ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ κ.α. ν. ΠΑΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 2310/2020, 20/6/2022

(1)(β),(ε) και (στ) και 20

(2)και

(3)του Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος από το 2008 μέχρι 25.09.2020 στην Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως ενοικιαστής του καταστήματος με το χαρακτηριστικό αριθμό [ ], το οποίο κατέχει και χρησιμοποιεί υπό την πιο πάνω ιδιότητα του και ευρίσκεται στην Πολυκατοικία [ ], με αρ. εγγραφής [ ], Φ/Σχ. [ ], Τμήμα [ ], Τεμάχιο [ ] επί της οδού [ ] , ενορία [ ] , εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού, ανήγειρε οικοδομή, δηλαδή προέβη σε: α) επέκταση στο εν λόγω κατάστημα με την κατασκευή και τοποθέτηση υποστατικού, κατασκευασμένου από αλουμίνια και γυαλιά και στέγη από τσίγκους, μήκους 5.50μ, πλάτους 3,00μ και ύψους 2.00μ, προσαρτημένου στην κύρια όψη του πιο πάνω καταστήματος[3], β) επέκταση του δαπέδου στο μεσοπάτωμα με μεταλλική και ξύλινη κατασκευή (προσαρτημένη εντός του καταστήματος) και γ) τοποθέτησε μεταλλική κατασκευή - ψυγείο αποτελούμενη από γυαλιά και αλουμίνια (προσαρτημένου εντός του καταστήματος) χωρίς τη σχετική άδεια οικοδομής παρά της Αρμόδιας Αρχής, δηλαδή του Δήμου Λεμεσού και ενάντια στους σχετικούς οικοδομικούς Κανονισμούς. Δεύτερη Κατηγορία Κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς Πιστοποιητικό εγκρίσεως της Αρμόδιας Αρχής, κατά παράβαση των άρθρων 2, 10 και 20

(2)και

(3)του ΚΕΦ. 96, ως έχει τούτο τροποποιηθεί. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος από το 2008 μέχρι 25.09.2020 στην Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως ενοικιαστής του καταστήματος με το χαρακτηριστικό αριθμό [ ], το οποίο κατέχει και χρησιμοποιεί υπό την πιο πάνω ιδιότητα του και ευρίσκεται στην Πολυκατοικία [ ], με αρ. εγγραφής [ ] , Φ/Σχ. [ ], Τμήμα [ ], Τεμάχιο [ ] επί της οδού [ ] , ενορία [ ], εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού, κατέχει και χρησιμοποιεί οικοδομή, δηλαδή το πιο πάνω κατάστημα του οποίου άλλαξε τις διαστάσεις και/ή προέβηκε σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή δηλαδή συγκεκριμένα α) προέβηκε σε επέκταση του καταστήματος με την κατασκευή και τοποθέτηση υποστατικού, κατασκευασμένου από αλουμίνια, γυαλιά και στέγη από τσίγκους, μήκους 5.50μ, πλάτους 3,00μ και ύψους 2.00μ, προσαρτημένου στην κύρια όψη του πιο πάνω καταστήματος, β) προέβηκε σε επέκταση του δαπέδου στο μεσοπάτωμα με μεταλλική και ξύλινη κατασκευή (προσαρτημένη εντός του καταστήματος) και γ) τοποθέτησε μεταλλική κατασκευή - ψυγείο αποτελούμενη από γυαλιά και αλουμίνια (προσαρτημένου εντός του καταστήματος) χωρίς τελικό πιστοποιητικό εγκρίσεως παρά της Αρμόδιας Αρχής, δηλαδή του Δήμου Λεμεσού και ενάντια στους σχετικούς οικοδομικούς Κανονισμούς. Ένεκα της απάντησης μη παραδοχής η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση και προς απόδειξη της η πλευρά των Παραπονουμένων κάλεσαν ως μάρτυρες τους κ. Π. Παναγιώτου (ΜΚ1), την κα. Π. Χατζηλύρα (ΜΚ2), τον κ. Δ. Παπαγεωργίου (ΜΚ3) και τον Δ. Πούππη (ΜΚ4). Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 27.05.2022 κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία σε σχέση με την 1η Κατηγορία στην περιορισμένη έκταση αυτής ως αναφέρεται ανωτέρω καθώς και στην 2η Κατηγορία και αυτός επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες προς υπεράσπιση του. Παραδεκτά Γεγονότα & Έγγραφα: Με την έγκριση του Δικαστηρίου τα πιο κάτω παρατέθηκαν από αμφότερες τις πλευρές[4] ως παραδεκτά γεγονότα: Η [ ] Χαραλάμπους είναι η μητέρα της [ ] Χαραλάμπους η οποία δυνάμει δωρεάς στις [ ] μεταβίβασε το ½ μερίδιο του καταστήματος αρ. 5 από την [ ] στην [ ]. Περαιτέρω η [ ] Χαραλάμπους παρέμεινε ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου από το 1977 μέχρι [ ] όταν έγινε η μεταβίβαση δια δωρεάς στην θυγατέρα της [ ]. Από τις 07.12.1998 μέχρι σήμερα άσχετα με την αλλαγή της ιδιοκτησίας και την μεταβίβαση στις 26.11.2014 του ½ μεριδίου στο όνομα της [ ] Χαραλάμπους τα ενοίκια κατατίθενται από τους ενοικιαστές στην [ ] Χαραλάμπους με την συγκατάθεση και της [ ] Χαραλάμπους. Επιπρόσθετα σημειώνεται πως το Τεκμήριο 13 (Α, Β, Γ και Δ) κατατέθηκε στις 02.03.2022 εξ συμφώνου από αμφότερους τους δικηγόρους των διαδίκων με δήλωση μάλιστα ότι αποδέχονται και την αλήθεια του περιεχομένου του. Η Μαρτυρία: Πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε ο κ. [ ] Παναγιώτου υπάλληλος από το 1993 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού και σήμερα υπεύθυνος του Κλάδου Εγγραφών. Κατά την κυρίως εξέταση του προχώρησε στην κατάθεση του Τεκμηρίου 1 που αφορούσε την έρευνα αναφορικά με τις λεπτομέρειες του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] και στο οποίο με χειρόγραφη σημείωση παρουσιάζεται και το ιστορικό από το οποίο προέκυψε η εγγραφή του, του Τεκμηρίου 2 που αφορούσε έρευνα για ανοικτούς φακέλους αναφορικά με το ίδιο ακίνητο αναφέροντας πως για αυτό δεν εκκρεμεί οποιοσδήποτε φάκελος ενώ στην συνέχεια κατέθεσε και το Τεκμήριο 3 το κτηματικό σχέδιο που παρουσιάζει το τεμάχιο [ ] καθώς επίσης και το ειδικό σχέδιο της κάτοψης του ισογείου του καταστήματος αρ. [ ] (Τεκμήριο 4) καθώς και το ειδικό σχέδιο του μεσοπατώματος (Τεκμήριο 5) στο οποίο με αριθμό [ ] παρουσιάζεται το μεσοπάτωμα που αφορά το κατάστημα 5 και τα οποία χρωμάτισε με πορτοκαλί χρώμα αντίστοιχα σε κάθε τεκμήριο. Περαιτέρω ερωτούμενος σε σχέση με το εμβαδό του καταστήματος και συγκεκριμένα του ισογείου αλλά και του μεσοπατώματος ο μάρτυρας ανέφερε πως το σύνολο της έκτασης της μονάδας δηλαδή του καταστήματος αρ. [ ] η οποία περιλαμβάνει ολόκληρο τον περιτειχισμένο χώρο ανέρχεται σε 55 τετραγωνικά μέτρα. Από την συνολική έκταση αυτή ως φαίνεται και από τα Τεκμήρια 1 & 2 τα 47 τ.μ. αφορούν το μεσοπάτωμα που φέρει τον αριθμό [ ] ενώ τα 8τ.μ. αφορούν τον ισόγειο χώρο. Τέλος ανέφερε πως αν μελετήσει κάποιας τα ειδικά σχέδια (Τεκμήρια 4 & 5 αντίστοιχα) που παρουσιάζουν το ισόγειο και το μεσοπάτωμα τα οποία αμφότερα είναι στην ίδια κλίμακα ήτοι 1:1000 είναι εμφανές ότι το ισόγειο είναι μεγαλύτερο του μεσοπατώματος. Καταρχάς και πριν γίνει αναφορά στο τι λέχθηκε κατά την αντεξέταση από τον μάρτυρα αυτό σημειώνεται πως αρκετές από τις ερωτήσεις που του έγιναν αφορούσαν εν τέλει τα συμφωνηθέντα παραδεκτά γεγονότα τα οποία όμως δηλώθηκαν μετά που οι ερωτήσεις είχαν ήδη τεθεί στον ΜΚ

1. Συνεπώς ο ΜΚ1 επιβεβαίωσε κατά την αντεξέταση του πως ιδιοκτήτες σήμερα του επίδικου καταστήματος είναι ο [ ] Πούππης και η [ ] Χαραλάμπους έκαστος ανά ½ μερίδιο. Διευκρίνισε σε σχετικές ερωτήσεις πως ο [ ] Πούππης κατέστηκε ιδιοκτήτης του δικού του ½ μεριδίου στις [ ] δυνάμει του Φακέλου [ ] ενώ η [ ] Χαραλάμπους κατέστηκε ιδιοκτήτρια του δικού της ½ μεριδίου στις [ ] δυνάμει του Φακέλου [ ] αφού σε αυτήν είχε μεταβιβαστεί κατά την πιο πάνω ημερομηνία το μερίδιο που η μητέρα της [ ] Χαραλάμπους κατείχε ως ιδιοκτήτρια από τις [ ] και εν τέλει μεταβίβασε δια δωρεάς στην θυγατέρα της [ ] στις [ ]. Τέλος ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι στο επίδικο κατάστημα δεν έχει μεταβεί ούτε το Κτηματολόγιο είναι σε θέση να γνωρίζει αν σε σχέση με αυτό υπάρχει οποιαδήποτε ενοικίαση και σημείωσε πως η ειδικότητα του στο Κτηματολόγιο Λεμεσού είναι αυτή του Κτηματολόγου και όχι του Χωρομέτρη. Ως Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2) παρουσιάστηκε η κα. Χατζηλύρα Λειτουργός της Πολεοδομικής Επιβολής και Έλεγχο Παρανομιών του Τεχνικού Τμήματος του Δήμου Λεμεσού θέση την οποία κατέχει τους τελευταίους 12 μήνες και πρόκειται στην ουσία για πτυχιούχο αρχιτέκτονα εγγεγραμμένο στο ΕΤΕΚ. Σε σχέση με το επίδικο υποστατικό ανέφερε πώς περιήλθε στην αντίληψη της μετά από γραπτές καταγγελίες που υποβλήθηκαν εκ μέρους της [ ] Χαραλάμπους (Τεκμήριο 9) ότι ο ενοικιαστής αυτού [ ] Γεωργίου παρέλειψε να συμμορφωθεί στο διάταγμα ημερομηνίας 14.11.2011 (Τεκμήριο 7) το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης Ε.Δ. Λεμεσού [ ] (Τεκμήριο 6) και σχετιζόταν με τον φάκελο [ ] τον οποίο είχε στην κατοχή της. Το διάταγμα διέταζε τον [ ] Γεωργίου να προχωρήσει σε διάφορες κατεδαφίσεις παράνομων κατασκευών και ο Δήμος από το 2011 μέχρι και τον Μάρτιο του 2021 που η ίδια ξεκίνησε την εργασία της δεν είχε προχωρήσει στην λήψη οποιοδήποτε μέτρων με αποτέλεσμα η ίδια να μεταβεί στις 02.04.2021 στο υποστατικό και διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε πλήρης συμμόρφωση σε σχέση με το διάταγμα. Είχε μιλήσει προφορικά με το πρόσωπο που βρισκόταν στο υποστατικό και ήταν ο υιός του [ ] Γεωργίου και τον προειδοποίησε προφορικά για την προώθηση υπόθεσης παρακοής ένεκα της μη συμμόρφωσης. Στην συνέχεια μετέβηκε εκ νέου εκεί στις 11.05.2021 όπου διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε εκ νέου συμμόρφωση ενώ εκεί βρισκόταν η θυγατέρα του [ ] Γεωργίου συνεπώς στην συνέχεια απέστειλε την επιστολή ημερομηνίας 01.06.2021 (Τεκμήριο 8) δίδοντας διορία μέχρι τις 15.06.2021 για συμμόρφωση σημειώνοντας μάλιστα πως ο υιός του [ ] Γεωργίου κατά την πρώτη επίσκεψη και κατά την προφορική προειδοποίηση που είχε δώσει ότι ο Δήμος Λεμεσού θα προχωρούσε σε παρακοή σε περίπτωση που δεν υπάρχει συμμόρφωση δεν της είχε δώσει οποιαδήποτε θετική η αρνητική απάντηση αν ενοικιαστής ήταν ο [ ] Γεωργίου. Η ίδια προχώρησε και απέστειλε την επιστολή ημερομηνίας 01.06.2021 προς τον [ ] Γεωργίου η οποία ουδέποτε απαντήθηκε ούτε και η ίδια η μάρτυρας όπως σημείωσε είχε επαφή με τον κ. Γεωργίου. Περί τα τέλη Αυγούστου 2021 ανέφερε πως αφαιρέθηκε το στέγαστρο που είχε ανεγερθεί επί της προσόψεως του υποστατικού και προς συμμόρφωση με το διάταγμα του 2011 όμως κατά τις επιτόπιες επισκέψεις της είχαν διαπιστωθεί και άλλες παρανομίες οι οποίες δεν είχαν σχέση με το διάταγμα. Συγκεκριμένα οι παρανομίες για τις οποίες μάλιστα ενημέρωσε προφορικά το άτομο που συνάντησε εκεί είχαν να κάνουν με την τοποθέτηση ενός πορτοκαλιού κάθετου διαχωριστικού το οποίο επενέβαινε στον κοινόχρηστο και κοινόκτητο χώρο, την τοποθέτηση φιάλων γκαζιού επί της προσόψεως της οικοδομής πάλι στον κοινόχρηστο και κοινόκτητο χώρο καθώς επίσης και την ανέγερση επέκτασης του μεσοπατώματος δημιουργώντας όροφο εντός του υποστατικού χωρίς να έχει ληφθεί άδεια από τον Δήμο Λεμεσού. Σύμφωνα με την άδεια οικοδομής [ ] ημερ. [ ] (Τεκμήριο 10) και τα συνοδευτικά αυτής εγκριμένα σχέδια φαίνεται ότι το υποστατικό αποτελείτε από ένα ισόγειο περίπου 50 τ.μ. και πιο μικρό μεσοπάτωμα στο μισό εμβαδό του ισογείου. Κατά την επίσκεψη της στο υποστατικό και συγκρίνοντας την επιτόπου κατάσταση με τα εγκριμένα σχέδια διαπίστωσε αρχικά πως η είσοδος στο υποστατικό δεν ήταν όπως υποδεικνυόταν στα σχέδια ούτε και το κλιμακοστάσιο που βρίσκεται στο ισόγειο βρισκόταν στην τοποθεσία όπως τα σχέδια προέβλεπαν και το πατάρι δεν ήταν στο μέγεθος των αδειοδοτημένων σχεδίων. Επίσης υπήρχαν κάποιοι εσωτερικοί διαχωρισμοί εντός του υποστατικού που δεν ήταν ούτε και αυτοί σύμφωνοι με τα σχέδια. Ερωτούμενη σε σχέση με το πατάρι ανέφερε πως δεν επρόκειτο για πατάρι αλλά για όροφο αφού το πατάρι είχε επεκταθεί και κλίσει πλήρως με καινούργιο δάπεδο επέκταση η οποία είχε γίνει από μεταλλικά πασαμάνα και γυψοσανίδες ενώ το αρχικό αδειοδοτημένο μεσοπάτωμα είναι κατασκευασμένο με μπετόν. Για να γίνει αυτό ως ανέφερε θα έπρεπε να υποβληθούν σχέδια από εγγεγραμμένο στο ΕΤΕΚ αρχιτέκτονα και να αιτηθούν άδεια κάτι το οποίο δεν έγινε. Υποδεικνύοντας το τεκμήριο 10 και συγκεκριμένα την κάτοψη του σέντε σκιαγράφησέ αυτό με μοβ χρώμα στο οποίο φαίνεται ότι υπήρχε ένα κλιμακοστάσιο. Με κόκκινο χρώμα σκιαγράφησε το σημείο όπου το αδειοδοτημένο μεσοπάτωμα σταματά ενώ με πράσινο χρώμα σημείωσε το γράμμα Χ το οποίο ανέφερε ότι θα έπρεπε να ήταν πιο μεγάλο και αφορά τον ακάλυπτο χώρο του μεσοπατώματος ο οποίος έχει στην ουσία καλυφτεί και δημιουργηθεί όροφος. Προχώρησε στην συνέχεια σε μέτρηση του μεσοπατώματος ως παρουσιάζεται στα εγκριμένα σχέδια αναφέροντας πως αυτό έχει πλάτος 4μ και μήκος 5.80μ δηλαδή συνολικής έκτασης 23.20τ.μ. ενώ στην συνέχεια προχώρησε και στον υπολογισμό της επέκτασης του μεσοπατώματος το οποίο επεκτάθηκε κατά 27.26τ.μ. Κατά την επίσκεψη της στις 02.04.2021 έλαβε και φωτογραφικό υλικό το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 (Α έως Στ) αναφέροντας πώς στην φωτογραφία 11 Α παρουσιάζεται η μεταλλική κολώνα που στηρίζει τα μεταλλικά πασαμάνα τα οποία και παρουσιάζονται και στην φωτογραφία 11Γ που ήταν επί του κοινόχρηστου κοινόκτητου χώρου και τα οποία ήταν καλυμμένα με κατρόχαρτο και μεταλλικό φύλο τύπου τσίγκων καθώς και η τοποθέτηση του πορτοκαλιού πανιού που έπραττε σαν διαχωριστικό και παρουσιάζεται επίσης εσωτερικά μια άλλη μικρή διαμόρφωση σαν κάβα. Στην φωτογραφία 11Β παρουσιάζεται το υποστατικό από απόσταση όπου διαφαίνεται το κίτρινο στέγαστρο και ο όγκος του στεγάστρου σε σχέση με το υποστατικό καθώς και οι φιάλες υγραερίου που ήταν τοποθετημένες κάτω από αυτό. Στην φωτογραφία 11 Δ παρουσιάζεται ως ανέφερε η επέκταση του μεσοπατώματος και φαίνεται ο διαχωρισμός του αδειοδοτημένου μέρους από την επέκταση αφού εντοπίζεται αλλαγή των υλικών καθώς και στο αριστερό μέρος φαίνεται η εγκατάσταση ψυγείου εγκατεστημένου σε όλο το μήκος του τοίχου μετά το ταμείο το οποίο ήταν από μέταλλο και γυαλί και είχε πλάτος περίπου 80cm χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει το μήκος του. Ως προς την φωτογραφία 11Ε ανέφερε πως αυτή απεικονίζει την τοποθέτηση μιας σωλήνας μετά που ανοίχθηκε μια τρύπα αλλά δεν έτυχε περαιτέρω διερεύνησης για το τι αυτή εξυπηρετεί. Τέλος ανέφερε πως διαπίστωσε πως το συγκεκριμένο υποστατικό πουλούσε οινοπνευματώδη ποτά ενώ σε διερεύνηση του ζητήματος με τον Δήμο Λεμεσού και συγκεκριμένα το τμήμα φορολογιών για το κατά πόσον υπήρχαν άδειες για πώληση οινοπνευματωδών ποτών και προϊόντων καπνού ενημερώθηκε πως δεν είχε λάβει τις απαραίτητες άδειες και βεβαιώσεις από τις αρμόδιες αρχές. Αντεξεταζόμενη αμφισβητήθηκε η θέση της ότι το επίδικο υποστατικό δεν είχε τις απαιτούμενες άδειες πώλησης ποτών και καπνικών με την μάρτυρα να αναφέρει πως η έρευνα δεν γίνεται με βάση τον ιδιοκτήτη ή τον ενοικιαστή αλλά στη βάση των στοιχείων του υποστατικού όπως και έγινε χωρίς να εντοπιστούν τέτοιες άδειες. Υποδείχθηκαν στην μάρτυρα έγγραφα του Δήμου Λεμεσού (Τεκμήριο 13 Α - Δ) υποβάλλοντας της την θέση πως πρόκειται για τις σχετικές άδειες που εκδόθηκαν προς όφελος του επίδικου υποστατικού που ευρίσκεται στην διεύθυνση [ ] με την μάρτυρα να σημειώνει πως σε σχέση με την 3η σελίδα του Τεκμηρίου αυτού δεν αφορά το επίδικο υποστατικό το οποίο έχει αριθμό [ ] και όχι [ ] ως αναγράφεται στην σελίδα αυτή σημειώνοντας πως τα υπόλοιπα φαίνεται να είναι σχετικά με το επίδικο υποστατικό παρά το ότι δεν γίνεται εξακρίβωση αν πρόκειται για το κατάστημα αρ. [ ] αφού η συγκεκριμένη πολυκατοικία έχει και άλλα καταστήματα στο ισόγειο. Η ίδια δεν ήταν αρμόδια να απαντήσει για τα ζητήματα των αδειών αυτών και τις διαδικασίες έκδοσης τους ούτε και αν αναγράφηκε από λάθος ο αριθμός [ ] αντί του αριθμού [ ] ούτε και ερεύνησε αν ο ενοικιαστής του καταστήματος είναι η εταιρεία Elpageo Enterprises Ltd με διευθυντή τον [ ] Γεωργίου όπως της υποβλήθηκε συμφώνησε όμως πως το συγκεκριμένο πρόσωπο είναι αυτό που συνάντησε κατά την πρώτη της επίσκεψη της στον χώρο. Συμφώνησε επίσης πως κατά την επίσκεψη της στον χώρο εκτός από την πώληση καπνικών και ποτών υπήρχαν προς πώληση και είδη περιπτέρου και σύμφωνα με την δεύτερη σελίδα του (Τεκμήριο 13 Α - Δ) όπου γίνεται αναφορά σε άδεια Περιπτέρου με την ονομασία [ ] ήταν μέσα στην άδεια χρήσης εφόσον κατείχε αυτή την άδεια σημείωσε όμως πως η ίδια είχε μεταβεί στο υποστατικό πριν τις ημερομηνίες που αναγράφονται στα έγγραφα του συγκεκριμένου Τεκμηρίου και συγκεκριμένα τους μήνες Απρίλιο και Μάιο του
2. Επιβεβαίωσε πως σήμερα το στέγαστρο έχει χαλαστεί από τον ενοικιαστή ενώ σε σχέση με το πατάρι σημείωσε πως την έγκριση των εμβαδομετρήσεων και την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης την κάνει ο Δήμος Λεμεσού ενώ την έκδοση των τίτλων ιδιοκτησίας την κάνει το Κτηματολόγιο όταν λάβει τις πληροφορίες αυτές από την Δημοτική Αρχή. Η ίδια υποστήριξε την θέση πως αν πράγματι ο ΜΚ1 όπως της υποβλήθηκε ανέφερε πως το πατάρι ήταν μεγαλύτερου εμβαδού από ότι το ισόγειο αυτό θα ήταν λάθος του αφού το μεσοπάτωμα δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο του 50% της κάλυψης του ισογείου. Αν το μεσοπάτωμα γίνει όροφος τότε δεν είναι πλέον μεσοπάτωμα και αλλάζει ο συντελεστής δόμησης ενώ η ίδια σημείωσε πως προχώρησε σε μετρήσεις επί των σχεδίων ενώπιον των δικηγόρων στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της και το πατάρι δεν μπορεί να είναι πάνω από το 50% του ισογείου. Τέλος και σχετικά ερωτούμενη ανέφερε πως η ίδια δεν γνωρίζει κατά πόσον οι παρανομίες που καταλογίζονται στον Κατηγορούμενο έγιναν από τον ίδιο ενώ δήλωσε πώς για το επίδικο ψυγείο βιτρίνα στο οποίο υπάρχουν εμπορεύματα που παρουσιάζεται στη φωτογραφία 11Δ ως αυτό έχει τοποθετηθεί θεωρεί πως δεν χρειάζεται την εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Τρίτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ3) παρουσιάστηκε ο εκτιμητής ακινήτων μέλος του ΕΤΕΚ και του RICS με 20 χρόνια εμπειρία στον συγκεκριμένο κλάδο [ ] Παπαγεωργίου. Αυτός έλαβε οδηγίες από την [ ] Χαραλάμπους συνιδιοκτήτρια του επίδικου καταστήματος με σκοπό να εξετάσει την νομιμότητα των εργασιών ανακαίνισης που εκτελούνταν στο κατάστημα. Επισκέφθηκε το κατάστημα στις 26.01.20 όπου διαπίστωσε προσωπικά το στάδιο των εργασιών, φωτογράφησε το χώρο και ετοίμασε σχετική έκθεση την οποία κατέθεσε στην διαδικασία ως Τεκμήριο
3. Φωτογραφικό υλικό έλαβε και στις 05.05.2020 σε μεταγενέστερη επίσκεψη του στο υποστατικό και τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με την έκθεση του ημερομηνίας 30.01.2020 διαπίστωσε πως με βάση τις εργασίες που εκτελούνταν ότι: (α) τοποθετήθηκε και/ή εγκαταστάθηκε εντός του ισόγειου χώρου του καταστήματος προκατασκευασμένη κατασκευή από μεταλλικό σκελετό και γυαλιά (ψυγείο προσαρτημένο στην κυρίως οικοδομή), (β) υπήρξε επέμβαση στο μεσοπάτωμα του καταστήματος δεδομένου ότι έγινε προέκταση του πατώματος με μεταλλική κατασκευή και/ή ξύλινο πάτωμα, ώστε να αυξηθεί το εμβαδό του πατώματος του μεσοπατώματος (προσαρτημένα στην κυρίως οικοδομή) και (γ) ότι υπήρξε επέμβαση στον εξωτερικό χώρο του καταστήματος και συγκεκριμένα έγινε προέκταση και/ή στέγαστρο με μεταλλική κατασκευή αποτελούμενη από σκέπαστρο, γυαλιά, αλουμίνια και τσίγκους (προσαρτημένα στην κυρίως οικοδομή) τα οποία καταστράφηκαν μερικώς από πυρκαγιά. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην συγκεκριμένη έκθεση η Βασιλεία Χαραλάμπους ουδέποτε έδωσε την συγκατάθεση της για τις εργασίες αυτές ούτε και υπέγραψε οποιαδήποτε σχετική αίτηση ενώ οι εργασίες σύμφωνα με τον ΜΚ3 προτού καν αρχίσουν έχρηζαν απαραίτητα εξασφάλισης πολεοδομικής άδειας καθώς και την συγκατάθεση των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών. Τέλος παρέπεμψε σε μέρος του φωτογραφικού υλικού και συγκεκριμένα στην φωτογραφία Τεκμήριο 14Δ στην οποία ως ανέφερε το ψυγείο φαίνεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται για κατασκευή η οποία είναι προσαρτημένη στο κατάστημα ενώ σε σχέση με την επέκταση του μεσοπατώματος αυτός παρέπεμψε στην σελίδα 8 του Τεκμηρίου 15 καθώς και στην σελίδα 7 στις οποίες παρουσιάζεται στην σελίδα 8 ότι η επέκταση του μεσοπατώματος έγινε με ξύλινο πάτωμα ενώ στην σελίδα 7 φαίνεται πώς το αρχικό πάτωμα του μεσοπατώματος πριν την επέκταση του έχει μαρμαρίνη στο πάτωμα ενώ η επέκταση έγινε από άλλο υλικό και συγκεκριμένα ξύλο. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι είναι εκτιμητής ακινήτων και δεν έχει κάνει σπουδές πολιτικού μηχανικού, μηχανολόγου ή ψυκτικού και ότι η παρουσία του στο Δικαστήριο είναι ως εκτιμητής ακινήτων. Ο ίδιος ανέφερε πως οι οδηγίες που έλαβε δεν ήταν να μεταβεί στο συγκεκριμένο υποστατικό για να εκτιμήσει την αξία του αλλά ο σκοπός του ήταν να προσδιορίσει τις παρανομίες που είναι μέρος της δουλειάς του ως ανέφερε και αρνήθηκε υποβολή ότι δεν είναι μέρος της δικής του δουλειάς ούτε και είναι ειδικός για να αναγνωρίζει παρανομίες υποστηρίζοντας την θέση πως ένας εκτιμητής πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίζει και να εντοπίζει παρανομίες σε ένα ακίνητο αφού αυτές επηρεάζουν την αξία του ακινήτου. Ο ίδιος ανέφερε πως δεν αποτάθηκε στο Δημαρχείο για να ελέγξει κατά πόσον χρειάζεται η όχι η λήψη οποιαδήποτε άδειας αφού ο ίδιος εμπειρικά μπορεί να το απαντήσει το ζήτημα αυτό παραπέμποντας μάλιστα στις πρόνοιες του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου και συγκεκριμένα τον όρο ΄΄οικοδομή'' και επέμενε πως το συγκεκριμένο ψυγείο το οποίο εντόπισε στο κατάστημα αποτελεί οικοδομή εν τη έννοια του νόμου ήταν βιδωμένο στον τοίχο του καταστήματος και λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του, το βάρος του αλλά και τον τρόπο κατασκευής του καθώς επίσης και την βάση που κατασκευάστηκε για να τοποθετηθεί πάνω απαιτείτο η λήψη σχετικής άδειας. Συμφώνησε πώς στις 26.01.2020 που μετάβηκε στο κατάστημα αυτό ήταν υπό ανακαίνιση ενώ κατά την επίσκεψη του στις 05.05.2020 ανέφερε πώς το κατάστημα ήταν σε λειτουργία και δεν παρατήρησε να διεξάγονται οποιεσδήποτε εσωτερικές εργασίες ενώ κάποια πράγματα όπως σταντ τα οποία δεν ήταν συναρμολογημένα και δεν είχαν τοποθετηθεί για τα οποία ερωτήθηκε ανέφερε πώς αυτά βρίσκονταν όχι στον ισόγειο χώρο του καταστήματος αλλά στο μεσοπάτωμα. Συμφώνησε επίσης πως το κατάστημα γίνονταν επιδιορθώσεις μετά από πυρκαγιά η οποία το είχε καταστρέψει αρνούμενος όμως πως για τις εργασίες αυτές δεν απαιτείτο η εξασφάλιση οποιασδήποτε άδειας από την δημοτική αρχή επιμένοντας πώς τόσο η εγκατάσταση του ψυγείου το οποίο ανέφερε πως συναρμολογήθηκε στο χώρο όσο και η επέκταση του μεσοπατώματος την οποία εντόπισε έγινε παράνομα ενώ επιβεβαίωσε πώς κατά την επίσκεψη του τον Μάιο του 2020 το υπόστεγο στον εξωτερικό χώρο του καταστήματος δεν υπήρχε. Τέταρτος μάρτυρας κατηγορίας (ΜΚ4) παρουσιάστηκε ο παραπονούμενος αρ. 2 συνιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του επίδικου καταστήματος ο οποίος για σκοπούς της κυρίως εξέτασης του ετοίμασε και κατάθεσε ως Τεκμήριο 16 γραπτή δήλωση το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε συνοδευόμενη από τα τεκμήρια 16.1 μέχρι και 16.
5. Σε αυτήν αναφέρει πώς για τα θέματα που αφορούν το κατάστημα έχει προσωπική γνώση ή από ενημέρωση τόσο από την ιδιοκτήτρια από το 2014 και μετέπειτα του υπόλοιπου ½ μεριδίου [ ] Χαραλάμπους (στο εξής και ΒΑ) είτε από την μητέρα της [ ] Χαραλάμπους (στο εξής και ΝΧ) η οποία ήταν η ιδιοκτήτρια αυτού πριν το 2014 αλλά μετά από συνεννόηση με την ΒΑ συνεχίζει να εισπράττει τα ενοίκια που αφορά το μερίδιο της ΒΑ από τον κατηγορούμενο ή μέσω της εταιρείας του ELPAGEO LTD. Eνημέρωση επίσης έχει και από τον δικηγόρο της υπόθεσης [ ] Χαραλάμπους (στο εξής και ΑΧ) υιό της ΝΧ. Σύμφωνα με τον ΜΚ4 στις 07.12.1998 με γραπτή συμφωνία ενοικιάσεως (Τεκμήριο 16.1) μεταξύ του ιδίου της ΝΧ και του κατηγορούμενου ενοικιάστηκε στον τελευταίο το κατάστημα, ενοικίαση η οποία έληξε με αποτέλεσμα από την 01.02.2002 ο ενοικιαστής να θεωρείται θέσμιος ενοικιαστής. Δυνάμει των όρων της ενοικίασης το ενοικιαζόμενο υποστατικό μπορούσε να χρησιμοποιείται ως Souvenir shop, Κατάστημα ειδών ένδυσης και υπόδησης, καφετέρια ή πιτσαρία νοουμένου ότι θα εξασφαλιζόταν η σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή και δεν επιτρεπόταν ούτε οποιαδήποτε υπενοικίαση αυτού. Κατά τον Ιανουάριο του 2008 αντιλήφθηκε την διενέργεια επεκτάσεων στο εξωτερικό μέρος του υποστατικού δια της προσάρτησης ή τοποθέτησης στον εξωτερικό τοίχο υπόστεγο - στέγης αποτελούμενο από τσίγκους, μεταλλικούς πασσάλους, αλουμίνια, γυαλιά μήκους 5,50μ και πλάτους 3μ. και ύψους 2μ. εργασίες για τις οποίες ανταλλάχθηκε αλληλογραφία τόσο με την Διαχειριστική Επιτροπή του συγκροτήματος στο οποίο ανήκει το υποστατικό όσο και με τον Δήμο Λεμεσού (σχετικά τα Τεκμήρια 16.2 μέχρι και 16.11 ) με αποτέλεσμα την καταχώρηση στις 14.01.10 της ποινικής υπόθεσης [ ] (Τεκμήριο 16.12) εναντίον του Κατηγορούμενου και της ΝΧ με κατήγορο τον Δήμο Λεμεσού. Τελικά στις 14.11.2011 εκδόθηκε εναντίον του κατηγορούμενου διάταγμα κατεδάφισης καθώς και διάταγμα τερματισμού της χρήσης του (Τεκμήριο 16.13) χωρίς όμως ο Δήμος να λαμβάνει οποιαδήποτε μέτρα στην συνέχεια παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του διατάγματος. Εν τέλει η κατεδάφιση της στέγης με τους τσίγκους που ευρίσκετο στο εξωτερικό μέρος του υποστατικού έγινε από τον κατηγορούμενο μετά τον Ιούνιο του
6. Στις 23.05.2019 εξερράγη πυρκαγιά στο υποστατικό με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές ζημιές σε αυτό με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες να κληθούν να τις επιδιορθώσουν. Ακολούθησε αλληλογραφία με τους δικηγόρους του κατηγορούμενου και συζητήσεις για το ποιος θα αναλάμβανε τις επιδιορθώσεις, την διάρκεια αυτών, την ύπαρξη προσφορών επιδιόρθωσης και για το ζήτημα πληρωμής η όχι των ενοικίων και αξίωση αποζημιώσεων (σχετικά τα Τεκμήρια 16.15 μέχρι και 16.22) με κατάληξη όπως ο κατηγορούμενος προχωρήσει ο ίδιος στις εργασίες ανακαίνισης το κόστος των οποίων θα αφαιρείτο από τα ενοίκια με προειδοποίηση όμως πώς οι εργασίες αυτές δεν θα μπορούσαν να επεκταθούν σε επιδιορθώσεις παράνομων κατασκευών για τις οποίες ζητήθηκε η κατεδάφιση τους και θα έπρεπε να ολοκληρωθούν εντός 1 μηνός από την 17.10.2019 ενώ αίτημα για αύξηση της τάσης του ηλεκτρικού ρεύματος του καταστήματος σε τριφασικό που ο κατηγορούμενος υπέβαλε απορρίφθηκε από τους ιδιοκτήτες (Τεκμήρια 16.23, 16.24, 16.25, 16.26, 16.27 και 16.28). Σύμφωνα με τον μάρτυρα περί τα τέλη Ιανουαρίου 2020 διαπίστωσε την διενέργεια από τον κατηγορούμενο παρανομιών ήτοι ότι το μεσοπάτωμα είχε επεκταθεί με αποτέλεσμα να κλείσει και επίσης ότι τοποθετήθηκε τεράστια μεταλλική κατασκευή (ψυγείο) εντός του υποστατικού εργασίες για τις οποίες δεν είχαν δώσει συγκατάθεση οι ιδιοκτήτες και ούτε και οι παράνομες επεκτάσεις εξωτερικά είχαν κατεδαφιστεί. Συνέπεια τούτου έδωσαν οδηγίες για τον διορισμό εμπειρογνώμονα ήτοι τον Δημήτρη Παπαγεωργίου ο οποίος ήταν και το πρόσωπο που ετοίμασε την έκθεση ημερομηνίας 30.01.2020 που ήδη κατατέθηκε στο δικαστήριο ενώ αποστάλθηκε και email προς τον δικηγόρο του κατηγορούμενου στις 31.01.2020 (Τεκμήριο 16.29). Στις 06.02.2020 αποστάλθηκε επιστολή τερματισμού της ενοικίασης στον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 16.30) η οποία απαντήθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 07.02.2020 του δικηγόρου του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 16.32) χωρίς να επιτραπεί επιθεώρηση του υποστατικού παρά μόνο στις 05.05.2020 που το επισκέφθηκε ο Δημήτρης Παπαγεωργίου χωρίς να δοθεί πρόσβαση στο μεσοπάτωμα κάτι που έγινε τις επόμενες ημέρες μετά από νέα επίσκεψη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πώς παρά το γεγονός πως αυτός πράγματι απουσιάζει για διάφορα χρονικά διαστήματα στο εξωτερικό για λόγους εργασίας συνεχίζει να έχει εμπλοκή και ενημερώνετε για τα ζητήματα του καταστήματος τόσο από την επικοινωνία που έχει με την ΒΑ όσο και με την ΝΧ αλλά και από τα όσα η σύζυγος του κατά καιρούς του αποστέλλει μέσω του ίντερνετ. Τόνισε όμως πώς από την έναρξη της πανδημίας μέχρι και σήμερα βρίσκεται το μεγαλύτερο διάστημα στην Κύπρο και έχει επισκεφθεί το υποστατικό κυρίως όταν γίνονταν οι επιδιορθώσεις από την πυρκαγιά αλλά περνά ως ανέφερε πολύ συχνά από εκεί αφού ο ίδιος διαμένει σε κοντινό σημείο. Μάλιστα πριν από 1 μήνα είχε μεταβεί με την θυγατέρα του και αγόρασε και αναψυκτικό. Αρνήθηκε υποβολές ότι την γραπτή του δήλωση συνέταξε ο δικηγόρος τους και επέμενε στην θέση πως ο ίδιος ετοίμασε το προσχέδιο και το έδειξε στον δικηγόρο του ο οποίος και ετοίμασε και τα τεκμήρια. Συμφώνησε πως από την 01.09.2008 τα ενοίκια καταβάλλονται από την εταιρεία ELPAGEO ENTERPRISES LTD ενώ από το έτος 2011 και 2012 και τα τελευταία χρόνια από το ποσό του ενοικίου αφαιρείται η εισφορά για το ΓΕΣΥ και την Άμυνα χωρίς οι ίδιοι να διαμαρτυρηθούν για το ζήτημα αυτό στους ενοικιαστές. Μάλιστα σημείωσε πως ο ίδιος γνώριζε για πρώτη φορά τον κατηγορούμενο στο δικαστήριο στις 07.04.2022 ενώ συμπλήρωσε πώς το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπογράφηκε στις 07.12.1998 υπογράφηκε απο την NX για λογαριασμό του αφού είχε πληρεξούσιο στην κατοχή της. Ερωτούμενος για το κατά πόσον με το συγκεκριμένο ενοικιαστήριο έδωσαν στον ενοικιαστή τους το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει το αρνήθηκε και συμπλήρωσε πώς ήταν συγκεκριμένα πράγματα που του επιτρεπόταν να κάνει στο κατάστημα και για συγκεκριμένα είδη εργασίας νοουμένου ότι θα λάμβανε και τις απαιτούμενες άδειες ενώ στην θέση πως ο ενοικιαστής έχει εξασφαλίσει όλες τις αναγκαίες άδειες για την λειτουργία του καταστήματος ο μάρτυρας απάντησε πώς δεν μπορεί να γνωρίζει αν τις έλαβε όλες αλλά γνώριζε ότι κατείχε άδειες για το αλκοόλ και τα τσιγάρα. Ο μάρτυρας συμφώνησε πώς το όνομα του πράγματι δεν αναφέρετε σε οποιαδήποτε από τα έγγραφα Τεκμήρια 16.2 έως 16.11 ως παραλήπτης ενώ τέλος επέμενε στην θέση πως έχει γίνει παράνομη προέκταση του μεσοπατώματος και το ψυγείο έχει εντειχιστεί σε κτιστεί βάση. Ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση η οποία περιλήφθηκε σε έγγραφο που παραδόθηκε στο Δικαστήριο (Έγγραφο Α) και το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: Ονομάζομαι [ ] Γεωργίου και είμαι ο κατηγορούμενος στη πιο πάνω Ιδιωτική Ποινική Υπόθεση. Σε σχέση με την υπόθεση αυτή αναφέρω συνοπτικά τα πιο κάτω τα οποία είναι όλη η αλήθεια. Κατ΄αρχήν αρνούμαι όσα οι Παραπονούμενοι με κατηγορούν και δηλώνω ότι γι΄αυτά ουδεμία ανάμειξη ή προσωπική ευθύνη είχα ή έχω, για τους εξής λόγους:-
7. Παραδέχομαι ότι βάσει του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου μου με τον Παραπονούμενο 2 κ. [ ] Πούππη και τη προηγούμενη Ιδιοκτήτρια κα [ ] Χαραλάμπους, είχα ενοικιάσει το συγκεκριμένο κατάστημα μαζί με το διπλανό του, τα οποία και τα δύο είχα συνενώσει, χαλώντας τον μεσότοιχο, σε ένα διπλό κατάστημα.
8. Μετά που ολοκληρώθηκε η προηγούμενη υπόθεση μου αρ.[ ], περί το 2012, με τη συμβουλή και παρότρυνση του λογιστή μου ενεργοποίησα την Εταιρεία μου ELPAGEO ENTERPRISES LTD η οποία, εν γνώση και των τότε συνιδιοκτητών του καταστήματος κ.κ. [ ] και [ ], ανέλαβε και με αντικατέστησε στην ενοικίαση του καταστήματος τους η εταιρεία αυτή. Βάσει δε της καθοδήγησης του λογιστή μου, επειδή τότε το Τέλος/Εισφορά στην Άμυνα αν ενοικιαστής ήταν εταιρεία θα πλήρωνε την Άμυνα η εταιρεία θα αποκόπτετο το ισόποσο από το ενοίκιο, της Εταιρείας, την οποία έκτοτε ανέλαβε εξ΄ολοκλήρου ο υιός μου [ ]. Με τη σιωπηρή συγκατάθεση των ιδιοκτητών αλλά και την ανοχή τους, πλήρωνε τα ενοίκια η ELPAGEO όπως και την Άμυνα και μετά το ΓΕ.Σ.Υ.
9. Εγώ από τότε καμιά γνώση ή ανάμειξη είχα και δεν γνωρίζω τα όσα εγίνοντο στο κατάστημα αυτό, διότι ήδη για μια δεκαετία τώρα διαχειρίζομαι άλλο κατάστημα/επιχείρηση σε ενοικιαζόμενο από εμένα κατάστημα στη περιοχή [ ]. Γι΄αυτό και ο Παραπονούμενος 2 κ.[ ].Πούππης, όπως ο ίδιος ανάφερε στο Δικαστήριο, δεν με είχε δει ποτέ στο κατάστημα του. Πρώτη φορά με είδε και συστηθήκαμε σε προηγούμενη δικάσιμο εδώ το Δικαστήριο. Η δε Λειτουργός του Δήμου Λεμεσού (Μ.Κ.2) ανάφερε στο Δικαστήριο ότι κατά τις επισκέψεις της στο κατάστημα συνάντησε τρίτα πρόσωπα (και τον [ ]) και όχι και ποτέ εμένα, που άν εγώ ήμουνα ο ενοικιαστής σίγουρα θα με συναντούσε στο κατάστημα.
10. Μετά τη πυρκαϊά του Μαίου 2019, που ξέσπασε στα δύο αυτά καταστήματα, και όπως ο υιός μου [ ] με πληροφόρησε, ο οποίος είναι ο Διευθυντής της ενοικιάστριας εταιρείας ELPAGEO ENTERPRISES LTD,- αυτός εγκατέλειψε το ένα κατάστημα και κράτησε μόνο το κατάστημα για το οποίο δικαζόμαστε. Τι μετατροπές ή άλλο τι άν έκαμε δεν γνωρίζω λεπτομέρειες. Όμως για να είμαι ειλικρινής η αλληλογραφία που αντάλλαξαν οι Δικηγόροι μας μεταξύ τους για ότι αφορά το κατάστημα αυτό, γινόταν μεν στο όνομα μου ή προς εμένα προσωπικά, αλλά εγώ είχα εκλάβει αυτό το θέμα, ότι τυπικά και μόνον οι ιδιοκτήτες απευθύνοντο σε εμένα επειδή το αρχικό ενοικιαστήριο έγγραφο μας έφερε το δικό μου όνομα ως ο τότε ενοικιαστής. Το ενοικιαστήριο αυτό έγγραφο έχει όμως λήξει από χρόνια τώρα και τα ενοίκια τα πλήρωνε στους ιδιοκτήτες, χωρίς οι ίδιοι ποτέ να διαμαρτυρηθούν, η ELPAGEO ως η νέα ενοικιάστρια τους.
11. Ότι επιστολές μου αποστέλλοντο από τους ιδιοκτήτες και τον Δικηγόρο τους τις παρέδιδα στο Δικηγόρο της ELPAGEO κ.Σωφρονίου ο οποίος και απαντούσε σ΄αυτές ως υποτίθεται εκ μέρους μου επειδή απευθύνοντο σε μένα. Υπολόγιζα δε ότι αυτό γινόταν επειδή οι Ιδιοκτήτες ίσως να με θεωρούσαν, ως πατέρα του [ ], και το άτομο που σύστησε την Εταιρία, ότι ήμουνα το άτομο που μπορούσα να τους επηρεάσω και να δώσω λύσεις, στα κάθε φορά, προβλήματα που παρουσιάζοντο.
12. Επαναλαμβάνω ότι καμιά ουσιαστική ανάμειξη ή νομική ευθύνη έχω για όσα με κατηγορούν και αυτό από δέκα τώρα χρόνια που καθόλου δεν αναμείχθηκα στα όσα αναφέρονται στην υπόθεση αυτή. Οι ιδιοκτήτες, παλαιοί και νέοι, άλλους έπρεπε να κατηγορήσουν, τους εν γνώσει τους πραγματικούς ενοικιαστές τους, δηλαδή την ELPAGEO και όχι εμένα. Τέλος πιστεύω ότι έστρεψαν τα βέλη τους εναντίον μου για να πιέσουν τον υιό μου και την Εταιρεία που αυτός διευθύνει, ως πιο εύκολη λύση, επειδή εγώ ήμουνα πάντα διαλλακτικός και χαμηλών τόνων.
13. Είμαι αθώος για όλα όσα με κατηγορούν και αυτό διότι δεν είμαι ο ενοικιαστής αλλά και διότι ουδεμία ανάμειξη ή γνώση του τι γινόταν είχα. Δεν είμαι εγώ που διόρθωσα ή τροποποίησα - άν τροποποιήθηκε,- το κατάστημα.
14. Όλες οι άδειες του Δήμου κ.ά Υπηρεσιών για μια δεκαετία εκδίδονται στο όνομα του πραγματικού ενοικιαστή που είναι η ELPAGEO, με Διευθυντή τον κ.[ ] Γεωργίου. Η ELPAGEO χωρίς ένσταση ή άλλως πως διαμαρτυρία από τους ιδιοκτήτες από δεκαετίας ενοικιάζει το κατάστημα αυτό και πληρώνει τα ενοίκια της. Το κατέχει δε και έχει εντός αυτού την επιχείρηση της εν γνώσει και με την αποδοχή τους, χωρίς εγώ να έχω πλέον οποιασδήποτε σχέση ή ανάμειξη. Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[5] Νομική Πτυχή: Το σύνολο των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος ως προκύπτει και από τις κατηγορίες που αναφέρονται ανωτέρω έχουν ως βάση τον Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ. 96 και αφορούν στην ουσία πλέον 2 κατηγορίες αδικημάτων ήτοι (α) το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής άνευ άδειας (1η κατηγορία) και (β) το αδίκημα της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως από την Αρμόδια Αρχή (2η κατηγορία). (α) Σε σχέση με το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής άνευ άδειας : Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αποτελεί το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής, προσδιορίζει την έννοια της 'οικοδομής' ως: "οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο." Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από σίδερο ή άλλη ύλη και (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επιπρόσθετα το ίδιο άρθρο περιλαμβάνει και τον όρο <<αρμόδια αρχή>>. "αρμόδια αρχή" σημαίνει την αρμόδια αρχή που καθιδρύεται ή που διορίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η οποία ασκεί εξουσίες σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού εντός της περιοχής αναφορικά με την οποία εγκαθιδρύεται ή διορίζεται. Σύμφωνα με το εδάφιο

(2)(α) του Άρθρου 3 του Κεφ. 96, αρμόδια αρχή εντός οποιασδήποτε περιοχής Δήμου, είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου αυτού. Η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή προτού ανεγείρει οικοδομή αναγνωρίζεται και καθορίζεται από το άρθρο 3

(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο διατυπώνονται τα εξής: "3.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. ................. χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή................................." Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)β) συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η ανέγερση οικοδομής ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή, και
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο, και
3. Η ανέγερση αυτή να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R. 587). Στην υπόθεση εκείνη οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην οροφή με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Επειδή το δωμάτιο που δημιουργήθηκε περικλείει και οριοθετεί χώρο κρίθηκε ότι βρισκόταν εντός της έννοιας της 'οικοδομής' που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί δεν συνιστούσε ουσιώδες στοιχείο. Σημασία επίσης δεν είχε ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα. Στηνυπόθεση South Wales Aluminium Co Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E R 587, για την οποίαν έγινε αναφορά πιο πάνω, o Δικαστής Atkinson αναφερόμενος στους όρους «οικοδομή» και «κατασκεύασμα» - building και structure αντίστοιχα - ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ". I suppose it means something which is constructed in the way of being built up as is a building; it is in the nature of a building. It seems to me it is not in the nature of a building, or a structure analogous to a building, unless it is something which you can say quite fairly has been built up. I do not think that is the only guide or the only test, but, roughly, I think that must be the main guide; how has it got there? Is it something which you can fairly say has been built up? I do not think it depends at all on whether it is fixed to the ground. That may be a relevant consideration." Σε ελεύθερη μετάφραση: "υποθέτω σημαίνει κάτι το οποίο κατασκευάζεται κατά την διαδικασία της ανέγερσής του, όπως μια οικοδομή έχει χαρακτήρα οικοδομής. Μου φαίνεται ότι (ένα κατασκεύασμα) δεν έχει χαρακτήρα οικοδομής ή δεν είναι ανάλογο μιας οικοδομής εκτός αν είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί. Δεν είμαι της άποψης ότι αυτή είναι η μόνη καθοδήγηση ή το μόνο κριτήριο, χοντρικά, όμως, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι το κύριο κριτήριο, πώς, δηλαδή (η κατασκευή), κατέληξε εδώ (που βρίσκεται). Είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί; Δεν νομίζω (η απάντηση) να εξαρτάται ολωσδιόλου από το αν κατά πόσο αυτή είναι στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό μπορεί να αποτελεί σχετική παράμετρο." Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οροθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επίσης στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "The word "construction" used in this context has the same meaning as the word "structure" and the meaning of that word was fully discussed in The London County Council v. Tann, [1954] 1 All E.R. 389. For a structure to be a building within the meaning of Chapter 96, it must be one which is used for a purpose for which a building is ordinarily used and for a purpose for which the erection of a building is usually required or at least desirable. A structure enclosing or delimiting or intending to enclose or delimit any land or space is a building." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Η λέξη "οικοδομή" με την έννοια που χρησιμοποιείται έχει την ίδια έννοια όπως και η λέξη "κατασκεύασμα" και η έννοια της λέξης αυτής συζητήθηκε πλήρως στην υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389. Για να είναι ένα κατασκεύασμα οικοδομή εντός της έννοιας του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς για τους οποίους μια οικοδομή υπό κανονικές συνθήκες ανεγείρεται και για τους σκοπούς για τους οποίους η ανέγερση μιας οικοδομής συνήθως απαιτείται ή είναι τουλάχιστον επιθυμητή. Ένα κατασκεύασμα το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπεύει να οριοθετεί ή να περικλείει οποιαδήποτε γη ή χώρο είναι οικοδομή." Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης 'οικοδομής' σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως 'οικοδομή' μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann [1954] 1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής 'building' και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Στην αγγλική υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση The Mayor etc. of Nicosia Town v. Keravnos 20 CLR (II) 51, ο Δικαστής Parker ανέφερε ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν μια συγκεκριμένη κατασκευή έχει τον χαρακτήρα οικοδομής θα πρέπει να προστρέξει στην ούτω καλούμενη 'πρόθεση της κατασκευής' και να θέσει στον εαυτό του το εξής ερώτημα. "ως άνθρωποι του κόσμου τούτου μπορούμε να πούμε ότι αυτό το πράγμα, για να χρησιμοποιούμε και ουδέτερες εκφράσεις, είναι κατασκευή με χαρακτήρα οικοδομής;" Επίσης, στην αγγλική υπόθεση London County Council v. Pearce

(1892)2 QB 109 οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι ήταν οικοδόμοι, ανήγειραν ξύλινο κατασκεύασμα, το οποίο τοποθέτησαν στο μπροστινό μέρος της επιχείρησής τους στην οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν διεξάγονταν οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες. Η οροφή της κατασκευής ήταν από αλουμίνιο και είχε διαστάσεις 8Χ6 (πόδια) και ύψος 10 πόδια. Χρησιμοποιείτο δε ως γραφείο. Ήταν επανδρωμένο με τραπέζι, το οποίο χρησιμοποιείτο ως γραφείο και είχε ένα μικρό παράθυρο από το οποίο πληρωνόταν το προσωπικό. Στηριζόταν δε σε σιδερένιους τροχούς και μετακινείτο. Ο Δικαστής Vaughan Williams αποφάσισε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν επρόκειτο περί οικοδομής. Το κύριο χαρακτηριστικό της κατασκευής αυτής, το οποίο και αποτέλεσε την βάση του σκεπτικού τόσο της πρωτόδικης όσο και της κατ' έφεση απόφασης, ήταν ότι προορισμός της ήταν η τοποθέτησή της κάθε φορά και σε ξεχωριστό μέρος όποτε αυτό χρειαζόταν ή κρινόταν απαραίτητο (made for the purpose of locomotion and for erection in any place where it might be required). Βεβαίως το Αγγλικό Εφετείο τόνισε, ότι δεν δικαιούται κάποιος να ξεφεύγει από την Νομοθεσία με το να ανεγείρει σε τροχούς αυτό που ο ίδιος προτίθεται να είναι μια οικοδομή και ακολούθως να επικαλείται ότι η κατασκευή αυτή δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του Νόμου για τον λόγο ότι κυλά πάνω σε τροχούς. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο πρέπει να αντλεί καθοδήγηση από την 'πρόθεση της κατασκευής', ήτοι τον σκοπό για τον οποίο αυτή κατασκευάστηκε ή ανεγέρθηκε. Αυτό που στην πιο πάνω υπόθεση βάρυνε στην κρίση της δικαστικής απόφασης ήταν ότι η κατασκευή εκείνη κατασκευάστηκε με σκοπό να μπορεί να μετακινείται από την μια οικοδομή στην άλλη, όπως οι περιστάσεις απαιτούσαν, δηλαδή, να μην είναι μια μόνιμη κατασκευή. Από τα δε λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ 384 συνάγεται ότι ο σκοπός του Κεφ.96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. (β) Σε σχέση με κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της Αρμόδιας Αρχής: Σύμφωνα με το Άρθρο 10

(1)του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 το οποίο τιτλοφορείται Πιστοποιητικό έγκρισης αναφέρονται τα εξής: 10.-

(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου. Από το λεκτικό του άρθρου 10 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:

1. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
2. Ο Κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί, ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
3. Να μην έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή.
4. Ο Κατήγορος να είναι η αρμόδια αρχή.
5. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια δυνάμει των προνοιών του εν λόγω νόμου και πιστοποιητικό έγκρισης. Έχει καθιερωθεί μέσα από την κυπριακή νομολογία ότι το εν λόγω αδίκημα διαπράττεται ανεξάρτητα από το αν είχε χορηγηθεί άδεια για ανέγερση της οικοδομής. Σχετική επ' αυτού είναι η υπόθεση Δήμος Λεμεσού ν. Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ κ.α.

(2007)2 Α.Α.Δ. 1 στην οποίαν επισημάνθηκε ότι όχι μόνο δεν τίθεται τέτοιος περιορισμός μέσα από το λεκτικό των άρθρων 10

(1)και 20

(3)του Κεφ.96 αλλά αντίθετα δεν συνδέει τη δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων κατεδάφισης με την μη ύπαρξη άδειας οικοδομής, καθιστώντας έτσι άσχετο παράγοντα την ύπαρξη τέτοιας άδειας. Στην υπόθεση Milan Garaca και άλλη v. Θεόδωρου (Δώρου) Γ. Τάκκα

(2007)2 Α.Α.Δ. 165 αποφασίστηκε ότι το αδίκημα της κατοχής υποστατικών χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης είναι συνεχιζόμενο αδίκημα. Επίσης, υποδείχτηκε εκ νέου ότι η ύπαρξη άδειας οικοδομής είναι άσχετος παράγοντας με το κατά πόσο θα διαταχθεί η κατεδάφιση υποστατικών που κατέχονται πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη ότι το γεγονός ότι μόνο ο ιδιοκτήτης μπορεί να υποβάλει αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης και οι εφεσείοντες-κατηγορούμενοι δεν μπορούσαν να κάμουν κάτι τέτοιο, δεν στερεί το Δικαστήριο του δικαιώματος να διατάξει και τους κατόχους υποστατικών να τα κατεδαφίσουν. Επίσης, στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου v. Κώστα Ηλιάδη κ.α.

(2005)2 Α.Α.Δ. 231 τονίστηκε ότι η ύπαρξη πιστοποιητικού έγκρισης συναρτάται πάντα με την κατοχή ή χρήση των υποστατικών και όχι με την ανέγερση τους. Περαιτέρω, στην υπόθεση Παπαδόπουλος v. Δήμου Μέσα Γειτονιάς

(1991)2 Α.Α.Δ. 289 αποφασίστηκε ότι η παράλειψη εξασφάλισης πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή καθιστά την κατοχή και χρήση υποστατικών παράνομη ενέργεια. Στη δε υπόθεση Μάριος Ανδρέα Σωφρονίου Λτδ v. Δήμου Στροβόλου

(1991)2 Α.Α.Δ.369 όπου η εφεσείουσα κρίθηκε ένοχη στο αδίκημα της ανοχής χρησιμοποίησης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή αποφασίστηκε πως με την επίκληση της περί ενοικιοστασίου νομοθεσίας δεν μπορεί ένας ενοικιαστής να εξασφαλίσει προστασία με αποτέλεσμα τη διαιώνιση κατοχής του υποστατικού που κτίσθηκε παράνομα ούτε και η υποχρέωση συμμόρφωσης προς το νόμο μπορεί να τελεί κάτω από την αίρεση της συγκατάθεσης των ενοικιαστών που αναπόφευκτα χρησιμοποιούν τέτοιο υποστατικό. Σε σχέση με την ποινικοποίηση των πιο πάνω το άρθρο 20 του Κεφ. 96 είναι σχετικό: Ποινικά αδικήματα και ποινές 20.-

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου

(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ .... διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Σε σχέση με τον ΜΚ1 αυτός άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ούτως η άλλως η μαρτυρία του ήταν συγκεκριμένη και αφορούσε 2 κυρίως ζητήματα (α) τα στοιχεία το καταστήματος σύμφωνα και με το αρχείο του Τμήματος Κτηματολογίου καθώς και το ιστορικό της ιδιοκτησίας αυτού και (β) το ζήτημα του ισογείου και του μεσοπατώματος. Ως προς το (α) ανωτέρω όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε αλλά στο τέλος παρατέθηκαν και ως παραδεκτά γεγονότα τα ζητήματα της ιδιοκτησίας του καταστήματος. Σε σχέση με την ύπαρξη του ισογείου και το μεσοπατώματος ο μάρτυρας αυτός όπως εν τέλει αποδείχθηκε κατά την μαρτυρία του φαίνεται αρχικά να τελούσε υπό σύγχυση και αυτό γιατί ενώ αναφέρθηκε στις διαστάσεις του ισογείου και του μεσοπατώματος και σε αναφορά ότι το μεσοπάτωμα έχει μεγαλύτερο εμβαδό από το ισόγειο του καταστήματος στο τέλος αντιλαμβανόμενος προφανώς το λάθος της αναφοράς του και υποδεικνύοντας τα Τεκμήρια 4 & 5 αναφέρθηκε στο ότι καθίσταται εμφανές ότι το ισόγειο είναι μεγαλύτερο του μεσοπατώματος. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Στρεφόμενος προς την μαρτυρία της ΜΚ2 αυτή έδωσε θετική εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο κατά την δια ζώσης κατάθεση της στην διαδικασία. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που είπε είτε στον τρόπο που κατέθεσε από τα οποία να διαφαίνεται πρόθεση εκ μέρους της να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων για να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Τουναντίον, θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει το τί πραγματικά περιήλθε στην αντίληψή της ως εκ της θέσης και των καθηκόντων της ως εργοδοτούμενη στο Τμήμα Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου Λεμεσού ως Λειτουργός για την Πολεοδομική Επιβολή και Έλεγχο Παρανομιών και ως αρμόδια λειτουργός και κάτοχος του φακέλου του Δήμου Λεμεσού υπ' αρ. [ ] που αφορά την υπό εξέταση υπόθεση και υποστατικό το οποίο προσωπικά επισκέφθηκε για σκοπούς επιθεώρησης. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία της. Σε σχέση με τον ΜΚ3 να αναφέρω εξ αρχής πως δεν θα αποδεχθώ την μαρτυρία του. Πρόκειται για εκτιμητή ακινήτων ο οποίος κλήθηκε από τους ιδιοκτήτες του καταστήματος να προχωρήσει σε ετοιμασία έκθεσης για την ύπαρξη παρανομιών εντός αυτού. Ο ίδιος δήλωσε ρητά πώς δεν είναι ούτε αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός ή μηχανολόγος και μάλιστα απάντησε αντεξεταζόμενος πώς παρά τα συμπεράσματα του για την ύπαρξη των παρανομιών τις οποίες εντόπισε και κατέγραψε στην έκθεση που ετοίμασε ο ίδιος ούτε είχε στην κατοχή του ούτε και μελέτησε αλλά ούτε και επισκέφθηκε η ζήτησε από τον Δήμο Λεμεσού τις σχετικές άδειες και σχέδια του καταστήματος για να μπορεί να γνωρίζει το τι ήταν αδειοδοτημένο και τι όχι. Παρόλα αυτά κατέληξε σε συμπεράσματα περί ύπαρξης παρανομιών απλά και μόνο στη βάση ως ανέφερε της δικής του εμπειρίας και χωρίς να μελετήσει τις σχετικές άδειες που είχαν εκδοθεί. Συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω δεν είμαι διατεθειμένος να αποδεχθώ την μαρτυρία του. Ούτως η άλλως τα σχετικά με τα θέματα των παρανομιών καλύφθηκαν επαρκώς και κάτω από πλήρη αιτιολόγηση από την μαρτυρία της ΜΚ2 η οποία είχε και τις σχετικές άδειες και σχέδια στην κατοχή της. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα και σε σχέση με τον ΜΚ4. Αυτός κατέθεσε με ευθύτητα και πειστικότητα σε σχέση με γεγονότα που ο ίδιος είχε προσωπική εμπλοκή ενώ εκεί και όπου παρέθετε εξ ακοής μαρτυρία έδινε και εξήγηση για το πώς η μαρτυρία αυτή είτε προφορική είτε έγγραφη περιήλθε στην δική του γνώση ή κατοχή. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που ανέφερε είτε στον τρόπο που κατέθετε που να είναι ικανό να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι ήταν διατεθειμένος να εμφανιστεί στο Δικαστήριο και να παραποιήσει την αλήθεια. Πρόκειτο στην ουσία για τον συνιδιοκτήτη του καταστήματος ο οποίος επηρεάζεται δυσμενώς από τις ενέργειες του κατηγορούμενου. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία του εν λόγω μαρτύρα στην ολότητά της ως αληθή και αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα αφού η μαρτυρία του δεν έχει σε καμιά περίπτωση κλονιστεί από την αντεξέταση ούτε και έχω εντοπίσει οποιεσδήποτε αλλότριες προθέσεις και κίνητρα να διακατέχουν την μαρτυρία του. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο υπενθυμίζεται ότι αυτός προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση. Η επιλογή ενός Κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δεν δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 129). Όσον αφορά τώρα την προσέγγιση που πρέπει να δοθεί από το Δικαστήριο στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου, στην οποία είχε την επιλογή αλλά και αναφαίρετο δικαίωμα να προβεί, σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Eυθυμίου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 191/2016 ημερ. 6/11/2018, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ως προς την αξία της ανώμοτης δήλωσης σχετική είναι η υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, όπου στη σελ. 24 αναφέρονται τα εξής: «Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Ως έχει επίσης νομολογηθεί, μια ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 505, Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Το Δικαστήριο, εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, αναπόφευκτα εξετάζει την ανώμοτη δήλωση, έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Εξετάζοντας, λοιπόν, την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου, υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, το Δικαστήριο δεν μπορεί να της προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην έκταση που συγκρούεται ή δεν συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα ή την αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας εκτός αν κάποια ζητήματα συνιστούν παραδοχές του ιδίου οι οποίες δεν έχουν αμφισβητηθεί ή να αντικρούονται με άλλη μαρτυρία. Ειδικότερα, το Δικαστήριο αποδέχεται τις αναφορές του ότι η εταιρεία Elpageο ανήκει στον ίδιο και ότι για λογιστικούς σκοπούς άρχισε τις πληρωμές των ενοικίων μέσω αυτής η οποία λειτουργεί και την επιχείρηση του καταστήματος. Δεν μπορεί όμως να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στις υπόλοιπες θέσεις του Κατηγορούμενου που σχετίζονται με το ότι ο ίδιος δεν έχει ουσιαστικά καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση, τις εργασίες που έγιναν καθώς και την ενοικίαση εφόσον όχι μόνο δεν υπάρχει οποιαδήποτε τέτοια μαρτυρία που να υποστηρίζει τις θέσεις του αυτές (βλ. Σάββα Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Χρίστου Ορφανίδη, ECLI:CY:AD:2015:B706, Ποιν.΄Εφέσεις 102/2014 και 115/2014, ημ. 23/10/2015, ECLI:CY:AD:2015:B706) αλλά, μάλιστα, από την καθ' όλα αξιόπιστη μαρτυρία τόσο προφορική όσο και έγγραφη προκύπτει ακριβώς το αντίθετο. Ευρήματα: Έχοντας υπόψη τα παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα & έγγραφα καθώς και την τεθείσα ενώπιον μου αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση: Στην οδό [ ] εντός Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού και συγκεκριμένα επί της πολυκατοικίας γνωστής με την ονομασία Πολυκατοικία [ ] βρίσκεται το κατάστημα με αριθμό [ ] (στο εξής και το κατάστημα) που φέρει στοιχεία τίτλου ιδιοκτησίας αρ. εγγραφής [ ], Φ/Σχ. [ ], Τμήμα [ ], Τεμάχιο [ ]. Το κατάστημα αποτελείται από το ισόγειο τμήμα του καθώς και το μεσοπάτωμα. Σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του καταστήματος η [ ] Χαραλάμπους γνωστή και ως [ ] Χαραλάμπους ήταν η ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου από τις [ ] μέχρι και τις [ ] ημερομηνία κατά την οποία προχώρησε στην μεταβίβαση του μεριδίου της δια δωρεάς προς την θυγατέρα της [ ] Χαραλάμπους μερίδιο το οποίο η τελευταία κατέχει από τις [ ] μέχρι και σήμερα. Αναφορικά με το υπόλοιπο ½ μερίδιο αυτό κατέχεται από τις 18.10.1994 μέχρι και σήμερα από τον [ ] Πούππη. Στις 07.12.1998 με γραπτή συμφωνία ενοικιάσεως μεταξύ της [ ] Χαραλάμπους και του [ ] Πούππη ως ιδιοκτήτες και του Κατηγορούμενου ως ενοικιαστή, ενοικιάστηκε στον τελευταίο το κατάστημα. Επειδή η συμβατική περίοδος της ενοικίασης έληξε αλλά ο κατηγορούμενος συνέχισε να κατέχει αυτό από την 01.02.2002 κατέστηκε θέσμιος ενοικιαστής και τα ενοίκια συνεχίστηκαν να καταβάλλονται στους δύο ιδιοκτήτες του καταστήματος. Από τις [ ] παρά το γεγονός ότι το μερίδιο της [ ] Χαραλάμπους μεταβιβάστηκε προς την θυγατέρα της [ ] Χαραλάμπους η τελευταία έδωσε την συγκατάθεση της όπως τα ενοίκια που αφορούν το δικό της ½ μερίδιο να καταβάλλονται απευθείας στην μητέρα της [ ] Χαραλάμπους. Κατά το έτος 2010 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με κατήγορο τον Δήμο Λεμεσού η Ποινική Υπόθεση αρ. [ ] εναντίον του κατηγορούμενου [ ] Γεωργίου η οποία αφορούσε το επίδικο κατάστημα και περιελάμβανε κατηγορίες ανέγερσης οικοδομής άνευ άδειας αναφορικά με την κατασκευή στεγάστρου στο εξωτερικό μέρος του καταστήματος καθώς και του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Μάλιστα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και στις οποίες κρίθηκε ένοχος του αποδιδόταν η ιδιότητα του ενοικιαστή του καταστήματος. Η υπόθεση στρεφόταν και εναντίον της [ ] Χαραλάμπους υπό την ιδιότητα της ως ιδιοκτήτρια του καταστήματος όμως αυτή αποσύρθηκε σε σχέση με το πρόσωπο της. Στις 14.11.2011 εκδόθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου διάταγμα στα πλαίσια της άνω υπόθεσης τόσο για την κατεδάφιση του στεγάστρου όσο και διάταγμα τερματισμού της χρήσης του υποστατικού. Από την 01.09.2008 μέχρι και σήμερα τα ενοίκια του καταστήματος για λογιστικούς σκοπούς καταβάλλονται από την εταιρεία του Κατηγορούμενου ELPAGEO ENTERPRISES LTD[6] από τα οποία αφαιρείται πριν την πληρωμή τους προς τους ιδιοκτήτες η εκάστοτε εισφορά για την Άμυνα και το Γεσύ. Η εν λόγω εταιρεία ανέλαβε τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της λειτουργίας του καταστήματος αφού και οι άδειες Περιπτέρου που η Δημοτική Αρχή έχει εκδώσει έχουν την εταιρεία ως δικαιούχο. Η ενοικίαση του καταστήματος συνεχίζει να παραμένει από τις 07.12.1998 μέχρι και σήμερα στον [ ] Γεωργίου ως θέσμιο ενοικιαστή. Στις 23.05.2019 εξερράγη στο κατάστημα πυρκαγιά με αποτέλεσμα να προκληθούν σε αυτό σοβαρές ζημιές με αποτέλεσμα να τροχοδρομηθούν επιδιορθώσεις οι οποίες ήταν σε εξέλιξη μέχρι και τον Μάρτιο του

1. Με την ολοκλήρωση αυτών το κατάστημα επαναλειτούργησε ως Περίπτερο με την ονομασία [ ] και η αρμόδια Δημοτική Αρχή ήτοι ο Δήμος Λεμεσού προχώρησε στην έκδοση σχετικών αδειών λειτουργίας επαγγελματικού υποστατικού καθώς και σε άδειες πώλησης οινοπνευματωδών και καπνικών ειδών προς όφελος της εταιρείας Εlpageo Enterprises Ltd (Tεκμήριο 13Α-Δ). Πριν την πυρκαγιά το κατάστημα από την ενοικίαση του χρησιμοποιείτο ως κατάστημα πώλησης αναμνηστικών ειδών δηλαδή ως Souvenir Shop. Στις 20.06.2019 αποστάλθηκε επιστολή προς τους ιδιοκτήτες του καταστήματος από το δικηγορικό γραφείο Σωφρονίου ο οποίος εκπροσωπούσε τον κ. [ ] Γεωργίου ενοικιαστή του καταστήματος με την οποία ενημέρωνε για την πυρκαγιά αλλά και την επιθυμία επιδιόρθωσης του καταστήματος από μέρος των ιδιοκτητών. Ακολούθησε ανταλλαγή αλληλογραφίας με τους δικηγόρους των ιδιοκτητών και του ενοικιαστή [ ] Γεωργίου και γίνονταν συζητήσεις για την τροχοδρόμηση διενέργειας επιθεώρησης των ζημιών, λήψης προσφορών από εργολάβους, για το ποιος θα αναλάμβανε την εκτέλεση των εργασιών, για το ποιος θα επωμιζόταν το κόστος τους και για το κατά πόσον θα καταβάλλονταν ενοίκια η όχι την περίοδο των επιδιορθώσεων καθώς και συζητήσεις για τον επανακαθορισμό του ενοικίου του καταστήματος μετά την επιδιόρθωση του. Η αλληλογραφία αυτή διήρκεσε μέχρι και τις 31.01.2020 με τις εργασίες επιδιόρθωσης τελικά να εκτελούνται από τον ίδιο τον ενοικιαστή του καταστήματος [ ] Γεωργίου. Στις 06.02.2020 αποστάλθηκε νέα επιστολή των δικηγόρων των ιδιοκτητών προς τον [ ] Γεωργίου με την οποία μεταξύ άλλων τον ενημέρωναν για τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης η οποία κοινοποιήθηκε και στους δικηγόρους του οι οποίοι απάντησαν με την επιστολή ημερ. 07.02.2020 εκ μέρους του πελάτη τους [ ] Γεωργίου ενοικιαστή του καταστήματος Το εξωτερικό στέγαστρο που αποτελούσε αντικείμενο του διατάγματος ημερομηνίας 14.11.2011 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Υπόθεσης [ ] και είχε ανεγερθεί κατά το έτος 2008 κατεδαφίστηκε / αφαιρέθηκε σε άγνωστη ημερομηνία εντός του καλοκαιριού του 2021 και δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε διαδικασία παρακοής εναντίον του Κατηγορούμενου από πλευράς του Δήμου Λεμεσού ούτε και για αυτό αιτήθηκε ή εξασφαλίστηκε οποιαδήποτε άδεια οικοδομής. Εντός του καταστήματος κατά την διάρκεια των εργασιών επιδιόρθωσης αυτού τοποθετήθηκε / εγκαταστάθηκε ψυγείο για την πώληση εμπορευμάτων, πλάτους περίπου 80cm σε όλο το μήκος του τοίχου μετά το ταμείο το οποίο αποτελείται από μέταλλο, γυαλί και αλουμίνιο και το οποίο βιδώθηκε λόγο του μεγέθους και του βάρους του πάνω στον τοίχο. Σε σχέση με το μεσοπάτωμα αυτό κατά την διάρκεια των εργασιών επιδιόρθωσης του καταστήματος από την πυρκαγιά έτυχε επέκτασης χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων οποιαδήποτε άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή ήτοι τον Δήμο Λεμεσού και συγκεκριμένα το ακάλυπτο μέρος του μεσοπατώματος έκλεισε με αποτέλεσμα το υφιστάμενο μεσοπάτωμα πλάτους 4μ και μήκους 5.80μ δηλαδή συνολικής έκτασης 23.20τ.μ. το οποίο είναι κατασκευασμένο από μπετόν και δάπεδο από μαρμαρίνη να επεκταθεί και στο ακάλυπτο μέρος επέκταση η οποία επιτεύχθηκε δια της τοποθέτησης μεταλλικών πασαμάνων και γυψοσανίδων καθώς και ξύλινου πατώματος. Αποτέλεσμα τούτου ήταν η δημιουργία πλήρους καλυμμένου ορόφου στο χώρο του μεσοπατώματος εμβαδού 27.26τ.μ χωρίς την εξασφάλιση άδειας από την Αρμόδια Αρχή μέχρι και σήμερα. Υπαγωγή ευρημάτων επί της νομικής πτυχής & συμπεράσματα: Yπενθυμίζεται πώς στην υπό εξέταση υπόθεση ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πλέον την 1η κατηγορία στην περιορισμένη έκταση αυτής καθώς και την 2η Κατηγορία. Προτού εισέλθω στην εξέταση της απόδειξης η όχι των κατηγοριών αυτών θα ήθελα να πραγματευτώ ένα ζήτημα που έγειρε η πλευρά της υπεράσπισης και αφορούσε την θέση πώς ο κατηγορούμενος δεν είναι ενοικιαστής του καταστήματος ούτε έχει σχέση με αυτό αλλά η εταιρεία Elpageo και ούτε και οποιαδήποτε εμπλοκή έχει ο ίδιος ακόμα και με τις εργασίες επιδιόρθωσης που έγιναν στο κατάστημα ή την κατοχή και χρήση αυτού. Την θέση αυτή η οποία σημειώνεται πώς τέθηκε για πρώτη φορά με την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης και δεν υποστηρίζεται ούτε καν από την πλειάδα της αλληλογραφίας του δικηγόρου του Κατηγορούμενου η οποία είχε ανταλλαγή τόσο πριν όσο και κατά την καταχώρηση της υπό εξέταση υπόθεσης (που κατατέθηκε κατά την ακρόαση χωρίς ένσταση) δεν μπορώ σε καμιά περίπτωση να την αποδεχθώ και μάλιστα την θεωρώ πως αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη και προσπάθεια από πλευράς Κατηγορούμενου να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του. Ο ίδιος ο συνήγορος του κατηγορούμενου με επιστολή του ημερ. 20.06.2019 (Τεκμήριο 16.15) ενημερώνει τους ιδιοκτήτες του καταστήματος για την πυρκαγιά που έλαβε χώρα και ρητά αναφέρει σε αυτή ότι εκπροσωπεί και ενεργεί εκ μέρους του ενοικιαστή - πελάτη του [ ] Γεωργίου. Στην συνέχεια φαίνεται να ανταλλάζεται σωρεία αλληλογραφίας του δικηγόρου του κατηγορούμενου με τον δικηγόρο των ιδιοκτητών μέχρι και τις 31.01.2020 (βλέπετε Τεκμήρια 16.16 μέχρι και 16.29 που κατατέθηκαν χωρίς ένσταση) στην οποία γίνεται ρητή αναφορά και καθίσταται ξεκάθαρο και χωρίς καμιά αμφισβήτηση ούτε και ουδέποτε τέθηκε οτιδήποτε περί του αντιθέτου από πλευράς Κατηγορούμενου ή τα όσα σήμερα διατείνεται ότι ο ενοικιαστής του καταστήματος ήταν και είναι ο [ ] Γεωργίου. Αυτός ήταν που ζητούσε την επιδιόρθωση του καταστήματος ως ενοικιαστής του από τους ιδιοκτήτες, την λήψη προσφορών, την αφαίρεση των εξόδων επιδιόρθωσης από ενοίκια που όφειλε ή θα προέκυπταν, αυτός ήταν που έλαβε και δικές του προσφορές με αναφορά στο δικό του όνομα για την επιδιόρθωση του Καταστήματος. Ουδέποτε έθεσε στους ιδιοκτήτες ζήτημα ότι ο ίδιος δεν είναι ενοικιαστής ή δεν σχετίζεται με την κατοχή και χρήση του ενοικιαζόμενου ή ότι ενοικιαστής είναι η εταιρεία Elpageo με την οποία ο ίδιος δεν σχετιζόταν και θα έπρεπε να αποταθούν οι ιδιοκτήτες σε αυτήν για ζητήματα που αφορούσαν την κατοχή και χρήση του καταστήματος, της ενοικίασης και της επιδιόρθωσης των ζημιών που η πυρκαγιά δημιούργησε. Ακόμα και όταν στις 06.02.2020 (Τεκμήριο 16.30) οι ιδιοκτήτες μέσω των συνηγόρων τους απέστειλαν επιστολή προς τον [ ] Γεωργίου που μεταξύ άλλων τερμάτιζαν την ενοικίαση ο [ ] Γεωργίου μέσω του δικηγόρου του απάντησε στις 07.02.2020 με την επιστολή να ξεκινά ως εξής ''Σας στέλνω τη παρούσα επιστολή μου σε απάντηση της δικής σας ημερ. 06/2/2020 και με οδηγίες του πελάτη μου κ. [ ] Γεωργίου, ενοικιαστή του πιο πάνω καταστήματος..'' Επιστολές στάλθηκαν στον ίδιο και από τον Δήμο Λεμεσού εντός του 2021 (σχετικό το Τεκμήριο 8) για τις ισχυριζόμενες παρανομίες μετά την επίσκεψη της ΜΚ2 στο κατάστημα χωρίς ο κατηγορούμενος να απαντά αυτή και να προβάλει τα όσα σήμερα αυτός διατείνεται. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω ούτε και άλλες επιστολές που αποστάλθηκαν παλαιότερα στον Κατηγορούμενο ήτοι κατά το έτος 2015 (βλέπετε Τεκμήριο 16.14) απαντήθηκαν από μέρος του για να ισχυριστεί ότι ο ίδιος δεν ήταν ενοικιαστής του καταστήματος ενώ στις 14.11.2011 βρέθηκε και ένοχος στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης Ε.Δ. Λεμεσού [ ] για αδικήματα που αφορούσαν το επίδικο κατάστημα και την από μέρους του κατοχή και χρήση αυτού ως ενοικιαστή. Συνεπώς για τους λόγους που εξηγώ και ανωτέρω σε καμιά περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ και τα όσα περιλαμβάνει στην ανώμοτη του δήλωση τα οποία υποστηρίζουν την εξεταζόμενη θέση της υπεράσπισης αφού αυτή όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη για αποφυγή των όποιων ευθυνών του. Άξιο επίσης αναφοράς και το γεγονός πώς ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 19.03.2020 που υποστήριζε την ένσταση ίδιας ημερομηνίας για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που αιτήθηκαν στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης οι παραπονούμενοι δήλωνε ενόρκως στην παράγραφο 2 τα ακόλουθα χωρίς καμιά απολύτως αναφορά στα θέματα που εγείρει σήμερα: ''Είμαι ο νόμιμος ενοικιαστής του επίδικου καταστήματος αλλά και ο συμβατικός όσο και θέσμιος ενοικιαστής του βάσει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης από το 1998.'' Επιπρόσθετα και στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 18.02.2020 που υποστήριζε την ένσταση ίδιας ημερομηνίας επί αιτήσεως που καταχώρησαν και πάλι οι παραπονούμενοι για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ενόρκως ο Κατηγορούμενος δήλωνε τα ακόλουθα στις παραγράφους 2 & 5: Παράγραφος 2: Είμαι ο νόμιμος ενοικιαστής του επίδικου καταστήματος αλλά και συμβατικός ενοικιαστής του βάσει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης από το
2. Παράγραφος 5: Ως εκ των άνω συνεχίζω να δικαιούμαι να κατέχω και νόμιμα να διαχειρίζομαι το επίδικο κατάστημα και ο όποιος τερματισμός της ενοικίασης και αν έγινε τίποτε δεν έχει αλλάξει στο ενοικιοστασιακό καθεστώς και στα δικαιώματα μου στο συγκεκριμένο κατάστημα. Επιπρόσθετα με τα ανωτέρω το γεγονός πως από την 01.09.2008 πράγματι φαίνεται τα ενοίκια να καταβάλλονται από την εταιρεία Elpageo και όχι απευθείας από τον Κατηγορούμενο θεωρώ πως δεν επηρεάζει την κατάληξη μου η οποία είναι πώς ο Κατηγορούμενος είναι ο θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου καταστήματος από το 1998 μέχρι και σήμερα το οποίο κατέχει και χρησιμοποιεί αφού η πληρωμή του ενοικίου καθώς και η μεταφορά της λειτουργίας της επιχείρησης του καταστήματος στην εταιρεία του Κατηγορούμενου Elpageo φαίνεται να έχει γίνει για καθαρά λογιστικούς και μόνο σκοπούς χωρίς την οποιαδήποτε διαφοροποίηση στην ιδιότητα του Κατηγορούμενου ως θέσμιου ενοικιαστή του επίδικου καταστήματος. Πραγματικά οποιαδήποτε άλλη κατάληξη για το θέμα αυτό θα ήταν εκτός λογικής και τα όσα υποστήριξε στην ανώμοτη του δήλωση ο Κατηγορούμενος για να δικαιολογήσει την αποστολή της συγκεκριμένης πλειάδας αλληλογραφίας με αναφορά στον ίδιο ως ενοικιαστή και όχι την εταιρεία κρίνονται παντελώς αβάσιμα. Επίσης σε σχέση με το ζήτημα που εγείρει η υπεράσπιση περί της μη νομιμοποίησης των παραπονουμένων να καταχωρήσουν και προωθήσουν την υπό εξέταση υπόθεση να αναφέρω ότι αυτό εγέρθηκε ξανά κατά τις αγορεύσεις του εκ πρώτης όψεως σταδίου και το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 27.05.2022 αποφάσισε ότι υπήρχε έννομο συμφέρον για τους λόγους που εκεί έχουν επεξηγηθεί. Για σκοπούς της παρούσας τελικής απόφασης είναι αρκετό να επαναλάβω πως στην υπόθεση Ttofinis v. Loizos Theocharides and Another,

(1983)2 C.L.R. 363 αναγνωρίστηκε το δικαίωμα για έγερση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης για παραβιάσεις του Κεφ. 96 όταν τα δικαιώματα του παραπονούμενου επηρεάζονται άμεσα. Στην υπό εξέταση υπόθεση οι Παραπονούμενοι είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου καταστήματος τα δικαιώματα των οποίων επηρεάζονται άμεσα από τις έκνομες ενέργειες του Κατηγορούμενου ενοικιαστή του καταστήματος τους. Σε σχέση με την 1η Κατηγορία: Η πρώτη κατηγορία αφορά τον καταλογισμό του αδικήματος της από μέρος του Κατηγορούμενου ανέγερσης οικοδομής χωρίς την εξασφάλιση της απαιτούμενης από την Αρμόδια Αρχή Άδεια ήτοι των ακόλουθων: · επέκταση του δαπέδου στο μεσοπάτωμα με μεταλλική και ξύλινη κατασκευή (προσαρτημένη εντός του καταστήματος) και · τοποθέτησε μεταλλική κατασκευή - ψυγείο αποτελούμενη από γυαλιά και αλουμίνια (προσαρτημένου εντός του καταστήματος) Από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία έχω ικανοποιηθεί ότι ο Κατηγορούμενος ως θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου καταστήματος κατά το χρονικό διάστημα στο οποίο προχώρησε στην εκτέλεση εργασιών για την επιδιόρθωση του από τις ζημιές που δημιουργήθηκαν συνέπεια της πυρκαγιάς που εξελίχθηκε προχώρησε στην επέκταση του μεσοπατώματος ήτοι δια της τοποθέτησης μεταλλικών πασαμάνων και γυψοσανίδων καθώς και ξύλινου πατώματος με αποτέλεσμα να κλείσει το ακάλυπτο μέρος αυτού. Οι εργασίες αυτές που περιγράφω ανωτέρω συνιστούν οικοδομή εν τη έννοια του Κεφ. 96 αφού πρόκειται για μόνιμες κατασκευές με την χρήση οικοδομικών υλικών που εκτελέστηκαν από τον Κατηγορούμενο και για τις οποίες δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε άδεια οικοδομής. Η ΜΚ2 η οποία προσήλθε στο Δικαστήριο εκ μέρους της Αρμόδιας Υπηρεσίας του Δήμου Λεμεσού και είχε στην κατοχή της τον σχετικό φάκελο αδειών του επίδικου καταστήματος ανέφερε στην μαρτυρία της και κατέστηκε ξεκάθαρο ότι σύμφωνα με την εκδοθείσα άδεια οικοδομής του καταστήματος και τα εγκριμένα σχέδια αντίγραφα των οποίων και κατάθεσε το μεσοπάτωμα αρ. 10 που αφορά το κατάστημα αρ. 5 δεν θα έπρεπε να είχε κλείσει ολοκληρωτικά όπως και έγινε σε σχέση με το ακάλυπτο μέρος του έτσι ώστε να δημιουργείται ενιαίος όροφος. Υπέδειξε μάλιστα τόσο το μέρος του μεσοπατώματος που έκλεισε όσο και το υφιστάμενο μεσοπάτωμα και τόνισε πώς δεν εκδόθηκε οποιαδήποτε άδεια οικοδομής που να επιτρέπει το κλείσιμο του μεσοπατώματος δηλαδή την κάλυψη του ακάλυπτου μέρους αυτού. Στρεφόμενος προς το ψυγείο για το οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός ότι αποτελεί οικοδομή εν τη έννοια του Κεφ. 96 έχοντας εξετάσει την ενώπιον μου μαρτυρία αλλά και τις νομικές και νομολογιακές αρχές που διέπουν το ζήτημα και τις οποίες παρέθεσα ανωτέρω δεν μπορώ να αποδεχθώ πώς το συγκεκριμένο ψυγείο αποτελεί οικοδομή εν τη έννοια του Κεφ.

1. Και αυτό γιατί όλοι οι μάρτυρες που η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε για απόδειξη της υπόθεσης της και έκαναν αναφορά για την ύπαρξη του ψυγείου αναφέρθηκαν σε τοποθέτηση και εγκατάσταση αυτού και σε καμιά περίπτωση ότι το ψυγείο έτυχε οικοδόμησης ή κατασκευής με οικοδομικά υλικά κατά τρόπο που αυτό να συνιστά οικοδομή. Πρόκειται για μεγάλο αντικείμενο που μεταφέρθηκε (τοποθετήθηκε / εγκαταστάθηκε σύμφωνα και με τους μάρτυρες) στον χώρο ήτοι το Περίπτερο για σκοπούς πώλησης εμπορευμάτων και δεν έτυχε οποιασδήποτε οικοδόμησης / κατασκευής. Αξιοσημείωτο μάλιστα πως η ίδια η εκπρόσωπος των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Λεμεσού Αρμόδια Αρχή για την έκδοση Αδειών Οικοδομής ήτοι η ΜΚ2 κατά την αντεξέταση της ανέφερε πώς για το συγκεκριμένο ψυγείο δεν απαιτείται η έκδοση οποιαδήποτε άδειας. Την κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου δεν μεταβάλει το γεγονός πώς αυτό έχει βιδωθεί στο πίσω μέρος του επί της τοιχοποιίας του καταστήματος. Συνεπώς δεν θεωρώ πώς το ψυγείο συνιστά οικοδομή εν τη έννοια του Κεφ.
2. Σε σχέση με την 2η Κατηγορία: Η 2η Κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής τόσο σε σχέση με το μεταλλικό σκέπαστρο όσο και την επέκταση του μεσοπατώματος αλλά και το ψυγείο που τοποθετήθηκε εντός του καταστήματος με τον επίδικο χρόνο να καθορίζεται η περίοδος από το 2008 μέχρι 25.09.
3. Το ζήτημα του ψυγείου δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω από την στιγμή που έχω καταλήξει ότι αυτό δεν αποτελεί οικοδομή εν τη έννοια του Κεφ.
4. Σε σχέση όμως με το μεταλλικό εξωτερικό σκέπαστρο αυτό με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ήταν και παρέμεινε στην θέση του από το 2008 όπου και ανεγέρθηκε μέχρι και εντός του καλοκαιριού του 2021 όπου και κατεδαφίστηκε / αφαιρέθηκε χωρίς για αυτό να έχει εξασφαλιστεί η οποιαδήποτε άδεια. Επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι έγινε επέκταση του μεσοπατώματος του καταστήματος χωρίς να εξασφαλιστεί για τις εργασίες αυτές οποιαδήποτε άδεια οικοδομής. Συνεπώς από την στιγμή που αποτελεί εύρημα αλλά και κατάληξη μου πώς την κατοχή και χρήση του καταστήματος έχει αλλά και συνεχίζει να έχει ο Κατηγορούμενος ως θέσμιος ενοικιαστής και από την στιγμή που σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα τόσο για το εξωτερικό μεταλλικό σκέπαστρο όσο και σε σχέση με την επέκταση του μεσοπατώματος ουδέποτε υποβλήθηκε ή εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής συνακόλουθα[7] δεν υπάρχει ούτε και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για τις συγκεκριμένες παράνομες οικοδομές οι οποίες και χρησιμοποιούνταν σε σχέση με το μεταλλικό εξωτερικό σκέπαστρο πριν αυτό κατεδαφιστεί / αφαιρεθεί και χρησιμοποιούνται σε σχέση με την επέκταση του μεσοπατώματος από τον Κατηγορούμενο. Καταλήγω λοιπόν πως ο Κατηγορούμενος έχει διαπράξει και την 2η Κατηγορία δηλαδή την κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω κρίνω ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η 1η Κατηγορία μόνο σε σχέση με την επέκταση του δαπέδου του μεσοπατώματος του καταστήματος για το οποίο κρίνω ένοχο τον Κατηγορούμενο. Επίσης ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην 2η Κατηγορία αυτή δηλαδή της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς την εξασφάλιση πιστοποιητικού έγκρισης. (Υπ.)................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] http://www.cylaw.org/cgi-bin/open.pl?file=apofaseised/poin/2022/2220220197.htm&qstring=2310 [2] Αρχικά το κατηγορητήριο περιλάμβανε 4 Κατηγορίες [3] Το ζήτημα αυτό αποφασίστηκε με την απόφαση ημερομηνίας 27.05.2022 ότι καλύπτεται από δεδικασμένο [4] Τα παραδεκτά έγιναν κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του ΜΚ1 [5] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 [6] Στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου και συγκεκριμένα στην παράγραφο 2 αυτής αναφέρονται τα ακόλουθα: Μετά που ολοκληρώθηκε η προηγούμενη υπόθεση μου αρ.30692/10, περί το 2012, με τη συμβουλή και παρότρυνση του λογιστή μου ενεργοποίησα την Εταιρεία μου ELPAGEO ENTERPRISES LTD ..... [7] Τάκης Λεωνίδα & Υιοί Λτδ και Άλλοι ν. Επάρχου Πάφου

(2013)2 ΑΑΔ 635 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο