Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. P. K. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15318/2020, 21/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B158 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15318/2020 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας -και-
- P. K.
- E. K. Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 21/9/2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Ε. Θεοδότου Για Κατηγορούμενη: Ο κ. A. Aλεξάνδρου Κατηγορούμενες παρούσες Α Π Ο Φ Α Σ Η Η 1η κατηγορούμενη είναι η θυγατέρα της 2ης Κατηγορούμενης. Η μεν 1η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι την 02.05.2020 παράνομα επιτέθηκε στην ανήλικη θυγατέρα της (1η κατηγορία), ότι εξύβρισε την τότε πεθερά της, Ε. Δ. (2η κατηγορία) και ότι απείλησε τον τότε πεθερό της, Δ. Κ. (3η κατηγορία). Η δε 2η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι εξύβρισε την Ε. Δ. (4η κατηγορία). Αμφότερες δήλωσαν την μη παραδοχή τους, οπόταν διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των μερών ότι η 1η κατηγορούμενη νυμφεύθηκε τον Κ. Κ. (1ο παραπονούμενο) (Μ.Κ 1) κατά το έτος
- Από τον γάμο τους απέκτησαν μία θυγατέρα, ηλικίας, κατά τον ουσιώδη χρόνο, 5 ετών («η ανήλικη»). Κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόντουσαν σε διάσταση. Και οι δύο διέμεναν αρχικά σε διαμέρισμα πολυκατοικίας που ανήκει στον Μ.Κ
- Στο ισόγειο της εν λόγω πολυκατοικίας ο Δ. Κ. (3ος παραπονούμενος) (Μ.Κ 4) διατηρεί συνεργείο επισκευής μοτοσικλετών, στο οποίο εργάζεται τόσο ο ίδιος όσο και ο Μ.Κ
- Μετά τη διάσταση των πιο πάνω προσώπων, η 1η κατηγορούμενη παρέμεινε στη συζυγική οικία, μαζί με την ανήλικη θυγατέρα της, ενώ ο Μ.Κ 1 αποχώρησε από αυτήν. Στις 2.5.2020 η 1η κατηγορούμενη διαπίστωσε ότι υπήρχε διακοπή νερού στο διαμέρισμα της. Προς το σκοπό αυτό μετέβη, μαζί με την ανήλικη, κάτω στο συνεργείο του Μ.Κ
- Είναι τα γεγονότα που επακολούθησαν κατά την επίσκεψη της 1ης κατηγορούμενης στο εν λόγω συνεργείο που το Δικαστήριο καλείτε να εξακριβώσει. Είναι η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι η 1η κατηγορούμενη, ενώ όλοι οι παραπονούμενοι βρισκόντουσαν εντός του συνεργείου, φώναξε στον Μ.Κ 1 να προσέλθει έξω. Μόλις αυτός την πλησίασε του πέταξε την ανήλικη προς το μέρος του και στη συνέχεια αποχώρησε. Μετά από διάστημα κάποιων ωρών η 1η κατηγορούμενη επανήλθε στο συνεργείο, συνοδευόμενη από την 2η κατηγορούμενη, ζητώντας να της δώσουν πίσω την ανήλικη. Εκεί έβρισε την Ε. Δ. (Μ.Κ 3) (2η παραπονούμενη) ενώ απείλησε και τον Μ.Κ
- Την ίδια στιγμή η 2η κατηγορούμενη ύβρισε και αυτή με τη σειρά της την Μ.Κ
- Από την άλλη είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι ουδέποτε η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη θυγατέρα της στον Μ.Κ 1, ούτε ύβρισαν, αλλά και ούτε απείλησαν τους παραπονούμενους. Είναι η περαιτέρω θέση τους ότι η εναντίον τους επίδικη καταγγελία έγινε, από μέρους των παραπονουμένων, λόγω των προηγούμενων καταγγελιών που προέβη η 1η κατηγορούμενη εναντίον του Μ.Κ 3 σε σχέση αφενός με το γεγονός ότι ο τελευταίος παράνομα της απέκοψε την παροχή νερού στο διαμέρισμα της και αφετέρου ότι της επιτέθηκε. Λαμβανομένων των πιο πάνω θέσεων αποτελεί κοινό τόπο, ως προκύπτει μέσα από την κατάθεση (Τεκμήριο 1) του Αστυφύλακα [ ] (Μ.Κ 1), ότι η 1η κατηγορούμενη υπέβαλε παράπονο εναντίον του 3ου παραπονούμενου στις 2.5.
- Στα πλαίσια διερεύνησης του παραπόνου της και κατά τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον Μ.Κ 3, αυτός υπέβαλε γραπτό παράπονο εναντίον των κατηγορουμένων, σε σχέση με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Στη βάση αυτού του παραπόνου, ο Μ.Κ 1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τις κατηγορούμενες (Τεκμήρια 2 και 4, αντιστοίχως) και στην συνέχεια τις κατηγόρησε και γραπτώς (Τεκμήρια 3 και 5, αντιστοίχως). Και οι δύο κατηγορούμενες αρνήθηκαν οποιανδήποτε ενοχή προβάλλοντας την θέση ότι οι παραπονούμενοι ψεύδονται. Τα πιο πάνω αποτελούν ταυτόχρονα και μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, μαρτυρία έδωσαν, ως έχω προαναφέρει, ο Μ.Κ 1, ο Μ.Κ 2, η Μ.Κ 3 και ο Μ.Κ
- Αφού οι κατηγορούμενες κλήθηκαν σε απολογία, αυτές αμφότερες έδωσαν μαρτυρία ενόρκως, κλητεύοντας και δύο μάρτυρες υπεράσπισης, την Σ. Κ. (Μ.Υ 3) και την Ρ. Δ. (Μ.Υ 4). ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ 1 έχουν παρατεθεί ανωτέρω, εφόσον αποτελούν κοινό τόπο, και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Ο Μ.Κ 2 υιοθέτησε, για σκοπούς της κυρίως εξέτασής του, την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 6). Ήταν σε γενικές γραμμές η θέση του ότι η 1η κατηγορούμενη, κατά τον ουσιώδη χρόνο, προσήλθε στην πίσω πόρτα του συνεργείου και του φώναξε όπως μεταβεί κοντά της. Όταν βρισκόταν σε απόσταση περίπου 1 μέτρο από αυτήν, η 1η κατηγορούμενη έριξε την ανήλικη, από το σημείο που βρισκόταν, λέγοντάς του αυτολεξεί «πάρτ'την να την μεγαλώσεις όπως θες, εγώ φεύγω». Ο ίδιος άρπαξε την ανήλικη, αφού αυτή φοβήθηκε. Μετά από λίγες ώρες προσήλθε και πάλι η 1η κατηγορούμενη στο συνεργείο, ζητώντας του να της παραδώσει την ανήλικη. Ο Μ.Κ 4 την προειδοποίησε να μην εισέλθει στο συνεργείο, γιατί θα καλέσει Αστυνομία. Η 1η κατηγορούμενη τον απείλησε ότι θα βάλει κάποιον να του κάψει το μαγαζί, ενώ ύβρισε στη συνέχεια την Μ.Κ 3 με τη φράση «σκάσε μωρή πουτάνα με τα ζαρωμένα χείλη ». Προφορικά ισχυρίστηκε ότι η 1η κατηγορούμενη έπιασε την ανήλικη από τις μασχάλες και του την έσυρε. Αντεξεταζόμενος, αρχικά ισχυρίστηκε ότι η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη από το σκαλί που υπήρχε. Στη συνέχεια ανέφερε ότι η 1η κατηγορούμενη έσυρε από το σκαλί την ανήλικη και το μωρό προσγειώθηκε στο έδαφος με τα πόδια του. Την έπιασε στην αγκαλιά του λόγω του ότι αυτή φοβήθηκε. Αρνήθηκε ότι η επίδικη καταγγελία εναντίον των κατηγορουμένων έγινε εκδικητικά. Η Μ.Κ 3 υιοθέτησε, για σκοπούς της κυρίως εξέτασής της, τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 7). Ήταν σε γενικές γραμμές η θέση της ότι αφού ο Μ.Κ 1 κατευθύνθηκε προς το μέρος της 1ης κατηγορούμενης, η τελευταία του πέταξε την ανήλικη από το σημείο όπου βρισκόταν. Η 1η κατηγορούμενη βρισκόταν σε σκαλοπάτι που όταν κανείς το κατεβεί εισέρχεται εντός του συνεργείου. Στη συνέχεια επικοινώνησε με τον δικηγόρο της, ο οποίος την συμβούλευσε να καταγγείλει άμεσα το συμβάν στην Αστυνομία. Μετά από κάποιες ώρες, η 1η κατηγορούμενη προσήλθε και πάλι στο συνεργείο ζητώντας από τον Μ.Κ 1 να του παραδώσει την ανήλικη. Ο Μ.Κ 4, αφού της απαγόρευσε να εισέλθει εντός του συνεργείου, η 1η κατηγορούμενη τον απείλησε. Όταν η ίδια την πλησίασε και την παρακάλεσε να μην εισέλθει στο συνεργείο, η 1η κατηγορούμενη την ύβρισε. Το ίδιο έπραξε ακολούθως και η 2η κατηγορούμενη. Προφορικά ισχυρίστηκε ότι η 1η κατηγορούμενη κρατούσε την ανήλικη και την πέταξε από ύψος. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι αντί η 1η κατηγορούμενη να περιμένει μέχρι ο Μ.Κ 1 να την πλησιάσει και να πάρει την ανήλικη, εντούτοις η ίδια την άφησε και την πέταξε σε απόσταση δύο μέτρων. Ο Μ.Κ 1 την έπιασε στον αέρα ώστε η ανήλικη να μην πέσει κάτω και να τραυματισθεί. Λόγω του φόβου της η ανήλικη κατευθείαν τον αγκάλιασε. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει με ποιο τρόπο την ύβρισε η 2η κατηγορούμενη, ισχυριζόμενη ότι είναι η 1η κατηγορούμενη που την ύβρισε. Ήταν η θέση της ότι ουδέποτε ο Μ.Κ 4 προέβη σε αποκοπή της παροχής του νερού προς το διαμέρισμα της 1ης κατηγορουμένης και το γεγονός αυτό το διαπίστωσε και η ίδια η Υδατοπρομήθεια όταν προσήλθε στην πολυκατοικία και αντικατάστησε τον μετρητή λόγω διαρροής νερού. Ήταν η θέση της επίσης ότι η 1η κατηγορούμενη υπέβαλε εναντίον τους καταγγελία, μετά που οι ίδιοι προέβηκαν σε καταγγελία εναντίον της σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Η δική τους καταγγελία έγινε την ίδια ημέρα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα εφόσον ο Μ.Κ 1 μετέβη αμέσως μετά το περιστατικό στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η εναντίον των κατηγορουμένων καταγγελία από μέρους τους έγινε για εκδικητικούς λόγους. Ο Μ.Κ 4 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως κατάθεσής του, την ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 8). Ήταν σε γενικές γραμμές η θέση του ότι κατά τον επίδικο χρόνο, η 1η κατηγορούμενη ύβρισε 3 φορές την Μ.Κ 3 και ότι παρών στο όλο επεισόδιο ήταν και κάποιος ασφαλιστής, τον οποίο και κατονόμασε. Η Μ.Κ 2 επίσης εξυβρίσθηκε και από την 2η κατηγορούμενη. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι, προηγουμένως, η 1η κατηγορούμενη έριξε το παιδί της από απόσταση ενάμιση μέτρου στον Μ.Κ 1 εγκαταλείποντάς το. Ανάφερε προφορικά ότι μόλις ο Μ.Κ 1 πλησίασε την 1η κατηγορούμενη σε απόσταση 2 μέτρων, η τελευταία του πέταξε την ανήλικη. Αμέσως μετά μετέβησαν στην Αστυνομία και κατήγγειλαν το εν λόγω γεγονός. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε τη θέση του ότι η Μ.Κ 2 εξυβρίσθηκε από τις κατηγορουμένες. Ανάφερε, επίσης, τη θέση ότι η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη στον αέρα όπου ο Μ.Κ 1 πρόλαβε και την άρπαξε πριν πέσει στο έδαφος και κτυπήσει. Ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσον η 1η κατηγορούμενη τον κατήγγειλε προηγουμένως στην Αστυνομία και αρνήθηκε ότι οι εναντίον των κατηγορουμένων καταγγελίες έγιναν για εκδικητικούς σκοπούς. Η 1η κατηγορούμενη υιοθέτησε, για σκοπούς της κυρίως εξέτασής της, τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 9). Ήταν η θέση της ότι, κατά τον επίδικο χρόνο, ο Μ.Κ 4 επενέβη παράνομα στο ρολόι της υδατοπρομήθειας που προμηθεύει νερό στο διαμέρισμά της και απέκοψε την παροχή. Κατέβηκε κάτω στο συνεργείο να ζητήσει τον λόγο που της έγινε η αποκοπή όπου ο Μ.Κ 4 της ανέφερε ότι επειδή το νερό είναι δικό του ό,τι θέλει κάνει. Τότε ζήτησε από τον Μ.Κ 1 να κρατήσει την ανήλικη με σκοπό να μεταβεί στην Αστυνομία για να υποβάλει παράπονο. Όταν επέστρεψε οι παραπονούμενοι αρνήθηκαν να της επιστρέψουν την ανήλικη και ύβριζαν τόσο την ίδια όσο και τη μητέρα της. Προφορικά διευκρίνισε ότι την ανήλικη την παρέδωσε στην αγκαλιά του 1ου παραπονούμενου. Αντεξεταζόμενη, αρνήθηκε ότι ήταν επιθετική και έβρισε με οποιοδήποτε τρόπο την Μ.Κ 3, επαναλαμβάνοντας τη θέση της ότι είναι αντίθετα που οι παραπονούμενοι τους ύβρισαν. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι λόγω της διακοπής νερού στο διαμέρισμα της η ίδια είχε νεύρα και για τον λόγο αυτό πέταξε την ανήλικη στον αέρα προς τον Μ.Κ
- Η 2η κατηγορούμενη υιοθέτησε, για σκοπούς της κυρίως εξέτασής της, τη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 10). Ήταν σε γενικές γραμμές η θέση της ότι συναντήθηκε αρχικά με την 1η κατηγορούμενη στον Αστυνομικό Σταθμό, με σκοπό η τελευταία να υποβάλει καταγγελία για την καταστροφή του μετρητή της Υδατοπρομήθειας, ο οποίος παροχέτευε νερό στο διαμέρισμα της. Στη συνέχεια μετέβηκαν στο συνεργείο, όπου οι παραπονούμενοι αρνήθηκαν να δώσουν την ανήλικη στην 1η κατηγορούμενη. Εκεί τις έβρισαν και τις απειλούσαν. Αντεξεταζόμενη, αρνήθηκε ότι έβρισε με οποιονδήποτε τρόπο την Μ.Κ 3, προσθέτοντας ότι το μόνο που έπραξε ήταν να παρακαλέσει τους παραπονουμένους να παραδώσουν την ανήλικη στην 1η κατηγορούμενη. Η Μ.Υ 3, αδελφή της 1ης κατηγορούμενης και θυγατέρα της 2ης κατηγορούμενης ανέφερε στην κυρίως εξέτασή της ότι ενημερώθηκε από την 1η κατηγορούμενη, κατά τον επίδικο χρόνο, ότι έγινε διακοπή νερού στο διαμέρισμά της και πως την κάλεσε η 1η κατηγορούμενη να προσέλθει στο διαμέρισμα της ώστε να προσέχει την ανήλικη. Αντεξεταζόμενη, αρνήθηκε ότι δεν ανάφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι μοναδικός σκοπός της ήταν να βοηθήσει την εκδοχή των κατηγορουμένων. Η Μ.Υ 4, φίλη της 1ης κατηγορούμενης και λειτουργός κατά τον ουσιώδη χρόνο στο Τμήμα Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας, ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή της ότι η 1η κατηγορούμενη της απέστειλε δύο φωτογραφίες (Τεκμήριο 11) σε σχέση με τον χαλασμένο μετρητή της Υδατοπρομήθειας της. Στη συνέχεια, αφού εξέτασαν τις φωτογραφίες από το Τμήμα, μετέβη λειτουργός της Υδατοπρομήθειας στην εν λόγω πολυκατοικία όπου και διαπίστωσε ότι κάποιος παράνομα της απέκοψε την παροχή νερού εφόσον το ρολόι της Υδατοπρομήθειας ήταν καταστραμμένο λόγω του ότι αφαιρέθηκε η ένωση. Ήταν η θέση της ότι η διακοπή νερού προς το διαμέρισμα της 1ης κατηγορουμένης δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε διαρροή. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι δεν μετέβη η ίδια προσωπικά στην εν λόγω πολυκατοικία αλλά συνάδελφός της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η αξιολόγησή των μαρτύρων θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ, Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ, νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαμπάς v A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1Α.Α.Δ. 820, C & Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ.
- Για παράδειγμα, ως συνάγεται, μέσα από τις πιο πάνω αποφάσεις, σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν, μεταξύ άλλων, τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο, η πηγή των γνώσεων του στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα όσα κατάθεσε. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, το Δικαστήριο προχωρεί να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του Μ.Κ
- Ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε τις ενέργειες που ο ίδιος προέβη στα πλαίσια των Αστυνομικών του καθηκόντων. Η μαρτυρία του αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των μερών και δεν έχει αμφισβητηθεί. Η όλη εκδοχή της κατηγορούσας αρχής ως προς την διάπραξη από μέρους των κατηγορουμένων των επίδικων αδικημάτων στηρίζεται στην μαρτυρία των Μ.Κ 2, Μ.Κ 3 και Μ.Κ
- Σημειώνω εξ αρχής ότι αυτή παρουσιάζει κενά, αδυναμίες αλλά και ουσιαστικές αντιφάσεις. Σε σχέση με το ίδιο επίδικο επεισόδιο οφείλω να αναφέρω ότι έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τρεις διαφορετικές εκδοχές, εκ των οποίων η κάθε μία δεν γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που εξηγώ ευθύς αμέσως. Ο Μ.Κ 2 ως προς το ζητούμενο, δηλαδή κατά πόσο και με ποιο τρόπο η 1η κατηγορούμενη επιτέθηκε στην ανήλικη θυγατέρα τους, ρίχνοντας του την ανήλικη δεν ήταν σταθερός στις θέσεις του. Αντίθετα έδωσε συγκρουόμενες εκδοχές. Πέραν τούτου προέβη και σε διάφορες αντιφάσεις με αποτέλεσμα η όλη μαρτυρία και εκδοχή του να κλονισθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία του. Ήταν έντονη και φανερή καταρχάς η αντιπάθεια του Μ.Κ 2 προς το πρόσωπο της 1ης κατηγορούμενης, παρά το γεγονός ότι τους συνδέει μεταξύ τους ακόμη η ανήλικη, ισχυριζόμενος χωρίς κανένα δισταγμό ότι η 1η κατηγορούμενη δεν είναι καλή μητέρα. Το γεγονός αυτό βεβαίως έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με το γεγονός, ως παραδέχθηκε ενόρκως, ότι ο ίδιος αποδέχθηκε η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης, να ανατεθεί με δική του συγκατάθεση, στη βάση Διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου στην 1η κατηγορούμενη. Επιπρόσθετα, ενώ αρχικά ισχυρίσθηκε ότι είναι ο ίδιος και ο Μ.Κ 4 που υπέβαλαν πρώτοι παράπονο, σε σχέση με τα επίδικα περιστατικά, εναντίων των κατηγορουμένων στη συνέχεια, σε σχετική ερώτηση που του υπεβλήθη στην αντεξέταση, ανασκεύασε παραδεχόμενος το γεγονός ότι είναι η 1η κατηγορούμενη που υπέβαλε αρχικά παράπονο. Αντιφατική και αλληλοσυγκρουόμενη ήταν η εκδοχή που προέβαλε ως προς τον τρόπο που η 1η κατηγορούμενη παράνομα επιτέθηκε στην ανήλικη. Ενώ στη γραπτή του κατάθεση και στην κυρίως εξέταση του ισχυρίσθηκε ότι η 1η κατηγορούμενη του έριξε την ανήλικη, έχοντας ο ίδιος απόσταση από αυτήν 1 μέτρο, αντεξεταζόμενος προέβαλε μία νέα εκδοχή. Αυτή συνίστατο στο ότι η 1η κατηγορούμενη του πέταξε την ανήλικη στον αέρα και αυτή προσγειώθηκε στο έδαφος με τα πόδια της. Τέτοια αναφορά ότι η ανήλικη βρισκόταν στον αέρα δεν γίνεται κατά την παράθεση της γραπτής του κατάθεσης. Επιπλέον, ενώ στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι η 1η κατηγορούμενη έριξε την ανήλικη αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε ότι του την πέταξε (στον αέρα). Η διαφορά αυτή είναι εμφανής. Ούτε και πείθει η θέση του ότι η αναφορά του στην κατάθεση του ότι 'την έριξε' με την εκ των υστέρων θέση του ότι 'την πέταξε στον αέρα' είναι το ίδιο πράγμα. Πέραν τούτου οι πιο πάνω εκδοχές του περί του ζητήματος αυτού είναι εντελώς διαφορετικές από την εκδοχή της Μ.Κ
- Και τούτο γιατί η τελευταία ισχυρίσθηκε ότι η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη στον αέρα και πρόλαβε και την έπιασε ο Μ.Κ 1 προτού αυτή προσγειωθεί στο έδαφος και χτυπήσει. Έχω εις γνώση μου ότι αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας ότι δεν επιτρέπεται αλληλοσυνάρτηση της μαρτυρίας δύο μαρτύρων για σκοπούς αξιολόγησης (Βαριάνου Αθηνά ν. Δρ. Ανδρέα Π. Βορκά
(2010)1 ΑΑΔ 1541). Οι πιο πάνω αναφορές γίνονται από το Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να καταδειχθεί ότι τα ίδια πρόσωπα που βρίσκονταν στον ίδιο χώρο και χρόνο έδωσαν μεταξύ τους διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με το ζητούμενο. Ούτε επίσης, τέλος, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει τον ισχυρισμό του ότι ο λόγος που υπήρξε διακοπή της παροχής νερού στο διαμέρισμα της 1ης κατηγορούμενης ήταν λόγω του ότι ο μετρητής της Υδατοπρομήθειας υπέστη βλάβη και για το λόγο αυτό υπάλληλοι της προσήλθαν στην πολυκατοικία και το επιδιόρθωσαν. Επί του σημείου αυτού η θέση του διαψεύδεται μέσα από την μαρτυρία της Μ.Υ 4, την οποία και αποδέχομαι πλήρως στην ολότητα της. Η εν λόγω μάρτυρας, χωρίς να παραγνωρίζω ότι την συνδέει σχέση φιλίας με την 1η κατηγορουμένη, μου άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις και ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία της. Η εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε φωτογραφίες του εν λόγω μετρητή, οι οποίες μιλούν από μόνες τους, και καταδεικνύουν ότι τρίτο, άγνωστο προς το Δικαστήριο, πρόσωπο παράνομα επενέβη σε αυτόν αφαιρώντας την ένωση του. Επιβεβαίωσε επίσης ότι η βλάβη δεν προήλθε λόγω του ότι ήταν χαλασμένος ο μετρητής ή υπήρξε οποιαδήποτε διαρροή νερού αλλά ήταν το αποτέλεσμα παράνομης ενέργειας. Επομένως η θέση του Μ.Κ 2 όπως και της Μ.Κ 3 και Μ.Κ 4 διαψεύδονται πλήρως από την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Υ 4. Αποτελεί ως υποδείχθηκε μέσω της νομολογίας (Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ), ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ούτε και έχω πεισθεί ότι εάν η 1η κατηγορούμενη πράγματι επιτίθετο στην ανήλικη οι παραπονούμενοι θα προέβαιναν άμεσα σε καταγγελία με δεδομένο την μεταξύ τους έχθρα και αντιπάθεια. Δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι εάν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, όπως δηλαδή τα παρουσίασε ο Μ.Κ 2 αλλά και οι Μ.Κ 3 και Κ.Κ 4, θα προέβαιναν πρώτοι σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία, σε σχέση με ένα σοβαρό γεγονός, κάτι όμως το οποίο δεν έπραξαν άμεσα όπως η 1η κατηγορούμενη, αλλά μετά που κλήθηκε από την Αστυνομία να δώσει κατάθεση ο Μ.Κ 4 σε σχέση με την καταγγελία που υπέβαλε εναντίον του η 1η κατηγορούμενη και παρά το γεγονός ότι η Μ.Κ 3 ανάφερε ότι, κατά τον επίδικο χρόνο, είχε επικοινωνία με τον δικηγόρο της, ο οποίος της συμβούλευσε να καταγγείλει το ζήτημα αυτό στην Αστυνομία. Αυτό επιτάσσει η κοινή λογική αλλά και ανθρώπινη εμπειρία. Όχι μόνο δεν το έπραξαν άμεσα αλλά προσπάθησαν και να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν το Δικαστήριο σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Ότι το εναντίον των κατηγορουμένων παράπονο δεν ήταν γνήσιο και ειλικρινές αλλά ήταν προϊόν δεύτερων σκέψεων τους. Στρεφόμενος στη μαρτυρία της Μ.Κ 3 αναφέρω εξ αρχής ότι δεν άφησε θετικές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία της δεν έχει λογική συνοχή και δεν ήταν καθόλου σταθερή αλλά αντιφατική ως προς τα ουσιώδη. Καταρχάς ήταν φανερή, παρακολουθώντας την προσεκτικά από το εδώλιο, η προσπάθεια της να αποδομήσει με κάθε τρόπο την 1η κατηγορούμενη τόσο ως προς το ρόλο της ως μητέρα όσο και της συζύγου επιρρίπτοντας αποκλειστικά στην τελευταία όλη την ευθύνη για το γεγονός ότι χώρισε με τον Μ.Κ 2, υιό της. Επιπρόσθετα, ενώ αρχικά στην κατάθεσή της ισχυρίσθηκε ότι η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη από το σημείο που βρισκόταν προς τον Μ.Κ 1, κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης της ανάφερε ενόρκως (δείγμα της φανερής αντιπάθειας προς το πρόσωπό της 1ης κατηγορούμενης αλλά και των υπερβολών της) χαρακτηριστικά ότι η 1η κατηγορούμενη κρατούσε την ανήλικη λες και «κρατούσε έναν μπούλουκο στα χέρια της» και το πέταξε από το σκαλί. Αντεξεταζόμενη προέβαλε μία εντελώς διαφορετική θέση ότι η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη στον αέρα και ο Μ.Κ 2 πρόλαβε και την άρπαξε προτού αυτή προσγειωθεί στο έδαφος και κτυπήσει. Βεβαίως η αναφορά της αυτή ότι το πέταξε στον αέρα προβάλλεται για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου εφόσον κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται κατά την λήψη της γραπτής της κατάθεσης. Ούτε και αγνοώ ότι η εκ των υστέρων θέση της συγορούεται, ως έχει αναφερθεί, με την εκδοχή του Μ.Κ 2 ότι η ανήλικη προσγειώθηκε στο έδαφος με τα πόδια. Αντιφατική επίσης ήταν η θέση της ότι αμέσως μετά το πιο πάνω γεγονός οι Μ.Κ 2 και Μ.Κ 4 μετέβησαν στην Αστυνομία και κατάγγειλαν το όλο γεγονός. Θέση η οποία, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ 2, διαψεύδεται πλήρως από τον Μ.Κ
- Δεν μπορώ επίσης να παραγνωρίσω και το γεγονός ότι η ίδια ισχυρίσθηκε ότι επικοινώνησε με τον δικηγόρο της, ο οποίος την συμβούλευσε να καταγγείλει άμεσα την υπόθεση στην Αστυνομία. Κάτι τέτοιο όμως δεν έπραξε, παρά το γεγονός ότι ένιωθε πολύ έντονα σε σχέση με το ζήτημα αυτό, ως ανάφερε ενόρκως στο Δικαστήριο. Αντιφατική ήταν και η εξής της θέση. Ενώ στην γραπτή της κατάθεση ισχυρίσθηκε ότι η 2η κατηγορούμενη την ύβρισε, ενόρκως ισχυρίσθηκε ότι ουδέποτε υβρίσθηκε από το εν λόγω πρόσωπο. Μάλιστα επέμεινε στη θέση ότι ουδέποτε ανέφερε κάτι τέτοιο εναντίον της 2ης κατηγορούμενης, κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσής της. Θέση η οποία διαψεύδεται από το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης. Επίσης σε σχέση με το θέμα της διακοπής παροχής νερού, προέβαλε τη θέση ότι ο λόγος που υπήρχε διακοπή, ήταν λόγω διαρροής, κάτι που βεβαίως έρχεται σε αντιπαράθεση με την ήδη αποδεχτή μαρτυρία της Μ Υ.4 την οποία, ως έχω αναφέρει ανωτέρω, έχω αποδεχτεί στην ολότητά της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της απορρίπτεται στην ολότητα της. Καθόλου θετικές εντυπώσεις δεν έχω αποκομίσει από τον Μ.Κ
- Ήταν φανερή η προσπάθειά του να βοηθήσει και να προωθήσει τις δικές του θέσεις αλλά και των υπόλοιπων παραπανουμένων παρά να αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Στην προσπάθειά του αυτή, δεν απέφυγε τις ουσιαστικές αντιφάσεις αλλά και τις αλληλοσυγκρουόμενες εκδοχές. Καταρχάς αποτελεί βασική του θέση, με σκοπό να πείσει το Δικαστήριο ως προς τη γνησιότητα του παραπόνου του, ότι ο ίδιος αμέσως μετά που η 1η κατηγορούμενη κατ' ισχυρισμό του πέταξε την ανήλικη προς τον Μ.Κ 2, ο ίδιος μαζί με τον τελευταίο μετέβηκαν στην Αστυνομία υποβάλλοντας σχετική καταγγελία. Η θέση του αυτή βεβαίως διαψεύδεται μέσα από την αποδεχτή μαρτυρία του Μ.Κ 1, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το παράπονο του Μ.Κ 3, υποβλήθηκε κατά τη λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης (05.05.2020), όταν και η 1η κατηγορούμενη υπέβαλε εναντίον του παράπονο. Επίσης, ενώ ο ίδιος ισχυρίσθηκε ότι αφενός 2η κατηγορούμενη εξύβρισε την Μ.Κ 3 ενώ αφετέρου η 1η κατηγορούμενη ύβρισε 3 φορές την τελευταία, ως έχει αναφερθεί αποτελεί θέση της Μ.Κ 3 ενόρκως ότι ουδέποτε την ύβρισε η 2η κατηγορούμενη. Ούτε βεβαίως προφανώς η θέση του ότι η 1η κατηγορούμενη ύβρισε 3 φορές την Μ.Κ 3 επιβεβαιώνεται ούτε από τον Μ.Κ 2 αλλά ούτε και από την Μ.Κ
- Όταν του υποδείχθηκε αντεξεταζόμενος η θέση της Μ.Κ 3, ότι δηλαδή αυτή ισχυρίσθηκε ότι δεν την έβρισε η 2η κατηγορούμενη για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις αλλά και να πείσει το Δικαστήριο ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών του προέβαλε τη θέση ότι η Μ.Κ 3 ήταν πολύ συγχυσμένη και δεν είχε αντιληφθεί το γεγονός αυτό. Ισχυρισμός ο οποίος δεν πείθει το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, η θέση του ότι η 1η κατηγορούμενη πέταξε την ανήλικη στον αέρα προς τον Μ.Κ 2 και ο τελευταίος την άρπαξε προτού αυτή ακουμπήσει στο έδαφος συγκρούεται με την εκδοχή του Μ.Κ 2 ότι η ανήλικη ακούμπησε στο έδαφος με τα πόδια και ακολούθως ο ίδιος την άρπαξε. Ως προς τη θέση του ότι η διακοπή της παροχής νερού στο διαμέρισμα της 1ης κατηγορουμένης έγινε λόγω του ότι ο διακόπτης της Υδατοπρομήθειας ήταν χαλασμένος και για να πείσει περαιτέρω το Δικαστήριο ως προς το αληθές της εκδοχής του ισχυρίσθηκε ότι και άλλοι μετρητές στην γύρω περιοχή είχαν πρόβλημα έρχεται σε αντίθεση με την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Υ
- Ούτε και παραγνωρίζω το γεγονός ότι ενώ ο ίδιος αρχικά ανέφερε ότι δεν αντιμετωπίζει οποιανδήποτε ποινική υπόθεση η οποία σχετίζεται με προγενέστερα γεγονότα των επίδικων, στη συνέχεια αντεξεταζόμενος επί του ζητήματος αυτού και αφού του υποδείχθηκε κάποιο έγγραφο παραδέχθηκε το γεγονός αυτό. Ούτε και παραγνωρίζω το γεγονός, σε σχέση με την γενικότερη εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, ότι αυτή δεν κάλεσε στο Δικαστήριο τον κατονομαζόμενο ασφαλιστή, ο οποίος ήταν παρών στο κατ΄ισχυρισμό επεισόδιο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ 4, ώστε να επιβεβαιώσει τις θέσεις του. Σημειώνω επίσης, σε σχέση με το ζήτημα αυτό, ότι η παρουσία του στη σκηνή δεν επιβεβαιώνεται ούτε από τον Μ.Κ 2 αλλά και ούτε από την Μ.Κ
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η μαρτυρία του απορρίπτεται στο βαθμό που αυτή συγκρούεται με την λοιπή αποδεκτή μαρτυρία. Συμπερασματικά, πέραν του γεγονότος ότι η μαρτυρία των Μ.Κ 1, Μ.Κ 2 και Μ.Κ 4 περιέχει ουσιώδεις αντιφάσεις το Δικαστήριο, για σκοπούς αξιολόγησης των πιο πάνω μαρτύρων κατηγορίας, δεν μπορεί παρά να μην λάβει επιπρόσθετα υπόψιν και το γεγονός ότι όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες είναι συγγενείς μεταξύ τους. Στο νομικό σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης-Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των κ. Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη αναφέρεται ότι: «Η συγγένεια ή η στενή σχέση και φιλία μεταξύ μαρτύρων και διαδίκων δεν μπορεί συνήθως και από μόνη της, να απαρτίσει εύλογο λόγο αμφισβήτησης της αξιοπιστίας τους (Σοφοκλέους v Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ 385) αποτελεί εντούτοις αξιολογήσιμο παράγοντα προς αυτή την κατεύθυνση (Δημητρίου και Άλλων v Ξανδρή
(2012)1 Α.Α.Δ 2184.» Ενόψει της απόρριψης της μαρτυρίας όλων των βασικών μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής και έχοντας υπόψη ότι το βάρος απόδειξης, σωρευτικά, όλων των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που οι κατηγορούμενες αντιμετωπίζουν το έχει η κατηγορούσα αρχή η τύχη της παρούσας ποινικής υπόθεσης έχει σφραγιστεί και που δεν είναι άλλη από την απαλλαγή και αθώωση τους από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Τα όσα έχουν παραθέσει οι κατηγορούμενες, μέσω των ανακριτικών τους καταθέσεων, είτε από μόνα τους είτε σε συνάρτηση με τη λοιπή μαρτυρία δεν είναι ικανά και σε τέτοιο βαθμό επαρκή ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας συμπέρασμα περί ενοχής τους. Ενόψει της απόρριψης των βασικών μαρτύρων κατηγορίας το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οποιανδήποτε θετική μαρτυρία ότι η 1η κατηγορούμενη άσκησε με οποιανδήποτε πράξη ή συμπεριφορά βία στην ανήλικη, απαραίτητο συστατικό της 1ης κατηγορίας. Ούτε βεβαίως υπάρχει οποιαδήποτε θετική και αποδεκτή μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενες εξύβρισαν την Μ.Κ 3 αλλά ούτε και βεβαίως για το ότι η 1η κατηγορούμενη απείλησε με οποιοδήποτε τρόπο τον Μ.Κ 4. Επ' αυτού ακόμη και αν αποδεχόμουνα την μαρτυρία των μαρτυρίων κατηγορίας επί του αδικήματος της απειλής (4η κατηγορία) για να στοιχειοθετηθεί ένα τέτοιο αδίκημα με βάση την νομολογία (Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 1, 6 και Kallenos v. The Police
(1969)2 CLR 210, 212) θα πρέπει να αποδειχθεί, μεταξύ άλλων, ότι στον απειλούμενο, στην προκειμένη περίπτωση τον Μ.Κ 4, προκλήθηκε αίσθημα τρόμου ή ανησυχίας για άσκηση βίας ή τέλεσης παράνομης πράξης εναντίον του. Ίχνος μαρτυρίας επ' αυτού δεν τέθηκε αλλά και ούτε μπορεί να συναχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα από την όλη εν γένει συμπεριφορά του Μ.Κ 4. Συνεπακόλουθα οι κατηγορούμενες αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ............. Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο