Δημοκρατία ν. Shehata κ.α., Υπόθεση αρ.: 3793/2021, 16/2/2022

(2010)2 Α.Α.Δ. 551, Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 221 και Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 263). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, όπως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, έχουν ως ακολούθως: Στις 13.5.2020, η Λαντίδη μετέφερε με το αυτοκίνητό της, τον Ανδρέου και τη φιλενάδα του στο σπίτι της, όπου και διανυκτέρευσαν. Την επόμενη μέρα, οι τελευταίοι επέστρεψαν στο σπίτι του Ανδρέου. Όταν σχόλασε η Λαντίδη, μετέβηκε στο σπίτι του Ανδρέου, ο οποίος της ανέφερε πως άφησε κάτι στο σπίτι της, τα οποία πιθανόν δε θα βρει, αλλά αν τα βρει, να μην τα αγγίξει, να μην τα ανοίξει και να μην πει τίποτα σε κανένα. Η Λαντίδη εντόπισε στο υπνοδωμάτιό της και συγκεκριμένα, στο συρτάρι με τα εσώρουχα, ένα διαφανές νάιλον σακούλι με άσπρη σκόνη και μια άλλη συσκευασία, σφραγισμένη με μαύρη πλαστική ταινία, που δε φαινόταν το περιεχόμενό της. Θεωρώντας πως ήταν χρήματα, δεν άνοιξε το σακούλι και το τοποθέτησε σε πλαστικό κουτί με χαρτομάντηλα, στο μπάνιο της. Στο μεταξύ και επειδή ο Ανδρέου είχε τεθεί υπό κράτηση για άλλη υπόθεση, η Λαντίδη μίλησε με οικείο πρόσωπό του και ζήτησε όπως διευθετήσουν να φύγει η κοκαΐνη από το σπίτι της. Στις 16.5.2020, ο κατηγορούμενος 2 μετέβηκε στο σπίτι της Λαντίδη και την ενημέρωσε ότι την έψαχναν από την πλευρά του Ανδρέου για να επιστρέψει την κοκαΐνη. Ο κατηγορούμενος 2, αφού αποχώρησε, αργότερα την ίδια ημέρα επανήλθε με τον κατηγορούμενο 1 για να πάρουν την κοκαΐνη και να τη μεταφέρουν στην οικία του Ανδρέου. Η Λαντίδη τοποθέτησε το διαφανές σακούλι με την άσπρη σκόνη που βρήκε στο συρτάρι με τα εσώρουχα, μέσα σε μαξιλαροθήκη, κι όλα μαζί, σε μια τσάντα με την επιγραφή Intimissimi. Στο μεταξύ, κατόπιν πληροφορίας ότι ο Ανδρέου θα διευθετούσε μαζί με οικείο του πρόσωπο (για το οποίο γίνεται αναφορά πιο πάνω), την παραλαβή μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών από την οικία της Λαντίδη, μέλη της ΥΚΑΝ -Αρχηγείου και Λεμεσού -, στις 16.5.2020 μετέβηκαν στη Λεμεσό και έθεσαν υπό παρακολούθηση, τόσο την οικία της Λαντίδη όσο και αυτή του οικείου προσώπου του Ανδρέου. Την ίδια ημέρα και ώρα 15:01 θεάθηκε ο κατηγορούμενος 1 να εξέρχεται από την οικία του οικείου προσώπου του Ανδρέου, να επιβιβάζεται σε ταξί, με οδηγό τον κατηγορούμενο 2 και να πηγαίνουν μαζί στο σπίτι της Λαντίδη. Μετά από παρέλευση λίγων λεπτών, οι δυο τους βγήκαν από το σπίτι της Λαντίδη και ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε μια τσάντα με την επιγραφή Ιntimissimi, την οποία δεν είχε στην κατοχή του προηγουμένως. Στη συνέχεια, επιβιβάστηκαν στο ταξί του κατηγορούμενου 2 - με το οποίο είχαν φτάσει στο μέρος - και όταν ανακόπηκαν από την Αστυνομία, στην κατοχή τους, ανάμεσα σε άλλα, εντοπίστηκε η πιο πάνω τσάντα και σε αυτή, η μαξιλαροθήκη, εντός της οποίας υπήρχε ένα διαφανές νάιλον σακούλι που περιείχε κοκαΐνη, βάρους 412,8 γραμμαρίων. Πρόκειται για τα ναρκωτικά που είχε αφήσει ο Ανδρέου στο σπίτι της Λαντίδη. Και οι δυο κατηγορούμενοι γνώριζαν για το περιεχόμενο της τσάντας και είχαν κοινή κατοχή των ναρκωτικών μαζί με τον Ανδρέου (10η κατηγορία). Κατά τη διάρκεια της έρευνας του ταξί που ακολούθησε, εντοπίστηκαν μέσα σε τσαντάκι χρώματος μαύρου μάρκας urban, το οποίο βρισκόταν στο πάτωμα της θέσης του οδηγού, δύο μεταλλικές συσκευασίες, η μία, χρώματος μπλε, με την επιγραφή "ECLIPSE", εντός της οποίας υπήρχαν 2 τεμάχια νάιλον σακουλιού, τα οποία περιείχαν άσπρη σκόνη και η άλλη, χρώματος κόκκινου, με την επιγραφή "SMINT", εντός της οποίας υπήρχαν 2 τεμάχια νάιλον σακουλιού, τα οποία περιείχαν άσπρη σκόνη. Οι κατηγορούμενοι, αφού πληροφορήθηκαν ότι επρόκειτο για κοκαΐνη, η άσπρη σκόνη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και τους επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «Ναι εν κόκα, εν δικά μου τούτα». Πρόκειται για 2,39 γραμμάρια κοκαΐνης, η ανευρεθείσα ποσότητα και αποτελεί το αντικείμενο της κατηγορίας

1. Στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας, ακολούθως εντοπίστηκαν εντός του ταξί, €4.000,
2. Αφού επιστήθηκε και πάλιν στους κατηγορούμενους η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «Είναι προσωπικά δικά μου». Στο χώρο αποσκευών του ταξί εντοπίστηκε μια τσάντα, χρώματος μπλε, με την επιγραφή MANGAS, στην οποία υπήρχαν, μεταξύ άλλων, αρκετές συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα κοκαΐνης, μία ζυγαριά ακριβείας, καθώς και το χρηματικό ποσό των €6.330,00, σε διάφορα χαρτονομίσματα. Πιο συγκεκριμένα, μέσα στην εν λόγω τσάντα εντοπίστηκε ένα μεταλλικό κουτί, εντός του οποίου υπήρχε ένα νάιλον διαφανές σακούλι που περιείχε το χρηματικό ποσό των €720,00 σε διάφορα χαρτονομίσματα, ακόμη ένα νάιλον διαφανές σακούλι, εντός του οποίου υπάρχουν 13 διαφανείς νάιλον συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν κοκαΐνη, συνολικού βάρους 101,36 γραμμαρίων, την οποία κατείχε ο κατηγορούμενος 2 καθώς και μια άλλη χάρτινη τσάντα που περιείχε σακουλάκια με άσπρη συμπαγή ουσία και άλλα χρήματα. Το συνολικό ποσό των €10.330,00 που είχε εντοπιστεί στο ταξί ήταν έσοδα από τη διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων της κατοχής ναρκωτικών από παράνομες δραστηριότητες του κατηγορούμενου 2 και το κατείχε μαζί με τον Ανδρέου (κατηγορία 9). Την ίδια, πάντοτε μέρα (16.5.2020), οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συνελήφθηκαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Αφού τους εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής τους και τους επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «Ότι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο» και ο κατηγορούμενος 2 «Καλάν». Στο πλαίσιο των ανακριτικών καταθέσεων που τους είχαν ληφθεί - στις 16.5.2020 και πάλιν -, στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν, ο κατηγορούμενος 1 απαντούσε με τη φράση «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο» και ο κατηγορούμενος 2, με τη φράση «Κατόπιν οδηγιών του δικηγόρου μου δεν έχω να πω τίποτε». Από τον κατηγορούμενο 2, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσής του, λήφθηκαν τα παρειακά του επιχρίσματα και τα δακτυλικά του αποτυπώματα. Σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής - η οποία λήφθηκε στις 19.6.2020 -, στη τσάντα που είχαν εντοπιστεί τα 13 σακουλάκια που περιείχαν τα 101,36 γραμμάρια κοκαΐνης (ανωτέρω), απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού και ο κατηγορούμενος 2 είναι κύριος δότης του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από την τσάντα. Την 1.6.2020, κατόπιν αιτήματος του κατηγορούμενου 1, του λήφθηκε νέα κατάθεση, στην οποία αναφέρει ότι είναι χρήστης ναρκωτικών και σε άγνωστη ημερομηνία, το Μάη του 2020 έκανε χρήση κοκαΐνης. Ακόμη, παραδέχθηκε ότι στις 16.5.2020 γνώριζε ότι θα έκανε τη μεταφορά των ναρκωτικών στην τσάντα Ιntimissimi που του είχε δώσει η Λαντίδη, αλλά δεν γνώριζε την ακριβή ποσότητα των ναρκωτικών. Η παρούσα υπόθεση, για τους κατηγορούμενους 1 και 2 καταχωρήθηκε για πρώτη φορά, στις 29.5.2020, με αριθμό 7151/20 και αναστάλθηκε στις 27.7.
3. Επανακαταχωρήθηκε αυθημερόν, με αριθμό 11665/20, για να ανασταλεί και πάλιν, στις 9.9.
4. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε η υπόθεση 13489/20, η οποία αναστάλθηκε στις 18.5.
5. Την ημέρα αυτή επανακαταχωρήθηκε με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Και στις τρεις περιπτώσεις που είχε ανασταλεί και καταχωρείτο νέα, προστίθετο και νέος κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση από τις 29.5.2020 και o κατηγορούμενος 2 από τις 11.2.
6. Και οι δυο κατηγορούμενοι, όπως λέχθηκε είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτοι δικηγόροι των κατηγορούμενων, με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, κάλεσαν το Δικαστήριο να δώσει βαρύτητα, στην παραδοχή και απολογία τους ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και στη μεταμέλειά τους, στο λευκό ποινικό τους μητρώο και στις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις. Επιπλέον, για λόγους που έχουν αναφέρει, μας κάλεσαν να λάβουμε υπόψη και τον περιορισμένο ρόλο τους στην υπόθεση καθώς και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων εκ μέρους τους. Σε εφαρμογή και της αρχής της ισότητας και τις ίσης μεταχείρισης συγκατηγορουμένων, ζήτησαν να ληφθεί σοβαρά υπόψη, το γεγονός ότι ο Γενικός Εισαγγελέας, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το Σύνταγμα διέκοψε - χωρίς οποιοδήποτε αιτιολογία - την κατηγορία 11 που αντιμετώπιζε η Λαντίδη, η οποία, ούτε και διώχθηκε για ολόκληρη την ποσότητα ναρκωτικών που κατείχε, ενώ, χωρίς και πάλιν αιτιολογία, διέκοψε και το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι κατηγορούμενοι 5 και
7. Και τούτο, παρότι η κατηγορούσα αρχή είχε στη διάθεσή της μαρτυρία εναντίον και των τριών αυτών προσώπων. Απ' εκεί και πέρα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 1, ζήτησε να λάβουμε υπόψη και τη συνεργασία του με την Αστυνομία καθώς και το γεγονός ότι έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της κατηγορούσας αρχής, για να καταθέσει ως μάρτυρας στην υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου
8. Τέλος, αναφέρθηκε και στη διαγωγή του στις φυλακές, καθ' όλη τη διάρκεια της κράτησής του ως υποδίκου σε σχέση με τα διαπραχθέντα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, στις προσπάθειες απεξάρτησής του από τα ναρκωτικά καθώς και στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στις φυλακές, εξαιτίας της πανδημίας. Με τη σειρά του, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 2, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, τα οποία μάλιστα, συναρτά και με τη διάπραξη των αδικημάτων. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητάς τους, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2019, ημερ. 27.4.2021), ECLI:CY:AD:2021:B173. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Α, με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 7 και 11), είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, γεγονός το οποίο αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος, το οποίο να σημειωθεί βρίσκεται σε ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση, αντανακλάται και από τις επιπτώσεις του (βλ. Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021), ECLI:CY:AD:2021:B221. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, λόγω ακριβώς των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ευρύτερα στην κοινωνία. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 110/2019, ημερ. 29.9.2020 και Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B114.) Όπως επισημαίνεται συναφώς στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν τη διάθεση ναρκωτικών, οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστούν την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα - που είναι πιο ευάλωτα -, από αυτό τον κίνδυνο (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019), ECLI:CY:AD:2019:B130. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βέβαια υπόψη, οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος καθώς και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Ωστόσο, προεξάρχουσας σημασίας είναι η αποτροπή, για σκοπούς προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει την απόδοση περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 235/2013, ημερ. 5.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:B469, Πισσάς (ανωτέρω), Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας, δυστυχώς, παρουσιάζουν έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Με αυτό δεδομένο, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, παρότι δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν καθώς και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις, γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D183. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Στην υπόθεση Allah ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο εφεσείων ήταν χρήστης ναρκωτικών και μετέφερε στο σώμα του την κοκαΐνη από το Λίβανο για να την παραδώσει σε τρίτο πρόσωπο έναντι αμοιβής σε κοκαΐνη, αξίας $5.000, την οποία θα χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Κατ' έφεση, η ποινή αυτή χαρακτηρίστηκε επιεικής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297, στον εφεσίβλητο, ο οποίος παραδέχθηκε την κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, 1.021 γραμμαρίων κοκαΐνης καθώς και την κατηγορία της κατοχής του με σκοπό την προμήθειά του σε τρίτο πρόσωπο, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών, σε κάθε κατηγορία, οι οποίες αυξήθηκαν κατ' έφεση, σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών. Ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Mehmet Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 377, στον εφεσίβλητο, μετά από παραδοχή επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής ηρωίνης, βάρους 391,25 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθειά της σε άλλους. Κατ' έφεση, η ποινή αυτή κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Δεν διέλαθε της προσοχής μας ότι η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε ηρωίνη, πλην όμως, πρόκειται και πάλιν για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α. Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 96, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών, οι οποίες επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, στις κατηγορίες της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (189.20 γραμμάρια κοκαΐνης) με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (4 κιλά και 96.1575 γραμμάρια κάνναβης), αντίστοιχα, κατ' έφεση, χαρακτηρίστηκαν μεν αυστηρές, αλλά, όχι έκδηλα υπερβολικές ώστε να δικαιολογείται παρέμβαση του Εφετείου για μείωσή τους. Στην Chucri ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 388, ο εφεσείων, άτομο νεαρής ηλικίας και με λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 62 σκευασμάτων που περιείχαν κοκαΐνη, βάρους 130.2612 γραμμαρίων, τα οποία μετέφερε στο στομάχι του από το Λίβανο για να τα πωλήσει σε δύο πρόσωπα στη Λεμεσό. Πρωτόδικα, για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, του είχαν επιβληθεί συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 59, στον εφεσείοντα, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση, στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045,06 γραμμαρίων κοκαΐνης (κατηγορίες 4, 5 και 6, αντίστοιχα) και δεν ήταν ο ιθύνων νους, σε αντίθεση με τον πρώην συγκατηγορούμενό του, ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών, στις κατηγορίες 4 και 6 και 8 ετών, στην κατηγορία 5, οι οποίες, ωστόσο, κατ' έφεση μειώθηκαν στα 10 έτη, στις κατηγορίες 4 και 6 και στα 6 έτη, στην κατηγορία 5, λόγω σφάλματος αρχής του Κακουργιοδικείου το οποίο θεώρησε τη μη παραδοχή του εφεσείοντα, ως επιβαρυντικό παράγοντα. Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 231, ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, ο οποίος, μετά από ακροαματική διαδικασία κρίθηκε ένοχος για εισαγωγή 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης και κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου, πατέρας δυο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 9 και 10 ετών, αντίστοιχα και δεν αποκόμισε όφελος από τη διάπραξη των αδικημάτων. Η σύνδεσή του με τα αδικήματα έγινε με ανεύρεση του γενετικού υλικού του στο εσωτερικό της φόδρας της τσάντας που τοποθετήθηκαν τα ναρκωτικά. Ο εφεσείοντας συμμετείχε στην τοποθέτηση των ναρκωτικών στην τσάντα που βρέθηκε στην κατοχή άλλου προσώπου που συνταξίδεψε με τον ίδιο. Στην Marius ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 155/2014, ημερ. 27.5.2015, ECLI:CY:AD:2015:B380, στον κατηγορούμενο, ηλικίας 23 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 4 χρόνων, για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και 11 χρόνων, για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, 883,4463 γραμμαρίων κοκαΐνης, τα οποία ο κατηγορούμενος εισήγαγε στην Κύπρο, αεροπορικώς, από τις Βρυξέλες, στις 30.4.2014, με οδηγίες να τα παραδώσει σε άλλο, άγνωστό του πρόσωπο. Προβλήθηκε κατ' έφεση, ότι το Δικαστήριο δεν έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στους ελαφρυντικούς παράγοντες και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν μόλις 23 ετών, ορφανός από πατέρα και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του (Ρουμανία), λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένειά του μετά το θάνατο του πατέρα του και τη δημιουργία νέας οικογένειας από τη μητέρα του. Το Εφετείο, απέρριψε την έφεση, με την επισήμανση ότι, η 11ετής ποινή φυλάκισης ήταν αρκετά αυστηρή, αλλά, όχι σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική. Στην Valdez ν. Δημοκρατίας κ.ά., Ποιν. 'Εφ. 144/2016 και 145/2016, ημερ. 21.2.2017, οι εφεσείοντες, μετά από παραδοχή, κρίθηκαν ένοχοι, μεταξύ άλλων και στις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι, κοκαΐνης βάρους 160 γραμμαρίων και της παράνομης κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Οι εφεσείοντες λειτούργησαν ως μεταφορείς της κοκαΐνης, έναντι αμοιβής. Οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 ετών που τους επιβλήθηκαν στις πιο πάνω κατηγορίες, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 191/2016, ημερ. 6.11.2018, ECLI:CY:AD:2018:B477, ο εφεσείοντας καταδικάστηκε, μετά από ακροαματική διαδικασία, μεταξύ άλλων, στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή κοκαΐνης, συνολικού βάρους 438,9 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες, για παρόμοιας φύσης αδικήματα και ήταν προστάτης πέντε παιδιών. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, του επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 ετών στην πιο πάνω κατηγορία και επιπρόσθετα προέβηκε σε ενεργοποίηση 4 μηνών της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης που του είχε επιβληθεί από άλλο Δικαστήριο και θα ήταν διαδοχική της ποινής της υπό κρίση υπόθεσης. Η έφεση κατά της ποινής απορρίφθηκε. Στην Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 110/2019, ημερ. 29.9.2020, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών, για το αδίκημα της κατοχής κοκαΐνης, βάρους 830 γραμμαρίων και ταυτόχρονα ενεργοποιήθηκε ποινή φυλάκισης 664 ημερών, η εκτέλεση της οποίας είχε ανασταλεί. Η έφεση, κατά της ποινής, απορρίφθηκε. Τέλος, στην πιο πρόσφατη υπόθεση, Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021, ECLI:CY:AD:2021:B221, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών, για το αδίκημα της κατοχής 995,9 γρ. κοκαΐνης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Θεωρούμε την παραδοχή τους, ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και ότι συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Η παραδοχή των κατηγορούμενων έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Έχει νομολογηθεί επίσης, ότι δεν είναι μόνο η παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου που αμείβεται με έκπτωση στην ποινή, αλλά και η συνεργασία του αδικοπραγούντα με τις αστυνομικές αρχές (βλ. Dontharaveniv ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 134/2020, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B194 και Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021), ECLI:CY:AD:2021:B221. Έτσι, αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1 λαμβάνουμε υπόψη και τη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία επιμαρτυρείται από τα εξής: καταρχήν, από το γεγονός ότι, ενώ τελούσε υπό κράτηση, κατόπιν αιτήματός του, του λήφθηκε γραπτή κατάθεση, στην οποία ανάφερε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών και ότι σε άγνωστη ημερομηνία, το Μάη του 2020 έκανε χρήση κοκαΐνης. Ομολόγησε δηλαδή το αδίκημα της 12ης κατηγορίας, για το οποίο δεν προκύπτει από τα γεγονότα ότι η Αστυνομία διέθετε άλλη μαρτυρία για σκοπούς στοιχειοθέτησής του. Επιπλέον, με την ίδια κατάθεση, ουσιαστικά ομολόγησε τη διάπραξη και των άλλων δυο αδικημάτων που αντιμετωπίζει και ισχυρίστηκε απλώς, πως δεν γνώριζε την ακριβή ποσότητα των ναρκωτικών που του είχε δώσει η Λαντίδη. Τέλος, στο ίδιο πλαίσιο εντάσσουμε και το γεγονός ότι έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της κατηγορούσας αρχής, προκειμένου να εξετάσει το ενδεχόμενο να τον καλέσει ως μάρτυρα κατηγορίας κατά την ακρόαση της υπόθεσης, σε σχέση με τον κατηγορούμενο 6 που δεν έχει παραδεχθεί τις αποδιδόμενες σ' αυτόν κατηγορίες. Όλα αυτά, μαζί βέβαια και με την παραδοχή του, αντανακλούν και την έμπρακτη μεταμέλειά του. Επιπρόσθετα, προς όφελος και των δυο κατηγορούμενων λαμβάνουμε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο τους (βλ. Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 252). Οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Αbe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορούμενων, όπως αναδύονται από τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και ως έχουν εκτεθεί εκ μέρους των ευπαίδευτων δικηγόρων τους. Ειδικά για τον κατηγορούμενο 2, λαμβάνουμε υπόψη και το περιεχόμενο της ιατρικής έκθεσης του νευρολόγου - ψυχίατρου, Δρ. Ηλία Νικολαΐδη. Ειδικότερα: Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 22 ετών, γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν 7 ετών και σε ηλικία 10 ετών ήρθε στην Κύπρο με τη μητέρα του - που είναι από την Ελλάδα -, η οποία προχώρησε σε δεύτερο γάμο. Η τελευταία, από τον πρώτο της γάμο απέκτησε ακόμη δυο παιδιά, ηλικίας 27 και 31 ετών, αντίστοιχα και άλλο ένα από το δεύτερο, ηλικίας 12 ετών. Ο πατέρας του κατηγορούμενου 1, ηλικίας 58 ετών είναι ηλεκτρολόγος και διαμένει στην Αίγυπτο. Το ίδιο ισχύει και για τα δυο αδέλφια του. Οι σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας είναι καλές. Ο πατριός του κατηγορούμενου - που είναι ελλαδίτης - εργάζεται σε πρατήριο βενζίνης. Ο κατηγορούμενος 1 φοίτησε μέχρι το γυμνάσιο, το οποίο και εγκατέλειψε. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του εργαζόταν στις οικοδομές έτσι ώστε να μπορέσει να καλύψει τα δίδακτρα και κυρίως, για να βοηθήσει την οικογένειά του. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και δεν έχει καθόλου εισοδήματα, είτε ακόμη, κινητή και ακίνητη περιουσία. Με τη σειρά του, ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 57 ετών, γεννήθηκε στη Λευκωσία και προέρχεται από τετραμελή οικογένεια. Ο πατέρας του είναι ηλικίας 83 ετών και λήπτης σύνταξης γήρατος, ενώ η μητέρα του είναι 77 ετών και λήπτρια κοινωνικής σύνταξης. Έχει μια αδελφή που είναι έγγαμη. Ο ίδιος αποφοίτησε από ιδιωτικό σχολείο στη Λευκωσία και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε το 1994 και από το γάμο του απέκτησε δυο παιδιά, ηλικίας 27 και 19 ετών, αντίστοιχα. Οι διαπροσωπικές του σχέσεις με τη σύζυγό του είναι άσχημες, ενώ αντίθετα διατηρεί καλές σχέσεις με τα παιδιά του. Διαμένει σε κατοικία στη Λεμεσό μαζί με τη σύζυγό του και το 19χρονο γιο τους. Εργάστηκε ως οδηγός ταξί στο παρελθόν και λάμβανε κρατικό επίδομα, το οποίο τερματίστηκε τον Αύγουστο του

1. Ως ενήλικας υπήρξε χρήστης κάνναβης και κοκαΐνης, περιστασιακά. Σε κάποιο στάδιο διέκοψε τη χρήση των παράνομων εξαρτησιογόνων ουσιών από μόνος του, ωστόσο, μέχρι σήμερα, συνεχίζει να κάνει χρήση παράνομων ουσιών. Να σημειωθεί ότι δεν ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης από ουσίες στο παρελθόν. Κατά την εξέτασή του, στις 8.12.2021, για πρώτη φορά από το νευρολόγο - ψυχίατρο, Δρ. XXXXX Νικολαΐδη, στον οποίο παραπέμφθηκε από το δικηγόρο του για εκτίμηση της νευροψυχιατρικής του κατάστασης, λόγω του ότι αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν σε καλή ψυχική κατάσταση, όπως αναφέρεται στη σχετική έκθεση του γιατρού Νικολαΐδη, εμφάνιζε λογόρροια και ευφορία, ήταν ασυνάρτητος, ενοχλητικός, ελαφρά παρορμητικός και συσχυτικός και γενικά ήταν σε μανιακή κατάσταση και ενοχλητικότατος στους άλλους πελάτες του ιατρείου. Κατόπιν τούτου, του έγινε θεραπευτικό ενέσιμο μακράς διαρκείας και εστάλη για ΗΕΓραφικό έλεγχο και MRI εγκεφάλου. Στο ΗΕΓ έδειξε χαμηλά δυναμικά από επιπτώσεις του αλκοόλ και των ναρκωτικών ουσιών που κάνει κατάχρηση. Το MRI δείχνει ελαφρές εκφυλίσεις. Σύμφωνα πάντοτε με το γιατρό Νικολαΐδη και την έκθεσή του, ο κατηγορούμενος επανεξετάστηκε στις 11.12.2021 και η κατάστασή του ήταν βελτιωμένη. Είναι άτομο που μπορεί σ' αυτή την κατάσταση να κάνει καθημερινά λάθη και να χρησιμοποιείται ακόμη και από το περιβάλλον του. Υπάρχει βαθμός επικινδυνότητας. Κρίνεται επικίνδυνος στην οδήγηση αυτοκινήτου και θέλει συνέχιση της θεραπείας του, την οποία επί του παρόντος ακολουθεί. Δεν έχει εμπιστοσύνη για θεραπευτική συνεργασία και χρειάζεται εσωτερική νοσηλεία για κάθε ενδεχόμενο. Σύμφωνα και πάλιν με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κατηγορούμενος 2 δεν διαθέτει κινητή ή ακίνητη περιουσία, μα ούτε και έχει εισοδήματα, αποταμιεύσεις ή χρέη. Τέλος, τον Ιούλη του 2019 ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο δυστύχημα, για το οποίο χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, από το οποίο πήρε εξιτήριο, στις 25.7.
2. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 1, απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του τελευταίου, στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Όπως ανάφερε χαρακτηριστικά, λόγω της οικονομικής αδυναμίας της οικογένειάς του να τελειώσει τις γυμνασιακές του σπουδές, εργαζόταν περιστασιακά μέχρι που έφυγε από το γυμνάσιο. Δυστυχώς δε φοίτησε στο λύκειο όμως εργαζόταν στις οικοδομές για να βοηθήσει τον εαυτό του και περισσότερο την οικογένειά του. Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας της ζωής του, έγινε χρήστης ναρκωτικών. Με τη σειρά του, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 - επικαλούμενος σχετική αναφορά στην έκθεση του Δρ. Νικολαΐδη -, έστω έμμεσα, απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων από τον πελάτη του, στο γεγονός ότι έτυχε εκμετάλλευσης από τον Ανδρέου. Και τούτο, ένεκα του γεγονότος, ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο που μπορεί εύκολα να παρασυρθεί και να υποπέσει σε σοβαρά λάθη. Επιπλέον, όπως ανάφεραν οι ευπαίδευτοι δικηγόροι και των δυο κατηγορούμενων, ο ρόλος τους στην υπόθεση ήταν περιορισμένος και δη, αυτός του μεταφορέα, χωρίς οποιοδήποτε όφελος για τους ίδιους. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη πάντα παραμένει η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και την διασπορά του θανάτου. Όπως διαχρονικά η νομολογία κατά καιρούς υπενθυμίζει και οι δυο κατηγορούμενοι, για τα όποια προβλήματα αντιμετώπιζαν, θα έπρεπε να αναζητήσουν βοήθεια και στήριξη και όχι να καταφύγουν στο έγκλημα και δη, με την μορφή που αυτό έλαβε. Απ' εκεί και πέρα, μολονότι λαμβάνουμε υπόψη τον περιορισμένο ρόλο των κατηγορούμενων στη διάπραξη των πλέον σοβαρών αδικημάτων, εντούτοις, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι και οι δυο, με τις έκνομες πράξεις τους αποτέλεσαν ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα κατοχής με σκοπό την προμήθεια των σκληρών ναρκωτικών (κοκαΐνη) σημαντικής ποσότητας και συγκεκριμένα, 412,8 γραμμαρίων, ο κατηγορούμενος 1 και 514,16 γραμμαρίων, ο κατηγορούμενος 2. Και οι δυο ήταν τα πρόσωπα που παρέλαβαν τα ναρκωτικά από τη Λαντίδη με προοπτική να τα παραδώσουν στον Ανδρέου, ο οποίος, κατόπιν παραδοχής και αυτός έχει ήδη καταδικαστεί σε 9 συνολικά κατηγορίες, ανάμεσά τους και οι 2 σοβαρές κατηγορίες (7 και 11) που αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι. Και για τους δυο κατηγορούμενους και ειδικά για τον κατηγορούμενο 2, στην κατοχή του οποίου εντοπίστηκε από την Αστυνομία εντός του οχήματός του, το συνολικό ποσό των €10.330,00 - που αποτελεί το αντικείμενο διάπραξης του σοβαρού αδικήματος της κατηγορίας 9 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ο οποίος, σύμφωνα με το δικηγόρο του, το εισέπραξε για λογαριασμό του Ανδρέου, στον οποίο και θα το παρέδιδε -, δεν μπορεί να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση αποτελεί περίπτωση όπου οι κατηγορούμενοι ήταν άβουλα όργανα στα χέρια του εντολέα τους. Επιπρόσθετα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 1 κάλεσε το Δικαστήριο, όπως λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής και τις προσπάθειες του κατηγορουμένου για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Ως ανέφερε, κατά τη διάρκεια της κράτησής του στις κεντρικές φυλακές, εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά και εξ όσων ο ίδιος έχει πληροφορηθεί τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από τις αρχές των φυλακών, όντως έχει απεξαρτηθεί και θα προχωρήσει και σε περαιτέρω διαβήματα για να απαλλαγεί πλήρως από αυτή τη συνήθεια ώστε μετά τη απόλυσή του από τις φυλακές, να επανέλθει στην κοινωνία καθαρός και με πρόγραμμα να μην διαπράξει άλλα αδικήματα. Επικροτούμε τα παραπάνω και αναγνωρίζουμε ότι κάθε άλλο παρά εύκολο είναι το εγχείρημα του κατηγορούμενου. Εν πάση περιπτώσει, εάν καταφέρει να απεξαρτηθεί οριστικά από τη χρήση των παράνομων ουσιών, πρώτιστα, θα ωφεληθεί ο ίδιος. Όπως έχει νομολογηθεί σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Μολονότι λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου 1, την πρόθεσή του να αλλάξει τρόπο ζωής, καθώς και τη θέλησή του και τις προσπάθειες απεξάρτησής του από τη μάστιγα των ναρκωτικών και γενικά των παράνομων ουσιών, εντούτοις, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός, ότι, εκτός από το ήσσονος σοβαρότητας αδίκημα που διέπραξε, που είναι αυτό της παράνομης χρήσης κοκαΐνης, διέπραξε και τα καταφανώς, μείζονος σοβαρότητας αδικήματα, που είναι αυτά της παράνομης κατοχής και της κατοχής μισού περίπου κιλού (412,8 γραμμάρια) κοκαΐνης, την οποία, καθ' ομολογία του, σκόπευε να προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Και για τους δυο κατηγορούμενους λαμβάνουμε υπόψη και τις συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές εξαιτίας της πανδημίας και των σχετικών περιορισμών που ισχύουν (βλ. Regina v. Cristopher Manning WC2A 2LL, ημερ. 30.4.2020). Επιπλέον, ειδικά για τον κατηγορούμενο 1 λαμβάνουμε υπόψη και την καλή διαγωγή του στις φυλακές και συγκεκριμένα, ότι όλη αυτή την περίοδο της κράτησής του (από Μάη του 2020 μέχρι σήμερα), δεν διέπραξε οποιοδήποτε πειθαρχικό παράπτωμα. Όπως έχει επισημανθεί, το Δικαστήριο με απόφασή του, ημερομηνίας 23.9.2021, επέβαλε στη Λαντίδη, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών, για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και 2 μηνών, για τη χρήση ναρκωτικών τάξεως Α και Β. Η εν λόγω κατηγορούμενη αντιμετώπιζε και το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, κοκαΐνης, βάρους 412,8 γραμμαρίων (κατηγορία 11). Ο Γενικός Εισαγγελέας, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το Σύνταγμα, ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης στην τελευταία αυτή κατηγορία. Το ίδιο έκανε σε σχέση και με τους κατηγορούμενους 5 και 7, για το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν. Να σημειωθεί ότι η κατηγορούμενη 5 - και μητέρα του Ανδρέου - αντιμετώπιζε 10 συνολικά κατηγορίες, ανάμεσά τους και οι πλέον σοβαρές κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 (κατηγορίες 7 και 11), οι οποίες αφορούν στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα των 101,36 και 412,8 γραμμαρίων κοκαΐνης, αντίστοιχα, ενώ ο κατηγορούμενος 7, αντιμετώπιζε 5 συνολικά κατηγορίες, ανάμεσά τους και η κατηγορία 7. Καθηκόντως, λαμβάνουμε υπόψη, το γεγονός ότι ο Γενικός Εισαγγελέας, ως είχε συνταγματικό δικαίωμα, - το οποίο δεν ελέγχεται δικαστικά - διέκοψε την κατηγορία 11 που αντιμετώπιζε η κατηγορούμενη 3, με αποτέλεσμα να απαλλαγεί σ' αυτή, ως επίσης ότι δεν διώχθηκε και για την υπόλοιπη ποσότητα που είχε ανευρεθεί στο σπίτι της. Λαμβάνουμε ακόμη υπόψη, ότι ο Γενικός Εισαγγελέας διέκοψε και το σύνολό των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι κατηγορούμενοι 5 και 7. Αναφορικά με την αναστολή της ποινικής δίωξης, δεν δόθηκαν λόγοι για την ενέργεια του αυτή, γεγονός το οποίο αφήνει τα πράγματα εκεί που ήταν, δηλαδή, πρόσωπα για τα οποία θεωρήθηκε ότι υπήρχε επαρκής υπόθεση εναντίον τους ώστε να κατηγορηθούν, τώρα έχουν απαλλαγεί. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει εικασίες ως προς τους λόγους της αναστολής των κατηγοριών σε σχέση με οποιοδήποτε από τους τρεις κατηγορούμενους (Λαντίδη και κατηγορούμενοι 5 και 7), ώστε να κρίνει αν δικαιολογείτο και έτσι να μην μπορεί να τίθεται θέμα αντίληψης του μέσου πολίτη για ευνοϊκή μεταχείριση, οπότε, η διακοπή δεν θα επενεργούσε ως μετριαστικός παράγοντας (βλ. Νικήτας ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 156, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257, Georgiou a.o. v. Republic

(1986)2 C.L.R. 109 και Κάττου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 498). Πολλώ μάλλον, που ο ισχυρισμός του ευπαίδευτου δικηγόρου του κατηγορούμενου 2, ότι δεν είναι μόνο η κατηγορούμενη 3 (Λαντίδη) που έτυχε ευνοϊκής μεταχείρισης, αλλά και οι κατηγορούμενοι 5 και 7, για τους οποίους υπήρχε διαθέσιμη μαρτυρία από την κατηγορούσα αρχή, παρέμεινε αναντίλεκτος. Η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 A.A.Δ. 377 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι, καταρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Α, που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατείχαν με σκοπό να την προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα, έχουμε καθήκον και λαμβάνουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, καθώς και τα ελαφρυντικά των κατηγορουμένων, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης, αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος των κατηγορούμενων (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω -), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα τους επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Προτού καθορίσουμε το ύψος της ποινής που θα επιβάλουμε σε κάθε κατηγορούμενο, θεωρούμε αναγκαίο να αναφέρουμε τους λόγους για τους οποίους, σε εφαρμογή της αρχής της ισότητας και ίσης μεταχείρισης συγκατηγορουμένων και οι δυο θα τύχουν διαφορετικής μεταχείρισης, τόσο σε σχέση με τους κατηγορούμενους 3 και 4 (Λαντίδη και Ανδρέου, αντίστοιχα), στους οποίους επιβλήθηκε ποινή όσο και μεταξύ τους. Ειδικότερα: Στη Λαντίδη, στις πλέον σοβαρές κατηγορίες που αντιμετώπιζε, που είναι οι δυο κατηγορίες παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (κατηγορίες 8 και 10) επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών. Επιπλέον, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λήφθηκε υπόψη προς όφελός της, ότι θα κληθεί και θα καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη. Απ' εκεί και πέρα, στον κατηγορούμενο 4, που σύμφωνα με τα γεγονότα, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ενεργούσαν για λογαριασμό του, ως μεταφορείς των ναρκωτικών, που ήταν και ο ιθύνων νους της υπόθεσης, στις πλέον σοβαρές κατηγορίες που αντιμετώπιζε, που είναι αυτές της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια (κατηγορίες 5, 7 και 11) και συγκεκριμένα, κοκαΐνης, συνολικού βάρους 854,26 γραμμαρίων, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών, σε κάθε κατηγορία. Να σημειωθεί ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής, του αναγνωρίστηκε ως ελαφρυντικό, ότι ο Γενικός Εισαγγελέας ανέστειλε την κατηγορία 11 που αντιμετώπιζε η Λαντίδη, η οποία, ούτε και διώχθηκε για την υπόλοιπη ποσότητα ναρκωτικών που είχε βρεθεί στο σπίτι της. Ωστόσο, σε σχέση με αυτόν, κατά την επιβολή της ποινής λήφθηκαν υπόψη άλλες 5 σοβαρές υποθέσεις, εκ των οποίων, οι 4 αφορούσαν και πάλιν αδικήματα σε σχέση με ναρκωτικά. Από τα παραπάνω θεωρούμε ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 θα πρέπει να αντιμετωπιστούν πιο αυστηρά από την κατηγορούμενη 3 και επί το επιεικέστερο σε σχέση με τον κατηγορούμενο 4. Τέλος, στο ίδιο πλαίσιο, διαφορετικής μεταχείρισης θεωρούμε ότι θα πρέπει να τύχουν και μεταξύ τους οι δυο κατηγορούμενοι. Κατά την κρίση μας, ο κατηγορούμενος 1, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερη επιείκεια, απ' ό,τι ο κατηγορούμενος 2. Πέραν από την πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας που έχουν (22 και 57 ετών, αντίστοιχα) είναι και το γεγονός, ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει μόνο μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια - την οποία αντιμετωπίζει και ο κατηγορούμενος 2 -, ενώ ο κατηγορούμενος 2, αντιμετωπίζει άλλη μια τέτοια κατηγορία, την 7η , καθώς και την κατηγορία 9, η οποία περικλείει το σοβαρό αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Κατά ακολουθία όλων των πιο πάνω, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε σε κάθε κατηγορούμενο: Στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 10 (κατοχή 412,8 γρ. κοκαΐνης): καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα της περικλείονται στα γεγονότα της κατηγορίας 11, στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην κατηγορία 11 (κατοχή με σκοπό την προμήθεια 412,8 γρ. κοκαΐνης): φυλάκιση επτά

(7)ετών. Στην κατηγορία 12 (χρήση κοκαΐνης): φυλάκιση δυο

(2)μηνών. Στον κατηγορούμενο 2: Στην κατηγορία 6 (κατοχή 101,36 γρ. κοκαΐνης): καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα της περικλείονται στα γεγονότα της κατηγορίας 7, στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην κατηγορία 7 (κατοχή με σκοπό την προμήθεια 101,36 γρ. κοκαΐνης): φυλάκιση οχτώ

(8)ετών. Στην κατηγορία 9 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες): φυλάκιση τριών

(3)ετών. Στην κατηγορία 10 (κατοχή 412,8 γρ. κοκαΐνης): καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα της περικλείονται στα γεγονότα της κατηγορίας 11, στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην κατηγορία 11 (κατοχή με σκοπό την προμήθεια 412,8 γρ. κοκαΐνης): φυλάκιση οχτώ

(8)ετών. Στην κατηγορία 18 (κατοχή 2,39 γρ. κοκαΐνης): φυλάκιση τριών

(3)μηνών. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης και για τους δυο κατηγορούμενους, να συντρέχουν. Και για τους δύο, μειώνονται για το χρονικό διάστημα που τελούσαν υπό κράτηση και συγκεκριμένα, για τον κατηγορούμενο 1, από τις 29.5.2020 και για τον κατηγορούμενο 2, από τις 11.2.2022. Αναφορικά με τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης, τα κινητά τηλέφωνα των κατηγορούμενων, να τους επιστραφούν. Τα παρειακά επιχρίσματα καθώς και τα δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου 2, να καταστραφούν. Τα υπόλοιπα τεκμήρια, να παραμείνουν στη κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο