Δημοκρατία ν. Αριστοδήμου κ.α., Υπόθεση αρ.: 1/2021, 20/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:36 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 1/2021 Μεταξύ: Δημοκρατία Κατηγορούσα αρχή Και 1. XXX Αριστοδήμου 2. XXX Οδυσσέως 3. XXX Παμπακάς Κατηγορούμενοι ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 20/4/2022 Για την κατηγορούσα αρχή: κα Α. Ματθαίου (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Β. Μπίσσας) Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Α. Δημητρίου με κ. Μ. Καούλλα Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Α. Δημητρίου με κ. Μ. Καούλλα και κ. Κ. Τούμπα Για τον κατηγορούμενο 3: κ. Λ. Νεοφύτου Κατηγορούμενοι: παρόντες Π Ο Ι Ν Η (Αναφορικά με τους κατηγορούμενους 1 και 2) Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, με δική τους παραδοχή, κρίθηκαν ένοχοι, o πρώτος, σε συνολικά 12 κατηγορίες και ο δεύτερος, σε συνολικά 20 κατηγορίες. Από κοινού, αντιμετωπίζουν 10 κατηγορίες, εκ των οποίων: (
- i)οι τρεις αφορούν το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή, της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και της εισαγωγής εκρηκτικών υλών (κατηγορίες 1 και 7 και 11, αντίστοιχα), (
- ii)οι τρεις αφορούν τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών, δηλαδή, 1.010 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα που περιείχαν εκρηκτική ύλης χαμηλής ισχύος, συνολικού βάρους 50 κιλών (κατηγορίες 8, 9 και 10), (iii) και οι υπόλοιπες τέσσερις, της εισαγωγής, κατοχής, αποθήκευσης και μεταφοράς εκρηκτικών υλών, δηλαδή, 29.541 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα και κροτίδες που περιείχαν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος, 240 κιλών (κατηγορίες 12, 13, 14 και 15). Πέραν των πιο πάνω κατηγοριών, που αντιμετωπίζουν από κοινού, ο μεν κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει άλλες δύο κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της κατοχής και αποθήκευσης εκρηκτικών υλών χαμηλής ισχύος, συνολικού βάρους 8 κιλών (κατηγορίες 16 και 17, αντίστοιχα) και ο δε κατηγορούμενος 2, αντιμετωπίζει άλλες 10 κατηγορίες, εκ των οποίων (
- i)οι τρεις αφορούν τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλα πρόσωπα, δηλαδή, 34 κιλά και 299,3 γρ. κάνναβης, χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορίες 2, 4 και 6), (
- ii)η μία αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (κατηγορία 18), (iii) η μία αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή, κάνναβης, βάρους 3,47 γρ. (κατηγορία 19) και (
- iv)οι πέντε αφορούν τα αδικήματα της κλεπταποδοχής (κατηγορίες 21, 23, 25, 27 και 29). Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετώπιζαν και άλλες κατηγορίες, πλην όμως απαλλάγησαν σ' αυτές, καθότι ο Γενικός Εισαγγελέας ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ως αυτά έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος 1, μεταξύ Σεπτεμβρίου 2020 και Νοεμβρίου 2020, πρότεινε στον κατηγορούμενο 2 να το βοηθήσει να εισαγάγει από την Ελλάδα στη Δημοκρατία, 29.541 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα και κροτίδες που περιείχαν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος, βάρους 240 κιλών. Οι εν λόγω εκρηκτικές ύλες, θα μεταφέρονταν στην Κυπριακή Δημοκρατία με πλοίο, μέσω του νέου λιμανιού Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε. Έτσι, προς υλοποίηση της εν λόγω συμφωνίας, το Νοέμβριο του 2020, ο κατηγορούμενος 1, παρήγγειλε από την Ελλάδα, 29.541 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα και κροτίδες που περιείχαν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος, βάρους 240 κιλών. Στις 4.12.2020, ο κατηγορούμενος 2, με οδηγίες του κατηγορούμενου 1, μετέβη στην Ελλάδα για να πληρώσει το τίμημα των εν λόγω εκρηκτικών υλών. Στις 11.12.2020, οι πιο πάνω εκρηκτικές ύλες, εισήχθησαν στη Δημοκρατία, με το πλοίο Alasa, μέσω του νέου λιμανιού Λεμεσού από το λιμάνι του Πειραιά, εντός ομαδοποιημένου εμπορευματοκιβωτίου, χωρίς την άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Αποστολέας ήταν η μεταφορική εταιρεία Stergides S.A. η οποία εδρεύει στην Ελλάδα, ενώ παραλήπτης του εν λόγω εμπορευματοκιβωτίου ήταν η ναυτιλιακή εταιρεία Interfreight Logistics Ltd, η οποία ανέλαβε την εκφόρτωση του περιεχομένου του εμπορευματοκιβωτίου και παράδοσή του στους δικαιούχους. Ακολούθως, στις 14.12.2020, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μετέβησαν με ξεχωριστά αυτοκίνητα στην αποθήκη της εταιρείας Interfreight Logistics Ltd, απ' όπου παρέλαβαν τις εν λόγω εκρηκτικές ύλες, οι οποίες βρίσκονταν εντός χάρτινων κιβωτίων και τις μετέφεραν σε συγκεκριμένο υποστατικό στη Λεμεσό για να τις αποθηκεύσουν. To εν λόγω υποστατικό βρίσκεται σε οικιστική περιοχή στα Κάτω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού. Μεταξύ των ημερομηνιών 1.9.2020 και 16.12.2020, τρίτο πρόσωπο, πρότεινε στον κατηγορούμενο 2 να εισαγάγουν από την Ελλάδα στην Κυπριακή Δημοκρατία, 34 κιλά και 299,3 γραμμάρια κάνναβης, χρησιμοποιώντας το ίδιο μέσο μεταφοράς που ο κατηγορούμενος 1 θα μετέφερε τις εκρηκτικές ύλες. Ο κατηγορούμενος 2 συμφώνησε, έναντι αμοιβής. Προς υλοποίηση της εν λόγω συμφωνίας, ο κατηγορούμενος 2, ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα, παρέλαβε 7 χάρτινα κιβώτια τα οποία περιείχαν τα επίδικα ναρκωτικά και τα μετέφερε στη μεταφορική εταιρεία Stergides S.A., την οποία χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος 1, ώστε να αποσταλούν στη Δημοκρατία. Τα ναρκωτικά τοποθετήθηκαν εντός φορτίου όπου είχε τα λοιπά εμπορεύματα ο κατηγορούμενος 1. Ως αποστολέας των εν λόγω κιβωτίων αναγραφόταν το ψευδές όνομα, XXX Rotaru και παραλήπτης, το ψευδές όνομα, XXX Ιωάννου. Ο κατηγορούμενος 2 ενημέρωσε τον κατηγορούμενο 1 για την πιο πάνω ενέργειά του, την αποστολή δηλαδή των επίδικων ναρκωτικών με την πιο πάνω μεταφορική εταιρεία στο φορτίο που ο κατηγoρούμενος 1 ήδη είχε τις εκρηκτικές ύλες και ο τελευταίος δεν τον εμπόδισε και συμφώνησε με τις ενέργειες του κατηγορούμενου 2. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, μεταξύ των ημερομηνιών 1.9.2020 και 16.12.2020, είχαν συμφωνήσει όπως εισαγάγουν από την Ελλάδα στην Κυπριακή Δημοκρατία, 1010 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα που περιείχαν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος, συνολικού βάρους 50 κιλών, χωρίς την άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Μετά από σχετικές διευθετήσεις του κατηγορούμενου 1, το Δεκέμβριο του 2020, τα εν λόγω πυροτεχνήματα τα οποία βρίσκονταν εντός χάρτινων κιβωτίων, μεταφέρθηκαν στην εταιρεία Stergides S.A. και τοποθετήθηκαν εντός του ομαδοποιημένου εμπορευματοκιβωτίου υπ' αρ. SALU443969-4 μαζί με τα 7 χάρτινα κιβώτια τα οποία περιείχαν τα επίδικα ναρκωτικά. Το προαναφερόμενο εμπορευματοκιβώτιο στάληκε στην Κύπρο από το λιμάνι του Λαυρίου στην Ελλάδα με το πλοίο Alexo. Το εν λόγω πλοίο κατέφθασε στο νέο λιμάνι Λεμεσού την 16.12.2020. Αποστολέας ήταν η μεταφορική εταιρεία Stergides S.A., ενώ υπεύθυνη εταιρεία για την παραλαβή και εκφόρτωση του εν λόγω εμπορευματοκιβωτίου ήταν η ναυτιλιακή εταιρεία Interfreight Logistics Ltd. Στις 17.12.2020, αφού έγιναν οι νενομισμένες διαδικασίες για αποδέσμευση του εμπορευματοκιβωτίου, αυτό μεταφέρθηκε στο χώρο της αποθήκης της εταιρείας Interfreight Logistics Ltd, όπου το περιεχόμενο του εκφορτώθηκε. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, μέλη της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών (ΥΚΑΝ) Αρχηγείου, κατόπιν συγκατάθεσης του ιδιοκτήτη της εταιρείας Interfreight Loigistics Ltd και λήψη σχετικής άδειας, προχώρησαν σε αντικατάσταση του περιεχομένου, τόσο των 7 κιβωτίων που περιείχαν τα επίδικα ναρκωτικά όσο και των κιβωτίων που περιείχαν τα 1010 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα, προς το σκοπό διενέργειας ελεγχόμενης παράδοσης. Στις 18.12.2020, μέλη της ΥΚΑΝ εγκαταστάθηκαν περιμετρικά και πλησίον της αποθήκης Interfreight Logistics Ltd για διακριτική παρακολούθηση καθώς και ανακοπή των προσώπων τα οποία θα παραλάμβαναν τα εν λόγω κιβώτια. Περί τις 10:26 της ίδιας ημέρας, οι κατηγορούμενοι 1 και 2, με ξεχωριστά αυτοκίνητα εισήλθαν στον περιφραγμένο χώρο της αποθήκης της εταιρείας Interfreight Logistics Ltd. Ο κατηγορούμενος 2, αφού στάθμευσε το ημιφορτηγό όχημά του, μετέβη στην υποδοχή της εταιρείας για να διευθετήσει την παραλαβή των επίδικων κιβωτίων, ενώ ο κατηγορούμενος 1 συνέχισε να οδηγεί το όχημά του με αριθμό εγγραφής XXX XX4 στην παρακείμενη περιοχή, του κτιρίου της εταιρείας και εισερχόταν και εξερχόταν στον περιφραγμένο χώρο. Η ώρα 10.35, αφού ο κατηγορούμενος 2 παρέλαβε τα σχετικά έγγραφα από την υποδοχή, μετέβη στο χώρο που βρισκόταν το ημιφορτηγό όχημά του και άνοιξε την πλαϊνή πόρτα ώστε οι υπάλληλοι της εταιρείας να τοποθετήσουν τα κιβώτια με τα ομοιώματα των ναρκωτικών και των εκρηκτικών υλών. Στη συνέχεια και μόλις εκκίνησε το ημιφορτηγό όχημά του για να απομακρυνθεί από το μέρος, ανακόπηκε από μέλη της ΥΚΑΝ. Ακολούθως, ο αν/λοχ. 3031 υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 2 για τους λόγους της εκεί παρουσίας του. Αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε: «Ήρτα να κάμω μια μεταφορά». Ακολούθως, ο αν/λοχ.3031 τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, αφού προηγουμένως του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του. Όταν του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο, αυτός δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Στην έρευνα που ακολούθησε την ίδια ημέρα στο όχημα του κατηγορούμενου 2, εντοπίστηκε το χρηματικό ποσό των 60 ευρώ σε χαρτονομίσματα (1 Χ €50) και (2 Χ €5), το οποίο αυτός απέκτησε και κατείχε ως αμοιβή για την εισαγωγή και κατοχή των επίδικων εκρηκτικών υλών - αντικείμενο των κατηγοριών 8 και 9. Την ίδια ημέρα σε έρευνα που διενεργήθηκε στην οικία του κατηγορούμενου 2, εντοπίστηκε κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 3,47 γραμμαρίων, η οποία ανήκε σε αυτόν. Ταυτόχρονα, μέλη της Αστυνομικής Δύναμης κινήθηκαν για ανακοπή του οχήματος του κατηγορουμένου 1, το οποίο κινείτο στην οδό Γαλιλαίου. Στην προσπάθεια ανακοπής του εν λόγω οχήματος, ο αστ. 4863 ακινητοποίησε το υπηρεσιακό του όχημα στην εν λόγω οδό, με σκοπό να παρεμποδίσει τον κατηγορούμενο 1 από του να συνεχίσει την πορεία του. Την ίδια στιγμή, ο πιο πάνω αστυφύλακας κατέβηκε από το όχημά του και έκανε σήμα στον κατηγορούμενο 1 να σταματήσει, φωνάζοντάς του δυνατά «Αστυνομία, σταμάτα». Αντ' αυτού, ο κατηγορούμενος 1 οδήγησε το όχημά του στο πεζοδρόμιο με σκοπό να διαφύγει. Εκείνη τη στιγμή, αφού ο κατηγορούμενος 1 ελάττωσε ταχύτητα, ένεκα της τροχαίας κίνησης, δόθηκε ευκαιρία στον αστ. XXXXX να εισέλθει μερικώς εντός του οχήματός του, από το ανοιχτό παράθυρο του οδηγού, με σκοπό να αφαιρέσει τα κλειδιά του οχήματος για να ακινητοποιηθεί. Παράλληλα, τον καλούσε συνεχώς να σταματήσει το όχημά του φωνάζοντάς του «Αστυνομία, σταμάτα». Αντ' αυτού, ο κατηγορούμενος 1 ανέπτυξε και πάλιν ταχύτητα, παρασύροντάς τον, οπότε και αναγκάστηκε να εξέλθει του οχήματος. Ο κατηγορούμενος 1 συνέχισε την πορεία του στην οδό Γαλιλαίου και ακολούθως, σε απόσταση 50 μέτρων περίπου αναγκάστηκε να ακινητοποιήσει το όχημά του, αφού μπροστά από αυτό ήταν σταματημένα ιδιωτικά οχήματα. Ο αστ. XXXXX έτρεξε ξανά προς το όχημα του κατηγορούμενου 1, προσπαθώντας και πάλι να αφαιρέσει τα κλειδιά από το όχημα, εισερχόμενος και πάλι από το παράθυρο του οδηγού. Αυτός όμως, μόλις απομακρύνθηκαν τα ιδιωτικά οχήματα που του ανέκοπταν την πορεία, ανέπτυξε και πάλι ταχύτητα παρασύροντας και πάλι τον αστ. XXXXX. Οι αστ. XXXXX και α/αστ. XXXXX έριξαν πυροβολισμούς στα ελαστικά του οχήματος με σκοπό την ακινητοποίησή του, χωρίς όμως αυτό να καταστεί δυνατό. Ο κατηγορούμενος 1 συνέχισε την πορεία του και αφού εισήλθε στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου, κατάφερε να διαφύγει. Την ίδια ημέρα, γύρω στις 11:05, ο κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε να κρύβεται σε μια παράγκα, πλησίον του εξωκλησιού της Παναγίας Βατζιεράς στη Λεμεσό. Η ώρα 11:51 συνελήφθη δυνάμει εντάλματος σύλληψης και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «ΟΚ». Ακολούθως, την ίδια ημέρα και ώρα 13:02, μέλη της ΥΚΑΝ ερεύνησαν το υποστατικό στο οποίο αποθήκευσαν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 τα χάρτινα κιβώτια, εντός των οποίων υπήρχαν 29.541 εκτοξευμένα πυροτεχνήματα και κροτίδες που περιείχαν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος, βάρους 240 κιλών. Μετά τον εντοπισμό των πιο πάνω εκρηκτικών υλών, ο α/αστ. XXXXX ενημέρωσε σχετικά το ΤΑΕ Λεμεσού, μέλη του οποίου κατέφθασαν στο μέρος και ανέλαβαν τη διερεύνηση της υπόθεσης. Στις 22.12.2020 και μεταξύ των ωρών 13:10-15:00, η αστ. XXXXX με τη βοήθεια συναδέλφων της ερευνήσαν δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας την αποθήκη του διαμερίσματος υπ' αρ. XXX της πολυκατοικίας XXX Court, στην οδό Λάιου στη Λεμεσό. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν από μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού, εκρηκτικές ύλες χαμηλής ισχύος, βάρους 8 κιλών, δηλαδή, αριθμός βεγγαλικών, καθώς και φωτοβολίδων τα οποία ανήκαν στον κατηγορούμενο 1, ο οποίος τα κατείχε άνευ αδείας από τον επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Σε ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο 1, παραδέχθηκε ότι το σύνολο των εκρηκτικών υλών του ανήκουν. Ο κατηγορούμενος 1 αποθήκευσε και κατείχε τις προαναφερθείσες εκρηκτικές ύλες, χωρίς να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες από τον επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Σε ανακριτικές καταθέσεις που λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο 2 παραδέχθηκε την εμπλοκή του στα αδικήματα. Το σύνολο των εκρηκτικών υλών που εντοπίστηκαν στην αποθήκη της εταιρείας Interfreight Logistics Ltd, στο υποστατικό στα Κάτω Πολεμίδια και στην αποθήκη του διαμερίσματος υπ' αρ. XXX της πολυκατοικίας XXX Court, στην οδό Λάιου στη Λεμεσό έτυχαν επιστημονικής εξέτασης από τον πυροτεχνουργό του κλάδου πυροτεχνουργών της ΜΜΑΔ, αν/υπαστ. Οδυσσέα Παπαδόπουλο, ο οποίος ετοίμασε σχετική έκθεση. Με βάση τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιόν μας, από τη χρήση πλείστων εκ των επίδικων εκρηκτικών υλών, δυνατό να προκληθούν εγκαύματα και τραυματισμοί. Σε περίπτωση δε, μαζικής ανάφλεξής τους, δεν δημιουργείται έκρηξη μεγάλης ισχύος ούτε και εκρηκτικό ωστικό κύμα που θα προκαλούσε καταστροφή περιουσιών στον περιβάλλοντα χώρο. Σε περίπτωση, όμως, ανάφλεξής τους σε κλειστό χώρο, καθίστανται επικίνδυνες και άγνωστη είναι η κατεύθυνση των πυροτεχνημάτων. Το είδος των επίδικων ειδών πυροτεχνίας δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των επιτρεπόμενων ειδών, όπως αυτός εκδόθηκε και δημοσιεύτηκε από την αρμόδια αρχή. Η έλλειψη σαφούς ή όποιας αναγραφής ημερομηνίας λήξης και η ενδεχόμενη χρήση τους, πέρα από την ημερομηνία λήξης, «δεν σημαίνει κατ' ανάγκη αχρησία, αλλά πιθανή ανορθόδοξη συμπεριφορά και λειτουργία, κάτι που μεγιστοποιεί και τους όποιους κινδύνους». Ενόψει της ποσότητας και του είδους της συσσωρευμένης εκρηκτικής ύλης προέκυπτε κίνδυνος για τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης των εκρηκτικών και έτσι, καταστράφηκαν. Μετά από πληροφορία ότι σε αποθήκη αποκρύπτετο, μεταξύ άλλων, κλοπιμαία περιουσία, έγινε έρευνα σ' αυτήν, αφού προηγουμένως εξασφαλίστηκε ένταλμα έρευνας, όπου εντοπίστηκαν τέσσερα οχήματα. Ο κατηγορούμενος 2, μεταξύ των ημερομηνιών 27.10.2019 - 20.12.2020, στην εν λόγω αποθήκη στη Λεμεσό, κατακρατούσε πέντε αυτοκίνητα[1], συνολικής αξίας €61.000, γνωρίζοντας πως ήταν κλοπιμαία. Για τα εν λόγω αδικήματα, ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθη την 20.12.2020 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο κατηγορούμενος 1, ως αναφέρθηκε, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη, για την οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω, ενώ ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2, στο πλαίσιο της εμπεριστατωμένης του αγόρευσης, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως λάβει υπόψη, μεταξύ άλλων, την άμεση παραδοχή τους, την απολογία και μεταμέλειά τους, το λευκό ποινικό μητρώο (του κατηγορούμενου 2), τη διαγωγή που επέδειξαν από την κράτησή τους μέχρι και σήμερα, τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις, τις δυσμενείς επιπτώσεις της φυλάκισης, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα και το ρόλο ενός εκάστου εξ αυτών, την κατάσταση που επικρατεί λόγω της πανδημίας στο σωφρονιστικό ίδρυμα, αφού έχουν μειωθεί οι επισκέψεις, έχουν ανασταλεί αναμορφωτικά προγράμματα και περαιτέρω υφίσταται περιορισμός στις μετακινήσεις των κρατουμένων. Περαιτέρω δε, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει, προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2, τη συνεργασία τους με τις Αστυνομικές Αρχές και ιδιαίτερα, του κατηγορούμενου 2. Ως αναφέρθηκε, ο τελευταίος, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα και χωρίς να ενταχθεί σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση με την οποία κατονόμασε τον - ιθύνων νουν - έμπορα των ναρκωτικών, ως επίσης και αποκάλυψε τον τρόπο λειτουργίας του κυκλώματος. Συνεπεία τούτου, συνελήφθηκε συγκεκριμένο πρόσωπο στην Ισπανία. Η πιο πάνω ενέργεια του κατηγορούμενου 2, ο οποίος θα καταθέσει ως μάρτυρας, ελλοχεύει κινδύνους για την ασφάλεια του ιδίου καθώς και της οικογένειάς του, αφού, όπως έχει αναφερθεί, τόσο αυτός όσο και μέλη της οικογένειάς του δέχθηκαν απειλές. Τονίζουμε ότι έχουμε θέσει ενώπιον μας την αγόρευση του συνηγόρου των κατηγορουμένων 1 και 2 και θα σταθούμε εκεί που ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητάς τους, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2019, ημερ. 27.4.2021), ECLI:CY:AD:2021:B173. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Ο Νομοθέτης, προέβλεψε: (
- i)για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, φυλάκιση μέχρι 7 χρόνια, (
- ii)για τα αδικήματα της κατοχής, της εισαγωγής, μεταφοράς και αποθήκευσης εκρηκτικών υλών, φυλάκιση μέχρι 10 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €5.000 ή και τις δύο ποινές και το Δικαστήριο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12Α του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, δύναται κατόπιν σχετικής αίτησης να δημεύσει τις εκρηκτικές ύλες που κατασχέθηκαν, (iii) για το αδίκημα της κλεπταποδοχής, φυλάκιση μέχρι 5 χρόνια και (
- iv)για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όταν ο παραβάτης γνωρίζει ότι οποιασδήποτε μορφής περιουσία αποτελεί έσοδο από παράνομες δραστηριότητες, φυλάκιση μέχρι 14 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €500.000 ή και τις δύο αυτές ποινές. Τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, γεγονός το οποίο αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος, το οποίο να σημειωθεί βρίσκεται σε ιδιαίτερα ανησυχητική έξαρση, αντανακλάται και από τις επιπτώσεις του (βλ. Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021), ECLI:CY:AD:2021:B221. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, λόγω ακριβώς των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ευρύτερα στην κοινωνία. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110, «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 110/2019, ημερ. 29.9.2020 και Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B114.) Όπως επισημαίνεται συναφώς στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν τη διάθεση ναρκωτικών, οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστούν την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα - που είναι πιο ευάλωτα -, από αυτό τον κίνδυνο (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019), ECLI:CY:AD:2019:B130. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Δεν παραγνωρίζουμε και τη σοβαρότητα των άλλων αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, η οποία αντικατοπτρίζεται όχι μόνο από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές, αλλά και από την ανησυχητική συχνότητα διάπραξής τους, γεγονός που οριοθετεί και το πλαίσιο αντιμετώπισής τους. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βέβαια υπόψη, οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος καθώς και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Ωστόσο, προεξάρχουσας σημασίας είναι η αποτροπή, για σκοπούς προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει την απόδοση περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 235/2013, ημερ. 5.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:B469, Πισσάς (ανωτέρω), Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, τόσο σε υποθέσεις ναρκωτικών όσο και σε υποθέσεις που σχετίζονται με τα άλλα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας, δυστυχώς, παρουσιάζουν έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων που σχετίζονται με τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Με αυτό δεδομένο, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό. Στον καθορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος, υπεισέρχονται και υποκειμενικοί παράγοντες, όπως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασε ο κατηγορούμενος ώστε να καταφανεί το βάρος των ευθυνών του για το έγκλημα. Το άτομο του παραβάτη, η λειτουργία του στον ιδιαίτερο κοινωνικό χώρο, επίσης, προσμετρά στον καθορισμό της τιμωρίας. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη ένα από τους άξονες προσδιορισμού της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει, όμως, την σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του (αποτροπή), με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου
(1999)2 Α.Α.Δ. 603). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, παρότι δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν καθώς και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις, γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D183. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Στην Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359 επικυρώθηκε 12ετής ποινή φυλάκισης σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6 κιλών και 341.3376 γραμμαρίων κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο, λευκού ποινικού μητρώου, για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτο, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή. Να σημειωθεί ότι οι ποινές, στις πιο πάνω υποθέσεις, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478, ο εφεσείων, κατόπιν παραδοχής, βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή 6 κιλών και 453,34 γραμμαρίων κάνναβης και σε κατηγορία που αφορούσε στην κατοχή της με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο, με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, μείωσε την ποινή σε 12 έτη, τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 32 επικυρώθηκαν οι επιβληθείσες, κατόπιν ακρόασης, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών, στις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους, 14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων κάνναβης. Ο εφεσείων, πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο, η οποία δεν εργαζόταν, λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, ηλικίας 22 ετών, στις κατηγορίες της εισαγωγής 11 κιλών και 538,61 γραμμαρίων κάνναβης και της κατοχής της με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη, μεταξύ άλλων, το νεαρό της ηλικίας του και το λευκό του ποινικό μητρώο. Κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 254 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών, σε κατηγορίες εισαγωγής κάνναβης, βάρους 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων και κατοχής της με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτα πρόσωπα. Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 222/2014, ημερ. 25.11.2015, ECLI:CY:AD:2015:B779, ποινή φυλάκισης 12 ετών, που επιβλήθηκε σε 40χρονο, μετά από παραδοχή, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, 20 κιλών και 401 γραμμαρίων κάνναβης, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 165/2015, ημερ. 22.01.2018, ECLI:CY:AD:2018:B37, το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας επέβαλε στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, φυλάκιση 13 ετών για το αδίκημα της κατοχής 15 κιλών και 923 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτο. Κατ' έφεση, έλαβε άδεια και αμφισβήτησε και την καταδίκη του. Το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η μείωση της ποινής, την οποία εδικαιούτο, λόγω της παραδοχής του, πρωτοδίκως, δεν είχε πλήρη εφαρμογή, υπό τις περιστάσεις, εφόσον αμφισβήτησε την ενοχή του και, παρά το γεγονός ότι έκρινε την επιβληθείσα ποινή αυστηρή, την επικύρωσε. Στην Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/2017, ημερ. 31.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:B202, στον εφεσείοντα, μετά από ακροαματική διαδικασία, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών, για την εισαγωγή σχεδόν 13 κιλών κάνναβης. Η έφεση, κατά της καταδίκης και της ποινής, απορρίφθηκε. Ο κατηγορούμενος 2, όπως έχει ήδη αναφερθεί, αντιμετωπίζει και 5 κατηγορίες, οι οποίες αφορούν τα αδικήματα της κλεπταποδοχής, κατά παράβαση του άρθρου 306(α), του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Στην Mihaylov ν. Αστυνομίας
(2014)2Β Α.Α.Δ. 837, στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών, για το αδίκημα της κλεπταποδοχής ηλεκτρονικού υπολογιστή, αξίας €539. Βαρυνόταν με 1 προηγούμενη καταδίκη. Η έφεση κατά της ποινής απορρίφθηκε και το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι ενδεχομένως η κλοπή να μην ήταν τόσο διαδεδομένη, αν δεν υπήρχε η κλεπταποδοχή. Στη συνέχεια, θα κάνουμε αναφορά σε υποθέσεις οι οποίες αφορούν τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ως επίσης και της κατοχής εκρηκτικών υλών. Στην Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633, στους δυο εφεσείοντες, οι οποίοι, μετά από ακροαματική διαδικασία κρίθηκαν ένοχοι στις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου και συγκεκριμένα, 9 κιλών και 803,9 γραμμαρίων φυτικής κάνναβης, της κατοχής της εν λόγω ποσότητας ναρκωτικών και της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 5 ετών στην κατηγορία της συνομωσίας, 13 ετών στην κατηγορία της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου και 13 ετών στην κατηγορία κατοχής της ίδιας ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα. Κατ' έφεση, επικυρώθηκε η ποινή που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα και μειώθηκε η ποινή της εφεσείουσας σε 9 έτη σε κάθε μια από τις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ενόψει του περιορισμένου ρόλου που αυτή διαδραμάτισε σε συσχετισμό με τις προσωπικές περιστάσεις της. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 64, ο εφεσείων αντιμετώπιζε συνολικά 17 κατηγορίες σε σχέση με ναρκωτικά, ανάμεσά τους και αυτές της συνωμοσίας για εισαγωγή στην Κύπρο 113 κιλών 222 γραμμαρίων και 9.871 χιλιοστών κάνναβης, της εισαγωγής της εν λόγω ποσότητας ναρκωτικών, της κατοχής της καθώς και της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Μετά από ακρόαση κρίθηκε ένοχος και στις 4 αυτές κατηγορίες - για την ολιγότερη ποσότητα που είχε αποδεχθεί (110.236,2497 γραμμάρια) - και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5, 14, 10 και 14 ετών, αντίστοιχα. Το Εφετείο, το οποίο απέρριψε συνολικά την έφεση, σε σχέση με την ποινή επισημαίνει τα εξής: «..ο Εφεσείων όχι μόνο είχε μια προηγούμενη καταδίκη για σοβαρά αδικήματα, αλλά σε σύντομο χρόνο μετά την αποφυλάκισή του, διέπραξε τα επίδικα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε. Κατά την κρίση μας, η ποινή που του επιβλήθηκε όχι μόνο δεν παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης, αλλά δεν είναι ούτε έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Τέλος, στη Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:B88, στον εφεσείοντα Λεωνίδου, ο οποίος μετά από ακρόαση κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα, 4 κιλών και 785,7 γρ. κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, 10 ετών στο αδίκημα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια και 4 ετών στα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, καθώς και στο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Αναφορικά με τα αδικήματα που σχετίζονται με τις εκρηκτικές ύλες, σχετική είναι η υπόθεση Καραπατέας ν. Δημοκρατίας
(2014)2Β Α.Α.Δ., 664, όπου στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών, για το αδίκημα της κατοχής 33.829 κροτίδων, 128 επίγειων εκτοξευόμενων πυροτεχνημάτων, 3.414 άλλα είδη πυροτεχνημάτων και 519 βεγγαλικά. Σε περίπτωση έκρηξης, τα αποτελέσματα θα ήταν μοιραία. Το ωστικό κύμα θα μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμούς, την έκταση των οποίων, ουδείς θα μπορούσε να προβλέψει. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση, ανέφερε ότι, η συγκεκριμένη ποινή «. ενδεχομένως να είναι λίγο ψηλή, πλην, όμως, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την ποινή ως έκδηλα υπερβολική .». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2, στο πλαίσιο της αγόρευσής του, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει προς όφελός τους, την άμεση παραδοχή τους. Η παραδοχή των κατηγορουμένων 1 και 2 δεν έγινε σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας. Όπως αναγνώρισε και ο συνήγορός τους, έλαβε χώρα μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στο πλαίσιο της διεξαγωγής δίκης εντός δίκης, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση που εγέρθηκε αναφορικά με την αποδεκτότητα τεκμηρίων και πριν ολοκληρωθεί η κυρίως εξέταση του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας στο πλαίσιο της δίκης. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι, ουσιαστικά, το επίδικο ζήτημα της δίκης εντός δίκης ήταν νομικό και όχι πραγματικό. Στην Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας κ.ά., Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:B88, με αναφορά στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, επισημάνθηκε ότι: «Η παραδοχή ενός κατηγορουμένου, ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας, όπως έχει υπογραμμιστεί και στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 110/2014, ημερ. 15/6/2015, ECLI:CY:AD:2015:B428. Στην ΧΧΧ Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 163/2015, ημερ. 11/7/2016, τονίστηκε ότι, «Η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να μεταφερθεί στο δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και αυτό έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής».» Στην Ανδρέου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 34/2017 και 75/2017, ημερ. 18/9/2019, ECLI:CY:AD:2019:B377, τονίσθηκε ότι το γεγονός ότι ο πρώην κατηγορούμενος 1 είχε συλληφθεί επ' αυτοφόρω, έχοντας στην κατοχή του τα πέντε κιβώτια, εντός των οποίων βρίσκονταν οι ναρκωτικές ουσίες, δεν μπορούσε να εξουδετερώσει εντελώς την παραδοχή του. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Η παραδοχή τους συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Η παραδοχή των κατηγορούμενων έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται. Έχει νομολογηθεί επίσης, ότι δεν είναι μόνο η παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου που αμείβεται με έκπτωση στην ποινή, αλλά και η συνεργασία του αδικοπραγούντα με τις Αστυνομικές Αρχές (βλ. Dontharaveniv ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 134/2020, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B194 και Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021), ECLI:CY:AD:2021:B221. Έτσι και στην υπό εξέταση περίπτωση, συνυπολογίζουμε προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 τη συνεργασία τους με τις Αστυνομικές Αρχές. Ο πρώτος, σε ανακριτική του κατάθεση, παραδέχθηκε ότι το σύνολο των εκρηκτικών υλών του ανήκουν και ο δεύτερος, με καταθέσεις του, παραδέχθηκε την εμπλοκή του στα αδικήματα. Επιπρόσθετα, για τον κατηγορούμενο 2, ιδιαίτερα μεγάλη βαρύτητα δίνουμε και στο γεγονός ότι με κατάθεση που έδωσε, κατονόμασε τον ιθύνων νου - έμπορο των ναρκωτικών. Πρόβηκε στην πιο πάνω κατάθεση, χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς να ενταχθεί στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, θέτοντας σε κίνδυνο, τόσο τη δική του ασφάλεια όσο και την ασφάλεια του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος. Περαιτέρω, παρέδωσε usb στην Αστυνομία, στο οποίο περιεχόταν βίντεο αναφορικά με το που βρισκόταν ο τελευταίος, με αποτέλεσμα να συλληφθεί στην Ισπανία, αφού προηγουμένως εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Ο κατηγορούμενος 2, ως αναφέρθηκε, θα χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του πιο πάνω προσώπου. Περαιτέρω, με την πιο πάνω κατάθεσή του, αποκάλυψε και τον τρόπο λειτουργίας του κυκλώματος εμπορίας ναρκωτικών. Η σπουδαιότητα και αξία αυτού του ελαφρυντικού στοιχείου, είναι αυτονόητη, δεδομένων των εγγενών δυνητικών και πραγματικών κινδύνων που συνεπάγεται τέτοιου είδους συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές για τη ζωή των κατηγορούμενων γενικά και των μελών των οικογενειών τους καθώς και του οφέλους που αποκομίζουν οι ανακριτικές αρχές, ως αποτέλεσμα της επί του προκειμένου στάσης των κατηγορούμενων στο επίπονο και πολύπλοκο έργο τους για πλήρη διαλεύκανση εγκληματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ιδίως, για προσαγωγή των προσώπων που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ενώπιον της δικαιοσύνης για να λογοδοτήσουν (βλ. Gani κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 243, Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 222/2014, ημερ. 25.11.2015, ECLI:CY:AD:2015:B779 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Λαμβάνουμε υπόψη, ως ελαφρυντικό, για τον κατηγορούμενο 2, το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Λουκά
(1992)2 Α.Α.Δ. 241 και Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Περαιτέρω, συνυπολογίζουμε, προς όφελός των κατηγορουμένων 1 και 2, την καλή διαγωγή που επέδειξαν καθ' όλο το χρόνο κράτησής τους. Ο κατηγορούμενος 1, ως έχει αναφερθεί, βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Στο πλαίσιο της υπόθεσης XXX4/2018, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στις 28.5.2020 του επέβαλε ποινή φυλάκισης 8 μηνών, με 3ετή αναστολή, για το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο διαπράχθηκε κατά το έτος 2013. Παρότι ο κατηγορούμενος 1 δε θα τιμωρηθεί εκ νέου για ό,τι έκανε κατά το παρελθόν, το οποίο συνθέτει την παραπάνω καταδίκη του, εντούτοις, δεν μπορεί σήμερα να αναμένει τόση επιείκεια όση αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Δεν διέλαθε της προσοχής μας ότι το αδίκημα το οποίο συνθέτει την προηγούμενη καταδίκη του διαπράχθηκε το 2013, πλην όμως, αυτός καταδικάστηκε στις 28.5.2020 και σε μεταγενέστερο, σύντομο χρονικό διάστημα, εντός του 2020, διέπραξε τα σοβαρά αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Όπως επισημαίνεται στη Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527: «Τονίζεται ότι οι προηγούμενες καταδίκες έχουν σημασία και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του σεβασμού του παραβάτη προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης αλλά και πάλιν τέτοιες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα στερούν τον παραβάτη του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου (Βλ. Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 18).» Όπως έχει ήδη επισημανθεί, το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο, είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο, στην πορεία για την επιμέτρηση της ποινής. Στον καθορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος, υπεισέρχονται και υποκειμενικοί παράγοντες, όπως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασε ο κατηγορούμενος, ώστε να καταφανεί το βάρος των ευθυνών του για το έγκλημα. Το άτομο του παραβάτη, η λειτουργία του στον ιδιαίτερο κοινωνικό χώρο, επίσης, προσμετρά στον καθορισμό της τιμωρίας. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη, ένα από τους άξονες προσδιορισμού της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει, όμως, την σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για την καταστολή του (αποτροπή), με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ανωτέρω, Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Αbe ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων 1 και 2, όπως αναδύονται από τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και ως έχουν εκτεθεί από μέρους του ευπαιδεύτου συνηγόρου τους. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 35 ετών, έγγαμος, πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών, ηλικίας 9½ και 7 ετών. Προέρχεται από πολύτεκνη, συγκροτημένη οικογένεια. Έχει άλλα τρία αδέλφια, ηλικίας 44, 40 και 18 ετών. Ο κατηγορούμενος 1, μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια σπούδασε θερμοϋδραυλικός, στην Ελλάδα. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, εργάστηκε ως συγκολλητής με τον πατέρα του, μέχρι που δημιούργησε τη δική του εταιρεία, πώλησης και ενοικίασης αυτοκινήτων, η οποία έκλεισε ενόψει της κράτησής του και του διατάγματος δέσμευσης που είχε εκδοθεί. Η σύζυγός του, είναι απόφοιτη πανεπιστημίου και μετά τη σύλληψή του σταμάτησε να εργάζεται, καθότι ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη φροντίδα των ανήλικων παιδιών τους. Ανείγηραν ιδιόκτητη κατοικία και προς τούτο, συνομολογήθηκε στεγαστικό δάνειο. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 45 ετών, διαζευγμένος. Προέρχεται από πολυμελή, συγκροτημένη οικογένεια. Έχει άλλα 4 αδέλφια, ηλικίας από 28 μέχρι 44 ετών. Ο κατηγορούμενος 2, σε ηλικία 15 ετών και ενώ ήταν στη Γ' τάξη γυμνασίου, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να αρχίσει να εργάζεται στις οικοδομές, με σκοπό να βοηθήσει την οικογένειά του. Ο πατέρας του λάμβανε ελάχιστο εισόδημα, ενώ η μητέρα του δεν εργαζόταν, καθότι κατέστη ανίκανη για εργασία, λόγω τροχαίου ατυχήματος. Ο κατηγορούμενος 2 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια εργάστηκε περιστασιακά ως γκαρσόνι και οικοδόμος, χωρίς όμως να έχει σταθερή εργασία, λόγω χρήσης ουσιών. Ο πατέρας και η μητέρα του είναι ηλικίας 75 και 69 ετών, αντίστοιχα και αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Ο πρώτος αναπνέει με μηχανική υποστήριξη και είναι ανίκανος να φροντίζει τη σύζυγό του. Τα αδέλφια του προχώρησαν στη ζωή τους, πλην όμως δεν ενδιαφέρονται για τους γονείς τους, με αποτέλεσμα το βάρος να πέσει στον κατηγορούμενο 2, ο οποίος τους φροντίζει. Επιθυμία του τελευταίου είναι να απεξαρτηθεί από τις ουσίες και συμμετέχει σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Αναφορικά με όσα ανάφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων, για τις επιπτώσεις σ' αυτούς και στις οικογένειές τους και ιδιαίτερα στα παιδιά και τη σύζυγο του κατηγορούμενου 1, ως επίσης και στους γονείς του κατηγορούμενου 2, συνεπεία της ποινής που θα τους επιβληθεί, αυτές, παρότι δε μας αφήνουν αδιάφορους και ασφαλώς τις λαμβάνουμε υπόψη, εντούτοις, την ίδια ώρα έχουμε υπόψη μας τη νομολογιακή αρχή, ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Okmelashvili v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ 14/2020, ημερ. 22.12.2021), ECLI:CY:DOD:2021:24. Περαιτέρω, συνυπολογίζουμε προς όφελος του κατηγορούμενου 2 και τις προσπάθειές του για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά, αφού, όπως καταγράφεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, συμμετέχει στο πρόγραμμα «Δανάη». Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων κάλεσε το Δικαστήριο, όπως κατά την επιμέτρηση της ποινής συνυπολογίσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα και το ρόλο που διαδραμάτισε ο κάθε ένας από αυτούς. Με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, ο κατηγορούμενος 1 ήταν ο ιθύνων νους της εισαγωγής των εκρηκτικών υλών και όρισε, ως υπεύθυνο της εισαγωγής και διεκπεραίωσης όλων των σχετικών ενεργειών, τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος, κατά τον επίδικο χρόνο, εργαζόταν για λογαριασμό του. Ο συνήγορός του, στο πλαίσιο των αγορεύσεων, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 παρήγγειλε τις εκρηκτικές ύλες, όχι για εγκληματικό σκοπό ή για σκοπούς εμπορίας ή πώλησής τους σε τρίτα πρόσωπα, αλλά για να τις χρησιμοποιήσει σε μεταγενέστερο χρόνο, στο πλαίσιο της επιχείρησής του που προτίθετο να συστήσει, αφού προηγουμένως εξασφάλιζε την απαιτούμενη άδεια από τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μας, πρόκειται για μη επιτρεπόμενα είδη πυροτεχνίας, αφού δεν συμπεριλαμβάνονται στο σχετικό κατάλογο που δημοσιεύτηκε από την αρμόδια αρχή. Από τη χρήση πλείστων εκ των επίδικων εκρηκτικών υλών, δυνατό να προκληθούν εγκαύματα και τραυματισμοί. Σε περίπτωση δε, μαζικής ανάφλεξής τους, δεν δημιουργείται έκρηξη μεγάλης ισχύος ούτε και εκρηκτικό ωστικό κύμα που θα προκαλούσε καταστροφή περιουσιών στον περιβάλλοντα χώρο. Σε περίπτωση, όμως, ανάφλεξής τους σε κλειστό χώρο, καθίστανται επικίνδυνα. Και κάτι ακόμη. Σε τέτοια περίπτωση, άγνωστη είναι η κατεύθυνση των πυροτεχνημάτων. Στο στάδιο τούτο επισημαίνεται ότι σημαντική ποσότητα εκρηκτικών υλών βρισκόταν σε υποστατικό και άλλη, μικρότερη ποσότητα, σε αποθήκη διαμερίσματος πολυκατοικίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους εγγενείς δυνητικούς κινδύνους. Ενόψει της ποσότητας και του είδους της συσσωρευμένης εκρηκτικής ύλης προέκυπτε κίνδυνος για τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης τους και έτσι καταστράφηκαν. Ο κατηγορούμενος 1, αντί να αναμένει να εκδοθεί η σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή, εισήγαγε στην Κύπρο μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών υλών, η οποία μάλιστα δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των επιτρεπόμενων ειδών πυροτεχνίας, όπως δημοσιεύτηκε από την αρμόδια αρχή. Όταν το φορτίο με τις εκρηκτικές ύλες αναχώρησε από την Ελλάδα με προορισμό την Κύπρο, ο κατηγορούμενος 2 ενημέρωσε τον κατηγορούμενο 1 ότι, με τα κιβώτια των πυροτεχνημάτων είχαν τοποθετηθεί και ναρκωτικά, χωρίς να του αναφέρει την ποσότητα. Τότε ήταν που συμφώνησε στην εισαγωγή τους, χωρίς να γνωρίζει την ποσότητα και χωρίς οικονομικό όφελος. Ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν ο ιθύνων νους εισαγωγής των ναρκωτικών. Συμφώνησε, κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφηκαν πιο πάνω και στη βάση της εν λόγω συμφωνίας, εισήχθηκαν τελικά στην Κύπρο, 34 κιλά και 299,3 γρ. κάνναβης. Αναφορικά με τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα ο κατηγορούμενος 2, ο ευπαίδευτος συνήγορός του ανάφερε ότι, ως αποτέλεσμα των προσωπικών και οικογενειακών του περιστάσεων, για τις οποίες γίνεται αναφορά πιο πάνω, ο τελευταίος περιήλθε σε άσχημη οικονομική κατάσταση και θέλοντας να βοηθά την οικογένειά του οικονομικά, αναγκάστηκε να δανειστεί χρήματα από τοκογλύφους, οι οποίοι, στη συνέχεια, του ζητούσαν ακόμη περισσότερα χρήματα και απειλούσαν τόσο αυτόν όσο και την οικογένειά του. Έτσι, τελώντας σε μια δύσκολη ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση, αποδέχτηκε την πρόταση του έμπορου, ο οποίος γνώριζε τη θέση που βρισκόταν και, ασκώντας επιρροή σ' αυτόν, του υποσχέθηκε ότι θα κέρδιζε χρήματα για να ξεχρεώσει τους τοκογλύφους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, διέπραξε τα αδικήματα και, ως ανάφερε ο συνήγορός του, ο ρόλος του στην υπόθεση ήταν περιορισμένος. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη πάντα παραμένει η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και την διασπορά του θανάτου. Όπως διαχρονικά η νομολογία κατά καιρούς υπενθυμίζει, ο κατηγορούμενος 2, για τα όποια προβλήματα αντιμετώπιζε, θα έπρεπε να αναζητήσει βοήθεια και στήριξη και όχι να καταφύγει στο έγκλημα και δη, με τη σοβαρή μορφή που αυτό έλαβε. Αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και του κράτους δικαίου. Από εκεί και πέρα, μολονότι λαμβάνουμε υπόψη το ρόλο του κατηγορούμενου 2 στη διάπραξη των πλέον σοβαρών αδικημάτων, εντούτοις, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι με τις έκνομες πράξεις του αποτέλεσε ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα τόσο της κατοχής, με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών (κάνναβης), σημαντικής ποσότητας και συγκεκριμένα, 34 κιλών και 299,3 γρ. κάνναβης όσο και της εισαγωγής και μεταφοράς σημαντικής ποσότητας εκρηκτικών υλών. Όπως προκύπτει από το σύνολο των γεγονότων, οι έκνομες πράξεις του καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα εγκληματικής δραστηριότητας, αφού, πέραν από την πιο πάνω εγκληματική δραστηριότητά του, κατείχε και 5 αυτοκίνητα, συνολικής αξίας €61.000, ενώ γνώριζε ότι κλάπηκαν. Περαιτέρω, συνυπολογίζουμε για τους κατηγορούμενους 1 και 2 και τις συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές εξαιτίας της πανδημίας και των σχετικών περιορισμών που ισχύουν (βλ. Regina v. Manning W.C.2A 2LL, ημερ. 30.4.2020). Στην υπό εξέταση περίπτωση, ο Γενικός Εισαγγελέας, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το Σύνταγμα, σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε μαζί με τον κατηγορούμενο 2, που σχετίζονται με τα σοβαρά αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 34 κιλά και 299,3 γρ. κάνναβης, με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος 1 να απαλλαγεί σε αυτές. Αναφορικά με την αναστολή της ποινικής δίωξης, δεν δόθηκαν λόγοι για αυτή την ενέργεια του Γενικού Εισαγγελέα, γεγονός το οποίο αφήνει τα πράγματα εκεί που ήταν, δηλαδή, πρόσωπο για το οποίο θεωρήθηκε ότι υπήρχε επαρκής υπόθεση εναντίον του ώστε να κατηγορηθεί, τώρα έχει απαλλαγεί. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει εικασίες ως προς τους λόγους της αναστολής των σχετικών κατηγοριών ώστε να κρίνει αν δικαιολογείτο και έτσι να μην μπορεί να τίθεται θέμα αντίληψης του μέσου πολίτη για ευνοϊκή μεταχείριση, οπότε, η διακοπή δεν θα επενεργούσε ως μετριαστικός παράγοντας (βλ. Νικήτας ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 156, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Σατανά κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257, Georgiou a.o. v. Republic
(1986)2 C.L.R. 109 και Κάττου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 498). Έτσι, συνυπολογίζουμε προς όφελος του κατηγορούμενου 2, το γεγονός ότι ο Γενικός Εισαγγελέας ανάστειλε την ποινική δίωξη του κατηγορούμενου 1 στις κατηγορίες για τις οποίες γίνεται αναφορά πιο πάνω. Περαιτέρω, συνυπολογίζουμε ότι, ενωρίτερα σήμερα, στο πλαίσιο σχετικής αίτησης, το Δικαστήριο, εξέδωσε, εναντίον του κατηγορούμενου 1, διάταγμα δήμευσης για το ποσό των €251.390 (βλ. Pal κ.ά ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας, τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά των κατηγορούμενων, όπως έχουν ήδη εκτεθεί πιο πάνω και δεν χρήζουν επανάληψης, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, θα ήταν αναμφίβολα, ακατάλληλη, ανεπαρκής και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα, τόσο στους κατηγορούμενους όσο και σε επίδοξους μιμητές, ανάλογης εγκληματικής συμπεριφοράς (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τονίζουμε ότι τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν υπέρ των κατηγορούμενων, ως εκτίθενται σε άλλο σημείο της απόφασής μας, πιο πάνω, ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμία περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους της ποινής που θα τους επιβληθεί, αλλά λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο οι ποινές φυλάκισης, που θα επιβληθούν στους κατηγορούμενους, θα πρέπει να συντρέχουν μεταξύ τους ή να είναι διαδοχικές. Όπως έχει τεθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Θωμά, Ποιν. Εφ. 132/2017 και 136/2017, ημερ. 26.6.2019, ECLI:CY:AD:2019:B260: «. Συντρέχουσες ποινές επιβάλλονται κατά κανόνα όταν τα αδικήματα απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά, τέτοια που χρονικά και τοπικά να συνδέονται (Thomas: Principles of Sentencing σελ. 47κ. επ.). Η ομοιότητα των παρανόμων πράξεων, η σύνδεση και συνάφεια των γεγονότων και η συσχέτιση τους αποτελούν οδηγό για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Achilleos v. P.
(1989)2 C.L.R. 331, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123, Ευσταθίου ν. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 541 και Γ. Μ. Πική: Sentencing in Cyprus, 2η Έκδ. σελ. 19 κ.ε.). Από την άλλη, η διαδοχικότητα των ποινών είναι δυνατή όπου τα αδικήματα είναι μεταξύ τους ασύνδετα σε τόπο και χρόνο ή υποδηλώνουν συμπεριφορά που να δικαιολογεί τη διαδοχικότητα όπως όταν κάποιος διαπράττοντας σεξουαλικό αδίκημα, προχωρεί ταυτόχρονα φεύγοντας και σε ληστεία του θύματος (R. v. Sam Buckland [2013] EWCA Crim 91, Ομήρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 91/2017 ημερ. 2.5.2018). Η αρχή που υπερίπταται στη διαδοχικότητα είναι αυτή της συνολικότητας. Οι διαδοχικές ποινές δεν πρέπει να είναι δυσανάλογες εν τω συνόλω τους με τη γενικότερη αποτίμηση της παράνομης συμπεριφοράς. Η επιβαλλόμενη ποινή οφείλει σφαιρικά να είναι δίκαιη και ανάλογη. Αυτή είναι και η οδηγούσα αρχή του Sentencing Guidelines Council: Definitive Guideline του 2012. Σημειώνεται όμως επίσης ότι αδικήματα τα οποία έστω και αν απορρέουν από την ίδια συμπεριφορά ή είναι μεταξύ τους συνδεδεμένα εκ της φύσεως τους, δυνατόν να επισύρουν την ανάγκη για διαδοχικές ποινές εάν οι συντρέχουσες ποινές δεν επαρκούν για να στιγματίσουν την ολική εγκληματική συμπεριφορά. Ακόμη και αν το αποτέλεσμα των διαδοχικών ποινών είναι η σωρευτική ποινή να υπερβαίνει το ανώτατο όριο που επιτρέπεται από το Νόμο, αυτό δεν αποκλείεται όταν κρίνεται αναγκαίο (George Blake [1961] 45 Cr. App. Rep. 292). Στην Thomas, ανωτέρω, σελ. 56, αναφέρεται ότι ακόμη και εάν δύο αδικήματα είναι χρονικά συνδεδεμένα αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι θα αντιμετωπισθούν ως μέρος μιας συμπεριφοράς εάν είναι κατ' ουσίαν διαφορετικά σε χαρακτήρα ή έχουν αναφορά σε διαφορετικό θεματολόγιο.» Σχετικές με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι και οι υποθέσεις Παπασυμεού κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 523, και Κέρκης ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ.
- Στην υπό εξέταση περίπτωση, τόσο την εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου 1 όσο και την εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου 2, με εξαίρεση τις κατηγορίες που σχετίζονται με το αδίκημα της κλεπταποδοχής, τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, θα την εντάξουμε ως μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά τους, αφού υπάρχει σύνδεση, συνέχεια και συνάφεια των γεγονότων. Από την άλλη, ως αναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος 2, πέραν των πιο πάνω αδικημάτων, αντιμετωπίζει και 5 άλλες κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κλεπταποδοχής, το οποίο δεν σχετίζεται με τα υπόλοιπα αδικήματα. Έτσι, πρόκειται για δύο ξεχωριστές και αυτοτελείς παράνομες δραστηριότητες από μέρους του, οι οποίες δεν σχετίζονται μεταξύ τους και διαδραματίστηκαν σε διαφορετικό χρόνο και τόπο. Ως εκ τούτου, οι ποινές που θα πρέπει να επιβληθούν στους κατηγορούμενους 1 και 2 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, με εξαίρεση αυτές της κλεπταποδοχής, που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, θα συντρέχουν, αφού θεωρούμε ότι απορρέουν από μια ενιαία έκνομη συμπεριφορά τους, τέτοια που χρονικά και τοπικά συνδέονται. Επισημαίνουμε ότι θα υπάρξει διαφοροποίηση σε σχέση με τις ποινές που θα επιβάλει το Δικαστήριο στους κατηγορούμενους 1 και 2, αναφορικά με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν από κοινού και σχετίζονται με τα αδικήματα, κατά παράβαση του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, ενόψει του ρόλου ενός εκάστου εξ αυτών, όπως αναλύεται σε άλλο σημείο της απόφασης και δεν χρήζει επανάληψης και περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κατηγορούμενος 2 έχει το επιπρόσθετο ελαφρυντικό του λευκού ποινικού μητρώου, κάτι που δεν συμβαίνει με τον κατηγορούμενο
- Οι ποινές που θα επιβληθούν στον κατηγορούμενο 2, στις κατηγορίες της κλεπταποδοχής, θα συντρέχουν μεταξύ τους, πλην όμως, θα είναι διαδοχικές των άλλων ποινών που θα του επιβληθούν. Το σύνολο όμως των διαδοχικών ποινών, θα είναι τέτοιο ώστε να μην παραβιάζεται η αρχή της συνολικότητας της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως έχει εκτεθεί, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά των κατηγορουμένων, όπως σημειώνονται σε άλλο σημείο της απόφασής μας, πιο πάνω και την αρχή της συνολικότητας της ποινής, επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 1 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), φυλάκιση τριών
(3)ετών. Στις κατηγορίες 7 και 11 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος - εισαγωγή εκρηκτικών υλών), καμία ποινή, καθότι η συνομωσία του κατηγορουμένου με άλλο πρόσωπο, για την διάπραξη του αδικήματος, μετουσιώθηκε σε πράξη και έτσι ουσιαστικά τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στα γεγονότα των κατηγοριών, που αφορούν τα αδικήματα της εισαγωγής εκρηκτικών υλών. Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 8, 10, 12, 13[2], 14[3], 15 και 17 (αδικήματα κατά παράβαση του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου), φυλάκιση δεκαοχτώ
(18)μηνών. Στις κατηγορίες 9 και 16, καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτών περικλείονται στα γεγονότα των κατηγοριών 10 και 17, αντίστοιχα. Οι πιο πάνω ποινές, να συντρέχουν. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, σε εφαρμογή του άρθρου 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, μειώνονται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 1 τελούσε, στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, υπό κράτηση και συγκεκριμένα από την 4.1.2021. Στον κατηγορούμενο 2: Στις κατηγορίες 1, 7 και 11 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), καμία ποινή, καθότι η συνομωσία του κατηγορουμένου με άλλο πρόσωπο, για τη διάπραξη των αδικημάτων, μετουσιώθηκε σε πράξη και έτσι, ουσιαστικά, τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στα γεγονότα των σοβαρότερων κατηγοριών, που αφορούν τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ως επίσης της εισαγωγής και κατοχής εκρηκτικών υλών. Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 2 και 6 (εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια, 34 κιλών και 299,3 γρ. κάνναβης), φυλάκιση έντεκα
(11)ετών. Στην κατηγορία 4 (κατοχή της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών), καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής περικλείονται στα γεγονότα των κατηγοριών 2 και 6. Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 8, 10, 12, 13[4], 14[5] και 15 (αδικήματα κατά παράβαση του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου), φυλάκιση δεκαπέντε
(15)μηνών. Στην κατηγορία 9 (κατοχή εκρηκτικών υλών - βάρους 50 κιλών), καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής περικλείονται στα γεγονότα της κατηγορίας 10. Στην κατηγορία 18 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, €60), φυλάκιση τεσσάρων
(4)μηνών. Στην κατηγορία 19 (κατοχή 3,47 γρ. κάνναβης), φυλάκιση ενός
(1)μηνός. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης, που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 2, να συντρέχουν. Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 21, 23, 25, 27 και 29 (κλεπταποδοχή), φυλάκιση δύο
(2)ετών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις κατηγορίες 21, 23, 25, 27 και 29, να συντρέχουν μεταξύ τους και να είναι διαδοχικές με τις ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις υπόλοιπες κατηγορίες. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, σε εφαρμογή του άρθρου 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, μειώνονται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 2 τελούσε, στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, υπό κράτηση και συγκεκριμένα από την 4.1.
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στο πλαίσιο της υπόθεσης XXX4/2018, στις 28.5.2020, επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης 8 μηνών, με 3ετή αναστολή, στο αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, που διαπράχθηκε το
- Ακολούθως, θα εξετάσουμε κατά πόσο η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για να ασκήσουμε τη διακριτική μας εξουσία να ενεργοποιήσουμε εν όλω ή εν μέρει την πιο πάνω ποινή φυλάκισης. Και τούτο, στη βάση του δεδομένου ότι αυτός διέπραξε τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση, εντός του χρονικού διαστήματος της πιο πάνω αναστολής. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 443, το Δικαστήριο πρώτα εκδίδει την ετυμηγορία ενοχής για το δεύτερο αδίκημα που διαπράχθηκε μέσα στην περίοδο της αναστολής. Σε δεύτερο στάδιο επιβάλλει ποινή για το αδίκημα το οποίο εκδικάζει. Σε τρίτο στάδιο εξετάζει όλα τα περιστατικά και ασκεί την εξουσία του, δυνάμει του άρθρου 4
(1)του Νόμου 95/1972 και τότε αποφασίζει αν θα ενεργοποιήσει ολόκληρη την ποινή ή μικρότερη ποινή ή αν θα διατάξει τροποποίηση του αρχικού διατάγματος ή αν δεν θα λάβει κανένα μέτρο. Όταν γίνεται παράβαση των όρων της αναστολής, το ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η παραβίαση αυτή είναι για οποιοδήποτε λόγο δικαιολογημένη ή η βαρύτητα μειώνεται εξαιτίας οποιωνδήποτε περιστάσεων (βλ. Louca v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 141). Στην υπόθεση Παπαχρίστου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 62), αναφέρθηκε ότι: «Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς την δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (Δέστε: Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το επιβάλλον ποινή Δικαστήριο, υπό συνθήκες όπως της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή. Και πάλιν σε τέτοια περίπτωση το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (Δέστε: Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255)». Στην υπό εξέταση περίπτωση, δεν υφίσταται οτιδήποτε που να δικαιολογεί τη μη ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο
- Εκείνον που πρέπει να μέμφεται είναι τον ίδιο του τον εαυτό. Δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στο σοβαρό αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα αφού, λίγους μήνες μετά, εντός της περιόδου αναστολής, διέπραξε τα σοβαρά αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος που σχετίζεται με την εισαγωγή ναρκωτικών και τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής, μεταφοράς και αποθήκευσης εκρηκτικών υλών. Στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, αλλά και των περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, κρίνουμε ότι στην παρούσα περίπτωση είναι ορθό και δίκαιο να ενεργοποιήσουμε μέρος, μόνο της 8μηνης ανασταλείσας ποινής φυλάκισης, το οποίο και καθορίζουμε στους 6 μήνες, στη βάση του δεδομένου ότι η συνολική ποινή των 3 ½ ετών που προκύπτει, κατά την κρίση μας, δεν παραβιάζει την αρχή της συνολικότητας της ποινής. Κατά συνέπεια, ασκώντας τη σχετική διακριτική μας εξουσία, διατάσσουμε όπως 6 μήνες από την 8μηνη ανασταλείσα ποινή φυλάκισης, που του επιβλήθηκε στην υπόθεση XXX4/2018, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ενεργοποιηθεί και να εκτιθεί διαδοχικά με την ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ [1] Πρόκειται για τα οχήματα XXX X39, XXX X81, XXX X42, XXX X10 και XXX
- [2] Αφορά άλλη ημερομηνία απ΄ ό,τι το αδίκημα της κατηγορίας
- [3] Αφορά άλλη ημερομηνία απ' ό,τι το αδίκημα της κατηγορίας
- [4] Αφορά άλλη ημερομηνία απ' ό,τι το αδίκημα της κατηγορίας
- [5] Αφορά άλλη ημερομηνία απ' ό,τι το αδίκημα της κατηγορίας
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο