους, ως μπορεί να διαπιστωθεί από τον όγκο των υποθέσεων αυτής της φύσης που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων, καθιστούν απαραίτητη και επιβαλλόμενη την επιβολή αυστηρών ποινών προς αποτροπή. Στην υπόθεση Al Najjar v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 828 τονίσθηκαν τα εξής σε σχέση με τη φύση και σοβαρότητα του αδικήματος της παράνομης εισόδου στην Κύπρο από απαγορευμένο μετανάστη: «Ως προς τη σοβαρότητα του αδικήματος αλλά και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών για τέτοιου είδους αδικήματα δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία. Η έξαρση η οποία υπάρχει οπωσδήποτε δικαιολογεί τέτοια αντιμετώπιση αλλά και η ίδια η φύση των αδικημάτων τα οποία ουσιαστικά καταργούν την έννομη τάξη σε σχέση με τη διαρκή διάθεση της Δημοκρατίας να ελέγχει τους εισερχόμενους σε αυτή, είναι παράγοντες που κυριαρχούν στο μυαλό μας.» Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Στην πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση Al Najjar, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 15 μηνών για το αδίκημα της εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν απαγορευμένος μετανάστης. Σημειωτέο δε, ότι η εν λόγω υπόθεση αφορούσε περίοδο κατά την οποία ίσχυε η προβλεπόμενη ποινή των 3 ετών φυλάκισης αντί των 10 ετών με βάση το Ν.46(Ι)/2021. Αναφορά αξίζει να γίνει και στην πρόσφατη υπόθεση Lapachi v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 235/2020, ημερ. 25.11.2021 όπου επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 24 μηνών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που παραδέχτηκε το αδίκημα της εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης και χαμηλότερη ποινή για το αδίκημα της εισόδου από μη εγκεκριμένο λιμάνι. Συνυπολογίστηκε προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου για παρόμοια αδικήματα. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων η οποία προβάλλει από τη φύση τους και τη νομολογία, καθώς και την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών ποινών, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού

(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Εξετάζοντας τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων παρατηρούμε ότι ο κατηγορούμενος προσπάθησε να εισέλθει στις ελεύθερες περιοχές έχοντας συνεννοηθεί με τρίτο πρόσωπο ως προς τούτο, στο οποίο κατέβαλε χρηματικό ποσό ως αμοιβή. Η ενέργεια του αυτή ήταν συνεπώς προσχεδιασμένη και ενδεικτική της αδιαφορίας του προς τους Νόμους της Δημοκρατίας. Οι δε λόγοι που προβλήθηκαν για τις πράξεις του δεν μπορούν να τις δικαιολογήσουν με οποιοδήποτε τρόπο. Ελαφρυντικό στοιχείο στην παρούσα υπόθεση, αποτελεί η παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο. Είναι νομολογημένο ότι η σημασία της παραδοχής και της μεταμέλειας αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα, όταν, όμως, η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη (βλ. Inloo ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 441). Στην παρούσα περίπτωση, παρά το γεγονός ότι, ως εμφαίνεται, η διαπίστωση των αδικημάτων ουσιαστικά έγινε με την ανακοπή και έρευνα του οχήματος, στο πορτ μπαγκάζ του οποίου ήταν κρυμμένος ο κατηγορούμενος, θα προσμετρήσουμε προς όφελος του την παραδοχή του, μη παραγνωρίζοντας το ευπρόσδεκτο, σε κάθε περίπτωση, μιας παραδοχής. Ως εξηγήθηκε, άλλωστε, στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί στο να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να συμφωνήσουμε με τη θέση της Υπεράσπισης περί πλήρους συνεργασίας του κατηγορούμενου με τις αστυνομικές αρχές. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τα γεγονότα. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι πληροφορίες που έδωσε στην Αστυνομία παρέμειναν στη σφαίρα της αοριστίας αφού αφορούσαν αδιευκρίνιστο πρόσωπο στις κατεχόμενες περιοχές. Λαμβάνουμε, τέλος, υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ως έχουν τεθεί από τη συνήγορο του και ως προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Δεν μας διαφεύγει δε το σχετικά νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου και το λευκό του ποινικό μητρώο τα οποία, επίσης, συνεκτιμούμε. Στη βάση, συνεπώς, όλων των ως άνω, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Λαμβάνοντας, συνακόλουθα, υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αναγκαιότητα ικανοποίησης του στοιχείου της αποτροπής, ως αναλύεται πιο πάνω, τις περιστάσεις τέλεσης των αδικημάτων, τα ελαφρυντικά στοιχεία και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: - Στην 6η κατηγορία ουδεμία ποινή επιβάλλεται αφού τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της έβδομης κατηγορίας. - Στην 7η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 1 έτους. Με δεδομένη την επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο, θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε την εισήγηση της συνηγόρου Υπεράσπισης για αναστολή εκτέλεσης της ποινής. Όπως είναι νομολογημένο (βλ. ενδεικτικά Καούσλιεβ ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 237/2018, ημερομηνίας 11.12.2018, Σώζου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 12/2016, ημερομηνίας 29.3.2016 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583), η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής έχει διευρυνθεί, δυνάμει του Ν.186(Ι)/2003, ώστε να μπορεί να αποφασίζεται, εφόσον δικαιολογείται στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου. Με βασικό, πάντοτε, το ερώτημα κατά πόσον, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων, θα μπορούσε ή θα έπρεπε οι παράγοντες αυτοί να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος δικαιολογεί την απόδοση στον κατηγορούμενο δεύτερης ευκαιρίας. Καθοδηγούμενοι από τις αρχές της νομολογίας, και χωρίς διόλου να παραγνωρίζουμε το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, την παραδοχή του και το λευκό του ποινικό μητρώο, κρίνουμε ότι δεν έχει τεθεί, ούτε υφίσταται ενώπιον μας οτιδήποτε που να δικαιολογεί άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Συνεπώς, η ποινή να εκτελεστεί άμεσα και να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου από 22.12.2021. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο