Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. ALUSTEEL (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11584/2021, 17/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:B33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11584/2021 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v.
- ALUSTEEL (CYPRUS) LTD
- AMIC CONTRACTORS Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 17.06.2022 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Προδρόμου Για την Κατηγορούμενη 1: κα. Θ. Λουκά Για την Κατηγορούμενη 2: κα. Αντωνιάδου ΠΟΙΝΗ Η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία και η Κατηγορούμενη 2 κοινοπραξία (συνεταιρισμού) εταιρειών βρέθηκαν ένοχοι μετά από δική τους παραδοχή σε κατηγορίες που αφορούν παραβιάσεις του Περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου Ν.89(Ι)/1996 και των συναφή με αυτό Κανονισμών. Με την 1η Κατηγορία η Κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της παράλειψης εργοδότη (υπεργολάβου κατασκευής και τοποθέτησης αλουμινένιων πορτοπαραθύρων) παροχής και διατήρησης μεθόδων εργασίας οι οποίες να είναι ασφαλείς και χωρίς κινδύνους για την υγεία, με την 2η Κατηγορία το αδίκημα της από μέρους της παράλειψης να έχει στην διάθεση της γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων στην εργασία κινδύνων με βάση την οποία να καθορίσει τα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την ασφάλεια και την υγεία των εργοδοτουμένων και άλλων προσώπων και τέλος με την 3η Κατηγορία την από μέρους της παράλειψη στην παροχή οδηγιών και επιτήρησης για τη διασφάλιση της ασφάλειας και υγείας των εργοδοτουμένων. Η Κατηγορούμενη 2 με την 5η Κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της παράλειψης εργοδότη (εργολάβου ολόκληρου του έργου) να λάβει και να τηρεί όλα τα μέτρα ασφαλείας και υγείας τα οποία αφορούν ολόκληρο το έργο, ανεξάρτητα εάν αυτό εκτελείται ολικά ή κατά τμήματα ή κατά δραστηριότητα με υπεργολάβους. Να υπενθυμίσω στο στάδιο αυτό ότι η 4η Κατηγορία έχει τύχει αναστολής την 21.01.
- Σύμφωνα με τα γεγονότα τα οποία διέπουν την υπό εξέταση υπόθεση η Κατηγορούμενη 2 κοινοπραξία (συνεταιρισμού) εταιρειών AMIC CONTRACTORS ανέλαβε ως εργολάβος τις εργασίες κατασκευής του κτηριακού συγκροτήματος με την επωνυμία [ ] το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, την κατασκευή τριών Πύργων διαμερισμάτων ως εξής: Πύργος Α με 13 ορόφους, Πύργος Β με 19 ορόφους και Πύργος C με 28 ορόφους. Οι εργασίες του έργου το οποίο βρίσκεται στην [ ] στην [ ] άρχισαν τον Μάρτιο του 2018 και απασχολείτο μεγάλος αριθμός υπεργολάβων μεταξύ των οποίων και η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία ανέλαβε τις εργασίες κατασκευής και τοποθέτησης αλουμινένιων πορτοπαραθύρων και προς το σκοπό αυτό εργοδοτούσε μεταξύ άλλων και τον [ ] (στο εξής και ο παθόντας). Συνολικά εντός του εργοταξίου εργάζονταν γύρω στα 500 άτομα. Στις 10.03.2020 έλαβε χώρα ατύχημα στον 10ο όροφο του Πύργου Β και συγκεκριμένα σε εξέδρα φορτοεκφόρτωσης υλικών που βρισκόταν στην νότια εξωτερική πλευρά του κτηρίου, προς την θάλασσα. Την περίοδο του Μαρτίου 2020 συμπεριλαμβανομένης και της ημέρας του ατυχήματος γίνονταν παντός είδους εργασίες στον πύργο Β μεταξύ των οποίων και η τοποθέτηση των αλουμινένιων πορτοπαραθύρων. Περιμετρικά του κτηρίου υπήρχαν σκαλωσιές (ικριώματα) και κιγκλιδώματα για προστασία από πτώσεις. Ο παθόντας ήταν αποθηκάριος και ασχολείτο με την μεταφορά αλουμινένιων συρόμενων θυρών από τον υπαίθριο αποθηκευτικό χώρο στο έδαφος, προς τον 10ο όροφο του Πύργου Β. Τα αλουμινένια πορτοπαράθυρα εισάγονταν από τον Λίβανο, όπου κατασκευάζονταν και ήταν τοποθετημένα σε ξύλινες παλέτες. Η μετακίνηση τους γινόταν με την χρήση γερανών τύπου πύργου. Η εκφόρτωση τους γινόταν σε εξέδρα φορτοεκφόρτωσης, που ήταν εγκατεστημένη στον 10ο όροφο. Το πρωί της ημέρας του ατυχήματος, το συνεργείο που απάρτιζαν, μεταξύ άλλων, οι [ ] και [ ] και ο ίδιος ο παθόντας, πήγε στον 10ο όροφο του Πύργου Β και συγκεκριμένα σε εξέδρα φορτοεκφόρτωσης υλικών που βρισκόταν στην νότια εξωτερική πλευρά του κτηρίου για να μεταφέρουν τις αλουμινένιες θύρες που ήταν στοιβαγμένες σε ξύλινη παλέτα. Στην προσπάθεια τους να αφαιρέσουν με λιβέρι το ξύλο που στήριζε τα αλουμίνια και τα οποία συγκρατούσαν στην συνέχεια της αφαίρεσης με το χέρι από τις δύο πλευρές είχε ως αποτέλεσμα οι πόρτες αλουμινίων να υποχωρήσουν και να πέσουν και να τραυματίσουν τον παθόντα ο οποίος έχασε τις αισθήσεις του. Διάφοροι συνάδελφοι του και άλλοι εργαζόμενοι έτρεξαν για βοήθεια. Αφού τον απεγκλώβισαν μετεφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου μετά τις εξετάσεις με αξονικό τομογράφο διαπιστώθηκαν κατάγματα πλευρών, λεκάνης, σπονδύλου και ώμων και διάφορα κτυπήματα στο κεφάλι και τα πόδια. Παρέμεινε για μια βδομάδα στο χειρουργικό τμήμα του Νοσοκομείου, μια μέρα στο ορθοπεδικό τμήμα και ακολούθως μεταφέρθηκε σε Κέντρο Φυσιοθεραπείας, Κινησιοθεραπείας και Αποκατάστασης όπου παρέμεινε για τρείς μήνες μέχρι να καταφέρει να περπατήσει. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του Ανώτερου Επιθεωρητή Εργασίας κ. Σωκράτους που ανέλαβε την διερεύνηση του ατυχήματος: (α) Ο χώρος που έγινε το ατύχημα, ήταν ειδική μεταλλική εξέδρα και χρησιμοποιείτο ως σημείο φορτοεκφόρτωσης υλικών, που γινόταν με τη χρήση γερανού τύπου πύργου. Η εξέδρα είχε διαστάσεις 3 Χ 3 μέτρα και στις τρείς πλευρές της υπήρχαν κιγκλιδώματα σε ύψος 55 εκ. και 105 εκ. για προστασία των εργαζομένων από πτώση. (β) Οι πόρτες από αλουμίνιο και γυαλί, ήταν τοποθετημένες κάθετα σε ξύλινη παλέτα που είχε μήκος 274 εκ., ύψος 190 εκ. και πλάτος 75 εκ. Στην παλέτα υπήρχαν συσκευασμένες 5 πόρτες διαστάσεων 271 Χ 171 Χ 6 εκ. Κάθε πόρτα είχε βάρος περίπου 200 κιλά. (γ) Οι πόρτες από αλουμίνιο και γυαλί στην παλέτα ήταν τοποθετημένες κάθετα, η μια δίπλα από την άλλη, χωρίς να υπάρχει ανεξάρτητη στήριξη για την κάθε πόρτα.. (δ) Ο συγκεκριμένος τρόπος συσκευασίας, δεν εξασφάλιζε την ευστάθεια και την αποφυγή της τυχαίας μετακίνησης ή πτώσης των πορτών σε περίπτωση αφαίρεσης του ξύλου που τις συγκρατούσε. (ε) Η συγκράτηση και των 5 πορτών, ταυτόχρονα από δυο άτομα ήταν δύσκολη λόγω του μεγέθους αλλά και του συνολικού βάρους τους. (στ) Φαίνεται η πτώση των πορτών ήταν αποτέλεσμα των πιο πάνω . (ζ) Στο εργοτάξιο υπήρχε διαθέσιμη ειδική μεταλλική κατασκευή σχήματος «Α», η οποία ανήκε στην εταιρεία ALUSTEEL (CYPRUS) LTD και χρησιμοποιείται για ασφαλή μεταφορά υλικών υπό κλίση, αλλά στην περίπτωση αυτή δεν χρησιμοποιήθηκε. (η) Ο εργοδότης του παθόντα είχε στην διάθεση του γραπτές εκτιμήσεις των κινδύνων με βάση τις οποίες είχαν καθοριστεί προληπτικά και προστατευτικά μέτρα τα οποία όμως ήταν ανεπαρκή, καθώς δεν είχε καθοριστεί ασφαλής μέθοδος εργασίας για τη μεταφορά και αποσυσκευασία των πορτών από αλουμίνιο και γυαλί. Ο κύριος Προδρόμου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε ότι δεν είχε στην διάθεση του οποιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες ενώ σε σχέση με τον παθόντα σημείωσε ότι αυτός μέχρι και σήμερα δεν έχει αποζημιωθεί. Επιβεβαίωσε όμως προς το Δικαστήριο πώς υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη και πώς εκκρεμεί αγωγή για αποζημιώσεις του παθόντα η οποία δεν έχει μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί. Οι ευπαίδευτοι συνηγόροι των Κατηγορουμένων στις εμπεριστατωμένες τους αγορεύσεις για σκοπούς μετριασμού της ποινής και χωρίς να αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα και που οδήγησαν στο εργατικό ατύχημα και στα οποία γίνεται αναφορά κάλεσαν η κάθε μία το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του τα ακόλουθα για ένα έκαστο των πελατών τους: Η κα. Λουκά εκ μέρους της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας κατά την αγόρευση της για σκοπούς μετριασμού της ποινής αναφέρθηκε στο ιστορικό εγγραφής της εταιρείας και της ενασχόλησης της με την τοποθέτηση αλουμινίων και κουφωμάτων σε κτίρια μεταξύ άλλων και σ αυτό που έγινε το εργατικό ατύχημα για το οποίο είχε διορισθεί ως υπεργολάβος και εργοδοτούσε προς το σκοπό αυτό και τον παθόντα. Δυστυχώς δεν χρησιμοποιήθηκε η προβλεπόμενη βάση τύπου Α για την μεταφορά των αλουμινίων και γυαλιού παράλειψη που οδήγησε και στον τραυματισμό του παθόντα. Η Κατηγορούμενη εταιρία είχε ασφάλεια ευθύνης εργοδότη και ήδη εκκρεμεί στο Ε.Δ. Λεμεσού αστική αγωγή για διεκδίκηση αποζημιώσεων η οποία μέχρι και σήμερα δεν έχει διευθετηθεί ένεκα του γεγονότος ότι οι τραυματισμοί και οι ζημιές του δεν έχουν ακόμα αποκρυσταλλωθεί. Τόνισε το λευκό ποινικό μητρώο των πελατών της, το μεμονωμένο του περιστατικού, την παραδοχή και απολογία τους καθώς και στο γεγονός πώς γίνεται συνεχώς προσπάθεια σε όλες τις εργασίες να λαμβάνει όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ασφάλειας για αποφυγή ατυχημάτων αλλά και την συνεχή εκπαίδευση του προσωπικού. Μάλιστα ένεκα του ατυχήματος αυτού έτυχε αναθεώρησης και ο τρόπος μεταφοράς των γυαλιών και αλουμινίων σε ύψος με σκοπό την αποτροπή της πτώσης τους και ζήτησε τη μέγιστη δυνατή επιείκεια του Δικαστηρίου. Η κα. Αντωνιάδου από την άλλη εκ μέρους της Κατηγορούμενης 2 κοινοπραξίας για σκοπούς μετριασμού της ποινής ανέφερε πως οι πελάτες της εργολάβοι ενός από τα μεγαλύτερα έργα που εκτελέστηκαν ποτέ στην Λεμεσό προσπαθούσαν πάντοτε να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας και υγείας και το μοναδικό ατύχημα που έλαβε χώρα στο συγκεκριμένο εργοτάξιο ήταν αυτό στις 10.03.
- όπου ήταν η μόνη περίπτωση κατά την συνήγορο που δεν τηρήθηκαν μέτρα ασφαλείας. Δυστυχώς κατά τον χρόνο του ατυχήματος η Κατηγορούμενη 2 δεν είχε στον χώρο όπου αυτό έλαβε χώρα κάποιο υπάλληλο της για να διαπιστώσει ότι γινόταν η μεταφορά των αλουμινίων κατά τρόπο μη ενδεδειγμένο και χωρίς την χρήση της παλέτας Τύπου Α που βρισκόταν εντός του εργοταξίου αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε. Εξέφρασε την απολογία των πελατών της και κάλεσε το δικαστήριο να λάβει προς όφελος της υπόψη την παραδοχή της, το λευκό της ποινικό μητρώο, τον χρόνο που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι και σήμερα καθώς και την συνεργασία της με τις Αρμόδιες Αρχές ζητώντας την μέγιστη δυνατή επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχες οι Κατηγορούμενες είναι σοβαρά, αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη, όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον νόμο. Το άρθρο 53
(1)του Νόμου 89
(1)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω νόμο ή τους κανονισμούς που εκδίδεται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €80.000 ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 4 χρόνια ή και στις δυο αυτές ποινές. Προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου αναφορικά με επιβληθείσες ποινές ως είναι νομολογημένο είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου και τούτο γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τις συνθέτουν και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη. Έχω ακούσει με μεγάλη προσοχή και έλαβα υπόψη μου όλα τα γεγονότα τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη των αδικημάτων όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής καθώς επίσης και όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνηγόροι των Κατηγορουμένων για μετριασμό της ποινής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573 λέχθηκε ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Κυρίαρχα στοιχεία κατά την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής είναι η σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από την ποινή που προβλέπεται από το σχετικό Νόμο και οι συνέπειες της παρανομίας. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.ά.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575, έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για παρόμοια αδικήματα. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας έχει τονιστεί επανειλημμένα (βλ. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.
(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Στην Sedora (πιο πάνω) τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού. Αναφορικά με τη φύση του αδικήματος λέχθηκαν τα εξής (βλ. σελ. 337): «Η υποχρέωση διατήρησης συνθηκών ασφάλειας σε εργοστάσια και άλλους χώρους που απασχολούνται άνθρωποι, δεν είναι μόνο μια υποχρέωση που πηγάζει από το Νόμο, είναι μια προέκταση διεθνών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τη Δημοκρατία κάτω από το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, κάτω από τον οποίο μια συμβαλλόμενη χώρα αναλαμβάνει όχι μόνο τη θέσπιση κανονισμών για συνθήκες ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στον τόπο εργασίας αλλά και την περαιτέρω υποχρέωση της εφαρμογής τους με μέτρα για την αποτελεσματική εποπτεία της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες αυτές υποχρεώσεις. Η αποτελεσματική εποπτεία συνεπάγεται την εφαρμογή των Νόμων και των Κανονισμών και, όπου απαιτείται, την ποινική δίωξη και τον εξαναγκασμό των παραβατών προς συμμόρφωση προς αυτούς. Επομένως και τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου που, πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή άσκοπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού, επηρεασμού της υγείας και θανάτου». (Βλ. και Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 272: «Τα αδικήματα άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων, τομέας στον οποίο η κοινωνία επιδεικνύει αυξανόμενη ευαισθησία λόγω σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και υγεία»). Στην υπόθεση Mass Pack Trading Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου
(1996)2 Α.Α.Δ. 142, 149 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το καθήκον του εργοδότη να παρέχει ασφαλές σύστημα εργασίας: «Κάθε εργοδότης πρέπει να διατηρεί συνεχή έλεγχο και επιτήρηση της πιστής εφαρμογής των κανονισμών ασφαλείας. Το καθήκον συντήρησης των προστατευτικών μέτρων στις οικοδομικές εργασίες είναι απόλυτο. Η υποχρέωση για διατήρηση των μέτρων ασφαλείας και η συντήρησή τους δεν είναι μόνο απόλυτη αλλά και διαρκής [Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Λεμεσού
(1989)2 Α.Α.Δ 51, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου και Υιού Λτδ και άλλου
(1995)2 Α.Α.Δ 290]. Η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφάλειας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών που είναι οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του εργοδοτουμένου δυνατόν να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων για την παράλειψή τους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτης απασχολείται σε δάπεδο εργασίας που διέθετε μέσα προστασίας». Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 90, σε σχέση με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £150, £100 και £150, στην εταιρεία και £150 και £150 στο Διευθυντή της σε σχέση με κάθε κατηγορία. Το Εφετείο έκρινε ότι οι πιο πάνω ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς και επέβαλε ποινές προστίμου £500, £400 και £500 στην εταιρεία και ποινές προστίμου £500 και £500 στο Διευθυντή της. Σημειώνουμε ότι στην πιο πάνω υπόθεση είχε σημειωθεί τραυματισμός εργοδοτουμένου της εταιρείας. Στην Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 310, σχετικά με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £700, στην κάθε μια από 4 κατηγορίες και £600 και £300 σε άλλες δύο κατηγορίες - σύνολο £3700. Το Εφετείο υπέδειξε πως οι κατηγορίες ήταν πολύ σοβαρές. Η κάθε μια συνιστούσε ξεχωριστό κίνδυνο για τους εργαζόμενους και μέχρι της ημέρας που το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις εκ του Νόμου απορρέουσες υποχρεώσεις της εταιρείας. Επεκύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο ότι τις θεώρησε αυστηρές γιατί έκρινε πως δεν εμπίπτουν μέσα στα όρια της έκδηλα υπερβολικής ποινής. Ο νομοθέτης έχει μεριμνήσει για την επιβολή των πιο πάνω αυστηρών ποινών με στόχο την αποτροπή ατυχημάτων τα οποία έχουν σαν αποτέλεσμα πολλές φορές την απώλεια ζωής ή σοβαρούς τραυματισμούς. Στόχος του νομοθέτη είναι η πρόληψη των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας. Επομένως το γεγονός ότι δεν έχει σημειωθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός δεν αποτελούσε παράγοντα ο οποίος μπορούσε να οδηγήσει στις επίδικες ποινές (βλ. και Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, 10). «Επιεικής μεταχείριση με το δικαιολογητικό ότι δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός ισοδυναμεί με εξουδετέρωση των σκοπών του Νόμου ο οποίος εις ένα και μόνο αποβλέπει, στην πρόληψη των ατυχημάτων». Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και τις συνέπειες των παραλείψεων των Κατηγορουμένων που είχαν ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός προσώπου ήτοι του εργοδοτουμένου της Κατηγορούμενης 1. Προς όφελος των Κατηγορουμένων 1 & 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την παραδοχή τους η οποία παρά το γεγονός ότι δεν ήταν άμεση έγινε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης με αποτέλεσμα να περισώζεται πολύτιμος δικαστικός χρόνος. (β) Το λευκό τους ποινικό μητρώο (γ) Την ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης η οποία στο τέλος της ημέρας θα επενεργήσει ως ασφαλιστική δικλίδα για την αποζημίωση του παθόντα. (δ) Τον χρόνο που έχει παρέλθει από την ημέρα του ατυχήματος (10.03.2020) μέχρι και σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να επιβάλλει ποινή. (ε) Το ότι έστω μετά το ατύχημα έλαβαν μέτρα για αποφυγή επανάληψης παρόμοιου περιστατικού. Πρέπει όμως να λεχθεί ότι παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Όσον αφορά τις Κατηγορούμενες ως νομικά πρόσωπα η ποινή που δύναται να τους επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η χρηματική. Φυσικά το ύψος τέτοιας ποινής θα είναι τέτοιο που να αντικατοπτρίζει επαρκώς τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία έχουν βρεθεί ένοχες. Κατά συνέπεια λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου είτε από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής είτε από πλευράς των Κατηγορουμένων 1 & 2 και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλονται σε αυτές οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €4.000,00 Στην 2η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €2.000,00 Στην 3η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 1 χρηματική ποινή ύψους €2.000,00 Στην 5η Κατηγορία στην Κατηγορούμενη 2 χρηματική ποινή ύψους €6.000,00 Για σκοπούς πληρωμής των πιο πάνω χρηματικών ποινών δίδω αναστολή για περίοδο 4 μηνών από σήμερα. (Υπ.) ......................................... Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο