ΔΗΜΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. P. PITSILLIS CATERING LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13841/19, 8/3/2022

(1)(β), 20

(1)(α) και 20

(3)(α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και στο άρθρο 6 του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η Κατηγορούμενη 1 Εταιρεία σε άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή χρόνο προέβηκε στο κλείσιμο του εξωτερικού χώρου μπροστά από την είσοδο υφιστάμενης οικοδομής που βρίσκεται εντός του Τεμαχίου ΧΧ, Φ/Σχ/ΧΧ στην οδό ΧΧ ΧΧ, στην περιοχή ΧΧ με την τοποθέτηση και/ή προσθήκη με πλαστικά ανοιγοκλεινόμενα ρολά, χωρίς την εξασφάλιση της απαραίτητης άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, δηλαδή από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού. Δεύτερη Κατηγορία Παροχή συνδρομής στην διάπραξη του αδικήματος της προσθήκης σε υφιστάμενη οικοδομή κατά παράβαση των κανονισμών και άρθρων 2,3

(1)(β), 20

(1)(α) και 20

(3)(α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και στο άρθρο 6 του Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο Κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 σε άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή χρόνο της παρείχε συνδρομή στο να προχωρήσει στο κλείσιμο του εξωτερικού χώρου μπροστά από την είσοδο υφιστάμενης οικοδομής που βρίσκεται εντός του Τεμαχίου ΧΧ, Φ/Σχ/ΧΧ στην οδό ΧΧ ΧΧ, στην περιοχή ΧΧ με την τοποθέτηση και/ή προσθήκη με πλαστικά ανοιγοκλεινόμενα ρολά, χωρίς την εξασφάλιση της απαραίτητης άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή, δηλαδή από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού. Οι Κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν τις κατηγορίες που ένας έκαστος εξ αυτών αντιμετώπιζαν με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από την κα. Χατζηλύρα (ΜΚ1) και τον κ. Κωσταντίνου (ΜΚ2). Οι Κατηγορούμενοι μετά την κλήση τους σε απολογία με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στις 25.01.2022 επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσαν μάρτυρες προς υπεράσπιση τους. Η Μαρτυρία: Πρώτη Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε η κα. Χατζηλύρα η οποία υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Σε αυτήν αναφέρει ότι πρόκειται για κάτοχο πτυχίου αρχιτεκτονικής και εγγεγραμμένη ως αρχιτέκτονας στο ΕΤΕΚ εργοδοτούμενη στο Τμήμα Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου Λεμεσού ως Λειτουργός για την Πολεοδομική Επιβολή και Έλεγχο Παρανομιών και αρμόδια λειτουργός και κάτοχος του φακέλου του Δήμου Λεμεσού υπ' αρ. ΧΧ που αφορά την υπό εξέταση υπόθεση και υποστατικό. Σύμφωνα με την μάρτυρα η οδός Αγίας Φυλάξεως εμπίπτει εντός δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού (σχετικό το Τεκμήριο 4). Εκεί και συγκεκριμένα εντός του τεμαχίου ΧΧ, Φ/Σχ. ΧΧ βρίσκεται οικοδομή το ισόγειο της οποίας λειτουργεί ως ψησταριά για την οποία έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής που φέρει αριθμό άδειας ΧΧ (σχετικό το Τεκμήριο 7 & 8). Ο συγκεκριμένος χώρος σύμφωνα με την μάρτυρα ενοικιάζεται δυνάμει του Τεκμηρίου 5 από την Κατηγορούμενη 1 για την περίοδο 01.01.2018 μέχρι και την 31.12.2026 το οποίο κατέχει και χρησιμοποιεί ως ψησταριά. Σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ της παραχώρησης του υποστατικού κατόπιν της υπογραφής της σχετικής συμφωνίας ενοικίασης δηλαδή μεταξύ της 01.01.2018 και τον Μάιο του 2018 η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία με την συνδρομή και βοήθεια του Κατηγορούμενου 2 ο οποίος είναι και ο μοναδικός διευθυντής της (σχετικό το Τεκμήριο 13) προέβηκαν σε κλείσιμο του εξωτερικού χώρου μπροστά από την είσοδο του υποστατικού στην ανατολική πλευρά, δηλαδή στην πλευρά η οποία είναι παράλληλη με την οδό ΧΧ με την τοποθέτηση πλαστικών ανοιγοκλεινόμενων ρολών χωρίς την εξασφάλιση της απαραίτητης άδειας από την αρμόδια αρχή ήτοι το Δημοτικό Συμβούλιου του Δήμο Λεμεσού. Συνέπεια της εγκατάστασης των ανοιγοκλεινόμενων ρολών ήταν να αλλάξει την καλυμμένη βεράντα σε εσωτερικό κλειστό χώρο με αποτέλεσμα να προκύπτει δομική μετατροπή, δηλαδή να μεγαλώνει ο εσωτερικός κλειστός χώρος της ψησταριάς αφού εντός αυτού έχουν τοποθετηθεί καρέκλες και τραπέζια στα οποία κάθεται ο κόσμος για φαγητό και καπνίζουν και θα έπρεπε να είχε ληφθεί άδεια πριν τοποθετηθεί. Ως περαιτέρω σημειώνει με βάση τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια και τις άδειες οικοδομής που έχουν εκδοθεί και αφορούν το επίδικο υποστατικό (σχετικά τα Τεκμήρια 6, 7 και 8) ο χώρος τον οποίο οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν κλείσει έχει εγκριθεί ως καλυμμένη βεράντα και όχι ως κλειστός χώρος. Σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια αυτά και τα οποία αποτελούν μέρος της άδειας ΧΧ ημερ. 14.02.1994 (Αρ. Φακ ΧΧ) και αφορούσε την αλλαγή της εγκριμένης χρήσης από κατάστημα σε ψησταριά ο εξωτερικός χώρος του υποστατικού περιβάλλεται στα σχέδια από μονή γραμμή με αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για ανοικτό χώρο αφού για να ήταν κλειστός θα έπρεπε επί των σχεδίων να υπάρχει διπλή γραμμή και όχι μονή ως υπάρχει στα συγκεκριμένα σχέδια. Για την τοποθέτηση των εν λόγω ανοιγοκλεινόμενων ρολών θα έπρεπε ως υποστήριξε η μάρτυρας να είχαν τεθεί σε σχέδιο για λήψη άδειας από την Αρμόδια Αρχή η οποία πριν αποφασίσει να επιτρέψει το κλείσιμο ανοικτών χώρων όπως έγινε στην υπό εξέταση περίπτωση λαμβάνει υπόψη της το κατά πόσον ενοχλούνται οι ανέσεις των εφαπτόμενων οικοδομών, κατοικιών και επιχειρήσεων. Οι Κατηγορούμενοι δεν ζήτησαν ως ανέφερε η μάρτυρας άδεια από την Δημοτική Αρχή για την τοποθέτηση των αναφερόμενων ανοιγοκλεινόμενων ρολών με τα οποία έχουν κλείσει μέρος του εξωτερικού χώρου της ψησταριάς και παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του Δήμου Λεμεσού με σχετικές επιστολές για την μετακίνηση τους (σχετικό το Τεκμήριο 14 Α, Β & Γ) εξακολουθούν να τα διατηρούν ενώ αρκετά παράπονα έχουν κοινοποιηθεί με επιστολές προς τον Δήμο Λεμεσού (σχετικά τα Τεκμήρια 9, 10 και 11) τόσο από την ιδιοκτήτρια του υποστατικού όσο και από συγκεκριμένο πρόσωπο που διατηρεί κρεοπωλείο τα οποίο συνορεύει και είναι ενωμένο με τον εξωτερικό χώρο της ψησταριάς ο οποίος έχει κλείσει από την Κατηγορούμενη 1 με την συνδρομή του Κατηγορούμενου 2 με αποτέλεσμα το παράθυρο του κρεοπωλείου να μην έχει πλέον πρόσβαση σε καθαρό αέρα και φως ενώ οι καπνοί από τα τσιγάρα των επισκεπτών της ψησταριάς που χρησιμοποιούν τον χώρο να διοχετεύονται εντός του κρεοπωλείου. Ως Τεκμήριο 12 και 15 κατατέθηκαν αριθμός φωτογραφικών που λήφθηκαν κατά διαστήματα τόσο από την μάρτυρα όσο και από άλλο λειτουργό του Δήμου Λεμεσού με τις οποίες παρουσιάζονται οι παράνομες προσθήκες και μετατροπές δηλαδή τα ανοιγοκλεινόμενα ρολά τα οποία εξακολουθούν να είναι εγκατεστημένα με αποτέλεσμα ο χώρος να είναι κλειστός και να επηρεάζονται τα γειτονικά υποστατικά. Αντεξεταζόμενη επιβεβαίωσε πως η ίδια γνωρίζει όλα όσα αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση ως αυτά προκύπτουν από τον φάκελο ΧΧ αναφερόμενη και στους συναδέλφους της που κατά καιρούς χειρίστηκαν τον φάκελο καθορίζοντας μάλιστα και την χρονική περίοδο που ένας έκαστος εξ αυτών ασχολήθηκε μαζί του. Σε ερώτηση να αναφερθεί στα παράπονα που αναφέρεται στην παράγραφο 5 της γραπτής της δήλωσης ανέφερε ότι αυτά αφορούσαν την ανέγερση των ανοιγοκλεινόμενων ρολών τα οποία είχαν τοποθετηθεί με μεγάλες βίδες επί των κολόνων και επί της δοκού της υφιστάμενης αδειοδοτημένης οικοδομής χωρίς να έχει ληφθεί η απαραίτητη άδεια από την δημοτική αρχή με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα τετραγωνικά μέτρα του κλειστού χώρου της ψησταριά ΧΧ καθώς επίσης η δημιουργία του κλειστού χώρου έγινε σε τέτοιο χώρο όπου το παράθυρο που βρίσκεται τοποθετημένο στον κοινόχρηστο / κοινόκτητο χώρο να εσωκλείεται σε εσωτερικό χώρο και να μην έχει πρόσβαση σε ανοικτό χώρο πλέον. Μεγάλο μέρος της αντεξέτασης της αναλώθηκε στο γιατί και αν υπήρχε κάποια σκοπιμότητα από πλευράς της μάρτυρας στο να προβεί στην περιγραφή των ανοιγοκλεινόμενων ρολών πράγμα το οποίο δεν έπραξε κατά την κυρίως εξέταση της με την μάρτυρα να απαντά πως είναι μέσω των ερωτήσεων που της τέθηκαν από πλευράς υπεράσπισης τις οποίες αναγκάστηκε να απαντήσει και να αναφέρει μεταξύ άλλων και τα όσα περιέγραψε. Μάλιστα διαφώνησε σε υποβολή ότι η περιγραφή των ρολών δεν είναι αυτή που η μάρτυρας περιέγραψε σημειώνοντας για ακόμα μια φορά πως επί των κολόνων έχουν ανοιχθεί τρύπες, τοποθετήθηκαν μεταλλικά πασαμάνα καθώς επίσης τοποθετήθηκε και κάθετο πασαμάνο λόγω τους βάρους που έχουν τα μεταλλικά πασαμάνα τα οποία βιδώθηκαν επί της δοκού και αυτή είναι η επιτόπου κατάσταση και έτσι έχουν τοποθετηθεί δομικά τόσο επί των κολώνων όσο και επί της δοκού. Για την τοποθέτηση αυτή έπρεπε να είχε προηγηθεί ως ανέφερε η υποβολή σχετικής αίτησης για έκδοσης Πολεοδομικής Άδειας και Άδειας Οικοδομής από την στιγμή που προκύπτει δομική μετατροπή πράγμα το οποίο δεν έχει γίνει αφού στα αρχιτεκτονικά σχέδια θα έπρεπε να παρουσιάζονταν οποιαδήποτε στοιχεία μεταβολών του χώρου σημειώνοντας επιπρόσθετα ότι ακόμα και αν υποβάλλονταν και υποδεικνυόταν στα σχέδια η απάντηση του Δήμου θα ήταν αρνητική. Αναφορά έγινε από την μάρτυρα μετά από σχετικές ερωτήσεις και στα γραπτά παράπονα που υποβλήθηκαν κατά καιρούς και αφορούν την υπόθεση τα οποία προέρχονταν τόσο από την ιδιοκτήτρια του υποστατικού το οποίο ενοικιάζεται προς την κατηγορούμενη 1 (Τεκμήριο 9) όσο και από τον ιδιοκτήτη του γειτονικού κρεοπωλείου το παράθυρο του οποίου επηρεαζόταν από την δημιουργία του κλειστού χώρου (Τεκμήριο 10) σημειώνοντας μάλιστα πως αν δεν γίνονταν αυτές οι καταγγελίες ο Δήμος δεν θα διερευνούσε το θέμα. Η ίδια αναφέρθηκε και στις επισκέψεις που έκανε στο επίδικο υποστατικό στις 16.10.2021, στις 26.10.2021 αλλά και στις 27.10.2021 δίδοντας μάλιστα λεπτομέρειες των ωρών που είχε πάει και κατά πόσον είχε βρει και μιλήσει με οποιοδήποτε στο χώρο σημειώνοντας πως κατά την επίσκεψη της στις 26.10.2021 εξ όσων μπορούσε να θυμηθεί υπήρχαν 4 με 5 άτομα πελάτες της Ψησταριάς οι οποίοι κάθονταν στον κλειστό χώρο που είχε δημιουργηθεί στην καλυμμένη βεράντα και αρνήθηκε νέα υποβολή ότι ψεύδεται γιατί δεν τα είχε κάνει αναφορά για τα ζητήματα αυτά στο περιεχόμενο της κυρίως εξέτασης της. Σε υποβολή ότι οι κατηγορούμενοι δεν έχουν κλείσει καθ οιονδήποτε τρόπο τον εξωτερικό χώρο της ψησταριάς η μάρτυρας διαφώνησε και ανέφερε πώς την έχουν κλείσει με την ανέγερση σε δύο πλευρές του ορθογωνίου των ρολών και δημιουργήθηκε ορθογώνιος εσώκλειστος χώρος. Τέλος διαφώνησε σε αριθμό υποβολών που της τέθηκαν από πλευράς της συνηγόρου υπεράσπισης των κατηγορουμένων μεταξύ άλλων ότι καμία προσθηκομετατροπή δεν υφίσταται στην οικοδομή και ότι τα ανοιγοκλεινόμενα ρολά δεν αποτελούν οικοδομή. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε ο κ. Κωνσταντίνου ο οποίος υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 16) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι πρόκειται για τον ιδιοκτήτη του υποστατικού το οποίο συνορεύει και εφάπτεται στα βόρεια με την Ψησταριά ΧΧ που ευρίσκεται στην οδό ΧΧ ΧΧ στην Λεμεσό και το οποίο λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα ως κρεοπωλείο. Το κρεοπωλείο και τον χώρο την ψησταριάς χωρίζει κοινός τοίχος στον οποίο υπάρχει παράθυρο του καταστήματος του το οποίο βλέπει στον χώρο τον οποίο ως ισχυρίστηκε έχουν κλείσει οι κατηγορούμενοι με την τοποθέτηση πλαστικών ρολών και έχουν τοποθετήσει τραπεζάκια και καρέκλες για χρήση από τους πελάτες της ψησταριάς. Σύμφωνα πάντα με τον μάρτυρα η συγκεκριμένη Ψησταριά ενοικιάστηκε από τον Ιανουάριο του 2018 από εταιρεία του κατηγορούμενου 2 σε συνέχεια συμφωνίας με την αδελφή του ΜΚ2 η οποία είναι ιδιοκτήτρια αυτής και της μητέρας του ως πρόσωπο που είναι δικαιούχος επικαρπίας. Κατά την περίοδο μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2018 χωρίς να μπορεί να θυμηθεί την ακριβή ημερομηνία όπως ανέφερε ο ίδιος παρατήρησε κάποια άτομα έξω από το κρεοπωλείο του να μετρούν τις διαστάσεις εξωτερικού χώρου της ψησταριάς ο οποίος συνορεύει με το υποστατικό του με τον ΜΚ2 να προσεγγίζει τον κατηγορούμενο 2 και να τον ερωτά γιατί λαμβάνονταν οι μετρήσεις με τον τελευταίο να του απαντά πως θα τοποθετούνταν ρολά για να κλείσουν τον χώρο στον οποίο τοποθετήθηκαν στην συνέχεια τραπεζάκια και καρέκλες ενώ ο ΜΚ2 του είχε αναφέρει την αντίθεση του διότι η τοποθέτηση των ρολών θα επηρέαζε τον αερισμό και το φως τα οποία θα εισέρχονταν στο κρεοπωλείο του μέσω του παραθύρου το οποίο βρισκόταν στον τοίχο που χωρίζει το κατάστημα του με την ψησταριά με τον κατηγορούμενο 2 να του δηλώνει πως θα χρησιμοποιούμε τον χώρο που ενοικίασε όπως ο ίδιος ήθελε και πως το συγκεκριμένο παράθυρο είχε τοποθετηθεί παράνομα. Παρά την πιο πάνω διαφωνία μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2018 τοποθετήθηκαν σε ημερομηνία που δεν θυμόταν ακριβώς ο ΜΚ2 στο χώρο τα πλαστικά ρολά τα οποία έκλεισαν μέρος του εξωτερικού χώρου της ψησταριάς ο οποίος βλέπει προς την οδό ΧΧ δηλαδή στην ανατολική πλευρά της Ψησταριάς με τον μάρτυρα να προβαίνει σε καταγγελίες μέσω επιστολών του προς τον Δήμο Λεμεσού αναφορικά με την προσθήκη των ρολών και την μετατροπή του ανοικτού χώρου σε κλειστό αφού με την δημιουργία του κλειστού ορθογώνιου χώρου επηρεάζεται ο αερισμός και ο φυσικός φωτισμός του υποστατικού του ενώ εισέρχονται στο κατάστημα του και καπνοί από τα τσιγάρα των επισκεπτών που κάθονται στον χώρο που έχουν τοποθετηθεί οι καρέκλες και τραπεζάκια. Σε περιγραφή στην οποία προέβηκε για τα εν λόγω ρολά ανέφερε πώς αυτά έχουν τοποθετηθεί σε δύο σημεία στον εξωτερικό χώρο της Ψησταριάς με το ένα σημείο αυτών να βλέπει ανατολικά και το άλλο σημείο να βλέπει νότια και αυτά έχουν βιδωθεί στην μία τους πλευρά στην ίδια κολώνα ώστε να προκύπτει σχήμα όπως το γράμμα Γάμμα (Γ) επαναλαμβάνοντας την θέση πως με τον τρόπο αυτό δημιουργείται νέος κλειστός χώρος. Τα ρολά μάλιστα ως σημείωσε που βλέπουν ανατολικά, κρέμονται από οριζόντιο μεταλλικό πασαμάνο, οι άκριες του οποίου έχουν βιδωθεί και στερεωθεί με μεγάλες βίδες στην νότια πλευρά σε κολώνα, ενώ η άκρια που βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του μεταλλικού πασαμάνου έχει βιδωθεί και στερεωθεί στον τοίχο ο οποίος διαχωρίζει την Ψησταριά και το υποστατικό του ΜΚ2 ενώ το οριζόντιο μεταλλικό πασαμάνο των ρολών που βλέπουν ανατολικά είναι επίσης ως ο μάρτυρας ανέφερε στερεωμένο και βιδωμένο με κάθετο μεταλλικό πασαμάνο ύψους περίπου 30 - 40 εκατοστών πάνω στην δοκό του τοίχου ο οποίος βρίσκεται από πάνω. Σε σχέση με τα ρολά τα οποία βλέπουν νότια αυτά ως ο ΜΚ2 ανέφερε κρέμονται από οριζόντιο μεταλλικό πασαμάνο και έχουν επίσης στερεωθεί επί των κολώνων που βρίσκονται δυτικά και ανατολικά των ρολών. Η κολώνα η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του οριζόντιου πασαμάνου είναι η ίδια με την κολώνα στην οποία έχει βιδωθεί η νότια πλευρά του μεταλλικού πασαμάνου των ρολών τα οποία βλέπουν στα ανατολικά ενώ το οριζόντιο πασαμάνο των ρολών τα οποία βλέπουν στα νότια έχει επίσης τοποθετηθεί και εφαρμοστεί με τρύπημα των κολώνων που βρίσκονται δυτικά και ανατολικά των ρολών με μεγάλες βίδες. Τέλος σημείωσε πως έχει προχωρήσει στην ενοικίαση του υποστατικού του σε άλλο πρόσωπο το οποίο θα δραστηριοποιηθεί ως σημείο ετοιμασίας καφέ και ως αρτοποιείο και όπως επηρεαζόταν ο ίδιος από την τοποθέτηση των ρολών και το κλείσιμο του χώρου θα επηρεαστεί και ο νέος ενοικιαστής αλλά και όλοι οι εκάστοτε ενοικιαστές και κάτοχοι του καταστήματος στο μέλλον εφόσον οι προσθήκες και κατασκευές που έχουν τοποθετηθεί και ο κλειστός χώρος που δημιουργήθηκε από τους Κατηγορούμενους παραμένουν εκεί. Η αντεξέταση του μάρτυρα επικεντρώθηκε κυρίως στην θέση ότι αυτός προσέρχεται στο Δικαστήριο με αλλότρια κίνητρα και προθέσεις αλλά και εκδικητικά για να δώσει μαρτυρία εναντίων των κατηγορουμένων στην υπόθεση καθότι οι τελευταίοι δεν αγόραζαν κρέας για την λειτουργία της ψησταριάς τους από το δικό του κρεοπωλείο που βρισκόταν δίπλα από την ψησταριά αποτέλεσμα τούτου ήταν να προχωρήσει ο ΜΚ2 ως του υποβλήθηκε επανειλημμένες φορές από πλευράς υπεράσπισης σε εκδικητικές καταγγελίες εναντίον τους στον Δήμο Λεμεσού. Σε σχέση με τα ζητήματα αυτά ο ΜΚ2 ανέφερε πως δεν τους δόθηκε η οποιαδήποτε ευκαιρία για οποιαδήποτε συνεργασία και μάλιστα αν του προτεινόταν κάτι τέτοιο αυτός θα ήταν αρνητικός από την στιγμή που προέβηκε στις εργασίες αυτές και έχανε τον ήλιο, το φως και τον αέρα. Ο μάρτυρας ανέφερε πώς για την υπόθεση αυτή έχει ενημερωθεί να δώσει μαρτυρία από τον δικηγόρο του Δήμου Λεμεσού επιβεβαίωσε όμως πως ήταν το πρόσωπο το οποίο προέβηκε σε καταγγελίες στον Δήμο για την τοποθέτηση των ρολών και μάλιστα επικοινωνούσε κατά περιόδους για να ενημερωθεί για την εξέλιξη της υπόθεσης. Υποβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι τα πράγματα δεν έγιναν όπως αναφέρεται στις παραγράφους 4 μέχρι και 7 της γραπτής του δήλωσης με τον ΜΚ2 να αναφέρει πως η μαρτυρία του αυτή είναι και μάλιστα σημείωσε πως ο κατηγορούμενος 2 του είχε χαρακτηριστικά αναφέρει πως μπορούσε να κτίσει και τοίχο και ότι ήθελε μπορούσε να κάνει με τον ΜΚ2 να τον ενημερώνει ότι από την στιγμή που δεν μπορούσαν να συζητήσουν μεταξύ τους θα μετέβαινε στο Δημαρχείο για να τους λύσει την διαφορά όπως και έκανε. Υποβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα πως και σε σχέση με τις παραγράφους 11 μέχρι και 16 της γραπτής του δήλωσης τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα λέει με αυτόν να απαντά πως το κατασκεύασμα υπάρχει και πως μπορούν να το δούν. Επιβεβαίωσε ότι η πρώτη φορά που μίλησε με τον κατηγορούμενο 2 όταν ήρθε στον χώρο ήταν για το συγκεκριμένο κατασκεύασμα και έκτοτε δεν ξαναμίλησαν και παρά το ότι ως ανέφερε δεν πρόκειται για άτομο που ενοχλεί προέβηκε σε καταγγελία γιατί τον έπνιγε το δίκαιο αφού στερήθηκε τον ήλιο, το φως και τον αέρα που είχε για 40 χρόνια ενώ οι πελάτες της ψησταριάς κάθονταν σε απόσταση 20 πόντων βλέποντας μέσα στο μαγαζί του. Αρνήθηκε νέα υποβολή ότι λέει ψέματα στο Δικαστήριο και πως ο μόνος λόγος που προέβηκε σε καταγγελία ήταν διότι δεν έπιαναν κρέας από τον ίδιο επαναλαμβάνοντας πώς δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να γνωριστούν. Τέλος σε υποβολή ότι τα συγκεκριμένα ρολά υπήρχαν πριν τον Γενάρη του 2018 απάντησε πως αυτά δεν υπήρχαν πριν να μπει ο κατηγορούμενος 2 στο συγκεκριμένο κατάστημα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Καταρχάς σημειώνω πως αμφότεροι οι μάρτυρες κατηγορίας άφησαν θετική εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο. Διέκρινα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι οι μάρτυρες δεν ήταν προκατειλημμένοι ούτε και επεδίωκαν πάση θυσία την καταδίκη των Κατηγορουμένων απεναντίας προσήλθαν στο Δικαστήριο για να παρουσιάσουν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Αμφότεροι οι μάρτυρες απαντούσαν με ευθύτητα, αμεσότητα και με πηγαίο τρόπο και το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια τους να βοηθήσουν την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής προσφεύγοντας στην υπερβολή, στην ασάφεια ή στο ψεύδος. Δεν έχουν περιπέσει σε αντιφάσεις, η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, παρέθεσαν μάλιστα με σαφήνεια και πληρότητα όσα γεγονότα περιήλθαν στην δική τους γνώση είτε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους είτε στα πλαίσια προσωπικής εμπλοκής ενώ όταν αναφορά γινόταν σε γεγονότα ή πληροφορίες που δεν ήταν προϊόν της δικής τους άμεσης εμπλοκής αυτοί αποκάλυπταν την πηγή των γνώσεων αυτών. Ειδικότερα στρεφόμενος προς την μαρτυρία της ΜΚ1 αυτή έδωσε θετική εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο κατά την δια ζώσης κατάθεση της στην διαδικασία. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που είπε είτε στον τρόπο που κατέθεσε από τα οποία να διαφαίνεται πρόθεση εκ μέρους της να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων για να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Τουναντίον, θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει το τί πραγματικά περιήλθε στην αντίληψή της ως εκ της θέσης και των καθηκόντων της ως εργοδοτούμενη στο Τμήμα Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου Λεμεσού ως Λειτουργός για την Πολεοδομική Επιβολή και Έλεγχο Παρανομιών και ως αρμόδια λειτουργός και κάτοχος του φακέλου του Δήμου Λεμεσού υπ' αρ. ΧΧ που αφορά την υπό εξέταση υπόθεση και υποστατικό το οποίο προσωπικά επισκέφθηκε για σκοπούς επιθεώρησης. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία της. Αυτό βεβαίως που σημειώνεται είναι ότι σε σχέση με τα όσα καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο 2 και την δική του εμπλοκή στο αδίκημα που του καταλογίζεται η μαρτυρία της ΜΚ1 δεν ήταν με οποιοδήποτε τρόπο διαφωτιστική αφού ως με ειλικρίνεια η μάρτυρας ανέφερε ο Κατηγορούμενος 2 συμπεριλήφθηκε στην υπόθεση ένεκα της ιδιότητας του ως Διευθυντής της Κατηγορουμένης

1. Συνεπώς αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας της ως αξιόπιστη. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα και σε σχέση με τον ΜΚ
2. Αυτός κατέθεσε με ευθύτητα και πειστικότητα σε σχέση με γεγονότα που ο ίδιος είχε προσωπική εμπλοκή ενώ εκεί και όπου παρέθετε εξ ακοής μαρτυρία έδινε και εξήγηση για το πώς η μαρτυρία αυτή είτε προφορική είτε έγγραφη περιήλθε στην δική του γνώση ή κατοχή. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που ανέφερε είτε στον τρόπο που κατέθετε που να είναι ικανό να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι ήταν διατεθειμένος να εμφανιστεί στο Δικαστήριο και να παραποιήσει την αλήθεια. Πρόκειτο στην ουσία για επηρεαζόμενο πρόσωπο για τους λόγους που έχει με λεπτομέρεια επεξηγήσει από την τοποθέτηση των συγκεκριμένων ανοιγοκλεινόμενων ρολών και σε συνέχεια των δικών του καταγγελιών προς την Δημοτική Αρχή προσήλθε στο Δικαστήριο για να παραθέσει τα γεγονότα όπως τα έχει ζήσει. Μάλιστα το δικαστήριο κρίνει γνήσια την ανησυχία του σε σχέση με τις δυσμενείς επιπτώσεις που δημιουργούνται από την χρήση των συγκεκριμένων ρολών η τοποθέτηση των οποίων φαίνεται να δημιουργεί πρόβλημα στην εύρυθμη κατοχή, χρήση και λειτουργία του δικού του καταστήματος. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μαρτύρα στην ολότητά της ως αληθή και αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα αφού η μαρτυρία του δεν έχει σε καμιά περίπτωση κλονιστεί από την αντεξέταση ούτε και έχω εντοπίσει οποιεσδήποτε αλλότριες προθέσεις και κίνητρα να διακατέχουν την μαρτυρία του. Ευρήματα: Έχοντας υπόψη την τεθείσα ενώπιον μου αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση: Στην οδό ΧΧ ΧΧ ΧΧ εντός της Ενορίας ΧΧ η οποία εμπίπτει εντός δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού βρίσκεται οικοδομή ανεγειρόμενη στο τεμάχιο ΧΧ, Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ στο ισόγειο της οποίας λειτουργεί επιχείρηση ψησταριάς (στο εξής το υποστατικό) από την Κατηγορούμενη 1 από την 01.01.2018 μέχρι και σήμερα γνωστή με την ονομασία ΧΧ. Το πιο πάνω υποστατικό έχει ενοικιαστεί με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 16.12.2017 από την ΧΧ Κωνσταντίνου προς την Κατηγορούμενη 1 ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μοναδικό Διευθυντή τον Κατηγορούμενο 2 και Γραμματέα την ΧΧ Πιτσιλλή. Σύμφωνα με την Άδεια Οικοδομής με αρ. φακ. ΧΧ, ημερομηνίας 14.02.1994 και αριθμό άδειας ΧΧ που εκδόθηκε από τον Δήμο Λεμεσού εγκρίθηκε η μετατροπή της χρήσης του ισογείου της οικοδομής από κατάστημα σε ψησταριά ενώ σύμφωνα με τα εγκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εν λόγω άδειας οικοδομής η βεράντα που βρίσκεται μπροστά από την είσοδο του υποστατικού στην ανατολική πλευρά δηλαδή στην πλευρά η οποία είναι παράλληλη με την οδό Αγίας Φυλάξεως είναι αδειούχα στεγασμένη βεράντα η οποία όμως δεν επιτρέπεται να κλείσει στα πλευρά και τις προσόψεις της και θα έπρεπε να είναι ανοικτός χώρος. Η Κατηγορούμενη 1 μετά την ανάληψη της κατοχής και χρήσης του υποστατικού ως ενοικιάστρια και συγκεκριμένα μετά την 01 Ιανουαρίου 2018 σε ημερομηνία που δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια έχει προχωρήσει και τοποθετήσει μέσω ενεργειών του Κατηγορούμενου 2 και ειδικής μεταλλικής κατασκευής που ετοιμάστηκε και τοποθετήθηκε προς το σκοπό αυτό πλαστικά ανοιγοκλεινόμενα ρολά σε μέρος της καλυμμένης βεράντας που ευρίσκεται στην ανατολική πλευρά η οποία είναι παράλληλη με την οδό ΧΧ και συγκεκριμένα η τοποθέτηση των ρολών αυτών έγινε σε δύο πλευρές ήτοι στην εξωτερική πλευρά της βεράντας που βλέπει τον δημόσιο δρόμο καθώς και στην εσωτερική πλευρά αυτής που βλέπει την κεντρική είσοδο της ψησταριάς με αποτέλεσμα να προκύπτει δομική μετατροπή του χώρου αφού κατά τον χρόνο που τα ρολά είναι ανοιχτά δημιουργείται ορθογώνιος εσώκλειστος χώρος στον οποίο έχουν τοποθετηθεί τραπεζοκαθίσματα για την εξυπηρέτηση των πελατών της ψησταριάς. Επιπρόσθετα στον εσωτερικό αυτό χώρο που δημιουργείται με την λειτουργία και χρήση των ρολών που έχουν τοποθετηθεί εσωκλείεται και παράθυρο το οποίο βρίσκεται τοποθετημένο σε κοινόχρηστο / κοινόκτητο τοίχο μεταξύ της ψησταριάς και του όμορου καταστήματος το οποίο λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα ως Κρεοπωλείο ιδιοκτησίας του ΜΚ2 και αποτελεί μέρος του υφιστάμενου κτιριακού συγκροτήματος με αποτέλεσμα αυτό να μην έχει πρόσβαση σε επαρκή φωτισμό και αέρα. Πιο συγκεκριμένα τα εν λόγω ρολά έχουν τοποθετηθεί σε δύο σημεία στον εξωτερικό χώρο της Ψησταριάς με το ένα σημείο αυτών να βλέπει ανατολικά και το άλλο σημείο να βλέπει νότια και αυτά έχουν βιδωθεί στην μία τους πλευρά στην ίδια κολώνα ώστε να προκύπτει το σχήμα Γ με την τοποθέτηση τους. Τα ρολά που βλέπουν ανατολικά, κρέμονται από οριζόντιο μεταλλικό πασαμάνο, οι άκριες του οποίου έχουν βιδωθεί και στερεωθεί με μεγάλες βίδες στην νότια πλευρά σε κολώνα, ενώ η άκρια που βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του μεταλλικού πασαμάνου έχει βιδωθεί και στερεωθεί στον τοίχο ο οποίος διαχωρίζει την Ψησταριά και το υποστατικό του ΜΚ2 ενώ το οριζόντιο μεταλλικό πασαμάνο των ρολών που βλέπουν ανατολικά είναι στερεωμένο και βιδωμένο με κάθετο μεταλλικό πασαμάνο ύψους περίπου 30 - 40 εκατοστών πάνω στην δοκό του τοίχου ο οποίος βρίσκεται από πάνω. Σε σχέση με τα ρολά τα οποία βλέπουν νότια αυτά κρέμονται από οριζόντιο μεταλλικό πασαμάνο και έχουν επίσης στερεωθεί επί των κολώνων που βρίσκονται δυτικά και ανατολικά των ρολών. Η κολώνα η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του οριζόντιου πασαμάνου είναι η ίδια με την κολώνα στην οποία έχει βιδωθεί η νότια πλευρά του μεταλλικού πασαμάνου των ρολών τα οποία βλέπουν στα ανατολικά ενώ το οριζόντιο πασαμάνο των ρολών τα οποία βλέπουν στα νότια έχει επίσης τοποθετηθεί και εφαρμοστεί με τρύπημα των κολώνων που βρίσκονται δυτικά και ανατολικά των ρολών με μεγάλες βίδες. Για τα πιο πάνω δεν έχει υποβληθεί μέχρι και σήμερα στην αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Λεμεσού οποιαδήποτε αίτηση για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας ή άδειας οικοδομής ούτε και καλύπτονται από τις υφιστάμενες άδειες και εγκριμένα σχέδια της Ψησταριάς. Νομική Πτυχή: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Όπως έχει προαναφερθεί η Κατηγορούμενη 1 κατηγορείται για το αδίκημα της προσθήκης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή και ο Κατηγορούμενος 2 για το αδίκημα της παροχής συνδρομής προς την Κατηγορούμενη 1 για την διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αποτελεί το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής, προσδιορίζει την έννοια της 'οικοδομής' ως: "οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο." Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από σίδερο ή άλλη ύλη και (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή προτού ανεγείρει οικοδομή αναγνωρίζεται και καθορίζεται από το άρθρο 3

(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο διατυπώνονται τα εξής: "3.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. ................. χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή................................." Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)β) συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η ανέγερση οικοδομής ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή, και
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο, και
3. Η ανέγερση αυτή να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Επιπρόσθετα σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 που τιτλοφορείται Ποινικά αδικήματα και ποινές αναφέρονται τα εξής: 20.-

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· ........ διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R. 587). Στην υπόθεση εκείνη οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην οροφή με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Επειδή το δωμάτιο που δημιουργήθηκε περικλείει και οριοθετεί χώρο κρίθηκε ότι βρισκόταν εντός της έννοιας της 'οικοδομής' που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί δεν συνιστούσε ουσιώδες στοιχείο. Σημασία επίσης δεν είχε ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα. Στηνυπόθεση South Wales Aluminium Co Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E R 587, για την οποίαν έγινε αναφορά πιο πάνω, o Δικαστής Atkinson αναφερόμενος στους όρους «οικοδομή» και «κατασκεύασμα» - building και structure αντίστοιχα - ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ". I suppose it means something which is constructed in the way of being built up as is a building; it is in the nature of a building. It seems to me it is not in the nature of a building, or a structure analogous to a building, unless it is something which you can say quite fairly has been built up. I do not think that is the only guide or the only test, but, roughly, I think that must be the main guide; how has it got there? Is it something which you can fairly say has been built up? I do not think it depends at all on whether it is fixed to the ground. That may be a relevant consideration." Σε ελεύθερη μετάφραση: "υποθέτω σημαίνει κάτι το οποίο κατασκευάζεται κατά την διαδικασία της ανέγερσής του, όπως μια οικοδομή έχει χαρακτήρα οικοδομής. Μου φαίνεται ότι (ένα κατασκεύασμα) δεν έχει χαρακτήρα οικοδομής ή δεν είναι ανάλογο μιας οικοδομής εκτός αν είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί. Δεν είμαι της άποψης ότι αυτή είναι η μόνη καθοδήγηση ή το μόνο κριτήριο, χοντρικά, όμως, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι το κύριο κριτήριο, πώς, δηλαδή (η κατασκευή), κατέληξε εδώ (που βρίσκεται). Είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί; Δεν νομίζω (η απάντηση) να εξαρτάται ολωσδιόλου από το αν κατά πόσο αυτή είναι στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό μπορεί να αποτελεί σχετική παράμετρο." Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οροθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επίσης στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "The word "construction" used in this context has the same meaning as the word "structure" and the meaning of that word was fully discussed in The London County Council v. Tann, [1954] 1 All E.R. 389. For a structure to be a building within the meaning of Chapter 96, it must be one which is used for a purpose for which a building is ordinarily used and for a purpose for which the erection of a building is usually required or at least desirable. A structure enclosing or delimiting or intending to enclose or delimit any land or space is a building." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Η λέξη "οικοδομή" με την έννοια που χρησιμοποιείται έχει την ίδια έννοια όπως και η λέξη "κατασκεύασμα" και η έννοια της λέξης αυτής συζητήθηκε πλήρως στην υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389. Για να είναι ένα κατασκεύασμα οικοδομή εντός της έννοιας του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς για τους οποίους μια οικοδομή υπό κανονικές συνθήκες ανεγείρεται και για τους σκοπούς για τους οποίους η ανέγερση μιας οικοδομής συνήθως απαιτείται ή είναι τουλάχιστον επιθυμητή. Ένα κατασκεύασμα το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπεύει να οριοθετεί ή να περικλείει οποιαδήποτε γη ή χώρο είναι οικοδομή." Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης 'οικοδομής' σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως 'οικοδομή' μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann [1954] 1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής 'building' και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Στην αγγλική υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση The Mayor etc. of Nicosia Town v. Keravnos 20 CLR (II) 51, ο Δικαστής Parker ανέφερε ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν μια συγκεκριμένη κατασκευή έχει τον χαρακτήρα οικοδομής θα πρέπει να προστρέξει στην ούτω καλούμενη 'πρόθεση της κατασκευής' και να θέσει στον εαυτό του το εξής ερώτημα. "ως άνθρωποι του κόσμου τούτου μπορούμε να πούμε ότι αυτό το πράγμα, για να χρησιμοποιούμε και ουδέτερες εκφράσεις, είναι κατασκευή με χαρακτήρα οικοδομής;" Επίσης, στην αγγλική υπόθεση London County Council v. Pearce

(1892)2 QB 109 οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι ήταν οικοδόμοι, ανήγειραν ξύλινο κατασκεύασμα, το οποίο τοποθέτησαν στο μπροστινό μέρος της επιχείρησής τους στην οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν διεξάγονταν οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες. Η οροφή της κατασκευής ήταν από αλουμίνιο και είχε διαστάσεις 8Χ6 (πόδια) και ύψος 10 πόδια. Χρησιμοποιείτο δε ως γραφείο. Ήταν επανδρωμένο με τραπέζι, το οποίο χρησιμοποιείτο ως γραφείο και είχε ένα μικρό παράθυρο από το οποίο πληρωνόταν το προσωπικό. Στηριζόταν δε σε σιδερένιους τροχούς και μετακινείτο. Ο Δικαστής Vaughan Williams αποφάσισε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν επρόκειτο περί οικοδομής. Το κύριο χαρακτηριστικό της κατασκευής αυτής, το οποίο και αποτέλεσε την βάση του σκεπτικού τόσο της πρωτόδικης όσο και της κατ' έφεση απόφασης, ήταν ότι προορισμός της ήταν η τοποθέτησή της κάθε φορά και σε ξεχωριστό μέρος όποτε αυτό χρειαζόταν ή κρινόταν απαραίτητο (made for the purpose of locomotion and for erection in any place where it might be required). Βεβαίως το Αγγλικό Εφετείο τόνισε, ότι δεν δικαιούται κάποιος να ξεφεύγει από την Νομοθεσία με το να ανεγείρει σε τροχούς αυτό που ο ίδιος προτίθεται να είναι μια οικοδομή και ακολούθως να επικαλείται ότι η κατασκευή αυτή δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του Νόμου για τον λόγο ότι κυλά πάνω σε τροχούς. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο πρέπει να αντλεί καθοδήγηση από την 'πρόθεση της κατασκευής', ήτοι τον σκοπό για τον οποίο αυτή κατασκευάστηκε ή ανεγέρθηκε. Αυτό που στην πιο πάνω υπόθεση βάρυνε στην κρίση της δικαστικής απόφασης ήταν ότι η κατασκευή εκείνη κατασκευάστηκε με σκοπό να μπορεί να μετακινείται από την μια οικοδομή στην άλλη, όπως οι περιστάσεις απαιτούσαν, δηλαδή, να μην είναι μια μόνιμη κατασκευή. Από τα δε λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ 384 συνάγεται ότι ο σκοπός του Κεφ.96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Σε σχέση με το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αυτό διαλαμβάνει τα ακόλουθα: 20. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχτεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Καταδίκη για το αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη ποινικού αδικήματος, συνεπάγει ίδιες συνέπειες από κάθε άποψη, καθώς και καταδίκη για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Εκείνος που προάγει άλλο στη διενέργεια πράξης ή παράλειψης τέτοιας φύσης ώστε, αν γινόταν από τον ίδιο θα διενεργείτο από αυτό κάποιο ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη δύναται να διωχτεί δε όπως αν είχε διενεργήσει το ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη. Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες γραπτές τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[1] Στρεφόμενος κυρίως προς την αγόρευση της κας. Φράγκου ο κεντρικός άξονας επιχειρηματολογίας της αποτέλεσε η θέση ότι τα επίδικα ανοιγοκλεινόμενα ρολά δεν αποτελούν οικοδομή εν τη έννοια του νόμου δηλαδή δεν έχει αποδειχθεί ότι αυτά αποτελούν μια μόνιμη κατασκευή η οποία δεν μπορεί να μετακινηθεί και ακόμα και αν σε περίπτωση που το δικαστήριο δεν υιοθετήσει την προσέγγιση αυτή για τους λόγους που εξήγησε δεν υπάρχει διασύνδεση της κατηγορούμενης 1 και του κατηγορούμενου 2 με τις κατηγορίες που ένας έκαστος εξ αυτών αντιμετωπίζουν. Σε σχέση με την κατηγορούμενη 1 έγινε επίκληση όσον αφορά τον χρόνο που τοποθετήθηκαν τα επίδικα ρολά και ότι αυτός από την τεθείσα μαρτυρία δεν έχει αποκρυσταλλωθεί δηλαδή ότι αυτά δεν προϋπήρχαν πριν τον Ιανουάριο 2018 δηλαδή πριν να αναλάβει την ενοικίαση του υποστατικού η κατηγορούμενη

1. Σε σχέση με την εμπλοκή του κατηγορούμενου 2 εισηγήθηκε ότι δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία για την συμμετοχή του στα όσα του καταλογίζονται ιδίως λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν θα πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστη και τέλος εισηγήθηκε πως η υπό εξέταση υπόθεση καταχωρήθηκε καταχρηστικά της δικαστικής διαδικασίας και υποκινούμενη από αλλότρια κίνητρα. Υπαγωγή ευρημάτων επί της νομικής πτυχής: Συνεπώς τα ερωτήματα που καλείται να εξετάσει το παρόν δικαστήριο δεν είναι άλλα από τα ακόλουθα: Α) Κατά πόσον τα πλαστικά ανοιγοκλεινόμενα ρολά με τον τρόπο και κατασκευή που αυτά έχουν τοποθετηθεί και χρησιμοποιούνται σε δύο πλευρές στο ανατολικό τμήμα της εξωτερικής καλυμμένης βεράντας της ψησταριάς εμπίπτουν στην έννοια της οικοδομής όπως αυτή προσδιορίζεται στη σφαίρα του άρθρου 2 του Κεφ.
2. Β) Κατά πόσο για την τοποθέτηση και χρήση αυτών απαιτείται προηγουμένως η έκδοση άδειας από το Δήμο Λεμεσού ως οι πρόνοιες του άρθρου 3

(1)του Κεφ.96. Γ) Κατά πόσον η Κατηγορούμενη 1 με την συνδρομή και βοήθεια του Κατηγορούμενου 2 προέβηκε στην ανέγερση των ανοιγοκλεινόμενων ρολών. Προς απάντηση των πιο πάνω ερωτημάτων και αφού έχω λάβει υπόψη μου την σχετική επί του θέματος νομοθεσία, νομολογία, την αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα καταλήγω ότι τα πλαστικά ανοιγοκλεινόμενα ρολά τα οποία έχουν τοποθετηθεί σε δύο πλευρές στο ανατολικό τμήμα της καλυμμένης βεράντας της Ψησταριάς Pitsilli η οποία εφάπτεται με την οδό της Αγίας Φυλάξεως και τα οποία δημιουργούν ορθογώνιο εσώκλειστο χώρο εμπίπτουν στον όρο οικοδομή ένεκα του γεγονότος ότι η τοποθέτηση τους έγινε κατά τρόπο μόνιμα προσαρτημένο δηλαδή αυτά έχουν στερεωθεί με μεγάλες βίδες επί των κολώνων και επί της δοκού της υφιστάμενης αδειοδοτημένης οικοδομής. Αξιοσημείωτο πως για να επιτευχθεί η τοποθέτηση και η χρήση των ρολών αυτών απαιτήθηκε η εκ των προτέρων τοποθέτηση μεταλλικής κατασκευής δηλαδή μεταλλικών οριζόντιων και κάθετων πασαμάνων τόσο στο ανατολικό όσο και στο νότιο μέρος της ανατολικής πλευράς της εξωτερικής βεράντας της Ψησταριάς τα οποία έχουν βιδωθεί τόσο στην υπάρχουσα δοκό όσο και επί των κολώνων της υφιστάμενης αδειοδοτημένης οικοδομής. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω λαμβάνεται υπόψη και το γεγονός ότι η τοποθέτηση και χρήση των πλαστικών ανοιγοκλεινόμενων ρολών στις δύο πλευρές του ορθογωνίου ήτοι στην εξωτερική πλευρά της βεράντας που βλέπει τον δημόσιο δρόμο καθώς και στην εσωτερική πλευρά αυτής που βλέπει την κεντρική είσοδο της ψησταριάς η εγκατάσταση των οποίων ως αναφέρεται και ανωτέρω για να επιτευχθεί έγινε δια της ανέγερσης της μεταλλικής κατασκευής με τα πασαμάνα έχει ως αποτέλεσμα να προκύπτει δομική μετατροπή του χώρου αφού κατά τον χρόνο που τα ρολά είναι ανοιχτά αυτά περικλείουν και οριοθετούν συγκεκριμένο χώρο της καλυμμένης βεράντας με αποτέλεσμα να δημιουργείται ορθογώνιος εσώκλειστος χώρος στον οποίο έχουν τοποθετηθεί τραπεζοκαθίσματα για την εξυπηρέτηση των πελατών της ψησταριάς ενώ σύμφωνα με τις υφιστάμενες άδειες ο χώρος αυτός θα έπρεπε να παραμένει μόνιμα ανοικτός. Συνεπώς από την στιγμή που εμπίπτει στον όρο της οικοδομής αποτελεί περαιτέρω ασφαλή κατάληξη του Δικαστηρίου ότι θα έπρεπε πριν την τοποθέτηση τους να είχε υποβληθεί αίτηση τόσο για την εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας όσο και για Άδεια Οικοδομής προς τον Δήμο Λεμεσού πράγμα το οποίο δεν έχει γίνει με αποτέλεσμα μέχρι και σήμερα καμία άδεια να μην έχει εξασφαλιστεί προς το σκοπό αυτό. Ασφαλή κατάληξη του Δικαστηρίου είναι και το γεγονός πως η συγκεκριμένη ανέγερση έλαβε χώρα από την Κατηγορούμενη 1 από τον χρόνο που η ίδια προχώρησε στην ενοικίαση του επίδικου υποστατικού της οποίας είναι ο μοναδικός ενοικιαστής, κάτοχος και χρήστης στο οποίο λειτουργούσε από την 01.01.2018 μέχρι και σήμερα την Ψησταριά Pitsilli. Συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί την θέση της υπεράσπισης ότι τα επίδικα ανοιγοκλεινόμενα ρολά δεν αποτελούν οικοδομή εν τη έννοια του νόμου. Η εμπλοκή του Κατηγορούμενου 2: Στρεφόμενος προς τον Κατηγορούμενο 2 και το αδίκημα που του καταλογίζεται με την 2η Κατηγορία που δεν είναι άλλο από αυτό της παροχής συνδρομής προς την Κατηγορούμενη 1 για την διάπραξη του αδικήματος της προσθήκης οικοδομής χωρίς άδεια σύμφωνα με την ΜΚ1 αυτό που ουσιαστικά του καταλογίστηκε ήταν πως αυτός ως ο μοναδικός διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 της παρείχε συνδρομή να τοποθετήσει τα ανοιγοκλεινόμενα ρολά στο επίδικο υποστατικό (σχετικές οι παράγραφοι 8 & 10 του Τεκμηρίου 1 δηλαδή της γραπτής δήλωσης της ΜΚ1). Μάλιστα στα πλαίσια αντεξέτασης της ΜΚ1 και σε σχετική υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος 2 ουδεμία συνδρομή η βοήθεια παρείχε στην κατηγορούμενη 1 η ΜΚ1 απάντησε ότι διαφωνεί γιατί την περίοδο εκείνη ως συμπλήρωσε ο Κατηγορούμενος 2 ήταν ο μοναδικός αξιωματούχος της εταιρείας οπόταν μια εταιρεία δεν διοικείται από μόνη της. Τίθεται συνεπώς εύλογα το ερώτημα κατά πόσον η ποινική ευθύνη του Κατηγορούμενου 2 μπορεί να στοιχειοθετηθεί αποκλειστικά και μόνο στην βάση της ιδιότητας του διευθυντή της κατηγορούμενης 1 στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας να τον εμπλέκει. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δόθηκε στην Ευριβιάδης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ 600[2] στην οποία αναφέρθηκε πως το γεγονός απλά και μόνο ότι ένα πρόσωπο είναι διευθυντής μίας εταιρείας αυτό από μόνο του δεν του δημιουργεί ποινική ευθύνη. Όπως επίσης προκύπτει από τις διατάξεις του Κεφαλαίου 96 ή του άρθρου 20 του Κεφ. 154, δεν υπάρχει οποιοδήποτε άρθρο σε αυτά το οποίο να δημιουργεί ποινική ευθύνη του Διευθυντή νομικού προσώπου με αναφορά απλά και μόνο στην ιδιότητα του αυτή. Πράγματι έχει νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα (βλ. Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523) αλλά σχετική μαρτυρία θα πρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο από πλευράς των παραπονουμένων στον βαθμό που απαιτείται στις ποινικές υποθέσεις για την στοιχειοθέτηση τέτοιας εμπλοκής (παροχή συνδρομής). Στην υπό εξέταση υπόθεση ναι μεν η μαρτυρία της ΜΚ1 δεν ήταν σε οποιοδήποτε βαθμό βοηθητική σε σχέση με την εμπλοκή του Κατηγορούμενου 2 αφού μάλιστα περιορίστηκε να αναφερθεί ότι αυτός έφερε ευθύνη λόγο της ιδιότητας του ως Διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 όμως το Δικαστήριο σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να παραβλέψει την μαρτυρία που παρατέθηκε από τον ΜΚ2 η οποία κρίθηκε αξιόπιστη και η οποία εμπλέκει στα επίδικα γεγονότα τον Κατηγορούμενο 2. Ο ΜΚ2 ήταν σαφής ότι κατά τους επίδικους χρόνους ήταν ο Κατηγορούμενος 2 που ενέργησε στο να τοποθετηθούν τα συγκεκριμένα ρολά στον εξωτερικό χώρο της βεράντας της Ψησταριάς μάλιστα χωρίς να έχει οποιαδήποτε διάθεση για εξέταση των ανησυχιών και παραπόνων του ΜΚ2 και τα οποία είχαν άμεση σχέση με την τοποθέτηση και χρήση των ρολών αυτών τα οποία εκφράστηκαν από την πρώτη στιγμή που λαμβάνονταν μετρήσεις στον χώρο με τον Κατηγορούμενο 2 μάλιστα να του απαντά πως θα τοποθετούνταν τα συγκεκριμένα ρολά όπως και έγινε. Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει σε εύρημα ενοχής και σε σχέση με την ποινική ευθύνη του Κατηγορούμενου 2 αφού από την τεθείσα αποδεκτή μαρτυρία αυτός παρείχε συνδρομή στην Κατηγορούμενη 1 να διαπράξει το προσαπτόμενο αδίκημα. Καταληκτικά σημειώνω πως σε σχέση με την επιχειρηματολογία της υπεράσπισης περί κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας και την ύπαρξη αλλότριων κινήτρων το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί καμία από τις θέσεις αυτές ως βάσιμη. Δεν έχει εντοπιστεί οποιοδήποτε καταχρηστική συμπεριφορά ή αλλότριο κίνητρο από μέρος της Δημοτικής Αρχής ή του ΜΚ2 στην καταχώρηση και προώθηση της υπό εξέτασης υπόθεσης. Η Δημοτική Αρχή ως ανέφερε και η ΜΚ1 έλαβε σχετικά γραπτά παράπονα τόσο από την ιδιοκτήτρια του υποστατικού όσο και από τον ΜΚ2 επηρεαζόμενο πρόσωπο και προώθησε την υπόθεση στο Δικαστήριο μετά από την σχετική διερεύνηση και επιθεώρηση ως όφειλε να πράξει. Ο δε ΜΚ2 ήταν και είναι πρόσωπο άμεσα επηρεαζόμενο από τα όσα έχουν λάβει χώρα στο όμορο με το δικό του κατάστημα υποστατικό και αποτελούν αντικείμενο της υπό εξέτασης υπόθεσης και δεν έχει εντοπίσει το Δικαστήριο μετά από προσεκτική μελέτη της μαρτυρίας του η οποία κρίθηκε αξιόπιστη οποιοδήποτε αλλότριο σκοπό ή κίνητρο ή παρελκυστική διάθεση. Η επιθυμία του για αποκατάσταση της νομιμότητας στον χώρο και η ανάγκη για τερματισμό του δυσμενούς επηρεασμού που τύγχανε το δικό του κατάστημα από την τοποθέτηση, λειτουργία και χρήση των συγκεκριμένων ανοιγοκλεινόμενων ρολών ήταν αυτή που με ειλικρίνεια ανέφερε πώς τον οδήγησε στην υποβολή του παραπόνου στον Δήμο Λεμεσού αλλά και την εμφάνιση του στην υπόθεση για να δώσει μαρτυρία. Κατάληξη: Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ένοχη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την Κατηγορούμενη 1 στην 1η Κατηγορία και τον Κατηγορούμενο 2 στην 2η Κατηγορία. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 [2] Η ιδιότητα διευθυντή εταιρείας δεν μπορεί από μόνη της να στηρίξει την καταδίκη του δυνάμει του Άρθρου 20, στην απουσία μαρτυρίας για συμμετοχή του. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο