Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. ''A TO Z CLEAN'' LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10696/2020, 3/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:B32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10696/2020 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v.
- ''A TO Z CLEAN'' LTD
- [ ] Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 03.06.2022 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Προδρόμου Για τους Κατηγορούμενους: κ. Περεντός Κατηγορούμενος 2: Παρών ΠΟΙΝΗ Oι Κατηγορούμενοι 1 και 2 ιδιωτική εταιρεία και ο διευθυντής της βρέθηκαν ένοχοι μετά από δική τους παραδοχή στις κατηγορίες που ένας έκαστος εξ αυτών αντιμετωπίζουν και αφορούν παραβιάσεις του Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου Ν.89(Ι)/1996 και τους σχετικούς με αυτό κανονισμούς. Πιο συγκεκριμένα η Κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει με την 1η Κατηγορία την παράλειψη να έχει στην διάθεση της γραπτή εκτίμηση υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων με βάση την οποία να καθορίσει τα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την ασφάλεια και την υγεία των εργοδοτουμένων της, με την 2η Κατηγορία την παράλειψη εφαρμογής κατάλληλου συστήματος ασφάλειας ή συστήματος διαχείρισης των κινδύνων για τη βελτίωση των θεμάτων ασφάλειας, υγείας και ευημερίας των εργοδοτουμένων, με την 3η Κατηγορία την παράλειψη παροχής πληροφοριών, οδηγιών και επιτήρησης για την ασφάλεια και την υγεία των εργοδοτουμένων της και με την 4η Κατηγορία την παράλειψη εφοδιασμού του εξοπλισμού εργασίας του οποίου τα κινητά μέρη παρουσιάζουν κίνδυνο μηχανικής επαφής που μπορεί να προκαλέσει ατύχημα, με προφυλακτήρες ή συστήματα που να εμποδίζουν την πρόσβαση στις επικίνδυνές ζώνες. Ο Κατηγορούμενος 2 υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 με την 5η και 8η Κατηγορία του καταλογίζονται τα αντίστοιχα αδικήματα που αντιμετωπίζει και η εταιρεία με την 1η και 4η Κατηγορία. Σύμφωνα με τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί στην υπόθεση η Κατηγορούμενη 1 διατηρεί ΧΧ στον ΧΧ της Επαρχίας Λεμεσού, εργοστάσιο για το πλύσιμο, στέγνωμα και σιδέρωμα ρούχων όπου και εργοδοτεί προς το σκοπό αυτό προσωπικό μεταξύ άλλων και του ΧΧ (στο εξής και ο παθόντας). Στις 04.10.2019 ο παθόντας μαζί με ένα άλλο συνάδελφο του έλαβαν οδηγίες να εργαστούν στην μηχανή σιδερώματος σεντονιών η οποία βρισκόταν στο εργοστάσιο. Η εργασία ξεκίνησε γύρω στις 0700 π.μ. και συγκεκριμένα σιδέρωναν καλύμματα παπλωμάτων (quilt covers) με τα δύο αυτά πρόσωπα να βρίσκονται στο μπροστινό μέρος του μηχανήματος και να το τροφοδοτούν. Γύρω στα 1000 με 1030 ο παθόντας πρόσεξε ότι η α άκρη ενός quilt cover ήταν γυρισμένη προς τα μέσα και προσπάθησε να την ισιώσει, ενώ αυτό ήταν ήδη στην διαδικασία εισόδου του στους κυλίνδρους της μηχανής με αποτέλεσμα το αριστερό του χέρι να παρασυρθεί μαζί με το quilt cover προς τους κυλίνδρους της μηχανής όπου και παγιδεύτηκε. Για τον απεγκλωβισμό του απαιτήθηκε η βοήθεια άλλων εργαζομένων και μετά από την πάροδο 30 λεπτών επιτεύχθηκε ο απεγκλωβισμός του. Μεταφέρθηκε αρχικά σε ιδιωτικό νοσοκομείο στην συνέχεια στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού ενώ λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου οι γιατροί ακρωτηρίασαν το αριστερό του χέρι λίγο πιο πάνω από τον αγκώνα. Σύμφωνα με την Έκθεση Διερεύνησης του Ατυχήματος που ετοιμάστηκε από τον Επιθεωρητή Γ. Πιερή διαπιστώθηκαν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: Την ώρα του ατυχήματος δεν υπήρχε προφυλακτήρας προστασίας από τον κίνδυνο παγίδευσης μεταξύ των περιστρεφόμενων κυλίνδρων στη μηχανή που έγινε το ατύχημα και ειδικότερα στον χώρο τροφοδοσίας με σεντόνια. Ο προφυλακτήρας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, αφαιρέθηκε από τον γαμπρό του ιδιοκτήτη, πριν από 6 μήνες περίπου. Η αφαίρεση του προφυλακτήρα ήταν σε γνώση του Κατηγορούμενου 2, ο οποίος ανάφερε ότι αφαιρέθηκε γιατί κατά την διαδικασία σιδερώματος καλυμμάτων παπλωμάτων, (quilt covers), δημιουργούσε πρόβλημα στη λειτουργία του μηχανήματος. Ισχυρίστηκε ότι επειδή τα πιο πάνω καλύμματα είναι σαν «φάκελος», κατά την είσοδο τους στους πρώτους κυλίνδρους, φούσκωναν, με αποτέλεσμα να σπρώχνουν τον προφυλακτήρα προς τα μέσα και τότε σταματούσε το μηχάνημα. Ο προφυλακτήρας της πιο πάνω μηχανής κατά την εξέταση του ατυχήματος στις 5/10/2019 βρισκόταν στο πάτωμα δίπλα από αυτή. Ο προφυλακτήρας έφερε μηχανισμό ενεργοποίησης τερματικού διακόπτη (limit switch) για να σταματά τη λειτουργία του μηχανήματος όταν σπρωχνόταν προς τα μέσα. Στα κινητά μέρη της μηχανής εκεί που παγιδεύτηκε το χέρι του παθόντα υπήρχαν σημάδια στεγνού αίματος πάνω στο ρολό και στον προωθητήρα. Δεν υπήρχε προειδοποιητική πινακίδα, πάνω ή γύρω από το μηχάνημα, «απαγόρευσης χρήσης μηχανής χωρίς προφυλακτήρα». Υπήρχαν βίδες και εργαλεία πάνω στο μηχάνημα. Ο παθόντας ήταν Ινδός φοιτητής με ελάχιστη γνώση Αγγλικών, με προφανές πρόβλημα επικοινωνίας με τον διευθυντή του εργοστασίου. Ο παθόντας εργαζόταν στο εργοστάσιο ως χειριστής μηχανών/γενικός εργάτης περίπου 1,5 χρόνια πριν το ατύχημα. Στον χώρο τροφοδοσίας του μηχανήματος υπήρχαν δυο διακόπτες έκτακτης ανάγκης. Στο μηχάνημα που έγινε το ατύχημα δεν υπήρχε ένδειξη για το έτος κατασκευής όμως φαινόταν μεγάλης ηλικίας. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε την αγόρασε μεταχειρισμένη από την Κύπρο. Δεν υπήρχαν διαθέσιμες οδηγίες ασφαλούς χρήσης του μηχανήματος ούτε εγχειρίδιο λειτουργίας του κατασκευαστή του μηχανήματος. Υπήρχε Ασφάλεια ευθύνης εργοδότη σε ισχύ. Ο εργοδότης δεν διέθετε σύστημα διαχείρισης των κινδύνων, ούτε είχε εκπονήσει γραπτή εκτίμηση κινδύνων για τις δραστηριότητες του. Ο κύριος Προδρόμου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε καταληκτικά ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμες οποιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες σε σχέση με οποιονδήποτε από τους Κατηγορούμενους ενώ σε σχέση με τον εργοδοτούμενο ανέφερε πώς αυτός έτυχε αποζημίωσης. Ο κ. Περεντός εκ μέρους των Κατηγορουμένων 1 και 2 στην γραπτή του αγόρευση μετέφερε την απολογία και μεταμέλεια των πελατών του αλλά και το γεγονός ότι αυτοί αντιλήφθηκαν την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν. Πρόκειται ως ανέφερε σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 για εταιρεία που ιδρύθηκε από καιρό και δραστηριοποιείται στον τομέα της πώλησης υπηρεσιών. Δηλαδή ασχολείται με το πλύσιμο λευκών ειδών ξενοδοχείων και στολών προσωπικού εταιρειών και άλλων συναφεί ειδών. Μάλιστα αυτή κατάφερε να επιβιώσει τα προηγούμενα χρόνια προσφέροντας υπηρεσίες στους πελάτες της ενώ σήμερα προσπαθεί να σταθεί όρθια στους δύσκολους καιρούς της πανδημίας, την συνεχιζόμενης κρίσης και των συνεπειών του πολέμου στην Ουκρανία. Τα τελευταία 2-3 χρόνια υπάρχει δραματική μείωση στα εισοδήματα της λόγο της κρίσης στην αγορά, της πανδημίας όσο και της αύξησης των τιμών τόσο των υλικών όσο και της ενέργειας τα οποία χρησιμοποιεί έχουν προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στην εύρυθμη της λειτουργία. Παρόλα τα ανωτέρω οι κατηγορούμενοι παρείχαν στήριξη για διάφορα έξοδα νοσηλείας και διαβίωσης του εργοδοτουμένου της αλλά και φιλοξενία ενώ η ασφαλιστική τους κάλυψη έχει ήδη αποζημιώσει τον τραυματία με το ποσό των €100.000,00 καθώς και τα δικηγορικά του έξοδα. Κάλεσε τέλος το δικαστήριο να λάβει προς όφελος των πελατών του την άμεση παραδοχή τους, το λευκό τους ποινικό μητρώο, την αποζημίωση που πληρώθηκε, το σύνολο των περιστάσεων της κατηγορούμενης 1 και το γεγονός πώς μετά το ατύχημα λήφθηκαν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για αποφυγή επανάληψης παρόμοιου περιστατικού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι σοβαρά, αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη, όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον νόμο. Το άρθρο 53
(1)του Νόμου 89
(1)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω νόμο ή τους κανονισμούς που εκδίδεται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €80.000 ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 4 χρόνια ή και στις δυο αυτές ποινές. Το άρθρο 53
(6)του ως άνω νόμου, ορίζει ότι το νομικό πρόσωπο είναι υπεύθυνο για τα αδικήματα που προβλέπονται σε αυτόν, όταν αυτά διαπράττονται από οποιονδήποτε φυσικό πρόσωπο που ενεργεί είτε ατομικά, είτε ως μέλος συλλογικού οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει ηγετική θέση στο εν λόγω νομικό πρόσωπο και σε τέτοια περίπτωση την ευθύνη για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος φέρει εκτός από το νομικό πρόσωπο και το εν λόγω αναφερόμενο φυσικό πρόσωπο. Προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου αναφορικά με επιβληθείσες ποινές ως είναι νομολογημένο είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου και τούτο γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τις συνθέτουν και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη. Έχω ακούσει με μεγάλη προσοχή και έλαβα υπόψη μου όλα τα γεγονότα τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής καθώς επίσης και όσα ανέφερε ο συνήγορος των Κατηγορουμένων για μετριασμό της ποινής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573 λέχθηκε ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Κυρίαρχα στοιχεία κατά την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής είναι η σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από την ποινή που προβλέπεται από το σχετικό Νόμο και οι συνέπειες της παρανομίας. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.ά.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575, έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για παρόμοια αδικήματα. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας έχει τονιστεί επανειλημμένα (βλ. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.
(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Στην Sedora (πιο πάνω) τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού. Αναφορικά με τη φύση του αδικήματος λέχθηκαν τα εξής (βλ. σελ. 337): «Η υποχρέωση διατήρησης συνθηκών ασφάλειας σε εργοστάσια και άλλους χώρους που απασχολούνται άνθρωποι, δεν είναι μόνο μια υποχρέωση που πηγάζει από το Νόμο, είναι μια προέκταση διεθνών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τη Δημοκρατία κάτω από το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, κάτω από τον οποίο μια συμβαλλόμενη χώρα αναλαμβάνει όχι μόνο τη θέσπιση κανονισμών για συνθήκες ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στον τόπο εργασίας αλλά και την περαιτέρω υποχρέωση της εφαρμογής τους με μέτρα για την αποτελεσματική εποπτεία της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες αυτές υποχρεώσεις. Η αποτελεσματική εποπτεία συνεπάγεται την εφαρμογή των Νόμων και των Κανονισμών και, όπου απαιτείται, την ποινική δίωξη και τον εξαναγκασμό των παραβατών προς συμμόρφωση προς αυτούς. Επομένως και τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου που, πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή άσκοπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού, επηρεασμού της υγείας και θανάτου». (Βλ. και Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 272: «Τα αδικήματα άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων, τομέας στον οποίο η κοινωνία επιδεικνύει αυξανόμενη ευαισθησία λόγω σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και υγεία»). Στην υπόθεση Mass Pack Trading Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου
(1996)2 Α.Α.Δ. 142, 149 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το καθήκον του εργοδότη να παρέχει ασφαλές σύστημα εργασίας: «Κάθε εργοδότης πρέπει να διατηρεί συνεχή έλεγχο και επιτήρηση της πιστής εφαρμογής των κανονισμών ασφαλείας. Το καθήκον συντήρησης των προστατευτικών μέτρων στις οικοδομικές εργασίες είναι απόλυτο. Η υποχρέωση για διατήρηση των μέτρων ασφαλείας και η συντήρησή τους δεν είναι μόνο απόλυτη αλλά και διαρκής [Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Λεμεσού
(1989)2 Α.Α.Δ 51, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου και Υιού Λτδ και άλλου
(1995)2 Α.Α.Δ 290]. Η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφάλειας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών που είναι οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του εργοδοτουμένου δυνατόν να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων για την παράλειψή τους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτης απασχολείται σε δάπεδο εργασίας που διέθετε μέσα προστασίας». Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 90, σε σχέση με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £150, £100 και £150, στην εταιρεία και £150 και £150 στο Διευθυντή της σε σχέση με κάθε κατηγορία. Το Εφετείο έκρινε ότι οι πιο πάνω ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς και επέβαλε ποινές προστίμου £500, £400 και £500 στην εταιρεία και ποινές προστίμου £500 και £500 στο Διευθυντή της. Σημειώνουμε ότι στην πιο πάνω υπόθεση είχε σημειωθεί τραυματισμός εργοδοτουμένου της εταιρείας. Στην Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 310, σχετικά με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £700, στην κάθε μια από 4 κατηγορίες και £600 και £300 σε άλλες δύο κατηγορίες - σύνολο £3700. Το Εφετείο υπέδειξε πως οι κατηγορίες ήταν πολύ σοβαρές. Η κάθε μια συνιστούσε ξεχωριστό κίνδυνο για τους εργαζόμενους και μέχρι της ημέρας που το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις εκ του Νόμου απορρέουσες υποχρεώσεις της εταιρείας. Επεκύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο ότι τις θεώρησε αυστηρές γιατί έκρινε πως δεν εμπίπτουν μέσα στα όρια της έκδηλα υπερβολικής ποινής. Ο νομοθέτης έχει μεριμνήσει για την επιβολή των πιο πάνω αυστηρών ποινών με στόχο την αποτροπή ατυχημάτων τα οποία έχουν σαν αποτέλεσμα πολλές φορές την απώλεια ζωής ή σοβαρούς τραυματισμούς. Στόχος του νομοθέτη είναι η πρόληψη των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας. Επομένως το γεγονός ότι δεν έχει σημειωθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός δεν αποτελούσε παράγοντα ο οποίος μπορούσε να οδηγήσει στις επίδικες ποινές (βλ. και Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, 10). «Επιεικής μεταχείριση με το δικαιολογητικό ότι δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός ισοδυναμεί με εξουδετέρωση των σκοπών του Νόμου ο οποίος εις ένα και μόνο αποβλέπει, στην πρόληψη των ατυχημάτων». Επιπρόσθετα σημειώνεται πως το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι σύμφωνα και με την νομολογία μας η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια / ευθύνη του εργοδοτούμενου παρά το γεγονός ότι δεν αποτελεί υπεράσπιση μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να μετριάσει την σοβαρότητα του αδικήματος[1]. Επίσης παράγοντας που αναγνωρίζεται ως μετριαστικός είναι και όταν το θύμα θέτει τον εαυτό του αυτόβουλα σε κίνδυνο[2]. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκαν οι Κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο. Το άρθρο 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω Νόμο ή τους Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο πoυ δεv υπερβαίνει τις €80.000 (ογδόντα χιλιάδες ευρώ) ή σε φυλάκιση πoυ δεv θα υπερβαίνει τα τέσσερα χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και τις συνέπειες των παραλείψεων των Κατηγορουμένων που είχαν ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του εργοδοτούμενου τους με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό το χεριού του. Προς όφελος των Κατηγορουμένων για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την παραδοχή τους που παρά το γεγονός ότι δεν ήταν άμεση αυτή έγινε πριν την έναρξη της ακρόασης περισώζοντας από το Δικαστήριο πολύτιμο δικαστικό χρόνο. (β) Το λευκό τους ποινικό μητρώο ιδιαίτερα σε συνδυασμό και με την ηλικία του κατηγορούμενου 2 προσώπου 60 ετών σήμερα. (γ) Το γεγονός ότι μετά το επίδικο συμβάν έλαβαν όλα τα αναγκαία μέτρα για αποφυγή επανάληψης ατυχήματος. (δ) Την αποζημίωση του εργοδοτούμενου με το σημαντικό ποσό των €100.000,00 που προήλθε από την ασφαλιστική κάλυψη του εργοδότη η οποία υπήρχε κατά τον επίδικο χρόνο. (ε) Το σύνολο των περιστάσεων των Κατηγορουμένων ως αυτά έχουν αναφερθεί από τον δικηγόρο τους (στ) Τον χρόνο που έχει παρέλθει από την ημερομηνία του ατυχήματος (04.10.2019) μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλει ποινή. Πρέπει όμως να λεχθεί ότι παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1 ως νομικό πρόσωπο η ποινή που δύναται να της επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η χρηματική. Φυσικά το ύψος τέτοιας ποινής θα είναι τέτοιο που να αντικατοπτρίζει επαρκώς τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία έχει βρεθεί ένοχη. Στρεφόμενος προς τον Κατηγορούμενο 2 λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων θεωρώ πώς η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Βεβαίως το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του θα διαδραματίσει ρόλο στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί σε αυτόν. Κατά συνέπεια λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου είτε από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής είτε από πλευράς των Κατηγορουμένων και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλονται στους Κατηγορούμενους οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €1.500,00 Στην 2η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €1.500,00 Στην 3η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €1.500,00 Στην 4η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €2.000,00 Στην 5η Κατηγορία στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην 8η Κατηγορία στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 2 να συντρέχουν. Σε σχέση με τα προστίματα που επιβλήθηκαν στην 1η Κατηγορούμενη δίδω αναστολή στην πληρωμή τους για περίοδο 6 μηνών από σήμερα ως ήταν και η εισήγηση της Υπεράσπισης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή στον Κατηγορούμενο 2 θα εξετάσω τώρα, κατά πόσο η επιβληθείσα ποινή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλέπε Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Στην υπό εξέταση περίπτωση κρίνω πως συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να διατάξω την αναστολή της ποινής φυλάκισης που σήμερα επέβαλα στον Κατηγορούμενο 2. Αυτοί είναι κατά κύριο το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνδυασμό πάντοτε με την ηλικία του, 60 ετών σήμερα καθώς και ο χρόνος που έχει παρέλθει από την διάπραξη των αδικημάτων. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω πως το Δικαστήριο θα μπορούσε να δώσει στον Κατηγορούμενο 2 πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου μια δεύτερη ευκαιρία για να αποδείξει εκτός φυλακών ότι από τούδε και στο εξής δεν θα παρανομήσει ξανά. Από τον ίδιο εξαρτάται βέβαια να αρπάξει αυτή την ευκαιρία που σήμερα του δίδεται να μην διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα παρόμοιας φύσης ή οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Συνακόλουθα η εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επέβαλα σήμερα στον Κατηγορούμενο 2 αναστέλλεται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. Επεξηγούνται στον κατηγορούμενο 2 οι συνέπειες της αναστολής της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε ως επιτάσσει το άρθρο 3 υποπαράγραφος
(4)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλάκισης εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμο του 1972, Ν. 95/72 ως έχει τροποποιηθεί. (Υπ.). .................................. N. Φακοντή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ποινική Έφεση Αρ. 6703, ημερ. 15.07.1999 μεταξύ Γεώργιος Τσελεπής v Αστυνομίας [2] Ποινικές Εφέσεις Αρ. 7492 και 7505, ημερ. 27.02.2004 μεταξύ Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Κ. Κυθρεώτης - Σκυρόδεμα Λτδ και Tsircon Co Ltd cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο