Δημοκρατίας ν. Ζαχαρία, Υπόθεση αρ.: 4792/2022, 30/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:48 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 4792/2022 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας αρχής και ΧΧΧ Ζαχαρία Κατηγορούμενου ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 30.5.2022 Για τη Δημοκρατία: κ. Λ. Κάρνος Για τον κατηγορούμενο: κ. Μ. Αρμεύτης (για ν' ακούσει απόφαση, κα Χριστοδούλου) Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή έχει βρεθεί ένοχος στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και συγκεκριμένα, κάνναβης, συνολικού βάρους, 1004,79 γραμμαρίων (2η κατηγορία), στην κατηγορία της κατοχής της εν λόγω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθειά της σε άλλα πρόσωπα (1η κατηγορία) και τέλος, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και συγκεκριμένα, ιχνών κοκαΐνης (3η κατηγορία). Άλλες τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε αναστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα, οπότε, σ' αυτές απαλλάχθηκε. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, είναι τα εξής: Στις 6.4.2022 και περί ώρα 14:30, μετά από λήψη πληροφορίας ότι ο κατηγορούμενος ασχολείται με την εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και ότι την ίδια ημέρα θα προέβαινε σε αγοραπωλησία, μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, στην περιοχή Τραχωνίου τής επαρχίας Λεμεσού, μέλη της ΥΚΑΝ Aρχηγείου εγκαταστάθηκαν περιμετρικά του χωριού Μουτταγιάκα, όπου βρίσκεται η κατοικία του κατηγορουμένου, με σκοπό τον εντοπισμό, ανακοπή και έλεγχό του. Περί ώρα 15:40, o κατηγορούμενος εντοπίστηκε να εξέρχεται του χωριού Μουτταγιάκα, οδηγώντας το αυτοκίνητο με αρ. εγγρ. ΧΧΧ ΧΧ4, οπότε και τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση από μέλη της ΥΚΑΝ. Στη συνέχεια και περί ώρα 16:10 θεάθηκε να οδηγεί το εν λόγω όχημα στην οδό Οδυσσέως Γεωργίου στο Τραχώνι στη Λεμεσό και να εισέρχεται σε πρατήριο καυσίμων «ΕΚΟ» όπου και σταμάτησε σε συγκεκριμένη αντλία εφοδιασμού, πίσω από άλλο, ιδιωτικό όχημα. Τότε, 3 μέλη της ΥΚΑΝ, που συμμετείχαν στην υπό εξέλιξη επιχείρηση, τοποθέτησαν τα υπηρεσιακά τους οχήματα σε σημεία όπου τον εμπόδιζαν να διαφύγει οδικώς από το χώρο, με σκοπό να καταστεί εφικτή η ανακοπή και έλεγχός του. Ο κατηγορούμενος, αντικρίζοντας τους αστυνομικούς στο χώρο, προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να διαφύγει. Κατά την ανακοπή του εντοπίστηκε εντός του οχήματος που οδηγούσε σε περίοπτη θέση και δη, στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού, μια διαφανής συσκευασία, που περιείχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αφού του επεστήθηκε η προσοχή στο Νόμο και πληροφορήθηκε από τον αστ. 993 Κ. Παπαδημητρίου για το λόγο της ανακοπής του και την πρόθεση της Αστυνομίας να ερευνήσει το όχημά του, απάντησε «Κάμε τη δουλειά σου». Στη συνέχεια, αφού ο αστ. Παπαδημητρίου, του υπέδειξε την ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης, εξηγώντας του πως η κατοχή της είναι παράνομη και αφού του επέστησε και πάλι την προσοχή του στο Νόμο, απάντησε «Είμαι στο Γολγοθά των ναρκωτικών και πίνω. Εν ούλλα δικά μου». Πληροφορηθείς από το μάρτυρα ότι είναι υπό σύλληψη για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, απάντησε «Εν δικά μου είπα σου». Έπειτα, ο αστ. Παπαδημητρίου, του υπέδειξε ακόμη ένα νάιλον διαφανές σακούλι που εντοπίστηκε πάνω στη θέση του συνοδηγού, που κι αυτό περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή στο Νόμο απάντησε «Εν τζιαι τούτο δικό μου». Πάνω στη θέση του συνοδηγού εντοπίστηκαν επίσης, ένα κινητό τηλέφωνο, εντός του οποίου υπήρχαν δύο κάρτες SIM και ακόμα μια κάρτα SIM εντός της θήκης του εν λόγω τηλεφώνου, δυο άλλα στελέχη καρτών SIM της εταιρείας ΕPIC, ένα ρολό από διαφανή νάιλον σακούλια και μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, μαύρου χρώματος, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης σκόνης κοκαΐνης και κάνναβης. Ο κατηγορούμενος, αφού του υποδείχθηκαν τα εν λόγω αντικείμενα και του αναφέρθηκε ότι θα παραληφθούν για διεξαγωγή περαιτέρω εξετάσεων παραδέχτηκε ότι του ανήκουν. Στη συνέχεια της ίδιας μέρας και περί ώρα 16:50, μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού έφτασαν στο χώρο του πρατηρίου για συνέχιση των αστυνομικών εξετάσεων. Εκεί, λήφθηκαν φωτογραφίες της σκηνής και ακολούθως παραλήφθηκαν όλα τα ανευρεθέντα, εντός του οχήματος του κατηγορουμένου, τεκμήρια, αφού προηγουμένως υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και καταγράφηκαν οι σχετικές απαντήσεις του σε ημερολόγιο ενεργείας, το οποίο υπέγραψε. Οι αστυνομικές εξετάσεις συνεχίστηκαν και την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 17:55- 18:20 διενεργήθηκε έρευνα από μέλη της ΥΚΑΝ στην οικία όπου διαμένει ο κατηγορούμενος στην Μουτταγιάκα, στην παρουσία του και αφού πρώτα λήφθηκε η σχετική γραπτή συγκατάθεσή του, χωρίς ωστόσο να ανευρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Λίγο αργότερα, στην παρουσία του και πάλι, τα παραληφθέντα τεκμήρια συσκευάστηκαν και σφραγίστηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 20:20 - 21:05, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, με την οποία, μεταξύ άλλων, παραδέχτηκε την κατοχή, όλων ανεξαιρέτως των ανευρεθέντων εντός του οχήματός του, ναρκωτικών ουσιών και τεκμηρίων, δηλώνοντας ότι είναι χρήστης κάνναβης και κοκαΐνης. Όσον αφορά τη ζυγαριά ακριβείας ανάφερε ότι τη χρησιμοποιεί για να ζυγίζει την ποσότητα κάνναβης και κοκαΐνης όταν κάνει χρήση. Σε σχετική ερώτηση που του είχε υποβληθεί, αρνήθηκε να κατονομάσει το πρόσωπο από το οποίο είχε προμηθευτεί την ποσότητα κάνναβης, εκφράζοντας φόβο για τη ζωή του. Ακολούθως, στη βάση γραπτής συγκατάθεσής του, του λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα και παλαμικά και δακτυλικά αποτυπώματα για σκοπούς διενέργειας επιστημονικών εξετάσεων. Από τα αποτελέσματα των σχετικών επιστημονικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους προκύπτει ότι η συνολική καθαρή ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου στον ουσιώδη χρόνο ανέρχεται σε 1004,79 γραμμάρια και επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειται για κοκαΐνη, τα ίχνη άσπρης σκόνης που ανευρέθηκαν πάνω στη ζυγαριά ακριβείας. Επίσης, από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από μέλη του Ινστιτούτου Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου, εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου και στις δυο συσκευασίες που περιείχαν την ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης. Ο κατηγορούμενος, όπως έχει αναφερθεί, βαρύνεται με δυο προηγούμενες καταδίκες, που κατά βάση αφορούν και πάλι στη διάπραξη αδικημάτων σε σχέση με ναρκωτικά. Αναλυτική αναφορά σ' αυτές, θα γίνει σε κατοπινό στάδιο. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του κάλεσε το Δικαστήριο, όπως για σκοπούς μετριασμού της ποινής λάβει υπόψη του, την άμεση παραδοχή του, την έμπρακτη μεταμέλειά του, τη συνεργασία του με την Αστυνομία και τον, πολύ περιορισμένο ρόλο του στη διάπραξη των αδικημάτων, ο οποίος έγκειται στο γεγονός, ότι θα μετέφερε και προμήθευε την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών σε άγνωστο πρόσωπο ή πρόσωπα. Επιπρόσθετα, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την ηλικία του κατηγορούμενου, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τις ψυχικές του παθήσεις (κάνοντας εκτενή αναφορά σ' αυτές) και τις επιπτώσεις στον ίδιο σε περίπτωση εγκλεισμού του στις Κεντρικές Φυλακές, λόγω των σχετικών περιορισμών που ισχύουν σ' αυτές, εξαιτίας της πανδημίας. Αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, ανάφερε τα εξής: ο κατηγορούμενος, όντας χρήστης κάνναβης και κοκαΐνης για πολλά χρόνια, ερχόταν σε επαφή με άτομα που διακινούσαν αυτού του είδους ναρκωτικά και του ασκούσαν επιρροή. Βρισκόμενος σε δυσμενή οικονομική κατάσταση τον τελευταίο καιρό ζητούσε ναρκωτικά για προσωπική χρήση επί πίστωση, γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν τα άτομα που τον προμήθευαν ναρκωτικά καθώς και την ευάλωτη θέση στην οποία βρισκόταν και του πρότειναν να μεταφέρει τα ναρκωτικά έναντι ευτελούς αντιτίμου, που θα ήταν ένα αμελητέο χρηματικό ποσό. Εκδήλωσε την εγκληματική συμπεριφορά του με εμφανή αφέλεια. Σημαντικό ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων, διαδραμάτισαν και τα ψυχολογικά του προβλήματα. Ωστόσο, μετά τον εγκλεισμό του στις φυλακές, αναζήτησε ψυχολογική/ιατρική βοήθεια και στήριξη και εντάχθηκε στο πρόγραμμα απεξάρτησης «Δανάη», που παρέχουν οι φυλακές, για απεξάρτηση και ήδη έχει αποκοπεί από τη χρήση οποιωνδήποτε ουσιών. Επιπλέον, στις φυλακές παρακολουθεί με συνέπεια επιμορφωτικά μαθήματα. Τέλος, στην περίπτωσή του ενυπάρχουν παράγοντες - οι οποίοι έχουν αναφερθεί -, που με βάση το άρθρο 30
(4)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου καθιστούν τα διαπραχθέντα αδικήματα, λιγότερο σοβαρά. Έχουμε θέσει ενώπιόν μας όλα όσα έχουν αναφερθεί και τεθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί σ' αυτόν, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά, εκεί που ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2019, ημερ. 27.4.2021), ECLI:CY:AD:2021:B173. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθειά του σε άλλο πρόσωπο (1η κατηγορία), είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μπορεί να αποτυπωθεί ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς, λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B110: «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. επίσης Πισσάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:B114 και την εντελώς πρόσφατη υπόθεση XXX Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021), ECLI:CY:AD:2021:B88. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης των αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν την διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα, σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστά την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα, που είναι πιο ευάλωτα, από τον κίνδυνο αυτό (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019), ECLI:CY:AD:2019:B130. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος, αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς το σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια, αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016, ECLI:CY:AD:2016:B469, Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Παρά το γεγονός ότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης, αλλά, αντίθετα, έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Έτσι, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:D183. Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Οι παραπάνω αρχές, επαναβεβαιώνονται και στην υπόθεση XXX Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), στον κατηγορούμενο, ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, σχεδόν 1,5 κιλού κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που είχε καταχωρήσει, απορρίφθηκε. Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδίκημα που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους και συνεργάστηκε με την Αστυνομία. Ο ρόλος του ως μεταφορέα των ναρκωτικών - που εντοπίστηκαν στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε μετά από ανακοπή του και αστυνομική έρευνα στο χώρο αποσκευών -, χαρακτηρίστηκε ως «... ιδιαιτέρως σημαντικός, θα προσθέταμε απαραίτητος, πράγμα που δικαιολογεί και την περαιτέρω παρατήρηση του Κακουργιοδικείου πως η δράση του δεν διέφερε από τη δράση οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί ως έμπορος ναρκωτικών». Στην Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(2007)2 Α.Α.Δ. 492, στον εφεσείοντα, μετά από ακροαματική διαδικασία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 8 ετών, για τα αδικήματα της συνομωσίας και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, 733 γραμμαρίων κάνναβης, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Κατσάπαου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 318, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 8 ετών. Η ανευρεθείσα ποσότητα ανερχόταν στο 1 κιλό και 481 γραμμάρια ξηρής φυτικής κάνναβης. Ειδικότερα, για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών και τέλος, για το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Η έφεση κατά των πιο πάνω ποινών, απορρίφθηκε. Στην Ahmed κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 801, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 6 ετών, για προμήθεια ρητίνης κάνναβης, συνολικού βάρους 947 γραμμαρίων περίπου, σε νεαρούς κατηγορούμενους, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή και με τον ιθύνοντα νου να είναι άλλο πρόσωπο που δεν συνελήφθηκε. Η ποινή χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο ως «. αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική». Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 746, ποινή φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε στο εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι 688,2 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη και της κατοχής μέρους της πιο πάνω ποσότητας, δηλαδή 500 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια, μειώθηκε κατ' έφεση σε 5 χρόνια. Τέλος, στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 68/2020, ημερ. 11.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:B180, ο εφεσείων παραδέχτηκε την κατοχή ναρκωτικών και την κατοχή τους με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για κάνναβη (810,44 γραμμάρια) και κοκαΐνη (100 και 35 γραμμάρια). Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 ετών, στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της κάνναβης και 6 ετών, στην αντίστοιχη κατηγορία σε σχέση με την κοκαΐνη. Ο εφεσείων - όπως και ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση - βαρύνετο με δυο προηγούμενες καταδίκες. Κατά την επιμέτρηση της ποινής, μεταξύ άλλων λήφθηκε υπόψη ότι ο εφεσείων ομολόγησε αμέσως στην Αστυνομία τη διάπραξη των αδικημάτων και συνεργάστηκε με τις Αστυνομικές Αρχές. Στο ίδιο πλαίσιο, λήφθηκε υπόψη και η παραδοχή του στο Δικαστήριο. Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, λήφθηκε υπόψη ότι συνέδραμε ενεργώς ως μεταφορέας των ναρκωτικών στη διάδοση του ολέθρου και της καταστροφής και τούτο, για να εξασφαλίσει τη δόση του, όντας ο ίδιος χρήστης ναρκωτικών. Οι προσπάθειες που έκανε για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά, του αναγνωρίστηκαν ως ελαφρυντικό. Δεδομένης της σοβαρότητας των κατηγοριών που αντιμετώπιζε, αλλά και των γεγονότων που τις περιβάλλουν, οι παραπάνω ποινές που του είχαν επιβληθεί, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτή, τα περιθώρια επιείκειας, θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του κατηγορουμένου είναι άμεση και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία, μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου του, ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Μολονότι ο κατηγορούμενος, ουσιαστικά καταλήφθηκε επ' αυτοφώρω να διαπράττει τα αδικήματα και επιπλέον συνδέθηκε και με επιστημονική μαρτυρία με την επίδικη ποσότητα κάνναβης, εντούτοις, η παραδοχή του και πάλι είναι καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας (βλ. τη XXX Χαραλάμπους, ανωτέρω). Έχει νομολογηθεί επίσης, ότι δεν είναι μόνο η παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου που αμείβεται με έκπτωση στην ποινή, αλλά και η συνεργασία του αδικοπραγούντα με τις Αστυνομικές Αρχές (βλ. Dontharaveniv ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 134/2020, ημερ. 20.5.2021, ECLI:CY:AD:2021:B194 και Παττίχης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 193/2019, ημερ. 2.6.2021), ECLI:CY:AD:2021:B221. Έτσι και στην υπό εξέταση περίπτωση, συνυπολογίζουμε προς όφελος του κατηγορούμενου τη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία επιμαρτυρείται από την ομολογία του, ευθύς αμέσως, μετά την ανεύρεση των επίδικων ναρκωτικών και των άλλων τεκμηρίων που είχαν εντοπιστεί στο όχημά του, ότι είναι δικά του, κάτι που έκανε και αργότερα την ίδια μέρα και στο πλαίσιο της ανακριτικής κατάθεσης που του είχε ληφθεί στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Jovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Αbe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Παύλου ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω επίσης). Έτσι, και στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί εκ μέρους του δικηγόρου του και όπως αναδύονται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τις διάφορες ιατρικές εκθέσεις/βεβαιώσεις που έχουν τεθεί ενώπιόν μας. Ειδικότερα: Ο κατηγορούμενος, ο οποίος γεννήθηκε στη Λεμεσό είναι ηλικίας 33 χρόνων, άγαμος και προέρχεται από πολυμελή προσφυγική οικογένεια, χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του, ηλικίας 62 ετών είναι ανάπηρος και από το 1993 αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας, τα οποία δημιουργήθηκαν μετά από σειρά εργατικών ατυχημάτων. Σήμερα είναι ανίκανος για εργασία και λαμβάνει σύνταξης ανικανότητας. Τη φροντίδα του ανέλαβε η 65χρονη σύζυγός του και μητέρα του κατηγορούμενου, η οποία για το σκοπό αυτό δεν εργάζεται. Ο κατηγορούμενος είναι το τρίτο παιδί στη σειρά, από τα 4 συνολικά παιδιά της οικογένειας. Έχει τρεις ενήλικες αδελφές, ηλικίας 40, 34 και 25 ετών, αντίστοιχα, οι οποίες διαμένουν στη Λεμεσό. Παρά τις πολλαπλές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια του κατηγορούμενου, οι σχέσεις μεταξύ των μελών της είναι αρμονικές. Ο κατηγορούμενος αποφοίτησε από το λύκειο με ειδικό καθεστώς, λόγω μαθησιακών προβλημάτων. Σε ηλικία 15 ετών άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Όπως αναφέρεται για αυτόν στη βεβαίωση του ψυχίατρου, ΧΧΧ Αργυρίου, ημερ. 17.12.2012, από το 2009 παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας Λεμεσού για χρονίζοντα προβλήματα διαταραχών συμπεριφοράς. Καταγράφεται διαταραχή της προσωπικότητας με συναισθηματική αστάθεια, δυσχέρεια προσαρμογής, μαθησιακές δυσκολίες, ανώριμη συμπεριφορά και εκρηκτικές αντιδράσεις. Η χρήση παράνομων εξαρτησιογόνων ουσιών, και κυρίως, κάνναβης, περιέπλεκε και επιδείνωνε την κοινωνική του συμπεριφορά και τη νοητική του λειτουργία. Η κατάσταση της ψυχικής του υγείας δεν του επέτρεψε να υπηρετήσει στην Εθνική Φρουρά, λόγω ανωριμότητας και δυσπροσαρμοστίας. Σύμφωνα με μεταγενέστερη ιατρική έκθεση, του ίδιου ψυχιάτρου, ημερ. 6.9.2019, η κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου συναφώς με τα παραπάνω προβλήματα, υπήρξε ασταθής με συχνές υποτροπές και εμπλοκές με το νόμο. Η χρονιότητα των ψυχικών του διαταραχών επηρέασαν σημαντικά την προσαρμοστικότητά του και τη λειτουργικότητά του, όπως και τον έλεγχο των ουσιοεξαρτήσεών του, σε βαθμό που έφτανε σε αυξημένες χρήσης κάνναβης και κοκαΐνης. Κρίθηκε τότε, ότι έχρηζε ψυχιατρικής βοήθειας σε βάθος χρόνου και ένταξης σε πρόγραμμα απεξάρτησης και επανένταξης. Τέλος, σύμφωνα με την ακόμη πιο πρόσφατη ιατρική έκθεση του εν λόγω ψυχιάτρου, ημερ. 25.1.2022, η παρούσα κατάσταση της υγείας του είναι ασταθής με συχνές υποτροπές και λειτουργικότητα αρνητική, επηρεασμένη από τις χρονίζουσες ψυχικές διαταραχές. Η προσαρμοστικότητά του και η κοινωνικότητά του είναι περιορισμένες και η δυνατότητά του να εκδηλώσει πρωτοβουλίες και δραστηριότητα, πολύ χαμηλή. Να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος, που για όλα τα παραπάνω προβλήματα λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, στις 25.5.2021, με απόφαση του Κέντρου Αξιολόγησης Αναπηρίας, του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες, του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πιστοποιήθηκε ως άτομο με σοβαρή ψυχική αναπηρία. Σημειώνεται ακόμη, ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής του στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης διατηρεί συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας των Κεντρικών Φυλακών. Ο κατηγορούμενος, μετά την ολοκλήρωση της σχολικής φοίτησής του εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα, ως μηχανικός, αλλά, λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζε, διέκοψε. Πριν τη σύλληψή του, εργαζόταν ευκαιριακά ως μηχανικός στο χώρο της οικίας του. Άσκησε το εν λόγω επάγγελμα και μετά την προηγούμενη αποφυλάκισή του, ωστόσο, μετά από σοβαρό ατύχημα που είχε το Νοέμβρη του 2021, υποτροπίασε, καθώς δεν είχε οποιαδήποτε βοήθεια. Τέλος, ως αναφέρθηκε, στερείται κινητής και ακίνητης περιουσίας, δεν έχει χρέη, ενώ μέχρι και τη σύλληψή του στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, λάμβανε μηνιαίο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ύψους €480. Αναφορικά με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, ως αυτά εκτίθενται ανωτέρω, έχουμε υπόψη μας και τη νομολογιακή αρχή, όπως τέθηκε στην υπόθεση Khalife v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 315, πως, αν λόγω σωματικής ανικανότητας ή ασθένειας, η φυλάκιση θα προκαλέσει σ' ένα αδικοπραγούντα ταλαιπωρία ασυνήθιστου βαθμού, αυτό επενεργεί ως ελαφρυντικός παράγοντας. Σημειώνουμε, ωστόσο, όπως εξάλλου έχει υποδειχθεί στην απόφαση Μαληκκίδη ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 40/2015, ημερ. 25.11.2016, ECLI:CY:AD:2016:B534, ότι τα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου μπορούν να αντιμετωπιστούν από το προσωπικό του σωφρονιστικού ιδρύματος, το οποίο παρέχει τέτοια δυνατότητα. Εν πάση περιπτώσει, στη βάση όσων έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 223/2019, ημερ. 8.4.2020, θεωρούμε πως οι αρχές των φυλακών, θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία των καταδίκων, καθ' όλο το χρόνο κράτησής τους (βλ. επίσης Σίμκαση ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 22). Σημειώνουμε παράλληλα, ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο για την αποφυγή επιβολής ποινής φυλάκισης, όταν ο Νόμος και οι περιστάσεις διάπραξης ενός αδικήματος καθιστούν επιβεβλημένη την επιλογή αυτή (βλ. Attorney-General v. Mavrokefalos
(1966)2 C.L.R. 93, Asoltanei v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 742, Κυπριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 28/2014, ημερ. 24.2.2014 και R. v. Hall
(2013)Crim. L.R. 426, CA). Των παραπάνω λεχθέντων, θεωρούμε πως σε περίπτωση που ήθελε επιβληθεί ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο, όλα τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει μπορούν να τύχουν της δέουσας και αποτελεσματικής αντιμετώπισης από τις αρχές του σωφρονιστικού ιδρύματος. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, καθώς ήδη έχει αναφερθεί απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του, στο γεγονός ότι, αυτός, όντας χρήστης κάνναβης και κοκαΐνης για πολλά χρόνια, ερχόταν σε επαφή με άτομα που διακινούσαν αυτού του είδους ναρκωτικά και του ασκούσαν επιρροή. Βρισκόμενος σε δυσμενή οικονομική κατάσταση τον τελευταίο καιρό ζητούσε ναρκωτικά για προσωπική χρήση επί πίστωση, γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν τα άτομα που τον προμήθευαν ναρκωτικά, καθώς και την ευάλωτη θέση στην οποία βρισκόταν και του πρότειναν να μεταφέρει τα ναρκωτικά έναντι ευτελούς αντιτίμου που θα ήταν ένα αμελητέο χρηματικό ποσό. Εκδήλωσε την εγκληματική συμπεριφορά του με εμφανή αφέλεια. Ως αναφέρθηκε, σημαντικό ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων, διαδραμάτισαν και τα ψυχολογικά του προβλήματα. Ωστόσο, μετά τον εγκλεισμό του στις φυλακές, αναζήτησε ψυχολογική/ιατρική βοήθεια και στήριξη και εντάχθηκε στο πρόγραμμα απεξάρτησης «Δανάη», που παρέχουν οι φυλακές για απεξάρτηση και ήδη έχει αποκοπεί από τη χρήση οποιωνδήποτε ουσιών. Στις φυλακές, επιπλέον παρακολουθεί με συνέπεια επιμορφωτικά μαθήματα. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, (ανωτέρω): «Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα. Aν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής, αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου. Εν πάση περιπτώσει είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος, κατ' επίκληση οικονομικών ή άλλων προβλημάτων (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, Μακρή ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 15 και Jovanovic v. Αστυνομίας (ανωτέρω)). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει πάντα η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα συνειδητά, κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφονται σε άλλο σημείο, πιο πάνω, με σκοπό την αποκόμιση χρημάτων και τούτο, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι θα ήταν αμελητέο το χρηματικό ποσό που θα είσπραττε. Γενικά, για τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζει, όπως διαχρονικά η νομολογία κατά καιρούς ορίζει, θα έπρεπε να αναζητήσει βοήθεια και στήριξη και όχι να καταφύγει στο έγκλημα και την παρανομία και δη, με τη μορφή που αυτό συνέβη. Λαμβάνουμε υπόψη ότι δεν κατατάσσεται στους οργανωμένους εμπόρους και συνυπολογίζουμε τον περιορισμένο ρόλο του στη διάπραξη των αδικημάτων, που είναι αυτός του μεταφορέα των ναρκωτικών, ο οποίος θα τα προμήθευε σε άγνωστο πρόσωπο ή πρόσωπα, μολονότι, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός, ότι με τις έκνομες πράξεις του και με το δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε συνέδραμε στη διάδοση των ναρκωτικών και του ολέθρου που επιφέρει αυτή, όντας σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα διακίνησης του ενός και πλέον κιλού κάνναβης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Dos Santos
(2005)2 A.A.Δ. 297). Επιπλέον, προς όφελός του λαμβάνουμε υπόψη και την πρόθεσή του να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, καθώς ήδη έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα «Δανάη» των φυλακών. Επικροτούμε ένα τέτοιο εγχείρημα εκ μέρους του, τον ενθαρρύνουμε σ' αυτό και μάλιστα αναγνωρίζουμε ότι κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι. Εν πάση περιπτώσει, εάν καταφέρει να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, ο πρώτος που θα ωφεληθεί θα είναι ο ίδιος. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Επιπρόσθετα, προς όφελος του κατηγορούμενου, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη ότι ελλείπουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό, όπως αυτά καθορίζονται στο άρθρο 30
(4)(α) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου και ότι ενυπάρχουν εκείνα τα στοιχεία που έχουν αναφερθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του, τα οποία καθιστούν το αδίκημα λιγότερο σοβαρό, όπως αυτά καθορίζονται στο εδάφιο
(4)(β) του ίδιου άρθρου. Τέλος, προς όφελός του λαμβάνουμε υπόψη και τις συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές εξαιτίας της πανδημίας και των σχετικών περιορισμών που ισχύουν σ' αυτές (βλ. Regina v. Cristopher Manning WC2A 2LL, ημερ. 30.4.2020). Γενικά λαμβάνουμε υπόψη οτιδήποτε έχει αναφερθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του κατηγορούμενου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Ο κατηγορούμενος, καθώς ήδη έχει αναφερθεί βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες, ως ακολούθως: (α) στο πλαίσιο της υπόθεσης με αρ. ΧΧΧ7/12, το Κακουργιοδικείο Λεμεσού, στις 26.3.2012, τον καταδίκασε για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και συγκεκριμένα, κάνναβης και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 5 ετών. (β) στο πλαίσιο της υπόθεσης με αρ. ΧΧΧ5/19, στις 18.9.2019 καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στις κατηγορίες της παράνομης κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α και Β, δηλαδή κοκαΐνης, βάρους 26,42 γραμμαρίων και κάνναβης, βάρους 199,77 γραμμαρίων, της κατοχής των εν λόγω ελεγχόμενων φαρμάκων με σκοπό την προμήθειά τους σε τρίτα πρόσωπα, της παράνομης χρήσης ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α και Β και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες σε σχέση με το χρηματικό ποσό των €1.
- Τα εν λόγω αδικήματα διαπράχθηκαν στις 21.6.
- Στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης παραδέχθηκε ακόμη δυο κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη του αδικήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και συγκεκριμένα, κάνναβης, βάρους 0,04 γραμμαρίων και χρήσης κάνναβης, αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 10.10.
- Για όλα τα παραπάνω αδικήματα, το Δικαστήριο του επέβαλε διάφορες ποινές, με μεγαλύτερη αυτή της φυλάκισης 12 μηνών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α. Παρότι ο κατηγορούμενος δε θα τιμωρηθεί εκ νέου για ό,τι έκανε κατά το παρελθόν, το οποίο συνθέτει τις παραπάνω καταδίκες του, εντούτοις, δεν μπορεί σήμερα να αναμένει τόση επιείκεια όση αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Όπως επισημαίνεται στην Βραχίμης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527: «Τονίζεται ότι οι προηγούμενες καταδίκες έχουν σημασία και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του σεβασμού του παραβάτη προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης αλλά και πάλιν τέτοιες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα στερούν τον παραβάτη του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου (Βλ. Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 18).» Οι παραπάνω αρχές, επαναλαμβάνονται και στην Κυριάκου (πιο πάνω). Η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.A.Δ. 377 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω)). Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι, καταρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και τη σημαντική ποσότητα ναρκωτικών Τάξεως Β, που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, καθηκόντως λαμβάνουμε υπόψη και όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος - υπό το φως και του συνόλου των γεγονότων που τα περιβάλλουν - και τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω -), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα του επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Κρίνουμε ως αρμόζουσες, τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 1η κατηγορία (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια): φυλάκιση οκτώ
(8)ετών. Στη 2η κατηγορία (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β): καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής περικλείονται στα γεγονότα της 1ης κατηγορίας. Στην 3η κατηγορία (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α): φυλάκιση τριών
(3)μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν και μειώνονται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα από τις 14.4.2022. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο