Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΙΧΑΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 20675/21, 28/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:B179 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 20675/21 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΙΧΑΛΗ Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 28/12/22 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Καζαντζής με κ. Χριστοφή Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη κατηγορείται για το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και ειδικότερα ότι στις 25/10/21 στη Λευκωσία, επιτέθηκε στον Γ. Ιεροδιακόνου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Mαρτυρία έδωσαν ο παραπονούμενος Γ. Ιεροδιακόνου (Μ.Κ.1.) και η αστυνομικός που διερεύνησε την υπόθεση E. Καϊλίδου (Μ.Κ.2.) . Kατατέθηκε ιατρικό έντυπο ημερομηνίας 26/10/21 ως Τεκμήριο 4, το οποίο κι έγινε αποδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Ακολουθεί περίληψή της. Στο κοινώς αποδεκτό Τεκμήριο 4, ιατρικό πιστοποιητικό αναφέρεται άλγος αριστερού γονάτου και ξυλοδαρμός (αυτά όμως είναι ισχυρισμοί του παραπονουμένου Μ.Κ.1.) ενώ διαπιστώνεται «εκδορά αριστερού βραγχιονίου» και «Ουδέν παθολογικό αναφέρει ή παρουσιάζει. Ημερομηνία και ώρα εξέτασης: 26/10/21, 11:
- Έρχομαι στους μάρτυρες. Ξεκινώ από το Μ.Κ.
- Ως ανέφερε στην κατάθεσή του Τεκμήριο 1 εργάστηκε από τον Ιούνιο 2019 σε εταιρεία στην οποίαν η Κατηγορούμενη είναι υπεύθυνη λογιστηρίου και σύζυγος της διευθυντή και ιδιοκτήτης της εταιρείας. Αναφέρθηκε σε εργασιακές διαφορές του με την εταιρεία και διατύπωσε παράπονά του για τη συμπεριφορά της Κατηγορούμενης εναντίον του που ήταν «μειωτική, απρεπής και προσβλητική.». Στις 19/10/21 και 20/10/21 απέστειλε δύο μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για διευθέτηση συνάντησης και για αλλαγή του λογισμικού και για βεβαίωση του μισθού του, την οποίαν είχε ζητήσει προ ενός μηνός. Το αίτημά του απαντήθηκε στις 22/10/21 από την Κατηγορούμενη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με την οποίαν του απάντησε ότι θα ήταν έτοιμη η βεβαίωση για να την παραλάμβανε στις 25/10/21 και ώρα 10:30 π.μ. και ότι για το άλλο ζήτημα θα διευθετείτο συνάντηση με κάποιον Χρίστο για να μπορεί να παραστεί και η ίδια προσωπικά. Τη Δευτέρα 25/10/21 και ώρα 10:30 το πρωί παρουσιάστηκε στην εταιρεία για να παραλάβει τη βεβαίωση που αιτήθηκε. Του έδωσε η Κατηγορούμενη τη βεβαίωση και οπόταν διατύπωσε κάποιες εργασιακές απαιτήσεις για πληρωμές αδειών, η Κατηγορούμενη αντέδρασε πολύ έντονα και με φωνές του απάντησε ότι δεν είχε να παίρνει άδειες για το
- Στη συνέχεια τον εξύβρισε λέγοντάς τον ψεύτη και τομάρι και αρπάζοντάς τον από το αριστερό μπράτσο με βία τον πέταξε έξω από την πόρτα της εισόδου με αποτέλεσμα να σκοντάψει πάνω στα σκαλιά. Μετά ώσπου να πάει στο αυτοκίνητό του, εκείνη προσπάθησε να τον καλέσει στο κινητό του τηλέφωνο όπου συνέχισε να φωνάζει και η συνομιλία διακόπηκε. Στις 27/10/21 και περί τις 10:05 κάλεσε στο κινητό του το σύζυγό της και του ανέφερε τα γεγονότα και ότι προτίθεται να προβεί σε παράπονο στην Αστυνομία κι εκείνος της απάντησε να κάνει ότι θέλει. Περαιτέρω στην κυρίως εξέτασή του, αναφέρθηκε αναλυτικά σε διαφορές του με την εργοδότρια εταιρεία του και παράπονά του από την Κατηγορούμενη. Αναφερόμενος ξανά στο συμβάν, ανέφερε ότι μετά την παραλαβή της βεβαίωσης ζήτησε να του πληρωθούν οι άδειές του για το έτος 2020 και για το
- Μόλις άκουσε το θέμα αδειών η Κατηγορούμενη, αυτή εξεμάνη, φώναζε, ήταν ακόμα έξω στο δρόμο, φώναζε ότι δεν είχε άδειες να παίρνει κι εκείνος προσπαθούσε να τις εξηγήσει ότι δεν είχε πληρωθεί άδειες. Παρά τις υποσχέσεις ότι θα επέστρεφε στην εργασία του ποτέ δεν επέστρεψε. Η Κατηγορούμενη του είπε ότι δεν θα γυρίσει στη δουλειά για να της παίρνει βενζίνη κι όταν εκείνος της εξηγούσε ότι θα έπρεπε να επιστρέψει πίσω και να πάρει τις άδειές του εκείνη εξεμάνη και τον εξύβρισε με μία λέξη την οποίαν δεν είναι ορθό να την αναφέρει και λέγοντάς του τον ψεύτη και τομάρι τον άρπαξε από μπράτσο και τον πέταξε έξω το από το γραφείο. Υπήρχαν εκδορές στο αριστερό του χέρι. Δεν υπήρχαν άλλοι παρόντες. Αντεξεταζόμενος, ερωτώμενος πόσες εκδορές είχε στο χέρι του, παρέπεμψε στο ιατρικό πιστοποιητικό. Ενώ απέφευγε αρχικά να απαντήσει, μετά ανέφερε ότι υπήρχαν εκδορές στο χέρι του σε τουλάχιστον 3-4 σημεία. Είχε επίσης πρόβλημα στο αριστερό του γόνατο. Όταν ερωτήθηκε γιατί μεσολάβησαν 24 ώρες για την εξέταση, εξήγησε ότι για πρώτη φορά μετέβηκε στην Αστυνομία στις 25/10, μετέβηκε στο νοσοκομείο στις 26/10 και ξαναπήγε στην Αστυνομία στις 27/10 για κατάθεση, γιατί άργησε να φύγει από το νοσοκομείο. Ερωτώμενος γιατί δεν εγκατέλειψε την εργασία του, εφόσον είχε προβλήματα με την Κατηγορούμενη, εξήγησε ότι δεν ήταν εύκολο να πράξει κάτι τέτοιο και έκανε υπομονή για να το αντέξει. Οι εργασιακές του διαφορές με την πρώην εργοδότρια εταιρεία του παραμένουν σε εκκρεμότητα. Ερωτώμενος γιατί στην κατάθεσή του ανάφερε ότι τηλεφώνησε στον σύζυγο της Κατηγορούμενης για να του αναφέρει τα γεγονότα η ώρα 10:05 στις 27/10/21, ενώ φαίνεται ότι η κατάθεσή του διήρκησε από τις 09:05 ως τις 11:10 της ίδιας ημέρας, επέμενε ότι το γεγονός ήταν ότι τον κάλεσε για να δει αν ο ίδιος μπορούσε να επιλύσει το θέμα και του απάντησε να κάνει ό,τι θέλει, δεν δέχθηκε ότι διέκοψε την κατάθεσή του για να του τηλεφωνήσει, το απέδωσε σε πιθανό λάθος ημερομηνίας και διασαφήνισε ότι έπρεπε να αναγράφει στην κατάθεσή του Τεκμήριο 1 την ημερομηνία 25/10/21 και όχι 27/10/
- Ήθελε να επιλύσει τη διαφορά στην οποία περιλάμβανε και την επίθεση και τις άδειες, προσπαθώντας να γίνει μία συνάντηση μεταξύ τους. Στη συνέχεια όμως είπε ότι το συγκεκριμένο τηλέφωνο έγινε μόνο για το θέμα της επίθεσης γιατί ο Μ. Συρίμης ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας και προϊστάμενός του και ο ίδιος επιθυμούσε σε μία συνάντηση μαζί του. Ερωτώμενος αν δεν θα υπέβαλλε την καταγγελία εναντίον της κατηγορούμενης, εάν ο σύζυγος της του το ζητούσε, δέχθηκε ότι δεν θα το έπραττε αν του ζητούσε ο Μ. Συρίμης να μιλήσουν. Ο Μ. Συρίμης δεν δέχθηκε να τον δει και του πρότεινε να κάνει ό,τι θέλει και γι' αυτό υπέβαλε τις καταγγελίες. Ανέφερε ότι ήθελε να τον δει και δέχθηκε ότι ίσως στη συνάντηση να μιλούσαν και για το οικονομικό, εκείνην την ώρα όμως αυτό που είχε υπόψη του ήταν το παράπονό του για τη λεκτική και τη σωματική επίθεση και ήθελε να ενημερώσει τον Μ. Συρίμη. Δεν δέχθηκε να αναφέρει τι φορούσε στις 25/10/21, ενώ ανέφερε ότι οι εκδορές ήταν στον τρικέφαλό μυ του. Ο ίδιος επισκέφθηκε το νοσοκομείο την επόμενη ημέρα γιατί έπρεπε να διαβουλευτεί με τον δικηγόρο του να προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον σύζυγο της κατηγορούμενης και πέρασε η ώρα. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στις 25/10/21 η Αστυνομία τον προέτρεψε να επισκεφτεί το νοσοκομείο και το έπραξε την ίδια ημέρα, το αν θα υπέβαλλε παράπονο εξαρτάτο από τη στάση που θα είχε ο Μ. Συρίμης και ανέμενε ότι θα επιλύονταν όλα τους τα θέματα μεταξύ των οποίων και το θέμα μισθού το οποίο ο ίδιος ζητούσε. Ο ίδιος δεν γνωρίζει αν θα υπέβαλλε ή όχι παράπονο εναντίον της κατηγορούμενης εάν του αποδιδόταν ο μισθός τον οποίο ζητούσε, επέμενε ότι στις 26/10/21 εξετάστηκε αργά το απόγευμα ενώ βρισκόταν στις Πρώτες Βοήθειες από η ώρα 11:00 το πρωί. Δεν καταχώρησε κάποια αγωγή για αποζημιώσεις σε σχέση με την επίθεση που δέχθηκε από την κατηγορούμενη. Αν δεχόταν να τον δει έστω 30 λεπτά ο σύζυγος της Κατηγορούμενης θα μπορούσε να είχε βοηθήσει τα πράγματα και από το πως θα εξελισσόταν η συζήτηση μπορεί να μην είχε υποβάλει παράπονο. Η Μ.Κ.2 αστυφύλακας 493 Ελένη Καιλίδου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της (Τεκμήριο 5). Σε αυτή αναφέρει ότι στις 26/10/21 και ώρα 10:30 έλαβε παράπονο για επίθεση από τον ΜΚ1 και τον προμήθευσε με ιατρικό έντυπο για εξέταση και έλαβε το παράπονό του στις 27/10/21 μεταξύ των ωρών 9:05 και 11:
- Αναφέρθηκε επίσης σε λήψη ανακριτικής κατάθεσης στις 11/11/21 από την κατηγορούμενη. Περαιτέρω η Μ.Κ.2 ανέφερε ότι κατά την άφιξή του ο παραπονούμενος στον Αστυνομικό Σταθμό έφερε εκδορές στον αριστερό βραχίονα, οι οποίες φαίνονταν γιατί φορούσε κοντομάνικη φανέλα. Αντεξεταζόμενη δέχθηκε ότι κακώς δεν κατέγραψε στην κατάθεσή της ότι είδε τις εκδορές, αλλά επέμενε ότι αυτό έλαβε χώρα και τις χαρακτήρισε "όπως τα χταρσίματα του κάττου". Η ίδια όμως δεν ήταν σε θέση να υπολογίσει πόσες ήταν αυτές οι εκδορές ή να τις περιγράψει ενώ η ίδια έδειξε ως σημείο των εκδορών τον δικέφαλο μυ και αγκώνα στο αριστερό χέρι. Δεν δέχθηκε η ίδια ότι έκρινε ότι δεν θα ασκείτο ποινική δίωξη. Η αναφορά σε ταξινόμηση του φακέλου ήταν για να μεταφερθεί στην Εισαγγελία και έτσι εννοούσε την ταξινόμηση. Η κατάθεση που λήφθηκε από τον παραπονούμενο δεν έτυχε διακοπής στις 27/10/21, η ίδια δεν παρατήρησε αν η κατηγορούμενη είχε μακριά νύχια μέσα σε έναν μήνα που μεσολάβησε από την καταγγελία μέχρι τη λήψη κατάθεσης της κατηγορούμενης θα μπορούσε αυτή να είχε κόψει/αλλάξει τα νύχια της. Μετά την κλήση της σε απολογία η Κατηγορουμενη υιοθέτησε την κατάθεσή της υπό τύπο ανώμοτης δήλωσης. Στην εν λόγω κατάθεσή της, Τεκμήριο 7, η κατηγορούμενη ανέφερε ότι μετά που παρέδωσε τη βεβαίωση στον παραπονούμενο, στις 25/10/21, αυτός με απρεπή συμπεριφορά απαίτησε να μάθει πότε θα πληρωθούν οι άδειες και η ίδια του ανέφερε ότι οι ημέρες που ζητούσε για άδεια ήδη λήφθηκαν και ήδη αυτός είχε πληρωθεί για εκείνες. Αρνείται ότι έπιασε τον παραπονούμενο από το χέρι και αναφέρει ότι ούτε καν τον άγγιξε και ο ίδιος έφυγε μόνος του από το γραφείο της. Εκείνος την απείλησε ότι θα τη μαγνητοφωνήσει και θα την καταγγείλει στην Αστυνομία επειδή η ίδια του είπε ότι λέει ψέματα. Δεν δέχεται όμως ότι τον αποκάλεσε τομάρι. Προχωρώ σε αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορούμενου, δεν αξιολογείται μεν, αλλά έχει κάποια σημασία και λαμβάνεται υπόψη μάλλον έχοντας πειστική αντί αποδεικτική αξία. Όπως λέχθηκε στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16: « Έχουμε την άποψη ότι ο Δικαστής βρίσκεται σε κάπως διαφορετική θέση από τους ενόρκους και θα πρέπει να δώσει κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (βλ. R. v. Coughlan [1976] Crim.L.R. 629, Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Για παράδειγμα, αν κρίνει ότι η δήλωση είναι πειστική, μπορεί να προσεγγίσει διάφορα γεγονότα που έχει ενώπιον του, με διαφορετικό τρόπο. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέτασή της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Η αξιολόγηση του δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 354). Θα πρέπει να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η δήλωση δεν είναι μαρτυρία και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει οποιοδήποτε γεγονός για το οποίο υπάρχει άλλη μαρτυρία που να το αποδεικνύει. Όπως αναφέραμε, η δήλωση έχει περισσότερο πειστική αξία, γι' αυτό σε περίπτωση που κριθεί πειστική, μπορεί να επενεργήσει στο μυαλό των ενόρκων και του Δικαστή κατά τρόπο που να τους ωθήσει να δουν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν με μαρτυρία, με διαφορετικό μάτι (R. v. Coughlan, ανωτέρω). » Τέλος, έχω πάντα κατά νουν ότι «..η μαρτυρία, είτε άμεση, είτε περιστατική, αξιολογείται συνολικά και στη βάση μιας ενιαίας προσέγγισης και όχι κατά τρόπο μικροσκοπικό ή αποσπασματικό που θα έτεινε να εκτρέψει την αξιολόγηση από την ορθή της διάσταση» (Θεόδωρος Κώστας Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 215/2012 6/4/2015). Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, μέσα από το ύφος τους, τις αντιδράσεις τους, την αμεσότητα των απαντήσεών τους και κυρίως το περιεχόμενό αυτών και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών. Ο Μ.Κ.1 δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια του, ούτε για την αυθεντικότητά του παραπόνου του αλλά ούτε και για την αγνότητα των κινήτρων του σε σχέση με το παράπονο. Σε πολλά σημεία απέφευγε να απαντήσει. Ήταν και -επιτηδευμένα, κρίνω- ασαφής, αλλά και αντιφατικός σε σχέση με τον χρόνο υποβολής του παραπόνου του, δηλαδή για το ότι μεσολάβησαν δύο ημέρες από το περιστατικό με την Kατηγορούμενη, μέχρι την επίσημη υποβολή παραπόνου μέσω κατάθεσης στην Αστυνομία. Οι λόγοι που έδωσε αρχικά ήταν ότι καθυστέρησε η Αστυνομία στις 25/10 όπως και η εξέταση στο νοσοκομείο (ενώ σύμφωνα με τη Μ.Κ.
- στην Αστυνομία προσήλθε στις 26/10), ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι έπρεπε να διαβουλευτεί με τη δικηγόρο του αλλά και ότι προσπάθησε να αποσπάσει πρόταση για συνάντηση από τον σύζυγο της Κατηγορούμενης. Επέμενε επίσης ότι στο νοσοκομείο στις 26/10/21 εξετάστηκε το απόγευμα - για να δικαιολογήσει γιατί δεν μετέβηκε έστω στις 26/10/21 στην Αστυνομία- ενώ το Τεκμήριο 4, το οποίο έχει γίνει δεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του, αναφέρεται σε ιατρική του εξέταση στις 11:45 π.μ. Αντιφατικός επίσης ήταν σε σχέση με το τηλεφώνημα το οποίο έκανε στον σύζυγο της Κατηγορούμενης, αφού σε κάποια σημεία ανέφερε ότι έπαιρνε για να τον ενημερώσει για την ισχυριζόμενη επίθεση, ενώ σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του ότι θα συζητούσε και τις οικονομικές διαφορές με την εταιρεία. Επίσης, σε κάποιο σημείο δέχθηκε ότι εάν ικανοποιούνταν οι οικονομικές του απαιτήσεις δεν θα προχωρούσε με την καταγγελία ενώ μετά είπε ότι θα εξαρτιόταν αυτό από τη στάση της εταιρείας. Επίσης σε ό, τι αφορά δε ειδικά το αν η κατηγορούμενη τον έπιασε από το χέρι δεν παραλείπω να σημειώσω ότι ανέφερε σε κάποιο σημείο της κατάθεσής του, Τεκμήριο 2, ότι η Κατηγορούμενη τον άρπαξε από το χέρι και τον πέταξε έξω από το γραφείο όταν είχε γίνει η συζήτηση μεταξύ τους, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε κατ' αντίφαση ότι ζήτησε τις άδειες όταν ήταν έξω από τα γραφεία της εταιρείας κι εκεί εκνευρίστηκε η Κατηγορούμενη (για να επαναλάβει ξανά μετά ότι τον πέταξε έξω από το γραφείο). Ειδικά για τις εκδορές, τονίζω εδώ ότι διαπιστώθηκε στην ιατρική εξέταση (Τεκμήριο 4), που έγινε παραδεκτή ως προς το περιεχόμενό της εκδορά (ενικός αριθμός και άρα μία) αριστερού βραγχιονίου. Συνεπώς δεν είπε την αλήθεια ο Μ.Κ.
- για εκδορές σε 3-4 σημεία. Με δεδομένη τη διασύνδεση που έγινε και εκ μέρους του παραπόνου του για επίθεση και των οικονομικών απαιτήσεών του από την εταιρεία -κάτι που εξηγεί και την καθυστέρησή του να υποβάλει αμέσως το παράπονό του- και για το οποίο απέφευγε να απαντήσει με σαφήνεια αντεξεταζόμενος και με δεδομένο ότι και δεν έδιδε σαφείς απαντήσεις σε σχέση με το αν του κατέφερε η κατηγορούμενη μία ή πολλαπλές εκδορές και ήταν η τελική του θέση για εκδορές σε 3-4 σημεία σε αντίφαση με το παραδεκτό ως προς το περιεχόμενό του ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 4 -που αναφέρεται σε εκδορά- δεν με έχει πείσει ο παραπονούμενος Μ.Κ.
- για την ειλικρίνειά του και γνησιότητα του παραπόνου. Σε ό, τι αφορά την Μ.Κ.2 μπορώ να δεχθώ τους ισχυρισμούς της για τις ανακριτικές ενέργειες τις οποίες αυτή προέβη, αλλά δεν γίνονται πιστευτοί οι ισχυρισμοί της για γδαρσίματα στο χέρι του Μ.Κ.
- («όπως γδαρσίματα μιας γάτας»), τόσο γιατί αυτή δεν κατέγραψε στην κατάθεσή της την εν λόγω παρατήρησή της, αλλά και γιατί όπως προαναφέρθηκε στο ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 27/10/21, Τεκμήριο 4, γίνεται αναφορά σε μία και μόνο εκδορά. Σημειώνω περαιτέρω ότι ενώ ανέφερε δε εκδορές στο μπροστινό μέρος του βραχιονίου (δικέφαλο μυ), ο Μ.Κ.
- υπέδειξε εκδορές στο πίσω μέρος του αγκώνα (τρικέφαλο μυ). Με δεδομένο ότι δεν έχω αξιόπιστη μαρτυρία που να επιβεβαιώνει την εκδοχή του Μ.Κ.
- ότι υπέστη επίθεση από την Κατηγορούμενη, παρά το ότι διαπιστώθηκε να είχε εκδορά στο αριστερό βραγχιόνιο κατά την εξέτασή του (η οποία όμως δεν μπορώ να γνωρίζω πώς δημιουργήθηκε αφού οι μάρτυρες Μ.Κ.
- και Μ.Κ.
- δε θεωρούνται αξιόπιστοι ως προς τις σχετικές αναφορές τους) δεν έχει αποδειχθεί στο απαραίτητο για μία ποινική υπόθεση υψηλότατο επίπεδο η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ως εκ τούτου η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται στην Κατηγορία. .......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο