Δημοκρατία ν. Clarson, Υπόθεση αρ.: 10354/2021, 14/2/2022

(6)και 14 του περί Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης και Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου [(Ν. 91

(1)/2014), στο εξής θα καλείται «ο Νόμος»], (κατηγορίες 1-4), ενώ, μετά από ακροαματική διαδικασία, κρίθηκε ένοχος και στο αδίκημα της διανομής παιδικής πορνογραφίας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8

(6)και 14, του Νόμου (κατηγορία 5). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν εκτεθεί από μέρους της κατηγορούσας αρχής, σε σχέση με τις κατηγορίες που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος, αλλά και αυτά που περιβάλλουν το αδίκημα της διανομής, το οποίο δεν παραδέχθηκε, ως εμφαίνονται στην απόφαση του Δικαστηρίου, έχουν ως ακολούθως: (

1. i)Λήφθηκαν στον Κλάδο Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, από την Europol, τέσσερεις πληροφορίες, ότι ο κάτοχος/χρήστης του λογαριασμού με την ονομασία ''ΧΧΧ'', στην πλατφόρμα ανταλλαγής άμεσων μηνυμάτων και αρχείων, με δυνατότητα ζωντανής αναμετάδοσης ήχου και εικόνας Skype, σχετίζεται με την κατοχή και διανομή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. (
2. ii)Σύμφωνα με την 1η πληροφορία, ο χρήστης ''ΧΧΧ'', στις 10.12.2020 και μεταξύ των ωρών 03:06:06 UTC και 03:09:51 UTC, μέσω του ip address ΧΧΧ, ανέβασε μέσω του λογαριασμού του στο Skype, τέσσερα αρχεία εικόνας, με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. (iii) Σύμφωνα με τη 2η πληροφορία, ο χρήστης ''ΧΧΧ'', στις 10.12.2020 και ώρα 03:11:12 UTC, μέσω του ip address ΧΧΧ, ανέβασε μέσω του λογαριασμού του στο Skype, ένα αρχείο εικόνας, με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. (
3. iv)Σύμφωνα με την 3η πληροφορία, ο χρήστης ''ΧΧΧ'', στις 10.12.2020 και ώρα 03:14:04 UTC, μέσω του ip address ΧΧΧ, ανέβασε μέσω του λογαριασμού του στο Skype, ένα αρχείο εικόνας, με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. (
4. v)Σύμφωνα με την 4η πληροφορία, ο χρήστης ''ΧΧΧ'', στις 10.12.2020 και ώρα 03:17:10 UTC, μέσω του ip address ΧΧΧ, ανέβασε μέσω του λογαριασμού του στο Skype, ένα αρχείο εικόνας, με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Τα αρχεία που περιγράφονται στις παραγράφους (
5. ii)- (v), ανωτέρω, ανέβηκαν από τον κατηγορούμενο, μέσω του λογαριασμού του στο Skype και τα απέστειλε σε άλλο χρήστη και συγκεκριμένα, στον αρχικό αποστολέα, δηλαδή, στο πρόσωπο που του τα είχε στείλει. Πρόκειται για 7 φωτογραφίες με παιδικό πορνογραφικό υλικό όπου απεικονίζονται παιδιά κάτω των 13 ετών, από τα οποία, τα 4 αρχεία είναι στην κατηγορία 1, δηλαδή εικόνες που απεικονίζουν ερωτικές πόζες με μη σεξουαλική δραστηριότητα, τα 2 αρχεία είναι κατηγορίας 3, δηλαδή, εικόνες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση μεταξύ ενηλίκων και παιδιών και ένα αρχείο είναι κατηγορίας 4, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση, που περιλαμβάνει ένα παιδί. (
6. vi)Από εξετάσεις που έγιναν σε σχέση με το ip address ΧΧΧ, διαπιστώθηκε ότι αυτό ανήκει στην εταιρεία παροχής υπηρεσιών διαδικτύου Cyta. (
7. vi)Με τις πληροφορίες, στάληκαν και τα εφτά αρχεία εικόνας, τα οποία, αφού επιθεωρήθηκαν από την αστ. XXXXX Κ. Πάρπα τού Κλάδου Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανήλικων παιδιών. (vii) Εκδόθηκε διάταγμα αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων αναφορικά με το ip address ΧΧΧ, το οποίο επιδόθηκε στην εταιρεία Cyta. Σύμφωνα με την τελευταία, το ip address ΧΧΧ, κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα, το παρείχε στην ΧΧΧ Clarson, ΧΧΧΧ, ΧΧΧ Λεμεσός. (viii) Στις 27.2.2021, μεταξύ των ωρών 10:25 - 12:40, η αστ. 162 Κ. Πάρπα μαζί με τους, αστ. XXXXX Μ. Λεμονιάτη και XXXXX Ελ. Ελευθερίου ερεύνησαν δυνάμει δικαστικού εντάλματός την οικία της ΧΧΧ Clarson, στην παρουσία της και του συζύγου της, ΧΧΧ Clarson. Η αστ. XXXXX Κ. Πάρπα έδειξε το ένταλμα έρευνας στα δύο πιο πάνω πρόσωπα, τους πληροφόρησε για τα υπό διερεύνηση αδικήματα και αφού τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, η μεν ΧΧΧ Clarson απάντησε ''oh no'', ο δε κατηγορούμενος ανάφερε ''No way''. (
8. ix)Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν ως τεκμήρια, 4 φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές, 1 κινητό τηλέφωνο, 2 tablet, 4 εξωτερικοί σκληροί δίσκοι, 4 σκληροί δίσκοι, 3 usb και 1 κάρτα μνήμης. Όλα, ιδιοκτησίας του κατηγορούμενου και για κάθε ένα από αυτά, η αστ. XXXXX Κ. Πάρπα τού εφιστούσε την προσοχή του στο Νόμο. Oι απαντήσεις που έδινε ο κατηγορούμενος αναγράφονται στην πιστοποίηση του εντάλματος έρευνας. Η αστ. XXXXX Κ. Πάρπα, στις 27.2.2021 παρέδωσε όλα τα πιο πάνω τεκμήρια στον αστ. XXXXX Μ. Λεμονιάτη με σκοπό τη δικανική τους εξέταση. (
9. x)Την 27.2.2021, μεταξύ των ωρών 15:30-17:00, στο ΤΑΕ Λ/σού, η αστ. XXXXX Κ. Πάρπα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο και του δόθηκε το έντυπο δικαιωμάτων κατηγορουμένου στην αγγλική γλώσσα. Με την πιο πάνω κατάθεσή του, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη λήψη των αρχείων παιδικής πορνογραφίας, συμπληρώνοντας ότι απέστειλε πίσω στον αποστολέα, τα αρχεία που είχε λάβει, αντικείμενο της 5ης κατηγορίας, ήτοι, 7 φωτογραφίες με παιδικό πορνογραφικό υλικό όπου απεικονίζονται παιδιά κάτω των 13 ετών, από τα οποία, ως έχει ήδη αναφερθεί, τα 4 αρχεία είναι στην κατηγορία 1, τα 2 αρχεία είναι κατηγορίας 3 και ένα αρχείο είναι κατηγορίας 4. Ακολούθως, την ίδια ημέρα και ώρα 16:45, η αστ. XXXXX Κ. Πάρπα συνέλαβε τον κατηγορούμενο, δυνάμει εντάλματος σύλληψης και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε: "Truly sorry for seeing the pictures. I never searched for them. They were just sent which I deleted, to save my wife I moved some to a usb stick to delete later". Ο κατηγορούμενος, στις 28.2.2021, παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού το οποίο διέταξε την κράτησή του για περίοδο 5 ημερών. (
10. xi)Τα πιο πάνω τεκμήρια, μετά την παραλαβή τους, υποβλήθηκαν σε δικανική εξέταση και ετοιμάστηκε σχετική έκθεση. Από τη δικανική εξέταση των τεκμηρίων εντοπίστηκαν και διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: · Σε ένα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, εντοπίστηκαν 10 αρχεία εικόνας με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών όπου τα παιδιά που απεικονίζονται είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών, ως επίσης και επισκέψεις σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Οι πιο πάνω φωτογραφίες εντοπίστηκαν σε συγκεκριμένη διαδρομή, κάτι το οποίο υποδεικνύει ότι προέρχονται από την εφαρμογή Skype. Tα πιο πάνω αρχεία διαχωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες. Τα 3 αρχεία εμπίπτουν στην κατηγορία 1, ήτοι, εικόνες που απεικονίζουν ερωτικές πόζες με μη σεξουαλική δραστηριότητα και 7 αρχεία εμπίπτουν στην κατηγορία 3, ήτοι, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. · Σε εξωτερικό σκληρό δίσκο εντοπίστηκε 1 αρχείο εικόνας με υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών όπου τα παιδιά που απεικονίζονται είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών. Το εν λόγω αρχείο εμπίπτει στην κατηγορία 3, ήτοι, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. · Σε usb εντοπίστηκαν 22 αρχεία εικόνας και 3 αρχεία βίντεο. Όλα περιέχουν υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών κάτω των 13 ετών. Tα 25, συνολικά, αυτά αρχεία διαχωρίστηκαν σε τέσσερις κατηγορίες. Ειδικότερα, 13 αρχεία εμπίπτουν στην κατηγορία 1, δηλαδή, εικόνες που απεικονίζουν ερωτικές πόζες με μη σεξουαλική δραστηριότητα, 4 αρχεία εμπίπτουν στην κατηγορία 2, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ παιδιών ή αυνανισμό σόλο από παιδί, 6 αρχεία εμπίπτουν στην κατηγορία 3, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και παιδιών και 2 αρχεία εμπίπτουν στην κατηγορία 3, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Τα πιο πάνω βίντεο διαχωρίζονται σε 2 κατηγορίες, ήτοι, το ένα από αυτά εμπίπτει στην κατηγορία 4, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση και τα άλλα 2, στην κατηγορία 3, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων. Η δε συνολική διάρκειά τους ανέρχεται σε 23 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα. (xii) Στις 23.3.2021, ο αστ. XXXXX Μ. Λεμονιάτης παρέδωσε όλα τα τεκμήρια στην αστ. XXXXX Κ. Πάρπα μαζί με ένα ψηφιακό δίσκο. Η τελευταία, στις 14.4.2021, μεταξύ των ωρών 15:25 - 15:35, κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της κατοχής και διανομής παιδικής πορνογραφίας και αυτός απάντησε ''I will say all questions and answers to the court''. Την ίδια ημέρα, η πιο πάνω αστυφύλακας, επέστρεψε στον κατηγορούμενο, όλες τις κατασχεθείσες συσκευές, πλην των τεκμηρίων στα οποία εντοπίστηκε πορνογραφικό υλικό. Ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, στο στάδιο των αγορεύσεων, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του, ως ελαφρυντικούς παράγοντες, την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, την απολογία και μεταμέλειά του, ως επίσης και το λευκό του ποινικό μητρώο, σε συνάρτηση με την ηλικία του. Περαιτέρω δε, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις και ότι είναι το μόνο πρόσωπο που φροντίζει και προσφέρει στη σύζυγό του, η οποία αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας. Μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, αναζήτησε βοήθεια από ψυχολόγο, ενόψει της άσχημης ψυχολογικής του κατάστασης, που προκλήθηκε λόγω της δίωξης του για την παρούσα υπόθεση. Ανησυχεί για τις συνέπειες των έκνομων πράξεών του και ειδικότερα, για τη σύζυγό του, η οποία είναι πλήρως εξαρτώμενή του, ενόψει του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει. Περαιτέρω, ήταν η θέση του, ότι η υπό εξέταση περίπτωση διαφοροποιείται από άλλες, πολύ σοβαρές υποθέσεις, ενόψει της μικρής περιόδου δράσης του κατηγορούμενου, σε συνδυασμό με την ποσότητα και το είδος του παιδικού πορνογραφικού υλικού. Αναμφίβολα, τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, είναι σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητάς τους, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, για σκοπούς προσδιορισμού του είδους και ύψους της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Ο Νομοθέτης, τόσο για το αδίκημα της κατοχής όσο και για το αδίκημα της διανομής υλικού παιδικής πορνογραφίας, όπου το παιδί το οποίο απεικονίζεται σ' αυτό είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών, προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι και διά βίου και περαιτέρω, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει ως επιπρόσθετη ποινή ή κύρωση, τα όσα διαλαμβάνονται στο άρθρο 14 του Νόμου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, κατ' επανάληψη κατέγραψε τη σοβαρότητα των αδικημάτων αυτής της μορφής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, Ποιν. Έφ. 18/2017, ημερ. 14.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:B79, τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Με το Νόμο, Ν.91(Ι)/2014, εισάγονται αυστηρότερες ποινές για τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής πορνογραφίας. Αναγνωρίζεται ότι αυτής της μορφή τα εγκλήματα συνιστούν σοβαρές παραβιάσεις των θεμελιακών δικαιωμάτων των παιδιών, όσον αφορά την προστασία και τη φροντίδα, που είναι αναγκαίες για την ευημερία τους. Η Κυπριακή Δημοκρατία, κατ' ακολουθία του άρθρου 34 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία έχει υπογράψει και κυρώσει, ανέλαβε την υποχρέωση προστασίας των παιδιών από κάθε μορφή σεξουαλικής εκμετάλλευσης και σεξουαλικής κακοποίησης. Συνεπώς, η εισαγωγή αυστηρότερων ποινών από το Νόμο προέκυψε ως επιτακτική, αφού τέτοιας φύσεως αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση και επιφέρουν ολέθριες συνέπειες. .............................. Η αναχαίτηση των υπό αναφορά εγκληματικών συμπεριφορών, απότοκο των οποίων είναι η σύνθλιψη του ψυχικού κόσμου των παιδιών, ο εξευτελισμός της προσωπικότητας των οποίων συνεχίζει με την προβολή του εν λόγω πορνογραφικού υλικού, καθιστά αδήριτη ανάγκη την καταφυγή των Δικαστηρίων σε επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν ήταν ορθή πρόσδοση τόσο αποφασιστικής σημασίας στο λευκό ποινικό μητρώο και στις προσωπικές συνθήκες. Προέχει η διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών. Η δε παραδοχή, ήταν περιορισμένης σημασίας, ιδίως εάν ληφθεί υπόψη αφενός ότι δεν ήταν άμεση και αφετέρου τα μηδαμινά περιθώρια αντίδρασης.» Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου, Ποιν. Έφ. 185/2016, ημερ. 20.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B118, αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: «Σε πρόσφατες αποφάσεις, επαναξιολογώντας το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κυπριακή κοινωνία τα τελευταία χρόνια από σεξουαλικά αδικήματα τέτοιου είδους στρεφόμενα κατά παιδιών, τονίστηκε η ανάγκη προστασίας του παιδιού από τέτοιες επιβουλές που έχουν πάρει παγκοσμίως ανησυχητικές διαστάσεις, όπως διαφαίνεται και από την Ευρωπαϊκή Οδηγία (Explanatory Report to the Convention on Cybercrime, paragraphs 93 and 98). .............................. Τέλος, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν ότι την παραγωγή τέτοιου υλικού που όχι απλώς προσβάλλει αλλά εξουδετερώνει κάθε ανθρώπινη αξία, είναι η ανώμαλη και διαστροφική αναζήτησή του από άτομα όπως ο εφεσίβλητος που την προκαλεί.» Καθοδήγηση, ως προς τους σχετικούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, για τέτοιου είδους αδικήματα, μπορεί να αντληθεί από το Definitive Guideline (βλ. Λευκαρίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 135/2014 και 138/2014, ημερ. 22.11.2016, ECLI:CY:AD:2016:B531, Αστυνομία ν. Πατούρη, Ποιν. Έφ. 51/2020, ημερ. 3.12.2020 και R. v. Oliver and others [2003] 1 Cr. App. R. 28). Σύμφωνα με την Oliver - η οποία αναφέρεται στη Δημοκρατία ν. Γαλάτη, Ποιν. Έφ. 217/2018, ημερ. 2.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:D124 -, σχετικοί παράγοντες είναι επίσης «κατά πόσο ο δράστης περιορίσθηκε απλώς να δει το υλικό, από περιέργεια ή κατά πόσο το αποθήκευσε στο δικό του υπολογιστή. Ο μεγάλος αριθμός αρχείων επισύρει και αυστηρότερη ποινή, όπως και ο τρόπος που το υλικό είναι αποθηκευμένο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Μία πολυσύνθετη τελειοποιημένη αποθήκευση, σε πολλές περιπτώσεις, υποδηλώνει ότι ο δράστης χρησιμοποιεί το υλικό για εμπορικούς σκοπούς ή ότι το προσωπικό του ενδιαφέρον στο υλικό είναι αυξημένο.» Ένα αδίκημα είναι λιγότερο σοβαρό, αν ο δράστης είδε το υλικό, αλλά δεν το αποθήκευσε. Στο Definitive Guideline σημειώνονται ως επιβαρυντικοί παράγοντες, μεταξύ άλλων, η ηλικία του απεικονιζόμενου παιδιού, ο φυσικός πόνος που υποφέρει το παιδί, ο μεγάλος αριθμός των αρχείων που ανευρέθηκαν, κατά πόσο περιλαμβάνονται βίντεο, η συστηματική έρευνα για εντοπισμό εικόνων με νεαρά παιδιά, εικόνες κατηγορίας Α ή οικογενειακής σεξουαλικής κακοποίησης και ο μεγάλος αριθμός διαφορετικών θυμάτων. Η μη προηγούμενη καταδίκη σε παρόμοια αδικήματα, η μεταμέλεια, καθώς και η επίδειξη λήψης μέτρων για το χειρισμό παραβατικής συμπεριφοράς, συγκαταλέγονται στους μετριαστικούς παράγοντες (βλ. Δημοκρατία ν. Κουφού, Ποιν. Έφ. 94/2019, ημερ. 20.7.2021), ECLI:CY:AD:2021:B333. Όπως έχει νομολογηθεί, η ανάγκη για την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου δικαιολογείται όλως ιδιαίτερα, όπου συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις (βλ. Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240). Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:B469, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Η σοβαρότητα των συγκεκριμένων αδικημάτων δεν αντικατοπτρίζεται μόνο από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Δυστυχώς, αποτελεί θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια, τέτοιας φύσεως αδικήματα, παρουσιάζουν ανησυχητικές διαστάσεις. Έχουν πολλαπλασιαστεί επικίνδυνα και κατάντησαν κοινωνική μάστιγα, γεγονός που καθιστά το στοιχείο της αποτροπής εντονότερο, στην επιλογή της ποινής. (Βλ. Alan ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 149/2020, ημερ. 26.11.2021, Δημοκρατίας ν. Χατζηαθανασίου, Ποιν. Έφ. 20/2021, ημερ. 19.10.2021, Δημοκρατίας ν. Κουφού, ανωτέρω, Robinson ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 229/2019, ημερ. 14.12.2020, Γενικός Εισαγγελέας ν. Tvardovskyi, Ποιν. Εφ. 95/2017, ημερ. 26.3.2018, Γενικού Εισαγγελέα ν. Νικολάου, ανωτέρω και Niland v. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης, στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της παιδικής πορνογραφίας και την προστασία των παιδιών. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών. Η αποτροπή, ως παράγοντας, ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία, έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη, αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη ίδιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Η δεύτερη αυτή περίπτωση έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή, η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερον, την αποτροπή, ως μέσο για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση. Οι συνέπειες του εγκλήματος προσμετρούν στον καθορισμό της σοβαρότητάς του (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου

(1999)2 Α.Α.Δ. 603). Στο στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, στόχος που επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου (βλ. Σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, του Γ.Μ. Πική, σελ. 3 και Republic ν. Georghiou, 22 C.L.R., 147). Τα Δικαστήρια, ως φρουροί της νομιμότητας και της ευταξίας, οφείλουν να διαφυλάξουν και να διασφαλίσουν την πιστή εφαρμογή του Νόμου με την επιβολή ανάλογων, σε κάθε περίπτωση, ποινών, ικανών να τιθασεύσουν συμπεριφορές που κινούνται εκτός του πλαισίου του Νόμου, προς όφελος κάθε πολίτη ξεχωριστά, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Η δέουσα εφαρμογή του Νόμου για το συμφέρον της κοινωνίας αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα, τον οποίο θα πρέπει να έχει υπόψη το Δικαστήριο στην επιλογή του είδους της ποινής και στην επιμέτρηση της έκτασής της. Από την άλλη, οι προσωπικές συνθήκες, η προσωπικότητα και η λειτουργία του παραβάτη στον ιδιαίτερο κοινωνικό χώρο, είναι επίσης σχετικοί παράγοντες. Τα Δικαστήρια, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνουν υπόψη ένα ευρύ φάσμα παραγόντων, που συχνά αντικρούονται μεταξύ τους. Πρόκειται για διεργασία στην οποία τα Δικαστήρια διατηρούν κατ' εξοχή διακριτική ευχέρεια, έχοντας ταυτόχρονα υποχρέωση να επιδεικνύουν τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή. Η εξισορρόπηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο. (Βλ. Σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, σελ. 2, 5-8). Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, στην παρούσα υπόθεση, προέχει το στοιχείο της αποτροπής και η ανάγκη προστασίας των παιδιών, αλλά και της κοινωνίας, γενικότερα, από πρόσωπα που επιδίδονται σε τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα. Το στοιχείο της γενικής αποτροπής είναι έντονο και, προκειμένου τα Δικαστήρια να επιτελέσουν το σημαντικό τους ρόλο στην κοινωνία, αλλά και να στείλουν τα σωστά μηνύματα, οφείλουν να επιβάλλουν, κάτω από τις δοσμένες συνθήκες, αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές (βλ. Αντωνίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 74/2020, ημερ. 31.7.2020). Η επικρατούσα κατάσταση επηρεάζει τόσο την επιλογή του είδους της ποινής όσο και το ύψος της. Η ποινή, όπως είναι καθολικά αποδεκτό, δεν πρέπει να αρμόζει μόνο στο έγκλημα, αλλά και στον παραβάτη. Όταν διαπιστώνεται αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ο παράγοντας της εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να υπεισέρχεται σε τέτοια έκταση ώστε να εξουδετερώνει τον παράγοντα της αποτροπής (βλ. Σωκράτους ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Souilmi v. Αστυνομίας, ανωτέρω και Τσουλόφτας ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 391). Όμως, όσο και αν η ανάγκη για αποτροπή μειώνει ανάλογα τη δυνατότητα εξατομίκευσης, δεν την καταργεί ως υπαρκτή επιδίωξη (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14). Οι προηγούμενες αποφάσεις, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο γιατί, η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D

1. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθίαν της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους v. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Tvardovskyi, ανωτέρω, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκαν, κατόπιν παραδοχής, αυξήθηκαν σε 3 έτη, σε κατηγορίες που αφορούσαν υλικό με παιδιά άνω των 13 ετών, ενώ ποινή 3 ετών αυξήθηκε σε 5 έτη, σε κατηγορία κατοχής παιδικής πορνογραφίας, με παιδιά κάτω των 13 ετών, ήτοι 1183 αρχεία φωτογραφίας και 1 αρχείο βίντεο, τα οποία απεικόνιζαν ρεαλιστικές εικόνες των γεννητικών οργάνων παιδιών, ως επίσης και συμμετοχή παιδιών σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Niland, ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 3½ ετών, σε κατηγορία κατοχής 1970 αρχείων βίντεο, τα οποία απεικόνιζαν παιδιά άνω των 13 ετών, που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών, ενώ αύξησε ποινή φυλάκισης 4 ετών, σε 7, σε κατηγορία κατοχής 28 αρχείων βίντεο, τα οποία απεικόνιζαν παιδιά κάτω των 13 ετών, που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ρεαλιστικές εικόνες γεννητικών οργάνων παιδιών. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου, ανωτέρω, όπου το υλικό αφορούσε σε 561 αρχεία παιδικής πορνογραφίας, με παιδιά άνω των 13 ετών, ποινή φυλάκισης, κατόπιν παραδοχής, αυξήθηκε από 2 έτη σε 3 έτη, ενώ ποινή φυλάκισης 2½ ετών, που είχε επιβληθεί για 157 αρχεία παιδικής πορνογραφίας με παιδιά κάτω των 13 ετών, αυξήθηκε σε 5 έτη. Στη Νικολάου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 45/2019, ημερ. 3.7.2020, στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερες αυτές των 4 ετών, οι οποίες αφορούσαν την κατοχή παιδικής πορνογραφίας και ειδικότερα, αρχείο φωτογραφίας και βίντεο που απεικόνιζε ρεαλιστικές εικόνες των γεννητικών οργάνων παιδιών κάτω των 13 ετών και παιδιά κάτω των 13 ετών που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα. Η έφεση, κατά της ποινής, απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ως εντελώς ανεδαφική. Στη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 165/2019, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B195, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, ποινές φυλάκισης 2½ ετών, σε 2 κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή παιδικού πορνογραφικού υλικού, παιδιών άνω των 13 ετών, ήτοι, 272 αρχεία φωτογραφίας και 160 αρχεία βίντεο, ως επίσης και 4½ ετών, για κάθε μία από τις 2 κατηγορίες, που αφορούσαν την κατοχή πορνογραφικού υλικού παιδιών κάτω των 13 ετών, ήτοι 97 αρχεία φωτογραφίας και 102 αρχεία βίντεο παιδιών κάτω των 13 ετών, χρονικής διάρκειας περίπου 15½ ωρών. Ο συνολικός χρόνος όλων των πιο πάνω βίντεο, ανερχόταν σε 46 περίπου ώρες. Κατά την επιμέτρηση της ποινής, λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη ότι ο εφεσείων παρακολούθησε οικειοθελώς ψυχοθεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας τις πιο πάνω ποινές, τις χαρακτήρισε, υπό τις περιστάσεις, ως επιεικείς. Στη Δημοκρατίας ν. Κουφού, ανωτέρω, το πρωτόδικο Δικαστήριο, μετά από παραδοχή, επέβαλε, μεταξύ άλλων, στον εφεσίβλητο, σε 2 κατηγορίες κατοχής παιδικής πορνογραφίας, οι οποίες αφορούσαν παιδιά κάτω των 13 ετών, ποινές φυλάκισης 4 και 3½ ετών, οι οποίες αυξήθηκαν, κατ' έφεση, σε 5 και 4½ έτη, αντίστοιχα. Δεν διέλαθε της προσοχής μας, ότι στην πιο πάνω υπόθεση, σε αντίθεση με την υπό εξέταση περίπτωση, εντοπίστηκαν 6090 αρχεία, ήτοι, 3237 αρχεία φωτογραφίας, από τα οποία τα 228 αφορούσαν παιδιά κάτω των 13 ετών και 2853 αρχεία βίντεο, συνολικού χρόνου 319 ωρών, από τα οποία, τα 805 αρχεία, συνολικού χρόνου 73 ωρών, αφορούσαν παιδιά κάτω των 13 ετών, που συμμετείχαν σε πράξεις σεξουαλικής φύσης. Τέλος, στην Alan v. Δημοκρατίας, ανωτέρω, ο εφεσείοντας παραδέχθηκε ενοχή σε τρεις κατηγορίες κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού και ειδικότερα, είχε εγκατεστημένα, σε κινητό τηλέφωνο, 52 αρχεία εικόνας (κατηγορία 1) και 20 αρχεία βίντεο (κατηγορία 3), τέτοιου υλικού, όπου απεικονίζονταν παιδιά άνω των 13 ετών, ως επίσης και 4 αρχεία εικόνας με παιδική πορνογραφία, όπου τα παιδιά που απεικονίζονταν ήταν ηλικίας κάτω των 13 ετών (κατηγορία 2). Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών, στις κατηγορίες 1 και 3 και 4 ετών, στην κατηγορία
2. Ο εφεσείοντας βρισκόταν σε μια καθ' όλα νόμιμη ιστοσελίδα, στην οποία τέθηκε κακόβουλα το πορνογραφικό υλικό και όταν το εντόπισε, το αποθήκευσε στο τηλέφωνό του, για μικρή περίοδο και μετά το διέγραψε. Κατ' έφεση, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή, στην τελευταία κατηγορία, σε 3 χρόνια, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις, κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, τον περιορισμένο χρόνο που αυτά παρέμειναν στο τηλέφωνο του εφεσείοντα, ότι διαγράφηκαν από τον ίδιο, 22 ημέρες μετά, καθώς και άλλους μετριαστικούς παράγοντες. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τις κατηγορίες της κατοχής, ενώ, αντίθετα, δεν παραδέχθηκε την κατηγορία της διανομής παιδικού πορνογραφικού υλικού, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία, οπότε κρίθηκε και σ' αυτήν ένοχος. Επισημαίνεται, όμως, ότι δεν κλήθηκαν μάρτυρες, παρά μόνο δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα. Το επίδικο ζήτημα ήταν νομικό και όχι πραγματικό και εκείνο που, ουσιαστικά, κλήθηκε το Δικαστήριο να κάνει, ήταν για να ερμηνεύσει τον όρο «διανομή» και κατά πόσο ο κατηγορούμενος, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, διένειμε το πιο πάνω υλικό. Στην υπό εξέταση περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Θεωρούμε την παραδοχή του ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296), η οποία επιμαρτυρείται τόσο από τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορούμενου όσο και από την έκθεση της ψυχολόγου Χ. Πέτροβιτς, στην οποία κατέφυγε ο τελευταίος. Η παραδοχή του κατηγορούμενου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Όπως έχει νομολογηθεί, δεν είναι μόνο η παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου που αμείβεται με έκπτωση στην ποινή, αλλά και η συνεργασία του αδικοπραγούντα με τις Αστυνομικές Αρχές (βλ. Dontharaveniv v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 134/2020, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B194 και Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021), ECLI:CY:AD:2021:B221. Έτσι, και στην υπό εξέταση περίπτωση, συνεκτιμούμε προς όφελος του κατηγορούμενου, την συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές. Όπως έχει αναφερθεί στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη λήψη των αρχείων παιδικής πορνογραφίας και περαιτέρω, ανέφερε ότι, μέρος αυτών, ήτοι 7 φωτογραφίες, τις απέστειλε στον αρχικό αποστολέα, δηλαδή στο πρόσωπο που του τις είχε στείλει. Λαμβάνουμε υπόψη, ως ελαφρυντικό, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου σε συνδυασμό με την ηλικία του (71 ετών) και γενικότερα, τη διαγωγή που επέδειξε μέχρι σήμερα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Λουκά

(1992), 2 Α.Α.Δ. 241, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ 22). Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση R. v. Tussler

(1920)15 Cr. App. Rep. 59 και Pittas v. The Police

(1968)2 C.L.R. 137, η μεγάλη ηλικία ενός κατηγορουμένου και η ενδεχόμενη ταλαιπωρία λόγω προχωρημένης ηλικίας λειτουργεί ως σοβαρός μετριαστικός παράγοντας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρίστου, Ποιν. Έφ. 20/2015, ημερ. 6.11.2017, επισημάνθηκε - με αναφορά στην υπόθεση R. v. Lucas, R. v. Walsh

(2000)All E.R. CD 183 - ότι είναι σημαντικό, όταν επιβάλλεται ποινή σε άτομο προχωρημένης ηλικίας, να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο χρόνος είναι πιο πολύτιμος για το ηλικιωμένο άτομο και το αποτέλεσμα μιας ποινής φυλάκισης σε αυτόν είναι δυσμενέστερο, καθότι η προσδοκία ζωής του είναι μικρότερη. Τονίστηκε, ταυτοχρόνως, ότι σε τέτοια περίπτωση πρέπει να διατηρείται για τον καταδικασθέντα, φως στο τέλος της σήραγγας, έχοντας υπόψη ακριβώς την προσδοκία ζωής ενός ηλικιωμένου ατόμου, υπό την έννοια ότι, μια πολύχρονη φυλάκιση δεν πρέπει να καταλήγει, στην πράξη, σε φυλάκιση διά βίου. Θα πρέπει όμως στο σημείο αυτό να υπομνησθεί ιδιαιτέρως, σε αρμονία με τα όσα τέθηκαν στην υπόθεση Χρίστου, ανωτέρω και στη Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερ. 11.1.2019, ECLI:CY:AD:2019:B4, ότι για αδικήματα σοβαρής μορφής, όπως τα υπό εξέταση, οι προσωπικές περιστάσεις και ιδιαιτέρως η ηλικία, δεν μπορούν να έχουν ουσιαστική σημασία, καθότι τα Δικαστήρια θα έστελναν λανθασμένα μηνύματα προς άτομα μιας ηλικίας, κάτι το οποίο δεν είναι πρόθεσή μας να πράξουμε (βλ. Chokami v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 189 και Στυλιανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2012, ημερ.13.10.2015), ECLI:CY:AD:2015:D672. Όπως έχει ήδη επισημανθεί, το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο, είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο, στην πορεία για την επιμέτρηση της ποινής. Στον καθορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος, υπεισέρχονται και υποκειμενικοί παράγοντες, όπως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασε ο κατηγορούμενος, ώστε να καταφανεί το βάρος των ευθυνών του για το έγκλημα. Το άτομο του παραβάτη, η λειτουργία του στον ιδιαίτερο κοινωνικό χώρο, επίσης, προσμετρά στον καθορισμό της τιμωρίας. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη, ένα από τους άξονες προσδιορισμού της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει, όμως, τη σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του (αποτροπή), με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ανωτέρω, Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019), ECLI:CY:AD:2019:B130. Έτσι, και στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από μέρους του συνηγόρου του και όπως αναδύονται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τα σχετικά πιστοποιητικά που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος, είναι ηλικίας 71 ετών, νυμφευμένος και πατέρας δύο ενήλικων παιδιών, ηλικίας 45 και 42 ετών. Κατάγεται από την Αγγλία και είναι απόφοιτος κολλεγίου. Εργάστηκε ως μηχανικός αεροσκαφών, για 45 χρόνια. Σε συνέχεια της οικογενειακής του παράδοσης, υπηρέτησε, με τιμή την πατρίδα του, ως στρατιωτικός και έζησε υπό το καθεστώς πίεσης, έχοντας στο ιστορικό του τέσσερις πολέμους. Το 2016 συνταξιοδοτήθηκε και ήλθε στην Κύπρο, μαζί με τη σύζυγό του και έκτοτε διαμένουν μόνιμα. Είναι ιδιοκτήτης ακίνητης και κινητής περιουσίας, η οποία περιλαμβάνει και κατάθεση, ύψους €200.000, σε αγγλική τράπεζα. Αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και ειδικότερα, διαβήτη και προβλήματα με το στομάχι του. Η σύζυγός του αντιμετωπίζει ανοϊκή συνδρομή και χρήζει συνεχούς φροντίδας. Ο κατηγορούμενος, είναι το μόνο πρόσωπο που τη φροντίζει, αφού τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό. Ο ίδιος αναζήτησε βοήθεια από ψυχολόγο, ενόψει της άσχημης ψυχολογικής κατάστασής του, λόγω της δίωξής του για την παρούσα υπόθεση. Ανησυχεί για τις συνέπειες των έκνομων πράξεών του και ειδικότερα για τη σύζυγό του, η οποία είναι πλήρως εξαρτώμενή του, ενόψει του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει. Συνυπολογίζουμε και την αναγκαιότητα της παρουσίας του κατηγορούμενου για τη φροντίδα της συζύγου του, η οποία αντιμετωπίζει τα πιο πάνω προβλήματα υγείας. Αναφορικά με τις επιπτώσεις στον ίδιο και ιδιαίτερα, στη σύζυγό του, συνεπεία της ποινής που θα του επιβληθεί, αυτές, παρότι δε μας αφήνουν αδιάφορους και ασφαλώς τις λαμβάνουμε υπόψη, εντούτοις, την ίδια ώρα έχουμε υπόψη μας τη νομολογιακή αρχή, ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Okmelashvili v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 14/2020, ημερ. 22.12.2021), ECLI:CY:DOD:2021:24. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει το γεγονός ότι η έκνομη συμπεριφορά του κατηγορούμενου ήταν μικρής διάρκειας, σε συνδυασμό με την ποσότητα και το είδος του πορνογραφικού υλικού. Στην υπό εξέταση περίπτωση, όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω, ο κατηγορούμενος, όταν έγινε έρευνα στην κατοικία του, στις 27.2.2021, είχε στην κατοχή του, συνολικά 33 φωτογραφίες και 3 βίντεο, συνολικής διάρκειας 23 περίπου λεπτών. Σε όλα αυτά, απεικονίζονται παιδιά κάτω των 13 ετών. Οι φωτογραφίες εμπίπτουν σε διάφορες κατηγορίες. Ειδικότερα, 16 από αυτές εμπίπτουν στην κατηγορία 1, δηλαδή, εικόνες που απεικονίζουν ερωτικές πόζες με μη σεξουαλική δραστηριότητα, 4 εμπίπτουν στην κατηγορία 2, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ παιδιών ή αυνανισμό σόλο από παιδί, 13 εμπίπτουν στην κατηγορία 3, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Τα τρία πιο πάνω βίντεο διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Το ένα από αυτά εμπίπτει στην κατηγορία 4, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση και τα άλλα δύο, στην κατηγορία 3, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση, μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων. Οι πιο πάνω φωτογραφίες εντοπίστηκαν σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, εξωτερικό σκληρό δίσκο και usb. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος, δύο περίπου μήνες προηγουμένως και συγκεκριμένα, στις 10.12.2020, διένειμε στον αρχικό αποστολέα, δηλαδή, στο πρόσωπο που τα είχε στείλει, 7 φωτογραφίες με παιδικό πορνογραφικό υλικό όπου απεικονίζονται παιδιά κάτω των 13 ετών, από τα οποία, τα 4 αρχεία είναι στην κατηγορία 1, εικόνες που απεικονίζουν ερωτικές πόζες με μη σεξουαλική δραστηριότητα, τα 2 αρχεία είναι κατηγορίας 3, δηλαδή, εικόνες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση μεταξύ ενηλίκων και παιδιών και ένα αρχείο είναι κατηγορίας 4, δηλαδή, σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση, που περιλαμβάνει ένα παιδί. Το πιο πάνω παιδικό πορνογραφικό υλικό δεν είναι μεγάλο, πλην όμως είναι τόσο αισχρού περιεχομένου, που μόνο αισθήματα απέχθειας, αποτροπιασμού και αποστροφής προκαλούν στο μέσο συνετό άνθρωπο. Στα αρχεία απεικονίζονται, μεταξύ άλλων, γυμνά παιδιά, άλλοτε μόνα τους και άλλοτε με γυμνούς ενήλικες, να επιδεικνύουν τα γεννητικά τους όργανα, διείσδυση ανδρικού μορίου σε παιδικό κόλπο και πεολειχία από κορίτσι. Τόση μεγάλη είναι η διαστροφή και ανωμαλία, όπου σε άλλη περίπτωση εμφανίζεται ανδρικό μόριο να τοποθετείται σε στόμα βρέφους και το τελευταίο, με την αθωότητά του, να το εκλαμβάνει είτε ως θηλή είτε ως πιπίλα είτε ως μπιμπερό. Εντύπωση προκαλεί ότι σε μέρος του πιο πάνω υλικού, εμφανίζονται χαμογελαστά παιδιά, τα οποία φαίνεται να αγνοούν ότι αυτό που τους ζητήθηκε να πράξουν είναι επαίσχυντο και αηδιαστικό. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας, τη σοβαρότητα των αδικημάτων, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί πιο πάνω και δεν χρήζουν επανάληψης, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, θα ήταν αναμφίβολα, ακατάλληλη, ανεπαρκής και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα, τόσο στον κατηγορούμενο όσο και σε επίδοξους μιμητές, ανάλογης εγκληματικής συμπεριφοράς (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Όπως έχει νομολογιακά υποδειχθεί, η ποινή φυλάκισης αποτελεί μέτρο καθ' όλα θεμιτό, ακόμη και στην περίπτωση παραβατών, με λευκό ποινικό μητρώο, αν τούτο είναι καθ' όλα επιβεβλημένο και αναπόφευκτο, μετά από συνεκτίμηση της σοβαρότητας των αδικημάτων, των γεγονότων που τα περιβάλλουν και των προσωπικών συνθηκών του παραβάτη (βλ. Τηλεμάχου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 701). Τονίζουμε ότι τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν υπέρ του κατηγορουμένου, ως εκτίθενται σε άλλο σημείο της απόφασής μας, πιο πάνω, ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους της ποινής που θα του επιβληθεί αλλά λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων, την ποσότητα και το είδος του πορνογραφικού υλικού που περικλείει κάθε κατηγορία, αλλά και κάθε άλλο σχετικό παράγοντα και κατ' ακολουθία όλων των πάνω, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1: φυλάκιση δυόμιση (2½) ετών. Στην κατηγορία 2: φυλάκιση δύο

(2)ετών. Στην κατηγορία 3: φυλάκιση δυόμιση (2½) ετών. Στην κατηγορία 4: φυλάκιση τριών

(3)ετών. Στην κατηγορία 5: φυλάκιση τριών

(3)ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και μειώνονται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα από τις 7.2.2022. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, με αναφορά στην παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορούμενου, στο λευκό του ποινικό μητρώο, σε συνδυασμό με την ηλικία και το προσδόκιμο της ζωής του, στις προσωπικές του περιστάσεις, στα προβλήματα υγείας της συζύγου του, στο γεγονός ότι πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, ως επίσης στο είδος και την ποσότητα του πορνογραφικού υλικού που βρέθηκε στην κατοχή του, εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο, νοουμένου ότι θα επιτρεπόταν από το ύψος της τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, θα έπρεπε να τοποθετηθεί θετικά στην εισήγησή του για αναστολή. Αναφορικά με το ζήτημα της αναστολής της ποινής φυλάκισης, μετά την τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος 186

(1)/2003, στον περί της Υφ' Όρων Αναστολής και Εκτέλεσης Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις, έχει διευρυνθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο, πλέον διατάσσει την αναστολή, εάν κάτι τέτοιο δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου. Σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στον εφεσείοντα μια δεύτερη ευκαιρία (βλ. Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Σε προηγούμενο στάδιο έχουμε αναλύσει το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου και έχουμε υπόψη μας όλα όσα έχουν ήδη αναφερθεί, για την εκ νέου θεώρησή τους στο στάδιο αυτό. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης στον κατηγορούμενο. Συνεκτιμώντας το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση, τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις επιπτώσεις της ποινής φυλάκισης, τόσο στον ίδιο όσο και κυρίως, στη σύζυγό του, υπό το φως των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει και την αναγκαιότητα παρουσίας του, για τη φροντίδα της, ως επίσης και τα υπόλοιπα ελαφρυντικά του, όπως με λεπτομέρεια εκτίθενται σε άλλο σημείο της απόφασης, πιο πάνω, αποτελεί κατάληξή μας ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής. Με αδιαμφισβήτητη την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε και συνυπολογίζοντας, δεόντως και επαρκώς, όλους τους μετριαστικούς παράγοντες, κρίνουμε ότι διαφορετική αντιμετώπιση, ανάμεσα σε άλλα, θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους παραβάτες, θα υπονόμευε τον αποτρεπτικό χαρακτήρα των ποινών, χωρίς να βρίσκεται σε αρμονία με σχετική νομολογία για την ποινολογική αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της φύσης και δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων, στα οποία κρίθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος και δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην υπόθεση Χαλκιά ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 240/2016, ημερ. 17.3.2017, ECLI:CY:AD:2017:B90, τηρουμένων των αναλογιών, «Όση δε βαρύτητα και να προσέδιδε ένα Δικαστήριο στις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες, μας είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι η σοβαρότητα του αδικήματος θα δικαιολογούσε αναστολή της ποινής.» (βλ. επίσης Μ.Χ. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 72/2021, ημερ. 4.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:D51, Κώστα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 205/2020, ημερ. 22.12.2021, ECLI:CY:AD:2021:D5 και Κυπρίζογλου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 53/2017, 64/2017, 66/2017 και 68/2017, ημερ. 15.12.2017), ECLI:CY:AD:2017:B465. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο