Δημοκρατίας ν. Αβρααμίδης, Υπόθεση αρ.: 16473/2021, 21/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:18 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 16473/2021 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας Αρχής Και XXX Αβρααμίδης Κατηγορουμένου ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 21/2/2022 Για την Δημοκρατία: κα. Ε. Κληρίδου Για τον κατηγορούμενο: κ. Η. Αγαθοκλέους Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή, έχει βρεθεί ένοχος σε 2 κατηγορίες, οι οποίες αφορούν στα αδικήματα της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και ειδικότερα κάνναβης, συνολικού βάρους 2 κιλών και 936,3 γραμμαρίων (κατηγορίες 3 και 4 αντίστοιχα). Οι κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετώπιζε, αναστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα, με αποτέλεσμα ν' απαλλαγεί σε αυτές. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, έχουν ως ακολούθως: Στις 29/11/2021, κατόπιν πληροφορίας ότι τρίτο πρόσωπο θα διακινούσε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών στο δρόμο Πολεμιδιών - Τροόδους, μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού μετέβηκαν στο σημείο για διερεύνηση της πληροφορίας και έθεσαν την περιοχή υπό παρακολούθηση. Την επομένη ημέρα, 30/11/2021, σε συνέχιση της διερεύνησης της πιο πάνω πληροφορίας, εντοπίστηκε τρίτο πρόσωπο να σταθμεύει το όχημα του στη Λεωφ. Νίκου και Δέσποινας Παττίχη στα Πολεμίδια και μετά από λίγη ώρα εισήλθε στη θέση του συνοδηγού, στο όχημα υπ' αρ. εγγραφής XXX, που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Το όχημα, αφού τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση, εξήλθε από την έξοδο που οδηγεί στο Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού, έκανε επαναστροφή και εισήλθε σε παρακείμενο χωράφι. Εκεί το τρίτο πρόσωπο εξήλθε από το όχημα και κατευθύνθηκε σε σωρό από πέτρες και χώματα. Ο κατηγορούμενος, τότε, γύρισε το όχημα, με τρόπο που έβλεπε το δρόμο. Μετά την πάροδο λίγων λεπτών, το τρίτο πρόσωπο επέστρεψε τρέχοντας προς το όχημα, κρατώντας μια τσάντα χρώματος μπλε με άσπρο και αφού εισήλθε σε αυτό, αναχώρησαν από το μέρος. Ακολούθως, δόθηκαν οδηγίες όπως ανακοπεί το όχημα για έλεγχο και κατά την ανακοπή το τρίτο πρόσωπο κατόρθωσε να διαφύγει. Ο κατηγορούμενος, κατά τον ίδιο χρόνο, κινήθηκε με το όχημα του όπισθεν, κτυπώντας σε υπηρεσιακό όχημα, προκαλώντας τροχαίο δυστύχημα και ακολούθως διέφυγε με ελιγμό. Κατά τη διαφυγή του και σε μικρή απόσταση από το σημείο του δυστυχήματος, ο κατηγορούμενος θεάθηκε να πετά από το παράθυρο του οδηγού τη τσάντα που είχε προηγουμένως μεταφέρει το τρίτο πρόσωπο. Κατά την πτώση της τσάντας στο δρόμο, αυτή έσπασε και από αυτήν διασκορπίστηκαν εντός του δρόμου διάφορες νάιλον συσκευασίες. Η συνολική ποσότητα της πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που υπήρχε στη τσάντα, σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, ανέρχεται σε 2 κιλά και 936,3 γραμμάρια φυτού κάνναβης. Λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης, ο κατηγορούμενος σταμάτησε το όχημα που οδηγούσε και πεζός τράπηκε σε φυγή. Έγινε καταδίωξη, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Σύμφωνα με πληροφορία που δόθηκε στην ΥΚΑΝ, την 01/12/2021, ο κατηγορούμενος με άλλο πρόσωπο αποκρύπταν ναρκωτικά σε εξοχική κατοικία στο χωριό Συκόπετρα και ότι ο πρώτος βρισκόταν στην πιο πάνω οικία. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε ένταλμα έρευνας για την πιο πάνω οικία και μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν στην εξοχική κατοικία για εκτέλεση του εντάλματος έρευνας. Κατά την είσοδο των μελών της ΥΚΑΝ στην οικία, εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος με τρίτο πρόσωπο. Κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας ο κατηγορούμενος απάντησε «ΟΚ» και όταν ενημερώθηκε ότι εκκρεμούσε δικαστικό ένταλμα σύλληψης εναντίον του απάντησε «εν είχα ιδέα». Την ίδια ημέρα, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με τη φράση, «Δεν απαντώ». Στις 07/12/2021, λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με τη φράση, «Ό,τι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο όπως με συμβούλεψαν οι δικηγόροι μου». Ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του, κάλεσε το Δικαστήριο να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην άμεση παραδοχή και απολογία του ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς επίσης στην μεταμέλεια του. Επιπρόσθετα, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις και ότι ήταν χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών από νεαρή ηλικία μέχρι και πρόσφατα που συνελήφθη για την παρούσα υπόθεση. Ως αναφέρθηκε, από την ημέρα της σύλληψης του παραμένει μακριά από οποιαδήποτε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και πρόθεση του, αυτή την φορά, είναι να απεξαρτηθεί πλήρως. Αναφορικά δε με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, επισήμανε ότι ο τελευταίος αποτάθηκε σε τοκογλύφους - οι οποίοι ήταν μπλεγμένοι και με ναρκωτικά - ένεκα της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης στην οποία βρέθηκε, μετά που έμεινε άνεργος, και επειδή δεν μπόρεσε να τους αποπληρώσει ξεκίνησαν να απειλούν τον ίδιο και την οικογένεια του, οπότε αποδέχτηκε να τους παρέχει παράνομες υπηρεσίες έναντι των χρεών του και για να εξασφαλίζει κάνναβη για δική του χρήση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, διέπραξε τα αδικήματα και κατά τον επίδικο χρόνο εκτελούσε χρέη μεταφορέα, με οδηγίες άλλων ατόμων, χωρίς να γνωρίζει το ακριβές βάρος των ναρκωτικών που θα μετέφερε. Τέλος, ανάφερε ότι κατά τον χρόνο που ανακόπηκε από την ΥΚΑΝ, βρισκόταν υπό την επήρρεια ουσιών και δεν είχε καθαρό μυαλό για να ενεργήσει όπως θα έπρεπε και την επόμενη μέρα, που θα διαβουλευόταν με το δικηγόρο του για να παραδοθεί, η αστυνομία τον συνέλαβε. Έχουμε θέσει ενώπιον μας όλα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά, εκεί που ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αναμφίβολα, τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία), είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ευρύτερα στη κοινωνία. Όπως δε έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110 «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. επίσης Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B114.) Όπως επισημάνθηκε στην απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης των αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν την διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα, σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστά την επιβολή αποτρεπτικών ποινών επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα, που είναι πιο ευάλωτα, από τον κίνδυνο αυτό (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019), ECLI:CY:AD:2019:B130. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της κάθε ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς τον σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:B469, Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Παρά το γεγονός ότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης, αντιθέτως παρουσιάζεται έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Έτσι, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει την δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D183. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο, ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης 6 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν ξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην Ευρυπίδου ν. Δημοκρατίας
(2014)2 Α Α.Α.Δ. 392, ο εφεσείων, ηλικίας 26 ετών, με δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος στο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Β, ήτοι 2 κιλών και 818 γραμμαρίων φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί ρητίνη, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Η ποινή φυλάκισης 5 ετών, που του επιβλήθηκε, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην Κουλουμή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 119/2014, ημερ. 8.4.2015, ECLI:CY:AD:2015:B266, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 24 ετών, με δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής, με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 373,8 γραμμαρίων και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών. Στην Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017, ECLI:CY:AD:2017:D183, ο εφεσείων, ηλικίας 43 ετών, μετά από παραδοχή του, κρίθηκε ένοχος και στο αδίκημα της κατοχής, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων φυτού κάνναβης και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Ήταν πατέρας, μεταξύ άλλων και ενός ανήλικου παιδιού το οποίο αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, επρόκειτο για παιδί με ειδικές ανάγκες και είχε άμεση ανάγκη υποστήριξης. Η έφεση, κατά της ποινής, απορρίφθηκε. Στην Πόλεος ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 141/2016, ημερ. 2.6.2017, ECLI:CY:AD:2017:B210, ο εφεσείων, προχωρημένης ηλικίας, μετά από παραδοχή του, κρίθηκε ένοχος στο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή κάνναβης, συνολικού βάρους 1.908,4 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Η έφεση, κατά της ποινής, απορρίφθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του κατηγορουμένου είναι άμεση και αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Η παραδοχή του κατηγορουμένου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635, Αbe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει την θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από μέρους της συνηγόρου του και όπως αναδιπλώνονται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 37 χρόνων και προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια. Έχει μια αδελφή, η οποία είναι διαζευγμένη, μητέρα ενός παιδιού. Πριν τη σύλληψή του για την παρούσα υπόθεση, διέμενε με τη συμβία και την κόρη του, ηλικίας 3 χρόνων, σε κατοικία στο Πισσούρι, η οποία ανήκε στον πατέρα του. Λόγω μη εξυπηρετούμενου στεγαστικού δανείου του πατέρα του, ο τελευταίος έχει προχωρήσει στη μεταβίβαση της εν λόγω κατοικίας σε τραπεζικό ίδρυμα, προς διευθέτηση της υποχρέωσης του και είναι απλά θέμα χρόνου η λήψη δικαστικών μέτρων για ανάκτηση της κατοχής της κατοικίας. Οι σχέσεις του με τα μέλη της οικογένειας του είναι καλές και παρά την παραβατική του συμπεριφορά, οι γονείς του, συμπαραστέκονται στον ίδιο και τη συμβία του, στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους. Ο κατηγορούμενος μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Εθνική Φρουρά. Ακολούθως, τον Ιανουάριο του 2005, μετέβηκε στην Ελλάδα για σπουδές, στον κλάδο Διοίκησης και Διαχείρισης Έργων του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Λάρισας. Διέκοψε τη φοίτησή του μετά από 4,5 χρόνια και επέστρεψε στην Κύπρο, όπου άρχισε να απασχολείται στο εστιατόριο του πατέρα του. Είναι χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών και συγκεκριμένα κάνναβης και κοκαΐνης, από όταν ήταν στρατιώτης, γεγονός το οποίο τον οδήγησε σε περαιτέρω παραβατική συμπεριφορά. Κατά καιρούς συμμετείχε σε ανοικτά προγράμματα απεξάρτησης, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στις 26/07/2013, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 5 ετών, για αδικήματα κατοχής ναρκωτικών. Κατά την έκτιση της ποινής του, δεν συμμετείχε στο πρόγραμμα απεξάρτησης του Τμήματος Φυλακών και ήταν αρνητικός για ένταξή του στο κλειστό πρόγραμμα της «Αγίας Σκέπης». Μετά την αποφυλάκισή του, επέστρεψε στην εργασία του στην οικογενειακή επιχείρηση στο Πισσούρι. Παρέμεινε καθαρός από εξαρτησιογόνες ουσίες για μερικούς μήνες, πλην όμως στη συνέχεια υποτροπίασε. Άρχισε εκ νέου τη χρήση κοκαΐνης και αλκοόλ, με αποτέλεσμα να παρουσιάσει νέα αντικοινωνική συμπεριφορά, όπως, μεταξύ άλλων, να συναναστρέφεται με άλλους χρήστες και τοκογλύφους. Πριν 4 χρόνια, γνώρισε τη συμβία του, ηλικίας 30 ετών, η οποία κατάγεται από την Ουκρανία. Μαζί έχουν αποκτήσει μια κόρη. Η συμβία του δεν εργάζεται, καθότι έχει αναλάβει την αποκλειστική φροντίδα της 3χρονης κόρης τους. Οι σχέσεις του ζεύγους είναι αρμονικές. Ο κατηγορούμενος τον τελευταίο χρόνο είναι άνεργος, αφού το εστιατόριο του πατέρα του όπου εργαζόταν, αρχές του 2020 έκλεισε λόγω της πανδημίας και στη συνέχεια, στις 30/05/2020, καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά. Από την ημέρα της σύλληψης του για την παρούσα υπόθεση, παραμένει μακριά από οποιαδήποτε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών και πρόθεση του είναι αυτή την φορά να απεξαρτηθεί πλήρως από τις ουσίες. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, ως ήδη έχει αναφερθεί, απόδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του τελευταίου, στις απειλές που δεχόταν από τοκογλύφους, οι οποίοι ήταν μπλεγμένοι και με ναρκωτικά, στους οποίους αποτάθηκε για εξασφάλιση χρημάτων, ένεκα των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε. Ο κατηγορούμενος υπέκυψε και συμφώνησε να τους παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς ναρκωτικών έναντι των χρεών του και για εξασφάλιση κάνναβης για προσωπική του χρήση. Ο ρόλος του στην υπόθεση, ως ανάφερε, ήταν περιορισμένος και δη, αυτός του μεταφορέα, χωρίς οποιοδήποτε όφελος για τον ίδιο. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ανωτέρω). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη πάντα παραμένει η ίδια, που δεν είναι άλλη από την διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και την διασπορά του θανάτου. Διέπραξε τα αδικήματα συνειδητά, κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφηκαν, με σκοπό την αποπληρωμή των χρεών του και για εξασφάλιση ναρκωτικών για δική του χρήση. Όπως διαχρονικά η νομολογία κατά καιρούς υπενθυμίζει, ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους και να αναζητήσει βοήθεια και στήριξη, και όχι να καταφύγει στο έγκλημα και δη, με την σοβαρή μορφή που αυτό έλαβε. Απ' εκεί και πέρα, μολονότι λαμβάνουμε υπόψη τον ρόλο του κατηγορούμενου στη διάπραξη των αδικημάτων, εντούτοις, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι, με τις έκνομες πράξεις του αποτέλεσε ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα κατοχής με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών, σημαντικής ποσότητας και συγκεκριμένα, 2 κιλών και 936,3 γραμμαρίων, έναντι ανταλλάγματος διαγραφής χρεών και για εξασφάλιση κάνναβης για δική του χρήση. Αναφορικά με τις επιπτώσεις στην οικογένεια του κατηγορουμένου και ειδικότερα στην ανήλικη του κόρη και στη συμβία αυτού, συνεπεία της ποινής που θα του επιβληθεί, αυτές, παρότι δε μας αφήνουν αδιάφορους και ασφαλώς τις λαμβάνουμε υπόψη, εντούτοις, την ίδια ώρα έχουμε υπόψη μας τη νομολογιακή αρχή, ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Okmelashvili v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 14/2020, ημερ. 22.12.2021), ECLI:CY:DOD:2021:24. Επιπρόσθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής και τις προσπάθειες του κατηγορουμένου για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Έχει μετανοήσει για τη διάπραξη των αδικημάτων και αποφάσισε να αλλάξει τρόπο ζωής. Μετά την σύλληψη του δεν έκανε χρήση και πρόθεσή του είναι να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Μολονότι λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου , την πρόθεσή του να αλλάξει τρόπο ζωής, καθώς και τη θέλησή του και τις προσπάθειες απεξάρτησής του από τη μάστιγα των ναρκωτικών και γενικά των παράνομων ουσιών, εντούτοις, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι κατείχε, κάτω από τις περιστάσεις που αναφέρονται πιο πάνω, την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών, με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος, ως έχει αναφερθεί, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Συγκεκριμένα στην Υπόθεση XXX/2012, ο κατηγορούμενος, στις 26.7.2013 καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών, για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β. Ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε από το Συμβούλιο Αποφυλάκισης, στις 29.12.2016, με όρους. Ως έχει αναφερθεί, σε περίπτωση που του επιβληθεί ποινή φυλάκισης στην παρούσα, δεν θα ενεργοποιηθεί οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης στα πλαίσια της εν λόγω υπόθεσης. Παρότι ο κατηγορούμενος δε θα τιμωρηθεί εκ νέου για ό,τι έκανε κατά το παρελθόν, το οποίο συνθέτει την παραπάνω καταδίκη του, εντούτοις, δεν μπορεί σήμερα να αναμένει τόση επιείκεια όση αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Όπως επισημαίνεται στη Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527: «Τονίζεται ότι οι προηγούμενες καταδίκες έχουν σημασία και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του σεβασμού του παραβάτη προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης αλλά και πάλιν τέτοιες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα στερούν τον παραβάτη του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου (Βλ. Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 18).» Η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.A.Δ 377). Δεν έχουμε αμφιβολία ότι κατ' αρχήν η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Β, που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, έχουμε καθήκον να λάβουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας την σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως έχουν ήδη εκτεθεί, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης, αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω -), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα του επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Κρίνουμε ως αρμόζουσα την ακόλουθη ποινή, την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 3η κατηγορία, (κατοχή 2 κιλών και 936,3γρ. κάνναβης), καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής, ουσιαστικά περικλείονται στα γεγονότα της σοβαρότερης κατηγορίας αρ. 4. Στην 4η κατηγορία, (κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 936,3γρ. κάνναβης), ποινή φυλάκισης επτά
(7)ετών. Η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης μειώνεται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση, στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, και συγκεκριμένα από την 10.12.2021. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο