Δημοκρατία ν. Alramadan κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13154/2020, 4/5/2022

(1),

(2), 24, 30, 31 και 31Α του Ν.29/77 (κατηγορία 50), 2. Παράνομη κατοχή των πιο πάνω ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως 'Α' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 6

(3), 24

(1), 30, 30Α και 31Α του Ν.29/77 και 20 του Κεφ.154 (κατηγορία 52), 3. Παραγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α', ήτοι μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 512,79 γραμμαρίων χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, κατά παράβαση των άρθρων 5

(1)(α) και 30 του Ν.29/77 (κατηγορία 54). (Γ) Αδικήματα κατηγορουμένου 6:

1. Πλαστοπροσωπία, ήτοι ψευδώς παρέστησε τον εαυτό ως τον XXX Mrwan με σκοπό την καταδολίευση άλλου προσώπου, κατά παράβαση των άρθρων 360 και 35 του Κεφ.154 (κατηγορία 25),
2. Πλαστογραφία, ήτοι κατάρτισε πλαστό έγγραφο και συγκεκριμένα γερμανική άδεια διαμονής στο όνομα XXX Mrwan, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α) και 337 του Κεφ.154 (κατηγορία 26),
3. Παράνομη παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη άδειας παραμονής του στο νησί κατά παράβαση του άρθρου 19(λ) του Κεφ.105 (κατηγορία 27),
4. Απόδραση από τα αστυνομικά κρατητήρια του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού κατά παράβαση του άρθρου 128(α) και (β) του Κεφ.154 (κατηγορία 36),
5. Πρόκληση κακόβουλης ζημιάς, ήτοι εσκεμμένα και παράνομα κατέστρεψε το τζάμι της πόρτας εισόδου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού άγνωστης αξίας περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ.154 (κατηγορία 37), 6. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α', ήτοι 1,300 λίτρα υγρού που περιείχαν μεταξύ άλλων μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 15,79 γραμμαρίων, κατά παράβαση των άρθρων 6

(1),

(2), 24, 30, 31 και 31Α του Ν.29/77 (κατηγορία 57), 7. Παραγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α', ήτοι 1,300 λίτρων υγρού που περιείχε μεταξύ άλλων μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 15,79 γραμμαρίων, κατά παράβαση των άρθρων 5

(1)(α) και 30 του Ν.29/77 και 20 του Κεφ.154 (κατηγορία 58). (Δ) Αδικήματα κατηγορουμένων 1 και 6:

1. Συμμετοχή μαζί με άλλα πρόσωπα σε εγκληματική ομάδα με σκοπό τη διάπραξη αδικημάτων παραγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α', ήτοι κρυσταλλικής μεταμφεταμίνης, κατά παράβαση του άρθρου 63Α του Κεφ.154 (κατηγορίες 47).
2. Συμμετοχή και αποδοχή σε διάπραξη εγκλημάτων εγκληματικής οργάνωσης και συγκεκριμένα έχοντας γνώση των παράνομων σκοπών και δραστηριοτήτων της εγκληματικής οργάνωσης, συμμετείχαν με ενέργειες τους σε πράξεις της εγκληματικής οργάνωσης, τις οποίες γνώριζαν ότι συνδέονται με τη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων της παραγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α', κατά παράβαση του άρθρου 63Β

(1)(β),

(2)και

(3)του Κεφ.154 (κατηγορία 48), 3. Συνομωσία προς διάπραξη του κακουργήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α' κατά παράβαση των άρθρων 371 του Κεφ.154, 6

(1),

(2), 24, 30 και 31Α του Ν.29/77 (κατηγορία 49). 4. Συνομωσία προς διάπραξη του κακουργήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων 371 του Κεφ.154, 6

(3), 24, 30 και 31Α του Ν.29/77 (κατηγορία 51), 5. Συνομωσία προς διάπραξη του κακουργήματος της παράνομης παραγωγής μεταμφεταμίνης κατά παράβαση των άρθρων 371 του Κεφ.154, 5

(1)(α),

(2)και 30 του Ν.29/77 (κατηγορία 53). Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων εκτίθενται αναλυτικά μέσα από το περιεχόμενο του τροποποιημένου κατηγορητηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν. Να σημειωθεί ότι τα αδικήματα διαπράχτηκαν στην Κυπριακή Δημοκρατία, περιλαμβανομένης της Λεμεσού, σε διάφορα χρονικά διαστήματα μέσα στην περίοδο 27.04.13 μέχρι 23.07.

1. Κατηγορίες που διακόπηκαν: Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 1-10 και 41 που οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν από κοινού, η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στην διακοπή τους για όλους, οι οποίοι και απαλλάχτηκαν σ' αυτές. Σχετικά δε με τις κατηγορίες 11, 15 και 16 που αφορούσαν μόνο τον κατηγορούμενο 1, η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στην διακοπή τους και ως εκ τούτου ο εν λόγω κατηγορούμενος απαλλάχτηκε σ' αυτές. Αναφορικά με τις κατηγορίες 19, 20, 21, 23 και 24 που μόνο ο κατηγορούμενος 4 αντιμετώπιζε, η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στην διακοπή τους με αποτέλεσμα ο εν λόγω κατηγορούμενος να απαλλαχτεί σ' αυτές. Σε σχέση με την κατηγορία 14 που αφορά μόνο τον κατηγορούμενο 5, η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στην διακοπή της και ως εκ τούτου ο εν λόγω κατηγορούμενος απαλλάχτηκε σ' αυτή. Τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι αρκετά και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση. Προκειμένου να γίνει αντιληπτό το πλήρες πλαίσιο των συνθηκών στο οποίο διαπράχτηκαν τα αδικήματα από τους κατηγορουμένους, θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε αυτολεξεί τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μας: «ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥΣ 1, 4, 5 ΚΑΙ
2. Η παρούσα υπόθεση αφορά σε αδικήματα που διαπράχθηκαν από το 2013 μέχρι τον Ιούλιο του 2020, στη Λεμεσό. Πιο συγκεκριμένα, αφορά μεταξύ άλλων αδικήματα παραγωγής ελεγχόμενων φαρμάκων τάξεως Α' και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια, τα οποία ήταν αποτέλεσμα της επιχείρησης που είχαν συστήσει οι Κατηγορούμενοι 1 και
3. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι ο ΧΧΧ ALRAMADAN, 33 ετών από την Συρία, άνεργος, αιτητής πολιτικού ασύλου. Ο Κατηγορούμενος 4 είναι ο ΧΧΧ ΧΧΧ ΧΧΧ AL-HELU, 28 ετών από την Ιορδανία, αιτητής πολιτικού ασύλου. Ο Κατηγορούμενος 5 είναι ο ΧΧΧ SULEYMAN, 29 ετών τουρκοκύπριος, με καταγωγή από την Ιορδανία, άνεργος. Ο Κατηγορούμενος 6 είναι ο ΧΧΧ, ΧΧΧ ΧΧΧ Χ.,ΧΧΧ ΧΧΧ ΧΧΧ Mohammed, 32 ετών από το Ιράκ, άνεργος. Μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2020 και της 17ης Ιουνίου του 2020, οι Κατηγορούμενοι 1 και 6, συνωμότησαν μεταξύ τους για να παράγουν ελεγχόμενα φάρμακα Τάξεως Α', ήτοι κρυσταλλική ουσία μεθαμφεταμίνης. Προς υλοποίηση της πιο πάνω μεταξύ τους συμφωνίας, οι Κατηγορούμενοι 1 και 6, συστήσαν διαρθρωμένη εγκληματική οργάνωση με βασικούς σκοπούς της, την παραγωγή, κατοχή με σκοπό τη προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α', ήτοι μεθαμφεταμίνης. Προς επίτευξη των σκοπών της εγκληματικής οργάνωσης, παράνομα απέκτησαν πρόδρομες ουσίες (διαβαθμισμένες ουσίες) που θα χρησιμοποιούνταν ως πρώτες ύλες για την παραγωγή μεθαμφεταμίνης, την οποία θα παρήγαγαν και πλέον θα κατείχαν σε ποσότητες, θα την προωθούσαν στην αγορά έναντι οικονομικού οφέλους προμηθεύοντας την σε άλλα άτομα. Ο ενεργός ρόλος των Κατηγορούμενων 1 και 6, και ενώ αυτοί γνώριζαν το παράνομο των ενεργειών τους, για σκοπούς της παράνομης επιχείρησης που είχαν οργανώσει, ήταν πολυδιάστατος και ουσιώδης, καλύπτοντας διάφορες στοχευμένες ενέργειες. Συμμετείχαν οι ίδιοι ενεργά στην εγκληματική αυτή οργάνωση, εντοπίζοντας παράλληλα και εντάσσοντας σε αυτή τρίτα πρόσωπα προς υποβοήθηση και συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση, αναθέτοντας σε κάθε ένα από αυτά συγκεκριμένο ρόλο στην βάση ενός καλά οργανωμένου σχεδίου. Οι Κατηγορούμενοι 1, 4, 5 και 6 συνωμότησαν μεταξύ τους τον Ιανουάριο του 2020, όπως κατέχουν πρόδρομες ουσίες, οι οποίες θα χρησιμοποιούνταν ως πρώτες ύλες για την παραγωγή της μεθαμφεταμίνης. Προς υλοποίηση της μεταξύ τους συμφωνίας, οι Κατηγορούμενοι 4 και 5 οι οποίοι ανέλαβαν την ευθύνη για την κατοχή και φύλαξη των πρόδρομων ουσιών που θα χρησιμοποιούντο για την παραγωγή των ναρκωτικών, διευθέτησαν και ενοικίασαν αποθήκη στις αποθήκες XXX XXX στο Τραχώνι. Στον ίδιο χώρο και για τον ίδιο λόγο είχε ενοικιάσει αποθήκη και ο Κατηγορούμενος 6, με πλαστό έγγραφο. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος 6 περί τον Φεβρουάριο του 2019 στη Λεμεσό, με σκοπό την καταδολίευση της XXX Ευαγγέλου (υπάλληλο της εταιρείας XXX XXX), παρέστησε ψευδώς τον εαυτό του ως τον XXX Mrwan, με σκοπό την ενοικίαση αποθήκης στον εν λόγω χώρο. Το εν λόγω πλαστό έγγραφο, δηλαδή την πλαστή Γερμανική άδεια διαμονής στο όνομα XXX Mrwan, είχε καταρτίσει ο Κατηγορούμενος 6 τον Φεβρουάριο του
4. Οι Κατηγορούμενοι 1, 4, 5 και 6 μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου του 2020 και Ιουνίου του 2020, είχαν στην κατοχή τους μεγάλη ποσότητα και ποικιλία πρόδρομων ουσιών δηλαδή ψευδοεφεδρίνη, 1- φαινυλο - 2 - προπανόνη, τολουόλιο, ακετόνη και υδροχλωρικό οξύ και ερυθρό φώσφορο, οι οποίες αποτελούσαν τις πρώτες ύλες για την παραγωγή μεθαμφεταμίνης. Πιο συγκεκριμένα στην κατοχή των Κατηγορουμένων 1, 4, 5 και 6, εντοπίστηκαν ποσότητες διαβαθμισμένων ουσιών ως ακολούθως ː 1) Ιώδιο συνολικού βάρους 5 κιλών και 167 γραμμαρίων. 2) Ερυθρός φώσφορος συνολικού βάρους 7 κιλών και 161 γραμμαρίων. 3) Υδροχλωρικό Οξύ συνολικού βάρους 20.660 λίτρων. 4) Τολουολίο, 1-φαινυλο - 2 προπανόνη (ΒΜΚ), συνολικού βάρους 19.900 λίτρων. 5) Τολουόλιο συνολικού βάρους 25.570 λίτρων. 6) Υδροξείδιο του Νατρίου συνολικού βάρους 7 κιλών και 764 γραμμαρίων. 7) Ακετόνη συνολικού βάρους 61.156 λίτρων. 8) Ψευδοεφεθρίνη συνολικού βάρους 535 γραμμαρίων. Με βάση τις πιο πάνω ποσότητες πρόδρομων ουσιών, η ποσότητα μεθαμφεταμίνης που θα μπορούσε να παραχθεί ήταν 235 γραμμάρια. Προς υλοποίηση των παράνομων σκοπών της εγκληματικής οργάνωσης, οι Κατηγορούμενοι 1 και 6, ενοικίασαν και διατηρούσαν διαμέρισμα στον Άγιο Τύχωνα το οποίο χρησιμοποιούσαν από τον Ιανουάριο του 2020 αποκλειστικά ως χώρο παραγωγής ναρκωτικών. Εκεί είχαν όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό προς την ολοκλήρωση της διαδικασίας παραγωγής κρυσταλλικής ουσίας. Παράλληλα και για τον ίδιο σκοπό, οι Κατηγορούμενοι 1 και 6 είχαν μετατρέψει το σπίτι και παρακείμενο χωράφι της οικίας της πρώην κατηγορούμενης 2, σε εργαστήρι παραγωγής ναρκωτικών. Πιο συγκεκριμένα, περί τον Φεβρουάριο του 2020 μετέφεραν εκεί όλα τα απαραίτητα σκεύη, συστήματα εξαερισμού, δοχεία και πρώτες ύλες, τα οποία χρησιμοποιούσαν για να παράγουν ναρκωτικά. Ο Κατηγορούμενος 1, σε συνεννόηση με τον Κατηγορούμενο 6, αγόραζε και κατείχε πρόδρομες ουσίες και διάφορα σκεύη τα οποία ήταν απαραίτητα για την διαδικασία της παραγωγής ναρκωτικών και ο Κατηγορούμενος 1 προέβαινε σε παραγωγή ναρκωτικών. Στην πιο πάνω αναφερόμενη οικία ο Κατηγορούμενος 1 μετέβαινε σχεδόν καθημερινά όπου συχνά με την συνδρομή του Κατηγορούμενου 6, προέβαινε στην διαδικασία παραγωγής μεθαμφεταμίνης. Ο Κατηγορούμενος 1, είχε μετατρέψει ένα δωμάτιο της οικίας της XXX Hunyadi σε εργαστήριο παραγωγής μεθαμφεταμίνης. Ωστόσο και επειδή η διαδικασία αυτή ήταν επικίνδυνη και περιλάμβανε έντονες αναθυμιάσεις, ο Κατηγορούμενος 1 διαμόρφωσε ανάλογα μια αποθήκη στην αυλή της οικίας της προαναφερόμενης, μεταφέροντας εκεί μεταξύ άλλων συστήματα εξαερισμού όπου ξεκινούσε το πρώτο στάδιο της παραγωγής. Στην εν λόγω οικία πήγαινε σχεδόν καθημερινά όπου προβαίνοντας σε διάφορες συγκεκριμένες ενέργειες, όπως επεξεργασία πρόδρομων ουσιών, ανάμιξη τους με διάφορες άλλες ουσίες και άλλες πράξεις που αποσκοπούσαν στην ολοκλήρωση της διαδικασίας της παραγωγής. Συχνά, κατά τη διάρκεια της όλης διαδικασίας παραγωγής ήταν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κατηγορούμενο 6 σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες θα έπρεπε να προβαίνει κατά τα στάδια της παραγωγής, δηλαδή τις ποσότητες που έπρεπε να αναμιγνύει μεταξύ τους έτσι ώστε να παράγει μεθαμφεταμίνη. Ο Κατηγορούμενος 1, τον Ιούνιο του 2020 παρήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', ήτοι μεθαμφεταμίνη συνολικού βάρους 497 γραμμαρίων, εν αγνοία του Κατηγορούμενου
5. Η πιο πάνω πολύμηνη δράση των Κατηγορουμένων, αποκαλύφθηκε μετά από συντονισμένη επιχείρηση της Αστυνομίας που έλαβε χώρα την 16/06/2020 και την 17/06/
6. Η επιχείρηση έλαβε χώρα ως αποτέλεσμα πληροφοριών που υπήρχαν για τους Κατηγορουμένους 1, 4 και 5 για τις πιο πάνω ενέργειες. Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια διακριτικής παρακολούθησης του συγκεκριμένου υπό αναφορά διαμερίσματος στον Άγιο Τύχωνα, από τον ΜΚ-4, Μ. Βασιλείου στις 16/06/2020 το βράδυ περί ώρα 23.00 μ.μ η πρώην κατηγορουμένη 3 και ο κατηγορούμενος 4, θεάθηκαν να εισέρχονται στο διαμέρισμα της εν λόγω πολυκατοικίας. Μετά πάροδο λίγης ώρας και περί ώρα 23.30 μ.μ, εξήλθαν της πολυκατοικίας κρατώντας δυο μεγάλες ροζ νάιλον σακούλες σκουπιδιών. Αφού πέταξαν τις σακούλες σε ένα μεγάλο πράσινο κάδο απορριμμάτων που βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας κατευθύνθηκαν προς το αυτοκίνητο με αρ. XXX 46 όπου και εισήλθαν σε αυτό. Κατά την προσπάθεια εκκίνησης του οχήματος και αποχώρησης του από την περιοχή έγινε ανακοπή του οχήματος από την Αστυνομία. Από την έρευνα που έγινε, διαπιστώθηκε ότι η πρώην Κατηγορούμενη 3 και ο Κατηγορούμενος 4, μετέβησαν στο εν λόγω διαμέρισμα γνωρίζοντας ότι αυτό χρησιμοποιείτο ως εργαστήρι παραγωγής ναρκωτικών από τους Κατηγορούμενους 1 και 6, με σκοπό να αποκρύψουν και να καταστρέψουν οτιδήποτε παράνομο χρησιμοποιείτο για την παραγωγή ναρκωτικών, με απώτερο σκοπό να βοηθήσουν αυτούς να διαφύγουν της τιμωρίας. Όπως προέκυψε από την έρευνα, είχαν παραλάβει από το εν λόγω διαμέρισμα διάφορα μαγειρικά σκεύη, όπως αλουμινένια ταψιά, γυάλινα δοχεία μετρήσεων, αλουμινένια δοχεία (κατσαρόλες) στα οποία εντοπίστηκαν ίχνη μεθαμφεταμίνης και τα οποία επιμαρτυρούσαν την προηγούμενη παραγωγή ναρκωτικών. Παράλληλα εντοπίστηκε πλαστική φιάλη με την επιγραφή «SAINT NIKOLAS» και μία πλαστική φιάλη με την επιγραφή: «Coca Cola», οι οποίες περιείχαν υγρή ουσία χρώματος μαύρου. Από μεταγενέστερο επιστημονικό έλεγχο που έγινε από το Γενικό Χημείο του Κράτους, στην ποσότητα της υγρής μαύρης ουσίας που περιείχετο στα δυο πλαστικά δοχεία που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα στον Άγιο Τύχωνα, διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για ποσότητα 1,3 λίτρα υγρού που περιείχε μεταξύ άλλων μεθαμφεταμίνη και αμφεταμίνη. Σύμφωνα με μεταγενέστερη έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, η καθαρή ποσότητα μεθαμφεταμίνης που εξάγετο από την υπό αναφορά ποσότητα ήτο 15,79 γραμμάρια. Δηλαδή θα μπορούσε να εξαχθεί κρυσταλλική ουσία μεθαμφεταμίνης 15,79 γραμμαρίων. Η ποσότητα αυτή ήταν αποτέλεσμα της παραγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' που έγινε από τους Κατηγορούμενους 1 και
7. Την οποία ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του και θα προμήθευε στην αγορά. Την ίδια μέρα και λίγη ώρα προηγουμένως, ο Κατηγορούμενος 1, ο οποίος είχε θεαθεί να προβαίνει σε ύποπτη συνάντηση στο χωρίο Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας, τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση και σε κάποια στιγμή έγινε προσπάθεια ανακοπής του από την Αστυνομία. Πιο συγκεκριμένα, περί τις 20.00 μ.μ και ενώ ο 1ος κατηγορούμενος κατευθυνόταν από τον παλαιό δρόμο προς τον κυκλικό κόμβο Ζυγίου, με κατεύθυνση την Λεμεσό, αμέσως πριν τον κυκλικό κόμβο, έγινε προσπάθεια ανακοπής του οχήματος που οδηγούσε. Κατά την ανακοπή του οχήματος, ο Κατηγορούμενος 1 προσπάθησε να διαφύγει, με αποτέλεσμα να εισέλθει στην αντίθετη κατεύθυνση, σύμφωνα με την πορεία του, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το υπηρεσιακό όχημα με αρ. εγγραφής LAH
8. Από την σύγκρουση το υπηρεσιακό όχημα υπέστη ζημιές στη αριστερή μπροστινή πλευρά και ακινητοποιήθηκε στο πεζοδρόμιο στην αριστερή πλευρά του δρόμου ως η πορεία του. Το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 από την σύγκρουση εισήλθε σε παρακείμενο χωράφι όπου και ακινητοποιήθηκε. Αμέσως μετά ο ΜΚ-3 πλησίασε τον Κατηγορούμενο 1 φωνάζοντας του ταυτόχρονα «Αστυνομία, ακίνητος». Την ίδια στιγμή, ο Κατηγορούμενος 1 εξήλθε του οχήματος του και προσπάθησε να διαφύγει τρέχοντας, ενώ όταν ο ΜΚ-3 τον προσέγγισε, ο Κατηγορούμενος 1 αντέδρασε σπρώχνοντας τον με τα χέρια του. Αμέσως μετά ο ΜΚ-3 τον συνέλαβε για τα αυτόφωρα αδικήματα της Επίθεσης εναντίον αστυνομικού και Αμελών και απερίσκεπτων πράξεων, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, απάντησε «Συγνώμη, συγνώμη». Αμέσως μετά ο ΜΚ-3 τον ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα ως κρατούμενος. Σε έρευνα που έγινε στο όχημα του Κατηγορούμενου 1, εντοπίστηκαν μεταξύ άλλων ποσότητα ερυθρού φωσφόρου και ιωδίου, ουσιών δηλαδή που χρησιμοποιούνταν ως πρώτες ύλες για την παραγωγή ναρκωτικών. Ο Κατηγορούμενος 1, στην συνέχεια οδηγήθηκε στην Αστυνομία για σκοπούς περαιτέρω διερεύνησης της υπόθεσης. Στην συνέχεια της ιδίας ημέρας και περί ώρα 22.25, ο ΜΚ-1 στον χώρο στάθμευσης πίσω από την μπυραρία «RUMURS», επί της οδού Αμπελακίων στη Γερμασόγεια, ανέκοψε το όχημα με αρ. XXX 08, το οποίο οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο
9. Αμέσως μετά ο ΜΚ-1 πλησίασε τον Κατηγορούμενο 5, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον πληροφόρησε για την πρόθεση του να ερευνήσει τόσο τον ίδιο όσο και το αυτοκίνητο του. Αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο Κατηγορούμενος 5 απάντησε: «Κάμε την δουλειά σου». Από την έρευνα που ακολούθησε στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου 5, ο ΜΚ1 βρήκε και παρέλαβε από το συρταράκι του ταμπλό μπροστά από την θέση του συνοδηγού, ένα μοβ πλαστικό μπρελόκ το οποίο έφερε τρία μικρά κλειδιά, στα οποία αναγραφόταν η λέξη «CHINA». Τα υπέδειξε στον Κατηγορούμενο 5 τον πληροφόρησε ότι θα τα παραλάβει για περαιτέρω εξετάσεις και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Δεν ξέρω ποιου είναι τα κλειδιά». Τα τρία αυτά κλειδιά, όπως διαπιστώθηκε στην συνέχεια ήταν τα κλειδιά της αποθήκης εντός της οποίας οι Κατηγορούμενοι φύλαγαν τις πρόδρομες ουσίες. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος 5, οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, για συνέχιση των εξετάσεων. Στις 18.06.2020 η πρώην κατηγορούμενη 3, προέβη σε θεληματική κατάθεση στην οποία ενέπλεξε και αποκάλυψε την δράση των Κατηγορουμένων 1, 4, 5 και 6 στην όλη αυτή παράνομη δραστηριότητα. Αμέσως μετά εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Κατηγορούμενου 6, ο οποίος σημειώνω ότι ήταν ήδη καταζητούμενος από τον Μάρτιο του 2020, στα πλαίσια διερεύνησης άλλης υπόθεσης. Ο Κατηγορούμενος 6, αναζητήθηκε αλλά δεν εντοπίστηκε μέχρι και την 17.07.2020, όπου περί ώρα 15.00 εντοπίστηκε από μέλη της ΥΚΑΝ, να οδηγεί το όχημα με αρ. εγγ. XXX 37, στην οδό Γρήγορη Αυξεντίου, στο χωριό Παρεκκλησιά, της επαρχίας Λεμεσού, με συνοδηγό την XXX XXXX, από την Λιθουανία και ανακόπηκε με σκοπό την σύλληψη του. Κατά την ανακοπή ο Κατηγορούμενος 6, προσπάθησε να διαφύγει τον έλεγχο και συγκρούστηκε με υπηρεσιακό όχημα, ενώ στην συνέχεια και αφού ρίχθηκαν πυροβολισμοί στα ελαστικά του κατέστη δυνατό να ανακοπεί. Αμέσως μετά ο Αστ. 3700, Κ. Παφίτης συνέλαβε τον Κατηγορούμενο 6 για τα αυτόφωρα αδικήματα της Κακόβουλης ζημιάς και των Αμελών και απερίσκεπτων πράξεων, καθώς και του Δικαστικού εντάλματος που εκκρεμούσε εναντίον του. Του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Οkay, okay». Αμέσως μετά ο Αστ. 3700 τον ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος 6 οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού για περαιτέρω εξετάσεις. Την επόμενη μέρα ο Κατηγορούμενος 6, οδηγήθηκε ενώπιον του Ε/Δ Λεμεσού το οποίο εξέδωσε διάταγμα προσωποκράτησης του για περίοδο 8 ημέρων. Την 23.07.2020 και κατά την διάρκεια της προσωποκράτησης του στα κρατητήρια της ΑΔΕ Λεμεσού, ο Κατηγορούμενος απέδρασε. Πιο συγκεκριμένα ενώ αυτός βρισκόταν ως κρατούμενος εντός των κρατητηρίων, με το άνοιγμα της μεταλλικής πόρτας ασφαλείας των κρατητηρίων και αφού έσπρωξε τον δικηγόρο του διέφυγε τρέχοντας προς την έξοδο της ΑΔΕ Λεμεσού. Στα πλαίσια της προσπάθειας διαφυγής του από την πόρτα της εισόδου της ΑΔΕ αυτός εσκεμμένα και παράνομα έσπασε το τζάμι της πόρτας προκαλώντας ζημιά στη Δημοκρατία, άγνωστης αξίας. O Κατηγορούμενος 6, από την 27.04.2013 παρέμεινε στην Δημοκρατία παράνομα και χωρίς την άδεια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και μετανάστευσης, αφού ενώ είναι αλλοδαπός δηλαδή Ιρακινός υπήκοος και η αίτηση του για παραμονή στην Δημοκρατία απορρίφθηκε. Να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος 6, είχε απελαθεί από τη Δημοκρατία με βάση σχετικό διάταγμα δικαστηρίου με το όνομα XXX X MOHMAD, το 2013 και παρά αυτού επέστρεψε ως απαγορευμένος μετανάστης. Την 28/10/2020 οι πρώην κατηγορούμενες 2 και 3, προέβησαν σε θεληματικές καταθέσεις, όπου παραδέχτηκαν την από μέρους τους διάπραξη των αδικημάτων και αποκάλυψαν την δράση των Κατηγορουμένων 1, 4, 5 και 6 στα υπό αναφορά αδικήματα.» Ακολούθως, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 6 υπέβαλε αίτημα όπως για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση ληφθούν υπόψη δύο άλλες εκκρεμούσες, εναντίον του πελάτη του, ποινικές υποθέσεις (στο εξής η παρούσα ποινική υπόθεση θα καλείται 'κυρίως υπόθεση'). Ανάλογο αίτημα υπήρξε και από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορουμένου 4 σε σχέση με μία εκκρεμούσα για τον πελάτη της ποινική υπόθεση. Η εξουσία του δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μία άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155). Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ηρακλέους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 150 και Βέλιου v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 76, στις οποίες και παραπέμπουμε. Ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την ποινική υπόθεση υπ' αρ. XXX7/21, η οποία αφορά παραβίαση καθορισμού μέτρων με σκοπό την παρεμπόδιση εξάπλωσης της ασθένειας του κορονοϊού (covid-19) κατά παράβαση των άρθρων 1, 2, 3, 6(α), 6(Α), 7 και 7(Α) του περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου (Κεφ. 260) και του άρθρου 2(α) της Κ.Δ.Π. 152/

1. Ο εν λόγω κατηγορούμενος προέβηκε σε παραδοχή της πιο πάνω κατηγορίας. Τα γεγονότα που εκτέθηκαν είναι αυτά που σημειώνονται τις λεπτομέρειες του αδικήματος. Συγκεκριμένα στις 18.04.20 και ώρα 21:40 στην οδό Ανδρέα Δρουσιώτη στη Λεμεσό, ο κατηγορούμενος 4 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXX 51 ενώ είχε απαγορευτεί η μετακίνηση προσώπων από τις 21:00 μέχρι τις 05:00 κατά παράβαση του πιο πάνω νόμου και προαναφερόμενων κανονισμών. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 6, η πρώτη περίπτωση αφορά την ποινική υπόθεση υπ' αριθμό XXXX6/21, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του δεύτερου Κακουργιοδικείου Λεμεσού με διαφορετική σύνθεση. Ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου έχουν εκτεθεί τα γεγονότα της εν λόγω ποινικής υπόθεσης. Τόσο ο κατηγορούμενος 6 όσο και ο συγκατηγορούμενος του προέβηκαν σε παραδοχή της τρίτης κατηγορίας, ήτοι του εμπρησμού κτιρίου κατά παράβαση των άρθρων 315(α) και 20 του Κεφ.
2. Αμφότεροι διέπραξαν το αδίκημα μεταξύ 20.07.21 και 21.07.
3. Όπως εξηγείται στις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, την περίοδο εκείνη οι κατηγορούμενοι εσκεμμένα και παράνομα έθεσαν φωτιά σε δωμάτιο φύλαξης τεκμηρίων στον πρώτο όροφο του κτιρίου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Σε σχέση με τις υπόλοιπες τέσσερις κατηγορίες η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στην διακοπή τους με αποτέλεσμα οι κατηγορούμενοι να απαλλαγούν σ' αυτές. Όπως και με την κυρίως υπόθεση, έτσι και στην ποινική υπόθεση υπ' αρ. XXXX6/21 κρίνουμε χρήσιμο, για τον ίδιο λόγο, να παραθέσουμε αυτολεξεί τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και τα οποία ούτε εδώ έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο 6: «Ποινική Υπόθεση υπ' αρ. XXX6/21 Κακουργιοδικείου Λεμεσού Από τον Οκτώβριο 2020 ο Κατηγορούμενος 6 XXX XXX Mohammed, αντιμετώπιζε την Ποινική Υπόθεση υπ' αρ. 13154/20 ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης της εν λόγω υπόθεσης κατατέθηκε αριθμός τεκμηρίων τα οποία φυλάσσονταν σε δωμάτιο το οποίο βρισκόταν στον 1ο όροφο του κτιρίου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τόσο ο κατηγορούμενος 6, όσο και οι λοιποί παράγοντες της δίκης γνώριζαν τον ακριβή τόπο φύλαξης των τεκμηρίων της προαναφερθείσας υπόθεσης. Tον Ιούλιο του 2021, ενώ ο Κατηγορούμενος 6 βρισκόταν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές, επικοινώνησε με άλλα πρόσωπα δίδοντας τους οδηγίες να καταστρέψουν τα τεκμήρια της υπόθεσης υπ' αρ. 13154/20 θέτοντας φωτιά στο πιο πάνω δωμάτιο φύλαξης τεκμηρίων. Μεταξύ της 20ης Ιουλίου 2021 και 21ης Ιουλίου 2021 τα πιο πάνω πρόσωπα μετέβηκαν στην περιοχή που βρίσκεται το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπου εισήλθαν εντός του περιφραγμένου χώρου και έθεσαν φωτιά εντός του δωματίου φύλαξης τεκμηρίων που βρίσκεται στον 1ο όροφο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ως αποτέλεσμα του εμπρησμού καταστράφηκαν διάφορα τεκμήρια μεταξύ των οποίων και τεκμήρια που κατατέθηκαν στα πλαίσια της βασικής υπόθεσης, ενώ η ζημιά που προκλήθηκε από τη φωτιά στο κτίριο και τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εκτιμήθηκε από αρμόδιους λειτουργούς, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι το ύψος της ανέρχεται στο χρηματικό ποσό των €39,390.
4. Για την υπόθεση καταζητούνται δύο άτομα.» Η δεύτερη περίπτωση του κατηγορουμένου 6 αφορά την ποινική υπόθεση αρ. XXX 29/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η εν λόγω υπόθεση περιλαμβάνει αδικήματα κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ.154 και την εκτέλεση απερίσκεπτων και αμελών πράξεων κατά παράβαση των άρθρων 236(α) και 35 του Κεφ.

1. Για τους ίδιους λόγους, όπως για την πρώτη περίπτωση, κρίνουμε ορθό να αναφέρουμε αυτολεξεί τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και με τα οποία έχει συμφωνήσει ο κατηγορούμενος 6: «Την 17/07/20 και περί 15:00 o Aστ. 3700 Κ. Παφίτης της ΥΚΑΝ Αρχηγείου (Μ-1) βρισκόταν στο χωριό Παρεκκλησιά στην Λεμεσό για την εκτέλεση των καθηκόντων του και οδηγούσε το αστυνομικό όχημα με αριθμό ΝΡΚ406 με συνοδηγό την Αστ. 3789 Ε. Αντρέου. Κατά τη διάρκεια της περιπολίας του ο Μ-1 εντόπισε να κινείται επί της οδού Γρηγόρη Αυξεντίου στην Παρεκκλησιά το όχημα με αριθμό εγγραφής XXX 37 μάρκας SUZUKI SWIFT χρώματος αργυρού για το οποίο υπήρχε πληροφορία ότι χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο ο οποίος καταζητείτο για υποθέσεις που αφορούν σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, παράνομη κατοχή διαβαθμισμένων ουσιών και παράνομης παραγωγής ή παρασκευής ελεγχόμενου φαρμάκου. Αφού ο Μ-1 πέρασε δίπλα από το όχημα με αριθμό εγγραφής XXX 37 είδε και αναγνώρισε τον οδηγό του ως το καταζητούμενο πρόσωπο - κατηγορούμενος. Επίσης στη θέση του συνοδηγού ο Μ-1 πρόσεξε ότι καθόταν μια κοπέλα ξανθιά. Ακολούθως ο Μ-1 ενημέρωσε και τα άλλα περίπολα της ΥΚΑΝ Αρχηγείου και αφού πλησίασαν στο μέρος επιχείρησαν να τον ανακόψουν. Στο μέρος κατέφθασαν ακόμα τρία οχήματα της ΥΚΑΝ Αρχηγείου και με τη χρήση υπηρεσιακών φάρων ανέκοψαν το όχημα με αριθμό εγγραφής XXX
2. Αφού το όχημα XXX 37 σταμάτησε ο Μ-1 βρισκόταν πίσω του και αφού έβαλε το μοχλό ταχυτήτων στη θέση PARKING κατέβηκε από το όχημα του με σκοπό να διενεργήσει έλεγχο και να συλλάβει τον κατηγορούμενο για το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίου του. Ενώ ο Μ-1 πλησίαζε πεζός τη θέση του οδηγού του XXX 37 φώναξε δυνατά «ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ» και τότε ο κατηγορούμενος με σκοπό να διαφύγει έβαλε όπισθεν και κινήθηκε με ταχύτητα προς τα πίσω με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το σταματημένο υπηρεσιακό όχημα με αριθμό εγγραφής NPK406 εντός του οποίου ακόμα βρισκόταν η Αστ. 3789 Ε. Αντρέου. Στη συνέχεια ο Μ-1 φοβούμενος για τη δική του σωματική ακεραιότητα και της συναδέλφου του ανέσυρε το υπηρεσιακό του όπλο και έριξε τρεις

(3)προειδοποιητικές βολές στα ελαστικά του οχήματος XXX 37 με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να σταματήσει την προσπάθεια του να διαφύγει και να εξέλθει του οχήματος του. Αφού ο κατηγορούμενος εξήλθε του οχήματος του η ώρα 15:04 o M-1 τον συνέλαβε με τη βοήθεια των άλλων συναδέλφων του της ΥΚΑΝ Αρχηγείου για τα αυτόφωρα αδικήματα της κακόβουλης ζημιάς και των αμελών και απερίσκεπτων πράξεων καθώς επίσης και για το ένταλμα το οποίο εκκρεμούσε εναντίον του. Αφού το Μ-1 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «okay, okay». Στη σκηνή κλήθηκε και μετάβηκε ο Αστ.2677 Γ. Αριστείδου (Μ-4) ο οποίος ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Στο μέρος βρισκόταν ο Μ-1 ο οποίος ενημέρωσε τον Μ-3 για τα γεγονότα της υπόθεσης. Επίσης στη σκηνή βρισκόταν το υπηρεσιακό όχημα με αριθμό ΝΡΚ406 το οποίο έφερε υλικές ζημιές στο μπροστινό μέρος και το όχημα με αριθμό εγγραφής XXX 37 που οδηγούσε ο κατηγορούμενος το οποίο έφερε υλικές ζημιές στο πίσω μέρος. Στο όχημα του κατηγορούμενου ως συνοδηγός επέβαινε η XXX XXX, αρ. διαβατηρίου XXXX 17 από τη Λιθουανία. Από την πιο πάνω λήφθηκε κατάθεση (ίδε Κ-7) στην οποία αναφέρει ότι ήρθε βόλτα με τον κατηγορούμενο στη Λεμεσό για να πάνε κάπου να φάνε. Ακολούθως πήγαν στο χωριό Παρεκκλησιά για να παραλάβει ο κατηγορούμενος τον σκύλο του από το ξενοδοχείο σκύλων και την ώρα που έφευγαν τους σταμάτησε η Αστυνομία. Επίσης αναφέρει ότι δεν κατάλαβε ότι ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να διαφύγει με κάποιον τρόπο. Ακόμα αναφέρει ότι οι Αστυνομικοί δεν φορούσαν στολή αλλά κατάλαβε ότι ήταν Αστυνομικοί αφού πυροβόλησαν και φώναζαν «Αστυνομία». Την 21/07/20 και μεταξύ των ωρών 14:45 - 15:10 στην ΑΔΕ Λεμεσού με τη βοήθεια του διερμηνέα Αραβικών Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη (Κ-2) ο Αστ. 2677 (Μ-4) έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο του υπέβαλε κάποιες ερωτήσεις και αυτός απαντούσε σε όλες με την φράση «θα το πω στο δικαστήριο». Την 21/07/20 και μεταξύ των ωρών 15:15 - 15:20 στην ΑΔΕ Λεμεσού με τη βοήθεια του διερμηνέα Αραβικών Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη (Κ-2) ο Αστ. 2677 (Μ-4) κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο επί το ότι την 17/07/20 στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου στο χωριό Παρεκκλησιά της επαρχίας Λεμεσού οδήγησε το όχημα με αριθμό εγγραφής XXX 37 με αλόγιστο τρόπο με ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη στον Αστ.3700 Κυριάκο Παφίτη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου και ότι προκάλεσε κακόβουλη ζημιά στο αστυνομικό όχημα με αριθμό εγγραφής ΝΡΚ406 άγνωστης αξίας και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Θα το πω στο Δικαστήριο». Το υπηρεσιακό όχημα με αριθμό ΝΡΚ406 της ΥΚΑΝ Αρχηγείου μεταφέρθηκε στο Μηχανουργείο του Αρχηγείου στη Λευκωσία για επιδιόρθωση.» Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι o κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες ενώ έκαστος από τους κατηγορουμένους 4 και 6 βαρύνονται με μία προηγούμενη καταδίκη. Ειδικότερα σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 πρόκειται για: (α) Την ποινική υπόθεση υπ' αρ. XXX40/13 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού στην οποίαν κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη τριών αδικημάτων διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής και ενός αδικήματος διάρρηξης εκκλησίας κατά τη διάρκεια νύκτας και κλοπής την περίοδο 23.09.13 - 24.09.

1. Στις 23.01.14 του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης μέχρι 3 ½ έτη. (β) Την ποινική υπόθεση υπ' αρ. XXX14/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην οποίαν κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη ενός αδικήματος διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, ενός αδικήματος συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και ενός αδικήματος κλεπταποδοχής στις 04.06.
2. Στις 15.02.19 του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης μέχρι 8 μήνες. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 4, πρόκειται για την ποινική υπόθεση υπ' αρ. XXX09/21 του Κακουργιοδικείου Λάρνακας στην οποίαν κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη δύο αδικημάτων διάρρηξης και κλοπής στις 16.04.
3. Στις 05.08.21 του επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €1.
4. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 6, πρόκειται για την ποινική υπόθεση υπ' αρ. XXX20/11 του Κακουργιοδικείου Λάρνακας στην οποίαν κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη δύο αδικημάτων διάρρηξης κατοικίας και κλοπής στις 09.04.
5. Στις 17.05.12 του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 χρόνια. Σχετικά με τον κατηγορούμενο 5, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Επιπλέον η κυρία Καραολίδου επισήμανε ότι οι κατηγορούμενοι 1, 4 και 5 τελούν υπό κράτηση από τις 17.06.20 ενώ ο κατηγορούμενος 6 τελεί υπό κράτηση από τις 17.07.
6. Προσωπικές συνθήκες κατηγορουμένων - Εκθέσεις Γραφείου Ευημερίας: Οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων περιγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, οι οποίες υιοθετήθηκαν από την υπεράσπιση. Παραθέτουμε συνοπτικά το περιεχόμενο τους. Για κατηγορούμενο 1: Ο κατηγορούμενος 1 κατάγεται από τη Συρία και είναι άγαμος. Προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Έχει δέκα αδέλφια και είναι ο δεύτερος σε σειρά. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του περιγράφονται καλές. Ο ίδιος φοίτησε στο σχολείο για εννέα χρόνια αλλά διέκοψε τη φοίτηση του όταν σε νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με γεωργικές και οικοδομικές εργασίες για να βοηθά την οικογένεια του. Το έτος 2008 ήλθε στην Κύπρο και από τα κατεχόμενα μετέβηκε στις ελεύθερες περιοχές. Συνελήφθηκε λόγω μη νόμιμης παραμονής στην Κύπρο και αφού κρίθηκε ένοχος, καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης. Όταν εξέτισε την ποινή του, του παραχωρήθηκε προσωρινή άδεια παραμονής για περίοδο έξι μηνών. Την περίοδο 2012-2014 ο εν λόγω κατηγορούμενος διέμενε στη Λεμεσό και συμβίωνε με κοπέλα τουρκοκυπριακής καταγωγής. Από τη σχέση τους αυτή απέκτησαν ένα παιδί ηλικίας δέκα ετών σήμερα, το οποίο διαμένει με τη μητέρα του. Ο ίδιος παραδέχεται τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Δεν έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης ουσιών μέχρι σήμερα αλλά παραμένει καθαρός μετά τη σύλληψη του. Στο στάδιο αυτό βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές γι' αυτό δεν έχει εισοδήματα. Παράλληλα δεν διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία αλλά ούτε και αποταμιεύσεις. Δεν αναφέρθηκε η ύπαρξη οποιονδήποτε χρεών. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε σε ενοικιαζόμενη οικία για περίπου τέσσερις μήνες και λάμβανε εισόδημα €60 ημερησίως. Για κατηγορούμενο 4: Ο κατηγορούμενος 4 γεννήθηκε στη Συρία και είναι άγαμος και άτεκνος. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια ιορδανικής καταγωγής. Έχει τέσσερις έγγαμες αδελφές και ένα μικρότερο αδελφό. Ο τελευταίος, ενώ βρισκόταν στην Κύπρο από το 2017 ως αιτητής πολιτικού ασύλου, εξαφανίστηκε και διέκοψε κάθε επικοινωνία με την οικογένεια τους. Γι' αυτό περί το έτος 2019, ο εν λόγω κατηγορούμενος ήλθε στην Κύπρο για να τον εντοπίσει, δυστυχώς όμως χωρίς αποτέλεσμα. Σε ηλικία 18 ετών ο κατηγορούμενος 4 αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτηση του στο σχολείο λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Συρία. Περί το έτος 2013 ο ίδιος μαζί με την οικογένεια του μετέβηκαν στην Ιορδανία όπου εκεί άρχισε να εργάζεται ως σιδεράς καλύπτοντας τις βασικές ανάγκες του αλλά και των μελών της οικογένειας του. Όταν ο κατηγορούμενος ήλθε στην Κύπρο

(2019), υπέβαλε αίτηση για παροχή πολιτικού ασύλου και εργαζόταν περιστασιακά ως σιδεράς. Στην παρούσα φάση βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές γι' αυτό δεν έχει εισοδήματα. Παράλληλα δεν διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία αλλά ούτε και αποταμιεύσεις. Δεν αναφέρθηκε η ύπαρξη οποιονδήποτε χρεών. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε σε ενοικιαζόμενη οικία στη Λεμεσό. Δεν αναφέρονται οποιαδήποτε θέματα υγείας, αλλά ούτε προβλήματα χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή κατάχρησης αλκοόλ. Για κατηγορούμενο 5: Ο κατηγορούμενος 5 γεννήθηκε στην Ιορδανία αλλά από την ηλικία του βρέφους βρίσκεται στην Κύπρο. Είναι άγαμος. Ο πατέρας του είναι τουρκοκύπριος και η μητέρα του κατάγεται από την Ιορδανία, λήπτρια μηνιαίου επιδόματος λόγω προβλημάτων υγείας. Οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν μικρός και οι σχέσεις του με τον πατέρα του δεν είναι καλές. Έχει άλλα πέντε αδέλφια και συγκεκριμένα τρεις αδελφές και δύο αδελφούς. Ο εν λόγω κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την Α' Λυκείου αφού υποχρεώθηκε να διακόψει τη φοίτηση του και να εργαστεί λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βρισκόταν η οικογένεια του. Έκτοτε εργάζεται ως οικοδόμος. Από ηλικία 19 ετών διαμένει μόνος του. Τώρα βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές γι' αυτό δεν έχει εισοδήματα. Παράλληλα δεν διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία αλλά ούτε και αποταμιεύσεις. Δεν αναφέρθηκε η ύπαρξη οποιονδήποτε χρεών. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε σε ενοικιαζόμενη οικία με το ενοίκιο να ανέρχεται στα €550 μηνιαίως. Από την εργασία του ως οικοδόμος λάμβανε εισόδημα €50 ημερησίως. Δεν αναφέρονται οποιαδήποτε θέματα υγείας, αλλά ούτε προβλήματα χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή κατάχρησης αλκοόλ. Για κατηγορούμενο 6: Ο κατηγορούμενος 6 γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ιράκ. Είναι άγαμος και άτεκνος. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια. Οι γονείς του απεβίωσαν πριν από 7 και 8 χρόνια αντίστοιχα. Είναι ο μεγαλύτερος από τα τέσσερα αδέλφια. Μετά το θάνατο των γονιών του, δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του και ως εκ τούτου δεν γνωρίζει τίποτε γι' αυτά. Ο εν λόγω κατηγορούμενος ολοκλήρωσε τη φοίτηση του σε σχολείο στο Ιράκ και ακολούθως, μετά το θάνατο της μητέρας του, ήλθε στην Κύπρο όπου υπέβαλε αίτηση για παροχή πολιτικού ασύλου. Κατά την παραμονή του στο νησί δεν εργαζόταν και συντηρείτο οικονομικά από κρατικά επιδόματα. Περί το έτος 2011 καταδικάστηκε για αδικήματα που αφορούσαν κλοπές και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης, την οποίαν εξέτισε το έτος

1. Την περίοδο εκείνη απελάθηκε από την Κύπρο και μετέβηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου παρακολούθησε πανεπιστημιακές σπουδές στον κλάδο πολιτικών επιστημών. Παράλληλα με τις σπουδές του εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας σε ξενοδοχείο. Το 2017 επέστρεψε στην Κύπρο όπου παράνομα εισήλθε στις ελεύθερες περιοχές από τα κατεχόμενα. Δεν υπέβαλε αίτηση για παροχή πολιτικού ασύλου και συντηρείτο οικονομικά από παράνομες δραστηριότητες του. Αυτήν την στιγμή είναι υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές γι' αυτό δεν έχει εισοδήματα. Παράλληλα δεν διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία αλλά ούτε και αποταμιεύσεις. Δεν αναφέρθηκε η ύπαρξη ακίνητης και/ή κινητής περιουσίας, αποταμιεύσεων και οποιονδήποτε χρεών. Πριν από τη σύλληψη του διέμενε στη Λάρνακα. Δεν αναφέρονται οποιαδήποτε θέματα υγείας, αλλά ούτε προβλήματα χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή κατάχρησης αλκοόλ. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων μελετήσαμε με προσοχή στα πλαίσια διεκπεραίωσης του έργου μας για επιβολή στους κατηγορούμενους των κατάλληλων ποινών σε ότι αφορά το είδος αλλά και το ύψος τους. Στη νομική επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1, αφού παρέπεμψε στις προσωπικές συνθήκες του πελάτη του όπως αυτές περιέχονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ανάφερε ότι ο πελάτης του απολογείται για τη συμπεριφορά του στην υπόθεση αυτή, κάλεσε το δικαστήριο να εκλάβει την παραδοχή του εν λόγω κατηγορουμένου ότι έγινε αμέσως εξηγώντας ότι το έπραξε μόλις σημειώθηκε τροποποίηση του κατηγορητηρίου από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Σχολιάζοντας τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ο κύριος Γαβριηλίδης απέδωσε τη συμμετοχή του πελάτη του στο ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Ωστόσο είπε ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος σκοπεύει να απεξαρτοποιηθεί από τα ναρκωτικά. Ερχόμενος στο θέμα της τιμωρίας, ο εν λόγω συνήγορος κάλεσε το δικαστήριο να επιβάλει τέτοια ποινή ώστε να αντικατοπτρίζει τα σοβαρότερα φύσεως αδικήματα που διέπραξαν πρώην συγκατηγορούμενοι του πελάτη του στην ίδια υπόθεση και ήδη τους επιβλήθηκαν ποινές στο παρελθόν. Μέσα από τη δική της αγόρευση, η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου 4 κάλεσε το δικαστήριο να λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες την παραδοχή και την απολογία του πελάτη της. Παραπέμποντας στις προσωπικές συνθήκες του πελάτη της που καταγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η κυρία Πιερούδη ανάφερε ότι ο πελάτης της βρισκόταν σε ευάλωτη ψυχολογική κατάσταση λόγω της εξαφάνισης του αδελφού του. Παράλληλα χαρακτήρισε το βαθμό συμμετοχής της πρώην κατηγορουμένης 3 σοβαρότερο από τον ρόλο του πελάτη της που σύμφωνα με την ίδια είναι περιορισμένος, κάτι που όπως υπέδειξε θα πρέπει έμπρακτα να διαφανεί μέσα από την επιβολή ποινής τέτοιας ώστε ο εν λόγω κατηγορούμενος να αποφυλακιστεί. Στη νομική επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 5 κάλεσε το δικαστήριο να λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες το λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του, την απολογία του και την παραδοχή του, η οποία όπως είπε θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έγινε αμέσως, έστω και αν αυτή συνέβηκε σ' αυτό το στάδιο. Αναφερόμενος στις προσωπικές συνθήκες του πελάτη του που σημειώνονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο κύριος Νικολαΐδης είπε ότι ο κατηγορούμενος είναι νεαρό άτομο χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Σχολιάζοντας το ρόλο που ο κατηγορούμενος 5 είχε στη διάπραξη των αδικημάτων, ο συνήγορος του ανάφερε ότι ήταν δευτερεύοντας σε αντίθεση με το βαθμό συμμετοχής της πρώην κατηγορούμενης
2. Πρόσθεσε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος 5 είχε μικρότερη ανάμιξη και μειωμένη ευθύνη και από τους κατηγορουμένους 1 και
3. Γι' αυτό κάλεσε το δικαστήριο η ποινή που θα επιβάλει στον πελάτη του να είναι διαφοροποιημένη από τις ποινές των πιο πάνω κατηγορουμένων. Σύμφωνα με τον κύριο Νικολαΐδη, η μεγάλη περίοδος κράτησης του πελάτη του σε συνδυασμό με τον ελάχιστο ρόλο που διαδραμάτισε στην υπόθεση αυτή, δικαιολογεί αίτημα για μη επιβολή ποινής μεγαλύτερης του χρόνου κράτησης του. Σε αντίθεση περίπτωση, ο εν λόγω συνήγορος εισηγήθηκε ότι δικαιολογείται αναστολή της ποινής φυλάκισης που τυχόν του επιβληθεί και προς υποστήριξη της θέσης του επικαλέστηκε το νεαρό της ηλικίας του πελάτη του, το λευκό ποινικό μητρώο, τις προσωπικές του συνθήκες, τον δευτερεύοντα ρόλο που είχε, το ότι είναι κύπριος υπήκοος που διαμένει στην Κύπρο με την οικογένεια του, την μικρή ποσότητα ναρκωτικής ουσίας που ενέχεται και στην απουσία στοιχείου βίας. Στη δική του αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 6 αφού παρέπεμψε στις προσωπικές συνθήκες του πελάτη του που περιέχονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ανάφερε ότι ο πελάτης του απολογείται για τη συμπεριφορά του στην υπόθεση αυτή, κάλεσε το δικαστήριο, με αναφορά σε νομολογία, να εκλάβει την παραδοχή του ότι έγινε αμέσως επειδή, όπως εξήγησε, υπήρξε παραδοχή ευθύς μόλις τέθηκαν τα πραγματικά γεγονότα. Αναφερόμενος στο ρόλο του πελάτη του στη διάπραξη των αδικημάτων, ο κύριος Νεοφύτου είπε ότι αυτός φαίνεται μέσα από την έκθεση των συμφωνημένων γεγονότων. Σύμφωνα με τον εν λόγω συνήγορο, η ποινική ευθύνη του πελάτη του είναι μικρότερη από αυτή του κατηγορουμένου 1 και της πρώην κατηγορουμένης
4. Το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου σε συνδυασμό με τα γεγονότα που εκτέθηκαν καθιστούν σαφές ότι η εγκληματική δραστηριότητα των κατηγορουμένων είναι πλούσια. Χωρίς αμφιβολία τα αδικήματα που διαπράχτηκαν είναι πολύ σοβαρά, είναι επικίνδυνα για την κοινωνία και όλα βρίσκονται σε έξαρση. Το εκτεταμένο πλαίσιο της εγκληματικής συμπεριφοράς των κατηγορουμένων καθώς επίσης το στοιχείο επικινδυνότητας που τη χαρακτηρίζει γίνονται αντιληπτά με την ένταξη των διαπραχθέντων αδικημάτων σε ομάδες, οι οποίες είναι:

(1)αδικήματα που σχετίζονται με παραγωγή, κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών τάξεως 'Α',

(2)αδικήματα που ενέχουν δόλο και εξαπάτηση προσώπων και οργανισμών,

(3)αδικήματα που αφορούν παράνομη παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας,

(4)αδικήματα που στρέφονται εναντίον του κυπριακού κράτους και της διατήρησης ηρεμίας στη δημόσια τάξη,

(5)αδικήματα που εναντιώνονται στην απονομή της δικαιοσύνης,

(6)αδικήματα που στρέφονται κατά της περιουσίας,

(7)αδικήματα που ενέχουν τη διενέργεια αμελών και απερίσκεπτων πράξεων εναντίον ατόμου,

(8)αδικήματα συνομωσίας στη διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων και

(9)αδικήματα που αφορούν τη δημόσια υγεία. Ο κατηγορούμενος 6 διέπραξε αδικήματα που περιλαμβάνονται σε όλες τις πιο πάνω ομάδες, εκτός από αυτά της ομάδας αρ.

1. Ο δε κατηγορούμενος 1 διέπραξε αδικήματα των κατηγοριών 1, 4 και
2. Σε αντίθεση μ' αυτούς, τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος 5 διέπραξε εμπίπτουν μόνο στην ομάδα αρ. 8 ενώ αυτά του κατηγορουμένου 4 ανήκουν στις δύο τελευταίες κατηγορίες. Η σοβαρότητα που χαρακτηρίζει όλα τα αδικήματα που έχουν διαπραχτεί αντανακλάται κατ' αρχάς από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ανώτατες ποινές. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Οι κατηγορούμενοι διέπραξαν διάφορα αδικήματα των οποίων οι προβλεπόμενες από τις σχετικές νομοθεσίες ανώτατες ποινές ποικίλουν. Ειδικότερα τα αδικήματα που αφορούν τον κατηγορούμενο 1 επισύρουν ποινές φυλάκισης μέχρι δύο έτη (κατηγορίες 55 & 56), τρία έτη (κατηγορία 47), εφτά έτη (κατηγορίες 49, 51 & 53), δέκα έτη (κατηγορία 48), 12 έτη (κατηγορία 50) και δια βίου (κατηγορίες 52 & 54). Ομοίως τα αδικήματα που αφορούν τον κατηγορούμενο 6 προνοούν ποινές φυλάκισης μέχρι ένα χρόνο (κατηγορία 27), δύο χρόνια (κατηγορίες 25, 37, 55 & 56), τρία χρόνια (κατηγορία 47), πέντε χρόνια (κατηγορία 36), εφτά χρόνια (κατηγορίες 49, 51 & 53), δέκα χρόνια (κατηγορίες 26 & 48) και δια βίου (κατηγορία 58). Τα δε αδικήματα που σχετίζονται με τους κατηγορουμένους 4 και 5 επισύρουν ποινές φυλάκισης μέχρι δύο έτη (κατηγορίες 55 & 56). Από τον καθορισμό του ύψους των πιο πάνω ποινών, καταδεικνύεται η σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι 1 και 6 έχουν διαπράξει. Όπως ακόμη διαπιστώνεται από την έκθεση τους, οι εν λόγω κατηγορούμενοι εμπλέκονται στη διάπραξη περισσότερων και συνάμα σοβαρότερων αδικημάτων από αυτών που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι 4 και 5. Βεβαίως τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων και το μέσο που χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια της εγκληματικής πράξης (Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930). Όσον αφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, θεωρούμε σκόπιμο να παραπέμψουμε και στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, όπου στις σελίδες 402 - 403 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξή του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Τα ναρκωτικά είναι ίσως σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η παγκόσμια κοινωνία. Πρόκειται για αποτρόπαια εγκλήματα με επικίνδυνες συνέπειες και αρκετά θύματα. Στα θύματα τους περιλαμβάνονται άτομα από όλες τις ηλικίες, κυρίως όμως νεαροί. Η Κύπρος έχει πληρώσει βαρύ τίμημα με την απώλεια συνανθρώπων μας και τούτο οφείλεται στην εξάπλωση της δράσης των εμπόρων-διακινητών-μεταφορέων και ταυτόχρονα στην αδυναμία των χρηστών να τους αποφύγουν ή να τους απομακρύνουν από τη ζωή τους. Είναι αδικήματα που φθείρουν τον ιστό της οικογένειας και αποτελούν νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας (Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 197 και Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 60). Δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου αυξάνεται ολοένα η εμπλοκή νεαρών ατόμων σε υποθέσεις ναρκωτικών. Το δε κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι υπερβολικό, κυρίως όταν υπολογίσει κανείς τα εγκλήματα και τη βία, όπως επίσης τη διάβρωση των ηθικών αξιών που προκαλούν. Η αναγκαιότητα προστασίας του κοινωνικού ιστού που πλήττεται καίρια με την εξάπλωση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου (Αγαθοκλέους κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 44). Τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση να συμβάλουν θετικά στην καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών και στη χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων ειδικότερα (βλ. μεταξύ άλλων Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 A.A.Δ. 377, Κλεομένης ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350, Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Η εξάπλωση των ναρκωτικών στην Κύπρο είναι διαχρονική και θλιβόμαστε να πούμε ότι έλαβε τρομαχτικές διαστάσεις. Είναι γι' αυτό που το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής με σκοπό την προμήθεια σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές (Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos

(2005)2 Α.Α.Δ. 297). Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 109 και 110 για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359». Επίσης στην υπόθεση Dos Santos (πιο πάνω) τονίστηκαν, ανάμεσα σ' άλλα τα εξής: «Στην υπόθεση που εξετάζουμε ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος, χωρίς οποιαδήποτε κρίση συνείδησης ή σκέψης για τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας. Μας προκαλεί θλίψη και ανησυχία η συνεχής εκμετάλλευση από εγκληματίες των συνθηκών και συνηθειών ζωής που επικρατούν στη χώρα μας, όπου οι άνθρωποι επιθυμούν να ζουν μέσα σε συνθήκες ασφάλειας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Οι κάτοικοι θέλουν να έχουν τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους ανοιχτά, επιθυμούν να εισέρχονται στη χώρα μας εκατομμύρια τουρίστες, χωρίς να υποβάλλονται στις συνήθεις ταλαιπωρίες τελωνειακού ελέγχου. Οι άνθρωποι έμαθαν να αφήνουν ενίοτε εκτεθειμένη την περιουσία τους, πιστεύοντας πως δεν θα κλαπεί ή καταστραφεί. Θέλουν να κινούνται ελεύθερα στους δρόμους χωρίς να φοβούνται πως θα ληστευθούν. Αυτές οι συνήθειες χαρίζουν την καλή ποιότητα ζωής στη χώρα μας. Δεν μπορεί, επομένως, να γίνει ανεχτή η εγκληματικότητα, που αναγκάζει την Πολιτεία και τους πολίτες, αμυνόμενοι, να μεταβάλουν αυτές τις συνήθειες. ................................. Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Αδικήματα που στρέφονται κατά της έννομης τάξης και ασφάλειας της πολιτείας, όπως είναι η συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, η συμμετοχή και αποδοχή διάπραξης εγκλημάτων, είναι σοβαρά επειδή ενέχουν στοιχεία απειλής και επικινδυνότητας που προκαλούν φόβο στους πολίτες επειδή ουδείς μπορεί να ελέγξει το βαθμό και την έκταση των ανθρώπινων ενεργειών. Απειλούν τη διατάραξη ηρεμίας τη δημόσιας τάξης και γενικότερα θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του κράτους. Αντίστοιχη αυστηρότητα επιδεικνύεται στα αδικήματα που ενέχουν στοιχεία δόλου και απάτης, όπως εδώ της πλαστογραφίας επισήμου εγγράφου (καταρτισμός γερμανικής άδειας διαμονής) και της πλαστοπροσωπίας, η διάπραξη των οποίων επίσης παρουσιάζει ανοδική τάση. Αμφότερα αποσκοπούν στην εξαπάτηση δημοσίων αρχών, οργανισμών και ατόμων. Απώτερος στόχος του παραβάτη είναι η δόλια απόκτηση πλεονεκτήματος και προσωπικού οφέλους εις βάρος άλλων ατόμων με την ενσυνείδητη παρουσίαση ενός προσώπου και μίας κατάστασης που εν γνώση του δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πρόκειται για αδικήματα που έκδηλα υποτιμούν τους νόμους, κανονισμούς και θεσμούς ενός δημοκρατικού κράτους. Στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 286 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής." Τα ίδια ισχύουν και στην περίπτωση για τα αδικήματα που στρέφονται κατά της περιουσίας, ήτοι η πρόκληση κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία και του εμπρησμού κτιρίου. Είναι σοβαρά αδικήματα τα οποία επίσης παρουσιάζουν ανησυχητική έξαρση. Πιο κάτω παραθέτουμε ενδεικτικά με ποιον τρόπο η νομολογία αντιμετωπίζει τέτοιου είδους αδικήματα. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Αντάρτης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 138 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν . Ανδρέου

(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1992)1 ΑΑΔ 160. Μάλιστα πολύ πρόσφατα (Βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση 6239 ημερ. 18.4.1997), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με την θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στη Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Επικροτούμε τη σχετική προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη και ταυτισμένη με την νομολογία μας. Η αυστηρή αντιμετώπιση επιβάλλεται λόγω της συχνότητας με την οποία διαπράττονται τα πιο πάνω αδικήματα και για προστασία της κοινωνίας». Στην υπόθεση Παναγίδης (πιο πάνω), επίσης αναφέρονται και τα εξής: «Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Περαιτέρω στην υπόθεση Abed v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 128 λέχθηκαν, τα ακόλουθα: «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν, και ζούσαν με ασφάλεια. Την άνεση π.χ να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής, και άκρως ανησυχητικής κατάστασης, που επικρατεί σήμερα στον τόπος μας είναι επαρκής λόγος να δράσουν τα δικαστήρια μας προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίζουν την νομιμότητα». Ο εμπρησμός χωρίς αμφιβολία θεωρείται σοβαρό αδίκημα επειδή η διάπραξη του δημιουργεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες. είναι επίσης σοβαρό επειδή εκτός από το ότι προκαλεί ζημιά στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του ατόμου για απόλαυση της περιουσίας του, ενέχει μεγάλο κίνδυνο να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα μέσα από τέτοια περιστατικά. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος έγκειται επιπλέον στην ανησυχητικά διαχρονική έξαρση που η διάπραξη του παρουσιάζει προς επίτευξη των παρανόμων στόχων του παραβάτη, πράγμα που αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μελανίτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 309 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: "Η διάπραξη του αδικήματος του εμπρησμού ευρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα εμπρησμού ως μέσο επίτευξης παρανόμων στόχων. Η έξαρση αυτή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών." Περαιτέρω, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αναστασίου

(2005)2 Α.Α.Δ. 125 αναφέρθηκε ότι "δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα". Επίσης, χαρακτηριστικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 424 Ποινική Έφεση Αρ. 158/2012, ημερομηνίας 24.05.13, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στην διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων. Συνακόλουθα των πιο πάνω είναι ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία, ώστε ν' ανακοπεί η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών της φύσεως αυτής. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια αυτή των δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που αυτά επιβάλλουν. Πάντοτε βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογα με αυτά θα πρέπει να είναι και η ποινή." Κατ' ανάλογο τρόπο το αδίκημα της εκτέλεση αμελών ή απερίσκεπτων πράξεων θεωρείται σοβαρό επειδή ενέχει στοιχείο επικινδυνότητας. Περιλαμβάνει ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή. Ο σεβασμός και η εκτίμηση στο πολυτιμότερο αγαθό, αυτό της ανθρώπινης ζωής, είναι υποχρέωση του καθενός πολίτη απέναντι στο συνάνθρωπο του. Η αποφυγή εκτέλεσης πράξεων που θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ενός ατόμου αποτελεί ύψιστο καθήκον όλων των πολιτών. Ιδιαίτερα όταν αφορά αστυνομικό ο οποίος εν ώρα καθήκοντος Οποιασδήποτε συμπεριφορά κατά παρέκκλιση του πιο πάνω πλαισίου είναι αξιόποινη, αδικαιολόγητη και αντιμετωπίζεται χωρίς ενδοιασμό με αυστηρότητα. Το δε αδίκημα της απόδρασης από νόμιμη κράτηση δεν πρέπει να αγνοείται επειδή εμποδίζει την απονομή της δικαιοσύνης. Η διάπραξη του έχει τη δική της σημασία αφού υπονομεύει ευθέως το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Τη δική τους σημασία έχουν και τα αδικήματα που αφορούν τη δημόσια υγεία, εδώ αδικήματα που σχετίζονται με την πανδημία του κορονοϊού, τα οποία ένεκα της φύσεως τους αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα. Η δε παράνομη παραμονή ενός αλλοδαπού στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αδίκημα στρέφεται κατά του κράτους και της έννομης τάξης, ενώ ταυτόχρονα πλήττει τη δυνατότητα των αρμοδίων αρχών για άσκηση αποτελεσματικού ελέγχου στην επικράτεια της, προκειμένου να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή ποιος εισέρχεται, ποιος παραμένει στο έδαφος της Κύπρου και για ποιο λόγο. Η σοβαρότητα του αδικήματος αυτού εξηγήθηκε στην υπόθεση Tabrizi v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 421 όπου λέχθηκαν τα εξής: "Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στη σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμη ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και Κανονισμούς της χώρας αυτής. Όπου ένα αδίκημα είναι από τη φύση του σοβαρό ή όπου διαπράττεται με μεγάλη συχνότητα δικαιολογείται η αντιμετώπιση του με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα έτσι που πέραν από την τιμωρία του κατηγορούμενου να εξυπηρετείται και ο στόχος της αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από άλλα πρόσωπα." Στην υπόθεση Nazari ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 231 τονίστηκε ότι η παράνομη παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο συνιστά δεσπόζον (prevalent) αδίκημα, γεγονός που δικαιολογεί την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Σε ότι αφορά τη συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, είναι ένα αδίκημα που επίσης έχει τη δική του σημασία και έτσι ούτε αυτό πρέπει να υποτιμάται. Ενέχει στοιχεία σχεδιασμού, οργάνωσης, προετοιμασίας και προπαρασκευαστικών ενεργειών. Θέτει τις βάσεις για τη διάπραξη του ουσιαστικού αδικήματος μέσα από κοινές αποφάσεις και κοινές επιδιώξεις δύο ή περισσοτέρων ατόμων που μοιράζονται τον ίδιο παράνομο στόχο. Ως δε έχει επισημανθεί στην ποινική υπόθεση αρ. 894/15, Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, Δημοκρατία ν. Αντώνη Νικολάου κ.α, απόφαση ημερομηνίας 09.06.16: «Αποτιμώντας ειδικότερα τη σοβαρότητα του αδικήματος της συνωμοσίας θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σαφέστατα και δικαιολογημένα ο νομοθέτης θεωρεί τη συνωμοσία ως ήσσονος σοβαρότητας εν σχέσει με το ουσιαστικό αδίκημα. Είναι ενδεικτικό πως τίθεται ως οροφή για την ποινή σε όλες τις περιπτώσεις η 7ετής φυλάκιση, ασχέτως του κακουργήματος το οποίο αποτελούσε τον αντικειμενικό της στόχο. Αυτό δεν σημαίνει πως και η συνωμοσία δεν έχει τη δική της σοβαρότητα. Μάλιστα, παρά την πιο πάνω διαπίστωση τόσο το είδος όσο και η σοβαρότητα του ουσιαστικού αδικήματος έχουν σε κάθε περίπτωση τη σημασία τους και θα πρέπει να συνεκτιμούνται κατά την επιμέτρηση της ποινής. . Η απαξία της συνωμοσίας γενικά έγκειται κυρίως στο ότι συνιστά τον πρόδρομο, σχεδίασμα, προετοιμασία, οργάνωση και κυρίως σφραγίζει την συναπόφαση δύο ή περισσοτέρων ατόμων να προχωρήσουν στη διάπραξη του ουσιαστικού αδικήματος. Στις πλείστες δε των περιπτώσεων πρόκειται για μια ψυχρή και σε κατάσταση νηφαλιότητας συναπόφαση εν είδη κοινής επιχειρηματικής δραστηριότητας, με ενδιάμεσους, παρεμφερείς αλλά απαραίτητους στόχους, να επιτύχει το όλο σχέδιο και να εκμηδενιστούν οι κίνδυνοι σύλληψης των δραστών ή κατ' άλλον τρόπον ματαίωσης του εν λόγω σχεδίου». Συμφωνούμε πλήρως με το πιο πάνω απόσπασμα και το υιοθετούμε. Αυτό που παρατηρούμε και οφείλουμε να επισημάνουμε είναι ότι η συχνότητα διάπραξης αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό όλων των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι έχουν διαπράξει. Στη Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών (βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Η σοβαρότητα που χαρακτηρίζει τα αδικήματα, όπως αυτή έχει εξηγηθεί προηγουμένως, σε συνδυασμό με την έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τους, καθιστούν αναγκαία αυστηρή αντιμετώπιση τους με την επιβολή ποινών αποτρεπτικής φύσεως, κάτι εξάλλου που σημειώνεται μέσα από την προαναφερόμενη νομολογία. Είναι γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 6 επέδειξαν πλούσια εγκληματική δράση. Συγκεκριμένα διέπραξαν ποικιλία σοβαρών αδικημάτων. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η κατά συρροή διάπραξη αδικημάτων σε μικρό χρονικό διάστημα συνιστά επιβαρυντικό παράγοντα (Γενικός Εισαγγελέας v. Χατζημιτσή

(2005)2 Α.Α.Δ. 101). Ο κατηγορούμενος 6 διέπραξε συνολικά 14 αδικήματα διαφορετικής φύσεως σε χρονική διάρκεια 7 ετών και 3 μηνών περίπου (από 27.04.13 μέχρι 23.07.20) και ο κατηγορούμενος 1 συνολικά 10 αδικήματα την περίοδο μεταξύ 01.01.20 και 17.06.

1. Οι δε κατηγορούμενοι 4 και 5 διέπραξαν 2 αδικήματα την ίδια περίοδο (μεταξύ 01.01.20 και 17.06.20). Συνεπώς ο βαθμός και η έκταση εμπλοκής των κατηγορουμένων 1 και 6 στην υπόθεση διαφέρει από αυτή των κατηγορουμένων 4 και
2. Σαφώς από την ανάλυση των πιο πάνω, η οποία πηγάζει από το κατηγορητήριο και τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, καταδεικνύεται ότι η εγκληματική δράση των κατηγορουμένων 1 και 6 είναι σαφώς μεγαλύτερη και πλουσιότερη από αυτή των κατηγορουμένων 4 και
3. Όλοι όμως είχαν ανάμιξη με συγκεκριμένο ρόλο σε αδικήματα που, όπως ήδη λέχθηκε, διαθέτουν θανατηφόρο ιστορικό, συνεχίζουν να απειλούν την κυπριακή κοινωνία και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Ο κατηγορούμενος 1 εντάχθηκε σε εγκληματική ομάδα και ως μέλος της συμμετείχε στη διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη απόκτηση πρόδρομων ουσιών (διαβαθμισμένων ουσιών) που χρησιμοποιούνται ως ύλες για την παραγωγή μεταμφεταμίνης (crystal) που είναι είδος ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α'. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού συνεργάστηκε με άλλα άτομα, περιλαμβανομένων των κατηγορουμένων 4, 5 και
4. Ωστόσο η εγκληματική του δράση δεν περιορίστηκε μέχρι εκεί. Προχώρησε στην παραγωγή μεγάλης ποσότητας μεταμφεταμίνης (512,79 γραμμάρια) και αφού πλέον κατείχε τέτοια ναρκωτική ουσία, σκοπός του ήταν να την προωθήσει στην αγορά προκειμένου να την προμηθεύσει σε άλλα άτομα. Σαφώς λαμβάνεται υπόψη η μεγάλη ποσότητα μεταμφεταμίνης που ο κατηγορούμενος 1 παρασκεύασε χρησιμοποιώντας παράνομες πρώτες ύλες, την οποίαν κατείχε με σκοπό να την προωθήσει σε άλλα άτομα. Στενός συνεργάτης του κατηγορουμένου 1 ήταν ο κατηγορούμενος
5. Ο κατηγορούμενος 6 μαζί με τον κατηγορούμενο 1 δημιούργησαν εγκληματική οργάνωση στην οποίαν αμφότεροι ήταν ενεργά μέλη με πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι εν λόγω κατηγορούμενοι στρατολόγησαν τρίτα πρόσωπα προς υποβοήθηση της εγκληματικής δραστηριότητας τους. Η εγκληματική ομάδα είχε συγκεκριμένο σκοπό και οι κατηγορούμενοι 1 και 6 προέβαιναν σε στοχευμένες ενέργειες στη βάση καλά οργανωμένου και καταρτισμένου σχεδίου που τέθηκε σε εφαρμογή. Σκοπός της παράνομης οργάνωσης ήταν η απόκτηση πρόδρομων ουσιών, οι οποίες θα χρησιμοποιούνταν ως πρώτες ύλες για την παρασκευή μεταμφεταμίνης που είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως 'Α', με απώτερο στόχο την προμήθεια της σε άλλα άτομα. Ο κατηγορούμενος 6, ως μέλος της εγκληματικής ομάδας, συμμετείχε και αυτός με το δικό του τρόπο και το δικό του ξεχωριστό ρόλο στη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος 6 ήταν αυτός που το Φεβρουάριο 2019 εντόπισε και ενοικίασε αποθηκευτικό χώρο για τη φύλαξη των διαβαθμισμένων ουσιών που όπως λέχθηκε θα τις χρησιμοποιούσαν ως πρώτες ύλες για την παρασκευή μεταμφεταμίνης. Προς επίτευξη του στόχου του, ο κατηγορούμενος 6 δεν δίστασε να παρουσιάσει στον ιδιοκτήτη πλαστή γερμανική άδεια διαμονής χρησιμοποιώντας όνομα άλλο από το δικό του, παριστάνοντας ότι ήταν άτομο γερμανικής καταγωγής που διέμενε στην Κύπρο. Επίσης ήταν αυτός που τον Ιανουάριο 2020 συνωμότησε με τους υπόλοιπους κατηγορουμένους ότι θα προχωρούσαν στην παραγωγή μεταμφεταμίνης με τη χρήση πρόδρομων ουσιών. Είναι γι' αυτό που όλοι μαζί κατείχαν μεγάλη ποσότητα διαφόρων τέτοιων ουσιών την περίοδο Ιανουάριο 2020 - Ιούνιο
6. Ο κατηγορούμενος 6 ήταν αυτός που μαζί με τον κατηγορούμενο 1 επιπρόσθετα ενοικίασαν διαμέρισμα στον Άγιο Τύχωνα το οποίο χρησιμοποιούσαν για τη φύλαξη του εξοπλισμού που ήταν απαραίτητος για τη διαδικασία παραγωγής κρυσταλλικής ουσίας. Ήταν ακόμη το άτομο που μαζί με τον κατηγορούμενο 1 επιπλέον μετέτρεψαν την κατοικία της πρώην κατηγορουμένης 2 και παρακείμενο χωράφι σε εργαστήριο παρασκευής μεταμφεταμίνης. Ο κατηγορούμενος 6 απέκτησε παράνομα πρόσβαση και κατοχή σε διαβαθμισμένες ουσίες. Συνεργαζόμενος στενά με τον κατηγορούμενο 1, είχε συνδρομή στην παραγωγή μεταμφεταμίνης, ποσότητα της οποίας κατείχε. Η μόνη διαφορά του με τον κατηγορούμενο 1 είναι ότι η ποσότητα που αυτός παρήγαγε ήταν κατά πολύ μικρότερη από αυτή του κατηγορουμένου 1 (κατηγορούμενος 6 - 15,79 γραμμάρια ενώ κατηγορούμενος 6 - 512,79 γραμμάρια) καθώς επίσης δεν αντιμετωπίζει αδίκημα κατοχής ναρκωτικής ουσίας, περιλαμβανομένης της μεταμφεταμίνης που παρήγαγε, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα. Η πλούσια και ταυτόχρονα ποικιλόμορφη εγκληματική δραστηριότητα των εν λόγων κατηγορουμένων στην οποίαν περιλαμβάνονται σοβαρής φύσεως αδικήματα που απειλούν την κυπριακή κοινωνία και βρίσκονται σε έξαρση, είναι στοιχεία που επιβαρύνουν τη θέση των κατηγορουμένων. Ο ενεργός ρόλος των κατηγορουμένων 1 και 6 ήταν πολυδιάστατος και συνάμα ουσιώδης για τους σκοπούς της παράνομης επιχείρησης που είχε οργανωθεί από την εγκληματική ομάδα, καλύπτοντας διάφορες επί σκοπού ενέργειες της. Αμφότεροι αποτελούσαν σημαντικό κρίκο της ομάδας αφού ενεργούσαν προσεκτικά, μεθοδικά και στοχευμένα με απώτερο στόχο την παραγωγή ναρκωτικών ουσιών. Ο τρόπος δράσης τους γινόταν στη βάση ενός καλά οργανωμένου σχεδίου με τους εν λόγω κατηγορουμένους να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του. Ο προσχεδιασμός και ο καλά σχεδιασμένος τρόπος διάπραξης εγκλημάτων, συνιστά πάντα σοβαρό επιβαρυντικό παράγοντα. Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι υπήρχαν, κάτι που λαμβάνεται υπόψη εις βάρος των κατηγορουμένων 1 και 6 (Χριστοφής ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας v. Τσαπατσάρη κ.α.

(2000)2 Α.Α.Δ. 304). Βέβαια δεν διαφεύγει της προσοχής μας ότι ο κατηγορούμενος 6 επέδειξε παράνομη συμπεριφορά από προηγουμένως και απλά συνέχισε την εγκληματική του δραστηριότητα με την ανάμιξη του στις ναρκωτικές ουσίες μαζί με τους υπόλοιπους κατηγορουμένους. Δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 6 διέμενε παράνομα στην Κύπρο για πολύ μεγάλη περίοδο. Συγκεκριμένα για 7 χρόνια διέμενε στο νησί χωρίς να εξασφαλίσει για την παραμονή του σχετική άδεια από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιδεικνύοντας έτσι έλλειψη σεβασμού στους νόμους του κράτους που τον φιλοξενούσε. Μάλιστα επέδειξε δόλια συμπεριφορά με σκοπό να εξαπατήσει τις αρχές του κράτους καταρτίζοντας πλαστή γερμανική άδεια διαμονής εις το όνομα άλλο από το δικό του, παριστάνοντας έτσι μέσω του πλαστού εγγράφου αυτού ότι ήταν άτομο άλλο από τον εαυτό του ευρωπαϊκής καταγωγής, με προφανή στόχο το προσωπικό του όφελος που ήταν να πετύχει δόλια την παραμονή και διακίνηση του στο νησί ως ευρωπαίος πολίτης. Επομένως καθίσταται αντιληπτό ότι η συμμετοχή του κατηγορουμένου 6 στην απόκτηση διαβαθμισμένων ουσιών, παραγωγή και κατοχή μεταμφεταμίνης προέκυψε κατά την παράνομη παραμονή του στο νησί και αφού είχε στο μεταξύ εξαπατήσει τις κυπριακές αρχές. Δυστυχώς όμως η παραβατική του συμπεριφορά είχε και συνέχεια. Ενώ τελούσε υπό νόμιμη κράτηση απέδρασε προκαλώντας κακόβουλα ζημιά σε περιουσία του δημοσίου. Με τη στάση του αυτή υποτίμησε την ύπαρξη και λειτουργία του θεσμού της απονομής της δικαιοσύνης ενώ παράλληλα επέδειξε μηδενική εκτίμηση σε περιουσία του κράτους στο οποίο είχε καταφύγει. Όλα αυτά προσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου. Οι κατηγορούμενοι 4 και 5 επιστρατεύτηκαν από την εγκληματική οργάνωση των κατηγορουμένων 1 και

1. Οι κατηγορούμενοι 4 και 5 συμφώνησαν με τους κατηγορουμένους 1 και 6 να κατέχουν παράνομα διάφορες διαβαθμισμένες ουσίες που εμπίπτουν στην ομάδα των ναρκωτικών. Ακολούθως, συνεργαζόμενοι όλοι μεταξύ τους αλλά και με άλλα άτομα, υλοποίησαν την παράνομη συμφωνία τους αποκτώντας πρόσβαση και κατοχή στις διαβαθμισμένες ουσίες που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
2. Κατείχαν τις ουσίες αυτές που αποτελούσαν πρώτες ύλες για την παραγωγή της μεταμφεταμίνης. Η συνεργασία τους με άλλα άτομα για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων που βρίσκονται σε έξαρση και η υλοποίηση της συμφωνίας τους κατέχοντας διάφορα είδη παράνομων ουσιών ουσιαστικά διευκολύνοντας την παρασκευή τους, είναι στοιχεία που επιβαρύνουν τη θέση των κατηγορουμένων 4 και
3. Ο κατηγορούμενος 4 την ημέρα που η παράνομη δράση της εγκληματικής οργάνωσης είχε αποκαλυφθεί, προσπάθησε να καταστρέψει και να αποκρύψει οτιδήποτε που χρησιμοποιείτο για την παραγωγή μεταμφεταμίνης προβαίνοντας στις ενέργειες που περιγράφονται στα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης. Επικουρικό ρόλο στην υπόθεση είχε και ο κατηγορούμενος
4. Η συμμετοχή του, όπως και αυτή του κατηγορουμένου 4, ήταν υποβοηθητική και υποστηριχτική. Πέραν της συνεννόησης του με τους υπόλοιπους κατηγορουμένους να κατέχουν παράνομα διαβαθμισμένες ουσίες με σκοπό την παραγωγή μεταμφεταμίνης και της παράνομης κατοχής από μέρους του τέτοιων πρόδρομων ουσιών, στο όχημα του εντοπίστηκαν τα κλειδιά της αποθήκης που ανευρέθηκε και ενοικιάστηκε από τον κατηγορούμενο 6, στην οποίαν φυλάγονταν οι διαβαθμισμένες ουσίες. Σε τελευταία ανάλυση, αμφότεροι υπήρξαν μέρος της αλυσίδας των παράνομων δραστηριοτήτων. Ένα άλλο γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί είναι ότι οι προσπάθειες των κατηγορουμένων 1 και 6 καθώς και η συνεργασία τους με τους κατηγορουμένους 4 και 5 αποκαλύφθηκαν λόγω της άμεσης επέμβασης της αστυνομίας, η οποία μέσα από συντονισμένη επιχείρηση προχώρησε στην ανακοπή των προσπαθειών τους. Αν η αστυνομία δεν παρέμβαινε, οι εν λόγω κατηγορούμενοι θα είχαν καταφέρει να ολοκληρώσουν με επιτυχία το παράνομο έργο τους και ο κατηγορούμενος 6 θα συνέχιζε ανενόχλητα να παραμένει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την άλλη, δίδουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 5 με ότι αυτό συνεπάγεται (Γεωργίου v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 525, Αριστοδήμου v. Δημοκρατία Ποινική Έφεση 121/2017 ημερ. 21.09.17). Όσον αφορά στις προηγούμενες καταδίκες των κατηγορουμένων 1, 4 και 6, είναι γνωστό ότι ουδείς τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία όμως των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου στην τήρηση των νόμων (Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 306 τονίστηκε και πάλι ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με τις προηγούμενες καταδίκες (βλ. επίσης Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Στην Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας (πιο πάνω) τα προηγούμενα αδικήματα που ο κατηγορούμενος είχε διαπράξει, περιόρισαν τα περιθώρια επιείκειας με αποτέλεσμα το Ανώτατο Δικαστήριο να απορρίψει την έφεση του. Για τη σημασία και τη βαρύτητα των προηγούμενων καταδίκων και των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη, και η οποία, επαναλαμβάνουμε, έχει να κάνει με την επιείκεια, παραπέμπουμε και στην υπόθεση Vedat v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ.

1. Έχουμε προηγουμένως αναφερθεί αναλυτικά στο ποινικό μητρώο των κατηγορουμένων 1, 4 και
2. Έχουμε καταγράψει τον αριθμό των προηγούμενων καταδικών με τις οποίες βαρύνεται έκαστος από αυτούς. Έχουμε ακόμη σημειώσει τη φύση των αδικημάτων, πότε αυτά διαπράχτηκαν, τις ποινές που τους επιβλήθηκαν και τις ημερομηνίες επιβολής τους. Παραπέμπουμε στα στοιχεία αυτά χωρίς να χρειάζεται να τα επαναλάβουμε. Αυτό που περαιτέρω χρειάζεται να λεχθεί είναι ότι για τον κατηγορούμενο 4 λαμβάνεται υπόψη ακόμη μία υπόθεση στην οποία παραδέχτηκε κατηγορία που αφορά τη δημόσια υγεία. Επίσης χρήζει αναφοράς ότι για τον κατηγορούμενο 6 λαμβάνονται υπόψη ακόμη δύο υποθέσεις στις οποίες παραδέχτηκε κατηγορίες που στρέφονται κατά της περιουσίας και στη διενέργεια πράξεων εναντίον προσώπου. Έχουμε προηγουμένως σημειώσει για όλες τις περιπτώσεις τη φύση των κατηγοριών αυτών καθώς και τις λεπτομέρειες τους. Έχουμε επίσης εκθέσει σε όλες τις περιπτώσεις τα γεγονότα που τις περιβάλλουν. Δεν χρειάζεται να τα καταγράψουμε εκ νέου. Στην περίπτωση του κατηγορουμένου 4, διαπράχτηκε αδίκημα που άπτεται της δημόσιας υγείας με ότι αυτό σημαίνει. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 6, ο ίδιος έδωσε οδηγίες σε άτομα για να θέσουν φωτιά σε δωμάτιο φύλαξης τεκμηρίων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού καταστρέφοντας τεκμήρια υπό εξέλιξης υπόθεσης στην οποίαν ο ίδιος ήταν κατηγορούμενος σε μια πρωτοφανή για τα κυπριακά δεδομένα υπόθεση. Οι ενέργειες του ήταν στοχευμένες και η εγκληματική του συμπεριφορά καταδεικνύει άτομο που δεν διστάζει να παρέμβει για να εμποδίσει το έργο της δικαιοσύνης. Η πυρκαγιά συνεπεία του εμπρησμού προκάλεσε μεγάλη ζημιά ύψους €39.390 σε δημόσια περιουσία, το κόστος αποκατάστασης της οποίας θα επιβαρυνθούν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή του κράτους που φιλοξενεί εδώ και αρκετά χρόνια τον εν λόγω κατηγορούμενο. Πέραν αυτού δεν δίστασε να θέσει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα επί καθήκον αστυνομικών προκειμένου να διαφύγει όταν αυτοί τον είχαν αναγνωρίσει ως καταζητούμενο πρόσωπο. Πάλι την κακόβουλη ζημιά που αυτός προκάλεσε σε δημόσια περιουσία (αστυνομικό όχημα) θα κληθούν να αποκαταστήσουν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι γνωστό ότι όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του και άλλα αδικήματα, μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της οδηγού υπόθεσης από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης που καλείται να επιβάλει ποινή (Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 598). Αυτό, χωρίς αμφιβολία, ισχύει για τους κατηγορουμένους 4 και 6, τους οποίους αφορούν οι προαναφερόμενες εκκρεμούσες ποινικές υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη στην οδηγό υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής. Στην Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας (πιο πάνω) τα προηγούμενα αδικήματα που ο κατηγορούμενος είχε διαπράξει, περιόρισαν τα περιθώρια επιείκειας με αποτέλεσμα το Ανώτατο Δικαστήριο να απορρίψει την έφεση του. Θα προσεγγίσουμε τις προηγούμενες καταδίκες των κατηγορουμένων 1, 4 και 6 και τα αδικήματα που λαμβάνονται υπόψη στις εκκρεμούσες υποθέσεις σε σχέση με τους κατηγορουμένους 4 και 6 υπό το φως της πιο πάνω νομολογίας. Οι κατηγορούμενοι προέβηκαν σε παραδοχή ενώπιον του δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ.28 και Βασιλείου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014, απόφαση ημερ. 15.06.15). Στην υπόθεση Ανδρέας Ανδρέου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015 ημερ. 11.07.16 τονίστηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι «η παραδοχή είναι ο μόνος απτός τρόπος για να «μεταφερθεί» στο Δικαστήριο η μεταμέλεια ενός κατηγορουμένου και γι' αυτό το λόγο έχει δεσπόζουσα σημασία στην επιμέτρηση της ποινής». Το ίδιο σκεπτικό διατυπώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Τράντα v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση Αρ. 8/2016 ημερ. 14.11.16. Εδώ η παραδοχή του κατηγορουμένου 1 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει τόσο μόνος του όσο και μαζί με τον κατηγορούμενο 6 καθώς επίσης η παραδοχή του κατηγορουμένου 6 στις κατηγορίες 36, 57 και 58 που αντιμετωπίζει μόνος του, ήταν από όλους άμεση (Gorko κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458). Αντίθετα δεν παραγνωρίζουμε ότι στις κατηγορίες που όλοι οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού, ήτοι οι κατηγορίες 55 και 56, δεν μπορεί να εκληφθεί ότι έγινε αμέσως. Οι εν λόγω κατηγορίες ήταν αρχικά στο κατηγορητήριο ως κατηγορίες 9 και 10 και οι κατηγορούμενοι είχαν από την αρχή δηλώσει μη παραδοχή, ως ήταν βέβαια δικαίωμα τους. Κατ' ανάλογο τρόπο δεν εκλαμβάνουμε άμεση την παραδοχή του κατηγορουμένου 6 στις κατηγορίες 25, 26, 27 και 37. Η παραδοχή από μέρους τους στις πιο πάνω κατηγορίες έγινε σε προχωρημένο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας. Το επιχείρημα του συνηγόρου του κατηγορουμένου 5 ότι η παραδοχή του πελάτη του πρέπει να θεωρηθεί ότι έγινε αμέσως επειδή δεν μπορούσε να γίνει παραδοχή ενόσω υπήρχαν άλλες κατηγορίες στις οποίες ο κατηγορούμενος 5 δεν επιθυμούσε να παραδεχτεί, στερείται ερείσματος. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος, όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, προέβηκαν σε απάντηση της επιλογής τους, ως επιθυμούσαν και ήταν δικαίωμα τους. Εν πάση όμως περιπτώσει η παραδοχή αυτή έγινε προτού η κατηγορούσα αρχή ολοκληρώσει την υπόθεση της με την κατάθεση μαρτυρίας από σημαντικούς μάρτυρες κατηγορίας που είχε υπόψη της να καλέσει και ακολούθως κληθεί το δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο δικαιολογείται η κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία σε οποιαδήποτε από τις πολλές κατηγορίες του κατηγορητηρίου και τυχόν προσκόμιση μαρτυρίας από τους ιδίους ή/και από μάρτυρες υπεράσπισης. Η ποινική δίωξη αρκετών κατηγοριών αναστάληκε μετά από τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Έστω όμως και έτσι τη λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη. Βέβαια αν η παραδοχή των κατηγορουμένων στις συγκεκριμένες κατηγορίες γινόταν από την αρχή τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν ευρύτερα. Ακόμη λαμβάνουμε υπόψη μας την απολογία όλων των κατηγορουμένων, όπως αυτή εκφράστηκε ενώπιον μας από τους συνηγόρους τους. Εκλαμβάνουμε την παραδοχή των κατηγορουμένων καθώς και την απολογία τους ως έκφραση έμπρακτης μεταμέλειας από μέρους τους που έγινε έστω και την υστάτη στιγμή, η οποία μέσω των αγορεύσεων των ευπαιδεύτων συνηγόρων υπεράσπισης ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 Α.Α.Δ. 288). Καθίσταται από τώρα σαφές, πως χωρίς την παραδοχή των κατηγορουμένων και την έμπρακτη μεταμέλεια που αυτοί επέδειξαν, έστω και την υστάτη στιγμή, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν ακόμη πιο στενά. Περαιτέρω δεχόμαστε όλες τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων που καταγράφονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, οι οποίες δεν έχουν αμφισβητηθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Είναι βεβαίως καλά γνωστό πως όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας. Εκεί δηλαδή που έχουν διαπραχτεί σοβαρής φύσεως αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση και χρήζουν αυστηρής αντιμετώπισης, όπως στην παρούσα περίπτωση, οι προσωπικές συνθήκες των παραβατών διαδραματίζουν περιθωριακό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής έτσι ώστε να μην εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της που σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι δεδομένος (Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 104, Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας (πιο πάνω), Κλεοβούλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 57 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου

(2001)2 Α.Α.Δ. 438). Ωστόσο το καθήκον του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και να εξατομικεύσει την ποινή, δεν ατονεί στις περιπτώσεις όπου έχουν διαπραχτεί σοβαρά αδικήματα (Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575) και οι ποινές θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές (Χρυσοστόμου "Κανάρη" ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ.18). Η εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος και το στοιχείο της αποτροπής (Σωκράτους ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ.132). Είναι με αυτό το σκεπτικό που προσεγγίζουμε τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες των κατηγορουμένων, οι οποίες έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 επικαλέστηκε την εξάρτηση του πελάτη του με τα ναρκωτικά ως ένα από τους λόγους διάπραξης των αδικημάτων. Με κάθε σεβασμό στον εν λόγω συνήγορο, το εν λόγω επιχείρημα του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ο ρόλος και η συμμετοχή του στην παραγωγή μεγάλης ποσότητας μεταμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την όποιαν εξάρτηση του εν λόγω κατηγορουμένου από ναρκωτικές ουσίες. Σε κάθε περίπτωση χαιρετίζουμε την πρόθεση του εν λόγω κατηγορουμένου να απεξαρτοποιηθεί από τα ναρκωτικά. Όλοι οι συνήγοροι υπεράσπισης επικαλέστηκαν την αρχή της ίσης μεταχείρισης προκειμένου να ισχυριστούν ότι ο ρόλος των πελατών τους ήταν λιγότερο σοβαρός και ο βαθμός συμμετοχής τους ήταν μικρότερος από αυτά των πρώην κατηγορουμένων 2 και 3 και επομένως οι ποινές που θα πρέπει να τους επιβληθούν δεν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερες από το ύψος των ποινών που έχουν επιβληθεί στις εν λόγω πρώην συγκατηγορούμενες τους. Εξετάζοντας τη θέση τους παραπέμπουμε αρχικά στην υπόθεση Ελένη Σιδερένου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 190, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το Άρθρο 28.1 του Συντάγματος διασφαλίζει την ισότητα όλων των πολιτών ενώπιον της Δικαιοσύνης. Όπως προβλέπει το άρθρο, ο κάθε πολίτης δικαιούται να τύχει ίσης προστασίας και μεταχείρισης. Σε ό,τι αφορά την επιβολή ποινής, η υποχρέωση του δικαστηρίου συνίσταται στην υποχρέωση να μεταχειρίζεται με ομοιόμορφο τρόπο όλους όσους βρίσκονται στην ίδια θέση (βλ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 251). Η σημασία της ανισότητας στη μεταχείριση παραβατών που είναι στην ίδια θέση, έγκειται στο ότι δημιουργεί αίσθημα αδικίας και τείνει να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη του κοινού στον ίδιο το θεσμό της δικαιοσύνης. Ωστόσο ο όρος «ίσοι ενώπιον του νόμου .. και της δικαιοσύνης» στο Άρθρο 28.1 του Συντάγματος, δεν σημαίνει και την ακριβή αριθμητική εξίσωση της ποινής δύο παραβατών, αλλά διασφαλίζει μόνο την ισότητα έναντι αυθαίρετων διακρίσεων και καθόλου δεν αποκλείει εύλογες διακρίσεις (βλ. Ευαγόρου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 593, Mikrommatis v. Republic 2 R.S.C.C. 125 και Λοΐζου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 546).» Παραπέμπουμε επίσης και στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αιμίλιου Λοΐζου κ.ά

(2000)2 Α.Α.Δ. 371, όπου το Εφετείο απέρριψε την Έφεση του Γενικού Εισαγγελέα για ανεπάρκεια των ποινών που επιβλήθηκαν πρωτόδικα στους Εφεσίβλητους εντοπίζοντας παραβίαση του Άρθρου 28 στην βάση των ενεργειών της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ανάστειλε την ποινική δίωξη δύο άλλων εμπλεκομένων προσώπων ενώ επέλεξε να μην εφεσιβάλει ως ανεπαρκή την ποινή που επιβλήθηκε σε άλλο συγκατηγορούμενο των Εφεσίβλητων. Στην υπό αναφορά υπόθεση λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να μείνει ουδέτερη μπροστά στη χρήση διάφορου μέτρου στη μεταχείριση των παραβατών. Το Άρθρο 35 του Συντάγματος δεν το επιτρέπει. όπως δεν το επιτρέπει η φύση της δικαστικής αποστολής συνυφασμένη κατά πάντα χρόνο με την ισότητα. Δεν διαγράφει βέβαια το έγκλημα των καταδικασθέντων ούτε αφίσταται του καθήκοντος να τους τιμωρήσει για το αδίκημα το οποίο διέπραξαν. Μπορεί να μειώσει την ποινή των καταδικασθέντων στο βαθμό που να μετριάζει το αίσθημα αδικίας το οποίο προκαλεί η διάφορη μεταχείριση των παραβατών. Με τον τρόπο αυτό μετριάζεται αφενός η ανισότητα στη μεταχείριση των παραβατών και αφετέρου η Δικαιοσύνη εκπληρώνει, στο βαθμό που της παρέχεται η δυνατότητα, το καθήκον το οποίον επιβάλλει το Άρθρο 35 του Συντάγματος, που δεσμεύει τις Δικαστικές όπως και τις άλλες αρχές (νομοθετική και εκτελεστική) να διασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβανομένου του δικαιώματος της ισότητας (Άρθρο 28 του Συντάγματος). Στην προκείμενη περίπτωση η ανισότητα μεταχείρισης των παραβατών από τις διωκτικές αρχές σημειώθηκε και με δεύτερο τρόπο. Ενώ προσέβαλαν την απόφαση για την ποινή που επιβλήθηκε στους εφεσίβλητους, δεν έπραξαν το ίδιο και στην περίπτωση του συγκατηγορουμένου τους 4, ο οποίος έτυχε της ίδιας ουσιαστικά μεταχείρισης από το πρωτόδικο Δικαστήριο, όπως και οι εφεσίβλητοι.» Αυτό που πρέπει να λεχθεί είναι ότι το δικαστήριο επέβαλε ποινές στις πρώην κατηγορούμενες 2 και 3 στη βάση των γεγονότων που εκτέθηκαν ενώπιον του και αφού έλαβε υπόψη όλους τους επιβαρυντικούς και ελαφρυντικούς παράγοντες της συγκεκριμένης περίπτωσης, το στάδιο που αυτές προέβηκαν σε παραδοχή και την προθυμία τους να καταθέσουν ως μάρτυρες κατηγορίας στην υπόθεση αυτή. Μάλιστα προτού υπάρξει τροποποίηση του κατηγορητηρίου και αλλαγή απάντησης των κατηγορουμένων, η ένορκη μαρτυρία της πρώην κατηγορουμένης 2 (Μ.Κ.15) βρισκόταν σε εξέλιξη (είχε ολοκληρωθεί η κυρίως εξέταση της). Επρόκειτο για μάρτυρα κατηγορίας που εντάχθηκε στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Το δικαστήριο εφάρμοσε την ίδια μεθοδολογία και εδώ αναφορικά με τους κατηγορουμένους 1, 4, 5 και 6. Έλαβε υπόψη του τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του, όπως αυτά συμφωνήθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και τους εν λόγω κατηγορουμένους, καθώς επίσης όλους τους επιβαρυντικούς και ελαφρυντικούς παράγοντες για την περίπτωση κάθε ενός από τους κατηγορουμένους 1, 4, 5 και 6. Μ' αυτόν τον τρόπο το δικαστήριο θα καταλήξει στο είδος και στο ύψος της ποινής που κρίνει ότι είναι ορθή και δίκαιη για τον κάθε ένα από τους παρόντες κατηγορουμένους στα αδικήματα που αυτοί διέπραξαν. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για τα αδικήματα της φύσεως που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ... 217). Στην Σάμπη ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), το Εφετείο επανέλαβε ότι: «.. δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν και η κρίση της ορθότητας μιας ποινής εάν δηλαδή είναι έκδηλα υπερβολική ή όχι συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και τις προσωπικές συνθήκες έκαστου εφεσείοντα, όπου είναι δυνατόν». Στην Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711, λέχθηκε ότι το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 99, ο εφεσείων, ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά, βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή σκευασμάτων βάρους 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο το οποίο θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας στη Σουηδία. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στη Γλυκερίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 18, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης δύο ετών για την κατοχή 0,703 γραμμαρίων ηρωίνης και 3½ ετών για την προμήθευση της εν λόγω ποσότητας σε τρίτο πρόσωπο. Διατάχθηκε όπως οι ποινές συντρέχουν. Λήφθηκαν υπόψη τρεις παρόμοιες υποθέσεις για ποσότητα 0,1 γραμμάριο, 7,76 γραμμάρια και 1,3 γραμμάρια αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν ήταν μεγαλέμπορος ναρκωτικών αλλά «βαποράκι», συνεργάστηκε με τις διωκτικές αρχές και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ήταν νυμφευμένος και πατέρας δύο παιδιών. Είχε κάνει πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες για απεξάρτηση σε διάφορες ψυχιατρικές κλινικές. Τελικά ευεργετική απέβη η θεραπεία στην οποία είχε υποβληθεί στο Ισραήλ, αφού προέκυψαν θετικά αποτελέσματα. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν μετά την επιστροφή του από το Ισραήλ. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στη Γεώργιος Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 96/15, απόφαση ημερομηνίας 19.02.2016, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (10,7741 γραμμάρια κοκαΐνης) με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Είχε παραδεχθεί κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της εν λόγω ποσότητας ναρκωτικού και κατηγορία που αφορούσε σε χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α. Πρωτόδικα του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 18 μηνών στην κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, 2½ ετών στην κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια και 9 μηνών στην κατηγορία που αφορούσε σε χρήση. Η έφεση κατά των ποινών απορρίφθηκε. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,

(2001)2 Α.Α.Δ. 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.

1. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
2. Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Dos Santos (πιο πάνω) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο στον νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1.021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 Α.Α.Δ. 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498,6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στην υπόθεση Conrad Mbakoub Mbakoup ν. Δημοκρατίας (Ποινική Έφεση 8614 απόφαση ημερ. 27.03.2015) επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια. Επρόκειτο για 351,4198 γρ. κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να συνεργαστεί με την Αστυνομία, παρόλο που κατείχε σημαντικές πληροφορίες. Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε συνεργασία των κατηγορουμένων με την αστυνομία, στις οποίες διαβίβασαν πληροφορίες τόσο για το ρόλο τους όσο και για την εμπλοκή άλλων ατόμων, δεδομένο που λήφθηκε υπόψη προς όφελος των κατηγορουμένων. Στην υπόθεση Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77) όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην υπόθεση Andrei Marius ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.05.2015, το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 4 και 11 χρόνων σε κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών φαρμάκων Τάξεως Α (883,4463 γραμμάρια κοκαΐνης) το οποίο ο εφεσείοντας εισήγαγε στην Κύπρο αεροπορικώς από το εξωτερικό, επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Ο κατηγορούμενος, 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και συνεργάστηκε με την Αστυνομία. Η ποινή βεβαίως κρίθηκε αρκετά αυστηρή, όχι όμως σε βαθμό «που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική». Στην Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έτσι επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Λήφθηκε ιδιαίτερα υπόψη η περιστασιακή εμπλοκή του εφεσείοντα στη διάπραξη του αδικήματος, ο οποίος είχε περιορισμένο ρόλο. Στην εν λόγω υπόθεση επαναλαμβάνεται για άλλη μια φορά ότι «οι προηγούμενες αποφάσεις επί ποινών δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση για τον απλό λόγο ότι σπάνια υπάρχει ταυτοσημία επί όλων των γεγονότων». Στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4,5 ετών σε δύο κατηγορίες για συνομωσία προς εισαγωγή κάνναβης, κοκαΐνης, ηρωίνης και χαπιών έκσταση και δύο κατηγορίες για κατοχή των ίδιων ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, που επιβλήθηκαν πρωτόδικα μετά από παραδοχή. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 64, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε κατηγορίες εισαγωγής ναρκωτικής ουσίας Τάξεως Β, 100.236,2417 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης και ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ως επίσης στην κατηγορία της συνωμοσίας προς εισαγωγή της πιο πάνω ποσότητας στην Κύπρο. Του επιβλήθηκαν πρωτόδικα ποινές φυλάκισης 14, 10, 14 και 5 χρόνων αντίστοιχα, οι οποίες επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Ο ρόλος του κατηγορούμενου ήτο δευτερεύων αλλά ήτο σημαντικός, βαρύνετο με μία προηγούμενη καταδίκη για σοβαρά αδικήματα και σε σύντομο χρόνο μετά την αποφυλάκιση του διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε. Στη Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633 οι εφεσείοντες βρέθηκαν ένοχοι μετά από ακροαματική διαδικασία στις κατηγορίες της εισαγωγής ναρκωτικών, ήτοι 9 κιλών και 803,9 γραμμαρίων κάνναβης, κατοχή και κατοχή της πιο πάνω ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή τα αδικήματα των πιο πάνω κατηγοριών. Τους επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 13 ετών στις κατηγορίες της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και 5 ετών στην κατηγορία της συνωμοσίας. Η ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, ηλικίας 27 ετών και λευκού ποινικού μητρώου. ενώ ο ρόλος του ήταν ουσιώδης, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Η ποινή της εφεσείουσας η οποία είχε μειωμένο ρόλο σε σχέση με αυτό του εφεσείοντα και αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για χρόνια, μεγάλωσε σε κρατικό ίδρυμα και ήταν μητέρα δύο παιδιών, μειώθηκε στις κατηγορίες της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε 9 χρόνια, όμως η ποινή των 5 ετών στην κατηγορία της συνωμοσίας παρέμεινε. Στην Alexander Liastschenko v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 261/2014, ημερομηνίας 19.03.2015 ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία στην κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος της παράνομης εισαγωγής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α, ήτοι 7034 δισκίων έκσταση βάρους 1853,7 γραμμαρίων, παράνομης εισαγωγής των πιο πάνω ναρκωτικών στη Δημοκρατία, παράνομη κατοχή και παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια και του επιβλήθηκαν πρωτόδικα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 χρόνων στην κατηγορία για συνομωσία και 16 χρόνων στις κατηγορίες της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Ο εφεσείων εισήγαγε τα ναρκωτικά από το εξωτερικό μέσα στις αποσκευές του στο αεροδρόμιο Πάφου. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου, οικογενειάρχης, ηλικίας 64 ετών με κάποια προβλήματα υγείας. Το εφετείο μείωσε την ποινή των 16 χρόνων φυλάκισης σε 13 χρόνια, ενώ η ποινή των 4 χρόνων στην κατηγορία της συνομωσίας παρέμεινε. Στην υπόθεση 15549/16 του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας (Δημοκρατία ν. ΧΧΧ Πολυδώρου και άλλων, απόφαση ημερομηνίας 22.11.2016) ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής στις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της εισαγωγής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι κάνναβης, της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β ήτοι κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, και στην κατηγορία της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι 0,4356 γραμμάρια κάνναβης. Ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν ο οργανωτής της όλης επιχείρησης, ήταν 27 ετών και αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, λευκού ποινικού μητρώου, συνεργάστηκε με τις Αστυνομικές αρχές αναφέροντας άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο και δίνοντας ανακριτική κατάθεση μέσω της οποίας ομολόγησε ενοχή. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών στις κατηγορίες της συνομωσίας και 15 ημερών στην κατηγορία της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β. Στην Khaknegad v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 192 συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 μηνών που επιβλήθηκαν σε άτομο λευκού ποινικού μητρώου που κρίθηκε ένοχο μετά από άμεση παραδοχή ότι διέπραξε τα αδικήματα της πλαστογραφίας διαβατηρίου και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου θεωρήθηκαν ορθές από το Εφετείο. Στην Kandiah v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 324 συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών που επιβλήθηκαν σε άτομο που κρίθηκε ένοχο μετά από παραδοχή ότι διέπραξε τα αδικήματα της πλαστογραφίας διαβατηρίου και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Δημητρίου v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 46 ποινή φυλάκισης 4 μηνών που επιβλήθηκε σε άτομο που κρίθηκε ένοχο μετά από παραδοχή ότι διέπραξε το αδίκημα της πλαστοπροσωπίας επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 661 ποινή φυλάκισης 5 μηνών που επιβλήθηκε σε άτομο που κρίθηκε ένοχο ότι διέπραξε το αδίκημα της πλαστοπροσωπίας επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην Ali Riza Mohamet v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 295 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 μηνών σε άτομο που διέπραξε το αδίκημα της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειας παραμονής του μετά από παραδοχή του και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή για τους κατηγορουμένους 1, 4, 5 και 6 είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Αναμφίβολα προκύπτει ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από εγκληματικές συμπεριφορές, όπως αυτές των κατηγορουμένων. Οι προσωπικές - οικογενειακές - οικονομικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 5, η παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, η μεταμέλεια τους όπως αυτή εκφράστηκε με την παραδοχή τους και με την απολογία τους στο δικαστήριο, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας από τους ευπαίδευτους συνηγόρους υπεράσπισης και τα οποία έχουμε θέσει ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Ωστόσο, όπως ήδη λέχθηκε, ο κατηγορούμενος 1 αλλά και ο κατηγορούμενος 6 επέδειξαν εκτενέστερη και πλουσιότερη εγκληματική δράση από τους κατηγορουμένους 4 και 5 διαπράττοντας περισσότερα, σοβαρότερα και ποικιλόμορφα αδικήματα. Σε κάθε περίπτωση ο ρόλος που οι κατηγορούμενοι 1 και 6 διαδραμάτισαν ήταν μεγαλύτερος και συνάμα σοβαρότερος σε σχέση με το βαθμό και την έκταση εμπλοκής των κατηγορουμένων 4 και 5, όπως διαφαίνεται από την πιο πάνω σκιαγράφηση της ανάμιξης τους στην υπόθεση αυτή. Τα δεδομένα αυτά δικαιολογούν την επιβολή διαφορετικού ύψους ποινών ανάμεσα στους εν λόγω κατηγορουμένους. Την ίδια στιγμή η εμπλοκή του κατηγορουμένου 1 στην παραγωγή κατά πολύ μεγαλύτερης ποσότητας μεταμφεταμίνης από αυτή που προέκυψε από την ανάμιξη του κατηγορουμένου 6 δικαιολογεί την επιβολή διαφορετικού ύψους ποινών στα αδικήματα που είναι συναφή με το θέμα αυτό. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στις κατηγορούμενους 1, 4, 5 και 6: Στην κατηγορία 25 (πλαστοπροσωπία) ποινή φυλάκισης 6 μηνών στον κατηγορούμενο

1. Στην κατηγορία 26 (πλαστογραφία εγγράφου) ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών στον κατηγορούμενο
2. Στην κατηγορία 27 (παράνομη παραμονή στην Κυπριακή Δημοκρατία) ποινή φυλάκισης 4 μηνών στον κατηγορούμενο
3. Στην κατηγορία 36 (απόδραση από νόμιμη κράτηση) ποινή φυλάκισης 15 μηνών στον κατηγορούμενο
4. Στην κατηγορία 37 (πρόκληση κακόβουλης ζημιάς) ποινή φυλάκισης 9 μηνών στον κατηγορούμενο
5. Στην κατηγορία 47 (συμμετοχή σε εγκληματική ομάδα) δεν επιβάλλεται ποινή σε έκαστο από τους κατηγορουμένους 1 και 6 επειδή τα γεγονότα της κατηγορίας αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας 48 στην οποίαν επιβάλλουμε ποινή. Στην κατηγορία 48 (συμμετοχή και αποδοχή σε διάπραξη εγκλημάτων εγκληματικής οργάνωσης) ποινή φυλάκισης 3 ετών σε έκαστο από τους κατηγορουμένους 1 και
6. Στην κατηγορία 49 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α') καμία ποινή σε έκαστο από τους κατηγορουμένους 1 και 6 επειδή επιβάλλονται ποινές στα ουσιαστικά αδικήματα. Στην κατηγορία 50 (παράνομη κατοχή 512,79 γραμμάρια μεταμφεταμίνης, ήτοι 497 γραμμάρια στερεάς μορφής μεταμφεταμίνης και 1,300 λίτρα νερού που περιείχε μεταξύ άλλων μεταμφεταμίνης συνολικού βάρους 15,79 γραμμαρίων) δεν επιβάλλεται ποινή στον κατηγορούμενο 1 αφού τα γεγονότα αυτών ουσιαστικά εμπεριέχονται στην κατηγορία 52 (παράνομη κατοχή 1,3 λίτρων νερού που περιείχε 15,79 γραμμάρια μεταμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα άτομα), στην οποίαν θα επιβληθεί ποινή στον εν λόγω κατηγορούμενο (Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Στην κατηγορία 51 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως 'Α' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα) ποινή φυλάκισης 2 ετών στον κατηγορούμενο

1. Καμία ποινή στον κατηγορούμενο 1 επειδή του επιβάλλεται ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα. Στην κατηγορία 52 (παράνομη κατοχή 512,79 γραμμαρίων μεταμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα) ποινή φυλάκισης 9 ετών στον κατηγορούμενο
2. Στην κατηγορία 53 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος της παράνομης παραγωγής μεταμφεταμίνης) δεν επιβάλλουμε ποινή επειδή επιβάλλουμε ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα (κατηγορίες 54 και 58). Στην κατηγορία 54 (παράνομη παραγωγή μεταμφεταμίνης συνολικού βάρους 512,79 γραμμαρίων) ποινή φυλάκισης 9 ετών στον κατηγορούμενο
3. Στην κατηγορία 55 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος της παράνομης κατοχής διαβαθμισμένων ουσιών) δεν επιβάλλουμε ποινή επειδή θα επιβάλουμε ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα (κατηγορία 56). Στην κατηγορία 56 (παράνομη κατοχή πρόδρομων ουσιών - διαβαθμισμένων ουσιών) ποινή φυλάκισης 15 μηνών σε έκαστο από τους κατηγορουμένους 1, 4, 5 και
4. Στην κατηγορία 57 (παράνομη κατοχή 1,300 λίτρων υγρού που περιείχαν μεταξύ άλλων μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 15,79 γραμμαρίων) ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών στον κατηγορούμενο
5. Στην κατηγορία 58 (παράνομη παραγωγή 1,300 λίτρων υγρού που περιείχαν μεταξύ άλλων μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 15,79 γραμμαρίων) ποινή φυλάκισης 7 ετών στον κατηγορούμενο
6. Θα θεωρήσουμε ότι τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 και 6 διέπραξαν αφορούν σε μία ενιαία συμπεριφορά αυτών και ως εκ τούτου οι ποινές φυλάκισης που έχουμε επιβάλει θα συντρέχουν. Έχουμε εξετάσει την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορουμένου 5 για αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον πελάτη του. Ο εν λόγω κατηγορούμενος διέπραξε σοβαρά αδικήματα επικίνδυνα για την κοινωνία που είναι σε έξαρση και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, τα οποία χρήζουν αποτρεπτικής αντιμετώπισης. Τα περιστατικά της υπόθεσης, οι προσωπικές-οικονομικές-οικογενειακές συνθήκες του εν λόγω κατηγορουμένου και όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες που αναφέραμε προηγουμένως δεν είναι τέτοια που να συνηγορούν υπέρ της αναστολής. Τυχόν άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα εξέπεμπε στην κοινωνία λανθασμένα μηνύματα για τέτοιου είδους συμπεριφορές (Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 93). Ωστόσο όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες καθώς και οι προσωπικές-οικονομικές-οικογενειακές συνθήκες του κατηγορουμένου 5 λήφθηκαν δεόντως υπόψη για σκοπούς μετριασμού των ποινών που του επιβλήθηκαν. Ορθά εξάλλου, κατά τη γνώμη μας, δεν υπήρξε οποιαδήποτε τέτοια εισήγηση από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορουμένου

1. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση και συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι 1, 4 και 5 από τις 17.06.20 και ο κατηγορούμενος 6 από τις 17.07.
2. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη για τον μεν κατηγορούμενο 4 η ποινική υπόθεση υπ' αρ. 16557/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και για τον δε κατηγορούμενο 6 οι ποινικές υποθέσεις υπ' αρ. 10336/21 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού και υπ' αρ. 16829/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Έξοδα €650 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Περαιτέρω όλα τα τεκμήρια τη υπόθεσης, πλην των Τεκμηρίων 61, 62, 66, 67 και 77, είτε αυτά βρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας είτε όχι, να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Όσον αφορά τα Τεκμήρια 61, 62, 66, 67 και 77 (χρηματικά ποσά), αυτά να κατασχεθούν και να δημευτούν. (Υπ.) ............... Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο