ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Θεοχαρίδης, Αρ. Υπόθεσης: 10258/21, 11/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:12 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10258/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. XXX Θεοχαρίδης Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 11/2/2022 Εμφανίσεις: Για την Δημοκρατία: κα Μ. Μασούρα. Για τον κατηγορούμενο: κ. Δ. Παυλίδης. Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν παραδοχής του σε κατηγορία εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (κατηγορία 2). Μετά από αίτημα του συνηγόρου του και με την συγκατάθεση της κατηγορούσας αρχής, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα, λαμβάνονται υπόψην οι ακόλουθες υποθέσεις:
- Υπόθεση αρ. 6954/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη αδικήματος ληστείας.
- Υπόθεση αρ. 17152/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη αδικημάτων κατοχής επιθετικού όπλου και μεταφοράς μαχαιριού εκτός της οικίας ή της αυλής της. Τα γεγονότα των υποθέσεων, πέραν των όσων αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικημάτων, είναι βασικά τα ακόλουθα: Όσον αφορά την παρούσα Στις 30/4/2021 και περί ώρα 23:00, έγινε αντιληπτή φωτιά στο όχημα της παραπονούμενης, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο εντός του χώρου στάθμευσης της κατοικίας της στην Λεμεσό. Η φωτιά έγινε αμέσως αντιληπτή από την παραπονούμενη, η οποία κατάφερε, με τον σύζυγο της να την κατασβέσουν πριν επεκταθεί. Προκλήθηκαν όμως ζημιές ύψους €9.700 στον πίσω προφυλακτήρα του οχήματος. Αμέσως μετά τη λήψη της καταγγελίας, στη σκηνή μετέβηκαν μέλη του Τ.Α.Ε. Λεμεσού, τα οποία προέβηκαν σε επιτόπιες εξετάσεις. Από τις εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα με τη χρήση εύφλεκτης ύλης. Περαιτέρω από εξετάσεις που έκανε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, διαπιστώθηκε ότι η εστία της φωτιάς εντοπίστηκε στην αρχή εμπρηστικής λωρίδας μήκους 1,5 μέτρου περίπου, η οποία κατέληγε κάτω από το δεξιό μέρος του πισινού προφυλακτήρα του οχήματος. Περαιτέρω, διαπιστώθηκε ότι μέρος του πισινού προφυλακτήρα του οχήματος ήταν περιλουσμένο με εύφλεκτη ύλη. Σύμφωνα με την παραπονούμενη, ενώ περί ώρα 23:00 το βράδυ της 30/4/2021, βρισκόταν στην κουζίνα της οικίας της, η οποία βρίσκεται δίπλα από τον χώρο στάθμευσης, άκουσε θόρυβο μοτοσυκλέτας μεγάλου κυβισμού να είναι σταθμευμένη μπροστά από την οικία για περίπου ένα λεπτό και αμέσως ξέσπασε φωτιά. Στην συνέχεια αυτή και ο σύζυγος της κατάφεραν να κατασβέσουν την φωτιά προτού επεκταθεί. Με το πρώτο φως της ημέρας έγιναν περαιτέρω εξετάσεις στην σκηνή κατά τις οποίες εντοπίσθηκαν και παραλήφθηκαν:
(1)δειγματοληψία (βαμβάκι) μεταξύ του πίσω ανεμοθώρακα στο χώρο αποσκευών του οχήματος,
(2)ένα σακούλι που περιείχε κομμάτια από μπετόν και
(3)ένα πλαστικό πώμα με την επιγραφή «Κύκκος». Από τις επιστημονικές εξετάσεις που ακολούθησαν διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε και απομονώθηκε στο ως άνω πλαστικό πώμα καθώς και ότι η εύφλεκτη ύλη που ανιχνεύθηκε σε τεμάχιο μπετόν ήταν βενζίνη. Από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει οποιοδήποτε όχημα στην κατοχή του αλλά ούτε και είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης μοτοσυκλέτας, ενώ διαμένει στην Επαρχία Λευκωσίας. Με βάση τα πιο πάνω εκδόθηκε, στις 3/8/2021, δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του και συνελήφθηκε την ίδια μέρα στο Τ.Α.Ε Λευκωσίας. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε « Εν ηξέρω τίποτε». Ακολούθως ερευνήθηκε η οικία του χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το ύποπτο. Σε ανακριτική κατάθεση του που ακολούθησε την ίδια ημέρα, δεν απάντησε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Στις 4/8/2021, ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπου εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο 6 ημερών. Την ίδια ημέρα σε ανακριτική του κατάθεση, μεταξύ άλλων παραδέχθηκε ότι έθεσε φωτιά στο όχημα της παραπονούμενης, ρίχνοντας του βενζίνη και ανάβοντας την με σπίρτα και ότι στη συνέχεια διέφυγε από τη σκηνή. Την επόμενη ημέρα υπέδειξε στους ανακριτές της υπόθεσης:
(1)το σημείο όπου στάθμευσαν την μοτοσυκλέτα στις 30/4/2021 και περίμεναν την ώρα για να μεταβούν στην σκηνή (λέγοντας «Είναι εδώ που παρκάραμε την μοτοσυκλέτα και περιμέναμε να περάσει η ώρα να κοιμηθούν και να πάμε»),
(2)το σημείο όπου στάθμευσαν την μοτοσυκλέτα δίπλα από την κατοικία της παραπονούμενης και ο κατηγορούμενος κατέβηκε και έθεσε την φωτιά στο όχημα (λέγοντας « Είναι εδώ που παρκάραμε την μοτόρα») και
(3)το σημείο στο χωράφι δίπλα από την εν λόγω κατοικία, δίπλα από την ξύλινη περίφραξη της κατοικίας βόρεια, όπου σταμάτησε και έριξε την βενζίνη θέτοντας την φωτιά στο όχημα (λέγοντας «Είναι εδώ που κρύφτηκα και έριξα την βενζίνη, ρίχνοντας το πώμα του νερού στο δέντρο και έβαλα την φωτιά στο αυτοκίνητο»). Όσον αφορά την υπόθεση 6954/21 Στις 16/2/2021 και περί ώρα 00:30 μετέβη στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας ο παραπονούμενος, ο οποίος είναι διανομέας φαγητού και κατήγγειλε ότι την προηγούμενη μέρα και περί ώρα 22:50 ενώ βρισκόταν στην οδό Δημόνικου, Αγ. Ομολογητές, για παράδοση φαγητού, έπεσε θύμα ληστείας από δύο άγνωστα πρόσωπα. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι περί ώρα 22:40 μετέβη στην οδό Κάσου, Αγ. Ομολογητές για να παραδώσει την παραγγελία. Με την άφιξη του στο μέρος τηλεφώνησε στον αριθμό τηλεφώνου μέσω του οποίου έγινε η παραγγελία και το πρόσωπο που του απάντησε, του ζήτησε όπως γίνει η παράδοση του φαγητού στην οδό Δημόνικου. Μετέβη στην εν λόγω οδό και ενώ περίμενε στο πεζοδρόμιο, δύο άγνωστα πρόσωπα που φορούσαν κουκούλες, τον προσέγγισαν από πίσω και υπό την απειλή πιστολιού, του ζήτησαν όπως τους παραδώσει το χρηματικό ποσό των €120 που κατείχε, το κλειδί της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε και το φαγητό που είχε μαζί του (αξίας €70). Ο παραπονούμενος, τους παρέδωσε τα πιο πάνω και το κλειδί της μοτοσυκλέτας το πέταξαν σε παρακείμενο οικόπεδο. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι ο ως άνω αναφερόμενος αριθμός τηλεφώνου ανήκει στον κατηγορούμενο. Στην βάση αυτών εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του στις 16/2/
- Την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας όπου και συνελήφθηκε και ακολούθως του λήφθηκε κατάθεση. Στις 22/2/2021 σε δεύτερη κατάθεση που του λήφθηκε, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι ο αριθμός τηλεφώνου ήταν δικός του καθώς και τη διάπραξη της ληστείας, αναφέροντας ότι η ιδέα ήταν δική του και ότι το άλλο άγνωστο πρόσωπο συμφώνησε. Ανέφερε επίσης ότι το πιστόλι ήταν δικό του, ήταν ψεύτικο και το χρησιμοποίησε για να φοβίσουν τον παραπονούμενο ώστε να τους δώσει εύκολα τα λεφτά. Περαιτέρω παραδέχτηκε ότι ήταν δική του ιδέα να πετάξουν το κλειδί, ώστε ο παραπονούμενος να μην μπορεί να τους ακολουθήσει με την μοτοσυκλέτα του. Όσον αφορά την υπόθεση 17152/21 Περί ώρα 00:55 την 29/7/2021, ο Ε/Αστ.XXXXX Χ. Παπαχαραλάμπους περιπολούσε στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στη Λευκωσία. Κατά την περιπολία, εντόπισε όχημα, το οποίο οδηγείτο από νεαρό και είχε ως συνοδηγό άλλο νεαρό, να οδηγείται με ύποπτο τρόπο. Ως εκ τούτου σταμάτησε το όχημα για έλεγχο. Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι συνοδηγός ήταν ο κατηγορούμενος. Όταν σταμάτησε το όχημα για έλεγχο, ο Ε/Αστ. XXXXX ανέφερε στον οδηγό ότι σκόπευε να ερευνήσει το όχημα και ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα και ότι το αυτοκίνητο άνηκε στον πατέρα του και επειδή ο ίδιος δεν είχε άδεια οδήγησης, το οδηγούσε ο άλλος νεαρός. Πριν ο Ε/Αστ. XXXXX διεξάγει την έρευνα, ρώτησε τον κατηγορούμενο αν έχει οτιδήποτε ύποπτο ή παράνομο εντός του οχήματος και ο κατηγορούμενος του υπέδειξε ένα ξύλινο ρόπαλο χρώματος μαύρου, μήκους περί τα ογδόντα εκατοστά στο καπό του οχήματος. Αμέσως ο Ε/Αστ. XXXXX του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Είναι δικό μου. Δεν ξέρω ποιον θα βρω μπροστά μου». Στην συνέχεια ο Ε/Αστ. XXXXX έκανε σωματική έρευνα στον κατηγορούμενο και στο τσαντάκι μέσης που κατείχε εντοπίσθηκε ένας ανοιγόμενος σουγιάς, ο οποίος είχε σταθερή βάση και λεπίδα 10 εκατοστών, η οποία κατέληγε σε μυτερή άκρη. Στην ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο την ίδια μέρα, αυτός παραδέχτηκε ότι τόσο το ρόπαλο όσο και ο σουγιάς είναι δικά του και τα είχε στην κατοχή του. O συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ζήτησε όπως ληφθούν υπόψην η άμεση παραδοχή και απολογία του πελάτη του στο Δικαστήριο, η παραδοχή και η συνεργασία του με την Αστυνομία καθώς και οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Περαιτέρω αναφέρθηκε στο νεαρό της ηλικίας του, στο λευκό του ποινικό μητρώο, στις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές του περιστάσεις αλλά και στο γεγονός της αποζημίωσης της παραπονούμενης. Δήλωσε δε ότι προς περαιτέρω αποζημίωση της τελευταίας, ο κατηγορούμενος αποδέχεται την έκδοση διατάγματος ύψους €1.
- Ο κ. Παυλίδης ανέφερε επίσης ότι ο πελάτης του αντιλήφθηκε το λάθος του στην διάπραξη των αδικημάτων και μεταμελείται. Ενόψει δε όλων των πιο πάνω ζήτησε όπως τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου ώστε με την επιβληθείσα ποινή να του δοθεί η ευκαιρία να αναμορφωθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα του εμπρησμού, που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος στην παρούσα, είναι σοβαρό. Αυτό διαφαίνεται κατ' αρχάς από την σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτό από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, που είναι αυτή της φυλάκισης 14 ετών. Η σοβαρότητα του αδικήματος του εμπρησμού έχει τονισθεί επανειλημμένα και από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73 λέχθηκε ότι το εν λόγω αδίκημα πάντα εθεωρείτο απεχθές λόγω των καταστροφικών του συνεπειών και ιδιαίτερα, λόγω της αδυναμίας πρόβλεψης αυτών εφόσον εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο να προβλεφθούν με ακρίβεια όταν ξεσπάσει μια φωτιά. Ο δράστης σε τέτοια περίπτωση αναλαμβάνει ένα υπολογίσιμο ρίσκο όσον αφορά την ασφάλεια των γειτόνων και της περιουσίας αυτών. Ως λέχθηκε στην Μελανίτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 309, η διάπραξη του εν λόγω αδικήματος βρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα ως μέσο επίτευξης παρανόμων στόχων. Η έξαρση αυτή επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Ως έχει δε σημειωθεί δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα. Η ανάγκη προστασίας του κοινού από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για την επικράτηση της παρανομίας τονίσθηκε και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125. Στην Gaprindashvili v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 424, αφού επιβεβαιώθηκε η έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη τέτοιων αδικημάτων και έγινε αναφορά στις προαναφερόμενες υποθέσεις, επαναλήφθηκε η ύπαρξη ανάγκης επιβολής αποτρεπτικών ποινών, προς ανακοπή της έξαρσης εγκληματικών ενεργειών αυτής της φύσεως, σημειώνοντας ότι είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια των Δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που επιβάλλουν, πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Θα αναφερθούμε στη συνέχεια στις επιβληθείσες, στις προαναφερόμενες αλλά και σε άλλες υποθέσεις, ποινές. Αυτό όχι βέβαια ως δεσμευτικό προηγούμενο, εφόσον κάθε υπόθεση κρίνεται στην βάση των ιδιαίτερων γεγονότων που περιβάλλουν την διάπραξη του αδικήματος και των προσωπικών συνθηκών του παραβάτη, αλλά ως ενδεικτικό του μέτρου τιμωρίας τέτοιων αδικημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής (βλ. Σαμπή ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100): · Στην Papas v. Republic
(1970)2 C.L.R. 89, ο κατηγορούμενος έθεσε φωτιά σε κατάστημα που χρησιμοποιούσε συγγενικό του πρόσωπο. Το κίνητρο του ήταν να εκδικηθεί τον παραπονούμενο για κάποια βλάβη που θεωρούσε ότι του επέφερε. Το περιεχόμενο του υποστατικού ήταν ασφαλισμένο. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα, μετά από ακροαματική διαδικασία, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία εμπρησμού και σε κατηγορία ότι έθεσε φωτιά σε αγαθά. Κατ' έφεση η ποινή μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών συνδυασμένη με διάταγμα αποζημίωσης Λ.Κ.
- Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή λαμβάνοντας υπόψην το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν 25 ετών, αρραβωνιασμένος καθώς και τον κίνδυνο να απωλέσει την εργασία του στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου. · Στην Fournides ανωτέρω, για τα αδικήματα του εμπρησμού κτιρίου βάσει του άρθρου 315(α) και του περιεχομένου του βάσει του άρθρου 319 του Ποινικού Κώδικα, είχαν επιβληθεί πρωτόδικα στον κατηγορούμενο, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών. Το κτίριο ήταν στην κατοχή της οικογενειακής επιχείρησης του εφεσείοντα και χρησιμοποιείτο για την αποθήκευση και πώληση φαρμάκων. Ο εφεσείων ήταν σε απελπιστική οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Το περιεχόμενο του κτιρίου ήταν ασφαλισμένο για Λ.Κ.25.000, ποσό διπλάσιο της αξίας του. Λίγο μετά την φωτιά ο εφεσείων αξίωσε κάλυψη της ζημιάς από την ασφάλεια, δηλώνοντας ως αξία των καταστραφέντων τις Λ.Κ.30.
- Κρίθηκε πρωτόδικα ως ιδιαίτερα σοβαρής μορφής διάπραξη τέτοιου αδικήματος λόγω του προσχεδιασμού αλλά και της αδιαφορίας του εφεσείοντα, ο οποίος έδρασε με μόνο σκοπό το κέρδος, για την ασφάλεια των προσώπων που διέμεναν πάνω από το υποστατικό. Οι ποινές μειώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 4 χρόνια μόνο λόγω του ότι η κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου ήταν πολύ χειρότερη από αυτήν που τέθηκε πρωτόδικα. · Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγγέλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 678, ο εφεσίβλητος ηλικίας 56 ετών καταδικάστηκε, κατόπιν παραδοχής του, για εμπρησμό του φωτογραφείου του, το οποίο ενοικίαζε για σκοπούς της εργασίας του. Οι ζημιές στο κτίριο υπολογίστηκαν στις Λ.Κ.3.
- Κίνητρο του εφεσίβλητου ήταν η είσπραξη από την ασφάλεια ποσού Λ.Κ.63.000 με το οποίο ήταν ασφαλισμένη η επιχείρησή του, για επίλυση των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Ο εφεσίβλητος προσχεδίασε και μεθόδευσε τον εμπρησμό. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στο κίνητρο του σημείωσε ότι ήταν το χειρότερο στοιχείο που μπορεί να φανταστεί κάποιος και συγκεκριμένα να προκαλέσει ζημιά όχι μόνο στην δική του περιουσία αλλά και στην περιουσία άλλων, με την πιθανότητα ακόμη να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα, απλώς για να εισπράξει την ασφάλεια, καταδολιεύοντας μάλιστα την ασφαλιστική εταιρεία, αν δεν αποκαλυπτόταν το έγκλημα. Η ποινή φυλάκισης 20 μηνών με αναστολή, που του είχε επιβληθεί από το Κακουργιοδικείο, αυξήθηκε σε άμεση ποινή φυλάκισης 3 ετών. Να σημειωθεί δε πως στις πιο πάνω υποθέσεις, η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή για το αδίκημα του εμπρησμού ήταν αυτή της φυλάκιση διά βίου. Όσον αφορά την νομολογία μετά την τροποποίηση του ύψους της ποινής ως έχει σήμερα: · Στην Μελανίτης ανωτέρω, επικυρώθηκε κατ' έφεση ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στο νεαρό εφεσείοντα για το αδίκημα του εμπρησμού. Αυτός κρίθηκε ένοχος, μετά από παραδοχή του και αντικείμενο του εμπρησμού ήταν σταθμευμένο αυτοκίνητο. Η πυρκαγιά κατασβέστηκε από τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου πριν αυτή επεκταθεί με αποτέλεσμα η ζημιά να ανέλθει στις Λ.Κ.
- Το κίνητρο του εφεσίβλητου ήταν η εκδίκηση. Ο παραπονούμενος δεν αποζημιώθηκε. Ο εφεσίβλητος βαρυνόταν με 3 προηγούμενες καταδίκες για διαρρήξεις γραφείων και καταστημάτων και κλοπές και κακόβουλης ζημιάς. · Στην Αναστασίου ανωτέρω, ο εφεσίβλητος, χρήστης ναρκωτικών, ο οποίος κατέβαλλε προσπάθεια απεξάρτησης και ήταν άτομο με ψυχολογικά προβλήματα, κατόπιν προσχεδιασμού με σκοπό την γενική καταστροφή, έβαλε φωτιά σε εργοστάσιο επίπλωσης προκαλώντας ζημιά ύψους Λ.Κ.1.390.950 ενώ 4 μήνες μετά αποπειράθηκε να βάλει φωτιά σε υπεραγορά και προξένησε κακόβουλη ζημιά σε ρουχισμό της υπεραγοράς ύψους Λ.Κ.21.
- Και στις τρεις περιπτώσεις συνήργησε με άλλο πρόσωπο. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας για εμπρησμό και του επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε την ποινή σε 5 χρόνια φυλάκισης αφού θεώρησε πως αυτή ήταν έκδηλα ανεπαρκής. · Στην Gaprindashvili ανωτέρω, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορία εμπρησμού αυτοκινήτου και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο παρόλο που έκρινε την ποινή αυστηρή, εντούτοις την επικύρωσε. · Στην πρόσφατη Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 2/2019, ημερ. 25.2.2021, ο 47χρονος εφεσείοντας, καταδικάστηκε, μετά από παραδοχή, σε ποινή φυλάκισης 6 ετών, για το ότι εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά σε πλυντήριο αυτοκινήτων, μαζί με άλλο άτομο, κατόπιν υποκίνησης τρίτου και έναντι αμοιβής €
- Εκ του εμπρησμού προκλήθηκαν ζημιές ύψους €88.
- Λήφθηκαν υπόψην και άλλες εκκρεμείς υποθέσεις, οι οποίες αφορούσαν σε διαρρήξεις, κλοπές, κλεπταποδοχή, επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης, μεταφορά κυνηγετικού όπλου χωρίς άδεια και κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης. Περαιτέρω ο εφεσείων είχε 2 προηγούμενες καταδίκες. Προέβαλε ότι τέλεσε το έγκλημα γιατί είχε ανάγκη από λεφτά για τη δόση του και ότι ήταν κάτω από την επήρεια ναρκωτικών ή υπό συναισθηματική φόρτιση ενεργώντας ερασιτεχνικά. Το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Φυσικά θα πρέπει στο σημείο αυτό να επαναληφθεί ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της και ότι ανάλογα με αυτά υπάρχει διαβάθμιση στην σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στην ποινή. Η σοβαρότητα στην προκειμένη προκύπτει από το σύνολο της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, ως αυτή διαφαίνεται μέσα από τις πράξεις του στην παρούσα αλλά και στις δύο υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψην. Από τα γεγονότα που εκτέθηκαν ανωτέρω φαίνεται ότι, σε ένα μικρό διάστημα 5 περίπου μηνών (μεταξύ 16/2/2021 και 29/7/2021), ο κατηγορούμενος επέδειξε σοβαρή εγκληματική συμπεριφορά. Η συμπεριφορά του αυτή ξεκινά με την διάπραξη του σοβαρού αδικήματος της ληστείας στις 16/2/2021 και συνεχίζεται, 2 ½ περίπου μήνες αργότερα, με την διάπραξη του επίσης σοβαρού αδικήματος του εμπρησμού, ως αποτέλεσμα του οποίου προκλήθηκε ζημιά ύψους €9.700 στο αυτοκίνητο της παραπονούμενης. Ακολούθησε 3 μήνες αργότερα η διάπραξη των μικρότερης σοβαρότητας αδικημάτων της μεταφοράς επιθετικού όπλου και μαχαιριού εκτός οικίας. Είναι δε προφανές από τα πιο πάνω ότι η διάπραξη του αδικήματος του εμπρησμού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μεμονωμένο περιστατικό, ως υποστήριξε ο κ. Παυλίδης. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου υποστήριξε επίσης ότι ο πελάτης του έδρασε ερασιτεχνικά στην περίπτωση του εμπρησμού, κάτι που κατά τον συνήγορο φαίνεται από το γεγονός ότι η εμπρηστική λωρίδα που έκανε ήταν απόστασης μόλις 1 ½ μέτρου. Το στοιχείο αυτό ασφαλώς και λαμβάνεται υπόψην αλλά δεν μπορεί να παραγνωρισθεί ότι η πράξη του, η οποία προφανώς αποσκοπούσε στην πρόκληση ζημιάς στο όχημα της παραπονούμενης, πέτυχε τον σκοπό της. Η δε ζημιά περιορίσθηκε όχι λόγω του οποιουδήποτε ερασιτεχνισμού του κατηγορούμενου, αλλά λόγω του ότι η φωτιά έγινε γρήγορα αντιληπτή και κατασβέστηκε αμέσως από την παραπονούμενη και τον σύζυγο της. Περαιτέρω, από τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί ενώπιον μας, περιλαμβανομένων των όσων ο ίδιος ο κατηγορούμενος ανέφερε σχετικά και υπέδειξε στην Αστυνομία, προβάλλει αβίαστα το στοιχείο του προσχεδιασμού στην τέλεση του αδικήματος, κάτι που αποτελεί, σύμφωνα με τη νομολογία, επιβαρυντικό παράγοντα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τσαπατσάρη
(2000)2 Α.Α.Δ. 304). Προς τούτο λαμβάνεται υπόψην και το γεγονός ότι ενώ ο κατηγορούμενος, διέμενε στη Λευκωσία και δεν διέθετε όχημα, μετέβηκε με μοτοσυκλέτα με άλλο πρόσωπο στην οικία της παραπονούμενης στην Λεμεσό, όπου και έβαλε φωτιά στο αυτοκίνητο της τελευταίας, την οποία δεν φαίνεται να γνώριζε. Οι λόγοι για τους οποίους διέπραξε το αδίκημα δεν έχουν διευκρινισθεί αλλά σε κάθε περίπτωση η όλη του δράση είναι τέτοια ώστε δεν μπορεί να γίνεται λόγος για επιπολαιότητα εκ μέρους του. Ως προς την διάπραξη του αδικήματος της ληστείας, το οποίο αφορά την υπόθεση 6954/21, δεν μας διαφεύγει ότι η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν μικρή (συνολικά €190). Από την άλλη λαμβάνουμε υπόψην ότι ούτε όσον αφορά αυτό το αδίκημα ελλείπει το στοιχείο του προσχεδιασμού, ως υποστήριξε ο κ. Παυλίδης. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος αποκάλυψε στην Αστυνομία, ότι η ιδέα ήταν δική του και ότι βασικά αυτός ήταν που έκανε τηλεφωνικά την παραγγελία, χρησιμοποίησε δικό του ομοίωμα πιστολιού για να φοβίσουν τον παραπονούμενο ώστε να τους δώσει εύκολα τα λεφτά και πέταξαν το κλειδί της μοτοσυκλέτας, ώστε αυτός να μην μπορεί να τους ακολουθήσει. Περαιτέρω προκύπτει από τα γεγονότα ότι αρχικά δόθηκε στον παραπονούμενο άλλη διεύθυνση και ότι όταν αυτός, φτάνοντας εκεί τηλεφώνησε, του δόθηκε η διεύθυνση όπου τον ανέμενε ο κατηγορούμενος με άλλο πρόσωπο, φορώντας κουκούλες ώστε να μην μπορούν να συνδεθούν με την υπόθεση. Ως προς τις δύο υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψην, να υπομνησθεί ότι όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194 και Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2005)2 Α.Α.Δ. 598). Στα πλαίσια επιμέτρησης της ποινής λαμβάνουμε λοιπόν υπόψην την σοβαρότητα των αδικημάτων ως αυτή προκύπτει τόσο από την φύση τους αλλά και από την εν γένει ιδιαίτερα σοβαρή και επαναλαμβανόμενη εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψην ότι τα εν λόγω αδικήματα παρουσιάζουν έξαρση, κάτι για το οποίο το Δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση τόσο από τον αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσης, που καταχωρούνται ενώπιον του αλλά και από τη σχετική νομολογία (βλ. Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 235-236/13, ημερ. 5.10.16). Συνακόλουθα δεν μπορεί να παραγνωρισθεί η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Πάρα τα πιο πάνω, η σοβαρότητα των αδικημάτων και η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση τους δεν μειώνει σε καμία περίπτωση την ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 245 και Γενικού Εισαγγελέα ν. Στυλιανού
(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψην όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μας. Ιδιαίτερα λαμβάνουμε υπόψην την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, όπου μέσω του συνηγόρου του εξέφρασε και την απολογία και μεταμέλεια του καθώς και το γεγονός ότι φαίνεται ότι έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Ως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Η βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Δεν υπάρχει δε αμφιβολία, στην προκειμένη, ότι ενόψει της παραδοχής του στις 3 υποθέσεις, εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα (βλ. Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442). Η παραδοχή ενοχής θα πρέπει να ανταμοίβεται με έκπτωση στην ποινή καθότι πέραν του ότι αποτελεί ένδειξη της ειλικρινούς μεταμέλειας του κατηγορούμενου, προάγει και τους σκοπούς της Δικαιοσύνης και ωφελεί την κοινωνία γενικότερα (βλ. G. Piki, Sentencing in Cyprus (2nd ed. σελ. 65-66). Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψην την παραδοχή και τη συνεργασία του με την Αστυνομία και στις 3 υποθέσεις. Δεν μας διαφεύγει ότι η Αστυνομία είχε εξασφαλίσει ήδη μαρτυρία, η οποία τον ενέπλεκε στην διάπραξη των αδικημάτων, βάση της οποίας και συνελήφθη. Ο ίδιος όμως σε θεληματικές καταθέσεις του που ακολούθησαν αλλά και σε υποδείξεις σκηνών όσον αφορά το αδίκημα του εμπρησμού, όχι μόνο παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων αλλά έδωσε στοιχεία και λεπτομέρειες, οδηγώντας έτσι την Αστυνομία στην εξιχνίαση των υποθέσεων. Πρόκειται για συμπεριφορά που επίσης καταδεικνύει την μεταμέλεια του. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψην είναι το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, εφόσον κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 21 ετών περίπου. Στο σύγγραμμα G. Piki, Sentencing in Cyprus (2nd ed.) σελ. 88-90, τονίζεται το πόσο ευαίσθητο έργο αποτελεί το καθήκον επιβολής ποινής σε νεαρά άτομα για τα οποία έμφαση πρέπει να δίδεται στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία. Για αυτά υπερισχύει η αρχή της υποβοήθησης τους να αναμορφωθούν, αφού ακριβώς η πιθανότητα αναμόρφωσης στους νέους είναι ισχυρότερη από τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα (βλ. επίσης Ioannou v. Police
(1986)2 C.L.R. 149). Το στοιχείο της αποτροπής στην περίπτωση νεαρών ατόμων θα πρέπει να μετριάζεται από το συμφέρον της κοινωνίας στην αναμόρφωση τους (βλ. Savvides v. Republic
(1988)2 CLR 51). Ποινή φυλάκισης θα πρέπει να επιβάλλεται, όταν κρίνεται ως η μόνη ορθή εναλλακτική. Από την άλλη το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορούμενου δεν αποτελεί πάντοτε παράγοντα που επηρεάζει από μόνος του το είδος της ποινής. Συνεκτιμάται και αυτός με όλους τους άλλους σχετικούς παράγοντες (βλ. Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου και το γεγονός ότι ουδέποτε στο παρελθόν, πριν την διάπραξη των αδικημάτων των 3 υποθέσεων, δεν απασχόλησε τις διωκτικές αρχές, είναι στοιχεία που του δίδουν το δικαίωμα να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Λαμβάνεται επίσης υπόψην η απολογία του που εξέφρασε μέσω του δικηγόρου του προς την παραπονούμενη αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος ζήτησε να εκδοθεί διάταγμα αποζημίωσης αυτής για το ποσό των €1.500, κάτι στο οποίο συμφώνησε η παραπονούμενη. Εδώ να υπομνησθεί ότι η ζημιά στο αυτοκίνητο ανήλθε στα €9.700. Το γεγονός δε ότι ως προς το τελευταίο η παραπονούμενη αποζημιώθηκε στην βάση ασφαλιστικής κάλυψης που είχε κάνει, ασφαλώς και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψην ως μετριαστικός παράγοντας προς όφελος του κατηγορούμενου. Αυτό καθότι δεν προήλθε από οποιαδήποτε πράξη αυτού αλλά προφανώς από το ότι η παραπονούμενη προνόησε και καταβάλλοντας το ανάλογο τίμημα έκανε ασφάλεια προς αποζημίωση της. Με άλλα λόγια δεν μπορεί ο θύτης να επωφελείται (στα πλαίσια μετριασμού της ποινής) από την προηγούμενη ενέργεια του ίδιου του θύματος να προστατεύσει τα συμφέροντα του, σε περίπτωση που καταστεί θύμα και ζημιωθεί από την εγκληματική δράση του πρώτου. Το ποσό των €1.500 ήταν η περαιτέρω ζημιά που προκλήθηκε στην παραπονούμενη από το γεγονός ότι, λόγω του εμπρησμού, μέχρι την επιδιόρθωση του, δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο της. Λαμβάνεται λοιπόν υπόψην προς όφελος του η πρόθεση του να αποζημιώσει την παραπονούμενη για το μέρος αυτό της ζημιάς, ως ένδειξη της μεταμέλειας του. Όσον αφορά το θέμα αυτό ως λέχθηκε στην Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ 252, η «επανόρθωση της ζημιάς είναι πάντοτε ελαφρυντικός παράγοντας, που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, παρόλο ότι η επανόρθωση αυτή δεν μειώνει τη βαρύτητα του αδικήματος. Η μεταμέλεια είναι στοιχείο μείωσης της ποινής. Η επανόρθωση περιέχει το στοιχείο της μετάνοιας, της συντριβής και επενεργεί προς όφελος της πολιτείας και των θυμάτων του αδικήματος. Ο δράστης δεικνύει, έτσι, έμπρακτα και όχι απλά τη μεταμέλειά του». Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι η αποζημίωση του θύματος σε σοβαρές υποθέσεις όπως η παρούσα, λαμβάνεται μεν υπόψην ως μετριαστικός της ποινής παράγοντας, δεν αποτελεί όμως βαρυσήμαντο στοιχείο αφού η αποτρεπτική πτυχή πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο (βλ. Μενελάου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 248, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου άλλως Μαλέκκου
(2003)2 Α.Α.Δ 50 και Δημητρίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 46). Ως εκ των άνω δίδεται στον παράγοντα της αποζημίωσης η δέουσα βαρύτητα. Τέλος λαμβάνουμε υπόψην τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ως φαίνονται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα όσα συμπληρωματικά εξέθεσε ο συνήγορος του και ιδιαίτερα ότι: · Είναι ηλικίας 21 ετών και 7 μηνών περίπου, άγαμος και άτεκνος. · Είναι το μικρότερο παιδί τετραμελούς οικογένειας ομογενών, με καταγωγή από την Αρμενία. Οι γονείς του εγκατέλειψαν την κατοικία τους και έζησαν για 2-3 χρόνια στην Ελλάδα, όπου έλαβαν την ελληνική υπηκοότητα, την οποία κατέχει και ο ίδιος και ακολούθως, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Κύπρο, όπου γεννήθηκε ο κατηγορούμενος και η αδελφή του. · Πρόκειται για μια συγκροτημένη οικογένεια με αρμονικές σχέσεις μεταξύ των μελών του. Οι γονείς του τον επισκέπτονται τακτικά στις Κεντρικές Φυλακές και τον στηρίζουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους · Ο κατηγορούμενος διέκοψε τη φοίτησή του στη β' τάξη της Τεχνικής Σχολής, όπου παρακολουθούσε μαθήματα στον κλάδο μηχανολογίας. · Ακολούθως εργάσθηκε για 2½ χρόνια ως ψύστης σε ταχυφαγείο - πλην τρίμηνης περιόδου το 2019, όταν εκτέλεσε την στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα. Στη συνέχεια απασχολήθηκε ως σιδεράς και οικοδόμος. · Πριν την σύλληψή του εργαζόταν για 4 μήνες περίπου σε ταχυφαγείο με μέσο μηνιαίο εισόδημα περί τα €700. Διέμενε δε με την οικογένεια του σε ιδιόκτητο διαμέρισμα και συνεισέφερε στη συντήρηση της από τον μισθό του. · Ο πατέρας του εργαζόταν για 25 περίπου χρόνια ως οικοδόμος, όμως τους τελευταίους 8 μήνες περίπου παραμένει άνεργος λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Η μητέρα του εργάζεται ως πωλήτρια. · Στις φυλακές ο κατηγορούμενος είναι ήσυχο πρόσωπο, χωρίς εξάρσεις και χωρίς να δημιουργεί οποαδήποτε προβλήματα. · Μετά την αποφυλάκισή του, επιθυμεί να ασχοληθεί εκ νέου με τη μηχανολογία. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί, σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορουμένου καθώς και τις όποιες παρεμφερείς συνέπειες στην οικογένεια του όπως η αποστέρηση της από το εισόδημα που συνεισέφερε, ότι αυτά αποτελούν παράγοντες που συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα, όπως στην παρούσα, όπου λόγω της συχνότητας διάπραξης τους προβάλει επιτακτική η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (βλ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ 382 και Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 670). Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες λαμβάνονται λοιπόν υπόψην προς μετριασμό της ποινής αλλά δεν είναι τέτοιας φύσης ή έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος της παρούσας και της εν γένει παραβατικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, ως την έχουμε περιγράψει ανωτέρω. Μπορούν να επενεργήσουν στο ύψος όχι όμως και στο είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψην τα γεγονότα που περιβάλλουν την διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου και με δεδομένη την ανάγκη για αποτροπή, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Και τούτο έχοντας πάντα κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98) και ειδικά ότι για νεαρά άτομα δεν πρέπει να επιβάλλεται ποινή φυλάκισης εκτός αν όλα τα άλλα είδη ποινής θεωρούνται ότι είναι ακατάλληλα. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο η ακόλουθη ποινή: Στην κατηγορία 2: ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών. Η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση δηλ. από τις 3/8/
- Περαιτέρω εκδίδεται εναντίον του κατηγορούμενου, διάταγμα αποζημίωσης της παραπονούμενης δηλ. της XXXX - Καραπετιάν, για το ποσό των €1.
- Το διάταγμα αποζημίωσης θα φέρει αναστολή εκτέλεσης για περίοδο 6 μηνών από την αποφυλάκιση του κατηγορούμενου. Τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια της υπόθεσης 6954/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, πλην των παρειακών επιχρισμάτων και της κουκούλας χρώματος μαύρου, τα οποία να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια της υπόθεσης 17152/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ήτοι το ρόπαλο και ο σουγιάς να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Φυλακτού Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο